መታተምና መቀመጥ

በቀደሙት ጥናቶች የጳውሎስን ትምህርት ዋና ዋና አጽንዖቶች እንደ ገና ማጤን አለብን። ከምዕራፍ 1 እስከ 2:9 ሐዋርያው ለጉዳዩ ያለውን ጉጉት የሚያሳዩ ሦስት ረጃጅም፣ ቅኔ መሰል የምስጋና ፍሰቶች አሉን። በመካከል ከገባው ጸሎት በቀር አጽንዖቱ «በክርስቶስ» ባሉን በረከቶች ባለ ጠግነት ላይ ነው። ከእነዚህ ታላላቅ በረከቶች ሁለቱ «በእርሱ መታተማችን» (1:13) እና «በእርሱ መቀመጣችን» (2:6) ናቸው። አሁን እነዚህን በበለጠ ዝርዝር እንመለከታለን። «ሊቈጠሩልን» እና የራሳችን ልናደርጋቸው ይገባል፤ ማለትም በትጋት ልንከተላቸው ይገባናል።

በእርሱ በተስፋው መንፈስ በመንፈስ ቅዱስ መታተም።

(1:13) «… በክርስቶስ አምናችሁ፥ በተስፋው መንፈስ በመንፈስ ቅዱስ ታተማችሁ።»

ደቀ መዛሙርቱ በኢየሩሳሌም እንዲቆዩና «አብ የሰጠውን የተስፋ ቃል ጠብቁ» ተብለው በኢየሱስ ከታዘዙ በኋላ (የሐዋርያት ሥራ 1:4) በበዓለ ኀምሳ ቀን የተለማመዱት ይህንኑ ነው። ይህ የተስፋ ቃል በኢሳይያስ 44:3 («በተጠማ ምድር ላይ ውኃን፥ በደረቅም መሬት ላይ ፈሳሾችን አፈስሳለሁና፤ መንፈሴን በዘርህ ላይ አፈስሳለሁ፥ በረከቴንም በትውልድህ ላይ።»)፣ በሕዝቅኤል 36:26-27 («አዲስ ልብ እሰጣችኋለሁ፥ በውስጣችሁም አዲስ መንፈስ አኖራለሁ…»)፣ በኢዩኤል 2:28 («በሥጋ ለባሽ ሁሉ ላይ መንፈሴን አፈስሳለሁ፤ ወንዶችና ሴቶች ልጆቻችሁም ትንቢት ይናገራሉ…») ይገኛል፤ ኢየሱስም በዮሐንስ 7:39 አክሎበታል።

ጴጥሮስ ይህን የተስፋ ቃል ተረድቷል፤ በበዓለ ኀምሳ ቀን ባቀረበው ታላቅ ስብከቱ ከኢዩኤል ጠቅሶ እንዲህ ብሎ አክሏልና፦ «ኢየሱስ … የመንፈስ ቅዱስን የተስፋ ቃል ከአብ ተቀብሎ ይህን እናንተ አሁን የምታዩትንና የምትሰሙትን አፈሰሰው።» (የሐዋርያት ሥራ 2:33) ደቀ መዛሙርቱ ከትንሣኤው በኋላ በነበረው እሑድ ኢየሱስ እፍ ባለባቸው ጊዜ «ዳግመኛ ተወልደው» (አዲስ ሕይወትን ተቀብለው) ነበር (ዮሐንስ 20:22 — ኤንቱሳኦ — እፍ እላለሁ)። በዚያን ጊዜ የእግዚአብሔር ልጆች ለመሆን ሥልጣን (ኤክሱሲያ) ተሰጣቸው (ዮሐንስ 1:12)። በበዓለ ኀምሳ ቀን ደግሞ ምስክሮቹ ለመሆን ኃይል (ዱናሚስ) ይቀበሉ ነበር (የሐዋርያት ሥራ 1:8)። ዛሬ እጅግ ብዙ አማኞች የተጠራንበትን ድል ነሺዎች እንድንሆን ብቻውን ሊያስችለን በሚችለው በዱናሚስ ኃይል ሳይሆን በኤክሱሲያ ኃይል ይመላለሳሉ። ዱናሚስ «ዲናሚት» የሚለው ቃል የተገኘበት የግሪክ ቃል ነው!

ጳውሎስ በመጨረሻው የሚስዮን ጉዞው ወደ ኤፌሶን በመጣ ጊዜ በዚያ የነበሩትን ደቀ መዛሙርት ባመኑ ጊዜ መንፈስ ቅዱስን እንደ ተቀበሉ ጠየቃቸው። ንስሐ ገብተው አማኞች ሆነው ነበር፤ ነገር ግን «አልታተሙም» ነበር። ጳውሎስ እጁን በላያቸው ከጫነ በኋላ ደቀ መዛሙርቱ በኢየሩሳሌም በበዓለ ኀምሳ ቀን የተለማመዱትን ያንኑ ልምምድ ተቀበሉ (የሐዋርያት ሥራ 19:1-7)።

