ለመንፈስ ቅዱስ የተለዩ

ለመንፈስ ቅዱስ የተለዩት

«በአንጾኪያም ባለችው ቤተ ክርስቲያን ነቢያትና መምህራን ነበሩ፤ እነርሱም በርናባስ፥ ኔጌር የተባለው ስምዖንም፥ የቀሬናው ሉክዮስም፥ . . . ምናሔ፥ ሳውልም ነበሩ።

«እነዚህም ጌታን ሲያመልኩና ሲጦሙ መንፈስ ቅዱስ። በርናባስንና ሳውልን ለጠራኋቸው ሥራ ለዩልኝ አለ።

«በዚያን ጊዜም ከጦሙ ከጸለዩም እጃቸውንም ከጫኑ በኋላ አሰናበቱአቸው። እነርሱም በመንፈስ ቅዱስ ተልከው ወደ ሴሌውቅያ ወረዱ» (የሐዋርያት ሥራ 13:1-4)።

በጥቅሳችን ታሪክ ውስጥ እግዚአብሔር ከእኛ ምን እንደሚፈልግና ለእኛ ምን ሊያደርግልን እንደሚወድ የሚመሩን ውድ ሐሳቦችን እናገኛለን። ከላይ የተጠቀሱት ቍጥሮች የሚያስተምሩት ታላቅ ትምህርት ይህ ነው፦ መንፈስ ቅዱስ በምድር ላይ የእግዚአብሔርን ሥራ የሚመራ ነው። ለእግዚአብሔር በትክክል እንድንሠራና እግዚአብሔርም ሥራችንን እንዲባርክ ከፈለግን ልናደርገው የሚገባን ነገር፣ ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ትክክለኛ ግንኙነት እንዳለን ማረጋገጥ ነው፤ ለእርሱ የሚገባውን የክብር ስፍራ በየዕለቱ እንድንሰጠው፣ በሥራችን ሁሉና (ከዚህም በላይ) በግል ውስጣዊ ሕይወታችን ሁሉ መንፈስ ቅዱስ ምንጊዜም የመጀመሪያውን ስፍራ እንዲይዝ ማድረግ ነው። ክፍሉ ከሚያመለክተን ውድ ሐሳቦች አንዳንዶቹን ላሳያችሁ።

በመጀመሪያ ደረጃ እግዚአብሔር መንግሥቱን በተመለከተ የራሱ ዕቅዶች እንዳሉት እናያለን።

በአንጾኪያ ያለችው ቤተ ክርስቲያኑ ተመሥርታ ነበር። እግዚአብሔር እስያንና አውሮፓን በተመለከተ የተወሰኑ ዕቅዶችና ዓላማዎች ነበሩት። እርሱ አስቦአቸው ነበር፤ የእርሱ ነበሩ፤ ለአገልጋዮቹም ገለጠላቸው።

ታላቁ አዛዣችን እያንዳንዱን ዘመቻ ያደራጃል፤ ጄኔራሎቹና መኮንኖቹም ታላላቆቹን ዕቅዶች ሁልጊዜ አያውቁም። ብዙ ጊዜ የታሸገ ትእዛዝ ይቀበላሉ፤ እርሱ የሚሰጣቸውን ትእዛዝ እርሱን እየጠበቁ መቀበል አለባቸው። በሰማይ ያለው እግዚአብሔር ሊሠራ ስለሚገባው ማንኛውም ሥራና ሥራው ስለሚሠራበት መንገድ ፍላጎትና ፈቃድ አለው። የእግዚአብሔርን ምሥጢር ዘልቆ የሚያውቅና ከእግዚአብሔር በታች ሆኖ የሚሠራ ሰው ብፁዕ ነው።

ከጥቂት ዓመታት በፊት እኔ በምኖርበት በደቡብ አፍሪካ በዌሊንግተን የሚስዮን ተቋም ከፈትን—በዚያ እንደ ትልቅና ያማረ ሕንፃ የሚቆጠር ነው። በምረቃው አገልግሎታችን ላይ የተቋሙ ርእሰ መምህር ፈጽሞ ያልረሳሁትን አንድ ነገር ተናገረ። እንዲህ አለ፦

