በመንፈስ ጀምራችሁ

ልናገራችሁ የምወደውን ቃል በገላትያ መልእክት ምዕራፍ ሦስት ቁጥር ሦስት ላይ ታገኙታላችሁ፤ ቁጥር ሁለትንም አብረን እናንብብ፦ «ይህን ብቻ ከእናንተ እንድማር እወዳለሁ፤ በሕግ ሥራ ወይም ከእምነት ጋር በሆነ መስማት መንፈስን ተቀበላችሁን? እንዲህን የማታስተውሉ ናችሁ?» ቀጥሎም ጥቅሴ ይመጣል፦ «በመንፈስ ጀምራችሁ አሁን በሥጋ ትፈጽማላችሁን?»

መንፈሳዊ ሕይወት እንዲታደስ፣ እንዲጠልቅ ወይም እንዲጠነክር ስንናገር፣ የምናስበው ደካማ፣ የተበላሸና ኃጢአት ያለበትን ነገር ነው፤ እንዲህ ብሎ በመናዘዝ በእግዚአብሔር ፊት ስፍራችንን መያዝም ታላቅ ነገር ነው፦

«አቤቱ አምላክ ሆይ፣ መንፈሳዊ ሕይወታችን መሆን እንደሚገባው አይደለም!»

አንባቢ ሆይ፣ እግዚአብሔር ይህን በልብህ ይሥራ።

በቤተ ክርስቲያን ዙሪያ ስንመለከት እጅግ ብዙ የድካም፣ የውድቀት፣ የኃጢአትና የጉድለት ምልክቶችን እናያለን፤ ስለዚህም እንዲህ ብለን ለመጠየቅ እንገደዳለን፦ ይህ ለምን ሆነ? የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን በእንዲህ ያለ ዝቅተኛ ሁኔታ ለመኖር የሚያስገድዳት ነገር አለን? ወይስ የእግዚአብሔር ሕዝብ ዘወትር በአምላካቸው ደስታና ብርታት መኖር በእርግጥ ይቻላቸዋልን?

የሚያምን ልብ ሁሉ እንዲህ ብሎ መመለስ አለበት፦ ይቻላል።

ከዚያም ታላቁ ጥያቄ ይመጣል፦ የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን በአጠቃላይ እንዲህ የደከመችው፣ አብዛኞቹ ክርስቲያኖችም የተሰጣቸውን መብት በሚመጥን ሁኔታ የማይኖሩት ለምንድን ነው? ይህስ በምን ይገለጻል? ለዚህ ምክንያት መኖር አለበት። እግዚአብሔር ሁሉን የሚችለውን ልጁን ክርስቶስን የአማኝ ሁሉ ጠባቂ እንዲሆን፣ ክርስቶስን ዘወትር በአጠገባችን ያለ እውነታ ለማድረግ፣ በክርስቶስም ያለንን ሁሉ ሊያካፍለንና ሊሰጠን አልሰጠንምን? እግዚአብሔር ልጁን ሰጥቷል፤ መንፈሱንም ሰጥቷል። ታዲያ አማኞች የተሰጣቸውን መብት በሚመጥን ሁኔታ የማይኖሩት እንዴት ነው?

በዚህ ጥያቄ ላይ ከአንድ በላይ በሆኑ መልእክቶች ውስጥ እጅግ የሚያስደነግጥ መልስ እናገኛለን። እንደ መጀመሪያይቱ ወደ ተሰሎንቄ ሰዎች መልእክት ያሉ መልእክቶች አሉ፤ በዚያ ጳውሎስ ለክርስቲያኖቹ በአጭሩ እንዲህ ይላቸዋል፦ «እንድታድጉ፣ እንድትበዙ፣ ከፊት ይልቅ እየጨመራችሁ እንድትሄዱ እወዳለሁ።» ገና ለጋዎች ነበሩ፤ በእምነታቸውም የጎደሉ ነገሮች ነበሩ፤ ነገር ግን ሁኔታቸው እስከዚያው ድረስ የሚያረካ ነበርና ታላቅ ደስታ ሰጠው፤ ደጋግሞም እንዲህ ብሎ ጻፈ፦ «ከፊት ይልቅ ትበዙ ዘንድ እግዚአብሔርን እለምናለሁ፤ ከፊት ይልቅ እንድትጨምሩ እጽፍላችኋለሁ» (1ኛ ተሰሎንቄ 4:1,10)። ነገር ግን በሌሎች መልእክቶች፣ በተለይም ወደ ቆሮንቶስ ሰዎችና ወደ ገላትያ ሰዎች በተጻፉት መልእክቶች፣ እጅግ በተለየ ድምፅ ይናገራል፤ ክርስቲያኖች ሊኖሩ በሚገባቸው መንገድ ያልኖሩበት አንዱ ምክንያት ምን እንደ ነበረ በብዙ ልዩ ልዩ መንገድ ይነግራቸዋል፤ ብዙዎቹ በሥጋ ኃይል ሥር ነበሩ። ጥቅሴ የዚህ አንድ ምሳሌ ነው። በእምነት ስብከት መንፈስ ቅዱስን እንደ ተቀበሉ ያሳስባቸዋል። ክርስቶስን ሰብኮላቸው ነበር፤ እነርሱም ያን ክርስቶስ ተቀብለው መንፈስ ቅዱስን በኃይል ተቀብለው ነበር። ነገር ግን ምን ሆነ? በመንፈስ ጀምረው፣ መንፈስ የጀመረውን ሥራ በሥጋ፣ በራሳቸው ጥረት ሊፈጽሙት ሞከሩ። ይህንኑ ትምህርት በቆሮንቶስ መልእክት ውስጥም እናገኘዋለን።

