ከሚያማርሩ ሰዎች ጋር መነጋገር

1. በእግዚአብሔር ላይ የሚያማርሩ።

ወደ ክርስቶስ ልትመራቸው ከምትፈልጋቸው ሰዎች ብዙዎቹ እግዚአብሔር ፍትሕ የጎደለውና ጨካኝ ነው የሚል ዓይነት ነገር ይናገራሉ። ኢዮብ 40:2 እና ሮሜ 9:20 ለዚህ ዓይነት ጠያቂዎች የሚውሉ እጅግ ቀጥተኛ ክፍሎች ናቸው፤ ማብራሪያም አያስፈልጋቸውም። ክፍሎቹን ከማንበብህ በፊት እንዲህ ያለ ነገር ብትናገር መልካም ይሆናል፦ «እግዚአብሔርን ፍትሕ የጎደለውና ጨካኝ ነው ብለህ በመክሰስህ ምን ያህል ታላቅ ኃጢአት እንደምትሠራ ታውቃለህን? እግዚአብሔር ስለዚህ ነገር በቃሉ ምን እንደሚል ላንብብልህ።» ከዚያም ክፍሎቹን አንብብ። ሮሜ 11:33 የእግዚአብሔር መንገዶች ፍትሕ የጎደላቸውና ጨካኞች መስለው የሚታዩት እጅግ ጥልቅና የማይመረመሩ በመሆናቸው እንደ ሆነ፣ ችግሩም ያለው በእግዚአብሔር መንገዶች ሳይሆን በእነርሱ የማስተዋል ውስንነት እንደ ሆነ ለሚያማርሩት ለማሳየት ይጠቅማል። ዕብራውያን 12:5, 7, 10, 11 በተለይ ጠያቂው በራሱ ላይ በደረሰው መከራ ወይም ኀዘን ምክንያት በሚያማርርበት ሁኔታ ጠቃሚ ናቸው። ኢሳይያስ 55:8-9 ብዙ ጊዜ አጋዥ ሆኖ ይገኛል። «እግዚአብሔር ሰዎችን ፈጥሮ ከዚያ መኮነኑ ፍትሕ የጎደለው ነው» የሚል ሰው ብዙ ጊዜ ያጋጥምሃል። እንደዚህ ያለውን ሰው ወደ ሕዝቅኤል 33:11 ምራው። ይህ ክፍል እግዚአብሔር በኃጢአተኛው ሞት ደስ እንደማይለው፣ ይልቁንም ደኅንነታቸውን እንደሚሻ፣ ኃጢአተኞችም ንስሐ ለመግባት በግትርነት እምቢ በማለታቸው በራሳቸው ላይ ኵነኔን እንደሚያመጡ በማሳየት ለዚህ ማማረር መልስ ይሰጣል። 1ኛ ጢሞቴዎስ 2:3-4 እግዚአብሔር ሰውን ሊኮንነው ፈጠረው ከማለት እጅግ በራቀ ሁኔታ ሰዎች ሁሉ እንዲድኑ እንደሚወድ ያሳያል። 2ኛ ጴጥሮስ 3:9 እግዚአብሔር ማንም እንዲጠፋ እንደማይፈልግና ሁሉ ወደ ንስሐ እንዲደርሱ ዓላማዎቹን እያዘገየ እንደ ሆነ ያስተምራል። ዮሐንስ 5:40 እና ማቴዎስ 23:37 የሰው ኵነኔ ምክንያቱ ሙሉ በሙሉ ወደ ክርስቶስ ለመምጣት ሆን ብሎና በጽናት እምቢ ማለቱ እንደ ሆነ ያሳያሉ። ዮሐንስ 3:36 እና 3:16 ደግሞ በብዙ ሁኔታዎች ይረዳሉ።

2. በመጽሐፍ ቅዱስ ላይ የሚያማርሩ። ሰዎች ብዙ ጊዜ፦ «መጽሐፍ ቅዱስ እርስ በርሱ የሚጋጭና ትርጉም የለሽ ነው» ወይም «መጽሐፍ ቅዱስ ለእኔ ሞኝነት ይመስለኛል» ይላሉ። ከእንደነዚህ ዓይነት ጠያቂዎች ጋር ለመነጋገር ሁለት ዓይነት ክፍሎችን መጠቀም ይቻላል።

ሀ. 1ኛ ቆሮንቶስ 1:18፤ 2:14፤ 2ኛ ቆሮንቶስ 4:3-4፤ ዳንኤል 12:10፤ ሮሜ 11:33, 34፤ በጣም በከፋ ሁኔታም 2ኛ ተሰሎንቄ 2:10, 11, 12።

