በእግዚአብሔር ኃይል የተጠበቁ

የምናገርበትን ቃል በ1ኛ ጴጥሮስ 1:5 ታገኙታላችሁ። ሦስተኛው፣ አራተኛውና አምስተኛው ቁጥሮች እንዲህ ይላሉ፦ «የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ አምላክና አባት ይባረክ፤ . . . ከሙታን በተነሣው በኢየሱስ ክርስቶስ ትንሣኤ ለሕያው ተስፋ፥ ለማይጠፋና እድፈት ለሌለበት ለማያልፍም ርስት ዳግመኛ ወለደን፤ ይህም ርስት . . . ለመዳን በእምነት በእግዚአብሔር ኃይል ለተጠበቃችሁ ለእናንተ በሰማያት ቀርቶላችኋል።» የምንነጋገርበት ቃል ደግሞ ይህ ነው፦ «በእምነት በእግዚአብሔር ኃይል የተጠበቁ።»

በዚህ ስፍራ አማኝ ለመዳን ስለሚጠበቅበት ጥበቃ ሁለት ድንቅና የተባረኩ እውነቶች አሉን። አንደኛው እውነት በእግዚአብሔር ኃይል መጠበቅ ነው፤ ሁለተኛው እውነት ደግሞ በእምነት መጠበቅ ነው። ሁለቱንም ወገኖች ልንመለከት ይገባናል፤ የእግዚአብሔርን ወገን፣ ማለትም በቀኑ እያንዳንዱ ቅጽበት ጠባቂያችን ይሆን ዘንድ የቀረበልንን ሁሉን የሚችለውን ኃይሉን፤ እንዲሁም የሰውን ወገን፣ ማለትም እግዚአብሔር የመጠበቅ ሥራውን እንዲሠራ በእምነት ከመፍቀድ በቀር ምንም የምናደርገው ነገር እንደሌለ። በሰማይ ለእኛ ወደ ተጠበቀልን ርስት ዳግመኛ ተወልደናል፤ እኛም እዚህ በምድር ላይ በእግዚአብሔር ኃይል እንጠበቃለን። እንግዲህ ድርብ ጥበቃ እንዳለ እናያለን፤ ርስቱ በሰማይ ለእኔ ተጠብቋል፤ እኔም በምድር ላይ ለርስቱ እጠበቃለሁ።

እንግዲህ ስለዚህ ጥበቃ የመጀመሪያው ክፍል ምንም ጥርጥርና ምንም ጥያቄ የለም። እግዚአብሔር ርስቱን በሰማይ እጅግ በሚያስደንቅና ፍጹም በሆነ መንገድ ይጠብቃል፤ ርስቱም በዚያ በሰላም ተቀምጦ ይጠብቃል። ያው አምላክ ደግሞ እኔን ለርስቱ ይጠብቀኛል። ልረዳው የምፈልገው ይህን ነው።

አንድ አባት ለልጆቹ ርስት ለማዘጋጀትና ያንንም ለእነርሱ ለመጠበቅ ብዙ ቢደክም፣ ልጆቹን ግን ለርስቱ ባይጠብቃቸው እጅግ ሞኝነት እንደ ሆነ ታውቃላችሁ። አንድ ሰው ዘመኑን ሁሉ ገንዘብ በማከማቸት ቢያሳልፍና ማንኛውንም መሥዋዕትነት ቢከፍል፣ በብዙ አሥር ሺዎችም ሲያገኝ ስለ ምን ራሱን እንዲህ እንደሚሠዋ ብትጠይቁት፣ መልሱም፦ «ለልጆቼ ትልቅ ርስት ልተውላቸው እፈልጋለሁ፤ ለእነርሱም እየጠበቅሁላቸው ነው» የሚል ቢሆን፣ ከዚያም ያ ሰው ልጆቹን ለማስተማር ምንም እንደማይደክም፣ በመንገድ ላይ ያለ ልጓም እንዲሮጡ፣ በኃጢአትና በድንቁርና በስንፍናም መንገድ እንዲሄዱ እንደሚተዋቸው ብትሰሙ፣ ስለ እርሱ ምን ታስባላችሁ? እንዲህ አትሉምን፦ «ምስኪን ሰው! ለልጆቹ ርስትን ይጠብቃል፤ ልጆቹን ግን ለርስቱ አይጠብቃቸውም፤ አያዘጋጃቸውምም»! እንዲሁም፦ «አምላኬ ርስቱን ይጠብቅልኛል» ብለው የሚያስቡ፣ ነገር ግን፦ «አምላኬ እኔን ለዚያ ርስት ይጠብቀኛል» ብለው ማመን የማይችሉ እጅግ ብዙ ክርስቲያኖች አሉ። ያው ኃይል፣ ያው ፍቅር፣ ያው አምላክ ነው ድርብ ሥራውን የሚሠራው።

እንግዲህ እግዚአብሔር በእኛ ላይ ስለሚሠራው ሥራ፣ ማለትም ለርስቱ ስለሚጠብቀን፣ ልናገር እፈልጋለሁ። እጅግ ቀላል የሆኑ ሁለት እውነቶች እንዳሉን አስቀድሜ ተናግሬአለሁ፤ አንዱ መለኮታዊው ወገን ነው፤ በእግዚአብሔር ኃይል እንጠበቃለን፤ ሌላው ደግሞ የሰው ወገን ነው፤ በእምነት እንጠበቃለን።

በእግዚአብሔር ኃይል መጠበቅ

መለኮታዊውን ወገን ተመልከቱ፤ ክርስቲያኖች በእግዚአብሔር ኃይል ይጠበቃሉ።

መጠበቁ ሁሉን ያካትታል

ከሁሉ አስቀድሞ፣ ይህ ጥበቃ ሁሉን የሚያካትት መሆኑን አስቡ።

የሚጠበቀው ምንድን ነው? የምትጠበቁት እናንተ ናችሁ። ከእናንተ ምን ያህሉ? ሁለንተናችሁ። እግዚአብሔር ከእናንተ አንዱን ክፍል ጠብቆ ሌላውን ይተዋልን? አይደለም። አንዳንድ ሰዎች ይህ ጥበቃ ግልጽ ያልሆነ ጠቅላላ ጥበቃ እንደ ሆነና እግዚአብሔር በሚሞቱበት ጊዜ ወደ ሰማይ እንዲገቡ በሚያስችል መንገድ ብቻ እንደሚጠብቃቸው ያስባሉ። ነገር ግን «መጠበቅ» የሚለውን ቃል በሕልውናቸውና በባሕርያቸው ባለው ነገር ሁሉ ላይ አያውሉትም። ሆኖም እግዚአብሔር የሚፈልገው ይህንኑ ነው።

