ኦክቶበር

ኦክቶበር 1

«በሚመጡት ዘመናት … እጅግ የበለጠውን የጸጋውን ባለ ጠግነት ያሳይ ዘንድ» (ኤፌሶን 2:7)።

ክርስቶስ ለሕዝቡ ያለው ታላቅ ዓላማ የመጠራታቸውን ተስፋ፣ የርስታቸውን የክብር ባለ ጠግነት፣ እንዲሁም በእኛ በምናምን ላይ ያለውን የኃይሉን ታላቅነት ብዛት እንዲያውቁ አድርጎ ማሠልጠን ነው።

እንግዲህ በልዩ ልዩ የሕይወት መንገዳችንና በትግል ሥፍራዎቻችን ሁሉ የኃይሉንና የጸጋውን ሙላት እንፈትን፤ እንዲህም ስናደርግ «በሚመጡት ዘመናት በክርስቶስ ኢየሱስ ለእኛ ባለው ቸርነት እጅግ የበለጠውን የጸጋውን ባለ ጠግነት» እናውቃለን።

ወዳጆች ሆይ፣ አንተስ በእምነት ትምህርት ቤት ውስጥ መምህርህን እንዲህ እየተከተልክ ነውን? ወደ ፊት «ከመጠን ይልቅ ለሚበልጥ የዘላለም ክብር ብዛት» የሚያበቃህን ትምህርት እየፈጸምክ ነውን? ይህ ገና የእምነት ትምህርት ቤት ብቻ ነው።

ከእርሱ ጋር በዙፋኑ ላይ ተቀምጠን የእግዚአብሔርን ኃይልና የዓለማትን አገዛዝ ከእርሱ ጋር በምንካፈልበት ቀን እነዚህ ትምህርቶች ለእኛ ምን ትርጉም እንደሚኖራቸው አሁን ጥቂት እንኳ ማለም አንችልም። እንግዲህ አሁን ታማኝ ተማሪዎች እንሁን፤ በቅርቡም ከእርሱ ጋር እኛ ደግሞ «ነውርን ንቀን በመስቀል ታግሠን» እንገኛለን፤ «በእግዚአብሔርም ዙፋን ቀኝ» እንቀመጣለን።

ኦክቶበር 2

«ሙሴ ግን ርስት አልሰጣቸውም፤ እንደ ተናገራቸው የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር ርስታቸው ነው» (ኢያሱ 13:33)።

ይህ እጅግ ትርጉም ያለው ነገር ነው። እግዚአብሔር ለሌሎቹ ነገዶች ምድሪቱን ሰጠ፤ ለሌዋውያን ግን ራሱን ሰጠ። በክርስቲያን ሕይወት ውስጥ ከጌታ የሚገኝ ርስት የሚባል ነገር አለ፤ ጌታን ራሱን ርስታችን አድርጎ መያዝ የሚባልም ነገር አለ።

አንዳንድ ሰዎች ከጌታ ብዙ ዋጋ ያለው፣ ነገር ግን ተለዋዋጭና ብዙ ጊዜ የማይጸና መቀደስን ያገኛሉ። ሌሎች ግን ጌታን ራሱን ጠባቂያቸውና ቅድስናቸው አድርገው የመቀበልን ከፍ ያለ ትምህርት ተምረዋል፤ በእርሱም እየኖሩ ከራሳቸው ሁኔታና ስሜት መለዋወጥ በላይ ተጠብቀው ይኖራሉ።

አንዳንዶች ከጌታ ብዙ ደስታና በረከት፣ የመታደስም ዘመናትን ይቀበላሉ።

ሌሎች ደግሞ ጌታን ራሱን ደስታቸው አድርገው መቀበልን ይማራሉ።

አንዳንድ ሰዎች ከእግዚአብሔር ጋር ሰላም በማግኘታቸው ይረካሉ፤ ሌሎች ግን «አእምሮንም ሁሉ የሚያልፍ የእግዚአብሔር ሰላም» ወስደዋል።

አንዳንዶች በእግዚአብሔር እምነት አላቸው፤ ሌሎች ግን የእግዚአብሔር እምነት አላቸው። አንዳንዶች ከእግዚአብሔር ብዙ የፈውስ ንክኪ ያገኛሉ፤ ሌሎች ደግሞ በእግዚአብሔር በራሱ ጤንነት ውስጥ መኖርን ተምረዋል።

ኦክቶበር 3

«ወይኑን የሚያጠፉትን ቀበሮዎችን፥ ጥቃቅኑን ቀበሮዎች» (መኃልየ መኃልይ 2:15)።

መልካም ሆነው ፍጹም ያልሆኑ ነገሮች አሉ። እንቅልፍ እንዳይወስድህ ለማድረግ አንድ ሙሉ ክፍለ ጦር ከክፍልህ ውጭ መድፍ መተኮስ አያስፈልገውም፤ ትንሿ የማንቂያ ሰዓትህ ትንሿን ደወሏን ብትደውል ይበቃል። ስለ ሁሉ ነገር መጨነቅ አስፈላጊ አይደለም፤ ዲያብሎስ አእምሮህን በአንዲት ትንሽ ጭንቀት፣ ፍጹም ሰላምህን በምታጠፋ በአንዲት ትንሽ አሳብ ቢፍቀው ይበቃዋል። ልክ እንደ መስታወት ወይም እንደ አንድ ውብ የማጌጫ ጠረጴዛ ልስላሴ ነው፤ አንዲት ጭረት ታበላሸዋለች፤ ይበልጥ ባማረ ቁጥርም እርሱን ለማበላሸት የምትበቃው ጭረት ይበልጥ ታንሳለች። እንዲሁም ዕረፍትህ በጣም ትንሽ በሆነ ነገር ሊጠፋ ይችላል። ምናልባት ስለ ወደ ፊቱ መዳንህ በእግዚአብሔር ታምነህ ይሆናል፤ ነገር ግን ስለ አሁኑ ሥራህ ወይም ስለ ምድራዊ ጭንቀቶችህ፣ ስለ ገንዘብህና ስለ ቤተሰብህ ታምነሃልን?

አእምሮንም ሁሉ የሚያልፍ ሰላም ማለት ምን ማለት ነው? ማንም ሊረዳው የማይችል ሰላም ማለት አይደለም፤ ምንም ያህል ማመዛዘን ሊያመጣው የማይችል ሰላም ማለት ነው። በማሰብ ልታገኘው አትችልም። በአድማሱ ዙሪያ ሁሉ ፍጹም ግራ መጋባትና መደናገር ሊኖር ይችላል፤ ቢሆንም ልብህ በፍጹም ደኅንነት ሊያርፍ ይችላል፤ እርሱ ያውቃልና፣ ይወድዳልና፣ ይመራልና።

ኦክቶበር 4

«በኵርንችት ፋንታ ባርሰነት» (ኢሳይያስ 55:13)።

የእግዚአብሔር እጅግ ጣፋጭ መታሰቢያ የተለወጠው እሾህ ነው፤ በአንድ ወቅት የእርስ በርስ ወቀሳ ይበቅልበት በነበረው ስፍራ የሰላምና የጣፋጭነት አበባ የሚያብበው አሜኬላ ነው።

ወዳጆች ሆይ፣ ዛሬ እጅግ ከሚጐዱህ ነገሮች ውስጥ እግዚአብሔር በሕይወትህ እንደዚህ ያሉ መታሰቢያዎችን ሊሠራ ይጠብቃል። የሕይወትህ ኀዘንና ልብ ስብራት የሆኑትን ቅሬታዎች፣ መለያየቶች፣ የሻከሩ ወዳጅነቶችና የተበጠሱ ትስስሮች ውሰድ፤ እግዚአብሔርም ይፈውሳቸው ዘንድ ተውለት፤ ከተጣላሃቸው ሁሉ ጋር እንድትታረቅ ጸጋ ይስጥህ፤ ከዚያም ጸጸትና ሕመም ብቻ ካስከተሉብህ ነገሮች በሚወጣው ደስታና በረከት ትደነቃለህ።

«የሚያስተራርቁ ብፁዓን ናቸው፥ የእግዚአብሔር ልጆች ይባላሉና።» የተባረከው ቤዛችን የዘላለም ሥራው በደለኞችንና ከእግዚአብሔር የራቁትን ማስታረቅ ነው፤ እኛም ልንሠራው የምንችለው እጅግ ከፍ ያለውና ክርስቶስን እጅግ የሚመስለው ሥራ እርሱን መምሰል ነው።

እንግዲህ የሚያዝነውን ዓለም እንባ ልናብስ፣ ልባቸው የተሰበረውን ልንፈውስ፣ የሰውን ሕይወት ቍስል ልንጠግን፣ ልብን ከልብ፣ ምድርንም ከሰማይ ልናገናኝ እንውጣን?

