በሰው የማይቻል፣ በእግዚአብሔር የሚቻል

«እርሱ ግን። በሰው ዘንድ የማይቻል በእግዚአብሔር ዘንድ ይቻላል አለ» (ሉቃስ 18:27)።

ክርስቶስ ለባለ ጠጋው ወጣት አለቃ፦ «ያለህን ሁሉ ሽጠህ . . . መጥተህም ተከተለኝ» ብሎት ነበር። ወጣቱም እያዘነ ሄደ። ክርስቶስም ወደ ደቀ መዛሙርቱ ዘወር ብሎ፦ «ገንዘብ ላላቸው ወደ እግዚአብሔር መንግሥት መግባት እንዴት ጭንቅ ይሆናል!» አለ። ደቀ መዛሙርቱም፣ እንደምናነበው፣ እጅግ ተደነቁና፦ «ወደ መንግሥቱ መግባት ይህን ያህል ጭንቅ ከሆነ፣ እንግዲህ ማን ሊድን ይችላል?» ብለው መለሱ። ክርስቶስም ይህን የተባረከ መልስ ሰጠ፦

«በሰው ዘንድ የማይቻል በእግዚአብሔር ዘንድ ይቻላል።»

ጥቅሱ ሁለት ሐሳቦችን ይዟል፤ የመጀመሪያው በሃይማኖት ነገር፣ በመዳን ጉዳይና ክርስቶስን በቅዱስ ሕይወት በመከተል ረገድ፣ ይህን ማድረግ ለሰው የማይቻል መሆኑ ነው። ከዚያም ከዚህ ጎን ለጎን ሌላው ሐሳብ አለ፦ በሰው ዘንድ የማይቻለው በእግዚአብሔር ዘንድ ይቻላል።

እነዚህ ሁለት ሐሳቦች ሰው በመንፈሳዊ ሕይወቱ ሊማራቸው የሚገቡትን ሁለት ታላላቅ ትምህርቶች ያመለክታሉ። የመጀመሪያውን ትምህርት፣ ማለትም በሃይማኖት ነገር ሰው አንዳች ማድረግ እንደማይችል፣ መዳንም ለሰው የማይቻል መሆኑን ለመማር ብዙ ጊዜ ረጅም ዘመን ይወስዳል። ብዙ ጊዜም ሰው ያንን ይማራል፤ ሆኖም ሁለተኛውን ትምህርት — ለእርሱ የማይቻል የነበረው በእግዚአብሔር ዘንድ እንደሚቻል — አይማርም። ሁለቱንም ትምህርቶች የሚማር ሰው ብፁዕ ነው! እነርሱን መማር በክርስቲያን ሕይወት ውስጥ ያሉትን ደረጃዎች ያመለክታል።

ሰው አይችልም

አንደኛው ደረጃ ሰው የሚችለውን ሁሉ ለማድረግ ሲጥር የሚወድቅበት፣ የተሻለ ለማድረግ ሲሞክር እንደ ገና የሚወድቅበት፣ ከዚያም የበለጠ ሲጥር ሁልጊዜ የሚወድቅበት ደረጃ ነው። ሆኖም ብዙ ጊዜ ያን ጊዜም እንኳ ይህን ትምህርት አይማርም፦ እግዚአብሔርንና ክርስቶስን ማገልገል በሰው ዘንድ አይቻልም። ጴጥሮስ በክርስቶስ ትምህርት ቤት ሦስት ዓመት ቆየ፤ ነገር ግን ጌታውን ክዶ ወደ ውጭ ወጥቶ ምርር ብሎ እስካለቀሰ ድረስ አይቻልም የሚለውን ፈጽሞ አልተማረም። ያን ጊዜ ተማረው።