ለ. ዮሐንስ 7:17፤ መዝሙር 25:14፤ ማቴዎስ 11:25 («ቁም ነገረኛ ተጠራጣሪዎች» እና «ቀልደኛ ተጠራጣሪዎች» በሚለው ርዕስ ሥር የተሰጡትን ማብራሪያዎች ተመልከት።) መጽሐፍ ቅዱስ እርስ በርሱ በሚጋጩ ነገሮች የተሞላ ነው ለሚል ሰው አንዳንድ ጊዜ ማድረግ የሚሻለው መጽሐፍ ቅዱስህን ሰጥተኸው አንዱን እንዲያሳይህ መጠየቅ ነው። በአብዛኛው ይህን ለማድረግ አይሞክርም፤ በመጽሐፍ ቅዱስ ላይ የሚያማርሩ ሰዎች በአብዛኛው ስለ ይዘቱ ምንም አያውቁምና። አንድ ቀን አንድ ሰው እንዳነጋግረው ወደ እኔ መጣ፤ ለምን ክርስቲያን እንዳልሆነ ስጠይቀው፦ «መጽሐፍ ቅዱስ እርስ በርሱ በሚጋጩ ነገሮች የተሞላ ነው» ብሎ መለሰ። ወዲያውኑ አንዱን እንዲያሳየኝ ጠየቅሁት። እርሱም፦ «ኧረ! በእነርሱ የተሞላ ነው» አለ። እኔም፦ «በእነርሱ የተሞላ ከሆነ አንዱን ልታሳየኝ ይገባሃል» አልሁት። እርሱም፦ «እንግዲያው በመዝሙረ ዳዊት ውስጥ አንድ አለ» አለ። እኔም፦ «አሳየኝ» አልሁት። እርሱም የመዝሙረ ዳዊትን መጽሐፍ ከአዲስ ኪዳን በስተ ኋላ መፈለግ ጀመረ። እኔም፦ «መዝሙረ ዳዊትን የምትፈልገው በትክክለኛው የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍል አይደለም። ላፈላልግልህ» አልሁት። የመዝሙረ ዳዊትን መጽሐፍ አግኝቼ ሰጠሁት። ትንሽ ከተደናበረ በኋላ፦ «የራሴ መጽሐፍ ቅዱስ እዚህ ቢኖረኝ ኖሮ አገኘው ነበር» አለ። እኔም፦ «እንግዲያስ ዛሬ ማታ መጽሐፍ ቅዱስህን ታመጣለህን?» አልሁት። እንደሚያመጣ ቃል ገባ፤ በቤተ ክርስቲያኑ ውስጥ በአንድ ቦታ ሊያገኘኝም ተስማማ። የተቀጠረው ሰዓት ደረሰ፤ እርሱ ግን አልመጣም። ከጥቂት ወራት በኋላ በዚያው ቤተ ክርስቲያን በተደረገ ሌላ ተከታታይ ስብሰባ ከሠራተኞቹ አንዱ አስቁሞኝ፦ «ብታነጋግረው የምወደው አንድ ሰው ይኸውልህ፤ ተጠራጣሪ ነው» አለኝ። ተመለከትሁት፤ ያው ሰው መሆኑንም ለየሁት። እኔም፦ «ኧረ! እዚህ የዋሸኸኝ ሰው አንተ ነህ» አልሁት፤ እርሱም በብዙ ኀፍረት እርሱ መሆኑን አመነ፤ ነገር ግን መጽሐፍ ቅዱስ እርስ በርሱ በሚጋጩ ነገሮች የተሞላ ነው የማለት የቀድሞ ጨዋታውን አሁንም ይጫወት ነበር። ይህን ከሚሉ ከአሥር ሰዎች ዘጠኙ ስለ መጽሐፍ ቅዱስ ምንም አያውቁም፤ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የሚጋጭ ነገር እንዲያሳዩህ ስትጠይቃቸውም ግራ ይጋባሉ።

