በዚያ ከአጋንንት ጋር እንዴት እንደ ተጋደለ

51. ስለዚህ በጸሎትና በተጋድሎ ጊዜውን እያሳለፈ በውስጠኛው ተራራ ብቻውን ኖረ። የሚያገለግሉትም ወንድሞች፣ አሁን ሽማግሌ ሆኖ ነበርና፣ በየወሩ መጥተው የወይራ ፍሬ፣ ጥራጥሬና ዘይት ያመጡለት ዘንድ ለመኑት። በዚያም ኖረ፤ ይጎበኙት ከነበሩት እንደ ተረዳነውም፣ እንደ ተጻፈው «ከደምና ከሥጋ ጋር» ሳይሆን ከተቃዋሚ አጋንንት ጋር ታላላቅ ትግሎችን ታገለ። በዚያ ሁከትን፣ ብዙ ድምፆችንና የጦር መሣሪያ መጋጨት የሚመስል ነገርን ይሰሙ ነበርና። ሌሊትም ተራራው በአራዊት ሲሞላ፣ እርሱንም ከሚታዩ ፍጡራን ጋር እንደሚዋጋ ሲታገልና በእነርሱ ላይ ሲጸልይ ያዩት ነበር። ወደ እርሱ የመጡትንም ያበረታታቸው ነበር፤ እርሱ ራሱ ግን ተንበርክኮ ይጋደልና ወደ ጌታ ይጸልይ ነበር። በእውነትም በዚያ በረሓ ብቻውን ያለ ሰው በእርሱ ላይ የተነሡትን አጋንንት፣ ወይም የአራዊትንና የተንቀሳቃሾችን ጭካኔ — ምንም ብዙዎች ቢሆኑ — አለመፍራቱ አስደናቂ ነገር ነበር። ነገር ግን በእውነት፣ እንደ ተጻፈው፣ በማይናወጥና በማይታወክ ልብ «እንደ ጽዮን ተራራ በጌታ ታመነ»፤ ስለዚህም ይልቁን አጋንንት ከእርሱ ሸሹ፤ አራዊቱም፣ እንደ ተጻፈው፣ «ከእርሱ ጋር ተስማሙ»።

52. ስለዚህ ዲያብሎስ፣ ዳዊት በመዝሙራት እንደሚለው፣ አባ እንጦንስን ተመለከተው፤ ጥርሱንም አፋጨበት። አባ እንጦንስ ግን በመድኃኒታችን ተጽናና፤ ከተንኰሉና ከልዩ ልዩ ሸንገላውም ጉዳት ሳያገኘው ኖረ። ሌሊት ሲተጋ ሳለም ዲያብሎስ አራዊትን በእርሱ ላይ ላከ። በዚያ በረሓ የነበሩት ጅቦች ሁሉ ማለት ይቻላል ከጉድጓዶቻቸው ወጥተው ከበቡት፤ እርሱም በመካከላቸው ነበረ፤ እያንዳንዳቸውም ሊነክሱት ያስፈራሩት ነበር። ይህም የጠላት ማታለያ እንደ ሆነ አይቶ ሁሉንም እንዲህ አላቸው፦ «በእኔ ላይ ሥልጣን ተቀብላችሁ ከሆነ እንድትበሉኝ ዝግጁ ነኝ፤ ነገር ግን በአጋንንት ተልካችሁብኝ ከሆነ አትቈዩ፤ ሂዱ እንጂ፤ እኔ የክርስቶስ አገልጋይ ነኝና።» አባ እንጦንስ ይህን ባለ ጊዜ፣ በጅራፍ እንደሚነዱ በዚያ ቃል ተነድተው ሸሹ።

53. ከጥቂት ቀናት በኋላ እየሠራ ሳለ (አጥብቆ ለመሥራት ይጠነቀቅ ነበርና)፣ አንድ ሰው በደጁ ቆሞ የሚሠራውን ጉንጕን ሳበው፤ ቅርጫት ይሠራ ነበርና፤ ቅርጫቶቹንም ላመጡለት ነገር ምትክ ለሚመጡት ይሰጣቸው ነበር። ተነሥቶም ሲመለከት እስከ ጭኑ ድረስ ሰው የሚመስል፣ እግሮቹና ኮቴዎቹ ግን እንደ አህያ የሆኑ አውሬ አየ። አባ እንጦንስም ራሱን በመስቀል ምልክት ብቻ አማትቦ፦ «እኔ የክርስቶስ አገልጋይ ነኝ። በእኔ ላይ ተልከህ ከሆነ፣ እነሆ፣ እዚህ አለሁ» አለ። አውሬው ግን ከክፉ መናፍስቱ ጋር ሸሸ፤ ከፍጥነቱም የተነሣ ወድቆ ሞተ። የአውሬውም ሞት የአጋንንቱ ውድቀት ነበረ። አባ እንጦንስን ከበረሓው ሊያስወጡት በሁሉ መንገድ ታገሉ፤ ነገር ግን አልቻሉም።