ይህን ትምህርት የሚማርን ሰው ለጥቂት ጊዜ ተመልከቱ። በመጀመሪያ ይቃወመዋል፤ ቀጥሎ ይገዛለታል፣ ነገር ግን ሳይወድ በግድና ተስፋ ቆርጦ ነው፤ በመጨረሻ ግን በፈቃደኝነት ይቀበለዋል፣ በእርሱም ደስ ይለዋል። በክርስቲያን ሕይወት መጀመሪያ ላይ አዲሱ አማኝ ስለዚህ እውነት ምንም ግንዛቤ የለውም። ወደ ጌታ ተመልሷል፣ የጌታ ደስታ በልቡ አለ፣ ሩጫውን መሮጥና ውጊያውን መዋጋት ይጀምራል፤ ትጉና ቅን ስለሆነ፣ እግዚአብሔርም ስለሚረዳው፣ እንደሚያሸንፍ እርግጠኛ ነው። ሆኖም እንደ ምንም ብሎ፣ ብዙም ሳይቆይ ባልጠበቀው ስፍራ ይወድቃል፣ ኃጢአትም ያሸንፈዋል። ያዝናል፤ ነገር ግን እንዲህ ብሎ ያስባል፦ «በበቂ ሁኔታ አልነቃሁም ነበር፤ ውሳኔዎቼን በበቂ አላጠነከርኋቸውም።» ደግሞም ይሳላል፣ ደግሞም ይጸልያል፤ ሆኖም ይወድቃል። እንዲህም አሰበ፦ «እኔ ዳግም የተወለድሁ ሰው አይደለሁምን? የእግዚአብሔር ሕይወት በውስጤ የለምን?» ደግሞም እንዲህ ብሎ ያስባል፦ «አዎን፣ የሚረዳኝም ክርስቶስ አለኝ፤ ቅዱሱን ሕይወት መኖር እችላለሁ።»

ከጊዜ በኋላ ወደ ሌላ የአእምሮ ሁኔታ ይደርሳል። እንዲህ ያለው ሕይወት የማይቻል መሆኑን ማየት ይጀምራል፣ ነገር ግን አይቀበለውም። ወደዚህ ነጥብ፦ «አልችልም» ወደሚለው የሚደርሱ እጅግ ብዙ ክርስቲያኖች አሉ፤ ከዚያም የማይችሉትን እንዲያደርጉ እግዚአብሔር ፈጽሞ አልጠበቀባቸውም ብለው ያስባሉ። እግዚአብሔር ያንን እንደሚጠብቅ ብትነግሯቸው፣ ምሥጢር ይሆንባቸዋል። ብዙ ክርስቲያኖች በዕረፍትና በድል ፈንታ ዝቅተኛ ሕይወትን፣ የውድቀትና የኃጢአት ሕይወትን እየኖሩ ነው፤ ምክንያቱም፦ «አልችልም፣ የማይቻል ነው» የሚለውን ማየት ጀምረዋል። ሆኖም ይህን በሙሉ አያስተውሉትም፤ ስለዚህ አልችልም በሚለው ስሜት ሥር ሆነው ለተስፋ መቁረጥ እጃቸውን ይሰጣሉ። የሚችሉትን ሁሉ ያደርጋሉ፣ ነገር ግን ብዙ ርቀት እንደሚሄዱ ፈጽሞ አይጠብቁም።

እግዚአብሔር ግን ልጆቹን ወደ ሦስተኛው ደረጃ ይመራቸዋል፤ ይህም ሰው አይቻልም የሚለውን በሙሉ እውነቱ የሚቀበልበት፣ ሆኖም በዚያው ጊዜ፦ «ይህን ማድረግ አለብኝ፣ አደርገውማለሁ — ለሰው የማይቻል ነው፣ ሆኖም ማድረግ አለብኝ» የሚልበት ደረጃ ነው፤ የታደሰው ፈቃድ ኃይሉን ሁሉ ሥራ ላይ ማዋል ሲጀምር፣ በጥልቅ ናፍቆትና በጸሎትም ወደ እግዚአብሔር፦ «ጌታ ሆይ፣ የዚህ ትርጉሙ ምንድን ነው? — ከኃጢአት ኃይል እንዴት ነፃ እወጣለሁ?» ብሎ መጮኽ ሲጀምር ነው።

ይህ በሮሜ 7 ያለው ዳግም የተወለደ ሰው ሁኔታ ነው። በዚያ ክርስቲያኑ ሰው ቅዱስ ሕይወት ለመኖር የሚችለውን ሁሉ ሲጥር ታገኙታላችሁ። የእግዚአብሔር ሕግ እስከ ልብ ምኞቶች ጥልቀት ድረስ የሚደርስ ሆኖ ተገልጦለታል፤ ሰውየውም እንዲህ ለማለት ይደፍራል፦

«በውስጡ ሰውነቴ በእግዚአብሔር ሕግ ደስ ይለኛል። ፈቃድ አለኝ። ልቤ የእግዚአብሔርን ሕግ ይወዳል፣ ፈቃዴም ያንን ሕግ መርጧል።»

