ሁለንተናዊ ቅንነት ከሌለ አንድም ምኞት አይገደልም

የቀረበው ሁለተኛው አጠቃላይ መመሪያ — እያንዳንዱን ምኞት ለመግደል ሁለንተናዊ ቅንነት ከሌለ አንድም ምኞት አይገደልም — ከፊል የሆነ የኃጢአት መግደል ሁልጊዜ ከረከሰ መርሕ ይመነጫል — ከአንድ ምኞት የሚመጣ የፈተና ጭንቀት ብዙ ጊዜ ስለ ሌሎች ቸልተኝነቶች የሚሰጥ ቅጣት ነው።

2. ለዚህ ዓላማ የማቀርበው ሁለተኛው መርሕ ይህ ነው፦—

በሁለንተናዊ መታዘዝ ቅንነትና ትጋት ከሌለ፣ የሚያስጨንቅን የትኛውንም አንድ ምኞት መግደል አይገኝም።

ያኛው ስለ ሰውየው ነበር፤ ይህኛው ስለ ነገሩ ራሱ ነው። ይህን አባባል ጥቂት አብራራለሁ።

አንድ ሰው አንድ ምኞት ቀደም ብሎ ወደ ተገለጸው ሁኔታ እንደሚያመጣው ያገኛል፤ ኃይለኛ፣ ብርቱና የሚያሸብር ነው፤ ይማርካል፣ ያስጨንቃል፣ ያውካል፣ ሰላምን ይነሣል፤ ሊሸከመው አይችልም፤ ስለዚህ በእርሱ ላይ ይነሣል፤ በእርሱ ላይ ይጸልያል፤ ከበታቹ ያቃስታል፤ እንዲድንም ይናፍቃል፤ ነገር ግን በዚህ መካከል ምናልባት በሌሎች መንፈሳዊ ተግባራት፣ — ከእግዚአብሔር ጋር በማያቋርጥ ኅብረት፣ — በንባብ፣ በጸሎትና በማሰላሰል፣ — ከሚያስጨንቀው ምኞት ጋር አንድ ዓይነት ባልሆኑ በሌሎች መንገዶች፣ — ልቅና ቸልተኛ ነው። ያ ሰው የሚያስጨንቀውን ምኞት ለመግደል ከቶ እደርሳለሁ ብሎ አያስብ። ይህ ሰዎች በምድር ጉዞአቸው ላይ አልፎ አልፎ ሳይሆን ብዙ ጊዜ የሚገጥማቸው ሁኔታ ነው። እስራኤላውያን የኃጢአታቸው ስሜት ተሰምቶአቸው በብዙ ትጋትና ጥልቅ ፍላጎት፣ በጾምና በጸሎት ወደ እግዚአብሔር ቀረቡ (ኢሳይያስ 58)፤ በሥራው ላይ ስለ ነበራቸው ትጋት ብዙ ነገር ተነግሮአል፤ ቁጥር 2፦ «ዕለት ዕለት ይፈልጉኛል፤ መንገዴንም ማወቅ ይወዳሉ፤ የጽድቅን ፍርድ ይለምኑኛል፤ ወደ እግዚአብሔርም መቅረብ ደስ ይላቸዋል።» እግዚአብሔር ግን ሁሉንም ይጥላል። ጾማቸው የማይፈውሳቸው መድኃኒት ነው፤ የተሰጠውም ምክንያት (ቁጥር 5–7) በዚህ መንፈሳዊ ተግባር ብቻ ተወስነው ስለ ነበር ነው። ያን በትጋት ፈጸሙ፤ በሌሎቹ ግን ቸልተኞችና ግድ የለሾች ነበሩ። ያለ ልክ በመብላትና በመጠጣት፣ በመጥፎ ምግብም ከመጣ ከክፉ የሰውነት ሁኔታ የተነሣ «የሚፈስስ ቍስል» ያለበት ሰው (ይህ የመጽሐፍ ቅዱስ አባባል ነው) በሚችለው ትጋትና ጥበብ ሁሉ ራሱን ለቍስሉ መፈወስ ይስጥ፤ የሰውነቱን አጠቃላይ ሁኔታ በሕመም ውስጥ ቢተወው ግን ድካሙና ጥረቱ ከንቱ ይሆናል። በነፍሱ ውስጥ ያለውን የኃጢአትና የርኵሰት የደም ፈሳሽ ለማቆም የሚጥርና ስለ ሁለንተናዊው መንፈሳዊ ጤንነቱና ሥሪቱ እኩል የማይጠነቀቅ ሰው ሙከራም እንዲሁ ይሆናል። ምክንያቱም፦ —

