የስድብ ጐርፎች

«ጌታም። ስምዖን ስምዖን ሆይ፥ እነሆ፥ ሰይጣን እንደ ስንዴ ሊያበጥራችሁ ለመነ፤ እኔ ግን እምነትህ እንዳይጠፋ ስለ አንተ አማለድሁ፤ አንተም በተመለስህ ጊዜ ወንድሞችህን አጽና አለ።» — ሉቃስ 22:31-32

ከአንድ ወይም ከሁለት ሳምንት በኋላ አንድ የመጽሐፍ ቅዱስ ቃል ባንየንን ይከተለው ጀመር፦ «ስምዖን፥ ስምዖን፥ እነሆ፥ ሰይጣን ሊያበጥራችሁ ለመነ»። አንድ ጊዜ ቃሉ እጅግ ጮክ ብሎ ስለ ተሰማው፣ ግማሽ ማይል ያህል ከኋላው ያለ አንድ ሰው ስሙን የሚጠራው መስሎት ራሱን አዙሮ ወደ ኋላ ተመለከተ። ከጊዜ በኋላ መለስ ብሎ ሲያስበው፣ ይህ ዐውሎ ነፋስ እየመጣ እንደ ሆነ የሚያስጠነቅቅ ቃል እንደ ነበረ አመነ።

ዐውሎ ነፋሱ ከአንድ ወር ገደማ በኋላ መጣ፤ ባንየንም «ከዚያ በፊት ካጋጠመኝ ነገር ሁሉ ሀያ እጥፍ የከፋ አድርጎ አንገላታኝ» ይላል። መጀመሪያ መጽናናቱ ጠፋ። ከዚያም ጨለማ መጣ። ከዚያም «በእግዚአብሔር፣ በክርስቶስና በመጻሕፍት ላይ የሚነገሩ የስድብ ጐርፎች በሙሉ በመንፈሴ ላይ ፈሰሱ»። በእርግጥ እግዚአብሔር አለ? መጽሐፍ ቅዱስ በብልሃት የተፈጠረ ታሪክ ብቻ ይሆን? ሙስሊሞችም የራሳቸው መጻሕፍት ነበሯቸው፤ «ታዲያ እምነታችን ሁሉ፣ ክርስቶስም፣ መጻሕፍትም እንዲሁ የሰው ግምት ብቻ ቢሆኑስ?» እንደነዚህ ያሉ አሳቦች ከጠዋት እስከ ማታ አእምሮውን ሞሉት።

ከዚያም ነገሩ ባሰ። ኢየሱስ ፈጽሞ ይቅር አይባልም ስላለው በመንፈስ ቅዱስ ላይ ስለሚደረገው ኃጢአት ሰዎች ሲነጋገሩ በሰማ ቍጥር፣ ያንን ኃጢአት ለመሥራት የሚጎትት አስፈሪ ስሜት ይሰማው ነበር፤ ቢፈልግም ባይፈልግም አፉ ቃሉን የሚናገር ይመስለው ነበር። «ብዙ ጊዜ አፌ እንዳይከፈት ለመያዝ እጄን ከአገጬ ሥር ልጭን ተዘጋጅቼ ነበር።» አንዳንድ ጊዜማ አፉ እንዳይናገር ብቻ ብሎ ራሱን ወደ ታች አድርጎ ወደ አንድ የፍግ ጕድጓድ ለመወርወር እንኳ አስቦ ነበር። ሊጸልይ ሲሞክር አእምሮው «የቍጥቋጦን፣ የኰርማን፣ የመጥረጊያን» መልክ ብልጭ እያደረገ ያሳየው ነበር፤ በእግዚአብሔር ፈንታ ወደ እነዚያ መጸለይ ያለበት ይመስል። ማልቀስ እንኳ አይችልም ነበር። ጋኔን ያደረበት ወይም ያበደ መሰለው፤ እግዚአብሔርን የሚወድ ማንም ሰው እንደ እርሱ ያሉ አሳቦች ሊኖሩት ፈጽሞ እንደማይችልም እርግጠኛ ነበር።

ነገር ግን በዚህ ሁሉ መካከል አንድ ነገር አስተዋለ። «በመንፈሴ ውስጥ ባሳደሩት ጥላቻ ብቻ እነርሱን ለመቀበል እምቢ የሚል አንድ ነገር በውስጤ እንዳለ ተሰማኝ።» አሳቦቹ አሰቀቁት። ጠላቸው። ያ ጥላቻ እውነተኛው ባንየን ነበር።

