በዚህ ጊዜ ወደ ውስጠኛው ተራራው እንዴት እንደ ሄደ

49. ነገር ግን ብዙዎች እንደ ከበቡት፣ እንደ ሐሳቡና እንደ ፈቃዱም ገለል እንዲል እንዳልተተወ ባየ ጊዜ፣ ጌታ በእርሱ ስላደረጋቸው ምልክቶች የተነሣ እርሱ ራሱ እንዳይታበይ፣ ወይም ሌላ ሰው ስለ እርሱ ማሰብ ከሚገባው አልፎ እንዳያስብ ፈራ፤ አስቦም ወደማያውቁት ሰዎች ወደ ላይኛው ቴባይድ ለመሄድ ተነሣ። ከወንድሞችም እንጀራ ተቀብሎ፣ ጀልባ ብታልፍ ገብቶባት ከተሳፋሪዎቹ ጋር ወንዙን ሽቅብ ይወጣ ዘንድ እየጠበቀ በወንዙ ዳር ተቀመጠ። ይህንም ሲያስብ ሳለ ከላይ ድምፅ ወደ እርሱ መጥቶ፦ «እንጦንስ ሆይ፣ ወዴት ትሄዳለህ? ለምንስ?» አለው። እርሱ ግን ፈጽሞ ሳይታወክ፣ ብዙ ጊዜ እንዲህ መጠራትን ስለ ለመደ፣ አድምጦ እንዲህ ሲል መለሰ፦ «ሕዝቡ ጸጥ እንድል ስለማይተዉኝ፣ በዚህ ስፍራ ስለሚገጥሙኝ ብዙ እንቅፋቶች፣ ይልቁንም ከአቅሜ በላይ የሆነ ነገር ስለሚጠይቁኝ ወደ ላይኛው ቴባይድ መሄድ እወዳለሁ።» ድምፁ ግን እንዲህ አለው፦ «ወደ ቴባይድ ብትሄድ፣ ወይም እንዳሰብኸው ወደ ቡኮሊያ ብትወርድ እንኳ፣ የበለጠ፣ አዎን፣ እጥፍ ድካም ትታገሣለህ። በእውነት በጸጥታ ለመኖር ብትወድድ ግን አሁን ወደ ውስጠኛው በረሓ ሂድ።» አባ እንጦንስም፦ «መንገዱን አላውቀውምና ማን ያሳየኛል?» ባለ ጊዜ፣ ድምፁ ወዲያውኑ በዚያ መንገድ ሊሄዱ ያሉ ሳራሴኖችን አመለከተው። ስለዚህ አባ እንጦንስ ቀርቦ ወደ እነርሱ ተጠጋ፤ ከእነርሱም ጋር ወደ በረሓው ይሄድ ዘንድ ለመናቸው። እነርሱም በእግዚአብሔር መግቦት የታዘዙ ይመስል በደስታ ተቀበሉት። ከእነርሱም ጋር ሦስት ቀንና ሦስት ሌሊት ተጉዞ እጅግ ከፍ ወዳለ ተራራ ደረሰ፤ በተራራውም ግርጌ ውኃው ጣፋጭና እጅግ ቀዝቃዛ የሆነ ጥሩ ምንጭ ይፈስ ነበር፤ ከዚያም ውጭ ሜዳና ጥቂት ማንም የማይንከባከባቸው የዘንባባ ዛፎች ነበሩ።

50. አባ እንጦንስም በእግዚአብሔር እንደ ተነሣሣ ሆኖ ስፍራውን ወደደው፤ በወንዙ ዳር ያነጋገረው ያመለከተው ስፍራ ይህ ነበርና። ስለዚህ በመጀመሪያ አብረውት ከተጓዙት እንጀራ ተቀብሎ ማንም ሳይኖር ብቻውን በተራራው ኖረ። እንደ ገዛ ቤቱም አውቆት ከዚያ ወዲያ በዚያ ስፍራ ቀረ። ሳራሴኖቹ ግን የአባ እንጦንስን ትጋት አይተው ሆን ብለው በዚያ መንገድ ይጓዙ ነበር፤ በደስታም እንጀራ ያመጡለት ነበር፤ አልፎ አልፎም የዘንባባ ዛፎቹ ጥቂትና ቀላል ማባያ ይሰጡት ነበር። ከዚህ በኋላ ግን ወንድሞች ስፍራውን ዐውቀው አባታቸውን እንደሚያስቡ ልጆች ወደ እርሱ መላክን ተጠነቀቁ። አባ እንጦንስ ግን እንጀራው ለአንዳንዶቻቸው የችግርና የመከራ ምክንያት እንደ ሆነ ባየ ጊዜ፣ ይህን ከመነኮሳቱ ለማስቀረት ከሚመጡት አንዳንዶቹን መቈፈሪያ፣ መጥረቢያና ጥቂት እህል እንዲያመጡለት ሊለምናቸው ቈረጠ። እነዚህም በመጡለት ጊዜ በተራራው ዙሪያ ያለውን ምድር ተዘዋውሮ ለእርሻ የሚስማማ ትንሽ ቦታ አገኘና አረሰው፤ ለመስኖም የሚበቃ ብዙ ውኃ ስለ ነበረው ዘራ። ይህንም ዓመት በዓመት እያደረገ እንጀራውን ከዚያ ያገኝ ነበር፤ በዚህም ማንንም እንደማያስቸግር፣ ራሱንም በማንም ላይ ሸክም ከመሆን ስለ ጠበቀ ደስ ይለው ነበር። ከዚህ በኋላ ግን ሰዎች እንደ ገና እንደሚመጡ አይቶ፣ ወደ እርሱ የሚመጣ ሰው ከዚያ አስቸጋሪ መንገድ ድካም በኋላ ጥቂት እንዲጽናና ጥቂት አትክልቶችን ተከለ። መጀመሪያ ላይ ግን በበረሓው ያሉ አራዊት ውኃውን ፍለጋ እየመጡ ዘሩንና እርሻውን ብዙ ጊዜ ያበላሹ ነበር። እርሱ ግን ከእነርሱ አንዱን በገርነት ይዞ ሁሉንም እንዲህ አላቸው፦ «እኔ ከእናንተ አንዱንም ሳልጎዳ ስለ ምን ትጎዱኛላችሁ? ሂዱ፤ በጌታም ስም ወደዚህ ስፍራ አትቅረቡ።» ከዚያም ጊዜ ጀምሮ ትእዛዙን እንደ ፈሩ ዳግመኛ ወደ ስፍራው አልቀረቡም።