ጁላይ

ጁላይ 1

«ለጥቂት ጊዜ መከራን ከተቀበላችሁ በኋላ…» (1ኛ ጴጥሮስ 5:10)።

ወዳጆች ሆይ፣ በመከራ ትምህርት ቤት ውስጥ ፍቅርን እየተማርን ነውን? «ፍቅር፥ ደስታ፥ ሰላም፥ ትዕግሥት፥ ቸርነት፥ የዋህነት፥ ራስን መግዛት፥ እምነት» የሆነው የመንፈስ ፍሬ ለመምጣቱ መከር እስኪበስል፣ መከራችንም ስለ እርሱ ብለን በቀላሉ የምንሸከመው እስኪሆን ድረስ ልባችን በፈተና የበጋ ሙቀት እየለሰለሰና እየጠለቀ ነውን? ኦ፣ ይህ የፍቅር ትምህርት ቤት ነው፤ እርሱን ለልባችን ቃል ሊገልጸው ከሚችለው በላይ እጅግ ውድ ያደርገዋል፤ እኛንም ለእርሱ ልብ እንዲሁ። «ፍቅር ይታገሣል፥ ቸርነትንም ያደርጋል» የተባለለትን ሰማያዊ ፍቅር ከእርሱ ጋር ልንማር የምንችለው በዚህ መንገድ ብቻ ነው።

ቅዱስ ጳውሎስ በሣለው የፍቅር ሥዕል (1ኛ ቆሮንቶስ 13) ውስጥ የፍቅር ፊት የመጀመሪያውና የመጨረሻው መልክ የሕመምና በትዕግሥት የመታገሥ ምልክቶች መሆናቸውን እናያለን፦ «ፍቅር ይታገሣል»፣ «በሁሉ ይጸናል»። እንግዲህ በፍቅር ትምህርት ቤት ውስጥ መከራን እየተቀበልን ቸርነትን ማድረግን፣ በሁሉም መጽናትን እንዲሁ እንማር።

በውስጣችን ሆኖ የሚወድደውና እስከ መጨረሻው ድረስ መውደዱን የሚቀጥለው የኢየሱስ ልብ ሲሆን፣ በሁሉ ነገር ውስጥ እየወደዱ መዝለቅ በእርግጥ አይከብድም።

መከራን የሚቀበለውንና ቸር የሆነውን ፍቅር እሻለሁ፤ የማይቀናውን፣ በትዕቢቱ ወይም በዝናው የማይመካውን፤ የማይታበየውን፣ የማይገባውን የማያደርገውን፤ የማይበሳጨውንና የራሱን ለመጠየቅ የማይፈልገውን።

ጁላይ 2

«ከእርሱ ጋር አስነሣን…» (ኤፌሶን 2:6)።

ዕርገት ከትንሣኤ ይበልጣል። አዲስ ኪዳን ስለ እርሱ ብዙ ይናገራል። ክርስቶስ ከሁሉ በላይ ይወጣል። ትንሣኤውን ራሱን ስንመለከት እንደማናየው ሳይሆን፣ እርሱን በማረግ ድርጊት ላይ ሳለ እናየዋለን፤ እጆቹና ከንፈሮቹ በመባረክ ተይዘው ሳሉ ከጎናቸው በገርነት ይለያል፤ ይህንንም እጅግ በቀላሉ፣ ያለ ምንም ታይታ፣ ግርማ በሚያሳይ ሥነ ሥርዓትም ሳይሆን ያደርገዋል፤ እንዲያውም ሰማይን ለተራው ኑሮአችን እጅግ ቅርብ እስኪያደርገው ድረስ፣ በዚያ በኩል በሹክሹክታ ብቻ ልንናገር እስክንችል ድረስ። እኛም ደግሞ እዚሁ ሳለን ማረግ አለብን። «እንግዲህ ከክርስቶስ ጋር ከተነሣችሁ፥ … በላይ ያለውን እሹ።» በሰማዩ በኩል መኖርንና ነገሮችን ከላይ ሆነን መመልከትን መማር ይገባናል። ሁሉን እግዚአብሔር እንደሚያየው፣ ክርስቶስ እንደሚመለከተው፣ አንድ ቀን ከክብሩ ሆነን ወደ ኋላ መለስ ብለን እንደምናየው አድርገን፣ አሁንም በእውነት «ከእርሱ ጋር» —በእርግጥም እንደዚያው ነንና— «በሰማያዊ ስፍራ» እንደ ተቀመጥን ሆነን መመልከት ምንኛ ኃጢአትን ያሸንፋል፣ ሰይጣንን ይቋቋማል፣ ግራ መጋባትን ያቀልጣል፣ ከፈተናዎች በላይ ያነሣናል፣ ከዓለም ይለየናል፣ የሞትንም ፍርሃት ድል ያደርጋል! ከትንሣኤው ጋር እንነሣ፤ ከክቡር ዕርገቱም ጋር ባለን ኅብረት ከአሁን ጀምሮ ከላይ መኖርን እንማር።

ጁላይ 3

«ከተራራው ራስ ተመልከቺ» (መኃልየ መኃልይ 4:8)።

አዎን፣ በመንፈሳዊ ከፍታ ላይ ብንጸና ግራ የሚያጋቡን ነገሮች ግልጽ በሆኑልን ነበር። መንገደኛ መንገዱን ፈጽሞ ሲስት፣ ከአንድ ዛፍ ጫፍ ወይም ከአንድ ኮረብታ ራስ ላይ ሆኖ የሄደባቸው ጠመዝማዛ መንገዶች ሁሉ ከኋላው ተዘርግተው፣ ወደ ቤቱ የሚወስደውም መንገድ በሙሉ በፊቱ ተከፍቶ ሲታየው መንገዱን እንደገና ቶሎ የሚያገኘው ስንት ጊዜ ነው! እንዲሁ እኛም ከጸሎትና ከእምነት ከፍታዎች ሆነን ግልጹን መንገድ ልናይ፣ ወደ ቤታችንም እየሄድን እንዳለን ልናውቅ እንችላለን።

ዓለምን ድል የምናደርግበት ሌላ መንገድ የለም። ከእርሱ በላይ መውጣት አለብን። ከታላቁ ብድራታችን በኩል ሆነን ልናየው ይገባናል። ያን ጊዜ ፀሐይን ለጥቂት ጊዜ ትኩር ብለን ከተመለከትን በኋላ የምድር ነገሮች እንደሚታዩን ሆኖ ይታየናል፤ ለእነርሱ እንታወራለን። ጣሊያናዊው ፍራፍሬ ሻጭ የመስፍን ቤተ መንግሥት ወራሽ መሆኑን ባወቀ ጊዜ በንግዱ ጥቃቅን ትርፍ ወይም በቀድሞ ባልንጀሮቹ ጓደኝነት ከእንግዲህ ልትፈትነው አትችልም፤ ከዚያ ሁሉ በላይ ሆኗል። የመጠራታቸውን ተስፋና የርስታቸውን ክብር ባለ ጠግነት የሚያውቁ ዓለምን በሚገባ ሊንቁ ይችላሉ። የምድርን አሰር እየተራቡ የሚሄዱት በረሀብ የሚሰቃዩት ድሆች ናቸው። እኛ ከላይ ተወልደናል፤ ወደ ቤታችን ለመሄድም ናፍቆት አለን። ዛሬ ልባችን በመጨረሻው የቤት መመለሻ ጎዳና ላይ ሆኖ እንውጣ።

ጁላይ 4

«በእርሱ የሚኖር ሁሉ ኃጢአትን አያደርግም» (1ኛ ዮሐንስ 3:6)።

በመቀደስ ውስጥ አሮጌው ተፈጥሮ ምን ይሆናል? ብዙ ሰዎች ፈጽሞ ተገድሎ ይጠፋ እንደ ሆነ ለማወቅ ከመጠን በላይ ይጨነቃሉ፤ የሞቱንና የቀብሩን አንዳች የምስክር ወረቀት የሚሹም ይመስላሉ። እርሱ በውጭ፣ ክርስቶስ ደግሞ በውስጥ መሆኑን ማወቅ ይበቃል። እንደገና ራሱን ሊያሳይ፣ እንዲያውም በሩን አንኳኩቶ እንዲገባ ሊለምን ይችላል፤ እኛ በእርሱ እስከ ኖርን ድረስ ግን ለዘላለም በውጭ ነው። ከእርሱ ወጥተን ወደ ኃጢአት ብንገባ ግን ያን አሮጌ ሬሳ በአስፈሪው መቃብር ስፍራ ልናገኘው እንችላለን፤ ክፉ ሽታውም እንደገና ሕያው ሆኖ ዳግመኛ ሊያቅፈን ይችላል። ነገር ግን በእርሱ የሚኖር ኃጢአትን አያደርግም፤ እንዲህ እስከ ኖረም ድረስ ኃጢአትን ሊያደርግ አይችልም።

