ምዕራፍ 5 · 1 ደቂቃ ንባብ · 1 ደቂቃ ማዳመጥ
በምድር ቤቱ ውስጥ የቀረበ ጸሎት
«… ወደ እኔም የሚመጣውን ከቶ ወደ ውጭ አላወጣውም።» — ዮሐንስ 6:37
አማንዳ ካደገች በኋላ ከምንም በላይ የእግዚአብሔር መሆን ፈለገች። ነገር ግን ኩሩና ጠንካራ ፈቃድ ነበራት፤ ለረጅም ጊዜም በራሷ መንገድ፣ በጸጥታ፣ ያለ ምንም ጫጫታ ለመዳን ትፈልግ ነበር።
ጸለየች፤ ደጋግማም ጸለየች። በልቧ በቂ መልካም እንዳልሆነች ይሰማት ነበር፤ አንድ የሹክሹክታ ድምፅም «እግዚአብሔር አይሰማሽም» እያለ ይነግራት ነበር። አጥብቃ በሞከረች ቁጥር እግዚአብሔር ይበልጥ የራቀ መሰላት።
በመጨረሻ አንድ ከሰዓት በኋላ፣ በአንድ ደግ የኩዌከር ቤተሰብ ቤት ውስጥ እየሠራች ሳለች፣ አማንዳ ቁርጥ ውሳኔ አደረገች። ማዕዱን አዘጋጀች፣ ማንቆርቆሪያውን እሳት ላይ ጣደች፣ ለመጸለይም ወደ ምድር ቤቱ ወረደች። «ዛሬ ከሰዓት በኋላ መዳንን ማግኘት አለብኝ» አለች፤ «አለዚያ እስካገኘው ድረስ እጸልያለሁ።»
ልቧን ሁሉ በእግዚአብሔር ፊት አፈሰሰች። ከዚያም ከሁሉ የቀለሉትን ቃላት ጸለየች፦ «አቤቱ ጌታ ሆይ፣ ብትረዳኝ አምንሃለሁ።» እርሱን እንደምትታመን በተናገረችበት በዚያው ቅጽበት — ታመነችው።
ደስታ እንደ ፀሐይ ብርሃን ነፍሷን አጥለቀለቃት። ከባዱ ሸክም ተንከባሎ ወደቀ። እጆቿን ተመለከተች፤ ከላይ እስከ ታች አዲስ እንደ ሆነች ተሰማት። የምድር ቤቱን ደረጃ ሮጣ ወጣች፤ ቆየት ብላም ፊቷ እንኳ የተለየ መስሎ መታየት አለበት ብላ እርግጠኛ ሆና በትልቁ መስታወት ተመለከተች።
አማንዳ ለእግዚአብሔር የሚበቃ መልካም ሰው ለመሆን ራሷን ማስተካከል ያለባት መስሏት ነበር። ኢየሱስ ግን በቀላሉ ወደ እርሱ የሚመጣውንና የሚታመነውን ማንኛውንም ሰው ይቀበላል። አስቀድመህ በቂ መልካም መሆን አያስፈልግህም። ማድረግ ያለብህ መምጣት ብቻ ነው።
ውድ ኢየሱስ ሆይ፣ ማንንም ፈጽሞ ስለማትመልስ አመሰግንሃለሁ። እነሆኝ — ወደ አንተ እመጣለሁ፤ በአንተም እታመናለሁ። አሜን።
ምዕራፍ 5 ተጠናቋል
በምድር ቤቱ ውስጥ የቀረበ ጸሎት