ያለ እነርሱ አንድም ምኞት የማይገደልባቸው አጠቃላይ መመሪያዎች

ያለ እነርሱ አንድም ምኞት የማይገደልባቸው አጠቃላይ መመሪያዎች — ሰው አማኝ ካልሆነ ኃጢአትን የመግደል ሥራ የለም — ዳግም ያልተወለዱ ሰዎች ኃጢአትን ለመግደል ሲሞክሩ የሚገጥሟቸው አደጋዎች — ያልተለወጡ ሰዎች በዚህ በኃጢአትን የመግደል ጕዳይ ያለባቸው ተግባር ታየ — ከዚህም የጳጳሱ ተከታዮች ኃጢአትን ለመግደል የሚያደርጉት ሙከራና የሚሰጡት መመሪያ ከንቱነት ተገለጠ።

፪. ሰይጣን ነፍስን ለማወክና ለማድከም መጠቀሚያ የሚያደርገውን ማንኛውንም የተለየ ምኞትና ኃጢአት ለመግደል ነፍስ የምትሄድባቸው ዘዴዎች እና መንገዶች ቀጥሎ የሚታዩ ናቸው።

እንግዲህ ስለዚህ ሥራ መርሖችና መሠረቶች አስቀድመን ልናቀርባቸው የሚገቡ አንዳንድ አጠቃላይ አሳቦች አሉ፤ ያለ እነርሱ በዓለም ያለ ማንም ሰው በኃጢአት ወቀሳ ምንም ያህል ቢነቃቃና ማንኛውንም ኃጢአት ለመግደል ምንም ያህል ቢቈርጥ ወደዚያ ሊደርስ አይችልም።

ያለ እነርሱ ማንኛውም ኃጢአት ከቶ የማይገደልባቸው አጠቃላይ መመሪያዎችና መርሖች እነዚህ ናቸው፦—

1. አንድ ሰው አማኝ ካልሆነ፣ — ማለትም በእውነት ከክርስቶስ ጋር የተጣበቀ ካልሆነ፣ — አንዲትንም ኃጢአት ከቶ ሊገድል አይችልም፤ እንዲህ መሆኑን ራሱ ካላወቀ አልልም፤ ነገር ግን በእውነት እንዲህ ካልሆነ እላለሁ።

ኃጢአትን የመግደል ሥራ የአማኞች ሥራ ነው፤ ሮሜ 8:13፦ «በመንፈስ ግን የሰውነትን ሥራ ብትገድሉ» ወዘተ፤ — እናንተ አማኞች፣ በቁጥር 1 ኵነኔ የለባቸውም የተባለላችሁ። ይህን እንዲያደርጉ የተመከሩት እነርሱ ብቻ ናቸው፤ ቆላስይስ 3:5፦ «እንግዲህ በምድር ያሉቱን ብልቶቻችሁን ግደሉ»። መግደል ያለበት ማን ነው? «ከክርስቶስ ጋር ከተነሣችሁ» የተባለላችሁ እናንተ (ቁጥር 1)፤ «ሕይወታችሁም በእግዚአብሔር ከክርስቶስ ጋር ተሰውሮአል» የተባለላችሁ (ቁጥር 3)፤ «ከእርሱ ጋር በክብር ትገለጣላችሁ» የተባለላችሁ (ቁጥር 4)። ዳግም ያልተወለደ ሰው እርሱን የሚመስል ነገር ሊያደርግ ይችላል፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት እንዲያገኝ አድርጎ ሥራውን ራሱን ከቶ ሊፈጽመው አይችልም። በአንዳንድ ፈላስፎች ዘንድ — በሴኔካ፣ በቱሊ (ሲሴሮ)፣ በኤፒክቴተስ — ምን ዓይነት ሥዕሉ እንደ ተሣለ ታውቃላችሁ፤ ዓለምንና ራስን ስለ መናቅ፣ ከልክ ያለፉትን የልብ ዝንባሌዎችና ስሜቶች ሁሉ ስለ መግራትና ስለ ማሸነፍ ምንኛ ልብ የሚነኩ ንግግሮች አሏቸው! የአብዛኞቹ ሕይወት ግን መርሖቻቸው ከእውነተኛው የኃጢአት መግደል የሚለዩት በምልክት ሰሌዳ ላይ የተሣለ ፀሐይ በሰማይ ጠፈር ካለው ፀሐይ እንደሚለይ ያህል መሆኑን አሳየ፤ ብርሃንም ሙቀትም አልነበራቸውም። የራሳቸው ሰው ሉሲያን ሁሉም ምን እንደ ነበሩ በበቂ ሁኔታ ይገልጣል። ያለ ክርስቶስ ሞት የኃጢአት ሞት የለም። የጳጳሱ ተከታዮች በስእለቶቻቸው፣ በንስሐ ቅጣቶቻቸውና በካሳዎቻቸው ለዚህ ምን ዓይነት ሙከራዎች እንደሚያደርጉ ታውቃላችሁ። ስለ እነርሱ (እነርሱ እንደሚሉት በቤተ ክርስቲያናቸው መርሖች ላይ ተመሥርተው የሚሠሩትን ያህሉን ማለቴ ነው) ጳውሎስ በጽድቅ ጕዳይ ስለ እስራኤል የተናገረውን ለማለት እደፍራለሁ (ሮሜ 9:31, 32)፦ — ኃጢአትን መግደልን ተከተሉ፣ ነገር ግን ወደ እርሱ አልደረሱም። ስለ ምን ነው? «በሕግ ሥራ እንደሚገኝ አድርገው እንጂ በእምነት ስላልፈለጉት ነው።» ለኃጢአት ወቀሳቸውና ለነቃው ሕሊናቸው በመታዘዝ ኃጢአትን ለመተው የሚሞክሩ በመካከላችን ያሉ ሁሉ ሁኔታቸውና ይዞታቸው ይኸው ነው፤ — ይከተሉታል፣ ነገር ግን አይደርሱበትም።