ስለዚህ በእርሱ እንኑር፤ ከዘላለማዊው ንቃትና ከማያቋርጠው በእርሱ የመኖር ይዞታ ለማምለጥ አንሻ። መንገዶቻችን ተሠርተዋል፤ የምንከተልባቸውም ብርታት ተዘጋጅቷል፤ እንሂድባቸው። እግዚአብሔር ሙሉ መቀደስን አዘጋጅቶልናል። የራሱን ቅድስና የሰጠን ስለ ሆነ፣ እርሱ ቅዱስ እንደ ሆነ እኛም ቅዱሳን እንድንሆን ቢጠይቀን፣ ይህንንም ቢሻብን እንግዳ ነገር ነውን? እንግዲህ ውብ ልብሳችንን እንልበስ፤ ነጭ ለብሰን ከእርሱ ጋር ለመሄድም እንዘጋጅ።

ጁላይ 5

«የተቈለፈ ገነት» (መኃልየ መኃልይ 4:12)።

እዚህ ያለው ምሳሌ ምድረ በዳ ሳይሆን የታጠረ ገነት ነው። የገነት አፈር የለማ አፈር ነው፤ ከመንገድ ዳርም ሆነ ከምድረ በዳ እጅግ የተለየ ነው። የገነት ዋና አሳብ ማልማት ነው። መሬቱ መዘጋጀት አለበት፤ በማረስ መገለጥ፣ በመከስከስ መለስለስ አለበት፤ ድንጋዮቹ ሁሉ መወገድ፣ በራሳቸው የበቀሉ ተክሎች ሥሮችም ሁሉ መነቀል አለባቸው፤ የምንሻቸው መልካም ነገሮች በራሳቸው የሚበቅሉ አይደሉምና፤ በአፈራችንም አይበቅሉም። ሁላችንም በአሮጌው መሠረት ላይ እንጀምራለን፤ አሮጌውን ተፈጥሮ ለማሻሻልም እንሞክራለን፤ ያ ግን የእግዚአብሔር መንገድ አይደለም። የእርሱ መንገድ ራስን ፈጽሞ ከመንገድ ማስወገድ ነው፤ ሁሉ ከእርሱ እንዲሆን ከምንም አድርጎ አዲስ ይፈጥር ዘንድ እንድንተውለት ነው፤ ኢየሱስንም አልፋና ዖሜጋ ሆኖ ልናገኘው ይገባናል።

እዚህ ልትማረው የሚገባህ ነገር መሞትን ነው። ራስ እስኪሞት ድረስ እውነተኛ ሕይወት ሊኖር አይችልም፤ ራስህን ልትገድል አትሞክር፤ ነገር ግን እግዚአብሔር እንዲገድልህ ለምነው፤ እርሱም ሥራውን ፈጽሞ ይሠራዋል።

ተፈጥሮ የምትሰውረው ምሥጢር ይህ ነው፤ በጋ ይሞታል፤ ዳግመኛም ሕያው ይሆናል፤ ጸደይ ከክረምት መቃብር ይነሣል፤ መከርም ከተቀበረ ዘር ይበቅላል።

ጁላይ 6

«እኔ ለውዴ ነኝ» (መኃልየ መኃልይ 7:10)።

ኃይል ከፈለግህ ማጥበቅ (መጨመቅ) አለብህ። ሞተሩን የሚያንቀሳቅሰው የእንፋሎቱ በውስጥ መታፈን ነው። በጠመንጃ ውስጥ ተዘግቶ ጥይትን ወደ ዒላማው የሚልከው የባሩድ መጠን በተከፈተ ጠፍጣፋ ስፍራ ላይ ቢሆን ብልጭታ ብቻ ይሆናል። የኤሌክትሪክን ፍሰት ልትሸከም ከፈለግህ ከሌላው መከለል አለብህ። አንድን ሰው በብርጭቆ መድረክ ላይ አቁመህ የባትሪውን ኃይል ብትለቅበት በኤሌክትሪክ ይሞላል። ከብርጭቆው ይውረድ፤ መሬትን በነካበት ቅጽበት ኃይሉን ያጣል።

በዘላለማዊ ኪዳኑ ልንታጠር ይገባናል። ያ ይይዘናል፤ ከመውደቅም ይጠብቀናል። እርሱ በዙሪያችን የእሳት ቅጥር ይሆናል። እርሱ ራሱ መጥቶ በጥንቱ የሸኪና ክብር ዙሪያችንን ይከልለናል፤ በመካከልም ክብር ይሆናል። እንድንታጠር ይፈልጋል—ፈጽመን ለእርሱ በተለየ ግልጽ ራስን የመቀደስ ድርጊት። በአጥሮቹ፣ በትእዛዛቱ፣ በተስፋዎቹ፣ በኪዳኑ ታጥረሃልን? ልብህ በእውነት ለጌታ ብቻ ነውን?

ካልሆነ፣ አሁን ወደ እርሱ ና፤ ሕይወትህን ከሚወስዱ ነገሮች ሁሉ ይለይህ ዘንድ፣ ሕይወት ሰጪ ለሆነው ለራሱም ይለይህ ዘንድ ፍቀድለት።

ጁላይ 7

«የእግዚአብሔርም ክብር ማደሪያውን ሞላው» (ዘጸአት 40:35)።

በዘጸአት የመጨረሻ ምዕራፍ እግዚአብሔር ሙሴን እንዲያደርግ ያዘዘውን ሁሉ እናነባለን፤ ሙሴ እነዚህን ትእዛዛት በፈጸመ ጊዜም የእግዚአብሔር ክብር ወርዶ ለሙሴ ስፍራ እስኪጠፋ ድረስ ማደሪያውን ሞላው፤ ከዚያን ጊዜ ጀምሮም የደመናው ዓምድ መሪያቸውና ጥበቃቸው ሆኖ ጋረዳቸው። እኛም እንዲሁ ጌታ ራሱ እንዳዘዘው ስንሠራ ቆይተናል፤ አሁንም ቤተ መቅደሱ ይወርሰውና ይሞላው ዘንድ ለእርሱ ሊሰጥ ነው። ብትፈቅድለት፣ አንተም ሌላውም ነገር ሁሉ ከመንገድ እስኪወገድ ድረስ እንዲሁ ይሞላሃል፤ የእግዚአብሔርም ክብር እየከበበ፣ እያነሣ፣ እየመራ፣ እየጠበቀ ቤተ መቅደሱን ይሞላል፤ ከዚህም ጊዜ ጀምሮ ጨረቃህ ብርሃኗን አትከለክልም፤ ፀሐይህም አትጠልቅም።

ኃይል ትፈልጋለህን? ለዚህ እግዚአብሔር አለህ። ቅድስና ትፈልጋለህን? ለዚህ እግዚአብሔር አለህ፤ ለሁሉም ነገር እንዲሁ ነው። እግዚአብሔርም በእርሱ ወዳለው እውነተኛ ስፍራህ ሊያነሣህ ዛሬ ከዙፋኑ ዝቅ ብሎ ጎንበስ ብሏል። ከዚህ ጊዜ ጀምሮ የክብሩ ደመና እንዲህ ይክበበን፤ ይሙላንም፤ እኛም ለዘላለም ከዓይን እንሰወር።

ጁላይ 8

«በመንፈስ ጀምራችሁ አሁን በሥጋ ትፈጽማላችሁን?» (ገላትያ 3:3)።

ጸጋ ቃል በቃል ማለት ልንሠራለት የማይገባን ነገር ነው። ሁልጊዜ ሁለት ታላላቅ ትርጉሞች አሉት፤ በነጻ ይመጣል፤ አቅም ባጣንበትም ጊዜ ይመጣል። ራሱን የሚረዳውን ሰው ብቻ የሚረዳ አይደለም—ያ ወንጌል አይደለም፤ ወንጌል እግዚአብሔር ራሱን መርዳት የማይችለውን ሰው እንደሚረዳ ነው። ከዚያም ሌላ ነገር አለ፤ ሰውዬው የሚያደርገው ሁሉ ከእግዚአብሔር ስለሚመጣ እግዚአብሔር ሰውዬውን ራሱን እንዲረዳ ይረዳዋል። ጸጋ የመጀመሪያውን እርምጃ እንኳ ሊወስድ እስከማይችል ድረስ ደካማና አቅመ ቢስ ለሆነ ሰው ይሰጣል። የጸጋ ትርጉም ይህ ነው—የትርጉሙ ጥቂቱ ነው፤ ያለውን ሙላት ከቶ ልናውቀው አንችልም። እንግዲህ ይህ ወንዝ ሙሉ እንደ ሆነ እንዲሁ ነጻ ነው፤ ነገር ግን ታውቃለህ፣ አንዳንድ ሰዎች ጥቂት ወደ ፊት ሲገፉ የመግቢያ ዋጋ መክፈል እንዳለባቸው፣ የተያዙት ወንበሮችም እጅግ ውድ እንደ ሆኑ ያስባሉ፤ ከወንጌል ከፍተኛ በረከቶችም ወደ ኋላ ይሸሻሉ፤ ተራ ክርስቲያኖች እነርሱን የራሳቸው ለማድረግ በጭንቅ ይደፍራሉ። የዚህን ትርጉም በትክክል ከተረዳሁ፣ እግዚአብሔር ከፍተኛዎቹን በረከቶች እንደ ምንም ወደ እርሱ ይበልጥ ለቀረቡ ለተለየ ወገን ብቻ ለይቶ አላስቀመጣቸውም። እግዚአብሔር ለሰው ፊት አያደላም።

