የጴጥሮስ ንስሐ

«ጌታም ዘወር ብሎ ጴጥሮስን ተመለከተው፤ ጴጥሮስም። ዛሬ ዶሮ ሳይጮኽ ሦስት ጊዜ ትክደኛለህ እንዳለው የጌታ ቃል ትዝ አለው። ጴጥሮስም ወደ ውጭ ወጥቶ ምርር ብሎ አለቀሰ» (ሉቃስ 22:61, 62)።

ያ በጴጥሮስ ታሪክ ውስጥ የለውጥ ነጥብ ነበር። ክርስቶስ፦ «አሁን ልትከተለኝ አትችልም» (ዮሐንስ 13:36) ብሎት ነበር። ጴጥሮስ ክርስቶስን ለመከተል የሚያበቃ ሁኔታ ላይ አልነበረም፤ ምክንያቱም ወደ ራሱ ፍጻሜ ገና አልደረሰም ነበር፤ ራሱን አላወቀም ነበር፤ ስለዚህም ክርስቶስን ሊከተል አልቻለም። ነገር ግን ወደ ውጭ ወጥቶ ምርር ብሎ ባለቀሰ ጊዜ ታላቁ ለውጥ መጣ። ክርስቶስ ቀደም ብሎ፦ «አንተም በተመለስህ ጊዜ ወንድሞችህን አጽና» ብሎት ነበር። ጴጥሮስ ከራሱ ወደ ክርስቶስ የተመለሰበት ነጥብ ይህ ነው።

ስለ ጴጥሮስ ታሪክ እግዚአብሔርን አመሰግናለሁ። ከእርሱ የበለጠ መጽናናት የሚሰጠን ሰው በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ አላውቅም። በውድቀቶች የተሞላውን ባሕርዩንና ክርስቶስ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ምን እንዳደረገው ስንመለከት፣ ለእያንዳንዳችን ተስፋ አለ። ነገር ግን አስታውሱ፤ ክርስቶስ ጴጥሮስን በመንፈስ ቅዱስ ሞልቶ አዲስ ሰው ከማድረጉ በፊት፣ ጴጥሮስ ወደ ውጭ ወጥቶ ምርር ብሎ ማልቀስ ነበረበት፤ መዋረድ ነበረበት። ይህን መረዳት ከፈለግን ልንመለከታቸው የሚገቡ አራት ነጥቦች ያሉ ይመስለኛል። በመጀመሪያ የኢየሱስን ልቡን የሰጠ ደቀ መዝሙር ጴጥሮስን እንመልከት፤ ቀጥሎ የራስን ሕይወት ይኖር የነበረውን ጴጥሮስን፤ ከዚያም በንስሐው ውስጥ ያለውን ጴጥሮስን፤ በመጨረሻም ክርስቶስ በመንፈስ ቅዱስ ጴጥሮስን ምን እንዳደረገው።

የክርስቶስ ልቡን የሰጠ ደቀ መዝሙር ጴጥሮስ

ክርስቶስ ጴጥሮስን መረቦቹን ትቶ እንዲከተለው ጠራው። ጴጥሮስ ወዲያውኑ እንዲሁ አደረገ፤ ከጊዜ በኋላም ለጌታ በትክክል እንዲህ ማለት ቻለ፦

«እነሆ፥ እኛ ሁሉን ትተን ተከተልንህ» (ማቴዎስ 19:27)።

ጴጥሮስ ፍጹም ራሱን የሰጠ ሰው ነበር፤ ኢየሱስን ለመከተል ሁሉን ተወ። ጴጥሮስ ደግሞ ፈጥኖ የሚታዘዝ ሰው ነበር። ክርስቶስ፦ «ወደ ጥልቁ ፈቀቅ በል መረቦቻችሁንም ለማጥመድ ጣሉ» እንዳለው ታስታውሳላችሁ። ዓሣ አጥማጁ ጴጥሮስ ሌሊቱን ሁሉ ሲደክሙ አድረው ምንም ስላልያዙ በዚያ ዓሣ እንደሌለ ያውቅ ነበር፤ ነገር ግን፦ «በቃልህ መረቦቹን እጥላለሁ» (ሉቃስ 5:4, 5) አለ። ለኢየሱስ ቃል ተገዛ። ከዚህም በላይ እርሱ ታላቅ እምነት የነበረው ሰው ነበር። ክርስቶስ በባሕር ላይ ሲሄድ ባየው ጊዜ፦ «ጌታ ሆይ፥ አንተስ ከሆንህ በውኃው ላይ ወደ አንተ እንድመጣ እዘዘኝ» (ማቴዎስ 14:28) አለ፤ በክርስቶስም ድምፅ ከጀልባዋ ወርዶ በውኃው ላይ ሄደ።