እንግዲህ በዚህ ስፍራ በክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለው ታላቁ ጉድለት ምን እንደ ሆነ የሚገልጥ አስደንጋጭ ግኝት አለን። እግዚአብሔር የክርስቶስን ቤተ ክርስቲያን በመንፈስ ቅዱስ ኃይል እንድትኖር ጠርቷታል፤ ቤተ ክርስቲያን ግን በአብዛኛው የምትኖረው ከእግዚአብሔር መንፈስ ተለይታ በሰው ሥጋ፣ በፈቃድ፣ በብርታትና በጥረት ኃይል ነው። ይህ የብዙ አማኞች በግል ሁኔታ እንደ ሆነ አልጠራጠርም፤ ኦ፣ እግዚአብሔር ከእርሱ የሆነ መልእክት ለእናንተ እንዳደርስ ቢጠቀምብኝ፣ ብቸኛው መልእክቴ ይህ ይሆናል፦ «ቤተ ክርስቲያን መንፈስ ቅዱስ ብርታቷና ረዳቷ መሆኑን ወደ መቀበል ብትመለስ፣ ሁሉንም ትታ በመንፈስ ትሞላ ዘንድ እግዚአብሔርን ወደ መጠበቅ ብትመለስ፣ የውበቷና የደስታዋ ዘመን ይመለሳል፤ የእግዚአብሔርም ክብር በመካከላችን ሲገለጥ እናያለን።» ለእያንዳንዱ አማኝ ያለኝ መልእክት ይህ ነው፦ «በየዕለቱ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ሥር መኖር እንዳለብህ እስካላስተዋልህ ድረስ ምንም ነገር አይረዳህም።»

እግዚአብሔር የመንፈስ ኃይል በሕይወታችሁ በየሰዓቱና በየደቂቃው የሚገለጥባችሁ ሕያዋን ዕቃዎች እንድትሆኑ ይፈልጋል፤ እግዚአብሔርም ይህን እንድትሆኑ ያስችላችኋል።

እንግዲህ ይህ ለገላትያ ሰዎች የተነገረው ቃል የሚያስተምረንን ጥቂት ቀላል ሐሳቦች ለመማር እንሞክር። (1) የክርስቲያን ሕይወት መጀመሪያ መንፈስ ቅዱስን መቀበል መሆኑን ያሳየናል። (2) በሥጋ ሳይሆን በመንፈስ መኖር እንዳለብን የመርሳት ምን ያህል ታላቅ አደጋ እንዳለ ያሳየናል። (3) በሥጋ ፍጽምናን የመፈለጋችን ፍሬዎችና ማስረጃዎች ምን እንደ ሆኑ ያሳየናል። ከዚያም (4) ከዚህ ሁኔታ የመዳንን መንገድ ያመለክተናል።

መንፈስ ቅዱስን መቀበል

በመጀመሪያ ጳውሎስ እንዲህ ይላል፦ «በመንፈስ ጀምራችሁ።» ልብ በሉ፤ ሐዋርያው በእምነት መጽደቅን ብቻ ሳይሆን ከዚያ የሚበልጥ ነገርንም ሰብኳል። ይህን ሰብኳል—መልእክቱም በዚህ የተሞላ ነው—የጸደቁ ሰዎች ከመንፈስ ቅዱስ በቀር መኖር እንደማይችሉ፣ ስለዚህም እግዚአብሔር ለጸደቀ ሰው ሁሉ ያትመው ዘንድ መንፈስ ቅዱስን እንደሚሰጠው ሰብኳል። ሐዋርያው ከአንድ ጊዜ በላይ በአጭሩ እንዲህ ይላቸዋል፦

«መንፈስ ቅዱስን እንዴት ተቀበላችሁ? በሕግ ስብከት ነውን ወይስ በእምነት ስብከት?»

