በገዛ ኃይላችን አይደለም

«ጴጥሮስም አይቶ ለሕዝቡ እንዲህ ሲል መለሰ። የእስራኤል ሰዎች ሆይ፥ በዚህ ስለ ምን ትደነቃላችሁ? ወይስ በገዛ ኃይላችን ወይስ እግዚአብሔርን በመፍራታችን ይህ ይመላለስ ዘንድ እንዳደረግነው ስለ ምን ትኵር ብላችሁ ታዩናላችሁ?» (የሐዋርያት ሥራ 3:12)።

ሽባው ሰው በጴጥሮስና በዮሐንስ አማካይነት በመቅደሱ ደጅ ላይ እንደ ተፈወሰ ሕዝቡ ሁሉ ወደ እነርሱ ተሰብስበው ሮጡ። ጴጥሮስም ይህ ተአምር በእነርሱ ኃይልና ቅድስና እንደ ተደረገ መቈጠሩን ባየ ጊዜ፣ የዚህ ተአምር ክብር ሁሉ ለኢየሱስ እንደሚገባ፣ ልናምንበት የሚገባንም እርሱ እንደ ሆነ በመንገር ሳይዘገይ ሐሳባቸውን አቃናላቸው።

ጴጥሮስና ዮሐንስ በእምነትና በቅድስና የተሞሉ እንደ ነበሩ አያጠራጥርም፤ ምናልባትም በዘመናቸው ከእግዚአብሔር አገልጋዮች ሁሉ እጅግ ቅዱሳንና ቀናተኞች ሳይሆኑ አይቀሩም፤ አለዚያ እግዚአብሔር ለዚህ ፈውስ መሣሪያዎች አድርጎ ባልመረጣቸው ነበር። ነገር ግን የሕይወታቸው ቅድስና ከራሳቸው እንዳልሆነ፣ በመንፈስ ቅዱስ በኩል ከእግዚአብሔር እንደ ሆነ ያውቁ ነበር። ስለ ራሳቸው የሚያስቡት እጅግ ጥቂት ከመሆኑ የተነሣ የገዛ ቅድስናቸውን ይዘነጋሉ፤ የሚያውቁት አንድ ነገር ብቻ ነው፤ ይኸውም ኃይል ሁሉ የጌታቸው መሆኑን ነው። ስለዚህ በዚህ ነገር እነርሱ ምንም እንዳልሆኑ፣ ሥራው የጌታ ብቻ እንደ ሆነ ለመግለጥ ይቸኩላሉ። የመለኮታዊ ፈውስ ዓላማ ይህ ነው፤ የኢየሱስ ኃይል ማስረጃ መሆን፣ እርሱ ማን እንደ ሆነ በሰዎች ፊት መመስከር፣ መለኮታዊ ጣልቃ ገብነቱን ማወጅና ልቦችን ወደ እርሱ መሳብ። «በገዛ ኃይላችን ወይም በቅድስናችን አይደለም።» ጌታ ሌሎችን በእምነታቸው ለመርዳት ሊጠቀምባቸው የወደዳቸው ሰዎች እንዲህ ብለው መናገር ይገባቸዋል።

አማኞች ተቃራኒውን የማሰብ ዝንባሌ ስላላቸው በዚህ ላይ አጽንኦት መስጠት ያስፈልጋል። «የእምነት ጸሎት»፣ «የጻድቅ ሰው ጸሎት በሥራዋ እጅግ ኃይል ታደርጋለች» (ያዕቆብ 5:16፣ የተሻሻለው ትርጉም) ተብሎ ለተነገረለት ጸሎት በተሰጠ መልስ ጤናቸውን መልሰው ያገኙ ሰዎች፣ እግዚአብሔር ሊጠቀምበት በወደደው ሰብዓዊ መሣሪያ እጅግ የመጠመድና ኃይሉ በሰውየው መንፈሳዊ ኑሮ ውስጥ እንዳለ የማሰብ አደጋ አለባቸው።

የእምነት ጸሎት የእውነተኛ እግዚአብሔርን የመምሰል ፍሬ እንደ ሆነ አያጠራጥርም፤ ነገር ግን ይህ ጸሎት ያላቸው ሰዎች ከራሳቸውም ሆነ ከገዛ ጥረታቸው እንዳልመጣ አስቀድመው የሚመሰክሩ እነርሱ ናቸው። ለጌታ ከሚገባው ክብር ትንሿን ቅንጣት እንኳ ከእርሱ ለመስረቅ ይፈራሉ፤ ይህን ቢያደርጉ ጸጋውን ከእነርሱ እንዲያርቅ እንደሚያስገድዱት ያውቃሉና። እግዚአብሔር በእነርሱ በኩል የባረካቸው ነፍሳት ከጌታ ከኢየሱስ ክርስቶስ ራሱ ጋር ቀጥተኛና ይበልጥ እየጠለቀ ወደሚሄድ ኅብረት ሲገቡ ማየት ታላቅ ምኞታቸው ነው፤ ፈውሳቸው ሊያስገኘው የሚገባው ውጤት ይኸው ነውና። ስለዚህ ፈውሱ በገዛ ኃይላቸው ወይም በቅድስናቸው እንዳልተገኘ አጽንተው ይናገራሉ።