«ባለፈው ዓመት የመሠረት ድንጋዩን ለማኖር እዚህ ተሰብስበን ነበር፤ ያን ጊዜ ምን ይታይ ነበር? ከፍርስራሽ፣ ከድንጋይና ከጡብ፣ ፈርሶ ከነበረ አሮጌ ሕንፃ ቅሪት በቀር ምንም አልነበረም። በዚያ የመሠረት ድንጋዩን አኖርን፤ ሊነሣ ያለው ሕንፃ ምን እንደሆነ ያወቁ ጥቂቶች ብቻ ነበሩ። ከአንድ ሰው፣ ከንድፍ አውጪው በቀር በዝርዝሩ ሁሉ ፍጹም አድርጎ ያወቀው አልነበረም። በአእምሮው ውስጥ ሁሉም ግልጽ ነበር፤ ተቋራጩ፣ ግንበኛውና አናጢው ወደ ሥራቸው ሲመጡ ትእዛዛቸውን ከእርሱ ተቀበሉ፤ እጅግ ትሑት የሆነው የቀን ሠራተኛ እንኳ ለትእዛዝ መታዘዝ ነበረበት፤ ሕንፃውም ተነሣ፤ ይህ ያማረ ሕንፃም ተጠናቀቀ። ልክ እንደዚሁ» አለ፣ «ዛሬ የምንከፍተው ይህ ሕንፃ ምን እንደሚሆን እግዚአብሔር ብቻ የሚያውቀውን ሥራ መሠረት ማኖር ብቻ ነው።»

ነገር ግን እግዚአብሔር ሠራተኞቹንና ዕቅዶቹን በግልጽ አስቀምጧል፤ የእኛ ስፍራም እግዚአብሔር ከፈቃዱ በእያንዳንዱ ጊዜ የሚያስፈልገንን ያህል እንዲገልጥልን መጠበቅ ነው።

እኛ ማድረግ ያለብን ትእዛዛቱን እየፈጸምን በመታዘዝ ታማኝ መሆን ብቻ ነው። እግዚአብሔር በምድር ላይ ላለችው ቤተ ክርስቲያኑ ዕቅድ አለው። ነገር ግን ወዮ! እኛ ብዙ ጊዜ የራሳችንን ዕቅድ እናወጣለን፤ ምን መደረግ እንዳለበትም የምናውቅ ይመስለናል። እግዚአብሔር በፊታችን ካልሄደ በቀር ፈጽሞ ላለመሄድ ከመወሰን ይልቅ፣ አስቀድመን እግዚአብሔር ደካማ ጥረታችንን እንዲባርክ እንለምነዋለን። እግዚአብሔር ለመንግሥቱ ሥራና መስፋፋት ዕቅድ አውጥቷል። ያ ሥራ በአደራ ለመንፈስ ቅዱስ ተሰጥቶታል። «ለጠራኋቸው ሥራ።» ስለዚህ በመንፈስ ቅዱስ ካልተመራን በቀር «የእግዚአብሔርን ታቦት» ከመንካት እንድንፈራ እግዚአብሔር ሁላችንንም ይርዳን።

ከዚያም ሁለተኛው ሐሳብ—እግዚአብሔር ፈቃዱ ምን እንደሆነ ለአገልጋዮቹ ለመግለጥ ፈቃደኛም ችሎታም አለው።

አዎን፣ እግዚአብሔር ይባረክ፣ መልእክቶች አሁንም ከሰማይ ይወርዳሉ! እዚህ መንፈስ ቅዱስ የተናገረውን እንደምናነብ፣ እንዲሁ መንፈስ ቅዱስ አሁንም ለቤተ ክርስቲያኑና ለሕዝቡ ይናገራል። በእነዚህ በኋለኞቹ ዘመናት ብዙ ጊዜ ይህን አድርጓል። ወደ ግለሰቦች መጥቶ፣ በመለኮታዊ ትምህርቱ ሌሎች መጀመሪያ ላይ ሊረዱትም ሆነ ሊቀበሉት ወዳልቻሉት የሥራ መስኮች፣ ብዙኃኑ ወዳልተቀበሏቸው መንገዶችና ዘዴዎች መርቷቸዋል። ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በዘመናችንም አሁንም ሕዝቡን ያስተምራል። እግዚአብሔር ይመስገን፣ በውጭ አገር የሚስዮን ማኅበሮቻችንም፣ በአገር ውስጥ ሚስዮኖቻችንም፣ በሺህ በሚቆጠሩ የሥራ ዓይነቶችም የመንፈስ ቅዱስ አመራር ይታወቃል፤ ነገር ግን (ሁላችንም ለመመስከር ዝግጁ ነን ብዬ አስባለሁ) የሚታወቀው እጅግ በጥቂቱ ነው። እርሱን መጠበቅን በበቂ አልተማርንም፤ ስለዚህ በእግዚአብሔር ፊት እንዲህ ብለን የተከበረ ቃል ልንገባ ይገባናል፦ አቤቱ እግዚአብሔር ሆይ፣ ፈቃድህን እንድታሳየን አንተን አብልጠን ልንጠብቅ እንፈልጋለን።