ልቡ በእግዚአብሔር ሕግ ደስታ የተሞላና ፈቃዱም ትክክል የሆነውን ለማድረግ የቆረጠ እንዲህ ያለ ሰው ሊወድቅ ይችላልን? አዎን። ሮሜ 7 የሚያስተምረን ይህንኑ ነው። ከዚህ የበለጠ የሚያስፈልግ ነገር አለ። በውስጥ ሰውነቴ በእግዚአብሔር ሕግ ደስ መሰኘትና እግዚአብሔር የሚፈልገውን መፈለግ ብቻ ሳይሆን፣ ያንን በእኔ ውስጥ የሚሠራ መለኮታዊ ሁሉን ቻይነት ያስፈልገኛል። ሐዋርያው ጳውሎስ በፊልጵስዩስ 2:13 የሚያስተምረውም ይህንኑ ነው፦

«መፈለግንም ማድረግንም በእናንተ የሚሠራ እግዚአብሔር ነው።»

ንጽጽሩን ልብ በሉ። በሮሜ 7 ዳግም የተወለደው ሰው፦ «ፈቃድ አለኝ፤ ማድረግ ግን — ማድረግ እንደማልችል አገኛለሁ። እፈልጋለሁ፣ ነገር ግን ልፈጽመው አልችልም» ይላል። በፊልጵስዩስ 2 ግን ወደ ፊት የተመራ ሰው፣ እግዚአብሔር የታደሰውን ፈቃድ በሠራ ጊዜ ያ ፈቃድ የሚመኘውን የመፈጸም ኃይል እግዚአብሔር እንደሚሰጥ የሚያስተውል ሰው ታገኛላችሁ። ይህን በመንፈሳዊ ሕይወት ውስጥ እንደ መጀመሪያው ታላቅ ትምህርት እንቀበለው፦ «አምላኬ ሆይ፣ ለእኔ የማይቻል ነው፤ ለሥጋና ለኃይሎቹ ሁሉ ፍጻሜ ይሁን፣ ለራስም ፍጻሜ ይሁን፤ አቅመ ቢስ መሆኔም ክብሬ ይሁን።»

አቅመ ቢሶች የሚያደርገንን መለኮታዊ ትምህርት እግዚአብሔርን አመስግኑ!

ለእግዚአብሔር ፍጹም ራስን ስለ መስጠት ባሰባችሁ ጊዜ፣ ወደ ራሳችሁ ፍጻሜ አልደረሳችሁምን? በቀኑ በእያንዳንዱ ቅጽበት — በማዕዳችሁ ላይ፣ በቤታችሁ፣ በሥራችሁ፣ በመከራዎችና በፈተናዎች መካከል — ለእግዚአብሔር ፍጹም ራሱን የሰጠ ሰው ሆናችሁ በእርግጥ እንዴት መኖር እንደምትችሉ እንድትጠይቁ አልተገደዳችሁምን? ይህን ትምህርት አሁን እንድትማሩ እለምናችኋለሁ። ልታደርጉት እንደማትችሉ ከተሰማችሁ፣ ለመመራት ፈቃደኞች ብትሆኑ በትክክለኛው መንገድ ላይ ናችሁ። ያንን ስፍራ ተቀበሉ፣ በእግዚአብሔርም ፊት አጽንታችሁ ያዙት፦ «አምላክ ሆይ፣ የልቤ ምኞትና ደስታ ፍጹም ራስን መስጠት ነው፤ ነገር ግን ልፈጽመው አልችልም። ያንን ሕይወት መኖር ለእኔ የማይቻል ነው። ከአቅሜ በላይ ነው።» ተደፍታችሁ ተማሩ፤ ፈጽሞ አቅመ ቢሶች በሆናችሁ ጊዜ እግዚአብሔር መፈለግን ብቻ ሳይሆን ማድረግንም በእናንተ ውስጥ ሊሠራ እንደሚመጣ ተማሩ።

እግዚአብሔር ይችላል

አሁን ሁለተኛው ትምህርት ይመጣል። «በሰው ዘንድ የማይቻል በእግዚአብሔር ዘንድ ይቻላል።»