ጴጥሮስም መንፈሳዊ ማስተዋል ያለው ሰው ነበር። ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱን፦ «እናንተስ እኔን ማን እንደ ሆንሁ ትላላችሁ?» ብሎ በጠየቃቸው ጊዜ፣ ጴጥሮስ፦ «አንተ ክርስቶስ የሕያው እግዚአብሔር ልጅ ነህ» ብሎ ሊመልስ ቻለ። ክርስቶስም፦ «የዮና ልጅ ስምዖን ሆይ፥ በሰማያት ያለው አባቴ እንጂ ሥጋና ደም ይህን አልገለጠልህምና ብፁዕ ነህ» አለው። ክርስቶስም ስለ እርሱ የዓለት ሰው እንደ ሆነና የመንግሥቱን መክፈቻዎች እንደሚይዝ ተናገረ። ጴጥሮስ ድንቅ ሰው ነበር፤ የኢየሱስ ልቡን የሰጠ ደቀ መዝሙር ነበር፤ በዘመናችን ቢኖር ኖሮ ሁሉም ሰው የበሰለ ክርስቲያን ነው ይለው ነበር። ቢሆንም በጴጥሮስ ውስጥ የጎደለው ነገር ምንኛ ብዙ ነበር!

የራስን ሕይወት የሚኖረው ጴጥሮስ

ክርስቶስ፦ «በሰማያት ያለው አባቴ እንጂ ሥጋና ደም ይህን አልገለጠልህም» ካለው በኋላ ወዲያውኑ ስለ መከራው መናገር እንደ ጀመረ፣ ጴጥሮስም፦ «አይሁንብህ ጌታ ሆይ፤ ይህ ከቶ አይደርስብህም» ለማለት እንደ ደፈረ ታስታውሳላችሁ። በዚያን ጊዜ ክርስቶስ እንዲህ ማለት ግድ ሆነበት፦

«ወደ ኋላዬ ሂድ፥ አንተ ሰይጣን፤ የሰውን እንጂ የእግዚአብሔርን አታስብምና ዕንቅፋት ሆነህብኛል» (ማቴዎስ 16:22-23)።

ጴጥሮስ በዚያ በራሱ ፈቃድ ቆሞ ነበር፤ በገዛ ጥበቡ ታምኖ ክርስቶስ ሄዶ እንዳይሞት በእርግጥ ይከለክለው ነበር። ይህ ከየት መጣ? ጴጥሮስ በራሱና ስለ መለኮታዊ ነገሮች ባለው በገዛ አሳቡ ታመነ። ከዚያም በኋላ ከአንድ ጊዜ በላይ በደቀ መዛሙርቱ መካከል ከሁሉ የሚበልጥ ማን እንደ ሆነ ክርክር እንደ ነበረ እናያለን፤ ጴጥሮስም ከእነርሱ አንዱ ነበረ፤ የመጀመሪያው ስፍራ የሚገባው እንደ ሆነም አሰበ። ከሌሎቹ በላይ እንኳ የራሱን ክብር ፈለገ። በጴጥሮስ ውስጥ የራስ ሕይወት ብርቱ ነበረ። ጀልባዎቹንና መረቦቹን ትቶ ነበር፤ አሮጌውን ራሱን ግን አልተወም።

ክርስቶስ ስለ መከራው ከነገረውና፦ «ወደ ኋላዬ ሂድ፥ አንተ ሰይጣን» ካለው በኋላ፣ ቀጥሎ፦ «እኔን መከተል የሚወድ ቢኖር፥ ራሱን ይካድ መስቀሉንም ተሸክሞ ይከተለኝ» (ማቴዎስ 16:24) አለ። ይህን ካላደረገ ማንም ሊከተለው አይችልም። ራስ ፈጽሞ መካድ አለበት። ይህ ምን ማለት ነው? ጴጥሮስ ክርስቶስን በካደ ጊዜ ሦስት ጊዜ፦ «ሰውየውን አላውቀውም» እንዳለ እናነባለን፤ በሌላ አነጋገር፦ «ከእርሱ ጋር ምንም ጉዳይ የለኝም፤ እኔና እርሱ ወዳጆች አይደለንም፤ ከእርሱ ጋር ምንም ግንኙነት እንዳለኝ እክዳለሁ» ማለቱ ነበር። ክርስቶስ ለጴጥሮስ ራሱን መካድ እንዳለበት ነገረው። ራስ ችላ ሊባል፣ የሚጠይቀውም ሁሉ ውድቅ ሊደረግ ይገባዋል። የእውነተኛ ደቀ መዝሙርነት ሥሩ ይህ ነው፤ ጴጥሮስ ግን አልተረዳውም፤ ሊታዘዘውም አልቻለም። ታዲያ ምን ሆነ? የመጨረሻዋ ሌሊት በደረሰች ጊዜ ክርስቶስ እንዲህ አለው፦

