አካላችሁ የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ ነው

1ኛ ቆሮንቶስ 6:15, 19, 20 መጽሐፍ ቅዱስ የክርስቶስ አካል የምእመናን ማኅበር እንደ ሆነ ያስተምረናል። እነዚህ ቃላት በአብዛኛው በመንፈሳዊ ትርጕማቸው ይወሰዳሉ፤ መጽሐፍ ቅዱስ ግን አካላችን የክርስቶስ ብልቶች እንደ ሆነ አናውቅምን ብሎ በግልጥ ይጠይቀናል። እንዲሁም መጽሐፍ ቅዱስ መንፈስ ቅዱስ ወይም ክርስቶስ በውስጣችን ስለ መኖራቸው ሲናገር፣ መገኘታቸውን በሁለንተናችን መንፈሳዊ ክፍል—በነፍሳችን ወይም በልባችን—ብቻ እንወስነዋለን። ይሁን እንጂ መጽሐፍ ቅዱስ በግልጥ፦ «ሥጋችሁ የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ እንደ ሆነ አታውቁምን?» ይላል። ቤተ ክርስቲያን አካልም በክርስቶስ በሆነው ቤዛነት ድርሻ እንዳለው፣ በዚህም ቤዛነት ወደ መጀመሪያ ዕጣ ፈንታው፣ ማለትም የመንፈስ ቅዱስ ማደሪያ ወደ መሆን፣ መሣሪያው ሆኖ ወደ ማገልገልና በመገኘቱ ወደ መቀደስ ሊመለስ እንደሚገባው ስትረዳ፣ መለኮታዊ ፈውስ በመጽሐፍ ቅዱስና በእግዚአብሔር ምክር ውስጥ ያለውን ስፍራ ሁሉ ደግሞ ታውቃለች።

የፍጥረት ታሪክ ሰው ከሦስት ክፍሎች የተሠራ እንደ ሆነ ይነግረናል። እግዚአብሔር በመጀመሪያ አካልን ከምድር አፈር አበጀ፤ ከዚያም በኋላ «የሕይወት እስትንፋስ» እፍ አለበት። የራሱን ሕይወት፣ መንፈሱን፣ ወደ እርሱ አስገባ። በዚህ የመንፈስና የቍስ ውሕደት ሰው «ሕያው ነፍስ» ሆነ። በመሠረቱ ሰው ራሱ የሆነችው ነፍስ ስፍራዋን በአካልና በመንፈስ መካከል ታገኛለች፤ ሁለቱን የምታስተሳስር ማሰሪያ እርሷ ናት። ነፍስ በአካል አማካይነት ከውጭው ዓለም ጋር፣ በመንፈስ አማካይነት ደግሞ ከማይታየው ዓለምና ከእግዚአብሔር ጋር ትገናኛለች። በነፍስ አማካይነት መንፈስ አካልን ለሰማያዊ ኃይላት ሥራ አስገዝቶ መንፈሳዊ ሊያደርገው ይችላል፤ በነፍስ አማካይነትም አካል በመንፈስ ላይ ሠርቶ ወደ ምድር ሊስበው ይችላል። ከመንፈስም ከአካልም ግፊት የሚመጣባት ነፍስ፣ በመንፈስ በኩል በሚናገረው በእግዚአብሔር ድምፅና በስሜት ሕዋሳት በኩል በሚናገረው በዓለም ድምፅ መካከል ለመምረጥ በሚያስችላት ስፍራ ላይ ናት።

ይህ የመንፈስና የአካል አንድነት በፍጥረት ውስጥ ተወዳዳሪ የሌለውን ጥምረት ይፈጥራል፤ ሰውንም የእግዚአብሔር ሥራ ዕንቍ ያደርገዋል። ሌሎች ፍጥረታት ቀድመው ነበሩ፤ አንዳንዶቹ እንደ መላእክት ምንም ግዙፍ አካል የሌላቸው ፍጹም መንፈስ ነበሩ፤ ሌሎቹ ደግሞ እንደ እንስሳት ሥጋ ብቻ ነበሩ፤ በሕያው ነፍስ የሚንቀሳቀስ አካል አላቸው፤ መንፈስ ግን የላቸውም። ሰው በመንፈስ የሚገዛው ግዙፍ አካል በእግዚአብሔር መንፈስ ኃይል ሊለወጥና በዚህም ሰማያዊውን ክብር ወደ መካፈል ሊደርስ እንደሚችል ያሳይ ዘንድ ተወሰነ።