በእርሱ ትምህርት ታላቅ መነቃቃት ወደ ሆነበት ወደዚያ ጊዜ መለስ ብሎ ሊያመለክታቸው ይችል ነበር። የእግዚአብሔር ኃይል ተገልጦ ነበር፤ የገላትያ ሰዎችም እንዲህ ብለው ለመመስከር ተገደው ነበር፦

«አዎን፣ መንፈስ ቅዱስን አግኝተናል፤ ክርስቶስን በእምነት ተቀብለን፣ በእምነት መንፈስ ቅዱስን ተቀበልን።»

እንግዲህ ባመኑ ጊዜ መንፈስ ቅዱስን እንደ ተቀበሉ እምብዛም የማያውቁ ብዙ ክርስቲያኖች እንዳሉ ያሰጋል። እጅግ ብዙ ክርስቲያኖች «ይቅርታን ተቀበልሁ፤ ሰላምንም ተቀበልሁ» ማለት ይችላሉ። ነገር ግን «መንፈስ ቅዱስን ተቀብላችኋልን?» ብላችሁ ብትጠይቋቸው ያመነታሉ፤ ብዙዎቹም አዎን ቢሉ እንኳ በማመንታት ይሉታል፤ ከዚያን ጊዜ ወዲህ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል መመላለስ ምን እንደ ሆነ እምብዛም እንደማያውቁም ይነግሯችኋል። ይህን ታላቅ እውነት አጥብቀን ለመያዝ እንሞክር፦ የእውነተኛ ክርስቲያናዊ ሕይወት መጀመሪያ መንፈስ ቅዱስን መቀበል ነው። የእያንዳንዱ ክርስቲያን አገልጋይ ሥራም የጳውሎስ ሥራ የነበረው ነው፤ ይኸውም ሕዝቡ መንፈስ ቅዱስን እንደ ተቀበሉ፣ እንደ እርሱ መሪነትና በእርሱ ኃይል መኖር እንዳለባቸው ማሳሰብ ነው።

መንፈስ ቅዱስን በኃይል የተቀበሉት እነዚያ የገላትያ ሰዎች፣ በመንፈስ የተጀመረውን በሥጋ ለመፈጸም በሚያደርገው በዚያ አስከፊ አደጋ ይስቱ ዘንድ ከተፈተኑ፣ መንፈስ ቅዱስን እንደ ተቀበሉ እምብዛም የማያውቁ፣ ወይም እንደ እምነት ነጥብ ቢያውቁትም እምብዛም የማያስቡበትና ስለ እርሱ እግዚአብሔርን እምብዛም የማያመሰግኑ ክርስቲያኖች ምን ያህል የባሰ አደጋ ላይ ይሆኑ ይሆን!

መንፈስ ቅዱስን ቸል ማለት

አሁን ግን በሁለተኛ ደረጃ ታላቁን አደጋ ተመልከቱ።

በባቡር ሀዲድ ላይ ባቡርን ከአንድ መስመር ወደ ሌላ መስመር ማዛወር ምን እንደ ሆነ ሁላችሁም ታውቃላችሁ። አንድ ባቡር ከሠረገላዎቹ ጋር በአንድ አቅጣጫ ሲጓዝ፣ በአንድ ስፍራ ያሉት የሀዲድ መቀየሪያዎች በትክክል ሳይከፈቱ ወይም ሳይዘጉ ቀርተው፣ ማንም ሳያስተውለው ወደ ቀኝ ወይም ወደ ግራ ወደ ሌላ መስመር ሊዛወር ይችላል። ይህም ለምሳሌ በጨለማ ሌሊት ቢሆን፣ ባቡሩ በተሳሳተ አቅጣጫ ይሄዳል፤ ተሳፋሪዎቹም የተወሰነ ርቀት እስኪሄዱ ድረስ ፈጽሞ ላያውቁት ይችላሉ።

ልክ እንደዚሁ እግዚአብሔር ለክርስቲያኖች መንፈስ ቅዱስን የሚሰጠው ሕይወታቸው ሁሉ በየዕለቱ በመንፈስ ኃይል እንዲኖር በማሰብ ነው። ሰው ከመንፈስ ቅዱስ ኃይል በቀር አንድ ሰዓት እንኳ እግዚአብሔርን የመምሰል ሕይወት መኖር አይችልም። ሰዎች እንደሚሉት ሥርዓት ያለው፣ ወጥ የሆነ፣ ነቀፋ የሌለበት ሕይወት፣ የበጎነትና የትጉ አገልግሎት ሕይወት ሊኖር ይችላል፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት ያለው ሕይወት ለመኖር፣ የእግዚአብሔርን መዳንና የእግዚአብሔርን ፍቅር እየተደሰተ ለመኖር፣ በአዲሱ ሕይወት ኃይል ለመኖርና ለመመላለስ—በየዕለቱና በየሰዓቱ በመንፈስ ቅዱስ ካልተመራ በቀር ይህን ማድረግ አይችልም።