እውነት ነው፤ ሕግ ወይም ወንጌል ሲሰበክ የሚሰማ ማንኛውም ሰው ኃጢአትን እንዲገድል አሁን ይጠየቃል፣ ወደ ፊትም ይጠየቃል። ይህ የእርሱ ተግባር ነው፤ ነገር ግን የመጀመሪያው ቀጥተኛ ተግባሩ አይደለም፤ ይህን ማድረግ ተግባሩ ነው፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር መንገድ ማድረግ ነው። አገልጋይህን በአንድ ስፍራ ይህን ያህል ገንዘብ ስለ አንተ እንዲከፍል፣ ነገር ግን አስቀድሞ ሄዶ ገንዘቡን ከሌላ ስፍራ እንዲቀበል ብታዝዘው፣ የተወሰነውን ገንዘብ መክፈል ተግባሩ ነው፤ ባይከፍልም ትወቅሰዋለህ፤ ሆኖም የመጀመሪያው ቀጥተኛ ተግባሩ አልነበረም፤ — እንደ ትእዛዝህ አስቀድሞ ገንዘቡን መቀበል ነበረበት። በዚህም ጕዳይ እንዲሁ ነው፤ ኃጢአት ሊገደል ይገባዋል፤ ነገር ግን ይህን ለማድረግ እንድንችል አስቀድሞ መደረግ ያለበት ነገር አለ።