እነሆ፣ በእጄ ሰዓት አለ። ይህን ሰዓት ከአንድ ወዳጄ ተውሼው ቢሆንና እርሱም እንዲህ ብሎኝ ቢሆን እንበል፦

«ወደ አውሮፓ ስትሄድ ይዘኸው እንድትሄድ እፈቅድልሃለሁ፤ ነገር ግን በደኅና እንድትጠብቀውና መልሰህ እንድታመጣው ተጠንቀቅ።»

እኔም ሰዓቱን ባበላሸው፣ ቆጣሪዎቹ ቢሰበሩ፣ ፊቱም ቢበላሽ፣ ከመንኰራኵሮቹና ከሞላዎቹም አንዳንዶቹ ቢጠፉ፣ በዚያ ሁኔታም መልሼ ለወዳጄ ብሰጠው እንበል፤ እርሱም እንዲህ ይለኛል፦

«አይ፣ ያንን ሰዓት የሰጠሁህ እንድትጠብቀው ነበር።»

«ታዲያ አልጠበቅሁትምን? ሰዓቱ እነሆ።»

«ነገር ግን የሰዓቱን ቅርፊት ብቻ ወይም ፍርስራሹን መልሰህ እንድታመጣልኝ በዚያ ጠቅላላ መንገድ እንድትጠብቀው አልፈለግሁም። እያንዳንዱን ክፍሉን እንድትጠብቅ ነበር የጠበቅሁት።»

እንዲሁም እግዚአብሔር በመጨረሻ እንደ ምንም ብለን በእሳት እንደሚድን ሆነን እንድንድንና ወደ ሰማይ በጭንቅ እንድንገባ ብቻ በዚህ ጠቅላላ መንገድ ሊጠብቀን አይፈልግም። ነገር ግን የእግዚአብሔር የመጠበቅ ኃይልና ፍቅሩ በሕልውናችን እያንዳንዱ ዝርዝር ላይ ይሠራል።

እግዚአብሔር በመንፈሳዊ ነገሮች እንደሚጠብቃቸው፣ በምድራዊ ነገሮች ግን እንደማይጠብቃቸው የሚያስቡ አንዳንድ ሰዎች አሉ። ይህኛው፣ ይላሉ፣ ከእርሱ ድርሻ ውጭ ነው። እግዚአብሔር በዓለም ውስጥ እንድትሠሩ ይልካችኋል፤ ነገር ግን፦ «እንግዲህ የራሳችሁን ገንዘብ እንድታገኙና መተዳደሪያችሁንም ለራሳችሁ እንድታዘጋጁ ልተዋችሁ ይገባኛል» አላለም። ራሳችሁን መጠበቅ እንደማትችሉ ያውቃል። ይልቁንም እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ «ልጄ ሆይ፣ የምትሠራው ሥራ፣ የምትሰማራበት ንግድ፣ የምታወጣትም አንዲት ሳንቲም እንኳ የለችም፤ እኔ አባትህ ሁሉን በጥበቃዬ ሥር አደርገዋለሁ።» እግዚአብሔር ለመንፈሳዊው ብቻ ሳይሆን ለምድራዊውም ይጠነቀቃል። የብዙ ሰዎች ሕይወት ትልቁ ክፍል፣ አንዳንድ ጊዜ በቀን ስምንት ወይም ዘጠኝ ወይም አሥር ሰዓት፣ በንግድ ፈተናዎችና አሳብን በሚበትኑ ነገሮች መካከል ያልፋል፤ እግዚአብሔር ግን በዚያም ይጠነቀቅላችኋል። የእግዚአብሔር ጥበቃ ሁሉን ያካትታል።

እንዲህ ብለው የሚያስቡ ሌሎች ሰዎችም አሉ፦ «አሃ! በፈተና ጊዜ እግዚአብሔር ይጠብቀኛል፤ በተድላ ጊዜ ግን ጥበቃው አያስፈልገኝም፤ ያን ጊዜ እረሳዋለሁ፤ እንዲሄድም እተወዋለሁ።» ሌሎች ደግሞ በተቃራኒው ያስባሉ። እንዲህ ብለው ያስባሉ፦ «በተድላ ጊዜ፣ ነገሮች ሰላምና ጸጥታ በሆኑ ጊዜ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ተጣብቄ መኖር እችላለሁ፤ ከባድ ፈተናዎች ሲመጡ ግን እንደ ምንም ፈቃዴ ያምፃል፤ ያን ጊዜም እግዚአብሔር አይጠብቀኝም።»

እንግዲህ በተድላም በመከራም፣ በፀሐይ ብርሃንም በጨለማም፣ አምላካችሁ ሁልጊዜ ሊጠብቃችሁ የተዘጋጀ ነው የሚለውን መልእክት አመጣላችኋለሁ።

ደግሞም ስለዚህ ጥበቃ እንዲህ ብለው የሚያስቡ ሌሎች አሉ፦ «እግዚአብሔር እጅግ ታላቅ ክፋት ከማድረግ ይጠብቀኛል፤ ነገር ግን እግዚአብሔር እንዲጠብቀኝ ልጠብቅ የማልችላቸው ትናንሽ ኃጢአቶች አሉ። የቍጣ ኃጢአት አለ። እግዚአብሔር ያንን ድል እንዲነሣልኝ መጠበቅ አልችልም።»

አንድ ሰው ተፈትኖ እንደ ሳተ ወይም በስካር ወይም በነፍስ ግድያ እንደ ወደቀ ስትሰሙ፣ ስለ እግዚአብሔር የመጠበቅ ኃይል እግዚአብሔርን ታመሰግናላችሁ።

«እግዚአብሔር ባይጠብቀኝ ኖሮ እንደዚያ ሰው አደርግ ነበር» ትላላችሁ። ከስካርና ከነፍስ ግድያ እንደ ጠበቃችሁም ታምናላችሁ።

ታዲያ እግዚአብሔር ከቍጣ ፍንዳታ ሊጠብቃችሁ እንደሚችል ለምን አታምኑም? ይህ ብዙም አስፈላጊ እንዳልሆነ አስባችሁ ነበር፤ የአዲስ ኪዳን ታላቂቱ ትእዛዝ፦ «እንደ ወደድኋችሁ እናንተ ደግሞ እርስ በርሳችሁ ትዋደዱ» (ዮሐንስ 13:34) የምትል መሆኗን አላስታወሳችሁም። ቍጣችሁ፣ የችኰላ ፍርዳችሁና ስለታም ቃላችሁ በወጡ ጊዜ ከሁሉ በላይ በሆነው ሕግ፣ በእግዚአብሔር የፍቅር ሕግ ላይ ኃጢአትን ሠራችሁ። ሆኖም፦ «እግዚአብሔር አያደርገውም፤ እግዚአብሔር አይችልም» ትላላችሁ፤ አይ፣ «እግዚአብሔር አይችልም» አትሉም፤ ነገር ግን፦ «እግዚአብሔር ከዚያ አይጠብቀኝም» ትላላችሁ። ምናልባትም፦ «እርሱ ይችላል፤ ነገር ግን በእኔ ውስጥ ሊደርስበት የማይችልና እግዚአብሔርም የማያስወግደው አንድ ነገር አለ» ትሉ ይሆናል።

