በሁሉም ሁኔታው ስለ ሕማሙና ስለ ሞቱ የተነገሩ ትንቢቶች

§34. በሁሉም ሁኔታው ስለ ሕማሙና ስለ ሞቱ የተነገሩ ትንቢቶች።

ሞቱም እንኳ በዝምታ አልታለፈም፤ ይልቁንም በመለኮታዊ መጻሕፍት እጅግ ግልጥ ሆኖ ተጠቅሶአል። ማንም ስለ ተፈጸሙት ነገሮች ትምህርት በማጣት እንዳይስት፣ የሞቱን ምክንያት እንኳ—ስለ ራሱ ብሎ ሳይሆን ስለ ሁሉ አለመሞትና መዳን እንደሚቀበለው—የአይሁድንም ምክር በእርሱ ላይ፣ በእጃቸውም የደረሰበትን ውርደት ለመጥቀስ አልፈሩም። 2. እንዲህ ይላሉና፦ «የቍስል ሰው፥ ድካምንም መሸከም የሚያውቅ ነው፤ ፊቱ ተመልሶአልና፤ ተዋረደ፥ እንደ ምንምም አልተቈጠረም። እርሱ ኃጢአታችንን ይሸከማል፥ ስለ እኛም ይሠቃያል፤ እኛም በጭንቅ፥ በቍስልና በመከራ እንዳለ ቈጠርነው፤ እርሱ ግን ስለ ኃጢአታችን ቈሰለ፥ ስለ በደላችንም ደከመ። የደኅንነታችን ተግሣጽ በእርሱ ላይ ነበረ፥ በእርሱ ቍስል እኛ ተፈወስን»። እኛ እንከብር ዘንድ ስለ እኛ የተዋረደው የቃል ሰውን መውደድ እንዴት ያስደንቃል! «እኛ ሁላችን» ይላል፣ «እንደ በጎች ተቅበዝብዘን ጠፋን፤ ሰው በመንገዱ ሳተ፤ እግዚአብሔርም ስለ ኃጢአታችን አሳልፎ ሰጠው፤ እርሱም ስለ ተጨቈነ አፉን አይከፍትም። እንደ በግ ወደ መታረድ ተነዳ፥ የበግ ጠቦትም በሸላቹ ፊት ዝም እንደሚል፥ እንዲሁ አፉን አልከፈተም፤ በውርደቱ ፍርዱ ተወገደ»። 3. ከዚያም ማንም ከሕማሙ የተነሣ ተራ ሰው እንደ ሆነ እንዳያስብ፣ ቅዱስ መጽሐፍ የሰዎችን ግምት አስቀድሞ ይከላከላል፤ ስለ እርሱ (የሠራውን) ኃይልና ባሕርዩ ከእኛ ባሕርይ የሚለይ መሆኑን ይገልጣል፤ እንዲህ ሲል፦ «ነገር ግን ትውልዱንስ ማን ይናገራል? ሕይወቱ ከምድር ተወግዳለችና። ከሕዝቡ ዓመፅ የተነሣ ወደ ሞት ተወሰደ። ክፉዎችንም በመቃብሩ ፋንታ፥ ባለ ጠጎችንም በሞቱ ፋንታ እሰጣለሁ፤ ግፍ አላደረገምና፥ ተንኰልም በአፉ አልተገኘበትም። እግዚአብሔርም ከቍስሉ ያነጻዋል»።