ኃጢአትን ሊገድል የሚችል መንፈስ ብቻ እንደ ሆነ አረጋግጫለሁ፤ ይህን እንዲያደርግ ተስፋ ተሰጥቶበታል፤ ያለ እርሱም ሌሎች መንገዶች ሁሉ ባዶና ከንቱ ናቸው። እንግዲያስ መንፈስ የሌለው ሰው ኃጢአትን እንዴት ሊገድል ይችላል? ሰው ያለ መንፈስ አንዲትን ኃጢአት በእውነት ከሚገድል ይልቅ ያለ ዓይን ማየት፣ ያለ ምላስም መናገር ይቀለዋል። እንግዲህ መንፈስ እንዴት ይገኛል? እርሱ የክርስቶስ መንፈስ ነው፤ ሐዋርያውም «የክርስቶስ መንፈስ የሌለው ከሆነ ግን ይኸው የእርሱ ወገን አይደለም» እንደሚል (ሮሜ 8:9)፣ እንዲሁ የክርስቶስ ከሆንን፣ በእርሱ ድርሻ ካለን፣ መንፈስ አለን፤ ኃጢአትን ለመግደል ኃይል ያለንም በዚህ ብቻ ነው። ሐዋርያው ይህን በሰፊው ያብራራል፤ ሮሜ 8:8፦ «በሥጋ ያሉትም እግዚአብሔርን ደስ ሊያሰኙት አይችሉም»። ይህ ስለ ተፈጥሯዊ ሁኔታችንና ይዞታችን፣ በዚያም ውስጥ ለእግዚአብሔርና ለሕጉ ስላለን ጥል ቀደም ብሎ ካቀረበው ትምህርት የሚያወጣው ፍሬ ነገርና መደምደሚያ ነው። በሥጋ ብንሆን፣ መንፈስ ባይኖረን፣ እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝ ምንም ነገር ማድረግ አንችልም። ነገር ግን ከዚህ ሁኔታ መዳናችን ምንድር ነው? ቁጥር 9፦ «እናንተ ግን የእግዚአብሔር መንፈስ በእናንተ ዘንድ ቢኖር፥ በመንፈስ እንጂ በሥጋ አይደላችሁም»፤ — «የክርስቶስ መንፈስ ያላችሁ እናንተ አማኞች፣ በሥጋ አይደላችሁም።» በሥጋ ከመሆን ሁኔታና ይዞታ ለመዳን ከክርስቶስ መንፈስ በቀር ሌላ መንገድ የለም። ይህ የክርስቶስ መንፈስ በእናንተ ቢኖርስ? እንግዲያማ ተገድላችኋል፤ ቁጥር 10፦ «ሰውነታችሁ በኃጢአት ምክንያት የሞተ ነው»፣ ወይም ለኃጢአት የሞተ ነው፤ ኃጢአትን የመግደል ሥራ ይቀጥላል፤ አዲሱ ሰው ለጽድቅ ሕያው ይሆናል። ሐዋርያው ይህን በቁጥር 11 ያረጋግጣል፤ ይኸውም በመንፈስ ከክርስቶስ ጋር ካለን አንድነት ነው፤ ያ አንድነት በእርሱ ውስጥ ከሠራው ጋር የሚስማማ አሠራር በእኛ ውስጥ ያስገኛል። እንግዲያስ በክርስቶስ ድርሻ ሳይኖር ማንኛውንም ምኞት ለመግደል የሚደረግ ሙከራ ሁሉ ከንቱ ነው። በቃሉ ስብከት ወይም በአንዳች መከራ የክርስቶስ የወቀሳ ፍላጻዎች በልባቸው ስለ ተሳሉ በኃጢአትና ስለ ኃጢአት የቈሰሉ ብዙ ሰዎች ሕሊናቸውን እጅግ ባወከው ወይም ባስጨነቀው በዚህ ወይም በዚያ የተለየ ምኞት ላይ በብርታት ይነሣሉ። ነገር ግን ምስኪኖች! በእሳት ውስጥ ይደክማሉ፤ ሥራቸውም ይቃጠላል። የክርስቶስ መንፈስ ወደዚህ ሥራ ሲመጣ «እንደ አንጥረኛ እሳትና እንደ አጣቢ ሳሙና» ይሆናል፤ ሰዎችንም እንደ ወርቅና እንደ ብር ያጠራቸዋል (ሚልክያስ 3:2, 3)፤ — እንደ ኢሳይያስ 4:4 ዝገታቸውንና ቆርቆሮአቸውን፣ እድፋቸውንና ደማቸውን ያስወግዳል፤ ነገር ግን ሰዎች በመሠረቱ ወርቅና ብር መሆን አለባቸው፤ አለዚያ ማጥራት ምንም አይጠቅማቸውም። ነቢዩ እግዚአብሔር በሚሰጣቸው በማናቸውም መንገድ ክፉ ሰዎች ኃጢአትን ለመግደል የሚያደርጉት የመጨረሻ ሙከራ የሚያስከትለውን አሳዛኝ ፍጻሜ ይነግረናል፤ ኤርምያስ 6:29, 30፦ «ወናፉ ተቃጠለ፤ እርሳሱም በእሳት አለቀ፤ አቅላጩም በከንቱ አቀለጠ። እግዚአብሔር ጥሎአቸዋልና የተጣለ ብር ብለው ይጠሩአቸዋል።» የዚህስ ምክንያቱ ምንድር ነው? ቁጥር 28፦ ወደ እቶኑ በገቡ ጊዜ «ናስና ብረት» ነበሩ። ሰዎች ናስንና ብረትን የፈለጉትን ያህል ረጅም ጊዜ ቢያጠሩ መልካም ብር አይሆኑም።

እንግዲህ ኃጢአትን የመግደል ሥራ በአሁኑ ጊዜ ዳግም ያልተወለዱ ሰዎች የሚሠሩት ሥራ አይደለም እላለሁ። እግዚአብሔር ገና ወደ እርሱ አይጠራቸውም፤ የእነርሱ ሥራ መለወጥ ነው፤ — የነፍስ ሁለንተና መለወጥ ነው እንጂ ይህን ወይም ያን የተለየ ምኞት መግደል አይደለም። አንድ ሰው ለመሠረቱ ምንም ሳይጨነቅ ታላቅ ሕንጻ ሲሠራ ብታየው ትስቅበታለህ፤ ይልቁንም አንድ ቀን የሠራው በሌላው ቀን እንደ ፈረሰ ሺህ ጊዜ እያየ ያንኑ አካሄድ የሚቀጥል ያህል ሞኝ ሆኖ ብታየው። የኃጢአት ወቀሳ ያለባቸው ሰዎችም እንዲሁ ናቸው፤ አንድ ቀን በኃጢአት ላይ ያገኙትን ስፍራ በሌላው ቀን እንደሚያጡት በግልጽ ቢያዩም፣ በእድገታቸው ውስጥ ያለው አጥፊ ጕድለት የት እንደ ሆነ ሳይጠይቁ በዚያው መንገድ ይቀጥላሉ። አይሁድ በኃጢአታቸው በተወቀሱ ጊዜ ልባቸው ተነካ (የሐዋርያት ሥራ 2:37)፤ «ምን እናድርግ?» ብለውም ጮኹ፤ ጴጥሮስ ምን እንዲያደርጉ መራቸው? ሄደው ትዕቢታቸውን፣ ቍጣቸውን፣ ክፋታቸውን፣ ጭካኔአቸውንና የመሳሰሉትን እንዲገድሉ አዘዛቸውን? አይደለም፤ ያ የአሁኑ ሥራቸው እንዳልሆነ ያውቅ ነበር፤ ነገር ግን በአጠቃላይ ወደ መለወጥና በክርስቶስ ወደ ማመን ጠራቸው (ቁጥር 38)። ነፍስ አስቀድማ ፈጽማ ትለወጥ፤ ከዚያም «የወጉትን» እያዩ ራስን ማዋረድና ኃጢአትን መግደል ይከተላሉ። እንዲሁም ዮሐንስ ንስሐንና መለወጥን ሊሰብክ በመጣ ጊዜ፦ «አሁንስ ምሳር በዛፎች ሥር ተቀምጦአል» አለ (ማቴዎስ 3:10)። ፈሪሳውያን ከባድ ሸክሞችን ሲጭኑ፣ አድካሚ ተግባራትን ሲያስገድዱ፣ በጾምና በመታጠብና በመሳሰሉት ጥብቅ የኃጢአት መግደያ መንገዶችን ሲያዝዙ ነበር፤ ይህ ሁሉ ግን በከንቱ ነበር። ዮሐንስ፦ «የመለወጥ ትምህርት ለእናንተ ነው፤ በእጄ ያለው ምሳር በሥሩ ላይ ተቀምጦአል» ይላል። መድኃኒታችንም በዚህ ጕዳይ መደረግ ያለበትን ይነግረናል፤ «ከእሾህ ወይን … ይለቀማልን?» ይላል (ማቴዎስ 7:16)። ነገር ግን እሾህ በሚገባ ቢገረዝና ቢቈረጥ፣ ብዙም ቢደከምበትስ? «አዎን፣ ነገር ግን ከቶ በለስ አያፈራም» (ቁጥር 17, 18)፤ ዛፍ ሁሉ እንደ ገዛ ወገኑ ፍሬ ከማፍራት በቀር ሊሆን አይችልም። እንግዲህ መደረግ ያለበት ምን እንደ ሆነ ይነግረናል (ማቴዎስ 12:33)፦ «ዛፍዋን መልካም፥ ፍሬዋንም መልካም አድርጉ»። ሥሩ ሊታከም፣ የዛፉም ባሕርይ ሊለወጥ ይገባዋል፤ አለዚያ መልካም ፍሬ አይገኝም።