እንድጠይቃችሁ የምፈልገው ይህ ነው፦ አማኞች በአብዛኛው ከሚኖረው ሕይወት ይበልጥ የተቀደሰ ሕይወት ሊኖሩ ይችላሉን? አማኞች ከኃጢአት የሚጠብቃቸውን የእግዚአብሔርን የመጠበቅ ኃይል ቀኑን ሙሉ ሊለማመዱ ይችላሉን? አማኞች ከእግዚአብሔር ጋር በኅብረት ተጠብቀው ሊኖሩ ይችላሉን? እኔም በእነዚህ ቃላት ከእግዚአብሔር ቃል መልእክት አመጣላችኋለሁ፦ በእግዚአብሔር ኃይል የተጠበቁ። በእነዚህ ቃላት ላይ ምንም ገደብ የሚያደርግ ሐረግ የለም። ትርጕሙ፣ ራሳችሁን ሙሉ በሙሉና ፈጽሞ ለእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት አደራ ብትሰጡ፣ እርሱ ሊጠብቃችሁ ደስ ይለዋል ማለት ነው።

አንዳንድ ሰዎች ከአፋቸው የሚወጣ እያንዳንዱ ቃል ለእግዚአብሔር ክብር እስኪሆን ድረስ ፈጽሞ ሊደርሱ እንደማይችሉ ያስባሉ። ነገር ግን እግዚአብሔር ከእነርሱ የሚፈልገው፣ እግዚአብሔር ከእነርሱ የሚጠብቀው ይኸው ነው። እግዚአብሔር በአፋቸው ደጅ ላይ ጠባቂ ሊያኖር ፈቃደኛ ነው፤ እግዚአብሔር ያንን ካደረገ ደግሞ አንደበታቸውንና ከንፈሮቻቸውን ሊጠብቅ አይችልምን? ይችላል፤ እግዚአብሔርም በእርሱ ለሚታመኑት የሚያደርገው ይህንኑ ነው። የእግዚአብሔር ጥበቃ ሁሉን ያካትታል፤ ቅዱስ ሕይወት ለመኖር የሚናፍቅ ሁሉ ፍላጎቱን ሁሉ፣ ድካሙን ሁሉ፣ ጕድለቱን ሁሉ፣ ኃጢአቱንም ሁሉ በጥንቃቄ ያስብ፤ በማስተዋልም፦ «አምላኬ ሊጠብቀኝ የማይችልበት ኃጢአት አለን?» ይበል። ልብም፦ «የለም፤ እግዚአብሔር ከኃጢአት ሁሉ ሊጠብቀኝ ይችላል» ብሎ መመለስ ግድ ይሆንበታል።

መጠበቅ ኃይልን ይጠይቃል

ሁለተኛ፣ ይህን ጥበቃ ልትረዱ ብትፈልጉ፣ ሁሉን የሚያካትት ጥበቃ ብቻ ሳይሆን ሁሉን የሚችል ጥበቃ እንደ ሆነ አስታውሱ።

ይህ እውነት በነፍሴ ውስጥ እንዲቀረጽ እፈልጋለሁ፤ ልቤ ሁሉ በሁሉን ቻይነቱ አሳብ እስኪሞላ ድረስ እግዚአብሔርን ላመልክ እፈልጋለሁ። እግዚአብሔር ሁሉን የሚችል ነው፤ ሁሉን የሚችለው አምላክም በልቤ ውስጥ ሊሠራ፣ የመጠበቄን ሥራ ሊሠራ ራሱን ያቀርባል፤ እኔም ከሁሉን ቻይነት ጋር፣ ይልቁንም ሁሉን ከሚችለው ከእርሱ፣ ከሕያው እግዚአብሔር ጋር ልተሳሰርና በእጁ መዳፍ ውስጥ ስፍራዬን ላገኝ እፈልጋለሁ። መዝሙረ ዳዊትን ታነባላችሁ፤ ዳዊት በሚጠቀምባቸው በብዙ አነጋገሮች ውስጥ ስላሉት ድንቅ አሳቦችም ታስባላችሁ፤ ለምሳሌ እግዚአብሔር አምላካችን፣ አምባችን፣ መጠጊያችን፣ ጽኑ ግንባችን፣ ኃይላችን እና መድኃኒታችን እንደ ሆነ ሲናገር። የዘላለሙ አምላክ ራሱ ለምታምን ነፍስ መሸሸጊያ እንደ ሆነ፣ አማኙንም ወስዶ በእጁ መዳፍ ውስጥ፣ በድንኳኑ መሰወሪያ ውስጥ፣ በክንፎቹ ጥላ ሥር፣ በላባዎቹም ሥር እንዴት እንደሚጠብቀው ዳዊት እጅግ ድንቅ የሆነ ማስተዋል ነበረው። ዳዊትም በዚያ ኖረ። ወይ! እኛ የበዓለ ኀምሳ ልጆች የሆንን፣ ክርስቶስንና ደሙን፣ ከሰማይም የተላከውን መንፈስ ቅዱስን ያወቅን፣ ሁሉን ከሚችለው አምላክ ጋር እርሱን ጠባቂያችን አድርገን እየተንቀጠቀጥን በየእርምጃው መመላለስ ምን ማለት እንደ ሆነ ይህን ያህል ጥቂት የምናውቀው ስለ ምን ነው?

