እግዚአብሔርን ልንወድ የሚገባን ስለ ምንድን ነው

እግዚአብሔርን ስለ ምን ምክንያትና በምን ልክ ልንወድ እንደሚገባን እንዳብራራልህ ትሻለህ።

እግዚአብሔርን የምንወድበት ምክንያት እግዚአብሔር ራሱ ነው፤ የሚገባውም የፍቅር ልክ ልክ የሌለው መሆኑ ነው እላለሁ። ይህ በቂ ግልጽ ነውን? ምናልባት ለአስተዋይ ሰው በቂ ይሆን ይሆናል፤ እኔ ግን ለተማሩትም ላልተማሩትም መልስ መስጠት እሻለሁ፤ ለቀደሙት በቂ ተናግሬ ሊሆን ቢችልም ሌሎቹንም ማሰብ ይገባኛል። ስለዚህ ለእነርሱ ስል ሐሳቤን እዘረዝራለሁ፤ ምናልባትም በላዩ ላይ ጥቂት እጨምርበታለሁ።

እግዚአብሔርን ስለ ራሱ ብለን እንድንወደው የሚያነሣሡን ሁለት ነገሮች አሉ፦ ከዚህ የበለጠ ተገቢ ነገር የለም፤ ከዚህም የበለጠ የሚጠቅም ነገር የለም።

እግዚአብሔርን እንድንወድ የሚያስገድደን ምንድን ነው? የሚለው ጥያቄ ከሁለት አንዱን ሊያመለክት ይችላል፦ ፍቅራችን የሚገባው በምን መብቱ ነው? ወይስ እግዚአብሔርን መውደድ ምን ይጠቅመናል? ለሁለቱም የጥያቄው ዓይነቶች መልሱ አንድ ብቻ ነው፦ እግዚአብሔርን የምንወድበት ምክንያት እግዚአብሔር ነው። ከዚህ የሚበረታ መብት የለም፤ እኛ የማይገባን ስንሆን እግዚአብሔር ራሱን ሰጠን፤ እርሱ አምላክ ሆኖ ሳለ ከራሱ የሚበልጥ ዋጋ ያለው ምን ሊሰጠን ይችል ነበር? እንግዲህ እግዚአብሔርን ልንወድ የሚገባን ስለ ምንድን ነው? ብለን ስንጠይቅ በእኛ ላይ ያለው መብት ምንድን ነው? ማለታችን ከሆነ፥ መልሱ ይህ ነው፦ ከሁሉ በላይ እርሱ አስቀድሞ ስለ ወደደን ነው። ይህም በምላሹ ፍቅራችንን የመቀበል መብት ይሰጠዋል፤ በተለይም የሚወደው ማን እንደ ሆነ፥ የሚወዳቸው እነማን እንደ ሆኑ፥ እንዴትስ እንደሚወዳቸው ስናስብ። የሚወደን ማን ነው? መንፈስ ሁሉ “አንተ አምላኬ ነህ፤ ከበጎ ነገሬ አንዳች አያስፈልግህም” ብሎ የሚመሰክርለት እርሱ አይደለምን? ፍቅሩስ የራሱንም አይፈልግም የተባለለት ያ ፍቅር አይደለምን? ይህ ራስ ወዳድነት የሌለበት ፍቅር ያረፈው በማን ላይ ነው? ሐዋርያው እንዲህ ሲል ይመልሳል፦ “ጠላቶች ሳለን ከእግዚአብሔር ጋር በልጁ ሞት ከታረቅን…”። እግዚአብሔር ያለ አንዳች የራሱ ጥቅም፥ ገና ጠላቶቹ ሳለን ወደደን። እንዴትስ ወደደን? ቅዱስ ዮሐንስ እስከዚህ ጽንፍ ድረስ ይናገራል፦ “እግዚአብሔር አንድያ ልጁን እስኪሰጥ ድረስ ዓለሙን እንዲሁ ወዶአልና”። ቅዱስ ጳውሎስም ይጨምራል፦ “ለገዛ ልጁ ያልራራለት ነገር ግን ስለ ሁላችን አሳልፎ የሰጠው…”፤ ልጁም ስለ ራሱ እንዲህ ይላል፦ “ነፍሱን ስለ ወዳጆቹ ከመስጠት ይልቅ ከዚህ የሚበልጥ ፍቅር ለማንም የለውም።” ቅዱሱ፥ እጅግ ታላቁና ሁሉን ቻዩ እግዚአብሔር እጅግ ታናሽ፥ ደካማና ኃጢአተኛ በሆነው ሰው ፍቅር ላይ ያለው መብት ይህ ነው። ምናልባት አንድ ሰው እንዲህ ይል ይሆናል፦ አዎን፥ ይህ ለሰው ልጆች እውነት ነው፤ ለመላእክት ግን እንዲህ አይደለም። ይህን አውቃለሁ፤ ለመላእክት ያው ነገር አላስፈለጋቸውም ነበርና። ከዚህም በላይ ሰውን በጕስቍልናው የረዳው እርሱ መላእክትን በዚያው መሰል ውድቀት እንዳይወድቁ ጠበቃቸው፤ የእግዚአብሔር ፍቅር ለሰዎች የማምለጫ መንገድ ካዘጋጀላቸው፥ መላእክትንም እንደ እኛ ካለ ውድቀት የጠበቃቸው በዚያው ፍቅር ነው።