የኢዮብ ሕመምና ፈውስ

«ሰይጣንም ከእግዚአብሔር ፊት ወጣ፥ ኢዮብንም ከእግሩ ጫማ እስከ አናቱ ድረስ በክፉ ቍስል መታው» (ኢዮብ 2:7)።

የማይታየውን ዓለም ከእኛ የሚሰውረው መጋረጃ በኢዮብ ምሥጢራዊ ታሪክ ውስጥ ለአንድ አፍታ ተገልጦአል፤ ሰማይና ሲኦል በምድር ላይ ባሉት የእግዚአብሔር አገልጋዮች ጕዳይ ተጠምደው እንዳሉ ያሳየናል። ለሕመም የተለዩትን ፈተናዎች፣ እግዚአብሔር በዚያው ፈተና ነፍስን ሊቀድሳት ሲፈልግ፣ ሰይጣን ግን በእነርሱ ተጠቅሞ ከእግዚአብሔር ጋር እንዴት እንደሚከራከርና የሰውን ነፍስ ጥፋት እንደሚፈልግ በዚህ ታሪክ እናያለን። በኢዮብ ጕዳይ ሕመም ከየት እንደሚመነጭ፣ ሊያስገኘው የሚገባው ውጤት ምን እንደ ሆነ፣ ከእርሱም መዳን እንዴት እንደሚቻል በእግዚአብሔር ብርሃን እናያለን።

ሕመም ከወዴት ይመጣል፤ ከእግዚአብሔር ወይስ ከሰይጣን? በዚህ ነጥብ ላይ ያሉት አስተያየቶች እጅግ ይለያያሉ። አንዳንዶች ከእግዚአብሔር የተላከ ነው ይላሉ፤ ሌሎች የክፉው ሥራ አድርገው ያዩታል። ሁለቱም የሌላውን ወገን አመለካከት አግልለው የራሳቸውን እስከ ያዙ ድረስ ተሳስተዋል፤ ይህ ጥያቄ ሁለት ገጽታዎች እንዳሉት ቢቀበሉ ግን ሁለቱም ትክክል ናቸው። እንግዲህ ሕመም ከሰይጣን ይመጣል፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ካልፈቀደ በቀር ሊኖር አይችልም እንበል። በአንድ በኩል የሰይጣን ኃይል በሰው ላይ ዘሎ ለማጥቃት በራሱ ምንም መብት የሌለው የጨቋኝ ኃይል ነው፤ በሌላ በኩል ደግሞ ራሱን ለሰይጣን አሳልፎ የሚሰጥ ከአገዛዙ በታች ራሱን እንደሚያኖር የእግዚአብሔር ጽድቅ ስለሚወስን፣ ሰይጣን በሰው ላይ ያለው ይገባኛል ሕጋዊ ነው።

ሰይጣን የጨለማና የኃጢአት መንግሥት አለቃ ነው፤ ሕመም የኃጢአት ውጤት ነው። ሰይጣን በኃጢአተኛ ሰው ሥጋ ላይ ያለው መብት የተመሠረተው በዚህ ነው። ሕጋዊ በሆነ መንገድ ድል ተነሥቶ ከዙፋኑ እስኪወርድ ድረስ እርሱ የዚህ ዓለም ገዥ ነው፤ እግዚአብሔርም እንዲሁ ያውቀዋል። ስለዚህ በዚህ በምድር ከሥልጣኑ በታች በሚኖሩት ሁሉ ላይ የተወሰነ ኃይል አለው። እንግዲህ ሰዎችን በሕመም የሚያሠቃይ፣ በዚህም ከእግዚአብሔር ሊመልሳቸውና ሊያጠፋቸው የሚፈልግ እርሱ ነው።

ነገር ግን የሰይጣን ኃይል ሁሉን ቻይ ከመሆን እጅግ የራቀ መሆኑን ለመናገር እንቸኩላለን፤ ያለ እግዚአብሔር ፈቃድ ምንም ሊያደርግ አይችልም። ሰዎችን፣ አማኞችንም እንኳ በመፈተን የሚያደርገውን ሁሉ እንዲያደርግ እግዚአብሔር ይፈቅድለታል፤ ይህ ግን ፈተናው የቅድስናን ፍሬ በውስጣቸው እንዲያፈራ ነው። ደግሞም ሰይጣን የሞት ሥልጣን እንዳለው (ዕብራውያን 2:14)፣ ሞት በሚነግሥበት ስፍራ ሁሉ እንደሚሠራ ተነግሮአል፤ ሆኖም ያለ እግዚአብሔር ግልጽ ፈቃድ በእግዚአብሔር አገልጋዮች ሞት ላይ ለመወሰን ምንም ሥልጣን የለውም። ሕመምም እንዲሁ ነው። ከኃጢአት የተነሣ ሕመም የሰይጣን ሥራ ነው፤ ነገር ግን የዚህ ዓለም የበላይ አመራር የእግዚአብሔር ስለ ሆነ የእግዚአብሔር ሥራ ተደርጎም ሊታይ ይችላል። የኢዮብን መጽሐፍ የሚያውቁ ሁሉ ይህ በዚያ እንዴት በግልጽ እንደ ተገለጠ ያውቃሉ።