በልባችሁ ውስጥ በሚሆነው በእያንዳንዱ የጸጋ ሥራ እናንተን ለመባረክ የእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት በሙሉ እንደሚሠራ አስባችሁ ታውቃላችሁን? ወደ አንድ ሰው ብሄድና እርሱ የገንዘብ ስጦታ ቢሰጠኝ፣ እቀበለዋለሁ፤ ይዤውም እሄዳለሁ። እርሱ ከገንዘቡ የተወሰነውን ሰጠኝ፤ ቀሪውን ለራሱ ያስቀራል። የእግዚአብሔር ኃይል ግን እንደዚያ አይደለም። እግዚአብሔር ከኃይሉ ምንም ነገር ከራሱ ለይቶ ሊሰጥ አይችልም፤ ስለዚህ የእግዚአብሔርን ኃይልና በጎነት ልለማመድ የምችለው ከእርሱ ከራሱ ጋር በተገናኘሁና በኅብረት በሆንሁ መጠን ብቻ ነው፤ ከእርሱ ከራሱ ጋር ስገናኝና ኅብረት ሳደርግ ደግሞ ከእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት በሙሉ ጋር እገናኛለሁ፤ ኅብረትም አደርጋለሁ፤ በየቀኑም የሚረዳኝ የእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት አለኝ።

አንድ ልጅ ምናልባት እጅግ ባለጠጋ አባት ይኖረዋል፤ ልጁም ንግድ ሊጀምር ሲል አባቱ እንዲህ ይለዋል፦ «ለሥራህ የምትፈልገውን ያህል ገንዘብ ልትወስድ ትችላለህ።» አባቱ ያለው ሁሉ ለልጁ ተሰጥቷል። እግዚአብሔርም፣ ሁሉን የሚችለው አምላካችሁ፣ እንዲሁ ነው። ይህን ልትቀበሉት ያስቸግራችኋል፤ ራሳችሁን እንደ ትንሽ ትል ይሰማችኋል። ትንሽ ትልን ለመጠበቅ ሁሉን ቻይነቱ ያስፈልጋልን! አዎን፣ በአፈር ውስጥ የምትኖረውን እያንዳንዷን ትንሽ ትል ለመጠበቅ፣ ደግሞም ዓለማትን ለመጠበቅ ሁሉን ቻይነቱ ያስፈልጋል፤ ስለዚህ የእናንተንና የእኔን ነፍስ ከኃጢአት ኃይል ለመጠበቅ ሁሉን ቻይነቱ ከዚያ እጅግ የበለጠ ያስፈልጋል።

ወይ! በጸጋ ልታድጉ ብትፈልጉ፣ እዚህ መጀመርን እባካችሁ ተማሩ። በፍርዳችሁና በማሰላሰላችሁ፣ በአሳባችሁና በሥራችሁ፣ በጥያቄያችሁና በጥናታችሁ፣ በጸሎታችሁም ሁሉ፣ ሁሉን በሚችለው አምላካችሁ መጠበቅን ተማሩ። ሁሉን የሚችለው አምላክ በእርሱ ለሚታመን ልጅ የማያደርገው ምን አለ? መጽሐፍ ቅዱስ፦ «ከምንለምነው ወይም ከምናስበው ሁሉ ይልቅ እጅግ አብልጦ» (ኤፌሶን 3:20) ይላል። ልታውቁትና ልትታመኑበት የሚገባችሁ ሁሉን ቻይነትን ነው፤ ያን ጊዜም ክርስቲያን ሊኖር እንደሚገባው ትኖራላችሁ። እግዚአብሔርን ማጥናትን፣ እግዚአብሔርን የመምሰል ሕይወትም በእግዚአብሔር የተሞላ ሕይወት፣ እግዚአብሔርን የሚወድና እርሱን የሚጠብቅ፣ በእርሱ የሚታመንና እንዲባርከውም የሚፈቅድለት ሕይወት እንደ ሆነ ማስተዋልን ምን ያህል ጥቂት ተምረናል! ከእግዚአብሔር ኃይል በቀር የእግዚአብሔርን ፈቃድ ልናደርግ አንችልም። እግዚአብሔር የኃይሉን የመጀመሪያ ልምምድ የሚሰጠን ለተጨማሪ እንድንናፍቅ፣ መጥተንም እርሱ ሊያደርገው የሚችለውን ሁሉ እንድንጠይቅ ሊያዘጋጀን ነው። እግዚአብሔር በየቀኑ በእርሱ እንድንታመን ይርዳን።

መጠበቁ የማያቋርጥ ነው

ሌላም አሳብ አለ። ይህ ጥበቃ ሁሉን የሚያካትትና ሁሉን የሚችል ብቻ ሳይሆን የማያቋርጥና ያልተቆራረጠም ነው።

ሰዎች አንዳንድ ጊዜ እንዲህ ይላሉ፦ «ለአንድ ሳምንት ወይም ለአንድ ወር እግዚአብሔር እጅግ በሚያስደንቅ ሁኔታ ጠብቆኛል፤ በፊቱ ብርሃን ኖሬአለሁ፤ ከእርሱ ጋር በነበረኝ ኅብረት ያላገኘሁት ደስታ አልነበረም ለማለት እችላለሁ። ለሌሎች በምሠራው ሥራ ባርኮኛል። ነፍሳትን ሰጥቶኛል፤ አንዳንድ ጊዜም በንስር ክንፎች ወደ ሰማይ እንደምወሰድ ይሰማኝ ነበር። ነገር ግን አልቀጠለም። እጅግ መልካም ነበር፤ ሊዘልቅ አልቻለም።» አንዳንዶችም፦ «ትሑት ሆኜ እንድኖር እወድቅ ዘንድ ግድ ነበር» ይላሉ። ሌሎች ደግሞ፦ «የራሴ ጥፋት እንደ ሆነ አውቃለሁ፤ ነገር ግን እንደ ምንም ሁልጊዜ በከፍታዎች ላይ መኖር አይቻልም» ይላሉ።

ወይ፣ ወዳጆች ሆይ፣ ስለ ምን ይሆናል? የእግዚአብሔር ጥበቃ የማያቋርጥና ያልተቆራረጠ የማይሆንበት ምክንያት ሊኖር ይችላልን? እስቲ አስቡ። ሕይወት ሁሉ ያልተቆራረጠ ቀጣይነት ነው። ሕይወቴ ለግማሽ ሰዓት ቢቆም እሞት ነበር፤ ሕይወቴም ያልፍ ነበር። ሕይወት የማያቋርጥ ነገር ነው፤ የእግዚአብሔርም ሕይወት የቤተ ክርስቲያኑ ሕይወት ነው፤ የእግዚአብሔርም ሕይወት በእኛ ውስጥ የሚሠራው ሁሉን የሚችል ኃይሉ ነው። እግዚአብሔርም ሁሉን የሚችል ሆኖ ወደ እኛ ይመጣል፤ ያለ አንዳች ቅድመ ሁኔታ ጠባቂዬ ሊሆን ራሱን ያቀርባል፤ ጥበቃውም ማለት ቀን በቀን፣ ቅጽበት በቅጽበት እግዚአብሔር ይጠብቀናል ማለት ነው።