ልደርስበት የፈለግሁት ይህ ነው፦ አንድ ሰው ዳግም ካልተወለደ፣ አማኝ ካልሆነ፣ ኃጢአትን ለመግደል የሚያደርጋቸው ሙከራዎች ሁሉ ምንም ያህል ያማሩና ተስፋ ሰጪ ቢሆኑ፣ — የሚጠቀምባቸው መንገዶች ሁሉ፣ በምንም ያህል ትጋት፣ ብርታት፣ ንቃትና የአእምሮና የመንፈስ ትኵረት ቢከተላቸው፣ — ምንም አይጠቅሙም። ብዙ መድኃኒቶችን በከንቱ ይጠቀማል፤ አይፈወስም። እንዲያውም የኃጢአት ወቀሳ ብቻ ያለባቸው፣ ከዚያ ያለፈ ነገር የሌላቸው ሰዎች ይህን ተግባር ለመፈጸም በሚያደርጉት ጥረት ላይ ልዩ ልዩ አስከፊ ክፉ ነገሮች ይከተላሉ፦—

(1.) አእምሮና ነፍስ የሰውየው ትክክለኛ ሥራ ባልሆነው ነገር ይያዛሉ፤ በዚህም ትክክለኛ ሥራው ከሆነው ነገር አቅጣጫው ይቀየራል። እግዚአብሔር በቃሉና በፍርዶቹ በእርሱ ውስጥ ያለችን አንዲት ኃጢአት ይይዛል፤ ሕሊናውን ያቈስላል፤ ልቡን ያውካል፤ ዕረፍቱን ይነሣዋል፤ አሁን ሌሎች ማዘናጊያዎች አያረኩትም፤ በፊቱ ላለው ሥራ ራሱን መስጠት ግድ ይሆንበታል። በእጁ ያለው ጕዳይ ወደ እግዚአብሔር እንዲመለስ ሰውየውን ሁለንተናውን ስላለበት ሁኔታና ይዞታ ወደ ማሰብ ማንቃት ነው፤ እርሱ ግን በዚህ ፋንታ የሚያቈስለውን ኃጢአት ለመግደል ይነሣል፤ — ይህም ከጭንቀቱ ለመገላገል ከራስ ወዳድነት ብቻ የሚመነጭ ነው እንጂ ለተጠራበት ሥራ ፈጽሞ አይደለም፤ — በዚህም አቅጣጫው ይቀየራል። እግዚአብሔር ስለ ኤፍሬም እንዲህ ይነግረናል፤ «መረቡን በላያቸው ዘረጋ፤ እንደ ሰማይ ወፎችም አወረዳቸው፤ ቀጣቸውም» (ሆሴዕ 7:12)፤ ያዛቸው፣ አጠመዳቸው፣ ሊያመልጡ እንደማይችሉ አሳመናቸው፤ ስለ እነርሱም፦ «ይመለሳሉ፣ ነገር ግን ወደ ልዑል አይደለም» ይላል፤ — ኃጢአትን ለመተው ተነሡ፤ ነገር ግን እግዚአብሔር በጠየቀው መንገድ፣ በሁለንተናዊ መለወጥ አይደለም። እንዲሁ ሰዎች ወደ እርሱ ለመምጣት ሊመርጡአቸው በሚችሉት እጅግ የከበሩ መንገዶች ወደ እግዚአብሔር ከመምጣት አቅጣጫቸው ይቀየራል። ሰዎች የገዛ ነፍሳቸውን ከሚያጠፉባቸው ማታለያዎችም ይህ እጅግ የተለመደው አንዱ ነው። በእግዚአብሔር ነገሮች ባልተለወሰ ጭቃ መምረግ ሙያቸው የሆነ አንዳንዶች ይህን ማታለያ ባያስተምሩ፣ በድንቁርናቸውም ሕዝቡን ባያስቱ ምነው ብዬ እመኛለሁ። ሕሊናቸው በኃጢአትና ከያዛቸው ከጌታ በሆነ መረበሽ ሲቈስል ሰዎች ምን ያደርጋሉ? ብዙ ጊዜስ ወደ ምን ይመራሉ? በአንዳንድ ፍሬዎቹ የሚያስጨንቃቸውን ኃጢአት በተግባር መተውና በእርሱ ላይ መነሣት ራሳቸውን የሚሰጡበት ነገር ሁሉ ድምር አይደለምን? በዚህስ የኃጢአት ወቀሳቸው ወንጌላዊ ፍጻሜ አይጠፋምን? ሰዎች እዚህ ይቆማሉ፣ ይጠፋሉም።