«ዶሮ ሁለት ጊዜ ሳይጮኽ ሦስት ጊዜ ትክደኛለህ»።

ጴጥሮስ ግን ምንኛ በራስ በመተማመን፦ «ሁሉም ቢሰናከሉ እኔ ግን ከቶ አልሰናከልም፤ ወደ ወኅኒም ወደ ሞትም ከአንተ ጋር ለመሄድ የተዘጋጀሁ ነኝ» (ማርቆስ 14:29፤ ሉቃስ 22:33) አለ።

ጴጥሮስ ይህን በቅንነት ማለቱ ነበር፤ በእርግጥም ሊያደርገው አስቦ ነበር፤ ነገር ግን ጴጥሮስ ራሱን አላወቀም ነበር። ኢየሱስ እንዳለው ያህል ክፉ መሆኑን አላመነም።

ምናልባት በእኛና በእግዚአብሔር መካከል ስለሚገቡ ስለ ነጠላ ኃጢአቶች እናስብ ይሆናል፤ ነገር ግን ፈጽሞ ርኩስ በሆነው በዚያ የራስ ሕይወት—በገዛ ባሕርያችን—ምን እናድርግ? ሙሉ በሙሉ ከኃጢአት ኃይል በታች በሆነው በዚያ ሥጋ ምን እናድርግ? የሚያስፈልገን ከዚያ ነጻ መውጣት ነው። ጴጥሮስ ይህን አላወቀም፤ ስለዚህም በራሱ በመተማመን ወጥቶ ጌታውን ካደ።

ክርስቶስ መካድ የሚለውን ቃል ሁለት ጊዜ እንዴት እንደሚጠቀምበት አስተውሉ። ለጴጥሮስ በመጀመሪያ፦ «ራሱን ይካድ» አለው፤ ለሁለተኛ ጊዜ ደግሞ፦ «ትክደኛለህ።» አለው። ከሁለቱ አንዱ ነው። ለእኛ ሌላ ምርጫ የለም፤ ራሳችንን መካድ ወይም ክርስቶስን መካድ አለብን። እርስ በርሳቸው የሚዋጉ ሁለት ታላላቅ ኃይሎች አሉ—በኃጢአት ኃይል ሥር ያለው የራስ ባሕርይና በእግዚአብሔር ኃይል ያለው ክርስቶስ። ከእነዚህ አንዱ በውስጣችን ሊገዛ ግድ ነው።

ዲያብሎስን ያደረገው ራስ ነው። እርሱ የእግዚአብሔር መልአክ ነበረ፤ ነገር ግን ራሱን ከፍ ማድረግ ፈለገ። በሲኦልም ዲያብሎስ ሆነ። ለሰው ውድቀት ምክንያቱ ራስ ነበረ። ሔዋን ለራሷ አንድ ነገር ፈለገች፤ በዚህም የመጀመሪያዎቹ ወላጆቻችን ወደ ኃጢአት ጕስቍልና ሁሉ ወደቁ። እኛ ልጆቻቸውም አስከፊ የሆነ የኃጢአት ባሕርይ ወርሰናል።

የጴጥሮስ ንስሐ

ጴጥሮስ ጌታውን ሦስት ጊዜ ካደ፤ ከዚያም ጌታ ተመለከተው፤ ያም የኢየሱስ እይታ የጴጥሮስን ልብ ሰበረው፤ በድንገትም የፈጸመው አስከፊ ኃጢአት፣ የደረሰበት አስከፊ ውድቀትና የወደቀበት ጥልቀት በፊቱ ተገለጠ፤ «ጴጥሮስም ወደ ውጭ ወጥቶ ምርር ብሎ አለቀሰ»።

ወዮ! ያ ንስሐ ምን ዓይነት ሊሆን እንደሚችል ማን ሊናገር ይችላል? በዚያች ሌሊት በተከተሉት ሰዓታትና በማግሥቱ ክርስቶስ ሲሰቀልና ሲቀበር ባየ ጊዜ፣ በሚቀጥለውም ቀን፣ በሰንበት—ኦ፣ ያን ቀን በምን ዓይነት ተስፋ ቢስ ጭንቀትና እፍረት አሳልፎት ይሆን!