ኃጢአትና ሰይጣን ይህን ቀስ በቀስ የመለወጥ ዕድል ምን እንዳደረጉት እናውቃለን። በአካል አማካይነት መንፈስ ተፈተነ፣ ተታለለ፣ የስሜት ሕዋሳትም ባሪያ ሆነ። እግዚአብሔርም የሰይጣንን ሥራ ለማፍረስና የፍጥረትን ዓላማ ለመፈጸም ያደረገውን ደግሞ እናውቃለን። «የዲያብሎስን ሥራ እንዲያፈርስ የእግዚአብሔር ልጅ ተገለጠ» (1ኛ ዮሐንስ 3:8)። እግዚአብሔር ለልጁ ሥጋን አዘጋጀ (ዕብራውያን 10:5)። «ቃልም ሥጋ ሆነ» (ዮሐንስ 1:14)። «በእርሱ የመለኮት ሙላት ሁሉ በሰውነት ተገልጦ ይኖራልና» (ቆላስይስ 2:9)። «እርሱ ራሱ በሥጋው ኃጢአታችንን በእንጨት ላይ ተሸከመ» (1ኛ ጴጥሮስ 2:24)። አሁንም እንደ መንፈሱና እንደ ነፍሱ ከኃጢአት ነጻ በሆነ አካል ከሙታን የተነሣው ኢየሱስ የከበረውን አካሉን ኃይል ለአካላችን ያካፍላል። የጌታ እራት «ከክርስቶስ ሥጋ ጋር ኅብረት» ነው፤ አካላችንም «የክርስቶስ ብልቶች» ናቸው (1ኛ ቆሮንቶስ 10:16፤ 6:15፤ 12:27)።

ክርስቶስ በሞቱና በትንሣኤው ያስገኘልንን ሁሉ እምነት ገንዘባችን ያደርግልናል፤ የተነሣው የኢየሱስ ሕይወት እዚህ በምድር መገኘቱን የሚገልጠው በመንፈሳችንና በነፍሳችን ብቻ አይደለም፤ በአካልም ደግሞ እንደ እምነታችን መጠን ሊሠራ ይወዳል።

«ሥጋችሁ የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ እንደ ሆነ አታውቁምን?» ብዙ አማኞች እኛ በቤት እንደምንኖር መንፈስ ቅዱስም በአካላችን ሊኖር እንደሚመጣ አድርገው ያስባሉ። ፈጽሞ እንዲህ አይደለም። ቤቱ የሁለንተናዬ ክፍል ሳይሆን በቤት ውስጥ ልኖር እችላለሁ። ምንም ጕዳት ሳይደርስብኝ ልለቅቀው እችላለሁ፤ በቤቴና በእኔ መካከል ሕያው አንድነት የለም። የነፍሳችንና የመንፈሳችን በአካላችን ውስጥ መገኘት ግን እንዲህ አይደለም። የተክል ሕይወት በእያንዳንዱ ክፍሉ ውስጥ ይኖራል፤ ሁሉንም ያዳርሳል፤ ነፍሳችንም በአካል በዚህ ወይም በዚያ ክፍል፣ ለምሳሌ በልብ ወይም በራስ፣ ብቻ እንድትኖር አልተወሰነችም፤ ነገር ግን እስከ ዝቅተኞቹ ብልቶች ጫፍ ድረስ በሁሉ ዘልቃ ትገባለች። የነፍስ ሕይወት መላውን አካል ያዳርሳል፤ በሁሉ ስፍራ ያለው ሕይወት የነፍስን መገኘት ያስረዳል። መንፈስ ቅዱስም በአካላችን ሊኖር የሚመጣው በዚሁ ዓይነት ነው። ሁለንተናውን ዘልቆ ይገባል። ልናስበው ከምንችለው እጅግ በሚበልጥ መጠን ሕይወትን ይሰጠናል፤ ይይዘናልም።

መንፈስ ቅዱስ የኢየሱስን ሕይወት፣ ቅድስናውን፣ ደስታውን፣ ብርታቱን ለነፍሳችንና ለመንፈሳችን እንደሚያመጣ፣ እንዲሁ የእምነት እጅ ለመቀበል እንደ ተዘረጋ ወዲያውኑ የክርስቶስን ብርቱ ሕያውነት ሁሉ ለታመመው አካል ሊያካፍል ይመጣል።

አካል ከክርስቶስ ጋር ተሰቅሎ፣ የራስን ፈቃድና ራስን መቻልን ሁሉ ክዶ፣ የጌታ ቤተ መቅደስ ከመሆን በቀር ምንም ሳይመኝ ፈጽሞ ለክርስቶስ ሲገዛ፣ ያን ጊዜ ነው መንፈስ ቅዱስ የተነሣውን የአዳኙን ኃይል በአካል ውስጥ የሚገልጠው። ያን ጊዜ ብቻ ነው እግዚአብሔርን በአካላችን ልናከብረው የምንችለው፤ ኃይሉን በዚያ እንዲገልጥ፣ ቤተ መቅደሱንም ከሕመም፣ ከኃጢአትና ከሰይጣን ገዥነት ነጻ ማውጣት እንደሚያውቅ እንዲያሳይ ሙሉ ነጻነትን እንሰጠዋለን።