እግዚአብሔርን ኃይልን ብቻ አትለምኑት። ብዙ ክርስቲያን የራሱ የአሠራር ዕቅድ አለው፤ እግዚአብሔር ደግሞ ኃይሉን ሊልክለት ይገባል። ሰውየው በራሱ ፈቃድ ይሠራል፤ እግዚአብሔርም ጸጋውን ሊሰጠው ይገባል—እግዚአብሔር ብዙ ጊዜ ጥቂት ጸጋና ጥቂት ስኬት ብቻ የሚሰጥበት ብቸኛ ምክንያት ይህ ነው። ነገር ግን ሁላችንም በእግዚአብሔር ፊት ስፍራችንን ይዘን እንዲህ እንበል፦

«በእግዚአብሔር ፈቃድ ከሚሠራ ነገር የእግዚአብሔር ብርታት አይከለከልም፤ በእግዚአብሔር ፈቃድ የሚሠራ ነገር የእግዚአብሔርን ብርቱ በረከት ማግኘቱ አይቀርም።»

ስለዚህ የመጀመሪያው ምኞታችን የእግዚአብሔር ፈቃድ እንዲገለጥልን ይሁን።

ከሰማይ እነዚህን መልእክቶች መቀበልና መረዳት ቀላል ነገር ነውን? ብላችሁ ብትጠይቁኝ መልሱን ልሰጣችሁ እችላለሁ። ከሰማይ ጋር ትክክለኛ ኅብረት ላላቸውና እግዚአብሔርን በጸሎት የመጠበቅን ጥበብ ለሚያስተውሉ ቀላል ነው።

ሰው የእግዚአብሔርን ፈቃድ እንዴት ሊያውቅ ይችላል? ብለን ስንት ጊዜ እንጠይቃለን! ሰዎችም ግራ በተጋቡ ጊዜ እግዚአብሔር ወዲያውኑ እንዲመልስላቸው አጥብቀው መጸለይ ይፈልጋሉ። ነገር ግን እግዚአብሔር ፈቃዱን ሊገልጥ የሚችለው ትሑት፣ ለስላሳና ባዶ ለሆነ ልብ ብቻ ነው። እግዚአብሔር ግራ በሚያጋቡ ነገሮችና በልዩ ችግሮች ውስጥ ፈቃዱን ሊገልጥ የሚችለው በጥቃቅን ነገሮችና በዕለት ተዕለት ሕይወት እርሱን በታማኝነት መታዘዝንና ማክበርን ለተማረ ልብ ብቻ ነው።

ይህም ወደ ሦስተኛው ሐሳብ ያደርሰኛል—መንፈስ የእግዚአብሔርን ፈቃድ የሚገልጥለትን የልብ ዝንባሌ አስተውሉ።

እዚህ ምን እናነባለን? ጌታን እያመለኩና እየጦሙ የነበሩ ብዙ ሰዎች ነበሩ፤ መንፈስ ቅዱስም መጥቶ ተናገራቸው። አንዳንድ ሰዎች ይህን ክፍል በዘመናችን ስላለ የሚስዮን ኮሚቴ እንደሚረዱት አድርገው ይረዱታል። ክፍት መስክ እንዳለ እናያለን፤ በሌሎች መስኮች ሚስዮኖቻችን ነበሩን፤ አሁን ወደዚያ መስክ ልንገባ ነው። ይህን በተግባር ወስነነዋል፤ ከዚያም ስለ እርሱ እንጸልያለን። ነገር ግን በዚያን ዘመን ሁኔታው እጅግ የተለየ ነበር። ከእነርሱ አንዱ እንኳ ስለ አውሮፓ አስቦ እንደሆነ እጠራጠራለሁ፤ ምክንያቱም በኋላ ጳውሎስ ራሱ እንኳ በሌሊት ያየው ራእይ በእግዚአብሔር ፈቃድ እስኪጠራው ድረስ ወደ እስያ ተመልሶ ለመሄድ ሞክሮ ነበር። እነዚያን ሰዎች ተመልከቱ። እግዚአብሔር ድንቅ ነገሮችን አድርጎ ነበር። ቤተ ክርስቲያንን እስከ አንጾኪያ አስፋፍቷል፤ የበለጸገና ሰፊ በረከትም ሰጥቷል። አሁን እነዚህ ሰዎች ጌታን እያመለኩ፣ በጸሎትና በጾም እያገለገሉት በዚያ ነበሩ። እንዴት ያለ ጥልቅ እርግጠኝነት አላቸው—«ሁሉም ነገር በቀጥታ ከሰማይ መምጣት አለበት። ከተነሣው ጌታ ጋር ኅብረት አለን፤ ከእርሱ ጋር የቀረበ አንድነት ሊኖረን ይገባል፤ እርሱም እንደ ምንም ብሎ የሚፈልገውን ያሳውቀናል።» በዚያም ነበሩ፤ ባዶዎች፣ የማያውቁ፣ ረዳት የሌላቸው፣ ደስተኞችና ሐሴት ያደረጉ፣ ነገር ግን በጥልቅ የተዋረዱ።

