ለእግዚአብሔር የሚገቡ ግንኙነቶች

በመንፈስ እንድንሞላ ካሳሰበንና የዚህን ሙላት ሦስቱን ማስረጃዎች ከሰጠን በኋላ፣ ጳውሎስ አሁን ይህ ከሌሎች ጋር ያለንን ግንኙነት እንዴት እንደሚነካ ማሳየት ይቀጥላል።

(1) ባሎችና ሚስቶች፤ (2) ልጆችና ወላጆች፤ (3) አሠሪዎችና ሠራተኞች።

ምዕራፍ 5:22-33

በመልካም ትዳር ውስጥ ከባልም ከሚስትም የሚጠበቀውን ያሳዩናል።

በቁጥር 22 ብዙ ጊዜ ትኩረቱን «ተገዙ» (ወይም «ታዘዙ») በሚለው ቃል ላይ እናደርጋለን፤ ይህ ቃል ግን በመጀመሪያው ጽሑፍ ውስጥ አይገኝም! ቃሉ ከቀደመው ቁጥር የተሻገረ ነው፤ በዚያም ቁጥር ለሁላችንም — ለወንዶችም ለሴቶችም — ይሠራል። ኢየሱስ በሞተበት ሌሊት በሰጠው በታላቁ ትእዛዝ ሁለቱም ወገኖች «እርስ በርሳችሁ ትዋደዱ» ተብለው እንደ ተጠሩ ሁሉ፣ በቁጥር 21 ሁለቱም ወገኖች እንዲገዙ ተጠርተዋል። በነገራችን ላይ፣ «መገዛት» ብለን የምንተረጉመው ይህ ቃል ከመታዘዝ ይልቅ የማክበርን ትርጉም ይይዛል (ቁጥር 33ንም ተመልከት)። ሌሎች ወንዶች ሚስቶቻቸው — ባለቤቴ በነገረቻቸው መሠረት — እኔ ምን ያህል ድንቅ ባል እንደ ሆንሁ እንደሚናገሩ ሲነግሩኝ ደረቴ ትንሽ እንደሚነፋ መናዘዝ አለብኝ! እርሷ እነርሱ ስለ ገዛ ባሎቻቸው በሚያወሩት አሉታዊ ሐሜት አትተባበርም።

እኔ ትኩረቱ ሊሆን የሚገባው «ለገዛ ባሎቻችሁ» በሚለው ሐረግ ላይ ነው ብዬ አምናለሁ። በመጽሐፍ ቅዱስ ዘመን ሴቶች መብት ጭራሽ አልነበራቸውም ወይም እጅግ ጥቂት ነበር — ባሎቻቸው እንደ ፈለጉ የሚያደርጉባቸው ንብረቶች ተደርገው ይቈጠሩ ነበር። ሴቶች የወንጌልን መልእክት ለመጀመሪያ ጊዜ ሲሰሙ፣ አፍቃሪ ለሆነው አምላክ ውድ እንደ ሆኑ ሲሰሙ፣ ይህን የምሥራች በገበያው አደባባይ የሚሰብከውን ወጣት ከፍ አድርገው ማክበር ቀላል ይሆንባቸው ነበር። ጳውሎስ የመጀመሪያው «ክብራቸው» ለሰባኪው ሳይሆን ለገዛ ባሎቻቸው እንደ ሆነ ያሳስባቸዋል።

በቁጥር 23 ወንዱ በሴቲቱ ላይ «ራስ» ነው — «መሸፈኛዋ» ወይም ጥበቃዋ በሚለው ትርጉም። ይህም ማንኛውንም ሥልጣን ከማድረጉ በፊት ታላቅ ኃላፊነትን ይሸከማል። ለቤተ ሰቡ መንፈሳዊ እንክብካቤና ምስክርነት ኃላፊ እርሱ ነው። ብዙዎች ለመንግሥቱ ስለ ሠሩት ሥራ ሁሉ እንዲያመሰግናቸው ተስፋ አድርገው አንድ ቀን በጌታ ፊት ይቆማሉ፤ እርሱ ግን በዚያ ፈንታ ከሁሉ ቀዳሚ ተግባራቸው የነበረውን የገዛ ቤተ ሰቦቻቸውን መንፈሳዊ እድገትና እንክብካቤ ለምን ቸል እንዳሉ ይጠይቃቸዋል!

