የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው

በመንፈስ ቅዱስ የተሞላን ሕይወት ይበልጥ ከተግባራዊው ጎኑ ልመለከተው፣ ይህም ሕይወት በዕለት ተዕለት አካሄዳችንና ምግባራችን እንዴት እንደሚገለጥ ላሳያችሁ እወዳለሁ።

በብሉይ ኪዳን ዘመን መንፈስ ቅዱስ የእግዚአብሔርን ምሥጢራት የሚገልጥ መለኮታዊ የመገለጥ መንፈስ ሆኖ፣ ወይም የእግዚአብሔርን ሥራ ለመሥራት ኃይል ሰጪ ሆኖ ብዙ ጊዜ በሰዎች ላይ ይወርድ እንደ ነበር ታውቃላችሁ። ነገር ግን በዚያን ጊዜ በውስጣቸው አይኖርም ነበር። ዛሬ ብዙዎች ለሥራ የሚሆነውን የብሉይ ኪዳንን የኃይል ስጦታ ብቻ ይፈልጋሉ፤ ሕይወትን ሁሉ የሚያንቀሳቅሰውንና የሚያድሰውን፣ በውስጥ የሚኖረውን የአዲስ ኪዳንን የመንፈስ ስጦታ ግን እጅግ ጥቂት ያውቃሉ። እግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስን ሲሰጥ ታላቁ ዓላማው ቅዱስ ጠባይን መቅረጽ ነው። ይህ ስጦታ የቅዱስ አእምሮና የመንፈሳዊ ዝንባሌ ስጦታ ነው፤ ከምንም በላይ የሚያስፈልገንም እንዲህ ማለት ነው፦

«በእውነት ለእግዚአብሔር ክብር ልኖር ከሆነ፣ ውስጣዊ ሕይወቴን ሁሉ የሚቀድስ መንፈስ ቅዱስ ሊኖረኝ ይገባል።»

ክርስቶስ መንፈስን ለደቀ መዛሙርቱ ተስፋ የሰጠው ምስክሮች ይሆኑ ዘንድ ኃይል እንዲኖራቸው ነው ትሉ ይሆናል። እውነት ነው፤ ነገር ግን መንፈስ ቅዱስን የተቀበሉት በዚህ ዓይነት ሰማያዊ ኃይልና እውነተኛነት ስለ ነበር፣ እርሱ ፈጥኖ ሁለንተናቸውን ተቆጣጠረ፤ በዚህም ሥራውን እንደሚገባቸው በኃይል ይሠሩ ዘንድ ቅዱሳን ሰዎች አድርጎ አዘጋጃቸው። ክርስቶስ ለደቀ መዛሙርቱ ስለ ኃይል ተናገረ፤ ኃይሉን ያስገኘው ግን ሁለንተናቸውን የሞላው መንፈስ ነበር።

አሁን በገላትያ 5:22 በሚገኘው ክፍል ላይ ማሰላሰል እወዳለሁ፦

«የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው።»

«ፍቅር የሕግ ፍጻሜ ነው» (ሮሜ 13:10) ብለን እናነባለን፤ እኔም ስለ ፍቅር የመንፈስ ፍሬ እንደ መሆኑ የምናገረው በሁለት ዓላማ ነው። አንደኛው ይህ ቃል በልባችን ውስጥ እንደ መፈለጊያ ብርሃን እንዲሆንና ስለ መንፈስ ቅዱስ ያለንን አሳብ ሁሉ፣ ስለ ቅዱሱም ሕይወት ያለንን ልምምድ ሁሉ የምንፈትንበት መመዘኛ እንዲሰጠን ነው። እስቲ ራሳችንን በዚህ ቃል እንፈትን። የፍቅር መንፈስ በሆነው በመንፈስ ቅዱስ ለመሞላት መፈለግ የዕለት ልማዳችን ነበርን? «የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው።» መንፈስ ቅዱስ በእኛ በበዛ መጠን ይበልጥ አፍቃሪዎች እየሆንን መሄዳችን ልምምዳችን ነበርን? መንፈስ ቅዱስን ስንጠይቅ ይህን የምንጠብቀው ነገር የመጀመሪያው ዓላማ ልናደርገው ይገባናል። መንፈስ ቅዱስ የሚመጣው የፍቅር መንፈስ ሆኖ ነው።