ጁላይ 9

«ሸክምህን በእግዚአብሔር ላይ ጣል» (መዝሙር 55:22)።

ውድ ወዳጆች ሆይ፣ አንዳንድ ጊዜ ሸክምን ወደ እግዚአብሔር እናመጣለን፤ በእርሱም ላይ እጅግ እናቃስታለን፤ እግዚአብሔርም ደግሞ በጭንቅ ላይ ያለ ይመስለናል፤ በእውነቱ ግን ፈጽሞ አይከብደውም። እግዚአብሔር፦ ይህን ላንተ ማድረግ ለእኔ ቀላል ነገር ነው ይላል። ሸክምህ ለአንተ ከባድ ቢሆንም ለእርሱ ከባድ አይደለም። ክርስቶስ ሁሉን የሚሸከመው በአንድ ትከሻ እንጂ በሁለት ትከሻ አይደለም። የዓለም አገዛዝ በትከሻው ላይ ነው። እርሱ ከእርሱ ጋር እየታገለና እያቃሰተ አይደለም። ብርቱ ክንዱ ሸክምህን ሁሉ ሊሸከም ይችላል። በክርስቶስ ውስጥ ለመቀደሳችን የሚሆን ኃይል አለ። ሊቀድስህ ይችላል። አዎን፣ አዎን፣ ጌታ ሊቀድስ ይችላል፤ ጌታ ሊፈውስ ይችላል፤ ጌታ ማንኛውንም ነገር ሊያደርግ ይችላል። በእግዚአብሔር እምነት ሊኖርህ ይገባል። ዛሬ ጠዋት ወደዚህ ወንዝ ብትመጣ፣ ናያጋራ ትንሿን ጀልባ እንደሚወስዳት ይወስድሃል፤ ይሸከምህማል—ወደ ገደል? ኦ፣ አይደለም፤ ለዘላለም ወደ ፍቅርና ወደ በረከት እቅፍ ነው።

ተስፋዬ እየደበዘዘ ሲሄድ ብዙ ጊዜ ድንቅ መልእክት ይመጣል፤ እንደ አንድ ጣፋጭና የሩቅ መዝሙር በጨለማው ውስጥ እሰማዋለሁ፦ ለኢየሱስ የሚሳነው ነገር የለም፤ እንደ እርሱ ሊሠራ የሚችል ሰው የለም።

ጁላይ 10

«እኛ ግን ከእግዚአብሔር እንዲያው የተሰጠንን እናውቅ ዘንድ ከእግዚአብሔር የሆነውን መንፈስ እንጂ የዓለምን መንፈስ አልተቀበልንም» (1ኛ ቆሮንቶስ 2:12)።

የወንጌል ከፍተኛዎቹ በረከቶች እንደ ዝቅተኛዎቹ ሁሉ ነጻ ናቸው፤ እርሱን አሥር ዓመት ካገለገልህ በኋላም ተቀምጠህ፦ «አሁን ልምምድ አግኝቻለሁ፤ በእርሱም እተማመናለሁ» ልትል አትችልም። ይህን ስንት ጊዜ እናደርጋለን! «አሁን እንደ ዳንሁ አውቃለሁ፤ ይሰማኛል» እንላለን። እንዲህም የተለየ መሠረት እየሠራን ነው—በራሳችን ውስጥ ባለ ነገር ላይ እየገነባን ነው። ጸጋን ሁልጊዜ የማይገባህ፣ በነጻ የተሰጠ ነገር አድርገህ ውሰደው። ረጅሙ፣ ጥልቁና ወሰን የሌለው ወንዝ ነጻ ነው፤ በትንሿ ምንጭ ላይ እንደ ሆነ እንዲሁ በአፉም ነጻ ነው፤ በመንገዱም ሁሉ ነጻ ነው፤ ማንም መጥቶ ሊጠጣ፣ ማንም መጥቶ ወሰን በሌለው ውኃው ሊታጠብ ይችላል። ይህን ታምናለህን?

እግዚአብሔር «ከእግዚአብሔር እንዲያው የተሰጠንን እናውቅ ዘንድ» መንፈስ ቅዱስን ሰጥቶናል። በረሀብ እየተሰቃየ ሳለ በመስኮት ወደ ውስጥ ተመልክቶ እሳቱን፣ ደስተኛውንም ቤተ ሰብ በማዕድ ዙሪያ ተቀምጦ ማየት ለድሃው ልጅ ከባድ ነገር ነው። ነጻ ካልሆነ ሙቀት፣ ፍቅርና ብርሃን መኖሩን ማወቅ ምን ይጠቅማል? እግዚአብሔር የጸጋውንና የፍቅሩን በጎነት ሁሉ በነጻ ሰጥቶአል።

ጁላይ 11

«ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በእናንተ የሚሠራ እግዚአብሔር ነውና» (ፊልጵስዩስ 2:13)።

ከኢየሱስ ጋር አንድ ቀን። ዕቅዱንና አቅጣጫውን ከእርሱ እንሻ። በዚህ ቀን ስለ እኛ ያለውን ከፍተኛ አሳቡንና ፈቃዱን እንቀበል። በእርሱ ውስጥ ለሚኖረን ምኞታችን፣ ዓላማችንና ተስፋችን ወደ እርሱ እንመልከት። ያን ጊዜ ከምንለምነው ወይም ከምናስበው ሁሉ ይልቅ እጅግ አብልጦ ያመጣልናል። እርሱ መሪያችንና መንገዳችን ይሁን። ስለ ዕቅዱና ስለ መንገዱ እንኳ ከማሰብ ይልቅ በየእርምጃችን ሁሉ እንዲመራን ዘወትር የምንደገፍበት የየቅጽበቱ የግል መሪ አድርገን ስለ እርሱ ራሱ እናስብ።

እርሱ ደግሞ የቀኑ ሁሉ በቂነትና ብርታት ይሁን። ምሥጢሩን ፈጽሞ አንርሳ፦ «ኃይልን በሚሰጠኝ በክርስቶስ ሁሉን እችላለሁ።» ሥራዎቹን እንዲሠራ ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱ በውስጣችን ይኑር፤ ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በእኛ ይሠራ ዘንድ በየቅጽበቱ በእርሱ ላይ እንደገፍ። ቅድስናችን «በክርስቶስ ኢየሱስ ያለው የሕይወት መንፈስ ሕግ» ይሁን። ጤናችን «በሚሞት ሥጋችን» የሚገለጥ «የኢየሱስ ሕይወት» ይሁን። እምነታችን «በወደደን በእግዚአብሔር ልጅ ላይ ያለ እምነት» ይሁን። ሰላማችንና ደስታችን የእርሱ ሰላምና ደስታ ይሁን። አገልግሎታችንም የራሳችን ሥራ ሳይሆን በውስጣችን ያለው የክርስቶስ ጸጋ ይሁን።