«እግዚአብሔር ለአንድ ቀን ከሚታይ በደል ሊጠብቃችሁ ይችላል ብላችሁ ታስባላችሁን?» ብዬ ብጠይቃችሁ፣ እንዲህ ብላችሁ ትመልሱ ነበር፦ «ሊያደርገው እንደሚችል ማወቅ ብቻ ሳይሆን እንዳደረገውም አስባለሁ። ምንም እንኳ ሁልጊዜ በውስጤ ኃጢአተኛ ባሕርይ ቢኖረኝም፣ ልቤን በቅዱስ ሀልዎቱ የጠበቀባቸውና አውቄ ከማደርገው፣ ከሚታይ በደል የጠበቀኝ ቀኖች ነበሩ።»

እንግዲህ ለአንድ ሰዓት ወይም ለአንድ ቀን ያንን ሊያደርግ ከቻለ፣ ለሁለት ቀን ለምን አይሆንም? ወይ! በቃሉ እንደ ተገለጠው የእግዚአብሔርን ሁሉን ቻይነት የተስፋችን መለኪያ እናድርገው። እግዚአብሔር በቃሉ፦ «እኔ እግዚአብሔር እጠብቃታለሁ፤ በየቅጽበቱም አጠጣታለሁ» (ኢሳይያስ 27:3) አላለምን? ይህ ምን ማለት ሊሆን ይችላል? «በየቅጽበቱ» በእርግጥ በየቅጽበቱ ማለት ነውን? እግዚአብሔር ስለዚያ የቀይ ወይን ቦታ የፀሐይ ሙቀትና የሚያቃጥል ነፋስ ፈጽሞ እንዳያደርቀው በየቅጽበቱ እንደሚያጠጣው ተስፋ ሰጥቷልን? አዎን። በደቡብ አፍሪካ አንዳንድ ጊዜ ተክልን ያጣብቃሉ፤ ከላዩም የውኃ ጠርሙስ ያስራሉ፤ ይኸውም በዙሪያው ያስቀመጡትን ነገር የሚያረሰርስ ጠብታ አልፎ አልፎ እንዲወርድ ነው። እንዲሁም የተጣበቀው ተክል ሥር ሰድዶ የፀሐይን ሙቀት እስኪቋቋም ድረስ እርጥበቱ ሳያቋርጥ በዚያ ይጠበቃል።

አምላካችን ለእኛ ባለው ርኅሩኅ ፍቅሩ፣ ተስፋ ከሰጠ በኋላ በየቅጽበቱ አይጠብቀንምን? ወይ! ይህን አሳብ አንድ ጊዜ ብንይዘው፦ መንፈሳዊ ሕይወታችን ሁሉ የእግዚአብሔር ሥራ ነው፤ «ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በእናንተ የሚሠራ እግዚአብሔር ነውና» (ፊልጵስዩስ 2:13)፤ ያንን ከእግዚአብሔር ለመጠበቅ እምነት አንድ ጊዜ ስናገኝ፣ እግዚአብሔር ሁሉን ያደርግልናል።

ጥበቃው የማያቋርጥ ሊሆን ይገባዋል። በየማለዳው ስትነቁ እግዚአብሔር ይገናኛችኋል። ጥያቄው፦ «በማለዳ ስነቃ እርሱን ማሰብ ብረሳ ምን ይሆናል?» የሚል አይደለም። መንቃታችሁን ለእግዚአብሔር አደራ ብትሰጡ፣ እግዚአብሔር በማለዳ ስትነቁ በመለኮታዊ የፀሐይ ብርሃኑና በፍቅሩ ይገናኛችኋል፤ ቀኑን ሙሉ በሁሉን ቻይ ኃይሉ ሳያቋርጥ የሚጠነቀቅላችሁ እግዚአብሔር እንዳላችሁ የሚያውቅ ንቃትንም ይሰጣችኋል። እግዚአብሔርም በሚቀጥለው ቀንና በየቀኑ ይገናኛችኋል፤ በኅብረት ልምምድ ውስጥ አንዳንድ ጊዜ ውድቀት ቢመጣም ግድ የለም። ስፍራችሁን አጽንታችሁ፦ «ጌታ ሆይ፣ የምትችለውን ሁሉ እንድታደርግ እጠብቅሃለሁ፤ ፈጽመህም እንድትጠብቀኝ ቀን በቀን በአንተ እታመናለሁ» ብትሉ፣ እምነታችሁ እየጠነከረ እየጠነከረ ይሄዳል፤ የእግዚአብሔርንም የመጠበቅ ኃይል ሳይቋረጥ ታውቃላችሁ።

በእምነት መጠበቅ

አሁን ደግሞ ሌላውን ወገን፣ ማመንን፤ «በእምነት በእግዚአብሔር ኃይል የተጠበቁ።» ይህን እምነት እንዴት ልንመለከተው ይገባናል?

እምነት አቅመ ቢስነትን ያመለክታል

ከሁሉ አስቀድሜ ልናገር፤ ይህ እምነት በእግዚአብሔር ፊት ፍጹም አቅመ ቢስነትንና ምንም ማድረግ አለመቻልን ያመለክታል።

ከእምነት ሁሉ ሥር የአቅመ ቢስነት ስሜት አለ። የምፈጽመው ትንሽ ጉዳይ ቢኖረኝ፣ ምናልባት ቤት ለመግዛት፣ ንብረቱን በስሜ የማዛወሩን ሥራ የሚሠራውና ዝግጅቱን ሁሉ የሚያደርገው ጠበቃው ነው። እኔ ያንን ሥራ ልሠራው አልችልም፤ በዚያ ወኪል በመታመኔም ልሠራው እንደማልችል እመሰክራለሁ። እንዲሁም እምነት ሁልጊዜ አቅመ ቢስነትን ያመለክታል። በብዙ ሁኔታዎች፦ «በብዙ ድካም ልሠራው እችላለሁ፤ ሌላው ግን ከእኔ በተሻለ ሊሠራው ይችላል» ማለት ነው። በአብዛኛው ግን ፍጹም አቅመ ቢስነት ነው፤ ሌላው ሊሠራልኝ ግድ ነው። የመንፈሳዊ ሕይወትም ምሥጢሩ ይኸው ነው። ሰው እንዲህ ማለትን መማር አለበት፦ «ሁሉን ትቻለሁ፤ ሞክሬአለሁ፣ ናፍቄአለሁ፣ አስቤአለሁ፣ ጸልዬአለሁ፤ ነገር ግን ውድቀት መጥቷል። እግዚአብሔር ባርኮኛል፤ ረድቶኛልም፤ ቢሆንም በመጨረሻ ብዙ ኃጢአትና ኀዘን ነበር።» ሰው እንዲህ ተሰብሮ ወደ ፍጹም አቅመ ቢስነትና ራሱን ወደ መቍረጥ ሲደርስና፦ «ምንም ማድረግ አልችልም!» ሲል ምንኛ ታላቅ ለውጥ ይመጣል!