«ጌታ ሆይ» የሚሉ ይመስላሉ፣ «እኛ አገልጋዮችህ ነን፤ በጾምና በጸሎት አንተን እንጠብቃለን። ለእኛ ያለህ ፈቃድ ምንድር ነው?»

ከጴጥሮስም ጋር እንዲሁ አልነበረምን? እርሱ እየጦመና እየጸለየ በጣራው ላይ ነበር፤ ስለ ራእዩና ወደ ቂሳርያ እንዲሄድ ስለሚያዝዘው ትእዛዝ ጭራሽ አላሰበም ነበር። ሥራው ምን ሊሆን እንደሚችል አያውቅም ነበር።

ለጌታ ኢየሱስ ፈጽሞ ራሳቸውን በሰጡ ልቦች፣ ከዓለም፣ ከተለመዱ ሃይማኖታዊ ልምምዶችም እንኳ ራሳቸውን በሚለዩ፣ ወደ ጌታቸው ለመመልከት ራሳቸውን ለብርቱ ጸሎት በሚሰጡ ልቦች—የእግዚአብሔር ሰማያዊ ፈቃድ የሚገለጠው በእንደዚህ ያሉ ልቦች ውስጥ ነው።

ጾም የሚለው ቃል ሁለተኛ ጊዜ (በሦስተኛው ቍጥር) እንደሚገኝ ታውቃላችሁ፦ «ከጦሙ ከጸለዩም»። ስትጸልዩ እንደ ኢየሱስ ትእዛዝ ወደ እልፍኛችሁ ገብታችሁ በሩን መዝጋት ትወዳላችሁ። ንግድን፣ ባልንጀሮችን፣ ተድላንና ትኩረትን ሊከፋፍል የሚችለውን ማንኛውንም ነገር ከውጭ ትዘጋላችሁ፤ ከእግዚአብሔር ጋር ብቻችሁን መሆን ትፈልጋላችሁ። ነገር ግን በአንድ መንገድ ቁሳዊው ዓለም እንኳ እዚያ ይከተላችኋል። መብላት አለባችሁ። እነዚህ ሰዎች ከቁሳዊውና ከሚታየው ነገር ተጽዕኖ ራሳቸውን ለመዝጋት ፈለጉ፤ ስለዚህ ጦሙ። የበሉት የተፈጥሮን ፍላጎት ለማሟላት የሚበቃውን ብቻ ነበር፤ በነፍሳቸውም ጥልቅ ጕጕት በምድር ያለውን ነገር ሁሉ መተዋቸውን በእግዚአብሔር ፊት በሚያደርጉት ጾም ለመግለጥ አሰቡ። ኦ፣ እግዚአብሔርን መጠበቅ ስለምንፈልግ፣ መንፈስ ቅዱስ የተባረከውን የእግዚአብሔርን ፈቃድ እንዲገልጥልን፣ እግዚአብሔር ያንን የምኞት ጽናት፣ ያንን ከሁሉ ነገር መለየት ይስጠን።

አራተኛው ሐሳብ—መንፈስ ቅዱስ እንደሚገልጠው አሁን የእግዚአብሔር ፈቃድ ምንድር ነው? በአንድ ሐረግ ውስጥ ተጠቃሏል፦ ለመንፈስ ቅዱስ መለየት። ከሰማይ የመጣው መልእክት ዋና ቃል ይህ ነው።

«በርናባስንና ሳውልን ለጠራኋቸው ሥራ ለዩልኝ። ሥራው የእኔ ነው፤ እኔም ስለ እርሱ ግድ ይለኛል፤ እነዚህን ሰዎች መርጬ ጠርቻቸዋለሁ፤ በምድር ላይ የክርስቶስን ቤተ ክርስቲያን የምትወክሉ እናንተ ለእኔ እንድትለዩአቸው እፈልጋለሁ።»