ከጥቂት ጊዜ በፊት እንዳልሁት፣ ይህን ትምህርት፣ በሰው ዘንድ አይቻልም የሚለውን፣ ተምሮ ከዚያ በኋላ አቅመ ቢስ ሆኖ ተስፋ በመቁረጥ እጁን የሚሰጥ፣ ደስታም ብርታትም ድልም የሌለበትን ጎስቋላ የክርስትና ሕይወት የሚኖር ብዙ ሰው አለ። ለምን? ያንን ሌላውን ትምህርት ለመማር ራሱን ስለማያዋርድ ነው፦ በእግዚአብሔር ዘንድ ግን ሁሉ ይቻላል።

የሃይማኖት ሕይወታችሁ እግዚአብሔር የማይቻሉትን ነገሮች እንደሚሠራ በየዕለቱ ማስረጃ ሊሆን ይገባል፤ የሃይማኖት ሕይወታችሁ በእግዚአብሔር ሁሉን የሚችል ኃይል ተችለውና እውን ሆነው የተፈጸሙ የማይቻሉ ነገሮች ተከታታይ ሊሆን ይገባል። ክርስቲያኑ የሚያስፈልገው ይህ ነው። የሚያመልከው ሁሉን የሚችል አምላክ አለው፤ የሚያስፈልገው ከእግዚአብሔር ኃይል ጥቂቱ እንዳልሆነ፣ ነገር ግን — በአክብሮት ይነገር — ቀጥ ብሎ እንዲቆምና እንደ ክርስቲያን እንዲኖር የእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት በሙሉ እንደሚያስፈልገው ማስተዋልን መማር አለበት።

ክርስትና በሙሉ የእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት ሥራ ነው። የክርስቶስ ኢየሱስን ልደት ተመልከቱ። ያ የመለኮታዊ ኃይል ተአምር ነበር፤ ለማርያምም፦ «ለእግዚአብሔር የሚሳነው ነገር የለም» ተባለ። ያ የእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት ነበር። የክርስቶስን ትንሣኤ ተመልከቱ። እግዚአብሔር ክርስቶስን ከሙታን ያስነሣው እንደ ብርቱ ኃይሉ ታላቅነት ብዛት መሆኑን ተምረናል።

ማንኛውም ዛፍ በበቀለበት ሥር ላይ ማደግ አለበት። ሦስት መቶ ዓመት የሆነው የባሉጥ ዛፍ ከጀመረበት ከዚያው አንድ ሥር ላይ ሁልጊዜ ያድጋል። ክርስትና በእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት ተጀመረ፤ በእያንዳንዱ ነፍስም በዚያው ሁሉን ቻይነት መቀጠል አለበት። የከፍተኛው የክርስትና ሕይወት ዕድሎች ሁሉ መነሻቸው፣ የእግዚአብሔርን ፈቃድ ሁሉ በእኛ ውስጥ ለመሥራት ያለውን የክርስቶስን ኃይል በአዲስ መንገድ መረዳት ነው።

አሁን መጥታችሁ ሁሉን የሚችለውን አምላክ እንድታመልኩ ልጠራችሁ እወዳለሁ። ይህን ማድረግ ተምራችኋልን? ሁሉን ቻይነት በእናንተ ውስጥ እየሠራ መሆኑን እስክታውቁ ድረስ ከሁሉን ቻዩ አምላክ ጋር እንዲህ በቅርበት መኖርን ተምራችኋልን? በውጫዊ መልኩ ብዙ ጊዜ የዚህ ምልክት እጅግ ጥቂት ነው። ሐዋርያው ጳውሎስ፦ «እኔም በድካምና በፍርሃት በብዙ መንቀጥቀጥም በእናንተ ዘንድ ነበርሁ፤ . . . ስብከቴም . . . መንፈስንና ኃይልን በመግለጥ ነበረ» አለ። በሰው በኩል ድካም ነበረ፤ በመለኮት በኩል መለኮታዊ ሁሉን ቻይነት ነበረ። ይህም እግዚአብሔርን ለሚመስል ሕይወት ሁሉ እውነት ነው፤ ያን ትምህርት ይበልጥ ብንማር፣ ሙሉ ልብ ያለውና ያልተከፋፈለ ራስን መስጠትም ብንሰጠው፣ በየሰዓቱና በየቅጽበቱ ከሁሉን ቻዩ አምላክ ጋር መኖር እንዴት ያለ ብፅዕና እንዳለበት እንማር ነበር። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የእግዚአብሔርን ሁሉን ቻይነት ባሕርይ አጥንታችሁ ታውቃላችሁን? ዓለምን የፈጠረ፣ ከጨለማ ብርሃንን የፈጠረ፣ ሰውንም የፈጠረ የእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት መሆኑን ታውቃላችሁ። ነገር ግን የእግዚአብሔርን ሁሉን ቻይነት በቤዛነት ሥራዎች ውስጥ አጥንታችኋልን?