አሁን ግን አደጋውን አድምጡ። የገላትያ ሰዎች መንፈስ ቅዱስን ተቀበሉ፤ በመንፈስ የተጀመረውን ግን በሥጋ ሊፈጽሙት ሞከሩ። እንዴት? መገረዝ እንዳለባቸው ይነግሯቸው ወደ ነበሩት፣ ወደ አይሁድ ሥርዓት ወደሚጎትቱ አስተማሪዎች ሥር ተመልሰው ወደቁ። ሃይማኖታቸውን በውጫዊ ሥርዓቶች ይፈልጉ ጀመር። ስለዚህም ጳውሎስ እንዲገረዙ ስላደረጓቸው ስለ እነዚያ አስተማሪዎች «በሥጋችሁ እንዲመኩ ልትገረዙ ይወዳሉ» ይላል (ገላትያ 6:13)።

አንዳንድ ጊዜ ሃይማኖታዊ ሥጋ የሚል አባባል ሲነገር ትሰማላችሁ። ይህ ምን ማለት ነው? ይህን ሐሳብ ለመግለጽ የተሰጠ አባባል ብቻ ነው፦ የሰው ተፈጥሮዬ፣ የሰው ፈቃዴና የሰው ጥረቴ በሃይማኖት ውስጥ እጅግ ንቁ ሊሆኑ ይችላሉ፤ ከተለወጥሁ በኋላና መንፈስ ቅዱስን ከተቀበልሁ በኋላም እግዚአብሔርን በራሴ ብርታት ለማገልገል መሞከር ልጀምር እችላለሁ።

እጅግ ትጉ ልሆንና ብዙ ነገር ልሠራ እችላለሁ፤ ሆኖም በዚያ ሁሉ ጊዜ ሥራው ከእግዚአብሔር መንፈስ ይልቅ የሰው ሥጋ ሥራ ሊሆን ይችላል። ሰው ሳያስተውለው ከመንፈስ ቅዱስ መስመር ወደ ሥጋ መስመር ሊዛወር መቻሉ፤ እጅግ ትጉ ሊሆንና ታላቅ መሥዋዕት ሊከፍል፣ ሆኖም ሁሉም በሰው ፈቃድ ኃይል ሊሆን መቻሉ ምንኛ የሚያስደነግጥ ሐሳብ ነው! አቤት፣ ራሳችንን ስንመረምር ከእግዚአብሔር የምንለምነው ታላቅ ጥያቄ፣ ሃይማኖታዊ ሕይወታችን ከመንፈስ ቅዱስ ኃይል ይልቅ በሥጋ ኃይል የሚኖር መሆን አለመሆኑን እንዲያሳየን ነው። ሰው ሰባኪ ሊሆን ይችላል፤ በአገልግሎቱ እጅግ በትጋት ሊሠራ ይችላል፤ ሰው የክርስቲያን ሠራተኛ ሊሆን ይችላል፤ ሌሎችም ታላቅ መሥዋዕት እንደሚከፍል ስለ እርሱ ይመሰክሩ ይሆናል፤ ሆኖም የሆነ ጉድለት እንዳለበት ይሰማችኋል። መንፈሳዊ ሰው እንዳልሆነ ይሰማችኋል፤ በሕይወቱ ውስጥ መንፈሳዊነት የለም። ማንም ሰው ስለ እነርሱ «እንዴት ያለ መንፈሳዊ ሰው ነው!» ለማለት እንኳ የማያስብባቸው ስንት ክርስቲያኖች አሉ! አቤት! የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ድካም ይህ ነው። ሁሉም በዚያች በአንዲት ቃል ውስጥ አለ—ሥጋ።

እንግዲህ ሥጋ ራሱን በብዙ መንገድ ሊገልጥ ይችላል። በሥጋዊ ጥበብ ሊገለጥ ይችላል። አእምሮዬ በሃይማኖት ጉዳይ እጅግ ንቁ ሊሆን ይችላል። ልሰብክ፣ ልጽፍ፣ ላስብ ወይም ላሰላስል፣ በእግዚአብሔር መጽሐፍና በእግዚአብሔር መንግሥት ነገሮች መጠመድም ደስ ሊያሰኘኝ ይችላል፤ ሆኖም የመንፈስ ቅዱስ ኃይል በግልጥ የሌለበት ሊሆን ይችላል። በክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ሁሉ ያለውን ስብከት ወስዳችሁ፣ ወዮ! በቃሉ ስብከት ውስጥ ሰዎችን የሚመልስ ኃይል ለምን ይህን ያህል እንደ ጠፋ፣ ብዙ ሥራ እየተሠራ ለዘላለም የሚሆን ፍሬ ግን ለምን ብዙ ጊዜ እጅግ ጥቂት እንደ ሆነ፣ ቃሉ አማኞችን በቅድስናና ራስን በመቀደስ ለማነጽ ለምን ይህን ያህል ኃይል እንደሌለው ብትጠይቁ—መልሱ እንዲህ የሚል እንደሚሆን እፈራለሁ፦ የመንፈስ ቅዱስ ኃይል አለመኖር ነው። ይህስ ለምንድን ነው? መንፈስ ቅዱስ ሊኖረው የሚገባውን ስፍራ ሥጋና የሰው ብርታት ከመያዛቸው በቀር ሌላ ምክንያት ሊኖር አይችልም። ይህ በገላትያ ሰዎች እውነት ነበር፤ በቆሮንቶስ ሰዎችም እውነት ነበር። ጳውሎስ እንዲህ እንዳላቸው ታውቃላችሁ፦ «መንፈሳውያን እንደ መሆናችሁ ልናገራችሁ አልቻልሁም፤ መንፈሳውያን ልትሆኑ ይገባችሁ ነበር፣ ነገር ግን ሥጋውያን ናችሁ።» በመልእክቶቹም ውስጥ ስለ ክርክርና ስለ መለያየት ምን ያህል ጊዜ ሊገሥጻቸውና ሊወቅሳቸው ግድ እንደ ሆነበት ታውቃላችሁ።