ይህን ሰማያዊ መልእክት በሁለት ገጽታው ተመልከቱ። ሰዎቹ ለመንፈስ ቅዱስ መለየት ነበረባቸው፤ ይህንን የመለየት ሥራ የምትሠራው ደግሞ ቤተ ክርስቲያን ነበረች። መንፈስ ቅዱስ እነዚህ ሰዎች ይህን በትክክለኛ መንፈስ እንደሚያደርጉት ሊታመናቸው ይችል ነበር። እነርሱ ከሰማያዊው ጋር በኅብረት እየኖሩ በዚያ ነበሩ፤ መንፈስ ቅዱስም «እነዚህን ሰዎች የመለየቱን ሥራ ሥሩ» ሊላቸው ይችል ነበር። እነዚህም መንፈስ ቅዱስ ያዘጋጃቸው ሰዎች ነበሩ፤ ስለ እነርሱም «ለእኔ ይለዩ» ሊል ይችል ነበር።

እዚህ የክርስቲያን ሠራተኞች ወደሚያስፈልጋቸው ነገር ሥር፣ ወደ ሕይወቱ ራሱ እንደርሳለን። ጥያቄው ይህ ነው፦ የእግዚአብሔር ኃይል በላያችን በበለጠ ብርታት እንዲያርፍ፣ በመካከላቸው በምንሠራው በእነዚያ ድሆችና ምስኪን ሰዎች፣ በሚጠፉ ኃጢአተኞችም መካከል የእግዚአብሔር በረከት በበለጠ ብዛት እንዲፈስስ ምን ያስፈልጋል? ከሰማይ የመጣው መልስም ይህ ነው፦

«ለመንፈስ ቅዱስ የተለዩ ሰዎችን እፈልጋለሁ።»

ይህ ምን ማለት ነው? በምድር ላይ ሁለት መናፍስት እንዳሉ ታውቃላችሁ። ክርስቶስ ስለ መንፈስ ቅዱስ ሲናገር፦ «ዓለም ሊቀበለው አይችልም» (ዮሐንስ 14:17) አለ። ጳውሎስም፦ «ከእግዚአብሔር የሆነውን መንፈስ እንጂ የዓለምን መንፈስ አልተቀበልንም» (1ኛ ቆሮንቶስ 2:12) አለ። እያንዳንዱ ሠራተኛ እጅግ የሚያስፈልገው ይህ ነው—የዓለም መንፈስ እንዲወጣ፣ ውስጣዊውን ሕይወትና መላውን ማንነት እንዲወርስም የእግዚአብሔር መንፈስ እንዲገባ።

አንዳንድ ሠራተኞች መንፈስ ቅዱስ ለሥራቸው የኃይል መንፈስ ሆኖ በላያቸው እንዲመጣ ብዙ ጊዜ ወደ እግዚአብሔር እንደሚጮኹ፣ ያንን የኃይል መጠን ሲሰማቸውና በረከት ሲያገኙም ስለ እርሱ እግዚአብሔርን እንደሚያመሰግኑ እርግጠኛ ነኝ። ነገር ግን እግዚአብሔር ከዚህ የበለጠና ከፍ ያለ ነገር ይፈልጋል። እግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስን በራሳችን ልብና ሕይወት ውስጥ የኃይል መንፈስ ሆኖ፣ ራስን እንዲያሸንፍ፣ ኃጢአትን እንዲያወጣ፣ የተባረከውንና ያማረውን የኢየሱስን መልክ በውስጣችን እንዲሠራ እንድንፈልገው ይሻል።

በስጦታነት በሚሰጥ የመንፈስ ኃይልና ለቅዱስ ሕይወት ጸጋ በሚሆን የመንፈስ ኃይል መካከል ልዩነት አለ። ሰው ብዙ ጊዜ የተወሰነ የመንፈስ ኃይል ሊኖረው ይችላል፤ ነገር ግን የጸጋና የቅድስና መንፈስ የሆነው መንፈስ በብዙ መጠን ከሌለው፣ ጕድለቱ በሥራው ላይ ይገለጣል። ሰዎች ወደ ጌታ እንዲመለሱ መሣሪያ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ሰዎችን ወደ ከፍ ያለ የመንፈሳዊ ሕይወት ደረጃ ፈጽሞ አያሳድጋቸውም፤ እርሱ ሲያልፍም ብዙው ሥራው አብሮ ሊያልፍ ይችላል። ለመንፈስ ቅዱስ የተለየ ሰው ግን እንዲህ ለማለት ራሱን የሰጠ ሰው ነው፦

«አባት ሆይ፣ በቤቴ፣ በጠባዬ፣ በአንደበቴ ቃል ሁሉ፣ በልቤ ሐሳብ ሁሉ፣ በባልንጀሮቼ ላይ ባለኝ ስሜት ሁሉ መንፈስ ቅዱስ በእኔ ላይ ሙሉ ሥልጣን ይኑረው፤ መንፈስ ቅዱስ ፈጽሞ ይያዘኝ።»