ኦክቶበር 5

«በክብር ከፍ ከፍ ብሎአልና» (ዘጸአት 15:1)።

ወዳጆች ሆይ፣ እግዚአብሔር ወደ ድል ይጠራናል። ከእናንተ ትግሉን የተወ፣ እጁን የሰጠ ማንም አለን? «ይህ ነገር ከአቅሜ በላይ ነው» ብለሃልን? «ከዚህ በቀር ማንኛውንም ነገር ልተው እችላለሁ» ብለሃልን? እንዲህ ካልህ በተስፋይቱ ምድር ውስጥ አይደለህም። እግዚአብሔር በሕይወትህ የሚመጣብህን አስቸጋሪ ነገር ሁሉ እንድትቀበል ይፈልጋል። ችግሩን ሁሉ እያወቀ ከአንተ ጋር ጀምሯል። እንዲያደርግ ልትፈቅድለት ብትደፍር፣ አሸናፊ ብቻ ሳይሆን «ከአሸናፊዎች የሚበልጥ» እንድትሆን አድርጎ እስከ መጨረሻ ያሻግርሃል። ድሉን ሁሉ ትጠባበቃለህን?

እግዚአብሔር ለልጆቹ ለውጊያው ብርታትን ይሰጣል፤ በሚወድድ ጉጉትም ይጠብቃቸዋል። በክንዱ ሊያቅፍህና፦ «ትግልህን አይቻለሁ፤ መከራዎችህን ተመልክቻለሁ፤ በድልህ ደስ ብሎኛል፤ አክብረኸኛል» ሊልህ ይናፍቃል። ገና በመጀመሪያው ለኢያሱ፦ «በሕይወትህ ዘመን ሁሉ ማንም ሰው በፊትህ ሊቆም አይችልም፤ ከሙሴ ጋር እንደ ነበርሁ እንዲሁ ከአንተ ጋር እሆናለሁ፤ አልጥልህም፥ አልተውህም» እንዳለው ታውቃለህ። ደግሞም ለእኛ፦ «እኔ ከአንተ ጋር ነኝና አትፍራ» ይለናል።

ኦክቶበር 6

«ኤፍሬም … ራሱን ቀላቅሎአል» (ሆሴዕ 7:8)።

እግዚአብሔርን አስቀድሞ መያዝን መማር ታላቅ ነገር ነው፤ ከዚያም ይጐዳናል ብሎ ሳይሰጋ ሌላውን ሁሉ ሊሰጠን ይችላል።

አንድን ነገር እጅግ አብዝተህ እስከ ፈለግኸው ድረስ፣ በተለይም ከእግዚአብሔር አብልጠህ ከፈለግኸው፣ ያ ነገር ጣዖት ነው። በእግዚአብሔር ስትረካ ግን ሌላው ነገር ሁሉ ማራኪነቱን ስለሚያጣ እግዚአብሔር ያለ ጉዳት ሊሰጥህ ይችላል፤ ከዚያም የፈለግኸውን ያህል ወስደህ ለክብሩ ልትጠቀምበት ትችላለህ።

እነዚህን ነገሮች ለራሳቸው ብለህ ዋጋ ካልሰጠሃቸው ገንዘብ፣ ቤት፣ መሬት፣ ወዳጆችና እጅግ የምትወድዳቸው ልጆች ቢኖሩህ ምንም ጉዳት የለበትም።

በመንፈስ ከእነርሱ ተለይተህ በእግዚአብሔር በራሱ ከረካህ፣ እነርሱ ለአንተ እግዚአብሔርን ወደ አንተ ይበልጥ ለማቅረብ በእርሱ የሚሞሉ መተላለፊያዎች ይሆኑልሃል። ያን ጊዜ በቤትህ ዙሪያ ያለ እያንዳንዱ ትንሽ ጠቦት ከእረኛው ልብ ጋር የሚያስተሳስርህ ለስላሳ ገመድ ይሆናል። ያን ጊዜ እያንዳንዱ ፍቅርህ በፍቅሩ የወይን ጠጅ የተሞላ ትንሽ የወርቅ ጽዋ ይሆናል። ያን ጊዜ እያንዳንዱ ባንክ፣ አክሲዮንና መዋዕለ ንዋይ ቸርነቱን የምታፈስበትና ስጦታዎቹን የምታዳርስበት መተላለፊያ ብቻ ይሆናል።

ኦክቶበር 7

«አፉንም አልከፈተም» (ኢሳይያስ 53:7)።

አለመግባባትን በትክክል መሸከምና ደግነት የጎደለውን ፍርድ በቅዱስ ጣፋጭነት መቀበል ምንኛ ብዙ ጸጋ ይጠይቃል! ስለ አንድ ሰው ክፉ ነገር ከመነገሩ በላይ የክርስቲያንን ጠባይ የሚፈትን ምንም ነገር የለም። በወርቅ ቅብ የተለበጥን ብረት ወይም ንጹሕ ጠንካራ ወርቅ መሆናችንን ቶሎ የሚያረጋግጠው መሞረጃ ይህ ነው። በሕይወታችን የተሰወሩትን በረከቶች ብናውቅ ኖሮ፣ ሳሚ በረገመው ጊዜ ዳዊት እንዳለው፦ «ይርገም፤ ምናልባት እግዚአብሔር ዛሬ ስለ እርግማኑ መልካም ይመልስልኝ ይሆናል» እንል ነበር።

አንዳንድ ሰዎች የራሳቸውን ቅሬታና ጠላቶቻቸውን በማሳደድ ከሕይወት ሥራቸው ታላቅነት በቀላሉ ፈቀቅ ይላሉ፤ በመጨረሻም ሕይወታቸው ወደ አንድ ትንሽና ተራ የጦርነት አዙሪት ይለወጣል። ልክ እንደ ተርብ ጎጆ ነው። ተርቦቹን ልትበትናቸው ትችላለህ፤ ነገር ግን ምናልባት ክፉኛ ትነደፋለህ፤ ስለ ድካምህም ምንም አታገኝም፤ ማራቸው እንኳ ሊፈለግ የሚገባው አይደለምና።

እግዚአብሔር የእርሱን መንፈስ አብዝቶ ይስጠን፤ እርሱ ሲሰድቡት መልሶ አልተሳደበም፤ ነገር ግን በጽድቅ ለሚፈርደው ራሱን አሳልፎ ሰጠ።

ከኃጢአተኞች በደረሰበት እንዲህ ባለ መቃወም የጸናውን አስቡ።

ኦክቶበር 8

«እግዚአብሔር ከተናገረው መልካም ነገር ሁሉ አንድ ስንኳ አልቀረም» (ኢያሱ 21:45)።

አንድ ቀን አንተ የምትንቀጠቀጥና የምትንገዳገድ ሰው እንኳ በእነዚያ ከፍታዎች ላይ ቆመህ ያለፍክበትን ሁሉ፣ በጭንቅ ያመለጥክበትን ሁሉ፣ በውስጡ የመራህን አደጋ ሁሉ፣ ከእርሱ የጠበቀህን መሰናከል ሁሉ፣ ያዳነህንም ኃጢአት ሁሉ ወደ ኋላ ትመለከታለህ፤ አሁን ልትረዳው በማትችለውም ትርጉም፦ «በዙፋኑ ላይ ለተቀመጠው … ለበጉ ማዳን ነው» ብለህ ትጮኻለህ።