«ጌታዬ ሄዷል፤ ተስፋዬ ጠፍቷል፤ እኔም ጌታዬን ካድሁ። ከዚያ የፍቅር ሕይወት በኋላ፣ ከዚያ የሦስት ዓመት የተባረከ ኅብረት በኋላ ጌታዬን ካድሁ። እግዚአብሔር ሆይ፣ ማረኝ!»

ጴጥሮስ ያን ጊዜ ወደ ምን ያህል የውርደት ጥልቀት እንደ ሰጠመ ልንረዳ የምንችል አይመስለኝም። ነገር ግን ያ የለውጡ ነጥብና መለወጫው ነበረ፤ በሳምንቱም መጀመሪያ ቀን ክርስቶስ ለጴጥሮስ ታየው፤ በምሽትም ከሌሎቹ ጋር ተገናኘው። ከዚያም በኋላ በገሊላ ባሕር አጠገብ፦ «ትወደኛለህን?» ብሎ ጠየቀው፤ ጌታ ሦስት ጊዜ እንደ ካደው ሊያሳስበው እንደ ሆነ ጴጥሮስ አስቦ እስኪያዝን ድረስ ጠየቀው፤ እርሱም በሐዘን ነገር ግን በቅንነት እንዲህ አለ፦

«ጌታ ሆይ፥ አንተ ሁሉን ታውቃለህ፤ እንድወድህ አንተ ታውቃለህ» (ዮሐንስ 21:17)።

የተለወጠው ጴጥሮስ

አሁን ጴጥሮስ ከራሱ ነጻ ለመውጣት ተዘጋጅቶ ነበር፤ ይህም የመጨረሻው አሳቤ ነው። ክርስቶስ ከሌሎቹ ጋር ወደ ዙፋኑ እግር መረገጫ እንደ ወሰደውና በዚያ እንዲጠብቁ እንዳዘዛቸው ታውቃላችሁ፤ ከዚያም በበዓለ ኀምሳ ቀን መንፈስ ቅዱስ መጣ፤ ጴጥሮስም የተለወጠ ሰው ሆነ። በጴጥሮስ ላይ ስለ ደረሰው ለውጥ—በዚያ ድፍረት፣ በዚያ ኃይል፣ መጻሕፍትን በመረዳቱ በዚያ ማስተዋል፣ በዚያ ቀንም በሰበከበት በዚያ በረከት—ብቻ እንድታስቡ አልፈልግም። ስለዚህ እግዚአብሔር ይመስገን። ነገር ግን ለጴጥሮስ ከዚህ የጠለቀና የተሻለ ነገር ነበረ። የጴጥሮስ ባሕርይ ሁሉ ተለወጠ። ክርስቶስ ጴጥሮስን በተመለከተው ጊዜ በእርሱ ውስጥ የጀመረው ሥራ፣ በመንፈስ ቅዱስ በተሞላ ጊዜ ፍጹም ሆነ።

ይህን ማየት ብትፈልጉ የጴጥሮስን መጀመሪያ መልእክት አንብቡ። የጴጥሮስ ድካሞች የት እንደ ነበሩ ታውቃላችሁ። ክርስቶስን በአንድምታ፦ «አንተ ከቶ መከራ አትቀበልም፤ ይህ ሊሆን አይችልም» ባለው ጊዜ፣ በሞት በኩል አልፎ ወደ ሕይወት መግባት ምን እንደ ሆነ ምንም ግንዛቤ እንዳልነበረው አሳየ። ክርስቶስ፦ «ራሱን ይካድ» አለ፤ ያም ሆኖ ጴጥሮስ ጌታውን ካደ። ክርስቶስ፦ «ትክደኛለህ» ብሎ ባስጠነቀቀው ጊዜ፣ እርሱም ከቶ እንደማይክድ አጥብቆ በተናገረ ጊዜ፣ ጴጥሮስ በውስጡ ያለውን ምን ያህል ጥቂት እንደሚረዳ አሳየ። ነገር ግን መልእክቱን ሳነብና፦ «ስለ ክርስቶስ ስም ብትነቀፉ የክብር መንፈስ የእግዚአብሔር መንፈስ በእናንተ ላይ ያርፋልና ብፁዓን ናችሁ» (1ኛ ጴጥሮስ 4:14) ሲል ስሰማው፣ ይህ አሮጌው ጴጥሮስ አይደለም፤ ይህ በውስጡ የሚተነፍስና የሚናገር የክርስቶስ መንፈስ ራሱ ነው እላለሁ።