ለመንፈስ ቅዱስ የተለየና ራሱን የሰጠ ወንድ ወይም ሴት መሆን—የልብህ ናፍቆትና ከአምላክህ ጋር የገባኸው ቃል ኪዳን ይህ ነበርን? እባክህ የሰማይን ድምፅ ስማ። መንፈስ ቅዱስ «ለዩልኝ» አለ። አዎን፣ ለመንፈስ ቅዱስ የተለዩ። ቃሉ እኛን ይመረምር ዘንድ ወደ ማንነታችን ጥልቀት እንዲገባ እግዚአብሔር ይስጠን፤ ከዓለም ፈጽመን እንዳልወጣን ካወቅን፣ የራስ ሕይወት፣ የራስ ፈቃድ፣ ራስን ከፍ ማድረግ በዚያ እንዳሉ እግዚአብሔር ቢገልጥልን፣ በፊቱ ራሳችንን እናዋርድ።

ወንድ ሆይ፣ ሴት ሆይ፣ ወንድሜ ሆይ፣ እኅቴ ሆይ፣ አንተ ለመንፈስ ቅዱስ የተለየህ ሠራተኛ ነህ። ይህ እውነት ነውን? የናፍቆትህ ምኞት ይህ ነበርን? ራስህን የሰጠኸውስ ለዚህ ነበርን? በተነሣውና ሁሉን በሚችለው በጌታችን በኢየሱስ ኃይል በማመን የጠበቅኸው ይህ ነበርን? ካልሆነ የእምነት ጥሪ ይኸውልህ፤ የበረከትም ቍልፍ ይኸውልህ—ለመንፈስ ቅዱስ የተለዩ መሆን። እግዚአብሔር ቃሉን በልባችን ይጻፈው!

መንፈስ ቅዱስ ለዚያች ቤተ ክርስቲያን ያንን ሥራ ለመሥራት ብቃት እንዳላት ቤተ ክርስቲያን አድርጎ እንደ ተናገራት ተናግሬአለሁ። መንፈስ ቅዱስ ታመናቸው። አብያተ ክርስቲያናቶቻችን፣ የሚስዮን ማኅበሮቻችንና የሠራተኞች ኅብረቶቻችን፣ መሪዎቻችን፣ ምክር ቤቶቻችንና ኮሚቴዎቻችን ሁሉ ሠራተኞችን ለመንፈስ ቅዱስ የመለየትን ሥራ ለመሥራት ብቁ የሆኑ ወንዶችና ሴቶች እንዲሆኑ እግዚአብሔር ይስጠን። ይህንንም ደግሞ እግዚአብሔርን ልንለምነው እንችላለን።

ከዚያም አምስተኛው ሐሳቤ ይመጣል፤ እርሱም ይህ ነው—በዚህ ሥራ ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ያለው ይህ ቅዱስ ሽርክና በግልጽ የሚታወቅና በተግባር የሚገለጥ ጉዳይ ይሆናል።

እነዚህ ሰዎች ምን አደረጉ? ጳውሎስንና በርናባስን ለዩ፤ ከዚያም ስለ ሁለቱ እነርሱም በመንፈስ ቅዱስ ተልከው ወደ ሴሌውቅያ ወረዱ ተብሎ ተጽፏል። ኦ፣ እንዴት ያለ ኅብረት ነው! በሰማይ ያለው መንፈስ ቅዱስ ከሥራው አንዱን ክፍል፣ በምድር ያሉ ሰዎች ሌላውን ክፍል ይሠራሉ። በምድር ያሉ ሰዎች እነዚያን ሰዎች ከሾሙ በኋላ፣ በመንፈስ አነሣሽነት በተጻፈው በእግዚአብሔር ቃል በመንፈስ ቅዱስ እንደ ተላኩ ተጽፏል።

