ኢየሱስ ደዌያችንን ተሸከመ

«በእውነት እርሱ ደዌያችንን ተሸከመ፥ ኀዘናችንንም ተቀበለ.... ጻድቁ ባሪያዬ ብዙዎችን ያጸድቃል፤ ኃጢአታቸውንም ይሸከማል... . ከኃያላንም ጋር ምርኮን ይካፈላል፥ እርሱ. . . የብዙዎችን ኃጢአት ተሸክሞአልና» (ኢሳይያስ 53:4, 11, 12፣ የተሻሻለው ትርጉም)።

አምስተኛው ወንጌል ተብሎ የተጠራውን ይህን ውብ ምዕራፍ፣ የኢሳይያስን ሃምሳ ሦስተኛ ምዕራፍ ታውቀዋለህን? ኢሳይያስ በእግዚአብሔር መንፈስ ብርሃን የእግዚአብሔርን በግ መከራ፣ ከመከራውም የሚገኙትን መለኮታዊ ጸጋዎች አስቀድሞ ይገልጻል።

«መሸከም» የሚለው አገላለጽ በዚህ ትንቢት ውስጥ ሳይገኝ ሊቀር አይችልም ነበር። በእርግጥም ኃጢአት በቀጥታ በኃጢአተኛው የተሠራ ቢሆን ወይም ወደ ተተኪ የተላለፈ ቢሆን፣ ኃጢአት በተጠቀሰበት ስፍራ ሁሉ አብሮ መገኘት ያለበት ቃል ይኸው ነው። በደለኛው፣ ካህኑና የማስተስረያው መሥዋዕት ሁሉም ኃጢአትን መሸከም አለባቸው። እንዲሁም እግዚአብሔር ስለ ሁላችን በደል የመታው፣ የእግዚአብሔር በግ ኃጢአታችንን ስለ ተሸከመ ነው። ኃጢአት በእርሱ አልተገኘም፤ ነገር ግን በእርሱ ላይ ተጫነ፤ እርሱም በፈቃዱ በራሱ ላይ ወሰደው። ሊያድነን ኃይል ያለውም ስለ ተሸከመው ነው፤ በመሸከሙም ስላጠፋው ነው። «ጻድቁ ባሪያዬ ብዙዎችን ያጸድቃል፤ ኃጢአታቸውንም ይሸከማል . . . ከኃያላንም ጋር ምርኮን ይካፈላል፥ እርሱ . . . የብዙዎችን ኃጢአት ተሸክሞአልና» (ኢሳይያስ 53:11, 12)። ስለዚህ ኢየሱስ ክርስቶስ ኃጢአታችንን ስለ ተሸከመ፣ ይህን እውነት ባመንን ጊዜ ወዲያውኑ ከኃጢአታችን ነጻ እንወጣለን፤ በዚህም ምክንያት ከእንግዲህ እኛ ራሳችን ልንሸከመው አያስፈልገንም።

በዚሁ ምዕራፍ (ኢሳይያስ 53) «መሸከም» የሚለው አገላለጽ ሁለት ጊዜ ይገኛል፤ ነገር ግን ከሁለት የተለያዩ ነገሮች ጋር በተያያዘ ነው። የጌታ ጻድቅ ባሪያ ኃጢአታችንን እንደ ተሸከመ (ቍ. 12) ብቻ ሳይሆን ደዌያችንንም እንደ ተሸከመ (ቍ. 4፣ የተሻሻለው ትርጉም፣ የኅዳግ ንባብ) ተነግሯል። ስለዚህ ኃጢአታችንን መሸከሙ እንደ ሆነው ሁሉ ደዌያችንን መሸከሙም የቤዛው ሥራ አንድ አካል ነው። እርሱ ራሱ ኃጢአት ሳይኖርበት ኃጢአታችንን ተሸከመ፤ ለደዌያችንም እንዲሁ አደረገ። የኢየሱስ ሰብአዊ ተፈጥሮ ቅዱስ ሆኖ ስለ ኖረ ሕመም ሊነካው አልቻለም። በሕይወቱ ታሪክ ውስጥ ስለ ሕመም የተጠቀሰ ነገር ፈጽሞ አናገኝም። ራብ፣ ጥም፣ ድካምና እንቅልፍ ከኃጢአት የመጡ ስላልሆኑ በሰብአዊ ተፈጥሮአችን ድካሞች ሁሉ ተካፈለ፤ ቢሆንም የሕመም ምልክት ምንም አልነበረበትም። ኃጢአት ስላልነበረበት ሕመም በእርሱ ላይ ሥልጣን አልነበረውም፤ ሊሞትም የሚችለው በግፍ በሚደርስ ሞት ብቻ ነበር፤ ያውም በገዛ ፈቃዱ ነው። ስለዚህ ሕመምንም ኃጢአትንም የምናየው በእርሱ ውስጥ ሳይሆን በእርሱ ላይ ነው፤ በራሱ ላይ ወሰዳቸው፤ በገዛ ፈቃዱም ተሸከማቸው። በመሸከሙና በራሱ ላይ በመውሰዱ በዚሁ ድል ነሣቸው፤ ልጆቹንም ከእነርሱ ነጻ የማውጣት መብት አገኘ።