(2.) ይህ ተግባር በራሱ፣ በተገቢው ስፍራው መልካም ነገር ስለ ሆነ፣ ቅንነትን የሚያሳይና ለሕሊና ሰላምን የሚያመጣ ተግባር ስለ ሆነ፣ አንድ ሰው በእውነት በዚህ ተግባር ውስጥ እንደ ተሰማራ፣ አእምሮውና ልቡ ከዚያ በኋላ ከእርሱ ጋር ምንም ላለማድረግ በዓላማና በቍርጥ ውሳኔ በዚህ ወይም በዚያ ኃጢአት ላይ እንደ ተነሣ ሲያገኝ፣ — ሁኔታውና ይዞታው መልካም እንደ ሆነ ለመደምደም፣ በዚህም የገዛ ነፍሱን ለማታለል ይቸኩላል። ምክንያቱም፦ —

[1.] ሕሊናው በኃጢአት ታምሞ ዕረፍት ባጣ ጊዜ፣ ወደ ታላቁ የነፍሳት ሐኪም ሄዶ በደሙ ፈውስን ማግኘት ሲገባው፣ ሰውየው በኃጢአት ላይ በዚህ መነሣቱ ሕሊናውን ያረጋጋል፣ ጸጥም ያሰኛል፤ ፈጽሞ ወደ ክርስቶስ ሳይሄድም ይቀመጣል። ወዮ! ስንት ምስኪን ነፍሳት እንዲህ ለዘላለም ተታለዋል! «ኤፍሬም ደዌውን ባየ ጊዜ ወደ ንጉሡ ወደ ያሬብ ላከ» (ሆሴዕ 5:13)፤ ይህም ከእግዚአብሔር አራቀው። የጳጳሱ ተከታዮች ሃይማኖት ጥቅል ሁሉ ያለ ክርስቶስ ሕሊናን ለማረጋጋት በተዘጋጁ ዕቅዶችና ዘዴዎች የተሠራ ነው፤ ሁሉም በሐዋርያው ተገልጠዋል (ሮሜ 10:3)።

[2.] በዚህ መንገድ ሰዎች በራሱ መልካም የሆነ ሥራ ስለሚሠሩና ሰዎች እንዲያዩአቸው ብለው ስለማያደርጉት፣ ሁኔታቸውና ይዞታቸው መልካም እንደ ሆነ ራሳቸውን ያረካሉ። ሥራው በቅንነት እንዲሠራ እንደሚፈልጉ ያውቃሉ፤ በዚህም በአንድ ዓይነት ራስን የማጽደቅ መንፈስ ልበ ደንዳኖች ይሆናሉ።

(3.) ሰው እንዲህ ለጊዜው ተታልሎ የገዛ ነፍሱን ካሳተ በኋላ፣ በረጅም የሕይወት ዘመን ኃጢአቱ በእርግጥ እንዳልተገደለ፣ ወይም አንዱን ቢለውጥ ሌላ እንዳገኘ ሲያይ፣ በመጨረሻ መጋደል ሁሉ ከንቱ እንደ ሆነ ማሰብ ይጀምራል፤ — ከቶ ሊያሸንፍ አይችልም፤ በላዩ ላይ እየጨመረ በሚሄድ ውኃ ላይ ግድብ እንደሚሠራ ይሆናል። ከዚህም የተነሣ ስኬትን ተስፋ እንደ ቈረጠ ሰው ተስፋ ቈርጦ ይተዋል፤ ራሱንም ለኃጢአት ኃይልና ላገኘው የሥርዓተኝነት ልማድ አሳልፎ ይሰጣል።