(1.) ይህ ዓይነቱ የኃጢአት መግደል ጥረት ከረከሰ መርሕ፣ ከረከሰ ምክንያትና መሠረት ይመነጫል፤ ስለዚህ ከቶ ወደ መልካም ፍጻሜ አይደርስም። እውነተኞቹና ተቀባይነት ያላቸው የኃጢአት መግደል መርሖች ወደ ፊት በሰፊው ይብራራሉ። ኃጢአትን የሚያቈስል ወይም የሚያውክ ስለ ሆነ ብቻ ሳይሆን ኃጢአት ስለ ሆነ መጥላት፣ በመስቀሉ የተገለጠውን የክርስቶስን ፍቅር መረዳት፣ የእውነተኛ መንፈሳዊ የኃጢአት መግደል ሁሉ መሠረት ናቸው። እንግዲህ የምናገርለት ነገር ከራስ ወዳድነት እንደሚመነጭ የተረጋገጠ ነው። እንደዚህ ያለውን ምኞት ወይም ኃጢአት ለመግደል በፍጹም ትጋትና ጥልቅ ፍላጎት ትነሣለህ፤ ምክንያቱ ምንድር ነው? ያውክሃል፤ ሰላምህን ነሥቶሃል፤ ልብህን በሐዘን፣ በጭንቀትና በፍርሃት ይሞላል፤ በእርሱ ምክንያት ዕረፍት የለህም። አዎን፤ ነገር ግን ወዳጄ ሆይ፣ ጸሎትን ወይም ንባብን ቸል ብለሃል፤ ከሚያስጨንቅህ ምኞት ጋር አንድ ዓይነት ባሕርይ በሌላቸው በሌሎች ነገሮች በአኗኗርህ ከንቱና ልቅ ሆነሃል። እነዚህም ከበታቻቸው ከምታቃስትባቸው ያላነሱ ኃጢአቶችና ክፉ ነገሮች ናቸው። ኢየሱስ ክርስቶስ ስለ እነርሱም ደሙን አፍስሶአል። ስለ ምን በእነርሱም ላይ አትነሣም? ኃጢአትን ኃጢአት ስለ ሆነ፣ ክፉውንም መንገድ ሁሉ ብትጠላ፣ የገዛ ነፍስህን በሚያሳዝንና በሚያውክ ነገር ላይ እንደምትጠነቀቅ ሁሉ፣ የእግዚአብሔርን መንፈስ በሚያሳዝንና በሚያውክ ነገር ሁሉ ላይ ያላነሰ ትጠነቀቅ ነበር። ከኃጢአት ጋር የምትጋደለው በእርሱ ምክንያት በሚደርስብህ የገዛ ጭንቀትህ ብቻ እንደ ሆነ ግልጽ ነው። ሕሊናህ ከበታቹ ጸጥ ቢል ኖሮ ትተወው ነበር። እርሱ ባያውክህ ኖሮ አንተ እርሱን ባላወክኸው ነበር። እንግዲህ እግዚአብሔር በእንደዚህ ያሉ የግብዝነት ጥረቶች ከአንተ ጋር ይተባበራል፣ — መንፈሱም ለመንፈስህ ክዳትና ሐሰት ይመሰክራል ብለህ ልታስብ ትችላለህን? እርሱን ያላነሰ ለሚያሳዝነው ነገር ነጻ እንድትሆን የሚያስጨንቅህን ያቀልልሃል ብለህ ታስባለህን? አይደለም። እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ «ይኸው አንድ ሰው አለ፤ ከዚህ ምኞት ቢገላገል ከዚያ በኋላ ስለ እርሱ ከቶ አልሰማም ነበር፤ ከዚህ ጋር ይታገል፤ አለዚያ ጠፍቶአል።» የእግዚአብሔርን ሥራ የማይሠራ ማንም የራሱን ሥራ ለመሥራት አያስብ። የእግዚአብሔር ሥራ በሁለንተናዊ መታዘዝ ነው፤ ከአሁኑ ጭንቀት መገላገል ግን የእነርሱ ብቻ ሥራ ነው። ስለዚህ ሐዋርያው እንዲህ ይላል (2ኛ ቆሮንቶስ 7:1)፦ «በእግዚአብሔር ፍርሃት ቅድስናን ፍጹም እያደረግን ሥጋንና መንፈስን ከሚያረክስ ሁሉ ራሳችንን እናንጻ።» አንዳች ነገር ብናደርግ ሁሉን ማድረግ አለብን። እንግዲህ ተቀባይነት ያለው በዚህ ወይም በዚያ ልዩ ምኞት ላይ የሚደረግ ብርቱ ተቃውሞ ብቻ ሳይሆን፣ በክፉ ነገር ሁሉ ላይና መንፈሳዊ ተግባርን ሁሉ ለመፈጸም ንቁ ሆኖ፣ ሁለንተናዊ ትሑት የልብ ሥሪትና ጠባይ ነው።