በተመሳሳይ መንገድ ኢየሱስ «መሸፈኛችን» ነው፤ በዚህም «አካሉን የሚያድን» ነው።

በቁጥር 25 ወንዶች ክርስቶስ ቤተ ክርስቲያንን እንደ ወደደ የገዛ ሚስቶቻቸውን ሊወዱ ይገባቸዋል … ቅድመ ሁኔታ የሌለው ፍቅር።

ታሪክ ደጋግሞ እንዳረጋገጠው እጅግ ደስተኛ የሆኑት ትዳሮች የጋራ ፍቅርና መገዛት (መከባበር) ያለባቸው ናቸው። አንድ ሰው ሚስቱን (ክርስቶስ ሙሽራውን ቤተ ክርስቲያንን እንደሚወድ) ሲወድ፣ ሴቶችም ባሎቻቸውን ከሌሎች ወንዶች ሁሉ በላይ ሲያከብሩ ትዳራቸው በጣፋጭነትና ክርስቶስን በመምሰል እንደሚያድግ አምናለሁ — ይህም ዛሬ በዓለማዊ ትዳሮች ውስጥ እጅግ ከተለመደው ክፉ አዙሪት በተቃራኒ «ጣፋጭ አዙሪት» ነው።

ምዕራፍ 5:32፦ ታላቅ ምሥጢር።

ይህን ርዕስ የበለጠ እናስፋው፦ በምዕራፍ 1:9 ስለዚህ ምሥጢር እናነባለን፤ በቁጥር 10 እንደ ተገለጠውም በዘመን ፍጻሜ ሁሉም ነገር በክርስቶስ ይጠቃለላል። ማለትም እርሱ በነገር ሁሉ ላይ ይሆናል። መንግሥታት፣ ተፈጥሮ፣ ድርጅቶችና የመሳሰሉት ሁሉ በእርሱ ቁጥጥር ሥር ይሆናሉ። በአሁኑ ጊዜ ሰው «የራሱን ነገር» ለማድረግ ነጻ ነው፤ ነገር ግን ሁሉም ነገር ከእግሩ በታች በሚገዛበት ጊዜ ይህ ያከትማል።

በምዕራፍ 3:9 ጳውሎስ ይህን ምሥጢር እንዲገልጥ በመጠራቱ ሐሤት ያደርጋል፤ ዓላማውም «በሰማያዊ ስፍራ ያሉ ሁሉ» (የማይታየው የመንፈስ ዓለም) በቤተ ክርስቲያኑ በኩል የተገለጠውን የእግዚአብሔርን ዓላማ እንዲያውቁ ነው።

በራእይ መጽሐፍ ውስጥ «የዘመን ፍጻሜን» ስንመለከት፣ ከፍ ከፍ ያለውን ኢየሱስን በዙፋኑ ላይ እናየዋለን፤ ከእርሱም ጋር ቀድሞ ቤተ ክርስቲያን የነበረችው ሙሽራይቱ አለች። እርሷ የእግዚአብሔር ባለ ጠግነት ሁሉ አብራ ወራሽ ሆና ከእርሱ ጋር ከፍ ከፍ እንድትል የእግዚአብሔር በጎ ዓላማ ነው! ሊያደርገው የወደደውና «በሰማያዊ ስፍራ ላሉ ሁሉ» የሚገለጠው ይህ ነው። ምሥጢሩ ይህ ነው! (አሁን የተገለጠው የእግዚአብሔር ስውር አሳብ)።

ጳውሎስ እዚህ ስለ ሙሽራይቱና ስለ ትዳር ግንኙነት ከሚያስተምረው ትምህርት ጋር አያይዞ ስለ ምሥጢር የሚጽፈው ለዚህ ነው።

በምዕራፍ 6 ጳውሎስ «በመንፈስ የተሞሉ» ሕይወቶችን ምሳሌዎች መስጠቱን ይቀጥላል — ልጆችና ወላጆች እንዴት ሊኖሩ እንደሚገባቸው፣ አሠሪዎችና ሠራተኞቻቸው እንዴት ሊግባቡ እንደሚገባቸው። የክርስቲያን ቤት በዙሪያው ላሉ ቤቶች ሁሉ ምሳሌ ሊሆን ይገባዋል። ወላጆች በልጆቻቸው ውስጥ ፍቅርን የማፍሰስ ኃላፊነት አለባቸው። ይህ ማቀፍን፣ መንከባከብንና መሳምን ብቻ ሳይሆን ክብርን፣ ዋጋ መስጠትን፣ ደኅንነትን፣ ግብንና እግዚአብሔርን የሚያስከብር ባሕርይንም ይጨምራል።