የመንፈስ ቅዱስ ፍሬ ማጣት

ሦስተኛው ሐሳብ፦ እንደ ገላትያ ሰዎች ያለች ቤተ ክርስቲያን ወይም አንድ ክርስቲያን እግዚአብሔርን በሥጋ ኃይል እያገለገለ እንደ ሆነ—በመንፈስ የተጀመረውን በሥጋ እየፈጸመ እንደ ሆነ—የሚያሳዩት ማስረጃዎች ወይም ምልክቶች ምንድን ናቸው?

መልሱ እጅግ ቀላል ነው። ሃይማኖታዊ የራስ ጥረት ሁልጊዜ በኃጢአተኛ ሥጋ ይደመደማል። የእነዚያ የገላትያ ሰዎች ሁኔታ ምን ነበር? በሕግ ሥራ ለመጽደቅ ይጣጣሩ ነበር። ሆኖም ይጣሉ ነበር፤ እርስ በርሳቸውም የመበላላት አደጋ ላይ ነበሩ። ሐዋርያው የፍቅር ጉድለታቸውን ለማመልከት የሚጠቀምባቸውን አባባሎች ቍጠሩ፤ ከአሥራ ሁለት በላይ ታገኛላችሁ—ምቀኝነት፣ ቅናት፣ ምሬት፣ ክርክርና ልዩ ልዩ አባባሎች። ስለዚህ የሚለውን በአራተኛውና በአምስተኛው ምዕራፍ አንብቡ። እግዚአብሔርን በራሳቸው ብርታት ለማገልገል እንዴት እንደ ሞከሩና ፈጽመው እንደ ወደቁ ታያላችሁ። ይህ ሁሉ ሃይማኖታዊ ጥረት በውድቀት ተደመደመ። የኃጢአትና የኃጢአተኛው ሥጋ ኃይል አሸነፋቸው፤ ሁኔታቸውም በአጠቃላይ ሊታሰብ ከሚችለው ሁሉ እጅግ አሳዛኝ ነበር።

ይህ ሊነገር በማይችል ክብደት ወደ እኛ ይመጣል። በክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን ውስጥ በየስፍራው፣ ክርስቲያን ነን በሚሉ የአብያተ ክርስቲያናት አባላት መካከል እንኳ፣ ከፍ ያለ የቅንነትና እግዚአብሔርን የመምሰል መመዘኛ ስለ መጥፋቱ ቅሬታ አለ። በንግድ ሥነ ምግባር ላይ የተሰበከ አንድ ስብከት የሰማሁትን አስታውሳለሁ። ኦ፣ ስለ ንግድ ሥነ ምግባር ወይም ብልሹነት ብቻ ሳይሆን ወደ ክርስቲያኖች ቤቶች ብንገባ፣ እግዚአብሔር ልጆቹን የጠራበትንና በመንፈስ ቅዱስ እንዲኖሩት የሚያስችላቸውን ሕይወት ብናስብ፣ ይህም ሆኖ ምን ያህል ፍቅር ማጣት፣ ቍጣ፣ ስለታምነትና ምሬት እንዳለ ብናስብ፣ በአብያተ ክርስቲያናት አባላት መካከልም ብዙ ጊዜ ምን ያህል ክርክር፣ ምን ያህል ምቀኝነት፣ ቅናት፣ ቶሎ መቀየምና ትዕቢት እንዳለ ብናስብ፣ እንዲህ ለማለት እንገደዳለን፦ «የእግዚአብሔር በግ መንፈስ መገኘት ምልክቶች የት አሉ?» ጠፍተዋል፣ በሚያሳዝን ሁኔታ ጠፍተዋል!

