የትንሣኤ እውነተኛነት በሥራ ተረጋግጧል

§30. የትንሣኤ እውነተኛነት በሥራ ተረጋግጧል፦ (1) ከላይ የተገለጠው በሞት ላይ የተገኘው ድል፤ (2) የጸጋ ድንቅ ሥራዎች የአንድ ሕያው፣ የአምላክም ሥራ ናቸው፤ (3) አማልክቱ (እንደሚባለው) እውነተኞችና ሕያዋን ከሆኑ፣ ኃይላቸውን የሚሰብረው እርሱማ ይልቁን ሕያው ነው።

እንግዲህ እስካሁን የተናገርነው ሞት እንደ ተሻረ፣ የጌታም መስቀል በእርሱ ላይ የድል ምልክት እንደ ሆነ የሚያሳይ ትንሽ ያይደለ ማስረጃ ነው። የሁሉ የጋራ መድኃኒትና እውነተኛ ሕይወት በሆነው በክርስቶስ ከዚያ በኋላ ስለ ተፈጸመው የሥጋ ትንሣኤ ለአለመሞት ግን፣ የአእምሮ ዓይናቸው ጤናማ ለሆነ ሰዎች በሥራ የሚታየው ማስረጃ ከክርክር ይልቅ ይበልጥ ግልጥ ነው። 2. ክርክራችን እንዳሳየው ሞት ከተሻረና ከክርስቶስ የተነሣ ሁሉም ከእግራቸው በታች የሚረግጡት ከሆነ፣ ይልቁንም እርሱ ራሱ አስቀድሞ በገዛ ሥጋው ረገጠው፤ ሻረውም። ሞት በእርሱ ከተገደለ ደግሞ፣ ሥጋው ከመነሣቱና በሞት ላይ የድል መታሰቢያ ሆኖ ከመገለጡ በቀር ሌላ ምን ሊሆን ይችል ነበር? ወይስ የጌታ ሥጋ ባይነሣ ኖሮ ሞት እንደ ተሻረ እንዴት ሊታይ ይችል ነበር? ይህ የትንሣኤ ማስረጃ ግን ለማንም በቂ ባይመስለው፣ የተነገረውን በዓይኑ ፊት ከሚሆነው ነገር እንኳ ይረዳ። 3. ሰው ሲሞት ምንም ኃይል ማድረግ አይችልምና፤ ተጽዕኖውም እስከ መቃብር ብቻ ይዘልቃል፤ ከዚያም ወዲያ ያበቃል፤ ሥራና በሰዎች ላይ ሥልጣንም የሕያዋን ብቻ ነው፤ እንግዲህ የሚወድ ሁሉ ይይ፤ ይፍረድም፤ ከሚታየውም ነገር እውነቱን ይመስክር። 4. መድኃኒታችን በሰዎች መካከል ይህን ያህል ታላላቅ ሥራዎችን ሲሠራ፣ በግሪክ ምድርና በባዕድ አገሮች ከሚኖሩት ከየአቅጣጫው ይህን ያህል ብዙ ሕዝብ ወደ እምነቱ እንዲመጡና ሁሉም ትምህርቱን እንዲታዘዙ በየቀኑ በማይታይ ሁኔታ እያሳመነ ሳለ፣ ትንሣኤ በመድኃኒታችን እንደ ተፈጸመ፣ ክርስቶስም ሕያው እንደ ሆነ፣ ይልቁንም እርሱ ራሱ ሕይወት እንደ ሆነ አሁንም ማንም በአእምሮው ይጠራጠራልን? 5. ወይስ ሰዎች የአባቶቻቸውን ሕግጋት ክደው ለክርስቶስ ትምህርት እንዲሰግዱ ሕሊናቸውን መውጋት የሞተ ሰው ሥራ ይመስላልን? ወይስ እርሱ ከእንግዲህ የማይሠራ ከሆነ (ይህ የሞተ ሰው ጠባይ ነውና)፣ የሚሠሩትንና ሕያዋን የሆኑትን ከሥራቸው እንዴት ይገታቸዋል፣ ስለዚህም አመንዝራው ከእንግዲህ አያመነዝርም፣ ነፍሰ ገዳዩ ከእንግዲህ አይገድልም፣ በደለኛውም ከእንግዲህ አይቀማም፣ እግዚአብሔርን የማያከብረውም ከአሁን ጀምሮ እግዚአብሔርን የሚፈራ ይሆናል? ወይስ ያልተነሣ ይልቁንም የሞተ ከሆነ፣ የማያምኑ ሰዎች ሕያዋን ናቸው የሚሏቸውን የሐሰት አማልክትንና የሚያመልኳቸውን አጋንንት እንዴት ያባርራቸዋል፣ ያሳድዳቸዋል፣ ይጥላቸዋልም? 6. ክርስቶስና እምነቱ በተጠራበት ስፍራ ሁሉ የጣዖት አምልኮ ሁሉ ይሻራልና፤ የርኵሳን መናፍስት ማታለል ሁሉ ይጋለጣል፤ የትኛውም መንፈስ ስሙን እንኳ ሊታገሥ አይችልም፤ ይልቁንም ገና ሲሰማው እንኳ ይሸሻል፤ ይጠፋልም። ይህ ሥራ ግን የሞተ ሰው ሳይሆን የሕያው ሥራ ነው—ይልቁንም የእግዚአብሔር ሥራ ነው። 7. በተለይም በእርሱ የሚወጡት መናፍስትና የሚሻሩት ጣዖታት ሕያዋን ናቸው፤ የሚያባርራቸው፣ በኃይሉም እንዳይገለጡ እንኳ የሚከለክላቸው፣ ደግሞም ሁሉም የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ የሚመሰክሩለት እርሱ ግን ሞቷል ማለት መሳቂያ ነው።