ኢየሱስና ሐኪሞች

ማርቆስ 5:25—34 ሐኪሞችን ስለ ሰጠን እግዚአብሔርን ልናመሰግን ይገባናል። ከእነርሱ ብዙዎቹ በኃጢአት ምክንያት የሰውን ልጅ የሚጫኑትን ክፋቶችና መከራዎች ለማቃለል የሚችሉትን ሁሉ በፍቅርና በርኅራኄ በእውነት ለማድረግ ይጥራሉና ሙያቸው እጅግ ክቡር ከሆኑት ሙያዎች አንዱ ነው። እንዲያውም ከእነርሱ መካከል የኢየሱስ ክርስቶስ ቀናተኛ አገልጋዮች የሆኑ፣ የታማሚዎቻቸውንም የነፍስ መልካም ነገር የሚሹ አሉ። ይሁን እንጂ ሁልጊዜ ፊተኛው፣ ምርጡና ታላቁ ሐኪም ኢየሱስ ራሱ ነው።

ምድራውያን ሐኪሞች ምንም ሊያደርጉላቸው የማይችሉትን ደዌዎች ኢየሱስ ይፈውሳል፤ አብ የቤዛነታችንን ሥራ ባዘዘው ጊዜ ይህን ሥልጣን ሰጥቶታልና። ኢየሱስ የሰውን ሥጋ በለበሰ ጊዜ ከኃጢአትና ከሰይጣን ግዛት ነጻ አወጣው፤ አካላችንን የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስና የራሱ አካል ብልቶች አደረገ (1ኛ ቆሮንቶስ 6:15, 19)፤ በዘመናችንም እንኳ ሐኪሞች አይድኑም ብለው የተዉአቸው ስንቶች፣ በሳንባ ነቀርሳ፣ በጋንግሪን፣ በሽባነት፣ በውኃ እብጠት፣ በዕውርነትና በደንቆሮነት የተያዙ ስንቶች በእርሱ ተፈውሰዋል! እንግዲያስ ወደ እርሱ የሚሄዱ ድውያን እጅግ ጥቂት መሆናቸው የሚያስደንቅ አይደለምን?

የኢየሱስ መንገድ ከምድራውያን ሐኪሞች መንገድ ፈጽሞ የተለየ ነው። እነርሱ በተፈጥሮው ዓለም የሚገኙትን መድኃኒቶች በመጠቀም እግዚአብሔርን ለማገልገል ይፈልጋሉ፤ እግዚአብሔርም እነዚህን መድኃኒቶች በተፈጥሮ ሕግ መሠረት፣ እንደ እያንዳንዳቸው የተፈጥሮ ባሕርይ ይጠቀምባቸዋል፤ ከኢየሱስ የሚወጣው ፈውስ ግን ፈጽሞ ሌላ ዓይነት ነው፤ ኢየሱስ የሚፈውሰው በመለኮታዊ ኃይል፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ነውና። ስለዚህ በእነዚህ በሁለቱ የፈውስ መንገዶች መካከል ያለው ልዩነት እጅግ ግልጽ ነው። ይበልጥ እንድንረዳው አንድ ምሳሌ እንውሰድ፤ እነሆ፣ የማያምን ነገር ግን በሙያው እጅግ ብልህ የሆነ አንድ ሐኪም አለ፤ ብዙ ድውያን ፈውሳቸውን ያገኙት በእርሱ ነው። እግዚአብሔር ይህን ውጤት የሚሰጠው በታዘዙት መድኃኒቶችና ሐኪሙ ስለ እነርሱ ባለው እውቀት አማካይነት ነው። እነሆ ደግሞ፣ የሚያምንና ለሚጠቀምባቸው መድኃኒቶች የእግዚአብሔርን በረከት የሚለምን ሌላ ሐኪም አለ። በዚህም ሁኔታ ብዙዎች ይፈወሳሉ፤ ነገር ግን በአንዱም ሆነ በሌላው ሁኔታ ፈውሱ ምንም መንፈሳዊ በረከት ይዞ አይመጣም። ከእነርሱ መካከል የሚያምኑት እንኳ ጌታ በእነርሱ ላይ ሊያደርግ ከሚችለው ይልቅ በሚጠቀሙባቸው መድኃኒቶች እጅግ ይጠመዳሉ፤ በዚህ ሁኔታም ፈውሳቸው ከጥቅሙ ጉዳቱ ይበዛል። በአንጻሩ ግን የታመመው ሰው ለፈውሱ ወደ ኢየሱስ ብቻ ሲሄድ ከእንግዲህ በመድኃኒቶች ላይ መደገፍን ትቶ ከፍቅሩና ከሁሉን ቻይነቱ ጋር በቀጥታ መገናኘትን ይማራል። እንዲህ ያለውን ፈውስ ለማግኘት አስቀድሞ ኃጢአቶቹን መናዘዝና መተው፣ ሕያው እምነትንም መለማመድ አለበት። ከዚያም ፈውስ የታመመውን ሥጋ ከሚይዘው ከጌታ በቀጥታ ይመጣል፤ እንዲህም ለሥጋ እንደ ሆነ ለነፍስም በረከት ይሆናል።