ብዙ ሰዎች ስለ እነዚህ ነገሮች የድካማችን ተፈጥሯዊ ውጤት እንደ ሆኑና ሊወገዱ እንደማይችሉ አድርገው ይናገራሉ። ብዙ ሰዎች ስለ እነዚህ ነገሮች ኃጢአት እንደ ሆኑ ይናገራሉ፤ ነገር ግን እነርሱን የማሸነፍ ተስፋ ቆርጠዋል። ብዙ ሰዎች በዙሪያቸው ባለችው ቤተ ክርስቲያን ስላሉት ስለ እነዚህ ነገሮች ይናገራሉ፤ ነገሮቹ የሚለወጡበትንም ትንሽ ተስፋ እንኳ አያዩም። ሥር ነቀል ለውጥ እስኪመጣ ድረስ፣ የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን በአማኙ ውስጥ ያለው ኃጢአት ሁሉ ከሥጋ፣ በሃይማኖታዊ እንቅስቃሴዎቻችን መካከል ካለ ሥጋዊ ሕይወት፣ እግዚአብሔርን በራስ ጥረት ለማገልገል ከመጣጣር እንደሚመጣ ማየት እስክትጀምር ድረስ ምንም ተስፋ የለም። መናዘዝን እስክንማርና የእግዚአብሔርን መንፈስ በኃይል ወደ ቤተ ክርስቲያኑ በሆነ መንገድ መመለስ እንዳለብን ማየት እስክንጀምር ድረስ መውደቃችን አይቀርም። ቤተ ክርስቲያን በበዓለ ኀምሳ የጀመረችው በምን ነበር? በዚያ በመንፈስ ጀመሩ። ነገር ግን ወዮ፣ የሚቀጥለው መቶ ዘመን ቤተ ክርስቲያን እንዴት ወደ ሥጋ ፈቀቅ አለች! ቤተ ክርስቲያንን በሥጋ ለመፈጸም አሰቡ።

የተባረከው ተሐድሶ በእምነት የመጽደቅን ታላቅ ትምህርት ስላስመለሰ፣ በዚያን ጊዜ የመንፈስ ቅዱስ ኃይል ሙሉ በሙሉ ተመልሷል ብለን አናስብ። እግዚአብሔር በእነዚህ በመጨረሻዎቹ ዘመናት ለቤተ ክርስቲያኑ ምሕረት እንደሚያደርግ እምነታችን ከሆነ፣ ይህ የሚሆነው ስለ መንፈስ ቅዱስ ያለው ትምህርትና እውነት መጠናት ብቻ ሳይሆን በፍጹም ልብ ስለሚፈለግ ነው፤ ያም እውነት ስለሚፈለግ ብቻ ሳይሆን አገልጋዮችና ጉባኤዎች በጥልቅ ትሕትና በእግዚአብሔር ፊት ተደፍተው በአንድ ጩኸት እንዲህ ሲሉ ስለሚገኙ ነው፦ «የእግዚአብሔርን መንፈስ አሳዝነናል፤ የእግዚአብሔርን መንፈስ በተቻለ መጠን በጥቂቱ ይዘን ክርስቲያን አብያተ ክርስቲያናት ለመሆን ሞክረናል፤ በመንፈስ ቅዱስ የተሞሉ አብያተ ክርስቲያናት ለመሆን አልፈለግንም።»

በቤተ ክርስቲያን ያለው ድካም ሁሉ ቤተ ክርስቲያን አምላኳን ለመታዘዝ እምቢ በማለቷ የመጣ ነው።

ይህስ ለምን ሆነ? መልሳችሁን አውቃለሁ። እንዲህ ትላላችሁ፦ «እጅግ ደካሞችና አቅመ ቢሶች ነን፤ ለመታዘዝ እንሞክራለን፣ ለመታዘዝም እንሳላለን፣ ነገር ግን በሆነ መንገድ እንወድቃለን።»

አቤት፣ አዎን፣ የምትወድቁት የእግዚአብሔርን ብርታት ስለማትቀበሉ ነው። ፈቃዱን በእናንተ ውስጥ ሊፈጽም የሚችለው እግዚአብሔር ብቻ ነው። እናንተ የእግዚአብሔርን ፈቃድ መፈጸም አትችሉም፤ መንፈስ ቅዱሱ ግን ይችላል፤ ቤተ ክርስቲያን፣ አማኞች ይህን እስኪገነዘቡ ድረስ፣ የእግዚአብሔርን ፈቃድ በሰው ጥረት ለማድረግ መሞከራቸውን ትተው መንፈስ ቅዱስ ሁሉን በሚችልና በሚያስችል ኃይሉ ሁሉ እንዲመጣ እስኪጠብቁ ድረስ፣ ቤተ ክርስቲያን እግዚአብሔር እንድትሆን የሚፈልገውንና ሊያደርጋት የሚወደውን ፈጽሞ አትሆንም።

ለመንፈስ ቅዱስ መገዛት

አሁን ወደ መጨረሻው ሐሳቤ እመጣለሁ፤ ጥያቄውም፦ የመመለሻው መንገድ ምንድን ነው?