ያለ ክርስቶስ ድርሻ አስቀድሞ ሳያገኙ ኃጢአትን ለመግደል የሚሞክሩ ሰዎች ዘወትር የሚደርሱበት ፍጻሜ ይህ ነው። ያታልላቸዋል፣ ልበ ደንዳኖች ያደርጋቸዋል፣ — ያጠፋቸዋል። ስለዚህም በኃጢአት ወቀሳ ወደዚህ አካሄድ ተገፍተው፣ ፍሬ ቢስ ሆኖ አግኝተውት፣ ክርስቶስን ሳያገኙ ከተዉት ሰዎች የበለጡ ርኩሳንና ተስፋ የቈረጡ ኃጢአተኞች በዓለም ዘወትር እንደማይገኙ እናያለን። በዓለም ያሉ የምርጦቹ ሥርዓተኞች ሃይማኖትና እግዚአብሔርን መምሰል ዋና ይዘትም ይህ ነው፤ ሕንዶችን ወደ ጥምቀት ወይም ከብቶችን ወደ ውኃ እንደሚነዱ በሮማ ምኵራብ ውስጥ ወደ ኃጢአት መግደል የሚነዱትም ሁሉ እንዲሁ ናቸው። እንግዲህ ኃጢአትን የመግደል ሥራ የአማኞች፣ የአማኞችም ብቻ ሥራ ነው እላለሁ። ኃጢአትን መግደል የሕያዋን ሰዎች ሥራ ነው፤ ሰዎች በሞቱበት ስፍራ (የማያምኑ ሁሉ፣ ከእነርሱ የተሻሉት እንኳ፣ ሙታን ናቸውና) ኃጢአት ሕያው ነው፤ ሕያው ሆኖም ይኖራል።

2. ይህ የእምነት ሥራ፣ የእምነት ልዩ ሥራ ነው። እንግዲህ በአንድ መሣሪያ ብቻ የሚፈጸም ሥራ ቢኖር፣ ያ መሣሪያ የሌለው ሰው ያንን ሥራ ለመሥራት መሞከሩ ከሁሉ የሚበልጥ እብደት ነው። ልብን የሚያነጻው እምነት ነው (የሐዋርያት ሥራ 15:9)፤ ወይም ጴጥሮስ እንደሚለው፣ «በመንፈስ ለእውነት እየታዘዝን ነፍሳችንን እናነጻለን» (1ኛ ጴጥሮስ 1:22)፤ ያለ እርሱም አይፈጸምም።

እስካሁን የተነገረው የመጀመሪያውን አጠቃላይ መመሪያዬን ለማጽናት በቂ ነው ብዬ አስባለሁ፦— በክርስቶስ ድርሻ እንዳገኘህ እርግጠኛ ሁን፤ ያለ እርሱ ማንኛውንም ኃጢአት ለመግደል ብታስብ ከቶ አይፈጸምም።

ተቃውሞ፦ እንዲህ ትላለህ፦ «እንግዲያስ የኃጢአትን ክፋት የተረዱ ዳግም ያልተወለዱ ሰዎች ምን እንዲያደርጉ ትፈልጋለህ? በኃጢአት ላይ መጋደልን ትተው በልቅነት ይኑሩን? ለምኞቶቻቸው ልቅ ይስጡን? እንደ ክፉዎቹም ሰዎች ክፉ ይሁኑን? ይህ ዓለምን ሁሉ ለማተራመስ፣ ሁሉን ወደ ጨለማ ለማምጣት፣ የምኞትን የጎርፍ በሮች ለመክፈት፣ ፈረስ ወደ ጦርነት እንደሚሮጥ ሰዎች በደስታና በስግብግብነት ወደ ኃጢአት ሁሉ እንዲሮጡ ልጓማቸውን በአንገታቸው ላይ ለመልቀቅ መንገድ በሆነ ነበር።»

መልስ፦ 1. ከቶ አይሁን! እግዚአብሔር በብዙ ዓይነት መንገዶችና ዘዴዎች የሰው ልጆችን የተፈጥሮአቸው ርኵሰት በኃይል ሊወስዳቸው ወደሚችለው የመረን ልቅነትና የፈንጠዝያ ዳርቻ እንዳይሮጡ መከልከሉ የእግዚአብሔር ጥበብ፣ በጎነትና ፍቅር ታላቅ ውጤት እንደ ሆነ ሊታይ ይገባዋል። ይህ በማናቸውም መንገድ ቢደረግ የእግዚአብሔር ጥንቃቄ፣ ቸርነትና በጎነት ውጤት ነው፤ ያለ እርሱ ምድር ሁሉ የኃጢአትና የትርምስ ሲኦል በሆነች ነበር።