ደግሞም፦ «የተጠራችሁለት ለዚህ ነውና፤ ክርስቶስ ደግሞ ፍለጋውን እንድትከተሉ ምሳሌ ትቶላችሁ ስለ እናንተ መከራን ተቀብሎአልና» (1ኛ ጴጥሮስ 2:21) እንደሚል አነባለሁ። በጴጥሮስ ላይ ምን ዓይነት ለውጥ እንደ መጣ እረዳለሁ። ክርስቶስን ከመካድ ይልቅ የገዛ ራሱን መካድ፣ መስቀልና ለሞት አሳልፎ መስጠት ደስታና እርካታ ሆነለት። ስለዚህም በሐዋርያት ሥራ፣ በሸንጎው ፊት በተጠራ ጊዜ በድፍረት፦ «ከሰው ይልቅ ለእግዚአብሔር ልንታዘዝ ይገባል» (የሐዋርያት ሥራ 5:29) ማለት እንደ ቻለ፣ ከሌሎቹም ደቀ መዛሙርት ጋር ተመልሶ ስለ ክርስቶስ ስም መከራ ለመቀበል የተገባቸው ሆነው ስለ ተቈጠሩ ደስ እንዳላቸው እናነባለን።

ራሱን ከፍ ማድረጉን ታስታውሳላችሁ፤ አሁን ግን «በእግዚአብሔር ፊት ዋጋው እጅግ የከበረ የዋህና ዝግተኛ መንፈስ» ምን እንደ ሆነ ተረድቷል። ደግሞም፦ «ሁላችሁም እርስ በርሳችሁ እየተዋረዳችሁ ትሕትናን እንደ ልብስ ታጠቁ» (1ኛ ጴጥሮስ 5:5) ይለናል።

ወዳጄ ሆይ፣ እለምንሃለሁ፣ ፈጽሞ የተለወጠውን ጴጥሮስን ተመልከት—ራሱን የሚያስደስተውን፣ በራሱ የሚታመነውን፣ የራሱን የሚፈልገውን፣ በኃጢአት የተሞላውን፣ ዘወትር በችግር ውስጥ የሚገባውን፣ ሞኝና ችኩል የነበረውን ጴጥሮስን፣ አሁን ግን በመንፈስና በኢየሱስ ሕይወት የተሞላውን። ክርስቶስ ይህን በመንፈስ ቅዱስ አደረገለት።

እንግዲህ የጴጥሮስን ታሪክ እንዲህ በአጭሩ ማመልከቴ ዓላማዬ ምንድር ነው? ያ ታሪክ በእግዚአብሔር በእውነት በረከት ሊሆን ያለው የእያንዳንዱ አማኝ ታሪክ መሆን አለበት። ያ ታሪክ ማንም ሰው በሰማይ ካለው ከእግዚአብሔር ሊቀበለው ስለሚችለው ነገር ትንቢት ነው።

እንግዲህ እነዚህ ትምህርቶች የሚያስተምሩንን ነገር በፍጥነት እንቃኝ።

የመጀመሪያው ትምህርት ይህ ነው፦ አንተ እጅግ ትጉ፣ እግዚአብሔርን የምትፈራና ልብህን የሰጠህ አማኝ ሆነህ ሳለ የሥጋ ኃይል ገና በአንተ ውስጥ እጅግ ብርቱ ሊሆን ይችላል።

