ጻድቅና የሚያጸድቅ

ኃጢአተኛው ሲጸድቅ አይተናል፤ ማንንም ሰው ሊያጸድቅ የሚችል እግዚአብሔር ብቻ ነው የሚለውንም ታላቅ እውነት አስበናል፤ አሁን አንድ እርምጃ ወደ ፊት ሄደን እንዲህ ብለን እንጠይቃለን፦ ጻድቅ አምላክ በደለኞችን ሰዎች እንዴት ሊያጸድቅ ይችላል? ለዚህ ጥያቄ በሮሜ 3:21-26 ባለው በጳውሎስ ቃል ሙሉ መልስ እናገኛለን። የክፍሉን አካሄድ እንድንረዳ ከምዕራፉ ስድስት ቍጥሮችን እናንብብ፦

«አሁን ግን በሕግና በነቢያት የተመሰከረለት የእግዚአብሔር ጽድቅ ያለ ሕግ ተገልጦአል፥ እርሱም፥ ለሚያምኑ ሁሉ የሆነ፥ በኢየሱስ ክርስቶስ በማመን የሚገኘው የእግዚአብሔር ጽድቅ ነው፤ ልዩነት የለምና፤ ሁሉ ኃጢአትን ሠርተዋልና የእግዚአብሔርም ክብር ጎድሎአቸዋል፤ በኢየሱስ ክርስቶስም በሆነው ቤዛነት በኩል እንዲያው በጸጋው ይጸድቃሉ። እርሱንም እግዚአብሔር በእምነት የሚገኝ በደሙም የሆነ ማስተስሪያ አድርጎ አቆመው፤ ይህም በፊት የተደረገውን ኃጢአት በእግዚአብሔር ችሎታ ስለ መተው ጽድቁን ያሳይ ዘንድ ነው፥ ራሱም ጻድቅ እንዲሆን በኢየሱስም የሚያምነውን እንዲያጸድቅ አሁን በዚህ ዘመን ጽድቁን ያሳይ ዘንድ ነው።»

እዚህ ላይ ከራሴ ሕይወት ጥቂት ተሞክሮ ልንገርህ ፍቀድልኝ። በመንፈስ ቅዱስ እጅ ሥር ሆኜ ስለ ኃጢአት በተወቀስሁ ጊዜ፣ ስለ እግዚአብሔር ፍትሕ ጥርት ያለና የሰላ ስሜት ነበረኝ። ኃጢአት ለሌሎች ሰዎች ምንም ይሁን ምን፣ ለእኔ ሊሸከሙት የማይቻል ሸክም ሆነብኝ። ይበልጥ የፈራሁት ሲኦልን ሳይሆን ኃጢአትን ነበር። ራሴን እጅግ አስከፊ በደለኛ አድርጌ አውቅ ስለ ነበር፣ እግዚአብሔር ስለ ኃጢአቴ ባይቀጣኝ፣ ሊቀጣኝ ይገባው እንደ ነበር ሆኖ እንደ ተሰማኝ አስታውሳለሁ። የምድር ሁሉ ፈራጅ እንደ እኔ ያለውን ኃጢአት ሊኰንነው እንደሚገባ ተሰማኝ። በፍርድ ወንበር ላይ ተቀምጬ ራሴን ለጥፋት ፈረድሁበት፤ እኔ እግዚአብሔር ብሆን ኖሮ እንደ እኔ ያለውን በደለኛ ፍጥረት ወደ ሲኦል ጥልቅ ከመስደድ በቀር ሌላ ምንም ማድረግ ባልቻልሁ ነበር ብዬ ተናዘዝሁና። በዚያ ሁሉ ጊዜ ለእግዚአብሔር ስም ክብርና ለግብረ ገባዊ መንግሥቱ ቅንነት ጥልቅ ግድ በአእምሮዬ ውስጥ ነበረ። ያለ ፍትሕ ይቅር ብባል ሕሊናዬን እንደማያረካው ተሰማኝ። የሠራሁት ኃጢአት መቀጣት ነበረበት። ነገር ግን እግዚአብሔር እንዴት ጻድቅ ሆኖ እንደዚያ በደለኛ የነበርሁትን እኔን ሊያጸድቀኝ ይችላል የሚለው ጥያቄ ነበረ። ልቤን፦ «እንዴት ጻድቅ ሆኖ የሚያጸድቅም ሊሆን ይችላል?» ብዬ ጠየቅሁት። በዚህ ጥያቄ ተጨነቅሁ፤ ደከምሁም፤ ለእርሱም አንዳች መልስ ማየት አልቻልሁም። ሕሊናዬን የሚያረካ መልስ በእርግጥ ከቶ ልፈጥር ባልቻልሁ ነበር።