ጳውሎስን አስታውሱ። የተባረከ ሕይወት ይኖር ነበር፤ እስከ ሦስተኛው ሰማይም ተነጥቆ ነበር፤ ከዚያም የሥጋ መውጊያ፣ «የሚጎስመኝ የሰይጣን መልእክተኛ» መጣበት። ምን ሆነ? ጳውሎስ ሊረዳው አልቻለም፤ ከእርሱም እንዲያርቀው ሦስት ጊዜ ጌታን ለመነ፤ ጌታ ግን በመሠረቱ እንዲህ አለው፦

«አይሆንም፤ ራስህን ከፍ ልታደርግ ትችላለህ፤ ስለዚህ ደካማና ትሑት ሆነህ እንድትኖር ይህን መከራ ልኬብሃለሁ።»

ጳውሎስም ከዚያ በኋላ ፈጽሞ የማይረሳውን ትምህርት ተማረ፤ ይኸውም በድካሙ ደስ መሰኘት ነበር። እርሱ በደከመ ቍጥር የበለጠ እንደሚሻለው ተናገረ፤ ሲደክም በጌታው በክርስቶስ ኃይለኛ ነበርና።

ሰዎች «ከፍተኛው ሕይወት» ወደሚሉት ልትገቡ ትፈልጋላችሁን? እንግዲያስ አንድ እርምጃ ወደ ታች ውረዱ። ዶክተር ቦርድማን እንዴት በአንድ ወቅት አንድ ጨዋ ሰው ጥሩ ጥይት የሚሠራበትን ፋብሪካ እንዲያይ እንደ ጋበዘው ሲናገር አስታውሳለሁ፤ ሠራተኞቹ ይህን የሚያደርጉት የቀለጠውን እርሳስ ከታላቅ ከፍታ በማፍሰስ ነበር ብዬ አምናለሁ። ይህ ጨዋ ሰው ሥራው እንዴት እንደሚሠራ እንዲያይ ዶክተር ቦርድማንን ወደ ማማው ጫፍ ሊወስደው ፈለገ። ዶክተሩም ወደ ማማው መጣ፤ በበሩ ገባ፤ ደረጃውንም መውጣት ጀመረ፤ ጥቂት ደረጃዎችን እንደ ወጣ ግን ጨዋው ሰው ጮኾ እንዲህ አለ፦

«ያ የተሳሳተ መንገድ ነው። በዚህ በኩል ወደ ታች መውረድ አለብህ፤ ያ ደረጃ ተቆልፏል።»

ጨዋው ሰው ብዙ ደረጃዎች ወደ ታች ይዞት ወረደ፤ በዚያም ወደ ጫፉ የሚያወጣው ሊፍት ተዘጋጅቶ ነበር፤ እርሱም እንዲህ አለ፦

«ብዙ ጊዜ ወደ ላይ ለመውጣት ከሁሉ የተሻለው መንገድ ወደ ታች መውረድ እንደ ሆነ ትምህርት ተምሬአለሁ።»

አዎን፣ እግዚአብሔር እጅግ ዝቅ ሊያደርገን ግድ ይሆንበታል፤ የባዶነት፣ ተስፋ የመቍረጥና የምንምነት ስሜት ሊመጣብን ግድ ነው። የዘላለሙ አምላክ በኃይሉ ራሱን የሚገልጠው፣ ልባችንም በእግዚአብሔር ብቻ መታመንን የሚማረው፣ በፍጹም አቅመ ቢስነት ወደ ታች ስንሰምጥ ነው።

በእርሱ ፍጹም እንዳንታመን የሚከለክለን ምንድን ነው?

ብዙዎች እንዲህ ይላሉ፦ «የምትለውን አምናለሁ፤ ነገር ግን አንድ ችግር አለ። መታመኔ ፍጹምና ሁልጊዜ የሚኖር ቢሆን ሁሉ ይስተካከል ነበር፤ እግዚአብሔር መታመንን እንደሚያከብር አውቃለሁና። ታዲያ ያንን መታመን እንዴት ላገኘው እችላለሁ?»

መልሴ ይህ ነው፦ «በራስ ሞት ነው። ለመታመን ትልቁ እንቅፋት የራስ ጥረት ነው። የራስህ ጥበብ፣ አሳብና ብርታት እስካለህ ድረስ በእግዚአብሔር ፈጽመህ ልትታመን አትችልም። እግዚአብሔር ሲሰብርህ ግን፣ ሁሉ ነገር በዓይንህ ፊት መደብዘዝ ሲጀምርና ምንም እንደማታስተውል ስታይ፣ ያን ጊዜ እግዚአብሔር እየቀረበ ነው፤ በምንምነትህ ተዋርደህ እግዚአብሔርን ብትጠብቅ እርሱ ሁሉ ይሆናል።»

እኛ አንድ ነገር እስከ ሆንን ድረስ እግዚአብሔር ሁሉ ሊሆን አይችልም፤ ሁሉን ቻይነቱም ሙሉ ሥራውን ሊሠራ አይችልም። የእምነት መጀመሪያው ይህ ነው፤ ራስን ፈጽሞ ተስፋ መቍረጥ፣ ከሰውና በምድር ላይ ካለው ነገር ሁሉ መራቅ፣ ተስፋችንንም በእግዚአብሔር ብቻ ማግኘት።

እምነት ዕረፍት ነው

ቀጥሎም እምነት ዕረፍት እንደ ሆነ ልናስተውል ይገባናል።

በእምነት ሕይወት መጀመሪያ እምነት ይታገላል፤ ነገር ግን እምነት እየታገለ እስካለ ድረስ ብርታቱን ገና አላገኘም። እምነት በትግሉ ወደ ራሱ ፍጻሜ ሲደርስና ራሱን በቀላሉ በእግዚአብሔር ላይ ጥሎ በእርሱ ሲያርፍ ግን፣ ያን ጊዜ ደስታና ድል ይመጣል።

