ምዕራፍ 5 · 2 ደቂቃ ንባብ · 3 ደቂቃ ማዳመጥ
ገናም ስፍራ አለ
«ባሪያውም። ጌታ ሆይ፥ እንዳዘዝኸኝ ተደርጎአል፥ ገናም ስፍራ አለ አለው።» — ሉቃስ 14:22
ባንየን ሊደርስ ተቃርቦ ነበር ብለህ ታስብ ይሆናል። ይልቁንም ሁለት አዳዲስ ፍርሃቶች ያዙት። የመጀመሪያው ይህ ነበር፦ «በውኑ ተመርጬ ይሆን?» በሌላ አነጋገር፣ እግዚአብሔር ጭራሽ መርጦት ይሆን? በሮሜ መልእክት ውስጥ መዳን «ለወደደ ወይም ለሮጠ አይደለም፥ ከሚምር ከእግዚአብሔር ነው እንጂ» የሚለውን አነበበ፤ ይህም የሚፈልገውን ሁሉ የሚረግጥ መሰለው። እርሱ ፈታኙ ብሎ የሚጠራው በቀላሉ እንዲህ አለው፦ «ምናልባት አልተመረጥህም ይሆናል።» ካልተመረጠ ደግሞ «ብትተውና ከዚህ በላይ ባትታገል ይሻልሃል።»
ለሳምንታት ያህል እጅግ ተጭኖት ይመላለስ ስለ ነበር በቆመበት ሊወድቅ የቀረበ መሰለው። ከዚያም አንድ ቀን አንድ ቃል በታላቅ መጽናናት ወደ አእምሮው መጣ፦ «የቀደሙትን ትውልዶች ተመልከቱ፥ እዩም፤ በውኑ በእግዚአብሔር ታምኖ ያፈረ አለን?» በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ወዲያውኑ እንደሚያገኘው እርግጠኛ ሆኖ ወደ ቤቱ ሄደ። ግን አላገኘውም። ጓደኞቹን ጠየቀ፤ እነርሱም ሊያገኙት አልቻሉም። እርሱን ለማግኘት ከአንድ ዓመት በላይ ፈጀበት፤ ባገኘውም ጊዜ ያለው በሲራክ ውስጥ ነበር፤ ሲራክ አዋልድ መጻሕፍት ከሚባሉት አንዱ ሲሆን ፕሮቴስታንቶች የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍል አድርገው አይቈጥሩትም።
ይህ መጀመሪያ ላይ አናወጠው። ነገር ግን በዚያን ጊዜ ስለ እግዚአብሔር ቸርነት ብዙ ተምሮ ነበር፤ ስለዚህ ያ ቃል «የብዙ ተስፋዎች ድምርና ፍሬ ነገር» እንደ ሆነ አሰበ። መጽሐፍ ቅዱስ በእርግጥም እግዚአብሔርን ታምነው ባላፈሩ ሰዎች የተሞላ ነው። «ስለዚያ ቃልም እግዚአብሔርን አመሰግናለሁ፤ ለእኔ ከእግዚአብሔር ነበርና።»
ከዚያም ሁለተኛው ፍርሃት መጣ፦ የጸጋው ቀን አልፎ ቢሆንስ? በጣም ዘግይቶ ቢሆንስ? የቤድፎርድ ደጋግ ሰዎች እግዚአብሔር በዚያ አካባቢ ሊያድናቸው ያሰባቸው ሰዎች ሁሉ እንደ ሆኑና እርሱ ከመድረሱ በፊት በረከቱን እንደ ወሰዱ አሰበ። ራሱን እየወቀሰ ወዲያና ወዲህ ይመላለስ ነበር፦ «ኦ፣ ቀደም ብዬ በተመለስሁ ኖሮ! ኦ፣ ከሰባት ዓመት በፊት በተመለስሁ ኖሮ!»
