ከሥጋ ጋር መቆራኘቱ ከፍጥረት ሁሉ ጋር ባለው ግንኙነት ላይ የተመሠረተ ነው

§42. ከሥጋ ጋር መቆራኘቱ ከፍጥረት ሁሉ ጋር ባለው ግንኙነት ላይ የተመሠረተ ነው። ራሱን ሊገልጥ የወደደው ለሰው ስለ ነበር የሰውን አካል ተጠቀመ።

ሰው መላ አካሉን ሕያው እያደረገና እያበራ ሳለ፣ አንድ ሰው የሰው ኃይል በእግር ጣቱ ውስጥ ደግሞ መኖሩ የማይረባ ነው ቢል ሞኝ ሆኖ ይቈጠራል፤ በሙሉው ውስጥ እንደሚሰራጭና እንደሚሠራ እየተቀበለ በክፍሉ ውስጥ መኖሩን ይቃወማልና፤ እንዲሁም የእግዚአብሔር ቃል በዓለም ሁሉ ውስጥ እንዳለ፣ ሙሉውም በእርሱ እንደሚበራና እንደሚንቀሳቀስ የሚቀበልና የሚያምን ሰው፣ አንድ የሰው አካልም ከእርሱ እንቅስቃሴንና ብርሃንን መቀበሉን የማይረባ አድርጎ ሊያስብ አይገባውም። 2. ነገር ግን የሰው ዘር ፍጥረት ስለ ሆነና ከምንም ስለ ተፈጠረ፣ የምንናገርለትን የመድኃኒታችንን በሰው መገለጥ የማይገባ አድርገው የሚቆጥሩት ከሆነ፣ ከፍጥረትም ደግሞ የሚያስወጡት ጊዜ አሁን ነው፤ እርሱም በቃል ከምንም ወደ መኖር መጥቷልና። 3. ነገር ግን ፍጥረት የተሠራ ነገር ቢሆንም ቃል በእርሱ ውስጥ መሆኑ የማይረባ ካልሆነ፣ በሰው ውስጥ መሆኑም የማይረባ አይደለም። ስለ ሙሉው የትኛውንም አሳብ ቢያስቡ፣ ያንኑ አሳብ በክፍሉ ላይ ማድረግ ግድ ይሆንባቸዋልና። አስቀድሜ እንዳልሁት ሰውም የሙሉው ክፍል ነውና። 4. ስለዚህ የራሳቸው ጸሐፊዎች ደግሞ፦ «በእርሱ ሕያዋን ነንና እንንቀሳቀሳለን እንኖርማለን» እንደሚሉ፣ ሁሉም ብርሃናቸውንና እንቅስቃሴአቸውን፣ ብርሃናቸውንም ከእርሱ እየተቀበሉ ሳለ ቃል በሰው ውስጥ መሆኑ ፈጽሞ የማይገባ አይደለም። 5. እንግዲህ ቃል ራሱን ለመግለጥ ባለበት ነገር እንደ መሣሪያ ቢጠቀምበት በምንናገረው ነገር ውስጥ የሚያስቀልድ ምን አለ? በእርሱ ውስጥ ባይኖር ኖሮ ሊጠቀምበት አይችልም ነበርና፤ ነገር ግን በሙሉውና በክፍሎቹ ውስጥ እንዳለ አስቀድመን ከተቀበልን፣ ባለበት ነገር ራሱን መግለጡ የማይታመን ምን አለበት? 6. በገዛ ኃይሉ ከእያንዳንዱና ከሁሉም ጋር ፈጽሞ ተቆራኝቷልና፤ ሁሉንም ያለ ስስት ያስተካክላልና፤ ስለዚህም ቢወድ በፀሐይ ወይም በጨረቃ፣ በሰማይ ወይም በምድር፣ በውኃ ወይም በእሳት አማካይነት ቢናገርና ራሱንና አባቱን ቢገልጥ ማንም ይህን ተገቢ ያልሆነ ነገር ነው ሊል ባልቻለም ነበር፤ ሁሉንም በአንድ ጊዜ በአንድነት ይዟልና፤ በሁሉም ውስጥ ብቻ ሳይሆን በተጠቀሰውም ክፍል ውስጥ አለና፤ በዚያም በማይታይ ሁኔታ ራሱን ይገልጣል። እንዲሁም ሙሉውን እያስተካከለ፣ ለሁሉ ነገር ሕይወትን እየሰጠ፣ በሰዎች በኩል ራሱን ሊያስታውቅ ፈቅዶ፣ የአብን እውነትና እውቀት ለመግለጥ የሰውን አካል እንደ መሣሪያ ቢጠቀም የማይረባ ሊሆን አይችልም። የሰው ዘርም በእውነት የሙሉው ክፍል ነውና። 7. አእምሮ ሰውን በመላ እየሞላ በአካሉ ክፍል፣ ማለትም በምላስ፣ እንደሚገለጽ፣ ማንም ግን በዚህ ምክንያት የአእምሮ ባሕርይ ዝቅ አለ እንደማይል እገምታለሁ፤ እንዲሁም ቃል ሁሉን እየሞላ የሰውን መሣሪያ ቢጠቀም ይህ የማይገባ ሊመስል አይችልም። አስቀድሜ እንዳልሁት አካልን እንደ መሣሪያ መጠቀሙ የማይገባ ከሆነ፣ በሙሉው ውስጥ መሆኑም የማይገባ ነውና።