የስርየት ትምህርት ለእኔ ቅዱሳት መጻሕፍት በመለኮታዊ መንፈስ የተገለጡ ለመሆናቸው ከሁሉ እርግጠኛ ከሆኑት ማስረጃዎች አንዱ ነው። ጻድቁ ገዥ ስለ ዓመፀኛው ከሓዲ ይሞታል ብሎ ማን ሊያስብ ይፈልግ ወይም ይችል ነበር? ይህ የሰው አፈ ታሪክ ትምህርት ወይም የቅኔ ምናብ ሕልም አይደለም። ይህ የማስተስረያ መንገድ በሰዎች ዘንድ የታወቀው እውነታ ስለ ሆነ ብቻ ነው፤ ልብ ወለድ ሊፈጥረው ባልቻለ ነበር። እግዚአብሔር ራሱ ወሰነው፤ በሰው ሊታሰብ የሚችል ነገር አይደለም።

በኢየሱስ መሥዋዕት የሚገኘውን የመዳን ዕቅድ ከልጅነቴ ጀምሮ ሰምቼ ነበር፤ ነገር ግን በውስጠኛው ነፍሴ ውስጥ ስለ እርሱ የማውቀው ወንጌል ፈጽሞ ባልደረሰበት ሩቅ አገር ተወልጄ ካደግሁ ሰው የበለጠ አልነበረም። ብርሃኑ በዚያ ነበረ፤ እኔ ግን ዕውር ነበርሁ፤ ጌታ ራሱ ጉዳዩን ግልጥ ያደርግልኝ ዘንድ ግድ ነበረ። እግዚአብሔር ጻድቅ ይሆን ዘንድ ኢየሱስ ስለ ኃጢአት ማስተስረያ ሆኖ መገለጡን በመጽሐፍ ፈጽሞ ያላነበብሁ ያህል አዲስ ሆኖ፣ እንደ አዲስ መገለጥ መጣልኝ። ይህ ለእያንዳንዱ ዳግመኛ ለተወለደ የእግዚአብሔር ልጅ ባየው ጊዜ እንደ መገለጥ ሆኖ መምጣት እንዳለበት አምናለሁ፤ ማለቴ ያ የከበረው የጌታ ኢየሱስ ምትክነት ትምህርት ነው። መዳን በሌሎች ፋንታ በሚቀርብ መሥዋዕት እንደሚቻል፣ እንዲህ ላለውም ምትክነት በነገሮች የመጀመሪያ አቋምና ሥርዓት ውስጥ ዝግጅት እንደ ተደረገ ለመረዳት ደረስሁ። ከአብ ጋር በክብር የተካከለና አብሮ ዘላለማዊ የሆነ የእግዚአብሔር ልጅ በዚያ ማንነቱ ስለ እነርሱ መከራ ተቀብሎ ያድናቸው ዘንድ ከጥንት ጀምሮ የተመረጠ ሕዝብ የቃል ኪዳን ራስ እንደ ተደረገ እንዳይ ተደረግሁ። ውድቀታችን በመጀመሪያ የግል ውድቀት አልነበረም፤ የወደቅነው በተወካያችን በፊተኛው አዳም ነውና፤ ስለዚህ በሁለተኛ ተወካይ፣ ማለትም ሁለተኛ አዳማቸው ይሆን ዘንድ የሕዝቡ የቃል ኪዳን ራስ ለመሆን በወሰደው በእርሱ እንደ ገና መመለስ ተቻለን። እኔ በእርግጥ ኃጢአት ከመሥራቴ በፊት በመጀመሪያው አባቴ ኃጢአት እንደ ወደቅሁ አየሁ፤ ስለዚህም በሕግ አንጻር በሁለተኛ ራስና ተወካይ መነሣት እንደ ተቻለኝ ደስ አለኝ። በአዳም የሆነው ውድቀት የማምለጫ ቀዳዳ ትቶአል፤ ሌላው አዳም የፊተኛው ያመጣውን ጥፋት ሊያፈርስ ይችላል። ጻድቅ አምላክ ይቅር ሊለኝ መቻሉ ባሳሰበኝ ጊዜ፣ የእግዚአብሔር ልጅ የሆነው እርሱ ሰው እንደ ሆነና በተባረከ ማንነቱ ኃጢአቴን በገዛ ሥጋው በእንጨት ላይ እንደ ተሸከመ በእምነት ተረዳሁ፤ አየሁም። የደኅንነቴ ተግሣጽ በእርሱ ላይ እንደ ነበረ፣ በእርሱም ቍስል እኔ እንደ ተፈወስሁ አየሁ። ውድ ወዳጄ ሆይ፣ ይህን አይተኸው ታውቃለህን? እግዚአብሔር ቅጣትን ሳይተው የሰይፉንም ስለት ሳያደንዝ እንዴት ፍጹም ጻድቅ ሊሆን፣ ደግሞም ወሰን የሌለው መሐሪ ሊሆንና ወደ እርሱ የሚመለሱትን ኃጢአተኞች ሊያጸድቅ እንደሚችል ተረድተህ ታውቃለህን? ይህ የሆነው በማይወዳደረው ማንነቱ እጅግ የከበረው የእግዚአብሔር ልጅ ለእኔ የሚገባውን ፍርድ በመሸከም ሕጉን ለማስከበር ስለ ወሰደ ነው፤ ስለዚህም እግዚአብሔር ኃጢአቴን ሊያልፍ ይችላል። ተላላፊዎች ሁሉ ወደ ሲኦል ቢሰደዱ ኖሮ ሕጉ ሊከበር ከሚችለው ይልቅ የእግዚአብሔር ሕግ በክርስቶስ ሞት እጅግ ተከብሮአል። የሰው ዘር ሁሉ መከራ ከሚቀበል ይልቅ የእግዚአብሔር ልጅ ስለ ኃጢአት መከራ መቀበሉ የእግዚአብሔርን መንግሥት እጅግ የከበረ አድርጎ አጽንቶታል።

