ከሌላ ከከበረ ፍጥረት ይልቅ ሰው ሆኖ የመጣበት ምክንያት

§43. ከሌላ ከከበረ ፍጥረት መልክ ይልቅ ሰው ሆኖ መጣ፤ ምክንያቱም (1) የመጣው ሊያድን እንጂ ሊያስደምም አልነበረም፤ (2) ከፍጥረታት ሁሉ ኃጢአትን የሠራ ሰው ብቻ ነበር። ሰዎች ሥራዎቹን በዓለማት ውስጥ ሊያስተውሉ ስላልወደዱ፣ ራሳቸውን በወሰኑበት በዚያው ክልል ውስጥ እርሱ መጥቶ እንደ ሰው በመካከላቸው ሠራ።

እንግዲህ፣ ታዲያ በሰው ብቻ ፋንታ በሌሎች በከበሩ የፍጥረት ክፍሎች ለምን አልተገለጠም፤ እንደ ፀሐይ ወይም እንደ ጨረቃ ወይም እንደ ከዋክብት ወይም እንደ እሳት ወይም እንደ አየር ያለውን የከበረ መሣሪያ ለምን አልተጠቀመም ብለው ቢጠይቁ፣ ጌታ የመጣው ራሱን ለማሳየት ሳይሆን የሚሠቃዩትን ለመፈወስና ለማስተማር እንደ ሆነ ይወቁ። 2. ራሱን ለማሳየት የሚሻ ሰው መንገዱ ዝም ብሎ መገለጥና የሚመለከቱትን ዓይን ማስደነቅ ብቻ ነውና፤ ለመፈወስና ለማስተማር የሚሻ ግን መንገዱ በዚህ መኖር ብቻ ሳይሆን የተቸገሩትን ለመርዳት ራሱን መስጠትና የሚፈልጉት ሊሸከሙት በሚችሉት መጠን መገለጥ ነው፤ ይኸውም የተጨነቁት ከሚያስፈልጋቸው አልፎ በመሄድ የሚፈልጉትን ሰዎች እንዳያውክና የእግዚአብሔርን መገለጥ ለእነርሱ ጥቅም የሌለው እንዳያደርገው ነው። 3. እንግዲህ ከፍጥረት መካከል ስለ እግዚአብሔር ባለው አሳብ የሳተ ከሰው በቀር አንድም አልነበረም። ፀሐይም ሆነ ጨረቃ፣ ሰማይም ሆነ ከዋክብት፣ ውኃም ሆነ አየር ከሥርዓታቸው አልወጡም፤ ይልቁንም ሠሪያቸውንና ገዢያቸውን ቃልን አውቀው እንደ ተፈጠሩ ጸንተው ይኖራሉ። ሰዎች ብቻ ግን መልካሙን ጥለው በእውነት ፋንታ ከንቱ ነገሮችን ፈጠሩ፤ ለእግዚአብሔር የሚገባውን ክብርና እርሱን ማወቃቸውንም ለአጋንንትና በድንጋይ ቅርጽ ለተሠሩ ሰዎች ሰጡ። 4. ስለዚህ ይህን ያህል ከባድ ነገር ቸል ማለት ለመለኮታዊው ቸርነት የማይገባ በመሆኑ፣ ሰዎች ግን ሁሉን የሚያስተካክልና የሚመራ እርሱ መሆኑን ሊያውቁት ስላልቻሉ፣ ከሁሉ አንዱን ክፍል፣ ማለትም ሰብአዊ ሥጋውን፣ መሣሪያ አድርጎ ለራሱ ይወስዳል፤ ከእርሱም ጋር ይዋሐዳል፤ ይህም ሰዎች በሁሉ ውስጥ ሊያውቁት ስላልቻሉ በክፍሉ ውስጥ እንዳይስቱት፣ ወደማይታየው ኃይሉም ቀና ብለው ሊመለከቱ ስላልቻሉ ቢያንስ እነርሱን ከሚመስለው ነገር ተነሥተው ስለ እርሱ እንዲያስቡና እንዲያስተውሉት ነው። 5. ሰዎች እንደ መሆናቸው፣ በባሕርይ በሚመስላቸው ሥጋና በእርሱ አማካይነት በተሠሩት መለኮታዊ ሥራዎች አባቱን ፈጥነውና በቀጥታ ሊያውቁት ይችላሉና፤ እነዚህ ሥራዎች የሰው ሥራዎች ሳይሆኑ በእርሱ የሚሠሩ የእግዚአብሔር ሥራዎች መሆናቸውን በማነጻጸር ይረዳሉ። 6. እነርሱ እንደሚሉት ቃል በሥጋ ሥራዎች መታወቁ የማይረባ ቢሆን ኖሮ፣ በዓለም ሥራዎች መታወቁም እንደዚሁ የማይረባ በሆነ ነበር። በፍጥረት ውስጥ ሆኖ ሳለ ከባሕርይዋ አንዳች እንኳ እንደማይካፈል፣ ይልቁንም ሁሉ ከኃይሉ እንደሚካፈሉ፣ እንዲሁም ሥጋን መሣሪያው አድርጎ ሲጠቀም ከሥጋዊ ጠባይ ምንም አልተካፈለም፤ ይልቁንም በተቃራኒው እርሱ ራሱ ሥጋውን እንኳ ቀደሰው። 7. በግሪኮች ዘንድ እጅግ የተከበረው ፕላቶ እንኳ፣ የዓለም ደራሲ ዓለሙ በማዕበል ሲናወጥና ወደ ትርምስ ስፍራ ሊሰምጥ በአደጋ ላይ ሲሆን አይቶ፣ የነፍሱን መሪ ይዞ እንደሚቀመጥ፣ ለእርዳታ እንደሚደርስና መከራዎቹንም ሁሉ እንደሚያቀና ከተናገረ፣ የሰው ልጆች በስሕተት ውስጥ ሳሉ ቃል በማዕበላቸው ውስጥ በአመራሩና በቸርነቱ ያድናቸው ዘንድ ወደ እነርሱ ወርዶ እንደ ሰው ተገለጠ የምንለው ነገር ምን የማይታመን ነገር አለበት?