ኦ፣ ይህ በክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ እውነት ቢሆን ኖሮ ሁኔታዋ እንዴት በተለየ ነበር! የመንፈስ ፍሬ በሕይወት ውስጥ የሚታይ ፍቅር እንደ ሆነ፣ መንፈስ ቅዱስም ሕይወትን በእውነት በያዘ መጠን ልብ በእውነተኛ፣ በመለኮታዊና ሁሉን በሚያቅፍ ፍቅር እንደሚሞላ ይህን ቀላልና ሰማያዊ እውነት እንድንጨብጥ እግዚአብሔር ይርዳን።

እግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያኑን መባረክ ካልቻለባቸው ታላላቅ ምክንያቶች አንዱ የፍቅር ማጣት ነው። አካል ሲከፋፈል ብርታት ሊኖር አይችልም። ሆላንድ ስፔንን በክብር በተቋቋመችበት በዚያ ታላቅ የሃይማኖት ጦርነቶቻቸው ዘመን፣ ከመፈክሮቻቸው አንዱ «አንድነት ኃይል ነው» የሚል ነበር። የእግዚአብሔር ሕዝብ እንደ አንድ አካል ሲቆም ብቻ ነው፤ በእግዚአብሔር ፊት በፍቅር ኅብረት አንድ ሆነው፣ እርስ በርሳቸው በጥልቅ መዋደድ አንድ ሆነው፣ በዓለም ፊትም ዓለም ሊያየው በሚችል ፍቅር አንድ ሆነው ሲቆሙ ብቻ ነው ከእግዚአብሔር የሚለምኑትን በረከት ለማግኘት ኃይል የሚኖራቸው። አንድ ሙሉ ሊሆን የሚገባው ዕቃ ተሰንጥቆ ብዙ ቁርጥራጭ ቢሆን ሊሞላ እንደማይችል አስታውሱ። አንድ ገል፣ ማለትም የዕቃውን አንድ ክፍል፣ ወስዳችሁ ጥቂት ውኃ ልትጨልፉበት ትችላላችሁ፤ ዕቃው እንዲሞላ ግን ብትፈልጉ ዕቃው ሙሉ መሆን አለበት። ይህ ለክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ቃል በቃል እውነት ነው፤ ገና ልንጸልይለት የሚገባ አንድ ነገር ቢኖር ይህ ነው፦ ጌታ ሆይ፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል አቅልጠህ አንድ አድርገን፤ በበዓለ ኀምሳ ሁሉንም አንድ ልብ አንዲትም ነፍስ ያደረጋቸው መንፈስ ቅዱስ የተባረከ ሥራውን በመካከላችን ይሥራ። እግዚአብሔር ይመስገን፤ እርስ በርሳችን በመለኮታዊ ፍቅር ልንዋደድ እንችላለን፤ «የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው»ና። ራሳችሁን ለፍቅር ስጡ፤ መንፈስ ቅዱስም ይመጣል፤ መንፈስን ተቀበሉ፤ እርሱም ይበልጥ መውደድን ያስተምራችኋል።

እግዚአብሔር ፍቅር ነው

እንግዲህ የመንፈስ ፍሬ ፍቅር የሆነው ለምንድን ነው? እግዚአብሔር ፍቅር ነው (1ኛ ዮሐንስ 4:8)።

ይህስ ምን ማለት ነው?

ራሱን ማካፈል ደስ ማሰኘቱ የእግዚአብሔር ባሕርይና ማንነት ነው። እግዚአብሔር ራስ ወዳድነት የለበትም፤ እግዚአብሔር ምንም ነገር ለራሱ አያስቀርም። የእግዚአብሔር ባሕርይ ዘወትር መስጠት ነው። ይህን በፀሐይና በጨረቃ በከዋክብትም፣ በምታዩት በእያንዳንዱ አበባ፣ በሰማይ በሚበርር በእያንዳንዱ ወፍ፣ በባሕርም ባለ በእያንዳንዱ ዓሣ ታዩታላችሁ። እግዚአብሔር ለፍጥረቱ ሕይወትን ያካፍላል። በዙፋኑ ዙሪያ ያሉት መላእክት፣ የእሳት ነበልባል የሆኑት ሱራፌልና ኪሩቤል ክብራቸውን ከየት አገኙት? እግዚአብሔር ፍቅር ስለ ሆነ ነው፤ ከብርሃኑና ከብፅዕናው ያካፍላቸዋል። እኛም የተዋጀን ልጆቹ፣ እግዚአብሔር ፍቅሩን በውስጣችን ማፍሰስ ደስ ያሰኘዋል። ለምን? ቀደም ብዬ እንዳልሁት እግዚአብሔር ምንም ለራሱ አያስቀርምና። እግዚአብሔር ከዘላለም አንድያ ልጁ ነበረው፤ አብም ሁሉን ሰጠው፤ እግዚአብሔር ካለው ነገር ምንም አልተከለከለም። «እግዚአብሔር ፍቅር ነው።»