ኢየሱስ በእኛ ፋንታ የሞትን ቅጣት ተሸክሞአል። ድንቁን ተመልከት! እነሆ በመስቀል ላይ ተሰቅሎአል! ከቶ ልታየው የምትችለው ከሁሉ የሚበልጥ ትዕይንት ይህ ነው። የእግዚአብሔር ልጅና የሰው ልጅ፣ ሊነገር የማይችል ሥቃይ እየተሸከመ፣ ወደ እግዚአብሔር እንዲያቀርበን እርሱ ጻድቅ ሆኖ ስለ ዓመፀኞች በዚያ ተሰቅሎአል። ኦ፣ የዚያ ትዕይንት ክብር! ንጹሑ ተቀጣ! ቅዱሱ ተኰነነ! ለዘላለም የተባረከው እርግማን ሆነ! ወሰን የሌለው ክብር ያለው በአሳፋሪ ሞት ተገደለ! የእግዚአብሔርን ልጅ መከራ ይበልጥ በተመለከትሁ ቍጥር ለእኔ ጉዳይ በቂ መሆኑን ይበልጥ እርግጠኛ እሆናለሁ። ቅጣቱን ከእኛ ሊመልስ ካልሆነ ለምን መከራ ተቀበለ? እንግዲህ በሞቱ መልሶት ከሆነ ተመልሶአል፤ በእርሱ የሚያምኑም ሊፈሩት አያስፈልጋቸውም። ማስተስረያ ስለ ተደረገ፣ እግዚአብሔር የዙፋኑን መሠረት ሳያናውጥ ወይም የሕጉን መጽሐፍ በጥቂቱ እንኳ ሳያጠፋ ይቅር ሊል የሚችል መሆኑ ግድ ነው። ሕሊናም ለአስፈሪው ጥያቄዋ ሙሉ መልስ ታገኛለች። እግዚአብሔር በበደል ላይ ያለው ቍጣ ምንም ይሁን ምን፣ ከአእምሮ ግምት ሁሉ በላይ አስፈሪ መሆን አለበት። ሙሴ፦ «የቍጣህን ኃይል ማን ያውቃል?» ማለቱ ትክክል ነው። ይሁን እንጂ የክብር ጌታ፦ «ስለ ምን ተውኸኝ?» ብሎ ሲጮኽ ስንሰማ፣ ነፍሱንም አሳልፎ ሲሰጥ ስናይ፣ እንዲህ ባለ መለኮታዊ ማንነት በቀረበው በዚያ ፍጹም መታዘዝና በዚያ አስፈሪ ሞት የእግዚአብሔር ፍትሕ የተትረፈረፈ ክብር እንዳገኘ ይሰማናል። እግዚአብሔር ራሱ ለገዛ ሕጉ ከተገዛ ከዚህ በላይ ምን ሊደረግ ይችላል? በሰው ኃጢአት ሁሉ ውስጥ ካለው ጥፋት ይልቅ በስርየቱ ውስጥ ያለው ብቃት ይበልጣል።