አንድ ቀን በዚያ በክብር ቤት ከእኛ ጋር ይቀመጣል፤ የሕይወታችንንም ታሪክ ለመረዳት ዘመናት ሁሉ ይኖሩናል። ይህንንም ምልክት የተደረገበትን አሮጌ መጽሐፍ ቅዱስ እንደ ገና ከእኛ ጋር ያነብባል፤ እነዚህን የተስፋ ቃሎች ሁሉ እንዴት እንደ ጠበቀ ያሳየናል፤ ልንረዳቸው ያልቻልናቸውን ምሥጢራት ያብራራልናል፤ ከረጅም ጊዜ የረሳናቸውን ነገሮች ያስታውሰናል፤ የሕይወትን መጽሐፍ ከእኛ ጋር እንደ ገና ያገላብጣል፤ የተፈጸመውንም ታሪክ ሁሉ ያስታውሰናል፤ እኛም ብዙ ጊዜ፦ «የተባረክህ ክርስቶስ ሆይ! እንዲህ ታማኝ ሆነሃል፤ እንዲህ ቸር ሆነሃል! እንደዚህ ያለ ፍቅር ከቶ ነበረን?» ብለን እንደምንጮኽ እርግጠኛ ነኝ። ከዚያም ታላቁ ዝማሬ እንደ ገና ይደገማል፦ «ከተናገረው መልካም ነገር ሁሉ አንድ ስንኳ አልቀረም፤ ሁሉ ተፈጸመ።»

ኦክቶበር 9

«ሰላም ለእናንተ ይሁን» (ዮሐንስ 20:19, 21)።

ይህ ሰላሙን ሊያመጣልንና እንድንታመንበትና እንድንወድደው ሊያስተምረን ወደ ልባችን ሲመጣ የመጀመሪያው መገለጡ ምሳሌ ነው።

ነገር ግን የሚሰጠው ሁለተኛ ሰላም አለ። ኢየሱስም ዳግመኛ፦ «ሰላም ለእናንተ ይሁን» አላቸው። «ሰላም» አለ፤ «ዳግመኛ ሰላም» ደግሞ አለ። ከእግዚአብሔር ጋር ሰላም አለ፤ «አእምሮንም ሁሉ የሚያልፍ የእግዚአብሔር ሰላም» ደግሞ አለ። እርሱን ከማገልገላችን ወይም ለክብሩ ከመዋላችን በፊት የሚያስፈልገን ይህ ጥልቁ ሰላም ነው።

በራሳችን ጭንቀት ተሸክመን ሳለን የእርሱን ሊሰጠን አይችልም። በራሳችን ተይዘን ሳለን እርሱን ለማገልገል ጊዜ አይኖረንም። አእምሮአችን በራሳችን ሥጋት ስለሚሞላ የሚጠይቀንን አደራ ለመሸከም አንበቃም፤ ስለዚህም ሥራውን አደራ ከመስጠቱ በፊት ከሸክምና ከሥጋት ሁሉ ሊያድነን ይፈልጋል።

«ሰላም፣ ፍጹም ሰላም፣ በዚህ በጨለማው የኃጢአት ዓለም፤ የኢየሱስ ደም በውስጣችን ሰላምን ያንሾካሹካል። ሰላም፣ ፍጹም ሰላም፣ በሚጋፉ ተግባራት ተጨንቀን ሳለን፤ የኢየሱስን ፈቃድ ማድረግ — ይህ ዕረፍት ነው።»

ኦክቶበር 10

«በመንፈስ ግን የሰውነትን ሥራ ብትገድሉ በሕይወት ትኖራላችሁ» (ሮሜ 8:13)።

ሊገድለንና ሞተን እንድንቀር ሊጠብቀን የሚችል መንፈስ ቅዱስ ብቻ ነው። ብዙ ክርስቲያኖች ይህን የማያስደስት ሥራ ራሳቸው ለመሥራት ይሞክራሉ፤ ያለ ማቋረጥም በስቅላት ውስጥ ያልፋሉ፤ ነገር ግን ሥራውን በቋሚነት ከቶ ሊፈጽሙት አይችሉም። ይህ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው፤ በእውነት ራስህን ለሞት አሳልፈህ ስትሰጥ እርሱ እንዴት በጣፋጭነት ሊገድልህ እንደሚችል ማግኘት እጅግ ደስ ያሰኛል።

በኤሌክትሪክ ብልጭታ ንክኪ ሕይወት ያለ አንዳች የሕመም መንቀጥቀጥ ማለት ይቻላል እንደሚጠፋ ይነግሩናል። በተፈጥሮ ነገሮች ይህ እንዴትም ቢሆን፣ መንፈስ ቅዱስ ለእግዚአብሔር የተሰጠውን ነገር በሰማያዊ እሳት ሊነካውና በእውነት ለሞት ፍርድ ከተሰጠ በኋላ በቅጽበት ሊገድለው እንደሚችል እናውቃለን። የእኛ ድርሻ ያ ነው፤ ያንን ፍርድ መፈጸምና ያለ ማቋረጥ በሥራ ላይ እንዲቆይ ማድረግ ግን የእግዚአብሔር ድርሻ ነው።

እንግዲህ ማለቂያ በሌለውና ፍሬ በሌለው ራስን የመግደል ሕመም ውስጥ አንኑር፤ ነገር ግን ራሳችንን በእውነት እንደ ሞቱ ቈጥረን በተባረከው በመንፈስ ቅዱስ እጅ እንተው፤ እርሱም ፈቃዱን በመቃወም የሚነሣውን ሁሉ ይገድላል፤ ለሰማያዊው ቍጥራችንም ታማኞች አድርጎ ይጠብቀናል፤ በትንሣኤ ሕይወቱም ይሞላናል።

ኦክቶበር 11

«ልብንም የሚመረምረው የመንፈስ አሳብ ምን እንደ ሆነ ያውቃል፥ እንደ እግዚአብሔር ፈቃድ ስለ ቅዱሳን ይማልዳልና» (ሮሜ 8:27)።

መንፈስ ቅዱስ ራሱን ለቀደሰ ልብ የምልጃ መንፈስ ይሆናል። ሁለት ጠበቆች አሉን። ከአብ ዘንድ ጠበቃ አለን፤ እርሱም በእግዚአብሔር ቀኝ ሆኖ ስለ እኛ ይጸልያል፤ መንፈስ ቅዱስ ግን በውስጣችን የሚጸልይ፣ ልመናችንን የሚያነሣሣና በክርስቶስ በኩል ወደ እግዚአብሔር የሚያቀርብ የውስጥ ጠበቃ ነው።

ይህ ጠበቃ ያስፈልገናል። ስለ ምን እንደምንጸልይ አናውቅም፤ እንደሚገባም እንዴት እንደምንጸልይ አናውቅም፤ እርሱ ግን ሁልጊዜ ልንረዳው የማንችለውን መሻት፣ ልንናገረው ያልቻልነውንም መቃተት በቅዱሱ ልብ ውስጥ እስትንፋስ አድርጎ ያኖራል።

ነገር ግን እግዚአብሔር ያስተውላል፤ እርሱም በሚወድድ አባት ልብ የመንፈስን ጸሎት ለማግኘትና ለመመለስ ዘወትር ልባችንን ይመረምራል። እኛ ያላወቅነውን ብዙ ጸሎት በዚያ ያገኛል፤ ፈጽሞ ያልተረዳነውንም ብዙ ጩኸት ይመልሳል። ወደ ቤታችን ደርሰን የሕይወትን መዝገብ ስናነብብ፣ በውስጣችን የጸሎት መንፈስ ሆኖ የተጠባበቀውንና ፍላጎታችንን ሁሉ ወደ እግዚአብሔር ልብ ያስተነፈሰውን የዚያን መለኮታዊ ወዳጅ ወሰን የሌለውን ፍቅር ይበልጥ እናውቃለን፤ ይበልጥም እናደንቃለን።

ኦክቶበር 12

«በክርስቶስ ኢየሱስ ያለው የሕይወት መንፈስ ሕግ ከኃጢአትና ከሞት ሕግ አርነት አውጥቶኛልና» (ሮሜ 8:2)።

በመንፈስ ቅዱስ ወደ ልባችን የመጣው የኢየሱስ ክርስቶስ ሕይወት በዚያ እንደ አዲስ የመለኮታዊ ብርታትና የሕያውነት ሕግ ይሠራል፤ የቀደመውን የኃጢአትና የሞት ሕግ ይቃወማል፣ ያሸንፋል፣ ከእርሱም በላይ ከፍ ያደርገናል።

እነዚህን ሁለት ሕጎች በቀላል ንጽጽር እናስረዳ። እጄን ተመልከት። በስበት ሕግ በተፈጥሮው በጠረጴዛው ላይ ይወድቃል፤ ከባድ ነገሮች ወደ መሬት እንዲወድቁ በሚያደርገው በዚያ የተፈጥሮ ሕግ ወደ ታች ተስቦ በዚያ ይጋደማል።