ይህ ሽርክና ወደ አዲስ ጸሎትና ጾም እንዴት እንደሚጠራም ተመልከቱ። ለተወሰነ ጊዜ፣ ምናልባትም ለቀናት፣ ጌታን እያመለኩና እየጦሙ ነበር፤ መንፈስ ቅዱስም ይናገራል፤ እነርሱም ሥራውን መሥራትና ወደ ሽርክና መግባት አለባቸው፤ ወዲያውም ለተጨማሪ ጸሎትና ጾም ይሰበሰባሉ። የጌታቸውን ትእዛዝ የሚታዘዙበት መንፈስ ይህ ነው። ይህም በክርስቲያናዊ ሥራችን መጀመሪያ ላይ ብቻ ሳይሆን በሂደቱ ሁሉ ብርታታችን በጸሎት ውስጥ ሊሆን እንደሚገባ ያስተምረናል። የክርስቶስን ቤተ ክርስቲያን በተመለከተ አንዳንድ ጊዜ በሚያጨናንቅ ሐዘን ወደ እኔ የሚመጣ አንድ ሐሳብ ካለ፤ በራሴ ሕይወት የማፍርበት አንድ ሐሳብ ካለ፤ የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ያልተቀበለችውና ያልጨበጠችው ነው ብዬ የሚሰማኝ አንድ ሐሳብ ካለ፤ «ኦ፣ በጸጋህ አዳዲስ ነገሮችን አስተምረን» ብዬ ወደ እግዚአብሔር እንድጸልይ የሚያደርገኝ አንድ ሐሳብ ካለ—ያ ጸሎት በመንግሥቱ ውስጥ እንዲኖረው የታሰበው አስደናቂ ኃይል ነው። ከእርሱ የተጠቀምነው እጅግ ጥቂት ነው።

ክርስቲያን በባንየን ታላቅ መጽሐፍ ውስጥ የወህኒ ቤቱን የሚከፍት ቍልፍ በደረቱ ውስጥ እንዳለው ባገኘ ጊዜ የተናገረውን ሁላችንም አንብበናል። የኢአማኒነትንና የአሕዛብነትን ወህኒ ቤት የሚከፍት ቍልፍ አለን። ነገር ግን፣ ኦ! ከጸሎት ይልቅ በሥራችን እጅግ ተጠምደናል። ከእግዚአብሔር ጋር መነጋገርን ከምናምነው ይልቅ ከሰዎች ጋር መነጋገርን እናምናለን። መንፈስ ቅዱስ የሚያዝዘው ሥራ ወደ አዲስ ጾምና ጸሎት፣ ከዓለም መንፈስና ተድላ ወደ አዲስ መለየት፣ ለእግዚአብሔርና ለኅብረቱ ራስን ወደ አዲስ መቀደስ ሊጠራን እንደሚገባ ከእነዚህ ሰዎች ተማሩ። እነዚያ ሰዎች ራሳቸውን ለጾምና ለጸሎት ሰጡ፤ በተራው ክርስቲያናዊ ሥራችን ሁሉ ጸሎት ቢበዛ ኖሮ በራሳችን ውስጣዊ ሕይወት ውስጥ በረከት ይበዛ ነበር። ብቸኛው ብርታታችን በየደቂቃው ከክርስቶስ ጋር መገናኘት፣ በየደቂቃው እግዚአብሔር በውስጣችን እንዲሠራ መፍቀድ እንደሆነ ቢሰማን፣ ብናረጋግጥና ለዓለም ብንመሰክር—መንፈሳችን ይህ ቢሆን ኖሮ፣ በእግዚአብሔር ጸጋ ሕይወታችን ይበልጥ ቅዱስ አይሆንም ነበርን? ይበልጥስ እጅግ ፍሬያማ አይሆንም ነበርን?

በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ጳውሎስ በገላትያ መልእክት ሦስተኛ ምዕራፍ ከጠየቀው የበለጠ የሚያስፈራ ማስጠንቀቂያ አላውቅም ማለት ይቻላል፤ እንዲህ ሲል ጠየቀ፦

«በመንፈስ ጀምራችሁ አሁን በሥጋ ትፈጽማላችሁን?» (ገላትያ 3:3)።

ይህ ምን ማለት እንደሆነ ታስተውላላችሁን? በብዙ ጸሎት በተጀመረ፣ በመንፈስ ቅዱስ በተጀመረ ክርስቲያናዊ ሕይወት እንደሚሆነው ሁሉ፣ በክርስቲያናዊ ሥራም ውስጥ የሚያስፈራ አደጋ አለ፤ ይኸውም ቀስ በቀስ ከመንገዱ ተዛውሮ ወደ ሥጋ ሐዲድ መግባቱ ነው፤ ቃሉም እንዲህ ይላል፦ «በመንፈስ ጀምራችሁ አሁን በሥጋ ትፈጽማላችሁን?» በመጀመሪያው ግራ መጋባታችንና ረዳት ማጣታችን ጊዜ ወደ እግዚአብሔር ብዙ ጸለይን፤ እግዚአብሔርም መለሰልን፣ ባረከንም፤ ድርጅታችንም እየተሟላ ሄደ፤ የሠራተኞቻችንም ቡድን ሰፋ፤ ነገር ግን ቀስ በቀስ ድርጅቱ፣ ሥራውና ሩጫው እጅግ ስለ ያዙን፣ ጥቂት ማኅበር ሳለን የጀመርንበት የመንፈስ ኃይል ሊጠፋ ተቃርቧል። ኦ፣ እለምናችኋለሁ፣ ይህን በሚገባ አስተውሉ! ይህ የደቀ መዛሙርት ማኅበር የመንፈስ ቅዱስን ትእዛዝ የፈጸመው በአዲስ ጸሎትና ጾም፣ በተጨማሪ ጸሎትና ጾም ነበር፤ «ነፍሴ ሆይ፥ እግዚአብሔርን ብቻ ተጠባበቂ።» ይህ ከፍተኛውና እጅግ አስፈላጊው ሥራችን ነው። መንፈስ ቅዱስ በእምነት ለሚቀርብ ጸሎት መልስ ሆኖ ይመጣል።