2. በቃሉ ውስጥ ልዩ የሆነ የሚወቅስ ኃይል አለ፤ እግዚአብሔርም ኃጢአተኞችን ለማቍሰል፣ ለማስደንገጥና በተወሰነ መጠንም ለማዋረድ ብዙ ጊዜ ይገልጠዋል፤ እነርሱ ከቶ ባይለወጡም እንኳ። ቃሉም ይህ ውጤት ቢኖረውም ሊሰበክ ይገባዋል፤ ነገር ግን ለዚህ ዓላማ ብሎ አይደለም። እንግዲያስ ቃሉ ይሰበክ፤ የሰዎችም ኃጢአት [ይገሠጻል]፣ ምኞት ይገታል፣ በኃጢአትም ላይ አንዳንድ ተቃውሞ ይደረጋል፤ ያ የታለመው ውጤት ባይሆንም።

3. ይህ የቃሉና የመንፈስ ሥራ ቢሆንም፣ በራሱም መልካም ቢሆንም፣ በተሠራባቸው ሰዎች ላይ ከዋናው ፍጻሜ አንጻር የሚጠቅም ወይም የሚረባ አይደለም፤ አሁንም በመራራ መርዝ ውስጥና በጨለማ ሥልጣን ሥር ናቸው።

4. ሰዎች ይህ የእነርሱ ተግባር መሆኑን ይወቁ፤ ነገር ግን በተገቢው ስፍራው ነው፤ ሰዎችን ከኃጢአት መግደል አላወጣቸውም፤ ነገር ግን ወደ መለወጥ እገፋቸዋለሁ። ሰውን የቤቱን ግድግዳ ቀዳዳ ከመጠገን ጠርቶ ሕንጻውን ሁሉ የሚበላውን እሳት እንዲያጠፋ የሚያደርግ ጠላቱ አይደለም። ምስኪን ነፍስ ሆይ! ልታስብበት የሚገባህ የቈሰለ ጣትህ ሳይሆን የሚያከሳህ ትኵሳትህ ነው። በአንድ የተለየ ኃጢአት ላይ ትነሣለህ፤ አንተ ራስህ ከኃጢአት በቀር ምንም እንዳልሆንህ ግን አታስብም።

ይህን ደግሞ የቃሉ ሰባኪዎች ለሆኑ ወይም በእግዚአብሔር መልካም እጅ ያንን አገልግሎት ለማድረግ ላሰቡ ልጨምር፦ ስለ ኃጢአታቸው ከሰዎች ጋር መሟገት፣ በተለዩ ኃጢአቶችም ላይ ጫና ማድረግ ተግባራቸው ነው፤ ነገር ግን ይህ የሚደረገው የሕግና የወንጌል ተገቢ ፍጻሜ ከሆነው ጋር መሆኑን ሁልጊዜ ያስታውሱ፤ — ይኸውም የሚናገሩበትን ኃጢአት ኃጢአተኛው ያለበትን ሁኔታና ይዞታ ለመግለጥ እንዲጠቀሙበት ነው፤ አለዚያ ምናልባት ሰዎችን ወደ ሥርዓተኝነትና ወደ ግብዝነት ያደርሱ ይሆናል፤ የወንጌል ስብከት እውነተኛ ፍጻሜ ግን የሚፈጸመው ጥቂት ነው። ሰውን ከስካሩ ወደ ጨዋ ሥርዓተኝነት ማባረር አይጠቅምም። ብልህ የጉባኤ መምህር ምሳሩን በሥሩ ላይ ያኖራል፤ ዘወትርም ወደ ልብ ያነጣጥራል። ምድሪቱ የተሞላችባቸውን አላዋቂዎችና ዳግም ያልተወለዱ ሰዎች የተለዩ ኃጢአቶችን መውቀስ መልካም ሥራ ነው፤ ነገር ግን በታላቅ ውጤታማነት፣ ብርታትና ስኬት ቢደረግም፣ ውጤቱ ይህ ብቻ ከሆነ — በስብከት የተወገዙትን ኃጢአቶቻቸውን ለመግደል እጅግ ትጉ ጥረት እንዲያደርጉ መነሣታቸው ብቻ ከሆነ — የተደረገው ሁሉ ጠላትን በሜዳ ላይ እንደ መምታትና ሊሸነፍ ወደማይችል የማይደፈር ምሽግ እንደ ማባረር ብቻ ነው። በማናቸውም ጊዜ በማንኛውም አንድ ኃጢአት ምክንያት ኃጢአተኛን በሚመች ሁኔታ አግኝተኸዋልን? የምትይዘው ነገር አለህን? — ወደ ሁኔታውና ወደ ይዞታው አምጣው፤ እስከ ምንጩ ድረስ ግፋው፤ በዚያም ተነጋገረው። ሰዎችን ከተለዩ ኃጢአቶች ማላቀቅ እንጂ ልባቸውን አለመስበር ከእነርሱ ጋር ለመነጋገር ያሉንን አጋጣሚዎች ማጣት ነው።