ነገር ግን ከስበት ሕግ የበረታ ሕግ አለ — የራሴ ሕይወትና ፈቃድ። ስለዚህ በዚህ ከፍ ባለው ሕግ — በሕያውነት ሕግ — አሠራር የስበትን ሕግ እቃወማለሁ፤ እጄንም አንሥቼ ቀድሞ ካረፈበት ስፍራ በላይ እይዘዋለሁ፤ እንደ ፈቃዴም አንቀሳቅሰዋለሁ። የሕያውነት ሕግ ከስበት ሕግ አርነት አውጥቶኛል።

ልክ እንዲሁ በውስጤ የሚኖረው የክርስቶስ ኢየሱስ ሕይወት በሕግ ኃይል እየሠራ ከፍ ያደርገኛል፤ በወደቀው ተፈጥሮዬ ያለውንም የኃጢአት ኃይል ይቃወማል።

ኦክቶበር 13

«ስለ ሥጋ ማሰብ በእግዚአብሔር ዘንድ ጥል ነው» (ሮሜ 8:7)።

ሥጋ የማይፈወስ ክፉ ነው። «ለእግዚአብሔር ሕግ አይገዛም፤ መገዛትም ተስኖታል።» ከቶ ሊሻሻል አይችልም። ሥጋን ለማሻሻል መሞከር ምንም ጥቅም የለውም። የፈለግኸውን ያህል ልታስተምረው ትችላለህ። እጅግ ተቀባይነት ባላቸው ዘዴዎች ልታሠለጥነው፣ እጅግ ደማቅ ምሳሌዎችን በፊቱ ልታኖር፣ እንቢልታ ልትነፋለት ወይም ሙሾ ልታወጣለት፣ በማበረታታት ወይም በጭከና ልትይዘው ትችላለህ፤ ባሕርዩ ግን ሁልጊዜ የማይታረም ሆኖ እንዳለ ይኖራል።

አንድ ትንሽ ልጅ በሕፃንነቱ እንደ ያዘውና የርግብን ልማድ ሊያስተምረው እንደሚሞክረው እንደ ዱር ጭልፊት ነው፤ ሳታውቀው ሊዳብሱት በሚፈልጉት ለስላሳ ጣቶች ላይ ጨካኝ መንቆሩን ይተክላል፤ የቀደመውንም የፍርሃትና የአውሬነት የዱር መንፈስ ያሳያል። በተፈጥሮው ጭልፊት ነው፤ ከቶም ርግብ ሊደረግ አይችልም። «ስለ ሥጋ ማሰብ በእግዚአብሔር ዘንድ ጥል ነውና፤ ለእግዚአብሔር ሕግ አይገዛምና፥ መገዛትም ተስኖታል።»

ለሰው ተፈጥሮ ብቸኛው መድኃኒት እርሱን ማጥፋትና በፋንታው መለኮታዊውን ባሕርይ መቀበል ነው። እግዚአብሔር ሰውን አያሻሽልም፤ ተፈጥሮአዊውን ሕይወት ከክርስቶስ ጋር ይሰቅላል፤ በክርስቶስ ኢየሱስም አዲሱን ሰው ይፈጥራል።

ኦክቶበር 14

«ወደ ኋላዬ ሂድ፥ አንተ ሰይጣን» (ማቴዎስ 16:23)።

አሮጌው ማንነትህ ተመልሶ ሲመጣ ብትሰማው፣ ብትፈራው፣ ብታምነው፣ ያልሞተ ያህል በአንተ ላይ ያንኑ ተጽዕኖ ያሳድራል፤ ይገዛሃል፤ ያጠፋሃልም። ነገር ግን ችላ ብለህ፦ «አንተ እኔ አይደለህም፤ አሮጌው ማንነት እንዳልሞተ እንዳምን ሊያደርገኝ የሚሞክር ሰይጣን ነህ እንጂ፤ እምቢ እልሃለሁ፤ ከእኔ ውጭ እንዳለ የአጋንንት ኃይል እቈጥርሃለሁ፤ ራሴንም ከአንተ እለያለሁ» ብትለው፤ አንዲት ሚስት የፈታችውን ባሏን እንደምትይዝ አድርገህ፦ «አንተ ለእኔ ምንም አይደለህም፤ በእኔ ላይ ምንም ሥልጣን የለህም፤ ክጄሃለሁ፤ በኢየሱስ ስም ከዚህ ሂድ እልሃለሁ» ብትለው — እነሆ! ክፉው ነገር ይጠፋል፤ ጥላው ይበናል፤ የእምነት በትር የታወከውን መንፈስ ጸጥ ያሰኘዋል፤ ወደ ጥልቁም ይመልሰዋል፤ በፋንታውም ክርስቶስ ከትንሣኤ ሕይወቱ ጋር መተማመንህን ሊደግፍና ድልህን ሊያትም በዚያ እንዳለ ታገኛለህ።

ሰይጣን ከቸልታ ይልቅ ማንኛውንም ነገር መታገሥ ይቀልለታል። ችላ ካልከው ይሰለቻል፤ ይጠፋልም። ኢየሱስ ጀርባውን ይሰጠውና፦ «ወደ ኋላዬ ሂድ፥ አንተ ሰይጣን» ይለው ነበር። እንግዲህ እኛም እምቢ እንበለው፤ እንደ እምነታችንም እንዲሠራ ግድ እንደሚሆንበት እናገኛለን።

ኦክቶበር 15

«እምነትም ተስፋ ስለምናደርገው ነገር የሚያስረግጥ፥ የማናየውንም ነገር የሚያስረዳ ነው» (ዕብራውያን 11:1)።

እውነተኛ እምነት ደብዳቤውን በፖስታ ሣጥን ውስጥ ይጥላል፤ ይለቅቀዋልም። አለመታመን ግን አንዱን ጫፍ ይዞ ይቆያል፤ መልሱም ከቶ ባለመምጣቱ ይደነቃል።

በጠረጴዛዬ ውስጥ ከተጻፉ ሳምንታት ያለፋቸው አንዳንድ ደብዳቤዎች አሉኝ፤ ነገር ግን ስለ አድራሻቸው ወይም ስለ ይዘታቸው ትንሽ ጥርጣሬ ስለ ነበረ እስከ አሁን አልተላኩም። እስከ አሁን ለእኔም ሆነ ለሌላ ለማንም ምንም አልጠቀሙም። ከእጄ ለቅቄ ለፖስታ አመላላሹና ለመልእክት አገልግሎቱ አደራ እስክሰጣቸው ድረስ ምንም ሊፈጽሙ አይችሉም።

እውነተኛ እምነትም እንዲሁ ነው፤ ጉዳዩን ለእግዚአብሔር አሳልፎ ይሰጣል፤ ከዚያም እርሱ ይሠራል።

በሠላሳ ሰባተኛው መዝሙር ውስጥ እንዲህ የሚል ግሩም ቁጥር አለ፦ «መንገድህን ለእግዚአብሔር አደራ ስጥ፥ በእርሱም ታመን፥ እርሱም ይሠራል።» አደራ እስክንሰጥ ድረስ ግን ከቶ አይሠራም።

እምነት መቀበል ነው፤ ይልቁንም እግዚአብሔር ያቀረበልንን ስጦታዎች መውሰድ ነው። ልናምን፣ ልንመጣ፣ አደራ ልንሰጥ፣ ልናርፍም እንችላለን፤ ነገር ግን መቀበል ጀምረን ወደ መኖርና ወደ መውሰድ አቋም እስክንገባ ድረስ በረከታችንን ሁሉ ሙሉ በሙሉ አንለማመደውም።

ኦክቶበር 16

«የተተውሽና የተጠላሽ በመሆንሽ ፋንታ … ደስታ አደርግሻለሁ» (ኢሳይያስ 60:15)።

እግዚአብሔር እጅግ የጠፉትን ሰዎች ወስዶ የቤዛነት ፍቅሩና የኃይሉ እጅግ ድንቅ መታሰቢያዎች ሊያደርጋቸው ይወድዳል። የሰይጣን ጥላቻ ሰለባ የሆኑትን፣ የማጥፋት ኃይሉም እጅግ አስፈሪ ምሳሌ የሆኑትን ሕይወቶች ወስዶ የመለኮታዊ ምሕረትን ዕድሎችና የመንፈስ ቅዱስን አዳዲስ ፍጥረቶች ለማሳየትና ለማብራት ሊጠቀምባቸው ይወድዳል።