ከፍ ከፍ ያለው ኢየሱስ ወደ ዙፋኑ በወጣ ጊዜ፣ ለአሥር ቀን የዙፋኑ የእግር መረገጫ ደቀ መዛሙርቱ እየጠበቁ ወደ እርሱ የጮኹበት ስፍራ እንደ ነበረ ታውቃላችሁ። ይህም የመንግሥቱ ሕግ ነው—ንጉሡ በዙፋኑ ላይ፣ አገልጋዮቹ በእግር መረገጫው ላይ። እግዚአብሔር ዘወትር በዚያ ያግኘን!

ከዚያም የመጨረሻው ሐሳብ ይመጣል—መንፈስ ቅዱስ ሥራውን እንዲመራና እንዲያስተዳድር ሲፈቀድለት፣ ሥራውም ለእርሱ በመታዘዝ ሲካሄድ እንዴት ያለ አስደናቂ በረከት ይመጣል!

በርናባስና ሳውል የተላኩበትን የሚስዮን ጕዞ ታሪክ ታውቃላችሁ። ከእነርሱ ጋር ምን ያህል ኃይል እንደ ነበረ ታውቃላችሁ። መንፈስ ቅዱስ ላካቸው፤ እነርሱም በታላቅ በረከት ከስፍራ ወደ ስፍራ ሄዱ። ከዚያም በኋላ መንፈስ ቅዱስ መሪያቸው ነበር። ጳውሎስ እንደ ገና ወደ እስያ እንዳይሄድ በመንፈስ እንደ ተከለከለና ወደ አውሮፓ እንደ ተመራ ታስታውሳላችሁ። ኦ፣ በዚያች ትንሽ የሰዎች ማኅበርና ለጌታ ባደረጉት አገልግሎታቸው ላይ ያረፈው በረከት!

እለምናችኋለሁ፣ እግዚአብሔር ለእኛ በረከት እንዳለው ማመንን እንማር። እግዚአብሔር ሥራውን በእጁ የሰጠው መንፈስ ቅዱስ «የቅድስት ሥላሴ አስፈጻሚ» ተብሎ ተጠርቷል። መንፈስ ቅዱስ ኃይል ብቻ ሳይሆን የፍቅር መንፈስም አለው። በዚህ በጨለማ ዓለምና በውስጡ ባለው የሥራ መስክ ሁሉ ላይ ያንዣብባል፤ ሊባርክም ፈቃደኛ ነው። ታዲያ በረከት ለምን አይበዛም? አንድ መልስ ብቻ ሊኖር ይችላል። መንፈስ ቅዱስን ሊገባው እንደሚገባ አላከበርነውም። ይህ እውነት አይደለም ሊል የሚችል አንድ ሰው አለን? አሳቢ ልብ ሁሉ እንዲህ ብሎ ለመጮኽ ዝግጁ አይደለምን፦ «መንፈስ ቅዱስን ሊገባው እንደሚገባ ስላላከበርሁት፣ ስላሳዘንሁት፣ መንፈስ ቅዱስ መከበር በሚገባው ስፍራ ራስንና ሥጋን የራሴንም ፈቃድ እንዲሠሩ ስለ ፈቀድሁ እግዚአብሔር ይቅር ይበለኝ! እግዚአብሔር ለመንፈስ ቅዱስ ሊሰጠው የፈለገውን ስፍራ ራስና ሥጋ ፈቃድም በእርግጥ እንዲይዙ ስለ ፈቀድሁ እግዚአብሔር ይቅር ይበለኝ።»

ኦ፣ ኃጢአቱ ከምናውቀው በላይ ታላቅ ነው! በክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ይህን ያህል ድካምና ውድቀት መኖሩ አያስደንቅም!