ጁላይ 12

«የጸለያችሁትን የለመናችሁትንም ሁሉ እንዳገኛችሁት እመኑ» (ማርቆስ 11:24)።

ወደ ራስን መቀደስ የሚገባው በእምነት ድርጊት ነው። ስጦታውን ከእግዚአብሔር ልትቀበል፣ እንዳገኘኸው ልታምን፣ እንዳለህም ልትመሰክር ይገባሃል። በእርሱ ላይ በጽናት ቁም፤ ጌታ እንደሚያውቀው ዲያብሎስም እንዳገኘኸው ይወቅ። አንድ ጊዜ በድፍረት፦ «የአንተ ነኝ» ስትለው፣ ከሰማያዊ ከፍታዎች፦ «የእኔ ነህ» ብሎ ይመልስልሃል፤ ማሚቶውም በሕይወትህ ሁሉ ውስጥ፦ «የእኔ! የአንተ!» እያለ ያስተጋባል። ክርስቶስን አዳኝህና ቀዳሽህ አድርገህ ልትመሰክር ብትደፍር፣ እውን ሊያደርገው ራሱን አስሯል፤ አንተ ግን ከብርቱ ቃሉ በስተ ኋላ መቆም አለብህ። ኢየሱስ ሊሆንልህ የተስፋ ቃል የሰጠውን መናገር የምስክርነት ዋና ነገር ነው። ክቡር የምስጋና ቃላት መኖራቸው ትክክል ነው፤ እነዚህ ግን በትክክል ምስክርነት አይደሉም። እግዚአብሔር በተስፋዎቹ ላይ ማኅተማችንን እንድናደርግ፣ እጃችንንም አንሥተን የእኛ እንደ ሆኑ እንድንቀበላቸው ይወዳል።

ከዚያም አሮጌውን ሕይወት ቸል ልትለው፣ እንደገና ቢመጣም ከእንግዲህ የአንተ እንዳልሆነ ልትቈጥረው ይገባሃል። በተገለጠ ቁጥር፦ «ይህ ከታችኛው ዓለም ነው። እኔ ከክርስቶስ ጋር በሰማያዊ ስፍራ ተቀምጫለሁ» በል።

ጁላይ 13

«ክርስቶስ ራሱን ደስ አላሰኘም» (ሮሜ 15:3)።

ይህ ቀን ራሳችንን ረስተን ለክርስቶስና ለሌሎች የምናገለግልበት ቀን ይሁን። አንድ ጊዜ እንኳ ስለ መገልገል አናስብ፤ ነገር ግን ሁልጊዜ ከእርሱ ጋር፦ «እኔ ግን በመካከላችሁ እንደሚያገለግል ነኝ» እንበል። ሸክማችንን በቀኑ ውስጥ እየጎተትን አንሂድ፤ ነገር ግን የጭንቀትን ሸክማችንን ሁሉ ጥለን ቀንበሩንና ሸክሙን ለመሸከም ነጻ እንሁን። የእኛን እየሰጠንና የእርሱን እየወሰድን ደስ የሚያሰኘውን ልውውጥ እናድርግ። ኪዳኑ፦ «አንተ ለእኔ ትኖራለህ፤ እኔም ደግሞ ለአንተ» የሚል ይሁን። እንዲህም ከሁሉ የከበደውን ሸክማችንን—ራሳችንን—እናጣለን፤ ከሁሉ የላቀውን ደስታችንንም፣ መለኮታዊውን ፍቅር፣ «ከሚቀበል ይልቅ የሚሰጥ ብፁዕ ነው» የሚለውን እናገኛለን። ጊዜ እንዳገኘን ለሰው ሁሉ መልካም እናድርግ። የመባረክን ማንኛውንም አጋጣሚ አናሳልፍ፤ የአገልግሎትና የጠቃሚነት ብልሃተኛ መንገዶችንም እናጥና። ይልቁንም ነፍሳትን ለመማረክ እንሻ።

የሰማይ ቀናት የሥራ ቀናት ናቸው፤ ዘወትር ያገለግላሉ፤ እንዲሁ ቀኖቻችን ለአንተና ለአንተ ለሆኑት ይዋሉ፤ የሰማይ ቀናት እንደሚሆኑ። የሰማይ ቀናት የፍቅር ቀናት ናቸው፤ ሁሉም እንደ አንድ ይስማማሉ፤ እንዲሁ በፍቅር አንድነት ተያይዘው ቀኖቻችን እንደ ሰማይ ይሁኑ።

ጁላይ 14

«ሳይታክቱም ዘወትር ሊጸልዩ እንዲገባቸው…» (ሉቃስ 18:1)።

ይህ ቀን የጸሎት ቀን ይሁን። ከሁሉ የላቀው አገልግሎታችንና ኃይላችን ስለ ሰዎች ከእግዚአብሔር ጋር መነጋገር መሆኑን እንይ። በውስጣችን ላሉት የመንፈስ ቅዱስ የጸሎት ድምፆች ሁሉ እንታዘዝ። ማንኛውንም ጫና የጸሎት ጥሪ አድርገን እንቍጠረው። የማያቋርጥ ጸሎትንና የማይለይ ኅብረትን መንፈስ እንንከባከብ። የጸሎትን አገልግሎት ትርጉም እንማር። በአካል ልንደርስባቸው የማንችላቸውን ሰዎች ዛሬ እንድረስባቸው፤ ከዚህ በፊት ልንጠይቅ ያልደፈርነውን ውጤት እንጠብቅ፤ ማንኛውንም ችግር ለጸሎት የሚሆን የበለጠ አጋጣሚ ብቻ አድርገን እንቍጠረው፤ የማናውቀውንም ታላቅና ኃይለኛ ነገር የሚያሳየንን እግዚአብሔርን እንጥራ።

ደግሞም የደስታና የምስጋና ቀን ይሁን። በእግዚአብሔር ተስፋዎችና በማዳኑና በበረከቱ ተስፋ ውስጥ እንኑር። ልክ በፊታችን ባለው ድል ላይ እንጂ በፈተናው ላይ ፈጽሞ አናተኩር። በመቃብሩ ውስጥ ሳይሆን በዮሴፍ አትክልት ስፍራና በትንሣኤው ብርሃን እንኑር። ፊታችንን ወደ ፀሐይ መውጫ እናዙር። ተነሥ፤ አብራ። ሁልጊዜ ደስ ይበላችሁ። በሁሉ አመስግኑ። እግዚአብሔርን አመስግኑ።

ጌታ ሆይ፣ ሌሎችን እንድናነሣ የሚያነሣንን ደስታህን በልባችን ስጠን፤ ለሌሎችም ተርፈን እንድንፈስስ ሙላን።

ጁላይ 15

«እኔ ለውዴ ነኝ፥ ውዴም ለእኔ ነው» (መኃልየ መኃልይ 6:3)።

እኔ የጌታ ከሆንሁ ጌታ የእኔ ነው። ክርስቶስ የእርሱ ካደረገኝ እኔም እርሱን የእኔ አደርገዋለሁ። ስለዚህ እምነት እጁን ዘርግቶ ሙሉ ርስቱን መውሰድና ታላላቅ ሀብቶቹን መጠቀም መጀመር አለበት። በየቅጽበቱ አሁን እርሱን ጸጋችንና ብርታታችን፣ እምነታችንና ፍቅራችን፣ ድላችንና ደስታችን፣ ሁሉን በሁሉ አድርገን ልንወስደው እንችላለን። እንዲህም የእኛ አድርገን ስንወስደው ጸጋው እንደሚበቃን እናገኛለን፤ ሁሉን መስጠት ሁሉን መቀበል መሆኑንም መማር እንጀምራለን። አዎን፣ ራስን መቀደስ በራሳችን ጎስቋላ ሕይወት ፋንታ እርሱን ሙሉ በሙሉ ማግኘት ነው። በእርግጥም ሁለት ገጽታዎች አሉት። በመቀደሱ ውስጥ ሁለት አካላት አሉ። ከእነርሱም አንዱ ውዱ ጌታ ራሱ ነው። «እነርሱም ደግሞ በእውነት የተቀደሱ እንዲሆኑ እኔ ራሴን ስለ እነርሱ እቀድሳለሁ» ይላል። ራሳችንን ለእርሱ በቀደስንበት ቅጽበት እርሱ ራሱን ለእኛ ይቀድሳል፤ ከዚያን ጊዜ ጀምሮም የሕይወቱና የፍቅሩ፣ የዘላለማዊ ኃይሉም ብርታት ሁሉ መቀደሳችንን ለመጠበቅና ለመፈጸም፣ ከተቀደሰው ሕይወታችንም እጅግ የተሻለውንና የበዛውን ለማውጣት ተሰጥቷል። ለእንዲህ ያለ አዳኝ ራሱን የማይሰጥ ማን ነው? በእርግጥ ዛሬ በመጀመሪያ ራሳችንን እንሰጣለን፤ ከዚያም እንዲሞላውና እንዲጠቀምበት እያንዳንዱን ቅጽበት እንደ መጣ እንሰጠዋለን።