አብርሃምን ተመልከቱ። ክርስቶስ ከእርሱ የሚወለድበትን ያንን ሕዝብ አባት እንዲሆን እግዚአብሔር በጠራው ጊዜ፦ «እኔ ሁሉን የምችል አምላክ ነኝ፤ በፊቴ ተመላለስ፥ ፍጹምም ሁን» አለው። እግዚአብሔርም አብርሃምን ሁሉን እንደሚችል አድርጎ እንዲታመነው አሠለጠነው፤ ወደማያውቀው አገር መውጣቱ ቢሆን፣ ወይም በብዙ ሺህ ከነዓናውያን መካከል እንደ መጻተኛ ያሳየው እምነቱ — እምነቱ፦ ይህች ምድሬ ናት ብሏልና — ወይም ከተስፋ ሁሉ በተቃራኒ በእርጅናው ወንድ ልጅን ሃያ አምስት ዓመት የጠበቀበት እምነቱ ቢሆን፣ ወይም ሊሠዋው በሄደ ጊዜ በሞሪያ ተራራ ላይ ይስሐቅን ከሞት ማስነሣቱ ቢሆን — አብርሃም እግዚአብሔርን አመነ። ተስፋ የሰጠው ሊፈጽም እንዲችል አጥብቆ ስለ ተረዳ፣ ለእግዚአብሔር ክብርን እየሰጠ በእምነት በረታ።

የክርስትና ሕይወታችሁ የድካሙ ምክንያት፣ ከፊሉን ራሳችሁ ልትሠሩት፣ እግዚአብሔርም እንዲረዳችሁ ብቻ መፈለጋችሁ ነው። ይህ ደግሞ ሊሆን አይችልም። እግዚአብሔር እንዲሠራ ፈጽሞ አቅመ ቢሶች ወደመሆን መድረስ አለባችሁ፤ እግዚአብሔርም በክብር ይሠራል። በእርግጥ ለእግዚአብሔር ሠራተኞች የምንሆን ከሆነ፣ የሚያስፈልገን ይህ ነው። ሙሴ እስራኤልን ከግብፅ ባወጣ ጊዜ፣ ኢያሱ ወደ ከነዓን ምድር ባገባቸው ጊዜ፣ በብሉይ ኪዳን ያሉት የእግዚአብሔር አገልጋዮች ሁሉ የማይቻሉትን ነገሮች በሚያደርገው በእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት እንዴት እንደ ተማመኑ፣ መጽሐፍ ቅዱስን እያለፍሁ ላረጋግጥላችሁ እችል ነበር። ይህ አምላክ ዛሬም ሕያው ነው፤ ይህ አምላክ የእያንዳንዱ ልጁ አምላክ ነው። ሆኖም ከእኛ አንዳንዶቻችን እግዚአብሔር የሚፈልገውን አስተውለን፦ «አንዳች ማድረግ አልችልም። እግዚአብሔር ሁሉን ማድረግ አለበት፤ ያደርገዋልም» ከማለት ይልቅ፣ እኛ የምንችለውን ሁሉ ስናደርግ እግዚአብሔር ጥቂት እርዳታ እንዲሰጠን እንፈልጋለን። «በአምልኮ፣ በሥራ፣ በመቀደስ፣ ለእግዚአብሔር በመታዘዝ ከራሴ አንዳች ማድረግ አልችልም፤ ስለዚህ ስፍራዬ ሁሉን የሚችለውን እግዚአብሔርን ማምለክና በየቅጽበቱ በእኔ ውስጥ እንደሚሠራ ማመን ነው» ብላችሁ ተናግራችኋልን? እግዚአብሔር ይህን ያስተምረን! እግዚአብሔር በጸጋው ምን ዓይነት አምላክ እንዳላችሁ፣ ራሳችሁንም ለምን ዓይነት አምላክ አደራ እንደ ሰጣችሁ — ሁሉን ቻይነቱን በሙሉ ይዞ ራሱን ለእያንዳንዱ ልጁ ለማቅረብ ፈቃደኛ የሆነ ሁሉን የሚችል አምላክ መሆኑን — ምነው ቢያሳያችሁ! የጌታ ኢየሱስን ትምህርት ተቀብለን፦ «አሜን፤ በሰው ዘንድ የማይቻል በእግዚአብሔር ዘንድ ይቻላል» አንልምን?