የኬዝዊክ ጉባኤ እንዴት እንደ ተጀመረ ታሪኩን ብነግራችሁ ይበልጥ ግልጽ ላደርገው እችል ይሆናል። ካኖን ባተርዝቢ ከሀያ ዓመት በላይ የእንግሊዝ ቤተ ክርስቲያን ወንጌላዊ ካህን ነበረ፤ ጥልቅና ርኅሩኅ የሆነ እግዚአብሔርን የመምሰል ሕይወት የነበረው ሰው ነበረ፤ ነገር ግን የዕረፍትና በኃጢአት ላይ የድል ንቃት አልነበረውም፤ ስለ መሰናከልና ስለ ውድቀት ስለ ኃጢአትም ሲያስብ ብዙ ጊዜ በጥልቅ ያዝን ነበር። ድል ሊገኝ እንደሚችል በሰማ ጊዜ፣ የሚፈለግ ነገር እንደ ሆነ ተሰማው፤ ነገር ግን ሊደርስበት የማይችል መሰለው። በአንድ ወቅትም ልጁን እንዲፈውስለት ክርስቶስን ለመለመን ከቅፍርናሆም ወደ ቃና ስለ መጣው ሹም ከሚናገረው ታሪክ ተነሥቶ «ዕረፍትና እምነት» በሚል ርዕስ የቀረበ ንግግር ሰማ። በንግግሩም ሹሙ ክርስቶስ በጠቅላላ መንገድ ሊረዳው እንደሚችል ያምን እንደ ነበረ፣ ነገር ግን ወደ ኢየሱስ የመጣው በብዙ መልኩ እንደ ሙከራ እንደ ነበረ ተገለጠ። ክርስቶስ እንደሚረዳው ተስፋ አደረገ፤ ነገር ግን ስለዚያ እርዳታ ምንም ማረጋገጫ አልነበረውም። ታዲያ ምን ሆነ? ክርስቶስ፦ «ሂድ፤ ልጅህ በሕይወት አለ» ባለው ጊዜ፣ ያ ሰው ኢየሱስ የነገረውን ቃል አመነ፤ በዚያ ቃል ላይ አረፈ። ልጁ እንደ ዳነ ምንም ማስረጃ አልነበረውም፤ ወደ ቅፍርናሆምም የሰባት ሰዓት መንገድ ተመልሶ መሄድ ነበረበት። ተመልሶ ሄደ፤ በመንገድም ባሪያውን አገኘ፤ ልጁ እንደ ዳነ፣ ባለፈው ቀን ከቀኑ በሰባት ሰዓት፣ ኢየሱስ በተናገረው በዚያው ሰዓት፣ ንዳዱ ልጁን እንደ ለቀቀው የመጀመሪያውን ወሬ ሰማ። ያ አባት በኢየሱስ ቃልና በሥራው ላይ አረፈ፤ ወደ ቅፍርናሆምም ወርዶ ልጁን ደኅና ሆኖ አገኘው፤ እግዚአብሔርንም አመሰገነ፤ ከቤተ ሰዎቹም ሁሉ ጋር የኢየሱስ አማኝና ደቀ መዝሙር ሆነ።

ወይ፣ ወዳጆች ሆይ፣ እምነት ማለት ይህ ነው! እግዚአብሔር የጥበቃውን ተስፋ ይዞ ወደ እኔ ሲመጣ፣ እኔም በምድር ላይ የምታመንበት ምንም ነገር ሳይኖረኝ፣ እግዚአብሔርን እንዲህ እለዋለሁ፦ «ቃልህ ይበቃኛል፤ በእግዚአብሔር ኃይል የተጠበቁ።» እምነት ይህ ነው፤ ዕረፍትም ይህ ነው።

ካኖን ባተርዝቢ ያንን ንግግር በሰማ ጊዜ በዚያች ሌሊት ወደ ቤቱ ሄደ፤ በሌሊቱም ጨለማ ዕረፍትን አገኘ። በኢየሱስ ቃል ላይ አረፈ። በማግሥቱም ጠዋት በኦክስፎርድ ጎዳናዎች ላይ አንድ ወዳጁን፦ «አገኘሁት!» አለው። ከዚያም ሄዶ ለሌሎች ነገረ፤ የኬዝዊክ ጉባኤ እንዲጀመር፣ በጉባኤውም ላይ ያሉት ከእርሱ ጋር እግዚአብሔር ያደረገውን በቀላሉ እንዲመሰክሩ ጠየቀ።

ሰው በቍጣና በችኰላ፣ በንዴትና ፍቅር በማጣት፣ በትዕቢትና በኃጢአት ፈተናዎች ፊት ሆኖ፣ ለሕይወቱ ለእያንዳንዱ ቅጽበት በእግዚአብሔር ሁሉን የሚችል ኃይል ላይ ሲያርፍ ታላቅ ነገር ነው። እነዚህን ፊት ለፊት እየተመለከቱ ሁሉን ከሚችለው እግዚአብሔር ጋር ቃል ኪዳን መግባት ታላቅ ነገር ነው፤ ይህም ማንም ሰው በሚናገረው ወይም ልቤ በሚሰማው በማናቸውም ነገር ምክንያት ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር ቃል ብርታት ነው፦ «በእምነት በእግዚአብሔር ኃይል የተጠበቁ።»

ወይ፣ እስከ መጨረሻው ጥግ ድረስ ልንፈትነው እንደ ሆነ ለእግዚአብሔር እንንገረው። እንዲህ እንበል፦ ልትሰጠን ከምትችለው በላይ ምንም አንለምንህም፤ ነገር ግን ከዚያ ያነሰ ምንም አንፈልግም። እንዲህም እንበል፦ አምላኬ ሆይ፣ ሁሉን የሚችለው አምላክ ምን ሊያደርግ እንደሚችል ሕይወቴ ማስረጃ ይሁን። በየቀኑ እነዚህ ሁለቱ የነፍሳችን ዝንባሌዎች ይሁኑ፤ ጥልቅ አቅመ ቢስነትና ቀላል፣ እንደ ሕፃን ያለ ዕረፍት።

እምነት ኅብረትን ይሻል

ይህ ስለ እምነት ወደ አንድ ተጨማሪ አሳብ ያደርሰኛል፤ እምነት ከእግዚአብሔር ጋር ኅብረትን ያመለክታል።

ብዙ ሰዎች ቃሉን ወስደው ሊያምኑት ይፈልጋሉ፤ ሊያምኑት ግን እንደማይችሉ ያገኙታል። አይ፣ አይሆንም! እግዚአብሔርን ከቃሉ ልትለዩት አትችሉም። ምንም በጎነት ወይም ኃይል ከእግዚአብሔር ተለይቶ ሊቀበል አይችልም፤ ወደዚህ እግዚአብሔርን የመምሰል ሕይወት ልትገቡ ብትፈልጉ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ለኅብረት ጊዜ ግድ መውሰድ አለባችሁ።

ሰዎች አንዳንድ ጊዜ እንዲህ ይሉኛል፦ «ሕይወቴ እጅግ በሩጫና በግርግር የተሞላ ስለ ሆነ ከእግዚአብሔር ጋር ለኅብረት ጊዜ የለኝም።» አንድ ውድ ሚስዮናዊ እንዲህ አለኝ፦ «እኛ ሚስዮናውያን እንዴት እንደምንፈተን ሰዎች አያውቁም። ከሌሊቱ በአሥራ አንድ ሰዓት እነሣለሁ፤ የአገሩ ሰዎችም የሥራ ትእዛዛቸውን እየጠበቁ በዚያ ይገኛሉ። ከዚያም ወደ ትምህርት ቤቱ ሄጄ በዚያ ብዙ ሰዓታት ማሳለፍ አለብኝ፤ ከዚያም ሌላ ሥራ አለ፤ አሥራ ስድስት ሰዓታትም እየሮጡ ያልፋሉ፤ ከእግዚአብሔር ጋር ብቻዬን የምሆንበት ጊዜ እምብዛም አላገኝም።»