3. የእግዚአብሔርን የመዳን መንገድ በተመለከተ የሚያማርሩ።

ብዙ ሰዎች፦ «እግዚአብሔር ሰዎችን በልጁ ሞት ሳይሆን በሌላ መንገድ ለምን ሊያድናቸው እንዳልቻለ አይገባኝም» ይላሉ። ኢሳይያስ 55:8, 9፤ ሮሜ 11:33 ከእንደነዚህ ካሉት ጋር ስንነጋገር ይጠቅማሉ። እኔ ሮሜ 9:20ን ለዚህ ዓይነት ሰዎች በውጤታማነት ተጠቅሜበታለሁ። አንድ ምሽት አንድ ወጣት ተማሪ ለምን ክርስቲያን እንዳልሆነ ስጠይቀው፣ ክርስቶስ ስለ እርሱ መሞቱ ለምን እንዳስፈለገ፣ እግዚአብሔርስ በሌላ መንገድ ለምን እንዳላዳነው እንደማይገባው ነገረኝ። መጽሐፍ ቅዱሴን ከፍቼ ሮሜ 9:20ን አነበብሁለት፤ «ለእግዚአብሔር የምትመልስ ማን ነህ?» የሚለውንም ጥያቄ በቀጥታ አቀረብሁለት፤ ከዚያም፦ «የምታደርገውን ታስተውላለህን? እግዚአብሔርን እየኮነንህ ነው» አልሁት። ወጣቱም እጅግ ተደናግሮ፦ «ይህን ማለቴ አልነበረም» አለ። እኔም፦ «እንግዲያስ የምታደርገው ይህንኑ ነው» አልሁት። እርሱም፦ «ነገሩ እንዲህ ከሆነ ቃሌን መልሼ እወስዳለሁ» ብሎ መለሰ። ከእንደነዚህ ዓይነት ሰዎች ጋር መልካሙ አካሄድ «ከግድ የለሾችና ከቸልተኞች ጋር መነጋገር» በሚለው ምዕራፍ ሥር የተሰጡትን ክፍሎች በመጠቀም የጠፉ ኃጢአተኞች እንደ ሆኑ ማሳየት ነው። ማንም ይህን እንዲያይ በተመራ ጊዜ፣ የእግዚአብሔር የመዳን መንገድ ልክ የሚያስፈልገው ነገር መሆኑ በራሱ ይረጋገጥለታል።

4. በክርስቲያኖች ላይ የሚያማርሩ። ሰዎች ክርስቶስን አዳኛቸው አድርገው እንዲቀበሉ ልናግባባቸው ስንሞክር እጅግ ብዙ ጊዜ፦ «በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ግብዞች በዝተዋል» ብለው ይመልሳሉ። ሮሜ 14:4 እና 12፣ በተለይም ሁለተኛው ቁጥር፣ ከእንደነዚህ ካሉት ጋር ስንነጋገር እጅግ ውጤታማ ናቸው።

ሮሜ 2:1 እና ማቴዎስ 7:1-5 ደግሞ እጅግ መልካም ናቸው። ዮሐንስ 21:21, 22 ተቃዋሚው ከክርስቶስ ጋር ላለው ግንኙነት ኃላፊነቱ የራሱ ብቻ እንደ ሆነና ሌሎች የሚያደርጉት እርሱን እንደማይመለከተው ለማሳየት ይጠቅማል። አንዳንድ ጊዜ ጠያቂው ክርስቲያኖች ስላደረጉበት ነገር ያማርራል። በእንዲህ ያለ ሁኔታ የጠያቂውን ትኩረት ክርስቲያኖች ካደረጉበት ነገር ወደ እግዚአብሔር ካደረገለት ነገር መልስ። ለዚህ ዓላማ ኤርምያስ 2:5፤ ኢሳይያስ 53:5፤ ሮሜ 5:6-8ን ተጠቀም። ከዚያም ክርስቲያኖች ክፉ ስላደረጉበት እጅግ መልካም ያደረገለትን የሰማዩን አባት ለሚይዝበት መንገድ ምክንያት ሊሆን ይችል እንደ ሆነ ጠይቀው። አንድ ምሽት ወደ አንድ አረጋዊ ዞሬ ክርስቲያን እንደ ሆነ ጠየቅሁት። ክርስቲያን እንዳልሆነ፣ ወደ ኋላ ያፈገፈገ እንደ ሆነ መለሰልኝ። ለምን ወደ ኋላ እንዳፈገፈገ ጠየቅሁት። ክርስቲያኖች ክፉ እንዳደረጉበት መለሰልኝ። መጽሐፍ ቅዱሴን ከፍቼ ኤርምያስ 2:5ን አነበብሁለት፦ «እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ አባቶቻችሁ ከእኔ ርቀው ከንቱነትን የተከተሉትና ከንቱ የሆኑት በእኔ ምን በደል አግኝተው ነው?» እኔም፦ «በእግዚአብሔር በደል አገኘህበትን? እግዚአብሔር መልካም አላደረገልህምን?» አልሁት። ሰውየውም በብዙ ስሜት እግዚአብሔር ክፉ እንዳላደረገበት አመነ፤ እኔም የሰውን አያያዝ ሳይሆን እግዚአብሔር እንዴት እንደ ያዘውና እርሱም እግዚአብሔርን እንዴት እንደ ያዘው በሚለው ነጥብ ላይ አጥብቄ ያዝሁት። ማቴዎስ 18:23-35፤ ኤፌሶን 4:30-32፤ ማቴዎስ 6:14-15 ደግሞ ሰዎችን ይቅር የማለታችንን ፍጹም አስፈላጊነት በማሳየታቸው ጠቃሚ ናቸው።