ስለ ጴጥሮስ፣ ስለ ራስ መተማመኑ፣ ስለ ራስ ኃይሉ፣ ስለ ራስ ፈቃዱ፣ ጌታውንም እንዴት እንደ ካደ የተናገርነውን አስታውሱ። እናንተም፦ «አሃ! በእኔ ውስጥ የሚገዛው የራስ ሕይወት፣ የሥጋ ሕይወት ይኸው ነው!» ትላላችሁ። እንግዲህ ከዚያ መዳን እንዳለ አምናችኋልን? ሁሉን የሚችል እግዚአብሔር ክርስቶስን በልባችሁ ሊገልጥ፣ መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ውስጥ እንዲገዛ ሊያደርግ፣ የራስ ሕይወትም በእናንተ ላይ ኃይልም ሆነ ግዛት እንዳይኖረው ሊያደርግ እንደሚችል አምናችኋልን? ሁለቱን አጣምራችሁ፣ በንስሐ እንባ፣ በጥልቅ ራስን ማዋረድና በድካም፦ «አምላክ ሆይ፣ ለእኔ የማይቻል ነው፤ ሰው ሊያደርገው አይችልም፤ ነገር ግን ለስምህ ክብር ይሁን፣ በእግዚአብሔር ዘንድ ይቻላል» ብላችሁ ጮኻችኋልን? መዳንን የእናንተ አድርጋችሁ ጠይቃችኋልን? አሁኑኑ አድርጉት። እንደ ገና ፍጹም ራሳችሁን በመስጠት ወሰን የሌለው ፍቅር ባለቤት በሆነው አምላክ እጅ ውስጥ ራሳችሁን አኑሩ፤ ፍቅሩ ወሰን እንደሌለው ሁሉ ይህን የማድረግ ኃይሉም እንዲሁ ወሰን የለውም።

እግዚአብሔር በሰው ውስጥ ይሠራል

ደግሞም ወደ ፍጹም ራስን የመስጠት ጥያቄ መጣን፤ በክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ የጎደለው ይህ እንደ ሆነ ተሰማን፤ መንፈስ ቅዱስ ሊሞላን የማይችለው፣ ለመንፈስ ቅዱስ ፈጽሞ የተለየን ሰዎች ሆነን መኖር የማንችለውም በዚህ ምክንያት ነው፤ ሥጋና የራስ ሕይወት ሊሸነፉ የማይችሉትም በዚህ ምክንያት ነው። ኢየሱስ እንደ ነበረ ለእግዚአብሔር ፍጹም ራስን የሰጠ መሆን ምን እንደ ሆነ ፈጽሞ አላስተዋልንም። ብዙዎች በትጋትና በቅንነት፦ «አሜን፤ ለእግዚአብሔር ፍጹም ራስን የመስጠትን መልእክት እቀበላለሁ» እንደሚሉ አውቃለሁ፤ ሆኖም፦ «ይህ ከቶ የእኔ ይሆናልን? በሰማይም በምድርም በሲኦልም ለእግዚአብሔር ፍጹም ራሱን ሰጥቶ ይኖራል የሚባልለት ሰው እግዚአብሔር እንዲያደርገኝ በእርሱ ልተማመን እችላለሁን?» ብለው ያስባሉ። ወንድሜ ሆይ፣ እኅቴ ሆይ፣ «በሰው ዘንድ የማይቻል በእግዚአብሔር ዘንድ ይቻላል።» በክርስቶስ ኃላፊነታችሁን በወሰደ ጊዜ፣ እግዚአብሔር ፍጹም ራሳቸውን የሰጡ ሰዎች ሊያደርጋችሁ እንደሚችል እመኑ። እግዚአብሔርም ያንን ሊጠብቅ ይችላል። በሳምንቱ በየማለዳው በቀጥታም ሆነ በተዘዋዋሪ በዚህ የተባረከ ሐሳብ ከአልጋችሁ እንድትነሡ ሊያደርግ ይችላል፦ «እኔ በእግዚአብሔር እጅ ነኝ። አምላኬ ሕይወቴን ለእኔ እየሠራልኝ ነው።»