የተወደድህ ወዳጄ፣ መልሱ ቀላልና ግልጥ ነው። ያ ባቡር ወደ ሌላ መስመር ተዛውሮ ከሆነ፣ ከመስመሩ ወደ ወጣበት ነጥብ ከመመለስ በቀር ሌላ መፍትሔ የለውም። ለገላትያ ሰዎች ከተሳሳቱበት ስፍራ ከመመለስ፣ በራሳቸው ብርታት ከሚያደርጉት ሃይማኖታዊ ጥረት ሁሉና ማንኛውንም ነገር በራሳቸው ሥራ ከመፈለግ ከመመለስ፣ ራሳቸውንም በትሕትና ለመንፈስ ቅዱስ ከማስገዛት በቀር ሌላ የመመለሻ መንገድ አልነበራቸውም። ለእኛም እንደ ግለ ሰብ ሌላ መንገድ የለንም።

ልቡ «ወዮ! ሕይወቴ የመንፈስ ቅዱስን ኃይል እምብዛም አያውቅም» ብሎ የሚሰማው ወንድም ወይም እኅት አለን? በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ሕይወትህ ምን ሊሆን እንደሚችል ምንም ልትገምተው እንደማትችል የሚገልጥ የእግዚአብሔርን መልእክት ይዤ ወደ አንተ እመጣለሁ። እጅግ ከፍ ያለ፣ እጅግ የተባረከና እጅግ ድንቅ ነው፤ ነገር ግን የዘላለም የእግዚአብሔር ልጅ ወደዚህ ዓለም መጥቶ ድንቅ ሥራዎቹን በእውነት እንደ ሠራ፣ በቀራንዮም በእውነት እንደ ሞተና በክቡር ደሙ ቤዛነትህን እንደ ፈጸመ፣ እንዲሁ በእውነት መንፈስ ቅዱስ በመለኮታዊ ኃይሉ ይቀድስህ ዘንድ፣ የእግዚአብሔርን የተባረከ ፈቃድ እንድታደርግ ያስችልህ ዘንድ፣ ልብህንም በደስታና በብርታት ይሞላ ዘንድ ወደ ልብህ ሊመጣ እንደሚችል የሚገልጥ መልእክት ይዤልህ መጥቻለሁ። ነገር ግን ወዮ! መንፈስ ቅዱስን ረስተነዋል፣ አሳዝነነዋል፣ አዋርደነዋል፤ እርሱም ሥራውን መሥራት አልቻለም። እኔ ግን ይህን መልእክት ይዤልህ መጥቻለሁ፦ በሰማይ ያለው አብ ልጆቹን በመንፈስ ቅዱሱ መሙላት ይወዳል። እግዚአብሔር ለእያንዳንዱ በግል፣ ለየብቻ፣ ለዕለት ተዕለት ሕይወት የመንፈስ ቅዱስን ኃይል ሊሰጥ ይናፍቃል። ትእዛዙ ለእያንዳንዳችን በግልም በአንድነትም ይመጣል። እግዚአብሔር እንደ ልጆቹ ተነሥተን ኃጢአታችንን በፊቱ እንድናቀርብና ምሕረትን እንድንለምነው ይፈልጋል። ኦ፣ እንዲህን የማታስተውሉ ናችሁ? በመንፈስ ጀምራችሁ፣ በመንፈስ የተጀመረውን በሥጋ ትፈጽማላችሁን? በኀፍረት እንስገድ፤ ሥጋዊ ሃይማኖታችን፣ የራሳችን ጥረትና በራስ መታመናችን የውድቀት ሁሉ ምክንያት እንደ ሆኑ በእግዚአብሔር ፊት እንናዘዝ።

ብዙ ጊዜ ወጣት ክርስቲያኖች እንዲህ ብለው ጠይቀውኛል፦ «እንዲህ የምወድቀው ለምንድን ነው? በፍጹም ልቤ በጽኑ ስእለት ገብቼ ነበር፤ እግዚአብሔርንም ለማገልገል በእውነት ተመኝቼ ነበር፤ ታዲያ ለምን ወደቅሁ?»