ለመጀመሪያዪቱ ቤተ ክርስቲያን የመንፈስ መታተም («በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ» — የሐዋርያት ሥራ 1:5) የአማኞች የተለመደ ተስፋና ልምምድ ነበር። ከዚህ ትምህርት ርቀው ለሄዱት ጳውሎስ ለሮሜ ሰዎች እንደ ጻፈው ሰፊ ትንታኔ ያሉ መልእክቶችን ይጽፍ ነበር — በኤክሱሲያ ኃይል ብቻ ሲመላለሱ የሚነሣውን ትግል ለማየት ምዕራፍ 7ን ተመልከት፤ ስለ መንፈስ ቅዱስ በውስጣችን ስለሚሠራው አገልግሎት ያለማቋረጥ ከሚናገርበት ከምዕራፍ 8 ጀምሮ ካለው ጋርም አወዳድረው።

እንግዲያስ አንድ ሰው ወደዚህ መረዳት እንዴት ይደርሳል? ይህንንስ «መታተም» እንዴት ይለማመዳል? እንዲህ ያለው መታተም ለእኛ እንደ ሆነ ማመን አለበት — በመንፈስ ለመሞላት ፍላጎትና ናፍቆት ሊኖር ይገባል። የመጀመሪያዎቹ ደቀ መዛሙርት በኢየሩሳሌም «እንዲቆዩ» ተነገራቸው። ይህ በትዕግሥት መጠበቅ ብቻ አልነበረም፤ በጉጉት በመጠባበቅ፣ በጸሎትና በአምልኮ ያሳለፉት ጊዜ ነበር እንጂ። ሉቃስ 11:9-13ን ተመልከት — ሦስቱም ግሶች ቀጣይነትን የሚያሳዩ የአሁን ጊዜ ግሶች ናቸው — መፈለግን ቀጥሉ፤ መለመንን ቀጥሉ… እርሱም መንፈስ ቅዱስን ይሰጣል።

ወደ ሀልዎቱ ልንገባ ብንወድ «እጃችን ንጹሕ ልባችንም ንጹሕ ሆኖ» እንድንመጣ ተጠርተናል። ሙሴ የእግዚአብሔርን ክብር ለማወቅ ፈለገ፤ ስለዚህ ራሱን በእግዚአብሔር ፊት ከማቅረቡ በፊት ራሱን እንዲያዘጋጅ ታዘዘ (ዘጸአት 34:2ን ተመልከት)።

ኤፌሶን 5:15-21 በመንፈስ የተሞላ ሕይወት የሚታወቀው (ሀ) በአምልኮ ዝንባሌ (ቁጥር 19)፣ (ለ) በምስጋና ዝንባሌ (ቁጥር 20)፣ (ሐ) በአገልጋይነት ዝንባሌ (ቁጥር 21) እንደ ሆነ ይነግረናል። ምናልባትም ያንን ሙላት ለመቀበል እንደ መዘጋጃ እነዚህን ዝንባሌዎች መለማመድ ይገባን ይሆናል።

አጽናኝ ሆይ፥ የዋህና ርኅሩኅ፤ ቅዱስና ሰማያዊ ርግብ ሆይ፥ ልቤን አስገዝቼ እሰጥሃለሁ፤ ሙላትህን ለማየት እጠብቃለሁ። በደስታና በፈውስ ቅባኝ፤ ከላይ በሆነ ኃይል አጥምቀኝ፤ በእግርህ መረገጫ ሥር ዝቅ ብዬ ስሰግድ በሙላትህና በማኅተምህ ና። ኤ. ቢ. ሲምፕሰን «አንድ ሰው በመንፈስ ሲሞላ ያውቀዋል!» ኤ. ደብሊው. ቶዘር ከእርሱ (ከአብ) ጋር በክርስቶስ ኢየሱስ በሰማያዊ ስፍራ አስቀመጠን (2:6)። ከአብ ጋር «መቀመጥ» ማለት እርሱን ለማስደሰት የምናደርገውን ጥረት ማቆም ማለት ነው። በክርስቶስ ተቀብሎናል፤ አሁንም ወደ «ዕረፍቱ» እንድንገባ ተጠርተናል (ዕብራውያን 4:9)። የእምነትን ጥሪ — በውስጣችን የሚያነሣሣንን ምሪቱን — ባለመታዘዝ ይህን ዕረፍት ልናጣው እንችላለን (ዕብራውያን 4:11)። «ወደ ዕረፍቱ የገባ፥ እግዚአብሔር ከሥራው እንዳረፈ፥ እርሱ ደግሞ ከሥራው አርፎአልና።» (ዕብራውያን 4:10)።

በምድረ በዳ የእስራኤል ልጆች መንከራተት መልካም ምሳሌ ይሰጠናል። ከነባርነቱና ከነአስገባሪዎቹ ከግብፅ ዳኑ፤ ወደ ከነዓን፣ ወደ (እግዚአብሔር) የተስፋ ቃሎች ምድር እንዲገቡም ተጠሩ። ካለማመናቸው የተነሣ በመጨረሻ በኢያሱ መሪነት ወደ ምድሪቱ ከመግባታቸው በፊት በምድረ በዳ 40 ዓመት መንከራተት ነበረባቸው።