አንዳንዶች ስለ ቅድስና ማሰብ ሰልችቷቸዋል። ትጸልያላችሁ፣ ናፍቃችሁታል፣ ጮኻችሁለትማል፤ ሆኖም እጅግ የራቀ መስሎ ታየ! የኢየሱስ ቅድስናና ትሕትና — ምን ያህል ከእናንተ የራቀ እንደ ሆነ በሚገባ ታውቃላችሁ። የተወደዳችሁ ወዳጆች ሆይ፣ መጽሐፍ ቅዱሳዊ፣ እውነተኛና ውጤታማ የሆነው ብቸኛው የመቀደስ ትምህርት ይህ ነው፦ «በሰው ዘንድ የማይቻል በእግዚአብሔር ዘንድ ይቻላል።» እግዚአብሔር ሰዎችን ሊቀድስ ይችላል፤ ሁሉን በሚችልና በሚቀድስ ኃይሉም በየቅጽበቱ ሊጠብቃቸው ይችላል። ምነው አሁን ወደ አምላካችን አንድ እርምጃ ብንቀርብ! ምነው የእግዚአብሔር ብርሃን ቢያበራና አምላካችንን ይበልጥ ብናውቀው!

በእኛ ውስጥ ስላለው የክርስቶስ ሕይወት — እንደ ክርስቶስ ስለ መኖር፣ ክርስቶስን ከኃጢአት አዳኛችን፣ ሕይወታችንና ብርታታችን አድርጎ ስለ መቀበል — መናገር እችል ነበር። ያንን በእናንተ ውስጥ ሊገልጥ የሚችለው በሰማይ ያለው እግዚአብሔር ነው። ሐዋርያው ጳውሎስ ያቀረበው ያ ጸሎት ምን ይላል፦ «እንደ ክብሩ ባለ ጠግነት መጠን እንዲሰጣችሁ» — እንደ ክብሩ ባለ ጠግነት መጠን ከሆነ እጅግ ድንቅ ነገር መሆኑ አይቀርም — «በውስጥ ሰውነታችሁ በመንፈሱ በኃይል እንድትጠነክሩ»? ክርስቶስ በውስጥ የሚኖር አዳኝ እንዲሆን፣ በሚያምኑ ልጆቹ ልብ ውስጥ በሁሉን ቻይነቱ የሚሠራ ሁሉን የሚችል አምላክ መሆኑን አታዩምን? ልትጨብጡትና ልትይዙት ሞክራችኋል፣ ልታምኑትም ሞክራችኋል፤ እርሱ ግን አልመጣም። ይህም የሆነው፦ «በሰው ዘንድ የማይቻል በእግዚአብሔር ዘንድ ይቻላል» ብላችሁ ወደ ማመን ስላልተመራችሁ ነው።

ስለዚህም ስለ ፍቅር የተነገረው ቃል ብዙዎች ፍጹም በአዲስ መንገድ የፍቅር ፍሰት ወደ ውስጣችን ሊገባ እንደሚገባ እንዲያዩ አድርጓቸው ይሆናል ብዬ ተስፋ አደርጋለሁ፤ ቀኑን ሙሉ ሊፈስስ ከሆነ ልባችን ከላይ በሆነ ሕይወት፣ ከዘላለማዊው ፍቅር ምንጭ መሞላት አለበት፤ ያን ጊዜ በግ የዋህ፣ ተኩላም ጨካኝ መሆኑ ተፈጥሯዊ እንደ ሆነ፣ ባልንጀሮቻችንን መውደድም ለእኛ እንዲሁ ተፈጥሯዊ ይሆናል። አንድ ሰው ይበልጥ በጠላኝና በክፉ በተናገረኝ ቁጥር፣ ሰውየውም ይበልጥ የማይወደድና የማይፈቀር በሆነ ቁጥር እኔ ይበልጥ ወደምወድደው ሁኔታ እስክመጣ ድረስ፤ እንቅፋቶቹ፣ ጥላቻውና ውለታ ቢስነቱ በበዙ ቁጥር የፍቅር ኃይል በእኔ ውስጥ ይበልጥ ወደሚያሸንፍበት ሁኔታ እስክመጣ ድረስ — ያንን እስካይ ድረስ፦ «በሰው ዘንድ አይቻልም» እያልሁ አይደለሁም። ነገር ግን፦ «ይህ መልእክት ከአቅሜ ፈጽሞ በላይ ስለ ሆነ ፍቅር ነገረኝ፤ ፈጽሞ የማይቻል ነው» ወደ ማለት ከተመራችሁ — ያን ጊዜ ወደ እግዚአብሔር መጥተን፦ «በአንተ ዘንድ ይቻላል» ማለት እንችላለን።