ክርስቲያን አሠሪ ንግዱን በጸጋና በማበረታታት ሊመራ ይገባዋል — ሠራተኞቹ በአካባቢው ካሉት ሠራተኞች ሁሉ እጅግ ደስተኞች ሊሆኑ ይገባቸዋል። እነርሱም በበኩላቸው ሥራቸውን በትጋት ሊሠሩ፣ የሚታመኑና አሠሪያቸው ከሚጠብቅባቸው በላይ ለመሄድ ፈቃደኞች ሆነው ሊታወቁ ይገባቸዋል። ሁለቱም በሥራቸው ሁሉ ቅንነትን እንዲያሳዩ ተጠርተዋል።

በሁሉም ግንኙነቶቻችን ሊመሩን የሚገባቸውን አራት መርሖች ወደሚሰጠን ወደ ምዕራፍ 4:25-32 እንመለስ፦ (በትዳር ምክር አገልግሎቴ እነዚህን የተጠቀምሁባቸው ብዙ አጋጣሚዎች ነበሩኝ)።

1) ውሸት አትናገር — ግማሽ እውነትም ውሸት ነው። በየዕለቱ ማለት ይቻላል የምናደርጋቸውን መሸፋፈኖች አስብ።

«ምን ሆንህ?» «ኧረ ምንም!» — በውስጣችን እየተጐዳን ሳለ። በአንተና በትዳር አጋርህ፣ በልጆችህና በሥራ ባልደረቦችህ መካከል ሁልጊዜ ግልጽ ግንኙነትን ጠብቅ።

2) ጊዜው ሳያልፍ አስተካክል — በጠባችሁ ላይ ፀሐይ አይጥለቅ። ዛሬውኑ ፍታው። አለዚያ «መራራ ሥር» ይበቅላል (ዕብራውያን 12:15)።

3) ሰውየውን ሳይሆን ችግሩን አጥቃ። የሚያንጸውን ብቻ ተናገር። አስታውስ፤ ውጊያው ከጠላት ጋር እንጂ ከአካሉ ብልቶች ጋር አይደለም።

4) ቀድመህ ተንቀሳቀስ እንጂ ምላሽ ብቻ ሰጪ አትሁን! ጠላትነትን ወደ አንድነት የምትለውጥበትን መንገድ ፈልግ።

አስብ፦ 1) ውሸት ምንድር ነው? — ንግግር፣ ዝምታ፣ ድርጊት ወዘተ.

2) ትክክለኛው «ቁጣ» የትኛው ነው? ሁኔታዎችን የሚለውጥ የጽድቅ ቁጣ — ለምሳሌ ዊልበርፎርስና ባርነት።

3) «ለዲያብሎስ ፈንታ» የምንሰጠው እንዴት ነው? እርሱ አለመተማመንንና ሁከትን ይዘራል።

4) ጳውሎስ እዚህ ስለ ስርቆት የሚጽፈው ለምንድር ነው? በቃል ብቻ ሳይሆን በተግባርም ታማኝነትንና ቅንነትን ይጠይቃል።

5) ልንናገራቸው የምንችላቸው ጤናማ ያልሆኑ ቃላት የትኞቹ ናቸው?

ጳውሎስ ምዕራፉን ከሕይወት ሊወገዱ የሚገባቸውን ነገሮች ዝርዝር በመስጠት ይደመድማል፦ ሀ) መራርነት — ለረጅም ጊዜ የቆየ ቂም።

ለ) ንዴትና ቁጣ — የአጭር ጊዜ (ግልፍተኝነት) እና የረጅም ጊዜ ቁጣ።

ሐ) ጩኸትና መሳደብ — ጮክ ብሎ መናገር (ድምፅን ከፍ ማድረግ) እና የሚያንቋሽሽ ንግግር።

መ) ክፋት — በሌላው ላይ ያለ የመንፈስ መራርነት።

በዚህ ፈንታ ቸሮች ልንሆን ይገባናል፤ ቸርነቱም የሚገለጸው ርኅሩኅና ይቅር ባይ በመሆን ነው። በሙላቱ የሚሞላን መንፈስ ቅዱስ ባይኖር እንዲህ ያለው ሕይወት የማይቻል በሆነ ነበር፤ በእርሱ ግን «ከአሸናፊዎች እንበልጣለን» (ሮሜ 8:37)።

በዓለም ካለው ይልቅ በእናንተ ያለው ታላቅ ነው — 1ኛ ዮሐንስ 4:4።