ከእነርሱ በኩል እንዲህ ያለው ምስክርነት የማያምኑ ሰዎች ለሚያቀርቡት የተሳሳተ ክስ መልስ ለመስጠት አስፈላጊ ነው። የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን እነዚህን የመፈወስ መንፈሳዊ ስጦታዎች (1ኛ ቆሮንቶስ 12:9) ያጣችው በዓለማዊነቷና ባለማመኗ ምክንያት እንደ ሆነ፣ ጌታም በእምነትና በመታዘዝ ሕይወታቸውን ለእርሱ ለቀደሱ ሰዎች ስጦታዎቹን እንደሚመልስ በግልጽ ሲታወጅ መስማት ያስፈልጋታል። ይህ ጸጋ የእምነትና የቅድስና መታደስ ሳይቀድመው ዳግመኛ ሊገለጥ አይችልም። ነገር ግን ዓለም፣ ከእርሱም ጋር ብዙ ክርስቲያኖች፣ እንዲህ ይላሉ፦ «ከፍ ያለ ደረጃ ያለው እምነትና ቅድስና አለን እያላችሁ ነው፤ ራሳችሁን ከሌሎች ይልቅ ቅዱሳን አድርጋችሁ ትቈጥራላችሁ።» ለእንዲህ ያለው ክስ በእግዚአብሔርና በሰው ፊት ብቸኛው መልስ፣ በጥልቅና በእውነተኛ ትሕትና በተሞላ ሕይወት የጸና ይህ የጴጥሮስ ቃል ነው፦ «በገዛ ኃይላችን ወይም በቅድስናችን አይደለም።» «አቤቱ፥ ለእኛ አይሁን፥ ለእኛ አይሁን፤ ስለ ምሕረትህና ስለ እውነትህ ለስምህ ክብርን ስጥ» (መዝሙር 115:1)። እንዲህ ያለው ምስክርነት ከገዛ ልባችንና ከሰይጣን ሽንገላ የተነሣም አስፈላጊ ነው። ከቤተ ክርስቲያን አለመታመን የተነሣ የመፈወስ ስጦታዎች እጅግ አልፎ አልፎ ብቻ እስከሚሰጡ ድረስ፣ እነዚህን ስጦታዎች የተቀበሉ የእግዚአብሔር ልጆች በእነርሱ የመመካትና በራሳቸው ውስጥ ለየት ያለ ምስጋና የሚገባው ነገር እንዳለ የማሰብ አደጋ አለባቸው። ጠላትም በእንዲህ ያሉ ሹክሹክታዎች እነርሱን ማሳደድ አይረሳም፤ እርሱን ቢሰሙት ወዮላቸው። ሐሳቡን አይስቱም፤ ስለዚህ ዘወትር የበለጠ ጸጋ የሚገኝበት እውነተኛ መንገድ በሆነው በትሕትና እንዲጠብቃቸው ወደ ጌታ ሳያቋርጡ መጸለይ ያስፈልጋቸዋል። በትሕትና ቢጸኑ፣ እግዚአብሔር ይበልጥ በተጠቀመባቸው መጠን በእነርሱ የሚሠራው እግዚአብሔር ብቻ እንደ ሆነና ክብሩም ሁሉ የእርሱ እንደ ሆነ የሚያምኑበት እምነት ይበልጥ ወደ ውስጣቸው ዘልቆ እንደሚገባ ይገነዘባሉ። «ከእኔ ጋር ያለው የእግዚአብሔር ጸጋ ነው እንጂ እኔ አይደለሁም» (1ኛ ቆሮንቶስ 15:10)። መፈክራቸው ይህ ነው። በመጨረሻም፣ ይህ ምስክርነት ድኅነትን ለሚናፍቁና ክርስቶስን እንደ ፈዋሻቸው ሊቀበሉት ለሚሹ ደካሞች ይጠቅማል። ስለ ፍጹም መቀደስና ስለ ሙሉ መታዘዝ ይሰማሉ፤ ነገር ግን ስለ እርሱ የተሳሳተ ሐሳብ ይይዛሉ። በራሳቸው ከፍ ወዳለ የእውቀትና የፍጽምና ደረጃ መድረስ እንዳለባቸው ያስባሉ፤ ተስፋ መቍረጥም ያሸንፋቸዋል። አይደለም፣ አይደለም፤ እነዚህን ጸጋዎች የምናገኘው በገዛ ኃይላችን ወይም በቅድስናችን አይደለም፤ ነገር ግን እጅግ ቀላል በሆነ እምነት፣ በሕፃን እምነት ነው፤ ይህ እምነት የራሱ የሆነ ኃይልም ቅድስናም እንደሌለው ያውቃል፤ ራሱንም ፈጽሞ ለታመነው፣ ሁሉን ቻይነቱም የተስፋ ቃሉን ሊፈጽም ለሚችለው ለእርሱ አሳልፎ ይሰጣል። ኦ፣ ከራሳችን አንዳች ለማድረግ ወይም አንዳች ለመሆን አንፈልግ! ጌታ ደዌን «በስሙ በማመን» የሚፈውስበትን የከበረ መንገድ በተግባር የምናየው የገዛ አቅመ ቢስነታችን ሲሰማንና ሁሉን ከእግዚአብሔርና ከቃሉ ስንጠብቅ ብቻ ነው።