አንዳንዶች ለታላቅ መነቃቃት ወደ እግዚአብሔር እየጮኹ ነው። ይህ ያለማቋረጥ የልቤ ጸሎት ነው ማለት እችላለሁ። ምነው እግዚአብሔር የሚያምኑትን ሕዝቡን ቢያነቃቃ! በመጀመሪያ ደረጃ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ስላሉት ያልተመለሱ የሥርዓት ብቻ ሰዎች፣ ወይም ስለ ከሓዲዎችና ተጠራጣሪዎች፣ ወይም በዙሪያዬ ስላሉት ጎስቋሎችና ስለሚጠፉት ሁሉ ማሰብ አልችልም፤ ልቤ በመጀመሪያ ደረጃ፦ «አምላኬ ሆይ፣ ቤተ ክርስቲያንህንና ሕዝብህን አነቃቃ» ብሎ ይጸልያል። በሺዎች በሚቆጠሩ ልቦች ውስጥ ቅድስናንና ለእግዚአብሔር መቀደስን የሚናፍቅ ናፍቆት መኖሩ በከንቱ አይደለም፤ የእግዚአብሔር ኃይል ቀዳሚ ምልክት ነው። እግዚአብሔር መፈለግን ይሠራል፤ ከዚያም ማድረግን ይሠራል። እነዚህ ናፍቆቶች እግዚአብሔር መፈለግን እንደ ሠራ ምስክርና ማረጋገጫ ናቸው። ሁሉን የሚችለው እግዚአብሔር በሕዝቡ መካከል ከምንለምነው በላይ ማድረግን እንደሚሠራ በእምነት እናምን። ጳውሎስ፦ «ከምንለምነው ወይም ከምናስበው ሁሉ ይልቅ እጅግ አብልጦ ሊያደርግ ለሚቻለው . . . ለእርሱ ክብር ይሁን» አለ። ልባችን ይህን ይበል። ልንለምነው ወይም ልናስበው ከምንደፍረው በላይ ማድረግ ለሚችለው፣ ሁሉን ለሚችለው እግዚአብሔር ክብር ይሁን!

«በሰው ዘንድ የማይቻል በእግዚአብሔር ዘንድ ይቻላል።» በዙሪያችሁ የኃጢአትና የኀዘን ዓለም አለ፤ ዲያብሎስም በዚያ አለ። ነገር ግን አስታውሱ፤ ክርስቶስ በዙፋን ላይ ነው፤ ክርስቶስ ይበረታል፤ ክርስቶስ አሸንፏል፤ ክርስቶስም ያሸንፋል። ነገር ግን እግዚአብሔርን ተጠባበቁ። ጥቅሴ ወደ ታች ይጥለናል፦ «በሰው ዘንድ የማይቻል»፤ በመጨረሻ ግን ወደ ላይ ከፍ ያደርገናል — «በእግዚአብሔር ዘንድ ይቻላል።» ከእግዚአብሔር ጋር ተጣበቁ። ለራሳችሁ ሕይወት ብቻ ሳይሆን አደራ ለተሰጣችሁ ነፍሳት ሁሉ፣ ሁሉን እንደሚችል አድርጋችሁ ስገዱለት፤ ታመኑትም። ሁሉን ቻይነቱን ሳታመልኩ ፈጽሞ አትጸልዩ፤ እንዲህ በሉ፦ «ኃያል አምላክ ሆይ፣ ሁሉን ቻይነትህን ለራሴ እጠይቃለሁ።» የጸሎቱም መልስ ይመጣል፤ እንደ አብርሃምም ተስፋ የሰጠው ሊፈጽም እንዲችል አጥብቃችሁ ስለምትረዱ፣ ለእግዚአብሔር ክብርን እየሰጣችሁ በእምነት ትበረታላችሁ።