አሃ! ጕድለቱ ያለው በዚያ ነው። እባካችሁ፣ ሁለት ነገሮችን አስታውሱ። የእግዚአብሔርን ሁሉን ቻይነት እንደ አንድ ቁስ እንድትታመኑበት አልነገርኋችሁም፤ የእግዚአብሔርንም ቃል እንደ ተጻፈ መጽሐፍ ብቻ እንድትታመኑበት አልነገርኋችሁም፤ ነገር ግን ወደ ሁሉን ቻይነቱ አምላክና ወደ ቃሉ አምላክ እንድትሄዱ ነግሬአችኋለሁ። ያ ሹም ከሕያው ክርስቶስ ጋር እንደ ተገናኘ ከእግዚአብሔር ጋር ተገናኙ። ክርስቶስ የነገረውን ቃል ሊያምን የቻለው ስለ ምን ነበር? በኢየሱስ፣ በእግዚአብሔር ልጅ፣ ዓይኖችና የድምፅ ቃና በድምፁም ውስጥ በእርሱ ሊታመን እንደሚችል እንዲሰማው ያደረገ አንድ ነገር አይቶና ሰምቶ ስለ ነበረ ነው። ክርስቶስ ለእናንተና ለእኔ ሊያደርግ የሚችለውም ይህንኑ ነው። እምነትን ከውስጣችሁ ለመቀስቀስና ለማነሣሣት አትሞክሩ። ያንን ለማድረግ ስንት ጊዜ ሞክሬ ራሴን ሞኝ አደረግሁ! ከልባችሁ ጥልቀት እምነትን ልትቀሰቅሱ አትችሉም። ልባችሁን ተዉት፤ ወደ ክርስቶስ ፊት ተመልከቱ፤ እንዴት እንደሚጠብቃችሁ የሚነግራችሁንም አድምጡ። ወደ አፍቃሪው አባታችሁ ፊት ቀና ብላችሁ ተመልከቱ፤ በየቀኑም ከእርሱ ጋር ጊዜ ውሰዱ፤ ምንም እንደሌለውና ሁሉን ከእርሱ ሊቀበል እንደሚፈልግ ሰው ጥልቅ በሆነ ባዶነትና ድህነት፣ በሕያው እግዚአብሔር፣ ሁሉን በሚችለው እግዚአብሔር ላይ እንደሚያርፍ ሰው ጥልቅ በሆነ ዕረፍትም አዲስ ሕይወት ጀምሩ፤ እግዚአብሔርንም ሞክሩት፤ የሰማይን መስኮቶች ባይከፍትላችሁ፣ በረከትንም እስኪትረፈረፍ ድረስ ባያፈስስላችሁ ፈትኑት።

ለሰማያዊው ርስት የሚሆነውን ሰማያዊውን ጥበቃ እስከ ሙላቱ ድረስ ልትለማመዱ ፈቃደኞች እንደ ሆናችሁ በመጠየቅ እፈጽማለሁ። ሮበርት መሪ ማክሼን በአንድ ስፍራ እንዲህ ይላል፦ «አምላክ ሆይ፣ ይቅር የተባለ ኃጢአተኛ ሊቀደስ የሚችለውን ያህል ቅዱስ አድርገኝ።» ያ ጸሎት በልባችሁ ካለ፣ አሁን ኑ፣ ከዘላለሙና ሁሉን ከሚችለው እግዚአብሔር ጋር እንደ ገና ቃል ኪዳን እንግባ፤ በታላቅ አቅመ ቢስነት፣ ነገር ግን በታላቅ ዕረፍት ራሳችንን በእጆቹ ውስጥ እናኑር። ቃል ኪዳናችንንም ስንገባ አንድ ጸሎት ይኑረን፤ ይኸውም የዘላለሙ አምላክ በቀኑ እያንዳንዱ ቅጽበት እጃችንን የሚይዝ ባልንጀራችን፣ ለአንዲት ቅጽበት እንኳ ሳያቋርጥ የሚጠብቀን ጠባቂያችን፣ ራሱንም በነፍሳችን ሁልጊዜ መግለጥ ደስ የሚለው አባታችን እንደሚሆን ፈጽመን እንድናምን ነው። የፍቅሩ የፀሐይ ብርሃን ቀኑን ሙሉ ከእኛ ጋር እንዲሆን የማድረግ ኃይል አለው። ሥራ ስላላችሁ እግዚአብሔርን ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ልታገኙት አትችሉም ብላችሁ አትፍሩ። ይህን ትምህርት ተማሩ፤ የተፈጥሮ ፀሐይ ቀኑን ሙሉ በእናንተ ላይ ታበራለች፤ በብርሃኗም ደስ ይላችኋል፤ በየትም ስፍራ ብትሆኑ ፀሐይ አላችሁ፤ በእናንተ ላይ እንድታበራ እግዚአብሔር ይጠነቀቃል። እንዲሁም እግዚአብሔር የራሱ መለኮታዊ ብርሃን በእናንተ ላይ እንዲያበራ፣ እናንተም በዚያ ብርሃን እንድትኖሩ ይጠነቀቃል፤ ስለዚያ ብቻ በእርሱ ብትታመኑ። ያንን እንዲያደርግ በታላቅና በሙሉ መታመን በእግዚአብሔር እንታመን።

የእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት እነሆ፤ እስከዚያ ሁሉን ቻይነት መጠን የሚዘረጋ እምነትም እነሆ። «ያ ሁሉን ቻይነት ሊያደርገው የሚችለውን ሁሉ በአምላኬ ልታመንበት ነው» አንልምን? የዚህ ሰማያዊ ሕይወት ሁለቱ ወገኖች ድንቅ አይደሉምን? የእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት ይሸፍነኛል፤ ፈቃዴም በትንሽነቱ በዚያ ሁሉን ቻይነት ውስጥ ያርፋል፤ በእርሱም ደስ ይለዋል!

ቅጽበት በቅጽበት በፍቅሩ ተጠብቄአለሁ፤

ቅጽበት በቅጽበት ከላይ ሕይወት አለኝ፤

ወደ ኢየሱስ ስመለከት ክብሩ ያበራል፤

ቅጽበት በቅጽበት ጌታ ሆይ፣ የአንተ ነኝ!