የኢየሱስ የፍቅር ራስን መሠዋት ታላቅ ጥልቅ የኃጢአታችንን ተራሮች ሁሉ ሊውጣቸው ይችላል። ስለዚህ ስለ አንዱ ተወካይ ሰው ወሰን የሌለው በጎነት ብሎ ጌታ ሌሎችን ሰዎች፣ በራሳቸው ምንም ያህል የማይገባቸው ቢሆኑ፣ በሞገስ ሊመለከታቸው ይችላል። ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ በእኛ ፋንታ መቆሙ ከተአምራት ሁሉ የሚበልጥ ተአምር ነበር፤ በእኛ ፋንታ ቆሞ፦

እኛ ከቶ እንዳንሸከም፣
የአባቱን ጻድቅ ቍጣ ተሸከመ።

እርሱም ይህን አድርጎአል። «ተፈጸመ።» እግዚአብሔር ለገዛ ልጁ ስላልራራ ኃጢአተኛውን ይምረዋል። እግዚአብሔር መተላለፍህን ሊያልፍ ይችላል፤ ያንን መተላለፍ ከሁለት ሺህ ዓመት ገደማ በፊት በአንድያ ልጁ ላይ አኑሮታልና። በኢየሱስ ብታምን (ዋናው ነጥብ ይህ ነው)፣ ኃጢአትህ ለሕዝቡ የሚለቀቀው ፍየል በሆነው በእርሱ ተወስዶአል።

በእርሱ ማመን ምንድር ነው? «እርሱ አምላክና አዳኝ ነው» ማለት ብቻ አይደለም፤ ነገር ግን እርሱን ሙሉ በሙሉ ፈጽሞ መታመንና ከዚህ ጊዜ ጀምሮ ለዘላለም የመዳንህ ሁሉ አድርገህ መቀበል ነው—ጌታህ፣ ባለቤትህ፣ ሁሉ ነገርህ። ኢየሱስን ብትቀበለው እርሱ አስቀድሞ ተቀብሎሃል። በእርሱ ብታምን ወደ ሲኦል መሄድ እንደማትችል እነግርሃለሁ፤ ያ የክርስቶስን መሥዋዕት ከንቱ ማድረግ ይሆን ነበርና። መሥዋዕት ተቀባይነት አግኝቶ ያ መሥዋዕት የቀረበላት ነፍስ ትሞታለች ማለት ሊሆን አይችልም። የምታምን ነፍስ ልትኰነን ብትችል ኖሮ መሥዋዕቱ ለምን አስፈለገ? ኢየሱስ በእኔ ፋንታ ከሞተ እኔ ደግሞ ለምን እሞታለሁ? እያንዳንዱ አማኝ መሥዋዕቱ በእርግጥ ስለ እርሱ እንደ ቀረበ ሊናገር ይችላል፤ በእምነት እጁን በእርሱ ላይ ጭኖ የራሱ አድርጎታልና፤ ስለዚህ ከቶ እንደማይጠፋ ሊያምን ይችላል። ጌታ ይህን መባ ስለ እኛ ተቀብሎ ከዚያ በኋላ ለሞት አይፈርድብንም። ጌታ በገዛ ልጁ ደም የተጻፈውን ይቅርታችንን አንብቦ ከዚያ በኋላ ሊመታን አይችልም። ይህ የማይቻል ነው። ኦ፣ ወዲያውኑ ወደ ኢየሱስ እንድትመለከትና ከመጀመሪያው፣ ማለትም ለበደለኛ ሰው የምሕረት ምንጭ ከሆነው ከኢየሱስ፣ እንድትጀምር ጸጋ ቢሰጥህ!