ለእንደነዚህ ሁልጊዜ አንድ መልስ እሰጣለሁ፦ «ውድ ወዳጄ፣ ክርስቶስ ብቻ በአንተ ውስጥ ሊያደርገው የሚችለውን በራስህ ብርታት ለማድረግ እየሞከርህ ነው።»

እነርሱም «ክርስቶስ ብቻ ሊያደርገው እንደሚችል በእርግጥ አውቅ ነበር፤ በራሴ አልታመንሁም ነበር» ሲሉኝ፣ መልሴ ሁልጊዜ እንዲህ ነው፦

«በራስህ ታምነህ ነበር፤ አለዚያ ልትወድቅ ባልቻልህ ነበር። በክርስቶስ ታምነህ ቢሆን ኖሮ እርሱ ሊወድቅ አይችልም ነበር።»

ኦ፣ በመንፈስ የተጀመረውን በሥጋ የመፈጸም ይህ ነገር እኛ ከምናውቀው እጅግ በጥልቀት በውስጣችን ሰርጿል። ከላይ የሚመጣውን በረከት ለመቀበል የምንዘጋጀው ወደ ፍጹም ኀፍረትና ባዶነት ስንደርስ ብቻ እንደ ሆነ እግዚአብሔር እንዲገልጥልን እንለምነው።

ስለዚህ እነዚህን ሁለት ጥያቄዎች ይዤ እመጣለሁ። የተወደድህ ወንድሜ አገልጋይ ሆይ—ይህን የወንጌል አገልጋይ ሁሉ እጠይቃለሁ—በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ሥር እየኖርህ ነውን? በአገልግሎትህና በእግዚአብሔር ፊት ባለው ሕይወትህ እንደ ተቀባ፣ በመንፈስ እንደ ተሞላ ሰው እየኖርህ ነውን? ወንድሞች ሆይ፣ ስፍራችን እጅግ የሚያስፈራ ነው። እግዚአብሔር ለእኛ የሚያደርገውን ለሰዎች ማሳየት ያለብን በቃላችንና በትምህርታችን ሳይሆን በሕይወታችን ነው። እግዚአብሔር ይህን እንድናደርግ ይርዳን!

የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን አባል ሁሉንና አማኝ ሁሉን እጠይቃለሁ፦ በየዕለቱ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ሥር የሆነ ሕይወት እየኖርህ ነውን ወይስ ያለ እርሱ ለመኖር እየሞከርህ ነው? እንደማትችል አስታውስ። መንፈስ በአንተ ውስጥ እንዲሠራና በአንተ ውስጥ እንዲኖር ራስህን ቀድሰህ ለእርሱ ሰጥተሃልን? ኦ፣ ና፤ የቍጣ ውድቀትን ሁሉ፣ ትንሽ ቢሆንም የአንደበት ውድቀትን ሁሉ፣ በመንፈስ ቅዱስ አለመኖርና በራስ ኃይል መገኘት ምክንያት የመጣውን ውድቀት ሁሉ ተናዘዝ። ራስህን ቀድሰሃልን? ራስህን ለመንፈስ ቅዱስ ሰጥተሃልን?

መልስህ አይደለም ከሆነ፣ ሁለተኛ ጥያቄ ይዤ እመጣለሁ—ራስህን ለመቀደስ ፈቃደኛ ነህን? ራስህን ለመንፈስ ቅዱስ ኃይል ለመስጠት ፈቃደኛ ነህን?

የመቀደስ የሰው ወገን ብቻውን እንደማይረዳህ በሚገባ ታውቃለህ። በሙሉ ማንነቴ ጽናት ራሴን መቶ ጊዜ ልቀድስ እችላለሁ፤ ያ ግን አይረዳኝም። የሚረዳኝ ይህ ነው—እግዚአብሔር ከሰማይ ራስን መቀደሱን ተቀብሎ ሲያትመው ነው።

እንግዲህ አሁን ራሳችሁን ለመንፈስ ቅዱስ ለመስጠት ፈቃደኞች ናችሁን? አሁን ልታደርጉት ትችላላችሁ። ብዙ ነገር ገና ጨለማና ብዥታ ያለበት፣ ከማስተዋላችንም በላይ ሊሆን ይችላል፤ ምንም ላይሰማችሁም ይችላል፤ ነገር ግን ኑ። ለውጡን ሊያመጣ የሚችለው እግዚአብሔር ብቻ ነው። መንፈስ ቅዱስን የሰጠን እግዚአብሔር ብቻ መንፈስ ቅዱስን በኃይል ወደ ሕይወታችን ሊመልስ ይችላል። እግዚአብሔር ብቻ «በውስጥ ሰውነታችን በመንፈሱ በኃይል ሊያጠነክረን» ይችላል። መሥዋዕቱን ለመክፈል፣ ሁሉንም ለመተው፣ ወደ እግዚአብሔር ለመጮኽና ለመጸለይ ጊዜ ለመስጠት ለሚፈቅድ ለሚጠባበቅ ልብ ሁሉ መልሱ ይመጣል። በረከቱ ሩቅ አይደለም። አምላካችን ሊረዳን ደስ ይለዋል። በመንፈስ የተጀመረውን በሥጋ ሳይሆን በመንፈስ እንድንፈጽም ያስችለናል።