አንድ እርምጃ እንኳ መጨመር እስኪያቅተው ድረስ ደክሞ ሳለ፣ ቀድሞ በነበረበት በዚያው ስፍራ አካባቢ፣ ኢየሱስ ስለ ታላቁ ግብዣ ከተናገረው ታሪክ የተወሰዱ እነዚህ ቃላት በድንገት ወደ አእምሮው ገቡ፦ «ቤቴ እንዲሞላ … ይገቡ ዘንድ ግድ በላቸው»፤ ደግሞም «ገናም ስፍራ አለ»። እነዚህ የመጨረሻዎቹ ቃላት፣ እርሱ እንደሚለው፣ «ለእኔ ጣፋጭ ቃላት ነበሩ»። በሰማይ ለእርሱ ስፍራ ነበረ። እንዲያውም ኢየሱስ ያን ታሪክ መጀመሪያ በተናገረ ጊዜ፣ አንድ ቀን የቀረ ስፍራ የለም ብለው የሚፈሩትን እንደ ባንየን ያሉትን ሰዎች አስቀድሞ ያስብ እንደ ነበር አመነ።
አሁንም ክርስቶስ እንደ ጠራው እርግጠኛ ለመሆን ይናፍቅ ነበር። ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱን እንዴት እንደ ጠራ ሲያነብ እንዲህ ብሎ ተመኘ፦ «ምነው በእነርሱ ቦታ በሆንሁ! ምነው ጴጥሮስ ሆኜ በተወለድሁ! ምነው ዮሐንስ ሆኜ በተወለድሁ!» ለወራት ምንም አልሰማም። እርሱ ግን መለመኑን አላቋረጠም።
የሁለቱን ፍርሃቶች ቅርጽ ልብ በል። «ከተመረጡት አንዱ ባልሆንስ?» እና «በጣም ዘግይቼ ቢሆንስ?» የሚሉት በእርግጥ አንድ ዓይነት ፍርሃት ናቸው፦ ለእኔ ስፍራ ባይኖርስ? ይህ ሁሉም ሰው የራሱ ቡድን ወዳለውና ጥሩ ጥሩ ወንበሮች ወደ ተያዙበት ግብዣ ስትገባ የሚሰማህ ስሜት ነው። የባንየን መልስ በቀጥታ ከኢየሱስ አፍ መጣ። ሌላው ምንም ይሁን ምን፣ የዚህ ግብዣ ባለቤት አሁንም ጥሪ እየላከ ነው፤ የባሪያውም ዘገባ «ገናም ስፍራ አለ» የሚል ነው።
በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ ኢየሱስ ስለ ታላቁ እራት የተናገረውን ታሪክ በሉቃስ 14:15-24 አንብብ። በመጨረሻ በማዕድ የተቀመጡት እነማን እንደ ሆኑ ልብ በል። ከዚያም «ገናም ስፍራ አለ» የሚሉትን ቃላት በዚህ ሳምንት በየቀኑ በምታያቸው ስፍራ ጻፋቸው።
ለማሰብ የሚረዱ ጥያቄዎች
መጀመሪያ አስብበት — ከዚያም አንድ የመመለሻ መንገድ ለማየት ጥያቄውን ንካ።
በዚህ ምዕራፍ ውስጥ ባንየንን ያስጨነቁት ሁለት ፍርሃቶች ምንድን ናቸው?
እግዚአብሔር መርጦት ይሆን የሚለውና የጸጋው ቀን አስቀድሞ አልፎ በጣም ዘግይቶ ይሆን የሚለው ነበሩ።
«የቀደሙትን ትውልዶች ተመልከቱ፥ እዩም» የሚለውን ቃል በመጨረሻ የት አገኘው?
ከአንድ ዓመት በላይ ከፈለገ በኋላ በአዋልድ መጻሕፍት ውስጥ ባለው በሲራክ አገኘው። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ያሉትን የብዙ ተስፋዎች ድምር ስለ ሆነ ተጽናናበት።
«ገናም ስፍራ አለ» የሚለው ቃል ለእርሱ ይህን ያህል ትርጉም የሰጠው ለምንድን ነው?
በእግዚአብሔር ቤት ለእርሱ ገና ስፍራ እንዳለ ነገረው፤ ኢየሱስም እነዚያን ቃላት የተናገረው እንደ እርሱ ያሉትን ፈሪ ሰዎች በማሰብ እንደ ሆነ አመነ።
ምዕራፍ 5 ተጠናቋል
ገናም ስፍራ አለ