ኃጢአት ነፍስንም ሥጋንም በእኩል አጠቃ፤ አጠፋም። ኢየሱስ ሁለቱንም ሊያድን መጣ። ኃጢአትንም ሕመምንም በራሱ ላይ ስለ ወሰደ ከሁለቱም ነጻ ሊያወጣን ይችላል፤ ይህን ድርብ መዳን እንዲፈጽም ከእኛ የሚጠብቀው አንድ ነገር ብቻ ነው፤ እርሱም እምነታችን ነው።

የታመመ አማኝ «ኢየሱስ ኃጢአቴን ተሸክሞአል» የሚለውን ቃል ትርጉም እንደ ተረዳ ወዲያውኑ ያለ ፍርሃት ደግሞ እንዲህ ይላል፦ «ከእንግዲህ ኃጢአቴን ልሸከም አያስፈልገኝም፤ ከእንግዲህ በእኔ ላይ አይደሉም።» እንዲሁም ኢየሱስ ደዌያችንን እንደ ተሸከመ ፈጽሞ ተረድቶ ለራሱ ባመነ ጊዜ ወዲያውኑ ያለ ፍርሃት እንዲህ ይላል፦ «ከእንግዲህ ሕመሜን ልሸከም አያስፈልገኝም፤ ኢየሱስ ኃጢአትን ሲሸከም የኃጢአት ውጤት የሆነውን ሕመምንም ተሸከመ፤ ለሁለቱም አስተሰረየ፤ ከሁለቱም ነጻ ያወጣኛል።»

ይህ እውነት በአንዲት የታመመች ሴት ላይ አንድ ቀን ያሳደረውን የተባረከ ተጽዕኖ እኔ ራሴ አይቻለሁ። ለሰባት ዓመት ያህል ከአልጋ ሳትነሣ ቆይታ ነበር ማለት ይቻላል። በሳንባ ነቀርሳ፣ በሚጥል በሽታና በሌሎችም ሕመሞች ትሠቃይ ነበር፤ የመዳን ተስፋ ምንም እንዳልቀረላትም ተነግሯት ነበር። ሟቹ አቶ ደብሊው. ኢ. ቦርድማን ለድውያን የእሁድ ምሽት አገልግሎት ወደሚያካሂድበት ክፍል ተሸክመው አመጧት፤ ራሷን ልትስት ተቃርባም በሶፋ ላይ አስተኟት። «እርሱ ድካማችንን ተቀበለ ደዌያችንንም ተሸከመ» (ማቴዎስ 8:17) የሚለውን ቃል እስክትሰማ ድረስ የተደረገውን ነገር ለማስታወስ የሚያስችል ንቃት አልነበራትም፤ ከዚያም እንዲህ የሚል ቃል የሰማች መሰላት፦ «ደዌሽን እርሱ ከተሸከመ ታዲያ አንቺ ራስሽ ለምን ትሸከሚዋለሽ? ተነሺ።» እርሷ ግን አሰበች—ልነሣ ብሞክርና በምድር ላይ ብወድቅ ምን ያስቡኛል? ውስጣዊው ድምፅ ግን እንደ ገና ጀመረ፦ «እርሱ ኃጢአቴን ከተሸከመ እኔ ለምን እሸከማቸዋለሁ?» በዚያ የነበሩትን ሁሉ እያስደነቀች ተነሣች፤ ገና ደካማ ብትሆንም በጠረጴዛው አጠገብ በወንበር ላይ ተቀመጠች። ከዚያች ሰዓት ጀምሮ ፈውሷ በፍጥነት ገፋ። ከጥቂት ሳምንታት በኋላ የበሽተኛ መልክ አልነበራትም፤ ከጊዜ በኋላም ብርታቷ እጅግ ከመጨመሩ የተነሣ ድሆችን በመጠየቅ በቀን ብዙ ሰዓታት ልታሳልፍ ቻለች። ያን ጊዜ «የሕይወቷ ኃይል» (መዝሙር 27:1) ስለ ሆነላት ስለ እርሱ በምን ያህል ደስታና ፍቅር ትናገር ነበር! ኢየሱስ ኃጢአቷን ብቻ ሳይሆን ደዌዋንም እንደ ተሸከመ አመነች፤ እምነቷም አላሳፈራትም። ኢየሱስ ያለ ምንም ገደብ ራሳቸውን ለእርሱ አሳልፈው ለሚሰጡ ሁሉ ራሱን ፍጹም አዳኝ አድርጎ የሚገልጠው በዚህ መንገድ ነው።