ጁላይ 16

«ዋላ ወደ ውኃ ምንጭ እንደሚናፍቅ፥ እንዲሁ ነፍሴ ወደ አንተ ትናፍቃለች፥ አቤቱ» (መዝሙር 42:1)።

ራስን ወደ መቀደስ ሕይወት ለመግባት በመጀመሪያ የፍላጎት ስሜት ሊኖር ይገባል፤ የንጽሕና፣ የኃይልና ወደ ጌታ ይበልጥ የመቅረብ ፍላጎት። በክርስቲያን ሕይወት ውስጥ ብዙ ጊዜ ሁለተኛ የኃጢአት መታወቅ ይመጣል። ይህ አሁን የበደለኛነትና የእግዚአብሔር ቍጣ ስሜት ሳይሆን ይልቁንም የውስጣዊው ኃጢአት ኃይልና ክፋት፣ ነፍስም የምትኖረው ሕይወት አጥጋቢ አለመሆኑ ስሜት ነው። ብዙውን ጊዜ የሚመጣው ከእግዚአብሔር እውነት ጥልቅ መገለጥ፣ ይበልጥ መንፈሳዊ ከሆነ ትምህርት፣ ይህ ሕይወት በሌሎች ውስጥ ከሚታይባቸው ግልጽ ምሳሌዎችና ምስክርነቶች ነው፤ ብዙ ጊዜም ነፍስ ያገኘችው ደረጃና ያላት ኃይል ለሕይወት እውነተኛ ጉዳዮችና ፍላጎቶች በቂ እንዳልሆኑ ካወቀችበት ከጥልቅ መከራ፣ ትግልና ፈተና ልምምድ ይመጣል። የመጀመሪያው ውጤት ብዙ ጊዜ ጥልቅ ተስፋ መቍረጥ፣ እንዲያውም ፍጹም ተስፋ ማጣት ነው፤ ነገር ግን የአኮር ሸለቆ የተስፋ በር ነው፤ «እኔ ምንኛ ጎስቋላ ሰው ነኝ!» በሚለው መራራ ጩኸቱ የሮሜ ሰባተኛው ምዕራፍ «በክርስቶስ ኢየሱስ ያለው የሕይወት መንፈስ ሕግ ከኃጢአትና ከሞት ሕግ አርነት አውጥቶኛልና» ወደሚለው የድል እልልታው ወደ ስምንተኛው ምዕራፍ መግቢያ በር ነው።

ጁላይ 17

«አንድ ጊዜ በማቅረብ የሚቀደሱትን የዘላለም ፍጹማን አድርጎአቸዋል» (ዕብራውያን 10:14)።

የአንተ የሆነውን እያጣህ ነውን? ሊቀድስህ ተስፋ ሰጥቶሃል። ራሱ ወደ አንተ በመምጣትና ከእግዚአብሔር ዘንድ ቅድስና በመሆንልህ መቀደስን ተስፋ ሰጥቶሃል። ኢየሱስ መቀደሴ ነው። እርሱ ካለኝ መታዘዝ፣ ዕረፍት፣ ትዕግሥትና የሚያስፈልገኝ ነገር ሁሉ አለኝ። እርሱ ለዘላለም ሕያው ነው። እርሱ ካለህ ምንም ሊቃወምህ አይችልም። ፈተናዎችህ አይቃወሙህም፤ ክፉ ቁጣህ አይቃወምህም፤ አስቸጋሪ ኑሮህ፣ ሁኔታዎችህ፣ ዲያብሎስ ራሱ እንኳ አይቃወምህም። ሊያጠቃህ በመጣ ቁጥር በክርስቶስ ይበልጥ ሥር እንድትሰድ ብቻ ያደርግሃል። ብቻህን የመሆንን አሳብ እንኳ የምትፈራ ትሆናለህ፤ መከራ ባጠቃህ ቁጥር ወደ ኢየሱስ ትጣላለህ። ከአሁን ጀምሮ ነገር ሁሉ ለበጎ ለነፍስህ ይደረጋል። እግዚአብሔር ከአንተ ጋር ስለ ሆነ ምንም ሊቃወምህ አይችልም።

ሰማያዊው ሙሽራዬ በአንድ የደስታ ቀን ፈለገኝ፤ ጠራኝም፦ «ወዳጄ ሆይ፥ ውበቴ ሆይ፥ ተነሺ፥ ነዪ»፤ ልመናውን ሰማሁ፤ ልቤን ሁሉ ሰጠሁት፤ ለዘላለምም አንድ ነን፤ ከቶም አንለያይም።

ጁላይ 18

«በእርሱ ሆናችሁ ተሞልታችኋል» (ቆላስይስ 2:10)።

በእርሱ አሁን ሙሉዎች ነን። የዋጀንና የጠራን ለቅዱስ አገልግሎት ሕይወት ፍጹም ንድፍ አሁን በሰማይ በእርሱ ዘንድ አለ፤ ልክ የሕንጻ ንድፍ አውጪው ሞዴል በቢሮው ውስጥ ታቅዶ፣ ተዘጋጅቶና ተጠናቅቆ እንደሚገኝ። አሁን ግን በውስጣችን ሊሠራና ወደ ምድራዊ ሕይወታችን ሊተላለፍ ይገባዋል፤ ይህም የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው። እርሱ የክርስቶስን ስጦታዎችና ጸጋዎች ወስዶ፣ ዕለት ዕለት በሚያስፈልጉንና በምንቀበላቸው መጠን ወደ ሕይወታችን ያመጣቸዋል፤ ልክ በአንድ ስፍራ የተሠሩ የመርከብ ክፍሎች በሩቅ አህጉር እንደገና ተሠርተው እንደሚገጣጠሙ፤ እንዲሁም ከሙላቱ እንቀበላለን፤ በጸጋ ላይ ጸጋ፣ ጸጋው ለጸጋችን፣ አቅርቦቱ ለፍላጎታችን፣ ብርታቱ ለብርታታችን፣ አካሉ ለአካላችን፣ መንፈሱ ለመንፈሳችን፤ እርሱም «ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብና ጽድቅ ቅድስናም ቤዛነትም ሆነልን»።

ነገር ግን ይህ ከተራ ረቂቅ እርዳታና ጸጋ እጅግ ይበልጣል፤ መንፈስ ቅዱስ ብርታትን፣ ሰላምንና ንጽሕናን ከማምጣቱም እጅግ ይበልጣል። ከኢየሱስ ራሱ ጋር ያለ የግል ጓደኝነት ነው!

ጌታ ሆይ፣ በአንተ ውስጥ ፍጹማን የሚያደርገንን፣ በፈተና ሁሉ ውስጥ ያለውን ጸጋ ዛሬ ከአንተ እንድንቀበል እርዳን።

ጁላይ 19

«ዳዊት ግን የጽዮንን አምባ ወሰደ» (1ኛ ዜና መዋዕል 11:5)።

ብዙዎቻችሁ ይህን ያህል መዋጋት ያለባችሁ በመጀመሪያ አንድ ቍርጥ ያለ፣ ወሳኝ ውጊያ ስለማታደርጉ ነው። ዕድሜ ልክን በሙሉ በትንንሽ ግጭቶች ከመቀጠል ይልቅ አንድ ታላቅ ውጊያ ማድረግ እጅግ ይቀላል። የሚከብባቸው ኃጢአት ብለው የሚጠሩትን ለአርባ ዓመት ሲዋጉ የሚኖሩ፣ በዚያም ለዓለም ሁሉ ወንጌልን ለመስበክ የሚበቃ ብርታት የሚያባክኑ ሰዎችን አውቃለሁ።

ውድ ወዳጆች ሆይ፣ ሕይወታችሁን መጣል ይጠቅማልን? አንድ ውጊያ፣ አንድ ድል ይኑራችሁ፤ ከዚያም እግዚአብሔርን አመስግኑ። እንዲሁም በዙሪያቸው ካሉ ጠላቶቻቸው ዕረፍት አገኙ። ለመግባት ድካም አለ። ዳገቱ ቀጥ ያለ ነው። የመስቀሉ መንገድ ቀላል መንገድ አይደለም። መግባት ከባድ ነው፤ ከገቡ በኋላ ግን ፍጹም ዕረፍት አለ። እግዚአብሔር ይርዳን፤ ፍጹም ዕረፍቱንም ይስጠን።

ኦ ና፤ ኃጢአተኛ ራስህን በአዳኙ ደም ምንጭ ሥር ለዘላለም ተው፤ ኦ ና፤ ቀዳሽህም አድርገህ ውሰደው፤ ከእኛ ጋር ና፤ መልካምም እናደርግልሃለን። ጠላቶች ሁሉ ወደ ተሸነፉበት፣ ኀዘንና ኃጢአት፣ በሽታና ሞት ወደ ተገዙበት ምድር ና፤ በሰይጣን የቈሰልህና ግራ የተጋባህ የደከምህ ነፍስ ሆይ! ከእኛ ጋር ና፤ መልካምም እናደርግልሃለን።