ይህ እጅግ የሚያስፈራ እውነት ነው። ጴጥሮስ ክርስቶስን ከመካዱ በፊት አጋንንትን አውጥቶ ነበር፤ ድውዮችንም ፈውሶ ነበር፤ ቢሆንም ሥጋ ኃይል ነበረው፤ ሥጋም በእርሱ ውስጥ ስፍራ ነበረው። ወዳጆች ሆይ፣ እግዚአብሔር ሊሠራ በሚወደው መጠን የእግዚአብሔር ኃይል በውስጣችን በብርታት ሊሠራ የማይችለው ያ የራስ ሕይወት በእኛ ውስጥ እጅግ ብዙ ስለ ሆነ መሆኑን መረዳት አለብን። ታላቁ እግዚአብሔር በረከቱን እጥፍ ሊያደርግ፣ በእኛም በኩል አሥር እጥፍ በረከት ሊሰጥ እንደሚናፍቅ ትገነዘባላችሁን? ነገር ግን እርሱን የሚያግደው አንድ ነገር አለ፤ ያም ነገር የራስ ሕይወት እንጂ ሌላ ምንም እንዳልሆነ የሚያሳይ ነው። ስለ ጴጥሮስ ትዕቢት፣ ስለ ጴጥሮስ ችኩልነት፣ ስለ ጴጥሮስ በራስ መተማመን እንናገራለን። ይህ ሁሉ ሥሩ በዚያች አንዲት ቃል፣ በራስ ነበረ። ክርስቶስ፦ «ራሱን ይካድ» ብሎ ነበር፤ ጴጥሮስ ግን ፈጽሞ አልተረዳም፣ ፈጽሞም አልታዘዘም፤ ድካሙም ሁሉ የወጣው ከዚያ ነበረ።

እንዴት ያለ የሚያስፈራ አሳብ ነው! ደግሞም፦ አቤቱ፣ ከእኛ ማንም የራስን ሕይወት እንዳይኖር ይህን ግለጥልን! ብለን እንድንጮኽ የሚያሳስበን እንዴት ያለ አጣዳፊ ልመና ነው! ለብዙ ዓመታት ክርስቲያን ሆኖ በኖረ፣ ምናልባትም ታዋቂ ስፍራ ይዞ በነበረ በብዙ ሰው ላይ ይህ ደርሷል፤ እግዚአብሔር አጋለጠው፤ ራሱንም እንዲያውቅ አስተማረው፤ እርሱም ፈጽሞ አፍሮ በእግዚአብሔር ፊት ተሰብሮ ወደቀ። ወዮ፣ በመጨረሻ ነጻ መውጣት እንዳለ እስኪያገኝ ድረስ የደረሰበት መራራ እፍረት፣ ሐዘን፣ ሕመምና ጭንቀት! ጴጥሮስ ወደ ውጭ ወጥቶ ምርር ብሎ አለቀሰ፤ የሥጋ ኃይል ገና የሚገዛባቸው እግዚአብሔርን የሚፈሩ ብዙ ሰዎችም ሊኖሩ ይችላሉ።

ከዚያም ሁለተኛው ትምህርቴ ይህ ነው፦ የራስን ኃይል መግለጥ የተባረከው ጌታችን የኢየሱስ ሥራ ነው።

ጴጥሮስ—ሥጋዊው ጴጥሮስ፣ በራሱ ፈቃድ የሚሄደው ጴጥሮስ፣ ራሱን አጥብቆ የሚወደው ጴጥሮስ—እንዴት የበዓለ ኀምሳ ሰውና የመልእክቶቹ ጸሐፊ ሊሆን ቻለ? ክርስቶስ በኃላፊነት ስለ ያዘው፣ ክርስቶስ ስለ ጠበቀው፣ ክርስቶስም ስላስተማረውና ስለ ባረከው ነው። ክርስቶስ የሰጠው ማስጠንቀቂያዎች የሥልጠናው ክፍል ነበሩ፤ ከሁሉም በመጨረሻ ያ የፍቅር እይታ መጣ። ክርስቶስ በመከራው ውስጥ አልረሳውም፤ ዘወር ብሎ ተመለከተው እንጂ፤ «ጴጥሮስም ወደ ውጭ ወጥቶ ምርር ብሎ አለቀሰ»። ጴጥሮስን ወደ በዓለ ኀምሳ የመራው ክርስቶስ ራሱን ለእርሱ ሊሰጥ የሚፈቅደውን ልብ ሁሉ በኃላፊነት ሊይዝ ዛሬ ይጠብቃል።

«አወይ! ችግሬ ይህ ነው፤ ዘወትር የራስ ሕይወት፣ የራስ ምቾት፣ ራስን ማሰብ፣ ራስን ማስደሰትና የራስ ፈቃድ ነው፤ ከዚህ እንዴት ልላቀቅ እችላለሁ?» የሚሉ አንዳንዶች የሉምን?

መልሴ ይህ ነው፦ ከዚህ ሊያላቅቅህ የሚችል ክርስቶስ ኢየሱስ ነው፤ ከራስ ኃይል ነጻ ሊያወጣ የሚችል ከክርስቶስ ኢየሱስ በቀር ሌላ ማንም የለም። እርሱስ እንድታደርግ የሚለምንህ ምንድር ነው? በፊቱ ራስህን እንድታዋርድ ይለምንሃል።