ይህ ሁኔታ አንድ ዓመት ያህል ቈየ። ከዚያም እግዚአብሔር ቀስ በቀስ አወጣው። አንድ ቀን በገጠር ሲሄድ፣ ክርስቶስ «በመስቀሉ ደም ሰላም አድርጎ» የሚለው ቃል ትዝ አለው፤ «እግዚአብሔርና ነፍሴ በዚህ ደም አማካይነት ወዳጆች መሆናቸውን» አየ። መጋቢ ጊፈርድ ማንኛውንም እውነት ከሌሎች በመስማት ብቻ እንዳይቀበል፣ ይልቁንም እግዚአብሔር ከመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እውነቱን ሕያው አድርጎ እንዲገልጥለት እንዲለምን አስተማረው። ደግሞም አንድ አሮጌ መጽሐፍ አገኘ፤ ማርቲን ሉተር በገላትያ መልእክት ላይ የጻፈው ማብራሪያ ሲሆን፣ ከማርጀቱ የተነሣ ሊፈራርስ ደርሶ ነበር፤ ይህ መጽሐፍ የገዛ ልምምዱን «መጽሐፉ ከልቤ ውስጥ የተጻፈ ያህል» ይገልጸው ነበር።

እዚህ ላይ ነገሩን በግልጽ እንናገር፤ ይህ ምዕራፍ ስለ አንተ ሊሆን ይችላልና። ብዙ ሰዎች፣ ብዙ ቅን ክርስቲያኖችም ጭምር፣ ድንገት ከየትም የሚመጡ፣ ያልፈለጓቸው፣ አስከፊ አሳቦች ያጋጥሟቸዋል፤ ብዙውን ጊዜም እነዚህ አሳቦች ከሁሉ አብልጠው ስለሚወዷቸው ነገሮች ናቸው፦ ስለ እግዚአብሔር፣ ስለሚወዷቸው ሰዎች፣ ስለ ራሳቸው ደኅንነት። ይህ እጅግ የተለመደ ነገር ነው። አንዳንድ የዘመናችን ጸሐፊዎች ባንየን ዛሬ ሐኪሞች OCD (የግዴታ አሳብና ድርጊት መታወክ) ብለው የሚጠሩት ችግር ኖሮበት ይሆን ብለው ጠይቀዋል፤ በ1688 የሞተን ሰው ማንም ሊመረምር አይችልም፤ ነገር ግን የሰጠው መግለጫ ለብዙ የዛሬ ሰዎች የሚያውቁት ነገር ሆኖ ይሰማቸዋል። ባንየን ያገኘው፣ ሐኪሞችም የሚነግሩህ ይህ ነው፦ የምትጠላው አሳብ አንተ የመረጥኸው አሳብ አይደለም። ማንነትህ አይደለም። አጥብቀህ በታገልኸው ቍጥር ብዙውን ጊዜ ይበልጥ ይጮኻል፤ በደበቅኸው ቍጥር ደግሞ ይበልጥ ይከብዳል። ባንየን ፈጽሞ ብቻውን እንደ ሆነ ተሰምቶት ነበር፤ አንተ ግን ብቻህን መሆን የለብህም። ከመጋቢ ጋር ተነጋገር፤ ደግሞም ከሐኪም ወይም ከአማካሪ ጋር ተነጋገር፤ ይህን ነገር የሚረዱ ሰዎች በእውነት ሊረዱህ ይችላሉና። ከእነዚህ አሳቦች ጋር ራስህን የመጉዳት አሳብ ቢመጣብህ ደግሞ፣ ወዲያውኑ ለአንድ አስተማማኝ ሰው ንገር፦ ለወላጅ፣ ለመጋቢ፣ ለአስተማሪ፣ ለሐኪም፣ ወይም በምትኖርበት አካባቢ ላለ የችግር ጊዜ የእርዳታ መስመር።

በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ እንደ ባንየን ያሉ አሳቦችን ተሸክመህ ከኖርህ፣ በዚህ ሳምንት ለአንድ አስተማማኝ ትልቅ ሰው ንገር፦ ለወላጅ፣ ለመጋቢ፣ ለአስተማሪ፣ ለሐኪም ወይም ለአማካሪ። አሳቦቹን በዝርዝር ጮክ ብለህ መናገር የለብህም፤ «የማልፈልጋቸው አስከፊ አሳቦች ደጋግመው ይመጡብኛል» ማለት ለመጀመር በቂ ነው። ይህ ነገር የማይመለከትህ ከሆነ ግን፣ ይህን ትግል በዝምታ እየታገለ ሊሆን ለሚችል ሰው ጸልይ።