ጁላይ 20

«ሕዝብሽንም … እርሺ» (መዝሙር 45:10)።

እኛም ደግሞ እንደ ጥንቶቹ ሌዋውያን ለጌታ የምናደርገውን ሙሉ ነጻነታችንንና አገልግሎታችንን ሊያደናቅፉ በሚችሉበት በማንኛውም መንገድ «እያንዳንዳችን በልጃችንና በወንድማችን ላይ ቢሆንም ራሳችንን ለእግዚአብሔር መቀደስ»፣ «ወገናችንንና የአባታችንን ቤት መርሳት» አለብን። እኛም ደግሞ ንግዳችን በእኛና በጌታ መካከል ቢቆም መተው አለብን፤ በማንኛውም ሁኔታም ከአሁን ጀምሮ የእርሱ ንግድ፣ የእርሱም ብቻ ይሁን፤ ለእርሱ ተብሎ የሚካሄድ፣ በእርሱ የሚመራ፣ ትርፉም ፈጽሞ ለእርሱ የተቀደሰና እርሱ እንደሚያዝዘው የሚውል ይሁን። እንደ ያዕቆብና እንደ ዮሐንስም «ሞያተኞቹን» ደግሞ ለመተው ፈቃደኛ መሆን አለብህ። ይህ በአኗኗርህ ላይ ታላቅ ልዩነት ያመጣል። ምቾትህንና ቅንጦትህን፣ መገልገልህንና በምኞትህ ሁሉ መሞላቀቅህን ትተህ የራስህን ሥራ ራስህ ማድረግ፣ የሌሎችን እንክብካቤ መተው፣ ጕድለትንና አለመመቸትን፣ ውርደትንም መታገሥ ለውጥ ይሆንብሃል፤ ከእርሱ ጋር ግን ማድረጉ ቀላል ይሆናል። እርሱ አንድ ጫማ መሬት እንኳ አልነበረውም። በሠረገላ ተቀምጦ አያውቅም። ሞያተኛ አገልጋይ ኖሮት አያውቅም። በመጨረሻም በተዋሰው መቃብር ውስጥ ተኛ። አሁን ግን በቂ ባለ ጠጋ ነው፤ መከራን ለመቀበልና ለመጠበቅ ፈቃደኛ ብቻ ብትሆን አንተም አንድ ቀን እንዲሁ ትሆናለህ።

ጁላይ 21

«አንተ ካለህበት ስፍራ ተመልከት» (ዘፍጥረት 13:14)።

አሁን የእምነትን ብፁዕነት እንይ። የራሳችን ትንሽነትና ምንም አለመሆን አንዳንድ ጊዜ ባርነት ይሆንብናል። በራሳችን ዓይን እጅግ ትንሾች ስለ ሆንን የእግዚአብሔርን ብርቱ ተስፋዎች የእኛ ለማድረግ አንደፍርም። «በእግዚአብሔር መንገድ ላይ እንዳለሁ እርግጠኛ ብሆን ኖሮ ልታመን እችል ነበር» እንላለን። ይህ ሁሉ ስሕተት ነው። ራስን ማሰብ ለእምነት ታላቅ እንቅፋት ነው። ዓይንህን በእርሱ ላይ፣ በእርሱም ብቻ ላይ አድርግ፤ በእምነትህ ላይ ሳይሆን በእምነትህ ራስ ላይ፤ የግማሽ እይታ ሳይሆን፣ በቅን ልብና በጽኑ ዓላማ የሚመለከት፣ ማመንታትን የማያውቅ፣ ያለ ጥላ ፍርሃትም ከጠላት ጋር የማይደራደር የጸና፣ የረዘመ እይታ። ስትፈራ መውደቅህ የማይቀር ነው ማለት ይቻላል።

የአልፕስ ተራሮችን የተሻገሩ መንገደኞች እነዚያ የተራራ መተላለፊያዎች ምን ያህል አደገኛ እንደ ሆኑ፣ የእግር መቆሚያው ምን ያህል ጠባብ፣ የአለታማዎቹ ገደሎች ምን ያህል ጥልቅ እንደ ሆኑ፣ ለደኅንነትም ዘወትር ወደ ላይ መመልከት ምን ያህል አስፈላጊ እንደ ሆነ ያውቃሉ፤ ወደሚያዞረው ጥልቅ አንድ ጊዜ ወደ ታች መመልከት ለሞት ያደርሳል፤ እንዲሁም የእምነትን ከፍታዎች ለመሻገር ብንፈልግ ወደ ላይ መመልከት አለብን—ወደ ላይ ተመልከት። ዓይንህን ከራስህ፣ ከዙሪያህ ካሉ ሁኔታዎች፣ ከመንገዶች፣ ከስጦታዎች አንሥተህ ወደ ታላቁ ሰጪ አድርግ።

ጁላይ 22

«አገልግሎት ቢሆን በአገልግሎታችን እንትጋ» (ሮሜ 12:7)።

ወዳጆች ሆይ፣ ክርስቶስን እያገለገልህ ነውን? በእጆችህ እያገለገልኸው ነውን? በሀብትህና ባለህ ነገር እያገለገልኸው ነውን? ለአንተ እጅግ እውነተኛ ከሆነው ነገር የተሻለውን እያገኘ ነውን? በማዕድህ ላይ ስፍራ አለውን? እርሱ ራሱ መጥቶ ወንበሩን በማይሞላበት ጊዜ ለወኪሉ፣ ለድሆቹና ለትሑታን ልጆቹ ክፍት ነውን? ቃላትህና ምኞቶችህ በእውነተኛ ስጦታዎችህ መግለጫ ካላገኙ ርካሾች ናቸው። ማርያም እንኳ በልቧ ዕጣን ብቻ አላለፈችውም፤ ነገር ግን እጅግ ውድ ስጦታዋን በእግሩ ሥር አኖረች።

ልጆቻችሁን ለማልበስ፣ ቤታችሁንና ማዕዳችሁን ለማሟላት እጅግ የምትደክሙ እናንተ ሥራ የበዛባችሁ ሴቶች፣ እጃችሁ ለጌታ ምን አተረፈ? ለኢየሱስ ምን አደረጋችሁ ወይም ምን ሠዋችሁ? አንዲት የተከበረች ሴት ለጌታ ሥራ ውድ መባ ለመስጠት ቃል በገባች ጊዜ፦ «አቅምሽ ይችለዋልን?» ተብላ ተጠየቀች። እርስዋም፦ «አይችለውም፤ ነገር ግን ልሠዋው እችላለሁ» የሚል የተከበረ መልስ ሰጠች። ዛሬ ዙሪያችንን ተመልክተን፣ ሕይወቱን ሁሉ ስለ እኛ ለሰጠው ለአፍቃሪው አዳኝ ይበልጥ ምን እንደምናደርግና ምን እንደምንሰጥ እንይ።

ጁላይ 23

«እነዚያን ወደዚህ አምጡልኝ» (ማቴዎስ 14:18)።

የመንፈስ ቅዱስን ሙላት ሁሉ ያልተቀበላችሁት ለምንድን ነው? «የቀረውን ዘይት» እንዴትስ ልንቀባ እንችላለን? ዋናው ፍላጎት እግዚአብሔር ስፍራ በሚያዘጋጅበት ጊዜ ስፍራ መስጠት ነው። ሁኔታህን ዙሪያህን ተመልከት። በዚህች ቅጽበት በፍላጎቶች የተከበብህ፣ በችግሮች፣ በፈተናዎችና በድንገተኛ ጭንቆች ልትዋጥ የቀረብህ አይደለህምን? እነዚህ ሁሉ መንፈስ ቅዱስ እንዲሞላቸው በመለኮት የተዘጋጁ ዕቃዎች ናቸው፤ ትርጉማቸውን በትክክል ብቻ ብትረዳ፣ በሌላ በምንም መንገድ ልታገኘው የማትችለውን አዲስ በረከትና ማዳን የምትቀበልባቸው አጋጣሚዎች ይሆናሉ።

እነዚህን ዕቃዎች ወደ እግዚአብሔር አምጣቸው። በእምነትና በጸሎት በፊቱ አጽንተህ ያዛቸው። ዝም በል፤ እርሱ መሥራት እስኪጀምር ድረስም ዕረፍት የሌለውን የራስህን ሥራ አቁም። እርሱ ራሱ እንድታደርግ ያላዘዘህን ምንም አታድርግ። እንዲሠራ ዕድል ስጠው፤ በእርግጥም ይሠራል፤ በተስፋ መቍረጥና በጥፋት ሊያሸንፉህ የዛቱብህ ፈተናዎች ራሳቸው ከዚህ በፊት ከቶ ባላወቅኸው መንገድ በሕይወትህ ውስጥ የጸጋውና የክብሩ መገለጥ የሚሆኑ የእግዚአብሔር አጋጣሚዎች ይሆናሉ። «እነርሱን (ፍላጎቶችን ሁሉ) ወደ እኔ አምጡ።»

