ምዕራፍ 6 · 1 ደቂቃ ንባብ · 1 ደቂቃ ማዳመጥ
በማድቤቱ ወለል ላይ የወደቀው ገንዘብ
«ከሁሉ በሚያንስ የታመነ በብዙ ደግሞ የታመነ ነው።» — ሉቃስ 16:10
አማንዳ ፍራንሲስ የምትባል ታናሽ እኅት ነበረቻት፤ አማንዳም በጣም ትወዳት ነበር። እርሷን ነጻ ለማውጣት አማንዳ ብዙ ገንዘብ መክፈል ነበረባት — ከነበራት የሚበልጥ ገንዘብ። ስለዚህ ሃምሳ ዶላር ተበደረች፤ አሁን ዕዳ ነበረባት። ይህ ዕዳ ቀንና ሌሊት ያስጨንቃት ነበር።
አንድ ከሰዓት በኋላ አቶ ሮበርት የሚባል አንድ ደግ ሀብታም ሰው ቤተሰቡን ሊጠይቅ መጣ። ከእራት በኋላ በማድቤቱ ውስጥ ይጫወት ነበር፤ ሳያውቀውም የተጠቀለለች ትንሽ ወረቀት ወለሉ ላይ ጣለ። ምንም ልዩ ነገር አትመስልም ነበር።
ቆየት ብሎ አማንዳ ልታነሣት ጎንበስ ስትል ዓይኖቿ ፈጠጡ። ገንዘብ ነበር — ሦስት መቶ ዶላር! በክፍሉ ውስጥ ደግሞ ሌላ ማንም አልነበረም።
አንድ ተንኮለኛ ሐሳብ ሾልኮ ገባ፦ «ያዢው። አሁን ዕዳሽን መክፈል ትችያለሽ፤ ማንም ፈጽሞ አያውቅም።» አማንዳ ግን ወዲያው መልሳ፦ «አይሆንም። በዚህ ገንዘብ ምክንያት በምንም ዓይነት ችግር ውስጥ መግባት አልፈልግም» አለች።
አቶ ሮበርት ወደ ቤት ተመልሶ በየቦታው ሲፈልግ፣ አማንዳ በጸጥታ እጇን ወደ ኪሷ አስገብታ ዶላሩን በሙሉ አንድም ሳታስቀር ሰጠችው። እርሱም እጅግ ደስ ብሎትና አመስግኖ ምስጋናውን ለመግለጽ ሃምሳ ዶላር ሰጣት — ዕዳዋን ለመክፈል የሚያስፈልጋትን ልክ መጠን!
አማንዳ ማንም በማያይበት ጊዜ፣ ገንዘቡም በእርግጥ አስፈልጓት በነበረበት ጊዜ እንኳ ሐቀኛውን ነገር አደረገች። እግዚአብሔር አየ፤ እግዚአብሔርም ተንከባከባት። አንተም በትንሽ ነገር ታማኝ ስትሆን እርሱ እንደሚንከባከብህ ልትታመነው ትችላለህ።
ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ነገሩ ከባድ በሆነ ጊዜም፣ ማንም በማያይበት ጊዜም ሐቀኛ እንድሆን እርዳኝ። ሁልጊዜ በአንተ መታመን ስለምችል አመሰግንሃለሁ። አሜን።
ምዕራፍ 6 ተጠናቋል
በማድቤቱ ወለል ላይ የወደቀው ገንዘብ