«ነገር ግን ለሰው መድኃኒቶችን የሰጠ እግዚአብሔር አይደለምን?» ተብሎ ይጠየቃል። «ኃይላቸውስ ከእርሱ የመጣ አይደለምን?» ያለ ጥርጥር ነው፤ በሌላ በኩል ግን ለመፈወስ ሥልጣን ሁሉ ያለውን ልጁን የሰጠን እግዚአብሔር አይደለምን? ገና ክርስቶስን ከማያውቁት ሁሉ ጋር፣ ራሳቸውን ለሁሉን ቻይነቱ አሳልፈው ለመስጠት እምነታቸው ገና እጅግ ከደከመው ከልጆቹም ጋር የተፈጥሮ ሕግን መንገድ እንከተላለን? ወይስ ፈውስን ከጌታና ከመንፈስ ቅዱስ እየተቀበልን፣ በእርሱም የቤዛነታችንን ውጤትና ማስረጃ እያየን የእምነትን መንገድ እንመርጣለን?

ጌታችን ኢየሱስ የሚያደርገው ፈውስ በሐኪሞች አማካይነት ከሚገኘው ፈውስ ይልቅ እውነተኛ በረከትን ይዞ ይመጣል፤ ከኋላውም ይተዋል። ፈውስ ለብዙ ሰዎች መከራ ሆኖባቸዋል። በሕመም አልጋ ላይ ሳለ ጥልቅ ሐሳቦች ልቡን ይዘውት ነበር፤ ከተፈወሰ በኋላ ግን የታመመው ሰው እንደ ገና ከጌታ ርቆ የተገኘው ስንት ጊዜ ነው! ኢየሱስ ሲፈውስ ግን እንዲህ አይደለም። ፈውስ የሚሰጠው ኃጢአት ከተናዘዙ በኋላ ነው፤ ስለዚህ ተሠቃዩን ወደ ኢየሱስ ያቀርበዋል፤ በእርሱና በጌታ መካከል አዲስ ትስስር ያጸናል፤ ፍቅሩንና ኃይሉን እንዲለማመድ ያደርገዋል፤ በውስጡም አዲስ የእምነትና የቅድስና ሕይወት ይጀምራል። የክርስቶስን ልብስ ጫፍ የዳሰሰችው ሴት እንደ ተፈወሰች በተሰማት ጊዜ መለኮታዊ ፍቅር ምን ማለት እንደ ሆነ በጥቂቱ ተማረች። «ልጄ ሆይ፥ እምነትሽ አድኖሻል፤ በሰላም ሂጂ» የሚለውን ቃል ይዛ ሄደች።

አንተ በሆነ ሕመም የምትሠቃይ ሆይ፣ ሉዓላዊው ፈዋሽ ኢየሱስ ዛሬም በመካከላችን እንዳለ እወቅ። እርሱ ለእኛ ቅርብ ነው፤ ለቤተ ክርስቲያኑም የመገኘቱን ግልጽ ማስረጃዎች እንደ ገና እየሰጠ ነው። ከዓለም ጋር ለመለያየት፣ ራስህንም በእምነትና በመተማመን ለእርሱ አሳልፈህ ለመስጠት ተዘጋጅተሃልን? እንግዲያስ አትፍራ፤ መለኮታዊ ፈውስ የእምነት ሕይወት ክፍል መሆኑን አስብ። በዙሪያህ በጸሎት ሊረዳህ የሚችል ማንም ባይኖር፣ የእምነትን ጸሎት የሚጸልይ «ሽማግሌ» በአጠገብህ ባይገኝ፣ የልብሱን ጫፍ እንደ ዳሰሰችው ሴት በብቸኝነት ጸጥታ ራስህ ወደ ጌታ ለመሄድ አትፍራ። አካልህን እንዲጠብቅልህ ለእርሱ አደራ ስጥ። በፊቱ ጸጥ በል፤ እንደዚያችም ምስኪን ሴት «እድናለሁ» በል። የአለማመንህን ሰንሰለት ለመበጠስ ምናልባት ጊዜ ይወስድ ይሆናል፤ ነገር ግን እርሱን የሚጠባበቁ ሁሉ በእርግጥ አያፍሩም (መዝሙር 25:3)