ጁላይ 24

«የሕግ ጽድቅ በእኛ ይፈጸም ዘንድ» (ሮሜ 8:4)።

በቀደመው ልምምዳችን መንፈስ ቅዱስን የምናውቀው ከሩቅ ብቻ ነው፤ በመግቦት አቅጣጫ በሚሆኑ ነገሮች ወይም በቃሉ ብቻ፤ ከጊዜ በኋላ ግን እንደ ውስጣዊ እንግዳ እንቀበለዋለን፤ በመካከላችንም ያድራል፤ በማንነታችን ውስጣዊ ጓዳዎችም ይናገረናል። ያን ጊዜ ግን የኃይሉ ውጫዊ ሥራ አይቆምም፤ ይልቁንም ይጨምራል፤ ይበልጥም ክቡር ይመስላል። በውስጣችን የሚያድረው ኃይል ከውጭም ይሠራል፤ ጸሎትን ይመልሳል፣ በሽታን ይፈውሳል፣ መግቦትን ይገዛል፤ «በእኛ እንደሚሠራው ኃይል መጠን ከምንለምነው ወይም ከምናስበው ሁሉ ይልቅ እጅግ አብልጦ» ያደርጋል።

ለተቀደሰ አማኝ የጌታ እጥፍ መገኘት አለ። በልብ ውስጥ ይገኛል፤ በሕይወት ክስተቶችም ውስጥ በኃይል ይገኛል። እርሱ በእኛ ያለው ክርስቶስ፣ በቀናት ሁሉ ከእኛ ጋር ያለው ክርስቶስ፣ ሥልጣን ሁሉ በሰማይና በምድር ያለው ነው።

እንዲሁም መንፈስ ቅዱስ ድንቅ ሠሪያችን፣ ሁሉን የሚበቃ አምላካችንና ጠባቂያችን ነው፤ በሙሴ፣ በዳንኤልና በጳውሎስ ዘመን እንደ ሠራ በሰዎች ጉዳይ ውስጥ በኃይል ሊሠራ በእነዚህ ቀናት ይጠብቃል።

ጁላይ 25

«እንደዚህ አድርጎ ለክርስቶስ የሚገዛ እግዚአብሔርን ደስ ያሰኛል» (ሮሜ 14:18)።

እግዚአብሔር ሊጠቀምብን የሚችለው ትክክል ሆነን ሳለን ብቻ ነው። ሰይጣን ጴጥሮስ ጌታውን በመካዱ ይልቅ፣ ከዚያ በኋላ እምነቱን ለማጥፋት ያንን በተጠቀመበት መንገድ እጅግ ይበልጥ ይጨነቅ ነበር። ስለዚህ ኢየሱስ፦ «እኔ ግን እምነትህ እንዳይጠፋ ስለ አንተ አማለድሁ» አለው። ሰይጣን ያጠቃው የጴጥሮስን እምነት ነበር፤ እንዲሁም ሰይጣን የሚታገለው እምነታችንን ነው። «የእምነታችን መፈተን ከሚጠፋው ወርቅ ይልቅ እጅግ የከበረ ነው።»

ሌላውን ሁሉ ብንለቅ እንኳ መታመናችንን አጽንተን እንያዝ። «እንግዲህ ታላቅ ብድራት ያለውን ድፍረታችሁን አትጣሉ»፤ «የምንመካበትንም ተስፋ እስከ መጨረሻው አጽንተን» እንጠብቅ። መታመንህን ልትጠብቅ ብትወድ ጣፋጭነትህን፣ የመንፈስህን ቅንነት፣ ለክርስቶስ መታዘዝህን፣ ድልህን በሁሉ መንገድ ጠብቅ።

ምንም ቢመጣ፣ ድል ከማድረግህና ጸንተህ ከመቆምህ ያነሰ ጉዳይ አድርገህ ቍጠረው፤ እግዚአብሔር እንዲሆን የፈቀደውን ሁኔታ ሁሉ ተቀብለህ በጠላት ሁሉ ፊት የድልህን ሰንደቅ አውለብልብ፤ በስሙም፦ «በክርስቶስ ሁልጊዜ ድል በመንሣቱ ለሚያዞረን … ለአምላክ ምስጋና ይሁን» እያልህ እልል እያልህ ወደ ፊት ሂድ።

ጁላይ 26

«አሁን ግን ዓይኔ አየችህ» (ኢዮብ 42:5)።

የራስ ሕይወታችንን እውነተኛ ጠባይ፣ እውነተኛ መርዘኛነቱንና ርኵሰቱን ልናውቅ ይገባናል። ለመጥፋቱ መስማማት አለብን፤ አብርሃም ይስሐቅን እንዳደረገ ራሳችን ወስደን በፈቃደኝነት መሥዋዕት አድርገን በእግዚአብሔር እግር ሥር ልናኖረው ይገባናል።

ይህ ለተፈጥሮአዊው ልብ ከባድ ሥራ ነው፤ ነገር ግን ፈቃድ በተሰጠበትና ምርጫው በተደረገበት ቅጽበት ያ ሞት አልፏል፤ ሥቃዩ አብቅቷል፤ ሞቱም እንደ ተፈጸመ ስናገኝ እንደነቃለን።

ብዙውን ጊዜ በእንደዚህ ያሉ ሁኔታዎች የሕይወት ወሳኝ ጊዜ በአንድ ነጥብ ላይ የተንጠለጠለ ነው። እግዚአብሔር የሞት ቍስል ለማድረስ በመቶ ስፍራ ሊመታን አያስፈልገውም። ልብን የሚነካ አንድ ነጥብ አለ፤ እግዚአብሔር ብዙውን ጊዜ የሚመታውም ያንን ነጥብ ነው፤ በሕይወታችን እጅግ የምንወድደውን ነገር፣ በዕቅዳችን ውስጥ ወሳኙን ነገር፣ የፈቃድን ምሽግ፣ የልብን ማዕከል፤ በዚያ ስንሰጥ በሌላ በየትኛውም ስፍራ የምንሰጠው ጥቂት ብቻ ይቀራል፤ በዚህ ነጥብ ላይ ለመስጠት እምቢ ስንል ግን የማምለጥና የመደራደር መንፈስ ወደ ቀረው ሕይወታችን ሁሉ ይገባል። ጌታ ሆይ፣ በውጭም በውስጥም በሕይወታችን ባለው ነገር ሁሉ ፈቃድህ እንዲሆን እንድንፈቅድ ታስችለን ዘንድ አንተን እንቀበላለን።

ጁላይ 27

«የክርስቶስን አካል ለማነጽ» (የተሻሻለው የእንግሊዝኛ ትርጉም፣ ኤፌሶን 4:12)።

እግዚአብሔር ጀግኖቹን እያዘጋጀ ነው፤ አጋጣሚው ሲመጣ በአንድ ቅጽበት በስፍራቸው ሊያስቀምጣቸው ይችላል፤ ዓለምም ከወዴት እንደ መጡ ይደነቃል። ውድ ወዳጄ ሆይ፣ መንፈስ ቅዱስ በሕይወት ተግሣጽ ሁሉ ያዘጋጅህ፤ በእብነ በረዱ ላይ የመጨረሻው የማሳመሪያ ንክኪ በተደረገ ጊዜ እግዚአብሔር በመቆሚያው ላይ ሊያቆመውና በስፍራው ሊያስገባው ቀላል ይሆንለታል።

እንደ ጎቶንያል እኛም ደግሞ አሕዛብን የምንፈርድበት፣ በሺህ ዓመቱ ምድር ላይም ከክርስቶስ ጋር የምንገዛበትና የምንነግሥበት ቀን ይመጣል፤ ነገር ግን ያ የክብር ቀን ከመምጣቱ በፊት እግዚአብሔር ጎቶንያልን በቂርያትሤፍር እንዳዘጋጀው፣ በአሁኑ ሕይወታችን ፈተናዎች መካከል፣ ትርጉማቸውንም ምናልባት ጥቂት ብቻ በምናስብባቸው በትንንሾቹ ድሎች ውስጥ እንዲያዘጋጀን ልንፈቅድለት ይገባናል። ቢያንስ ይህን እርግጠኞች እንሁን፤ መንፈስ ቅዱስ አንድን ጎቶንያል ካዘጋጀ የሰማይና የምድር ጌታ ዙፋን አዘጋጅቶለታል።

በጸጋው ለመጠቀም፣ መንግሥቱን ለማምጣት ለመርዳት የተጠራሁት እኔ ነኝን? በንጉሤ ዙፋን ላይ እንኳ ስፍራን የምወርሰው እኔ ነኝን?

