ወዳጄ ነህ

«ሞት ቢሆን፥ ሕይወትም ቢሆን፥ መላእክትም ቢሆኑ፥ ግዛትም ቢሆን፥ ያለውም ቢሆን፥ የሚመጣውም ቢሆን፥ ኃይላትም ቢሆኑ፥ ከፍታም ቢሆን፥ ዝቅታም ቢሆን፥ ልዩ ፍጥረትም ቢሆን በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን ካለ ከእግዚአብሔር ፍቅር ሊለየን እንዳይችል ተረድቼአለሁ።» — ሮሜ 8:38-39

በመጨረሻም ባንየን የሚሰማውን ነገር ለቤድፎርድ ክርስቲያኖች ይነግራቸው ጀመር። እነርሱም ለመጋቢያቸው ለጆን ጊፈርድ ነገሩት፤ እርሱም እግዚአብሔር በሰዎች ሕይወት ውስጥ እንዴት እንደሚሠራ ከሌሎች ጋር ሲነጋገር እንዲያዳምጥ ባንየንን ወደ ቤቱ ጋበዘው። ከዚያም ያልተጠበቀ ነገር ሆነ። ባንየን ይበልጥ በቀረበ ቍጥር ይበልጥ እየከፋው ሄደ።

ከዚህ በፊት ልብ ብሎት የማያውቃቸውን በውስጡ ያሉትን ክፉ አሳቦችና ምኞቶች ያስተውል ጀመር። ልቡ ቀዝቃዛና ወደ ኋላ የሚጎተት ሆኖ ተሰማው፤ «ወፍ እንዳትበር እንደሚያግዳት በእግሯ ላይ እንደ ታሰረ ግንድ» ነበር። ወደ ኋላ እየሄደ እንዳለ እርግጠኛ ነበር። «በገዛ ዓይኔ ከጓጉንቸር ይልቅ የምጸየፍ ሆንሁ» ብሎ ጻፈ፤ ኃጢአትም «ውኃ ከምንጭ እንደሚፈልቅ» ከልቡ የሚፈልቅ መሰለው። «ሁሉም ሰው ከእኔ የተሻለ ልብ እንዳለው» እርግጠኛ ሆነ። እንስሳትን እንኳ ይቀናባቸው ነበር፤ «ኃጢአተኛ ባሕርይ አልነበራቸውምና»። ይህ ሁኔታ፣ እርሱ እንደሚለው፣ «ለተከታታይ ዓመታት እንኳ» ቀጠለ።

ወዳጆቹ ወደ እግዚአብሔር ተስፋዎች ሊያመለክቱት ሞከሩ። ግን ምንም አልጠቀመም፤ «ፀሐይን በጣቴ መንካት አለብህ ብለው ከመንገር ምንም አይለይም ነበር»። ሆኖም አንድ ጥበብ ያለበት ነገር አደረገ። በደሉን በተሳሳተ መንገድ፣ ማለትም አእምሮውን በሌላ ነገር በማዘናጋት ወይም ስሜቱ እስኪጠፋ ዝም ብሎ በመጠበቅ፣ ማስወገድ አልፈለገም። ሰዎች እንዲህ አድርገው ከቀድሞው ይበልጥ ልባቸው ደንድኖ ሲወጡ አይቶ ነበር። በደሉ በትክክለኛው መንገድ፣ በክርስቶስ፣ እንዲፈታለት ፈለገ።

ለውጡ የመጣው ከመኃልየ መኃልይ በተወሰደው «ወዳጄ» በሚለው ቃል ላይ በተሰበከ ስብከት ነበር። ሰባኪው አንድ አማኝ በተፈተነና እግዚአብሔር እንደ ተወው በተሰማው ጊዜ እንኳ አሁንም የክርስቶስ ወዳጅ ነው አለ። ባንየን በዚያን ጊዜ ከስብከቱ «ምንም አላገኘሁም» ይላል። ወደ ቤቱ ሲሄድ ግን እንዲህ ብሎ አሰበ፦ «በዚህ ቃል በማሰብ ምን አገኛለሁ?» ቃላቱም በውስጡ ይቀጣጠሉ ጀመር፦ «ወዳጄ ነህ፤ ወዳጄ ነህ»፤ ሀያ ጊዜ በተከታታይ፣ እየበረቱና እየሞቁ። እርሱም ደጋግሞ «ግን እውነት ነውን? ግን እውነት ነውን?» እያለ ይመልስ ነበር። ከዚያም በውስጡ ያለው ድምፅ ይበልጥ በረታ፤ ከዚያ ፍቅር ምንም እንደማይለየው ጨምሮ ነገረው።

ልቡ በደስታ ከመሞላቱ የተነሣ፣ ቢያስተውሉት ኖሮ በታረሰው መሬት ላይ ለተቀመጡት ቍራዎች እንኳ ስለ እግዚአብሔር ምሕረት ሊነግራቸው እንደሚችል ተናገረ። በዚያው ቦታና በዚያው ቅጽበት ይጽፈው ዘንድ ብዕርና ቀለም ቢኖረው ተመኘ፤ «በእርግጥ ከአርባ ዓመት በኋላ እንኳ ይህን አልረሳውምና። ነገር ግን ወዮ! አርባ ቀን ሳይሞላ ሁሉንም ነገር እንደ ገና መጠራጠር ጀመርሁ።»

ያ የመጨረሻው ዓረፍተ ነገር በመጽሐፉ ውስጥ ካሉት እጅግ ቅን ዓረፍተ ነገሮች አንዱ ነው። እውነተኛ የእግዚአብሔር ፍቅር ተሞክሮዎች ሁልጊዜ ደምቀው አይቆዩም። ይደበዝዛሉ፤ ጥርጣሬዎችም ተመልሰው ይመጣሉ። ይህ ማለት ግን የመጀመሪያው ተሞክሮ ሐሰት ነበር ማለት አይደለም።

ደግሞም «ሁሉም ሰው ከእኔ የተሻለ ልብ እንዳለው» የሚለውን ተመልከት። ሁሉም ሰው ማለት ይቻላል እንዲህ ይሰማዋል፤ ምክንያቱም የገዛ ራስህን የተመሰቃቀለ ውስጣዊ ዓለም በሙሉ ታያለህ፤ የሌሎችን ግን ውጫዊውን ብቻ ነው የምታየው። ወደ እግዚአብሔር ይበልጥ መቅረብ ብዙ ጊዜ ስሕተት የሆነውን ነገር ያነሰ ሳይሆን ይበልጥ እንድታስተውል ያደርግሃል፤ ይህም እየወደቅህ እንዳለህ ማስረጃ ሳይሆን የሕይወት ምልክት ሊሆን ይችላል። ነገር ግን ስለ ራስህ የሚሰማህ ከባድና ተስፋ ቢስ ስሜት ለሳምንታት ተጭኖህ ካልተነሣልህ፣ ብቻህን የምትታገለው መንፈሳዊ ችግር ብቻ አይደለም። ለወላጅህ፣ ለመጋቢህ ወይም ለሐኪም ተናገር። እንዲህ ያለው የመንፈስ ጭንቀት የተለመደ ነው፤ እውነተኛ እርዳታም አለ።

በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ ባንየን ብዕርና ቀለም እንዲኖረው እንደ ተመኘ፣ የእግዚአብሔር ፍቅር እውን ሆኖ የተሰማህን አንድ ቅጽበት ከቀኑ ጋር ጻፍ። በአስተማማኝ ቦታ አስቀምጠው። ስሜቱ በጠፋባቸው ቀናት እንደ ገና አንብበው።