(2.) እግዚአብሔር ስለ ሌሎች ቸልተኝነቶችህና በፊቱ በምትመላለስበት ስለ ተለመደው ለብታነትህ ሊቀጣህ፣ ቢያንስ መንገዶችህን እንድታስብ፣ ከእርሱ ጋር በምትመላለስበት አካሄድ ፍጹም ሥራና ለውጥ እንድታደርግ ሊያነቃህ፣ ያስጨነቀህ ምኞት በአንተ ውስጥ ብርታት እንዲያገኝና በአንተ ላይ ኃይል እንዲኖረው እንዳልፈቀደ በምን ታውቃለህ?

የአንድ የተለየ ምኞት ቍጣና የበላይነት በአብዛኛው በአጠቃላይ የግድ የለሽና የቸልተኛ አካሄድ ፍሬና ውጤት ነው፤ ይህም በሁለት ምክንያት ነው፦—

[1.] ማለት ከተቻለ፣ እንደ ተፈጥሯዊ ውጤቱ ነው። በአጠቃላይ እንዳሳየሁት፣ ምኞት ሰው በሕይወት እስካለ ድረስ በእያንዳንዱ ሰው፣ ከሁሉ በሚሻለውም ሰው ልብ ውስጥ ይኖራል፤ መጽሐፍ ቅዱስም ብልጥ፣ ተንኰለኛና አታላይ እንደ ሆነ፣ — እንደሚያስት፣ እንደሚያባብል፣ እንደሚዋጋና እንደሚያምፅ በከንቱ የሚናገር አይምሰልህ። ሰው ሥሩና ምንጩ በሆነው በልቡ ላይ በትጋት እየተጠባበቀ ሳለ፣ — የሕይወትና የሞት መውጫ ከእርሱ ስለ ሆነ ከሚጠበቀው ሁሉ በላይ ልቡን እየጠበቀ ሳለ፣ — ምኞት በዚያ ይደርቃል፣ ይሞታልም። ነገር ግን በቸልተኝነት ምክንያት በአንድ የተለየ መንገድ ፈንድቶ ቢወጣ፣ በልብ ዝንባሌዎች በኩል ወደ አሳቦች መተላለፊያ ቢያገኝ፣ ከዚያም ከእነርሱና በእነርሱ በኩል ምናልባት በአኗኗር ውስጥ ወደ ግልጽ ኃጢአት ቢገነፍል፣ ብርታቱ ወዳገኘው መንገድ ያዘነብላል፤ በዋናነትም በዚያ መንገድ ይገፋል፤ መተላለፊያ ካገኘ በኋላ ያስጨንቃል፣ ያውካልም፤ በቀላሉም አይገታም፤ በዚህም ምናልባት አንድ ሰው በጥብቅና በሁለንተናዊ ጥበቃ በቀላሉ ሊከለከል ይችል ከነበረው ነገር ጋር በዘመኑ ሁሉ በሐዘን ለመታገል ይገደዳል።

