ሞት በክርስቶስ ሞት ተሻረ

§21. ሞት በክርስቶስ ሞት ተሻረ። እንግዲያስ ክርስቶስ ለምን በስውር ወይም በበለጠ ክብር ባለው መንገድ አልሞተም? እርሱ ለባሕርያዊ ሞት የተገዛ አልነበረም፤ ነገር ግን በሌሎች እጅ ሊሞት ተገባው። እንግዲያስ ለምን ሞተ? ይልቁንም የመጣው ለዚሁ ዓላማ ነው፤ ይህ ባይሆን ኖሮ ሊነሣ ባልቻለም ነበር።

እነሆ፣ የሁሉ የጋራ መድኃኒት ስለ እኛ ከሞተ ወዲህ፣ እኛ በክርስቶስ የምናምን እንደ ቀድሞው እንደ ሕጉ ማስጠንቀቂያ ሞትን አንሞትም፤ ያ ፍርድ ቀርቶአልና፤ ነገር ግን በትንሣኤ ጸጋ መበስበስ ስለ ቆመና ስለ ተወገደ፣ ከዚህ በኋላ እንደ ሥጋችን ሟች ባሕርይ እግዚአብሔር ለእያንዳንዳችን በወሰነው ጊዜ የምንፈርሰው ብቻ ነው፤ ይህም የተሻለ ትንሣኤ እናገኝ ዘንድ ነው። 2. በምድር ውስጥ እንደሚጣሉ ዘሮች በመፍረሳችን አንጠፋምና፤ ነገር ግን በምድር ተዘርተን እንደ ገና እንነሣለን፤ ሞት በመድኃኒታችን ጸጋ ተሽሮአልና። ስለዚህም ለሁሉ የትንሣኤ ዋስ የሆነው ብፁዕ ጳውሎስ እንዲህ ይላል፦ «ይህ የሚበሰብሰው የማይበሰብሰውን ሊለብስ ይህም የሚሞተው የማይሞተውን ሊለብስ ይገባዋልና። ዳሩ ግን ይህ የሚበሰብሰው የማይበሰብሰውን ሲለብስ ይህም የሚሞተው የማይሞተውን ሲለብስ፥ በዚያን ጊዜ። ሞት ድል በመነሣት ተዋጠ ተብሎ የተጻፈው ቃል ይፈጸማል። ሞት ሆይ፥ መውጊያህ የት አለ? ሲኦል ሆይ፥ ድል መንሣትህ የት አለ?» 3. እንግዲያስ፣ አንድ ሰው እንዲህ ይል ይሆናል፦ በሁሉ ፈንታ ሥጋውን ለሞት አሳልፎ መስጠት ግድ ከነበረ፣ እስከ መሰቀል ድረስ ከመሄድ ይልቅ እንደ ሰው በስውር ለምን አላኖረውም? እንዲህ ያለውን ሞት በውርደት ከመታገሥ ይልቅ ሥጋውን በክብር ቢያኖረው ይበልጥ ይገባው ነበርና። 4. እኔም እመልሳለሁ፦ እንዲህ ያለው ተቃውሞ ሰብአዊ ብቻ እንዳይሆን ተመልከት፤ መድኃኒታችን ያደረገው ግን በእውነት መለኮታዊ ነው፤ በብዙ ምክንያትም ለመለኮቱ የሚገባ ነው። በመጀመሪያ፣ በሰዎች ላይ የሚደርሰው ሞት እንደ ባሕርያቸው ድካም ይመጣባቸዋልና፤ በአንድ ሁኔታ ጸንተው መኖር ስለማይችሉ በጊዜ ብዛት ይፈርሳሉ። ስለዚህም ደግሞ በሽታዎች ይደርሱባቸዋል፤ ታመውም ይሞታሉ። ጌታ ግን ደካማ አይደለም፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ኃይል፣ የእግዚአብሔር ቃልና ሕይወት ራሱ ነው። 5. እንግዲህ እንደ ሰዎች ልማድ ሥጋውን በአንድ ስፍራ በስውር፣ በአልጋም ላይ ሆኖ ቢያኖረው ኖሮ፣ ይህን ያደረገው እርሱ ደግሞ እንደ ባሕርዩ ድካም እንደ ሆነ፣ ከሌሎችም ሰዎች የሚበልጥ ነገር በእርሱ እንዳልነበረ በታሰበ ነበር። ነገር ግን በመጀመሪያ ሕይወትና የእግዚአብሔር ቃል ስለ ነበረ፣ በሁለተኛም ስለ ሁሉ የሚሆነው ሞት መፈጸም ግድ ስለ ነበረ፣ በዚህ ምክንያት በአንድ በኩል እርሱ ሕይወትና ኃይል ስለ ነበረ ሥጋው በእርሱ በረታ፤ 6. በሌላ በኩል ደግሞ ሞት መሆን ግድ ስለ ነበረ፣ መሥዋዕቱን የሚፈጽምበትን አጋጣሚ እርሱ ራሱ አልወሰደም፤ ነገር ግን ከሌሎች እጅ ተቀበለ። የሌሎችን በሽታ የፈወሰው ጌታ ይታመም ዘንድ አይገባም ነበርና፤ ደግሞም የሌሎችን ድካም የሚያበረታበት ያ ሥጋ ብርታቱን ያጣ ዘንድ ተገቢ አልነበረም። 7. እንግዲያስ በሽታን እንደ ከለከለ ሞትንስ ለምን አልከለከለም? ሥጋን የያዘው ለዚሁ ስለ ነበረ፣ ትንሣኤውም እንዳይከለከል ሞትን መከልከል ተገቢ ስላልነበረ ነው፤ ሆኖም በሥጋ ያለው የእርሱ ድካም ተደርጎ እንዳይታሰብ ከሞቱ በፊት በሽታ መቅደሙ እንዲሁ ተገቢ አልነበረም። እንግዲያስ አልተራበምን? አዎን፤ እንደ ሥጋው ጠባይ ተራበ። ነገር ግን ሥጋውን በለበሰው በጌታ ምክንያት በራብ አልጠፋም። ስለዚህ ሁሉን ለመቤዠት ቢሞትም እንኳ መበስበስን አላየም። [ሥጋው] ከሕይወት ራሱ በቀር የሌላ የማንም ስላልነበረ ፍጹም ጤናማ ሆኖ ተነሥቶአልና።