ጁላይ 28

«የእኔ ፈቃድ አይሁን የአንተ እንጂ» (ሉቃስ 22:42)።

በአንድ ወቅት በጌቴሴማኒ መከራ የተቀበለው እርሱ ብርታታችንና ድላችንም ይሆናል። ልንፈራ፣ ልንሰጥምም እንችላለን፤ ነገር ግን አንደንግጥ፤ ገናም እናመሰግነዋለን፤ ከተፈጸመ ሩጫም ወደ ኋላ መለስ ብለን፦ «እግዚአብሔር ከተናገረው ቃል ሁሉ አንድ ቃል አልወደቀም» እንላለን።

ይህን ለማድረግ ግን እንደ እርሱ ትግሉን በእምቢተኛ ሳይሆን በሚገዛ መንፈስ ልንጋፈጠው ይገባናል። እርሱ፦ «የእኔ ፈቃድ አይሁን የአንተ እንጂ» ማለት ነበረበት፤ ይህንም ሲል የሰጠውን ነገር ራሱን አገኘ። ስለዚህ የጌቴሴማኒ መገዛት ተስፋውን ሁሉ የሚተው ልብ ዕውርና የሞተ መገዛት አይደለም፤ ነገር ግን በእምነትና በጸሎት እጥፍ ብርታትን ለማግኘት ራሱን የሚያጎነብስ ነጻ መገዛት ነው።

አጥብቀን እንድንይዝ እንለቃለን። ይበልጥ ሙሉ በሙሉ እንድንቀበል እንሰጣለን። ይስሐቃችንን በሞሪያ ተራራ ላይ እናኖረዋለን፤ መልሰንም እንጠይቀዋለን፤ ከእንግዲህ የእኛ ይስሐቅ ሳይሆን የእግዚአብሔር ይስሐቅ ሆኖ፣ በትንሣኤ ሕይወት ተመልሶ ስለ ተሰጠም እጅግ ወሰን በሌለው መጠን ደኅንነቱ የተጠበቀ ሆኖ።

ጁላይ 29

«በክርስቶስ ኢየሱስ አብረውኝ ለሚሠሩ…» (ሮሜ 16:3)።

የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን በአለቆች ተጥለቅልቃለች። ጥቂት ተጨማሪ ተራ ወታደሮች እጅግ ያስፈልጓታል። ጥቂት ወንዞች ወደ ባሕር ይፈስሳሉ፤ ብዙዎቹ ግን ወደ ሌሎች ወንዞች ይፈስሳሉ። ሁላችንም ፋና ወጊዎች ልንሆን አንችልም፤ ሁላችንም ግን ረዳቶች ልንሆን እንችላለን፤ ሁለተኛ ሆኖ መሄድን በሚገባ እስኪማር ድረስ ማንም በፊት ለመሄድ ብቁ አይደለም።

ራስን የማስፈለግ መንፈስ ለክርስቶስ ሥራ ሁሉ ገዳይ ነው። የእውነተኛ መንፈሳዊ ኃይል ትልቁ ጠላት መንፈሳዊ ራስን ማሰብ ነው። ኢያሪኮ ከመውደቋ በፊት ኢያሱ መሞት አለበት።

እግዚአብሔር የመረጣቸውን አገልጋዮቹን ወደ ፊት ከማውጣቱ በፊት ብዙ ጊዜ በበታች ስፍራ በማኖር ሊፈትናቸው ይገባዋል። ዮሴፍ ወደ ዙፋን ከመውጣቱ በፊት በማዕድ ቤት ማገልገልንና በወህኒ መከራ መቀበልን መማር አለበት፤ ዮሴፍም ለዙፋኑ እንደ ተዘጋጀ ዙፋኑ ሁልጊዜ ዮሴፍን ይጠብቃል። እግዚአብሔር ካሉት ተቀባይነት ያገኙ ዕጩዎች ይልቅ ብዙ ስፍራዎች አሉት። ወደ ሥልጠናው ክፍል ለመግባት፣ የመጨረሻውንም ስፍራ ለመያዝ እንኳ አንፍራ፤ በእውነት የሚገባን ከሆነ ቶሎ ወደ ላይ እንወጣለንና። ጌታ ሆይ፣ አንተ እንድትከብር፣ እኔም ከራሴና ከሌሎች እንድሰወር ተጠቀምብኝ።

ጁላይ 30

«አንተ የአምላክህን የእግዚአብሔርን ቃል ተግተህ ብትሰማ … ሥርዓቱንም ሁሉ ብትጠብቅ» (ዘጸአት 15:26)።

አንዳንድ ጊዜ ሰዎች የሚወድቁት በሐኪሙ ላይ መታመን ስለሌላቸው ነው። የዚህ ሐኪም የመጀመሪያው መስፈርት በእርሱ እንድትታመን፣ ያለ ጥርጥርም እንድትታመነው ነው፤ በባዶ ቃሉ ላይ ወደ ፊት እስክትሄድ፣ ተስፋውን የአንተ ባደረግህበት ቅጽበት ፈውሱን እንደ ተቀበልህ አድርገህ እስክትሠራ ድረስ ያለ ጥርጥር። ነገር ግን ማንም ሰው የምድራዊ ሐኪምን መመሪያ እንደ ታዘዘ ወዲያው እፈወሳለሁ ብሎ አይጠብቅም።

እንድትድን ብትጠብቅ ታላቁ ሐኪም የሚነግርህን ልታደርግ ይገባሃል።

በወባ የአየር ጠባይ ውስጥ እየኖርህና በእያንዳንዱ እስትንፋስ መርዝ እየሳብህ ሳለ የተሻለው ሐኪም ይፈውስሃል ብለህ ልትጠብቅ እንደማትችል፣ በኃጢአት እየኖርህም እፈወሳለሁ ብለህ ልትጠብቅ አትችልም። ስለዚህ ክርስቶስ ሙሉ ጤነኛ ሊያደርግህ ከመቻሉ በፊት ወደ መታመንና ወደ መታዘዝ ንጹሕ አየር መውጣት አለብህ። ከዚያም ብትታመነውና መመሪያዎቹን ብትጠብቅ በገለዓድ የሚቀባ መድኃኒት እንዳለ፣ በዚያም ታላቁ ሐኪም እንዳለ ታገኛለህ።

ጁላይ 31

«በሁሉ ነገር መከራን ተቀበልን» (2ኛ ቆሮንቶስ 7:5)።

እግዚአብሔር እንዲህ ሊመራን፣ ጫናውም እንዲህ ከባድና የማያቋርጥ እንዲሆን ሊፈቅድ ለምን ይገባዋል?

እንግዲህ በመጀመሪያ ደረጃ ከጫናና ከፈተና ነጻ ብንሆን ኖሮ ከሚያሳየው ይልቅ ሁሉን የሚበቃውን ብርታቱንና ጸጋውን እጅግ በተሻለ ያሳያል። «የኃይሉ ታላቅነት ከእግዚአብሔር እንጂ ከእኛ እንዳይሆን ይህ መዝገብ በሸክላ ዕቃ ውስጥ አለን።»

በእርሱ ላይ መደገፋችንን ይበልጥ እንድናውቅ ያደርገናል። እግዚአብሔር መደገፋችንን ሊያስተምረን፣ ፈጽሞ በእጁ ሊይዘንና በእንክብካቤው ላይ እንድንንጠለጠል ሊያደርገን ዘወትር ይሞክራል።

ኢየሱስ ራሱ የቆመበትና እኛም እንድንቆምበት የሚፈልገው ስፍራ ይህ ነበር፤ በራሳችን በተሠራ ብርታት ሳይሆን ዘወትር በእጁ ላይ በሚደገፍ እጅና ብቻውን አንድ እርምጃ እንኳ ለመራመድ በማይደፍር መታመን።

መታመንን ያስተምረናል። በፈተና ካልሆነ በቀር እምነትን የምንማርበት መንገድ የለም። ይህ የእግዚአብሔር የእምነት ትምህርት ቤት ነው፤ በሕይወት ከመደሰትም ይልቅ በእግዚአብሔር መታመንን መማር እጅግ ይሻለናል።

የእምነት ትምህርት አንድ ጊዜ ከተማሩት በኋላ ዘላለማዊ ገንዘብና የተገኘ ዘላለማዊ ሀብት ነው፤ ያለ መታመን ግን ባለ ጠግነት እንኳ ድሆች አድርጎ ይተወናል።