[2.] እንዳልሁት፣ እግዚአብሔር ሌሎች ቸልተኝነቶቻችንን ለመቅጣት ብዙ ጊዜ ይፈቅድለታል፤ ከክፉ ሰዎች ጋር ለሌላው ኃጢአት ፍርድ አድርጎ ለአንድ ኃጢአት፣ ለታናሹ ቅጣት ታላቁን፣ ወይም ሊገላገሉት ይችሉ ለነበረው ኃጢአት ይበልጥ አጥብቆና አስተማማኝ ሆኖ የሚይዛቸውን ኃጢአት አሳልፎ እንደሚሰጣቸው፣ እንዲሁ ከራሱ ሰዎች ጋርም ሌላን ክፉ ነገር ለመከላከል ወይም ለመፈወስ አንዳንድ ጊዜ ለሚያስጨንቁ የነፍስ ሕመሞች ሊተዋቸው ይችላል፣ ይተዋቸዋልም። የሰይጣን መልእክተኛ በጳውሎስ ላይ የተለቀቀው እንዲሁ ነበር፤ ይኸውም «በመገለጥ ታላቅነት እንዳይታበይ» ነበር። ጴጥሮስ ጌታውን እንዲክድ መተዉ ለከንቱ መተማመኑ እርማት አልነበረምን? እንግዲህ እግዚአብሔር ቢያንስ ሊመክረንና ሊያዋርደን፣ ምናልባትም ስለ አጠቃላዩ ልቅና ግድ የለሽ አካሄዳችን ሊቀጣንና ሊያርመን ብዙ ጊዜ ምኞት እንዲህ እንዲያይል የሚፈቅድ ከሆነ — በሚያይልበት ጊዜ የምኞት ሁኔታና ይዞታ ይህ ከሆነ — ውጤቱ ተወግዶ ምክንያቱ ሊቀጥል፣ — የተለየው ምኞት ተገድሎ አጠቃላዩ አካሄድ ግን ሳይታረም ሊቀር ይቻላልን? እንግዲህ ማንኛውንም የሚያውክ ምኞት በእውነት፣ በፍጹምና በተቀባይነት ሊገድል የሚወድ በሁሉም የመታዘዝ ክፍሎች እኩል ትጉ ለመሆን ይጠንቀቅ፤ ለእርሱ አንዱ ብቻ ሸክም ቢሆንም፣ ምኞት ሁሉ፣ መንፈሳዊ ተግባርን መተው ሁሉ ለእግዚአብሔር ሸክም እንደ ሆነ ይወቅ። በመታዘዝ ወደ ፍጹምነት ሁሉ በሁለንተናዊነት ባለመገስገስ ለማንኛውም ቸልተኝነት ቦታ የሚሰጥ ክዳት በልብ ውስጥ እስካለ ድረስ፣ ነፍስ ለእምነት ሙሉ ሥራውን ስለማትሰጥ ደካማ ናት፤ ከኃጢአት ርኵሰትና በደል ይልቅ የኃጢአትን ጭንቀት ስለምታስብ ራስ ወዳድ ናት፤ እግዚአብሔርንም ዘወትር በማስቈጣት ትኖራለች፤ ስለዚህ በምትጀምረው በማንኛውም መንፈሳዊ ተግባር የሚያጽናና ፍጻሜ ልትጠብቅ አትችልም፤ ይልቁንም ለመፈጸም ሌላ መርሕና የመንፈስ ሥሪት በሚያስፈልገው በዚህ በምንመረምረው ተግባር ከቶ አትጠብቅም።