በራሳችን ሕይወት ውስጥ እጅግ የከፉትን፣ እጅግ የጠነከሩትንና ለእግዚአብሔር እጅግ ጠላት የሆኑትን ነገሮች ወስዶ የቀደመው ማንነታችን ተቃራኒ እንድንሆን አድርጎ ሊለውጣቸው ይወድዳል።

እጅግ ጣፋጭ የሆኑ መንፈሶች የሚሠሩት እጅግ ዐውሎ ነፋሳውያንና በራሳቸው ፈቃድ ከሚሄዱት ነው፤ እጅግ ብርቱ እምነት የሚፈጠረው ከጥርጣሬና ከፍርሃት ምድረ በዳ ነው፤ እጅግ መለኮታዊ የሆነውም ፍቅር የሚለወጠው ከጥላቻና ከራስ ወዳድነት የድንጋይ ልቦች ነው።

የእግዚአብሔር ጸጋ እጅግ ለማይስማሙ ጠባዮችና እጅግ ለማይመቹ ሁኔታዎች ይበቃል፤ ክብሩም እርግማንን ወደ በረከት መለወጥና በሚመጡት ዘመናት ለሰዎችና ለመላእክት «ኃጢአት በበዛበት ጸጋ ከመጠን ይልቅ በለጠ» የሚለውን ማሳየት ነው።

ኦክቶበር 17

«አብርሃምም እግዚአብሔርን አመነ» (ሮሜ 4:3)።

የአብርሃም እምነት በእግዚአብሔር በራሱ ላይ ያረፈ ነበር። ከማን ጋር እንደሚገናኝ አምላኩን ያውቅ ነበር። ፈጽሞ ሊታመንበት በሚችለው በአንዱ ላይ የነበረ የግል መተማመን ነበር።

የአብርሃም የሕይወቱ ሁሉ እውነተኛ ምሥጢር የእግዚአብሔር ወዳጅ መሆኑ ነበር፤ እግዚአብሔርንም ታላቅ፣ ቸርና ታማኝ ወዳጁ እንደ ሆነ ያውቅ ነበር፤ በቃሉም ታምኖ ከሚያውቀውና ከሚወድደው ሁሉ ወጥቶ ከእግዚአብሔር በቀር ማንም ሳይኖረው ወደማያውቀው መንገድ ሄዶ ነበር።

ወዳጆች ሆይ፣ በእግዚአብሔር ቃል ብቻ ሳይሆን ሙሉ ክብደታችንን በእርሱ በራሱ — ወሰን በሌለው ፍቅርና ኃይል አምላክ፣ በቃል ኪዳን አምላካችንና በዘላለም ወዳጃችን — ላይ መደገፍን ተምረናልን?

አብርሃም በዚህ የእምነት ሕይወት እግዚአብሔርን እንዳከበረ ተነግሮናል። እግዚአብሔርን የማክበር እውነተኛው መንገድ እርሱ ማን እንደ ሆነና ምን ማድረግ እንደሚችል ዓለም እንዲያይ መፍቀድ ነው። እግዚአብሔር እኛ ነገሮችን እንድናደርግ ከሚፈልገው ይልቅ እርሱ ምን ማድረግ እንደሚችል ሰዎች እንዲያዩ እንድንፈቅድ ይፈልጋል። እግዚአብሔር እንደ መሣሪያዎቹ የሚፈልገው ልዩ ጠባይ ያላቸውን ሰዎች አይደለም፤ ነገር ግን በዘመናት ሁሉ በእነርሱ በኩል ሊከበር የሚችልባቸውን ትሑታን መሣሪያዎች ይፈልጋል።

ኦክቶበር 18

«እኛን በሚቆጣጠር በእርሱ ዓይኖቹ ፊት ሁሉ ነገር የተራቆተና የተገለጠ ነው» (ዕብራውያን 4:13)።

የዚህ አነጋገር ቃል በቃል ትርጉም፣ ሁሉ ነገር የተራቆተና የተዘረረ ነው፣ የሚል ነው። የግሪኩ ቃላት ኃይል ይህ ነው። ምሳሌው በኮሎሲየም ውስጥ በውድድሩ ሜዳ የቻለውን ያህል ታግሎ በመጨረሻ ትጥቁን ተገፍፎና ተሰብሮ፣ አቅም አጥቶ በባላጋራው እግር ሥር የወደቀ ታጋይ ነው። በዚያ ይጋደማል፤ ሊመታ ወይም ክንዱን ሊያነሣ አይችልም። ተራቁቷል፤ ተዘርሯል፤ ትጥቁን ተገፍፏል፤ አቅም አጥቷል፤ በባላጋራው እግር ሥር ተጋድሞ ምሕረት ለማግኘት እጆቹን ከማንሣት በቀር ምንም አልቀረለትም።

እግዚአብሔርም ሊያደርሰን የሚፈልገው ስፍራ ይህ ነው፤ ትግላችንን፣ ራሳችንን ለመከላከልና ራሳችንን ለማሻሻል የምናደርገውን ሙከራ ትተን ራሳችንን ያለ አቅም በእግዚአብሔር ምሕረት ላይ የምንጥልበት ስፍራ። ይህ የኃጢአተኛው ብቸኛ ተስፋ ነው፤ እንዲህም በምሕረት እግር ሥር ሲጋደም ኢየሱስ ሊያነሣውና ለሁሉ የተዘጋጀውን ያን ነጻ መዳን ሊሰጠው ዝግጁ ነው።

ጥልቅና ከፍ ያለ ሕይወትን ለሚፈልግ ክርስቲያንም ታላቁ ፍላጎቱ ይህ ነው፤ ከንቱነቱንና አቅመ ቢስነቱን ሙሉ በሙሉ መረዳትና ተራቁቶና ተዘርሮ በኢየሱስ እግር ሥር መጋደም።

ኦክቶበር 19

«ኃጢአተኝነትን … ክደን» (ቲቶ 2:12)።

ለሥጋ፣ ለዓለምና ለራስ ፍቅር «እምቢ» እንበል፤ የመታዘዝ ሕይወት ብዙው ክፍል የሚገኝበትንም ያን ቅዱስ ራስን መካድ እንማር። ለሥጋ አታስቡ፤ ለታችኛው ሕይወትህ ምንም ዕውቅና አትስጥ። ለምድራዊና ለራስ ወዳድ ነገር ሁሉ «እምቢ» በል። የእምነት ሕይወት ምንኛ ብዙው ክፍል ራሳችንን በመካድ ብቻ የሚገኝ ነው!

ለእግዚአብሔር በአንድ ታላቅ «አዎን» እንጀምራለን፤ ከዚያም ለራሳችን፣ ለዓለም፣ ለሥጋና ለዲያብሎስ በዘላለማዊ «እምቢ» እንደመድማለን።

አሥርቱን ትእዛዛት ብትመለከት እያንዳንዳቸው ማለት ይቻላል «አታድርግ» እንደ ሆኑ ታገኛለህ። የፍቅርን ውብ ሥዕል የያዘውን የመጀመሪያይቱን የቆሮንቶስ መልእክት አሥራ ሦስተኛ ምዕራፍ ብታነብብ፣ አብዛኞቹ የፍቅር ጠባዮች በአሉታዊ መልክ እንደ ተገለጹ ታገኛለህ — ፍቅር «የማያደርገው፣ የማያስበው፣ የማይናገረው፣ ያልሆነው»። ስለዚህ የራስን መቀደስ ሕይወት አብዛኛው ክፍል በእውነት «እምቢ» ማለት እንደ ሆነ ታገኛለህ።

እኔ የራሴ አይደለሁም፤ የእርሱ ነኝ። የእርሱ ብቻ ነኝ፤ የእርሱ ነኝ።

ኦክቶበር 20

«መልካም ሥራን ለመሥራት አንታክት» (ገላትያ 6:9)።

ጳውሎስ ከመስቀሉ ወደ ላይኛው መንግሥት በሚወስደው መንገድ ላይ ለተጓዙት ስፍር ቍጥር ለሌላቸው ትውልዶች ያደረሰውን መጽናናትና ተስፋ ቢያውቅ ኖሮ፣ ክቡር ራሱ በሮም የኦስቲያ በር አጠገብ በአፈር ላይ ከተንከባለለ ወዲህ ስለ ተከተለው በረከት፣ እርሱ እንደ ታገሠው ያሉ ሺህ ሕይወቶችንና ሺህ ሞቶችን ለማለፍ ፈቃደኛ በሆነ ነበር።