ግብፅ ያለ ክርስቶስ ያለንን ሕይወት — «ፍጥረታዊውን ሰው» — ትወክላለች። ምድረ በዳው «ሥጋዊውን ሰው» ይወክላል — የሚያምን ነገር ግን በክርስቶስ «በሰማያዊ ስፍራ» የማያርፍ። ይህ ሰው ቀድሞ አስገባሪዎቹ ከእርሱ የተቈረጡበትን ቀይ ባሕር ተሻግሯል — ይህን እንደ ውኃ ጥምቀት ሥራ አየዋለሁ (ቆላስይስ 2:11-12ን ተመልከት) — ነገር ግን እግዚአብሔር ለእርሱ ወዳለው ዓላማ ገና አልገባም። ከነዓን የእግዚአብሔርን የተስፋ ቃሎች፣ በመንፈስ ቅዱስ መታተምንና በሰማያዊ ስፍራ መቀመጥን ትወክላለች። የግዙፎችና የድል መንሣት (በመንፈሱ እንጂ በጥረታችን አይደለም!)፣ «የወተትና የማር»፣ ከእርሱም ጋር በማዕድ የመደሰት ስፍራ ናት። መንግሥተ ሰማያትን ወይም ከሞት በኋላ ያለውን ሕይወት አትወክልም — የአማኞች ሁሉ ልምምድ አሁን ልትሆን ይገባታል እንጂ።

ትግሌን በድሎቹ፣ ድካሜን በብርታቱ፣ ምኞቴን በፈቃዱ፣ መረዳቴን በእምነቱ፣ ሸክሜን በቀንበሩ እለውጣለሁ።

«ከክርስቶስ ጋር ተሰቅዬአለሁ፤ እኔም አሁን ሕያው ሆኜ አልኖርም ክርስቶስ ግን በእኔ ይኖራል፤ አሁንም በሥጋ የምኖርበት ኑሮ በወደደኝና ስለ እኔ ራሱን በሰጠው በእግዚአብሔር ልጅ ላይ ባለ እምነት የምኖረው ነው።» (ገላትያ 2:20) ይህ ለአንተና ለእኔ የእግዚአብሔር ፈቃድ መሆኑን ልንረዳ ይገባናል። ለኃጢአት እንደ ሞትንና ለእግዚአብሔር ሕያዋን እንደ ሆንን «ራሳችንን ልንቈጥር» ይገባናል (ሮሜ 6:11)። በዘወትር የጸሎትና የቃል ጊዜ እንዲሁም በአምልኮ «በክርስቶስ መኖርን» በሰማያዊ ስፍራ ልናዳብር ይገባናል። በዚያ በእርሱ ስንኖር ብቻ «ከእግሩ በታች» ያሉትን የጨለማ ኃይላት ሁሉ (በኃይሉ) ልናሸንፍ እንችላለን (ኤፌሶን 1:21-22)። በሰማያዊ ስፍራ ያለህን ስፍራ አሁኑኑ ውሰድ።

«በክርስቶስ መቀመጥ» የሥነ መለኮት እውነት ቢሆንም፣ እጅግ ብዙ አማኞች በዚያ አይኖሩም።

ኢየሱስ «በእኔ ብትኖሩ…» አለ፤ ይህም አለመኖር በጣም የሚቻል መሆኑን ያመለክታል። ቤቴን ብትጎበኝ፣ «በጋረት ቤት ተቀምጫለሁ» ብለህ በእውነት ልትናገር ትችላለህ፤ ነገር ግን ከእኔ ጋር እንድትኖር የማቀርብልህን ግብዣ ካልተቀበልህ በቀር «በጋረት ቤት እኖራለሁ» ማለት አትችልም! በእርግጥ «የሚኖሩ» ሰዎች ማዕዴንና ማዕዱ የሚሰጠውን ምቾትና ኅብረት ይካፈላሉ።

በክርስቶስ ለሚኖሩ ኢየሱስ እየበሰለ የሚሄድ የመንፈስ ፍሬን፣ በጸሎት ኃይልንና የቅርብ ኅብረትን ተስፋ ሰጥቷል (ዮሐንስ 15:7-11)። ይህ ደግሞ የኢሳይያስ 40:31 ትርጉም እንደ ሆነ አሳስባለሁ፤ በዚያ «ቃቫ» የሚለው የዕብራይስጥ ቃል (በኪንግ ጀምስ ትርጉም «መጠበቅ» ተብሎ የተተረጎመው) መሠረታዊ ትርጉሙ «በአንድነት መተሳሰር» ነው። ከጌታ ጋር አጥብቀህ ተሳስረሃልን? ማለትም በእርሱ ትኖራለህን? እንዲህ ያሉት ብቻ «ኃይላቸውን ያድሳሉ፤ እንደ ንስር በክንፍ ይወጣሉ፤ ይሮጣሉ አይታክቱም፤ ይሄዳሉ አይደክሙም።»