አባ እንጦንስ ከዓባይ ማዶ ባለ የፈረሰ ምሽግ ውስጥ እንዴት እንደ ተቀመጠና አጋንንትን እንዴት ድል እንዳደረገ፤ በዚያ ያሳለፋቸው ሃያ ዓመታት

12. ከዚያም እንደ ገና ሲሄድ በዚህ ጊዜ ምትሐት ያልሆነ፣ ነገር ግን በመንገድ ላይ የተበተነ እውነተኛ ወርቅ አየ። ይህን ያሳየው ዲያብሎስ ይሁን ወይም ያን ታጋይ ለመፈተንና አባ እንጦንስ ስለ ገንዘብ በእውነት ግድ እንደሌለው ለክፉው ለማሳየት አንድ የተሻለ ኃይል ይሁን፣ እርሱ አልነገረንም፤ እኛም አናውቅም። የተገለጠው ግን ወርቅ እንደ ነበረ እርግጥ ነው። አባ እንጦንስም በብዛቱ ተደነቀ፤ ነገር ግን በእሳት ላይ እንደሚሻገር ሆኖ አልፎት ሄደ፤ ዘወር እንኳ አላለም፤ ስፍራውን ከዓይኑ ለማራቅ እየሮጠ ፈጠነ እንጂ። በዓላማውም ይበልጥ እየጸና ወደ ተራራው ቸኰለ፤ በወንዙም ማዶ ለረጅም ጊዜ ባዶ ሆኖ በመቆየቱ በተሳቢ ፍጥረታት የተሞላ አንድ ምሽግ አግኝቶ ወደዚያ ተሻግሮ ተቀመጠበት። ተሳቢዎቹም አንድ ሰው እንደሚያባርራቸው ሆነው ወዲያውኑ ስፍራውን ለቀቁ። እርሱም ለስድስት ወር የሚበቃ እንጀራ አከማችቶ—ይህ የቴባይድ ሰዎች ልማድ ነው፤ እንጀራውም ብዙ ጊዜ ዓመት ሙሉ ሳይበላሽ ይቆያል—መግቢያውን ፈጽሞ ዘጋው፤ በውስጡም ውኃ ስላገኘ ወደ መቅደስ እንደሚገባ ሆኖ ወረደ፤ ብቻውንም በውስጡ ኖረ፤ ከቶ አይወጣም ነበር፤ የሚመጣውንም ሰው አያይም ነበር። እንዲህ ራሱን እያለማመደ ብዙ ዘመን አሳለፈ፤ በዓመትም ሁለት ጊዜ ከላይ የሚወርድለትን እንጀራ ይቀበል ነበር።

13. ከሚያውቃቸው ሰዎች የመጡትም እንዲገቡ ስላልፈቀደላቸው ብዙ ጊዜ ቀንና ሌሊት በውጭ ያሳልፉ ነበር፤ በውስጥም ብዙ ሕዝብ የሚንጫጫ፣ የሚያውክ፣ የሚያሳዝን ድምፅ የሚያሰማና እንዲህ እያለ የሚጮኽ ይመስል ይሰሙ ነበር፦ «ከእኛ ስፍራ ውጣ። በምድረ በዳ ደግሞ ምን ታደርጋለህ? ጥቃታችንን ልትቋቋም አትችልም።» ስለዚህ በውጭ የነበሩት በመጀመሪያ አንዳንድ ሰዎች ከእርሱ ጋር የሚዋጉና በመሰላል የገቡ መሰላቸው፤ ነገር ግን ጐንበስ ብለው በቀዳዳ ሲመለከቱ ማንም እንደሌለ ባዩ ጊዜ ፈሩ፤ አጋንንት እንደ ሆኑም ቈጥረው አባ እንጦንስን ተጣሩ። እርሱም ስለ አጋንንቱ ምንም ሳያስብ እነርሱን ፈጥኖ ሰማቸው፤ ወደ በሩም መጥቶ እንዲሄዱና እንዳይፈሩ ለመናቸው፤ «አጋንንት» አለ፣ «በፈሪዎች ላይ እንዲህ ያለውን የሚመስል ጥቃት ያደርጋሉና። ስለዚህ በመስቀል ምልክት ራሳችሁን አማትቡ፤ በድፍረትም ሂዱ፤ እነዚህም በራሳቸው ይጫወቱ።» እነርሱም በመስቀል ምልክት ተጠብቀው ሄዱ። እርሱ ግን በክፉ መናፍስት ምንም ሳይጐዳ ኖረ፤ በትግሉም አልደከመም፤ ከላይ ራእዮች ሊረዱት ይመጡ ነበርና፤ የጠላትም ደካማነት ከብዙ ድካም አሳረፈው፤ በበለጠ ትጋትም አስታጠቀው። የሚያውቁት ሰዎች ሞቶ ያገኙታል ብለው እየጠበቁ ብዙ ጊዜ ይመጡ ነበርና፤ እርሱ ግን፦ «እግዚአብሔር ይነሣ፥ ጠላቶቹም ይበተኑ፤ የሚጠሉትም ከፊቱ ይሽሹ። ጢስ እንደሚበንን ይብነኑ፤ ሰም በእሳት ፊት እንደሚቀልጥ እንዲሁ ኃጢአተኞች ከእግዚአብሔር ፊት ይጥፉ» እያለ ሲዘምር ይሰሙት ነበር፤ ደግሞም፦ «አሕዛብ ሁሉ ከበቡኝ፤ በጌታም ስም ተበቀልኋቸው» እያለ ይዘምር ነበር።