ከእኛም ትንሹ ከእምነት እጅግ ትሑት አገልግሎቶች ምናልባት የሚፈልቁትን የዘላለም ውጤቶች አስቀድሞ ማየት ቢችል ኖሮ፣ መሥዋዕቶቻችንንና ድካሞቻችንን የማይነገሩ የክብርና የዕድል ርስቶች አድርገን ብቻ በቈጠርናቸው ነበር፤ ስለ እግዚአብሔር ስለ ተቀበልናቸው መከራዎችና መሥዋዕቶችም መናገር በተውን ነበር።

እጅግ ትንሿ የእምነት ቅንጣት የማትሞትና የማትበሰብስ ዘር ናት፤ ገናም ሰማያትን ትተክላለች፤ ምድርንም በማይጠፋ ክብር መከር ትሸፍናለች። ወዳጆች ሆይ፣ ራስህን ቀና አድርግ፤ አድማሱ ልታየው ከምትችለው ከትንሿ ክበብ ይሰፋል። የምንኖረው፣ መከራ የምንቀበለው፣ የምንደክመው፣ የምንታመነውም ለሚመጡት ዘመናት ነው!

ኦክቶበር 21

«ከክርስቶስ ፍቅር ማን ይለየናል?» (ሮሜ 8:35)።

ከዚያም የሚቻሉት እንቅፋቶችና ጠላቶች ሁሉ አንድ በአንድ ከተጠቀሱ በኋላ የድል መልሱ ይመጣል፦ «በዚህ ሁሉ ግን በወደደን በእርሱ ከአሸናፊዎች እንበልጣለን።» መከራዎቻችን ወደ ረዳቶች ይለወጣሉ፤ ጠላቶቻችን ተማርከው ውጊያችንን እንዲዋጉልን ይደረጋሉ። ያን ሰዓት ሲሠራ እንደሚያቆዩት እንደ ሚዛኖቹ፣ ችግሮቻችን ራሳቸው ለእምነትና ለጸሎት መነሣሻዎች፣ እግዚአብሔርም ይበልጥ እውን የሚሆንልን አጋጣሚዎች ሆነው ይገኛሉ።

ከመከራዎቻችን መዳንን ብቻ ሳይሆን ድልንም እናገኛለን፤ በዚህም ሁሉ በወደደን በእርሱ ከአሸናፊዎች እንበልጣለን።

ደኅንነታችን የተመሠረተው በማይለወጠው በእኛ ፍቅር ላይ ሳይሆን በክርስቶስ ኢየሱስ በኩል ለእኛ ባለው በእግዚአብሔር ፍቅር ላይ ነው። ሕፃኑን ከመውደቅ የሚጠብቀው በእናቱ ጡት ላይ ተጣብቀው የሚይዙት የራሱ ክንዶች አይደሉም፤ ፈጽሞ የማይለቅቁት በዙሪያው ያሉት የእናቱ ብርቱ ክንዶች ናቸው እንጂ። በዘላለም ፍቅር ወድዶናል፤ ሌላው ሁሉ ቢለወጥ እንኳ እርሱ ከቶ አይለቀንም፤ አይተወንምም።

ኦክቶበር 22

«… በድካማችን ሊራራልን …» (ዕብራውያን 4:15)።

አንዳንዶቻችን የሌሎችን መከራ፣ አንዳንድ ጊዜም የሌሎችን ኃጢአት በጥልቅ መሰማት ምን እንደ ሆነ በጥቂቱ እናውቃለን፤ ከእኛ ጋር ሲገናኙ ውስጣችን ድረስ የሚያረሰርሱን የሚመስሉና አስፈሪ የኃጢአትና የጉስቍልና ስሜት በላያችን የሚጥሉ ኃጢአቶች አሉ።

ይህ ምናልባት ኢየሱስ ኃጢአታችንን፣ ደዌያችንንና ኀዘናችንን በወሰደ ጊዜ የተሰማውን ርኅራኄ ጥቂት ደካማ ግንዛቤ እንዲሰጠን የታሰበ ሊሆን ይችላል። በእርሱ ላይ ልንጥላቸው አናመንታ! ከእኛ ጋር ሆኖ ከመሸከም ይልቅ ከላያችን አንሥቶ መሸከም ለእርሱ እጅግ ይቀልለታል። በሕይወቱም በሞቱም ስለ እኛ ቀድሞ ተሸክሟቸዋል። እንግዲህ ሸክሙን በእርሱ ላይ እናንከባልል፤ ተንከባልሎም ይሂድ፤ ከዚያም በብርታቱ በርትተን፣ በሕይወቱና በፍቅሩም አርፈን፣ እርሱ አብዝቶ የሰጠንን ርኅራኄና እርዳታ ለሌሎች ልናካፍል እንውጣ።

ዓለም በኀዘን የተሞላች ናት፤ ምሬቷንና ፈውሷን ያወቁትም ለምታለቅሰው ዓለም የእግዚአብሔር የመጽናናት አገልጋዮች ናቸው።

ኦ፣ በዙሪያችን የሚፈስሰው እንባ! በምንችልበት ጊዜ እናብሰው፤ የተሰበሩትን ልቦች ወደ ኢየሱስ እናምጣ፤ እርሱ እንባቸውን ያብሳል።

ኦክቶበር 23

«እስከ መቼ ድረስ በሁለት አሳብ ታነክሳላችሁ?» (1ኛ ነገሥት 18:21)።

ሰዎች ራስን የቀደሰ ሕይወት አስቸጋሪ ነው የሚለውን አሳብ ማሸነፍ አለመቻላቸው እንግዳ ነገር ነው። አንድ ቀላል ምሳሌ ይህን የሞኝነት ግምት ይመልሰዋል። አንድ የትራም ነጂ፦ «በአንዱ መንኰራኵር በሐዲዱ ላይ፣ በሌላው ከሐዲዱ ውጭ መሄድ እጅግ ይቀላል» ቢል መሥመሩ ብዙም ሳይቆይ በሕዝቡ ይተዋል፤ እነርሱም በእግር መሄድን ይመርጣሉ። እርግጥ ነው፣ በሁለቱም መንኰራኵሮች በሐዲዱ ላይ፣ ሁልጊዜም በሐዲዱ ላይ መሄድ እጅግ ይቀላል፤ ክርስቶስንም በግማሽ ልብና በሚያነክስ እርምጃ ከመከተል ይልቅ ፈጽሞ መከተል እጅግ ይቀላል። ነቢዩ፦ «እስከ መቼ ድረስ በሁለት አሳብ ታነክሳላችሁ?» ብሎ በጠየቀው ልብ በሚወጋው ጥያቄው ትክክል ነበር። ያልወሰነ ሰው የሚያነክስ ሰው ነው። የሚያነክስ ሰው አንካሳና ጐስቋላ ሰው ነው፤ ፈጽሞ የተለየ ክርስቲያን ግን ለሰዎችና ለመላእክት መደነቂያ፣ ለራሱም የማያቋርጥ ደስታ ነው።

ንገረኝ፣ ብዙ ጊዜ እንደምትዘምረው በእውነት ሁሉም ለኢየሱስ ነውን? እርሱ ንጉሣዊ ጌታህ ነውን? የልብህ እውነተኛ ንጉሥ ነውን?