ሕመም ሊያስገኘው የሚገባው ውጤት ምንድን ነው? በውስጣችን ድል የሚያደርገው እግዚአብሔር ወይም ሰይጣን እንደ ሆነ ውጤቱ መልካም ወይም ክፉ ይሆናል። በሰይጣን ተጽዕኖ ሥር የታመመ ሰው ዘወትር ይበልጥ በኃጢአት ውስጥ ይሰጥማል። ኃጢአት የቅጣቱ ምክንያት መሆኑን አያውቅም፤ ራሱንና ሥቃዩን ብቻ ያስባል። ከኃጢአት ለመዳን መሻትን እንኳ ሳያስብ ከመፈወስ በቀር ምንም አይመኝም። በተቃራኒው እግዚአብሔር ድል በሚያደርግበት ሁሉ ሕመም የሚሠቃየውን ሰው ራሱን ወደ መካድና ራሱን ለእግዚአብሔር ወደ መተው ይመራዋል። የኢዮብ ታሪክ ይህን ያሳያል። ወዳጆቹ እጅግ ከባድ የሆኑ ኃጢአቶችን ሠርቶ በእነርሱ ይህን አስከፊ ሥቃይ በራሱ ላይ እንዳመጣ አድርገው ያለ አግባብ ከሰሱት። ነገር ግን እንዲህ አልነበረም፤ እግዚአብሔር ራሱ «ፍጹምና ቅን፥ እግዚአብሔርንም የሚፈራ፥ ከክፋትም የራቀ» (ኢዮብ 2:3) እንደ ሆነ መስክሮለት ነበርና። ኢዮብ ግን ራሱን ሲከላከል ከልክ አለፈ። በጌታ ፊት ራሱን ዝቅ አድርጎ በማዋረድና የተሰወሩ ኃጢአቶቹን በማወቅ ፈንታ፣ በራስ ጽድቅ ሁሉ ራሱን ሊያጸድቅ ፈለገ። ጌታ እስኪገለጥለት ድረስ፦ «ራሴን እንቃለሁ፤ በትቢያና በአመድም ንስሐ እገባለሁ» (ኢዮብ 42:6) ለማለት አልደረሰም። ሕመም እግዚአብሔርን በፍጹም አዲስ መንገድ እንዲያውቅና ከቀድሞው ሁሉ ይበልጥ በፊቱ ራሱን እንዲያዋርድ በማድረስ ታላቅ በረከት ሆነለት። እግዚአብሔር ሰይጣን በሕመም እንዲመታን በሚፈቅድበት ጊዜ ሁሉ እኛም እንድንቀበለው የሚፈልገው በረከት ይህ ነው፤ ይህም ግብ ያለ ገደብ ራሳቸውን ለእርሱ የሚተዉ የሚሠቃዩ ሁሉ ይደርሱበታል።

ከሕመም እንዴት ልንድን እንችላለን? አባት የልጁን ቅጣት ከሚያስፈልገው ጊዜ በላይ ፈጽሞ አያራዝምም። ሕመምን በመፍቀዱ ዓላማ ያለው እግዚአብሔርም ግቡን ለማድረስ ከሚያስፈልገው በላይ ቅጣቱን አያራዝምም። ኢዮብ እርሱን እንደ ተረዳ፣ እግዚአብሔር ስለ ራሱ የገለጠለትን በማድመጥ ራሱን ከኰነነበትና በትቢያና በአመድ ንስሐ ከገባበት ጊዜ ጀምሮ፣ ቅጣቱ አበቃ። እግዚአብሔር ራሱ ከሰይጣን እጅ አዳነው፤ ከሕመሙም ፈወሰው።

በዘመናችን ያሉ ድውያን እግዚአብሔር ቅጣቱን በመፍቀዱ የተወሰነ ዓላማ እንዳለው፣ ያም ዓላማ ልክ እንደ ተፈጸመ፣ መንፈስ ቅዱስ ኃጢአታቸውን እንዲናዘዙና እንዲተዉ፣ ራሳቸውንም ፈጽመው ለጌታ አገልግሎት እንዲቀድሱ ልክ እንደ መራቸው፣ ቅጣቱ ከእንግዲህ እንደማያስፈልግ—ጌታ ሊያድናቸው እንደሚችልና እንደሚወድ ምነው ቢያስተውሉ! ጥበበኛ መንግሥት በወኅኒ ጠባቂ እንደሚጠቀም እግዚአብሔር በሰይጣን ይጠቀማል። ልጆቹን በእጁ የሚተዋቸው ለተወሰነው ጊዜ ብቻ ነው፤ ከዚያ በኋላ በጎ ፈቃዱ ሰይጣንን ድል በነሣው፣ ኃጢአታችንንና ሕመማችንን በእኛ ፈንታ በመሸከም ከአገዛዙ ባወጣን በእርሱ ቤዛነት እኛን ተካፋዮች ማድረግ ነው።