«ኃጢአተኛውን ያጸድቃል።» «የሚያጸድቅ እግዚአብሔር ነው»፤ ስለዚህም፣ በዚህ ምክንያት ብቻ፣ ይህ ሊደረግ ይችላል፤ እርሱም ይህን የሚያደርገው በመለኮታዊ ልጁ የማስተስረያ መሥዋዕት በኩል ነው። ስለዚህ በጽድቅ ሊደረግ ይችላል—ማንም ከቶ እንዳይጠራጠረው ሆኖ በጽድቅ ይደረጋል—ፈጽሞም ይደረጋል፤ ስለዚህ ሰማይና ምድር በሚያልፉበት በዚያ አስፈሪ የመጨረሻ ቀን የመጽደቁን ጽናት የሚክድ ማንም አይኖርም። «የሚኰንንስ ማን ነው? የሞተው ክርስቶስ ነው። እግዚአብሔር የመረጣቸውን ማን ይከሳቸዋል? የሚያጸድቅ እግዚአብሔር ነው።»

እንግዲህ ምስኪን ነፍስ ሆይ! እንዳለህ ሆነህ ወደዚህ የነፍስ አድን ጀልባ ትገባለህን? ከመርከቡ መሰበር የምትድንበት ደኅንነት እዚህ አለ። እርግጠኛውን ማዳን ተቀበል። «ምንም ይዤ አልመጣሁም» ትላለህ። ምንም ነገር ይዘህ እንድትመጣ አልተጠየቅህም። ሕይወታቸውን ለማዳን የሚያመልጡ ሰዎች ልብሳቸውን እንኳ ትተው ይሄዳሉ። እንዳለህ ሆነህ ዘለህ ግባ።

አንተን ለማበረታታት ስለ ራሴ ይህን ነገር እነግርሃለሁ። ለመንግሥተ ሰማያት ያለኝ ብቸኛ ተስፋ በቀራንዮ መስቀል ላይ ስለ ኃጢአተኞች በተፈጸመው ሙሉ ስርየት ላይ ነው። በዚያ ላይ ጸንቼ እደገፋለሁ። በሌላ በየትኛውም ስፍራ የተስፋ ጥላ እንኳ የለኝም። አንተም እንደ እኔ በዚያው ሁኔታ ውስጥ ነህ፤ ሁለታችንም ለመታመኛ መሠረት የሚሆን የራሳችን የሆነ ዋጋ ያለው አንዳች ነገር የለንምና። እጅ ለእጅ ተያይዘን በመስቀሉ ሥር አብረን እንቁም፤ ስለ በደለኞች ደሙን ላፈሰሰው ለእርሱም ነፍሳችንን አንድ ጊዜ ለሁልጊዜ አደራ እንስጥ። በአንዱና በዚያው አዳኝ እንድናለን። በእርሱ እየታመንህ ብትጠፋ እኔም ደግሞ መጥፋት አለብኝ። በፊትህ ባቀረብሁት ወንጌል ላይ ያለኝን የራሴን መተማመን ለማረጋገጥ ከዚህ በላይ ምን ማድረግ እችላለሁ?