ኦክቶበር 24

«አስቀድመውም በእግዚአብሔር ፈቃድ ራሳቸውን ለጌታ ለእኛም ሰጡ» (2ኛ ቆሮንቶስ 8:5)።

በክርስቲያን አገልግሎት ስኬታማ ለመሆን ለእግዚአብሔር ብቻ ሳይሆን ለተባበርክበትም ሥራ ታማኝ መሆንህ አስፈላጊ ነው። አንድ ሰው ጌታን ይበልጥ በጥልቅ ባወቀ ቍጥር ከእርሱ ጋር መስማማት ይበልጥ ይቀለዋል።

ላይ ላዩን የሆኑ ክርስቲያኖች ግትርና ቍጡ የመሆን ዝንባሌ አላቸው። የበሰሉ ክርስቲያኖች ግን ለጌታ እጅግ ቅርብ ስለ ሆኑ አመራሩን እንዳያጡ አይፈሩም፤ ለእርሱ ያላቸውን ታማኝነትና ከሌሎች ነጻ መሆናቸውን ለማሳየት ዘወትር አይሞክሩም።

ራሳቸውን አስቀድመው ለጌታ የሰጡት የቆሮንቶስ ሰዎች በእግዚአብሔር ፈቃድ ራሳቸውን ለሐዋርያው ለመስጠት ምንም አልተቸገሩም። ፈጽመን ልንተማመንባቸው ከምንችል እውነተኛ ልቦች ጋር መሥራት እጅግ ደስ ያሰኛል።

እግዚአብሔር ራስንም የመግዛት መንፈስና «ለማገዝ» የተዘጋጀ ልብ ይስጠን።

በቅዱስ ጸሎት፣ በሚረዳ ፍቅርና በደስታ ዝማሬ ልታግዝ ትችላለህ፤ ኦ፣ ልትሸከማቸው የምትችላቸው ሸክሞች! ኦ፣ ልትካፈላቸው የምትችላቸው ኀዘኖች! ኦ፣ ገና ልትለብሳቸው የምትችላቸው አክሊሎች — ብታግዝ!

ኦክቶበር 25

«ከእንቅልፍ የምትነሡበት ሰዓት አሁን እንደ ደረሰ … የጨለማውን ሥራ አውጥተን የብርሃንን ጋሻ ጦር እንልበስ» (ሮሜ 13:11-12)።

ከእንቅልፍ እንንቃ፤ ንቁዎች እንሁን፤ በእውነት ለሚመለከቱን ታላላቅ ጉዳዮች ሕያዋን እንሁን።

የሌሊትን ልብስና የሌሊትን ፈንጠዝያ እናውልቅ፤ የተድላን ልል ልብስና የዕረፍትን ዘርፋፋ መጐናጸፊያ እናውልቅ፤ የጨለማ ሰዓታት የግብዣ ተድላዎች የቀንም ልጆች ለሆኑት አይደሉም። የጨለማውን ሥራ አውጥተን እንጣል።

ለቀኑ ራሳችንን እናስታጥቅ። ልብሳችንን ከመልበሳችን በፊት የጦር መሣሪያችንን እንልበስ፤ ወደ ጠላቶች ምድርና ወደ አደጋዎች ዓለም እየወጣን ነውና፤ የመዳንንም ራስ ቁር፣ የእምነትንና የፍቅርን ጥሩር፣ የእምነትን ጋሻም እንልበስ፤ የመጨረሻዎቹ ቀናት አደጋዎች በዙሪያችን ሲሰበሰቡም ታጥቀንና ነቅተን እንቁም።

ጌታን ኢየሱስ ክርስቶስን እንልበሰው። ይህ የቀን ልብሳችን ነው። የራሳችን ሥራ ወይም ጽድቅ አይደለም፤ ነገር ግን ሕይወቱን ራሱ የሰጠን፣ ለእኛም ሁሉን የሚበቃ የሆነው የጌታ የኢየሱስ ክርስቶስ አካልና ጽድቅ ነው።

ኦክቶበር 26

«ወደ መንገድና ወደ ቅጥር ውጣና ይገቡ ዘንድ ግድ በላቸው» (ሉቃስ 14:23)።

በሉቃስ አሥራ አራተኛ ምዕራፍ ውስጥ ባለው በታላቁ ምሳሌ — አንድ የጥንት ጌታ ለወዳጆቹና ለጎረቤቶቹ ስላዘጋጀው ታላቅ እራት፣ እነርሱም ከግብዣው እንዲቀሩ ፈቃድ በለመኑ ጊዜ ከከተማይቱ ጉስቍል መንደሮች አንካሶችንና ጕንድሾችን፣ ከበሩም ውጭ ለምጻሞችን ስለ ጋበዘበት በሚናገረው ምሳሌ — ስለ ክርስትና የዚህ ዘመን መርሐ ግብር ትርጉም ያለው ሥዕልና ሕያው ትምህርት አለ።

በመጀመሪያ፣ ጌታ በክርስቲያን አገሮች ያሉት በወንጌል የደነደኑ ሰዎች እንዲቀሩ መፍቀድ እንደ ጀመረ ለሚያስብ አእምሮ ሁሉ ግልጽ ነው። ያልዳኑትን የገዛ አገራችንን ሰዎች፣ በተለይም ወንጌልንና የክርስቶስን ነገር መስማት የለመዱትን፣ ለመሳብ ይበልጥ እየከበደ ነው። ከወንጌሉ ግብዣ እንዲቀሩ ፈቃድ ለምነዋል፤ ጌታም ፈቃዱን እየሰጣቸው ነው።

በዚያው ጊዜ በምሳሌው የተጠቆሙት ሁለት አስደናቂ እንቅስቃሴዎች በዘመናችን ይበልጥ እየተገለጡ ናቸው። አንዱ በአገር ውስጥ ላሉት ለድሆች መንደሮችና ለተረሱት ወገኖች የሚሆን ወንጌል ነው፤ ሌላው በውጭ አገር ላሉት ለአሕዛብና ለተረሱት ወገኖች የሚሆን ወንጌል ነው።

ኦክቶበር 27

«እነሆ፥ እኔ የሥጋ ለባሽ ሁሉ አምላክ እግዚአብሔር ነኝ፤ በውኑ እኔን የሚሳነኝ ነገር አለን?» (ኤርምያስ 32:27)።

ንጉሡ ቂሮስ ትንቢቱ አስቀድሞ በተናገረው በዚያው ጊዜ፣ ይሖዋ ኢየሩሳሌምን እንደ ገና እንዲሠራና ምርኮኞቿም ወደ ትውልድ አገራቸው እንዲመለሱ እንዲጋብዝ እንዳዘዘው የሚያውጅ አዋጅ በማውጣት የኤርምያስን ራእይ እንዲፈጽም ግድ ሆነበት። እንዲሁም የኤርምያስ እምነት ተረጋገጠ፤ የይሖዋም ትንቢት በክብር ተፈጸመ፤ እምነት ሁልጊዜ እንደሚከበር። ኦ፣ በጨለማው በአሁኑ ዘመንና ይበልጥ በጨለማው በወደ ፊቱ ዘመን ማስረጃዎቹን ለመፈረምና አስፈላጊ ከሆነም ለመጠባበቂያው ጊዜ ሰነዶቹን ለማሸግ የሚደፍር፣ ከዚያም እንደ ዓናቶቱ ነቢይ ስለ ተስፋው እርግጠኛነት መመስከር የሚጀምር እምነት ምነው በኖረን!

ዓናቶት የሚለው ቃል «ማስተጋባት» የሚል ውብ ትርጉም አለው። እንዲሁም እምነት የእግዚአብሔር «ማስተጋባት» ነው፤ እግዚአብሔርም በክብር ፍጻሜ መልሶ ሲመልስለት ለእምነት ሁልጊዜ «ማስተጋባቱን» ይሰጣል። ኦ፣ እምነታችንም የጥንቱን ነቢይ ደፋር ቃል ያስተጋባ፤ ሙሉ ርስታችንንም እንውሰድ፤ በእርሱም የክብር ጩኸት፦ «ኦ ጌታ ሆይ፣ አንተ የሥጋ ለባሽ ሁሉ አምላክ ነህ፤ በውኑ እግዚአብሔርን የሚሳነው ነገር አለን?» እንበል፤ ሰማያዊውም መልስ እንደ ማስተጋባት ወደ ልባችን ይመለሳል፦ «እኔ የሥጋ ለባሽ ሁሉ አምላክ ነኝ፤ በውኑ እኔን የሚሳነኝ ነገር አለን?»