በዚህም የሮማ የኃጢአት መግደል እጅግ ይበድላል፤ ሰዎች ለእርሱ መርሕ ይኑራቸው አይኑራቸው ቅንጣት ታህል ሳያስቡ ሁሉንም ዓይነት ሰዎች ወደ እርሱ ይነዳሉ። እንዲያውም ምኞቶቻቸውን ለመግደል እንዲችሉ ሰዎችን ወደ ማመን ከመጥራት እጅግ ርቀው፣ በማመን ፋንታ ሰዎችን ወደ ኃጢአት መግደል ይጠራሉ። እውነቱ፣ ማመን ምን እንደ ሆነም ሆነ ኃጢአትን መግደል ራሱ ምን ማለት እንደ ሆነ አያውቁም። በእነርሱ ዘንድ እምነት በቤተ ክርስቲያናቸው ለሚሰጠው ትምህርት የሚሰጥ አጠቃላይ ስምምነት ብቻ ነው፤ ኃጢአትን መግደልም ሰው በስእለት ራሱን ለአንድ የተወሰነ የሕይወት አካሄድ መስጠቱ ነው፤ በዚያም ውስጥ ከዚህ ዓለም ነገሮች አጠቃቀም አንዳች ነገር ራሱን ይከለክላል፤ ይህም ያለ ብዙ ካሳ አይደለም። እንደነዚህ ያሉ ሰዎች መጻሕፍትንና የእግዚአብሔርን ኃይል አያውቁም። በኃጢአት መግደላቸው መመካታቸው፣ ክብራቸው በነውራቸው መሆኑ ብቻ ነው። ዳግመኛ የመወለድን አስፈላጊነት ቸል በማለት፣ ስለ ማንኛውም ኃጢአት ወይም ምኞት ለሚያማርሩ ሁሉንም ዓይነት ሰዎች ቢያንስ ለጊዜው፣ ለአንድ ወር ያህል፣ በእርሱ ላይ እንዲሳሉ በግልጽ መመሪያ የሚሰጡ በመካከላችን ያሉ አንዳንድ የሕሊና ጥያቄ መምህራን፣ ኒቆዲሞስ መጀመሪያ ወደ ክርስቶስ በመጣ ጊዜ እንደ ነበረው ያለ በወንጌል ምሥጢር ውስጥ ጥቂት ብርሃን ብቻ ያላቸው ይመስላሉ። ሰዎች ለጊዜው ከኃጢአታቸው ለመራቅ እንዲሳሉ ያዝዙአቸዋል። ይህ በአብዛኛው ምኞታቸውን ይበልጥ ግልፍተኛ ያደርገዋል። ምናልባት በታላቅ ጭንቀት ቃላቸውን ይጠብቁ ይሆናል፤ ምናልባትም አይጠብቁም፤ ይህም በደላቸውንና ሥቃያቸውን ያበዛል። በዚህስ ኃጢአታቸው በጭራሽ ይገደላልን? በእርሱ ላይ ድል ያገኛሉን? ኃጢአቱን መተው ቢችሉ እንኳ ሁኔታቸው ይለወጣልን? አሁንም በመራራ መርዝ ውስጥ አይደሉምን? ይህ ሰዎችን ያለ ገለባ ባይሆን እንኳ፣ ከዚያ በከፋ ሁኔታ፣ ያለ ኃይል ጡብ እንዲሠሩ ማስገደድ አይደለምን? በዚህ ሥራ ላይ ዳግም ያልተወለደውን ሰው የሚያበረታታ ምን የተስፋ ቃል አለው? ለመፈጸሙስ ምን ርዳታ አለው? በክርስቶስ ሞት ድርሻ ሳይኖር ኃጢአት ሊገደል፣ ወይም ያለ መንፈስ ሊሞት ይችላልን? እንደነዚህ ያሉ መመሪያዎች የሰዎችን ሕይወት ለመለወጥ ቢሳካላቸው እንኳ — ይህም እምብዛም አይሆንም — ልባቸውን ወይም ሁኔታቸውን እስከ መለወጥ ከቶ አይደርሱም። ሰዎችን ራሳቸውን የሚያጸድቁ ወይም ግብዞች ሊያደርጉአቸው ይችላሉ እንጂ ክርስቲያኖች አያደርጉአቸውም። ለእግዚአብሔር ቅንዓትና ለዘላለም ደኅንነት ምኞት ያላቸው ምስኪን ነፍሳት በእንደነዚህ ያሉ መሪዎችና መመሪያዎች ሥር፣ ስለ ክርስቶስ ጽድቅ ፈጽሞ ሳያውቁና ከመንፈሱም ጋር ሳይተዋወቁ፣ ኃጢአትን ለመግደል በብዙ ያማሩ ጥረቶች፣ በዘመናቸው ሁሉ በከባድ፣ በሚያደክምና በውጫዊ የእግዚአብሔር አምልኮና አገልግሎት ተይዘው ማየቴ ብዙ ጊዜ ያሳዝነኛል። እንደዚህ ያሉ ሰዎችንና ነገሮችን እጅግ ብዙ አውቃለሁ። እግዚአብሔር በልጁ በኢየሱስ ክርስቶስ ፊት የክብሩን እውቀት እንዲሰጣቸው በልባቸው ቢያበራ፣ የአሁኑን መንገዳቸውን ሞኝነት ያያሉ።