ኦክቶበር 28

«አንተ በጎ ባሪያ፥ በጥቂት የታመንህ ስለ ሆንህ በአሥር ከተማዎች ላይ ሥልጣን ይሁንልህ» (ሉቃስ 19:17)።

የሚቈጠረው በአገልግሎታችን ያገኘነው ስኬት ሳይሆን ታማኝነታችን ነው። ካሌብና ኢያሱ ታማኞች ነበሩ፤ እግዚአብሔርም የመጐብኘቱ ቀን በመጣ ጊዜ ይህን አሰበላቸው። እጅግ አስቸጋሪና ተወዳጅነት የሌለው አቋም ነበር፤ ሁላችንም በሕይወታችን ወሳኝ ጊዜ ብቻችንን እንድንቆም ተጠርተናል፤ በዚሁም ጉዳይ — ከኃጢአት ላይ ድል ለማግኘትና በክርስቶስ ሙሉ ርስታችንን ለመቀበል እግዚአብሔርን በመታመን — ሁላችንም እንደ እነርሱ መፈተን አለብን።

በእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያሉ ወንድሞቻችን እንኳ እንዲህ ያለው ሕይወት በአሳብ ደረጃ ውብና ጠቃሚ እንደ ሆነ እየተቀበሉ፣ እስራኤልን እንደ ነገሩት የማይተገበርና የማይቻል እንደ ሆነ ይነግሩናል፤ ከእኛም ብዙዎቻችን ክርስቶስ ሕዝቡን ፈጽሞ ለማዳን ስላለው ኃይል እየመሰከርን፣ እንደ ካሌብም ብቻችንን ብንሆንም ፈጽመን እየተከተልነው ለብዙ ዓመታት ብቻችንን መቆም ግድ ይሆንብናል። ነገር ግን ይህ የእምነት እውነተኛ ድልና ያልተደራደረው ታማኝነታችን ማስረጃ ነው።

ስለዚህ ስለ ምስክርነታችን ነቀፋ ስንቀበል ወይም ለእግዚአብሔር ብቻችንን ስንቆም አናማርር፤ ነገር ግን እንዲህ ስላከበረን እናመስግነው፤ ብዙ ሕዝብም ሊከተሉ ደስ በሚላቸው ጊዜ በኋላ ሊጠቀምብን እንዲችል ፈተናውን እንዲሁ እንለፍ።

ኦክቶበር 29

«አብ በስሜ የምትለምኑትን ሁሉ ይሰጣችኋል» (ዮሐንስ 16:23)።

ሁለት ሰዎች እያንዳንዳቸው በእጃቸው አንዲት ወረቀት ይዘው ወደ ባንኩ ገንዘብ ከፋይ ይሄዳሉ። አንዱ ውድ ልብስ ለብሶ ጓንት ያጠለቀና ጌጣጌጥ ያደረገ እጁን ይዘረጋል፤ ሌላው ሻካራና ያልታጠበ የጉልበት ሠራተኛ ነው። የመጀመሪያው በትሕትና ቃል ይመለሳል፤ ሁለተኛው በመስኮቱ በኩል አንድ ሺህ ዶላር ይቀበላል። ልዩነቱ ምንድር ነው? አንዱ ዋጋ የሌለው ስም አቀረበ፤ ሌላው በባንኩ ፕሬዚዳንት የተፈረመበትን የክፍያ ሰነድ አቀረበ። እንዲሁም እጅግ በጎ ምግባር ያለው የሥነ ምግባር ሰው ከምሕረት ደጆች ይመለሳል፤ እጅግ ክፉው ኃጢአተኛ ግን የኢየሱስን ስም ካቀረበ እንኳን ደህና መጣህ ተብሎ ይቀበላል።

ወሰን ለሌለው ንጽሕናና ጽድቅ ምን እንሰጣለን? ኢየሱስን! እግዚአብሔር ሊቀበለው የሚገባው ሌላ ስጦታ የለም። ደግሞም ምትካችንና ካሳችን አድርገን መልሰን እንድንሰጠው ለዚሁ ዓላማ ሰጥቶናል። ስለዚህም ስጦታ ስለ ሌላ ስለ ማንኛውም ያልመሰከረውን «መስክሯል»፤ ይኸውም በእርሱ ደስ እንደሚለው፣ የሚቀበሉትም ሁሉ «በውድ ልጁ ተቀባይነት እንዳገኙ» ነው። እግዚአብሔር በልጁ እንደ ረካ የሚለውን ምስክርነት እንቀበላለንን? እኛስ በእርሱ እንረካለንን?

ኦክቶበር 30

«በጥልቅ ተቀመጡ» (ኤርምያስ 49:8)።

የእግዚአብሔር ሀልዎት ከሌላው አሳብና ንቃተ ሕሊና ሁሉ ጋር ይዋሐዳል፤ በንግድ ዕቅዳችን፣ በማኅበራዊ ጭውውታችን፣ በልባችን ፍቅር፣ በእጅ ሥራችን፣ በሕይወታችን ሁሉ ውስጥ በጣፋጭነትና በእኩልነት ይፈስሳል፤ ከሁሉ ጋር ይዋሐዳል፤ ሁሉን ይቀድሳል፤ በሁሉም ውስጥ ይሰማል — እንደ አበባ መዓዛ ወይም በቅርብ እንዳለ እንደሚታወቅ ወዳጅ መገኘት፤ ቢሆንም የእጅንና የአእምሮን እጅግ ብርቱና የማያቋርጥ ተጠምዶ በምንም አያደናቅፍም። በአሳብና በሥራ ሁሉ መካከልና በላይ ያለው ይህ የማያቋርጥ ኅብረትና መደገፍ የጸና ልማድ ምንኛ ውብ ነው! አንድ ውድ አረጋዊ ቅዱስ ማታ መጻሕፍቱን አጥፎ በትሕትና፦ «ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ በእኛ መካከል ያለው ነገር አሁንም እንደዚያው ነው» ሲልና በጥበቃውም ውስጥ ሲያንቀላፋ ማየት ምንኛ ደስ ያሰኛል!

እንግዲህ በእርሱ ላይ ተደግፈን እንጽና። በሁለንተናችን ሥርና ቃጫ ሁሉ ወደ እርሱ እናድግ። ወዳጅነታችን አይሰለቸውም፤ አንዳንድ ጊዜ ሊያርቀን አይፈልግም። የዚያ መከራ የሚቀበል ቅዱስ ቃል ውብ ነው፦ «ከቶ ደህና ሁን አይልም።» እርሱ ከእኛ ጋር ይቆያል። እንግዲህ በእርሱ ላይ ተደግፈን እንጽና።

ኦክቶበር 31

«ጸጋዬ ይበቃሃል፥ ኃይሌ በድካም ይፈጸማልና» (2ኛ ቆሮንቶስ 12:9)።

እግዚአብሔር ያዕቆብን ከዚያ በፊት ፈጽሞ ባላደረገው መንገድ እግዚአብሔርን ወደሚይዝበት ስፍራ ለማምጣት፣ በጵኒኤል በልመና በሰገደበት ሌሊት ችግሩ በዙሪያው እንዲከበው ፈቀደ፤ ያዕቆብም ከዚያ ጠባብ የአደጋ መተላለፊያ በእምነቱና እግዚአብሔርን በማወቁ ሰፍቶ፣ በአዲስና በድል አድራጊ ሕይወት ኃይልም ወጣ። ዳዊትንም የአምላኩን ሁሉን የሚችል ኃይልና ታማኝነት እንዲማር፣ በኋላ ለነበረው የእስራኤል ንጉሥነት የክብር ዘመኑ አስፈላጊ ወደ ነበሩት ወደ ጸኑ የእምነትና እግዚአብሔርን የመምሰል መርሆዎችም እንዲያድግ፣ ለብዙ ዓመታት በረጅምና በሚያሠቃይ ተግሣጽ ግድ ማለት ነበረበት።

ጳውሎስ ዘወትር ይገባባቸው ከነበሩት ጭንቀቶች በቀር እርሱን፣ በእርሱም በኩል ቤተ ክርስቲያንን፣ ሊጠይቀው የተማረውን የታላቁን የተስፋ ቃል ሙሉ ትርጉም ምንም ሊያስተምረው አይችልም ነበር፦ «ጸጋዬ ይበቃሃል።» ከእኛም አንዳንዶቻችን አሁን እንደምናውቀው እርሱን እንድናውቀው፣ እንደ ታመንነውም እንድንታመነውና ጭንቀቶቻችን ራሳቸው አስፈላጊ ያደረጉትን የጸጋ መጠን ከእርሱ እንድንቀዳ የሚመሩን ከመከራዎቻችንና ከአደጋዎቻችን በቀር ሌላ ምንም አልነበረም።