ከጥንት የቤተ ክርስቲያን አባቶች አንዱ፣ ሥላሴን ከመለኮታዊ ፍቅር መገለጥ በተሻለ ልንረዳው አንችልም ብሏል፤ አብ አፍቃሪው፣ የፍቅር ምንጭ፤ ወልድ ተወዳጁ፣ ፍቅሩ የፈሰሰበት የፍቅር ማጠራቀሚያ፤ መንፈስም ሁለቱን ያስተሳሰረና ከዚያም ወደዚህ ዓለም የፈሰሰ ሕያው ፍቅር ነው። የበዓለ ኀምሳ መንፈስ፣ የአብ መንፈስና የወልድ መንፈስ ፍቅር ነው። መንፈስ ቅዱስ ወደ እኛና ወደ ሌሎች ሰዎች ሲመጣስ በእግዚአብሔር ዘንድ ካለው ያነሰ የፍቅር መንፈስ ይሆናልን? ሊሆን አይችልም፤ ባሕርዩን ሊለውጥ አይችልም። የእግዚአብሔር መንፈስ ፍቅር ነው፤ ደግሞም «የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው።»

የሰው ልጅ ፍቅር ያስፈልገዋል

ይህ ለምን ሆነ? የሰው ልጅ ታላቅ ፍላጎት ይህ ነበር፤ የክርስቶስ ቤዛነት ሊፈጽመው የመጣውም ይህንኑ ነበር፦ ፍቅርን ወደዚህ ዓለም መመለስ።

ሰው ኃጢአት በሠራ ጊዜ ኃጢአት የሠራው ለምን ነበር? ራስ ወዳድነት አሸነፈ፤ ከእግዚአብሔር ይልቅ ራሱን ፈለገ። እስቲ ተመልከቱ! አዳም ወዲያውኑ ሴቲቱን አሳስታኛለች ብሎ መክሰስ ይጀምራል። ለእግዚአብሔር የነበረው ፍቅር ሄደ፤ ለሰውም የነበረው ፍቅር ጠፋ። ደግሞም ተመልከቱ፦ ከአዳም የመጀመሪያዎቹ ሁለት ልጆች አንዱ ወንድሙን ገዳይ ሆነ።

ይህ ኃጢአት ዓለምን ፍቅር እንዳሳጣት አያስተምረንምን? አቤት! የዓለም ታሪክ ፍቅር እንደ ጠፋ እንዴት ያለ ማስረጃ ሆኖአል! በአሕዛብ መካከል እንኳ ያማሩ የፍቅር ምሳሌዎች ኖረው ይሆናል፤ ነገር ግን ከጠፋው ነገር እንደ ተረፈ ጥቂት ቅሬታ ብቻ ነው። ኃጢአት በሰው ላይ ካደረሳቸው እጅግ የከፉ ነገሮች አንዱ ራስ ወዳድ ማድረጉ ነው፤ ራስ ወዳድነት መውደድ አይችልምና።

ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ፍቅር ልጅ ሆኖ ከሰማይ ወረደ። «እግዚአብሔር አንድያ ልጁን እስኪሰጥ ድረስ ዓለሙን እንዲሁ ወዶአልና» (ዮሐንስ 3:16)። የእግዚአብሔር ልጅ ፍቅር ምን እንደ ሆነ ሊያሳይ መጣ፤ እዚህ በምድር ላይ ከደቀ መዛሙርቱ ጋር በኅብረት፣ ለድሆችና ለምስኪኖች በርኅራኄ፣ ለጠላቶቹም እንኳ በፍቅር የፍቅርን ሕይወት ኖረ፤ የፍቅርንም ሞት ሞተ። ወደ ሰማይ በሄደ ጊዜስ ማንን ላከ? ራስ ወዳድነትንና ቅናትን ትዕቢትንም አስወግዶ የእግዚአብሔርን ፍቅር ወደ ሰዎች ልብ እንዲያመጣ የፍቅርን መንፈስ ላከ። «የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው።»

ለመንፈስ ቅዱስ ተስፋ ቃል ዝግጅቱ ምን ነበር? ያንን ተስፋ በዮሐንስ ወንጌል በአሥራ አራተኛው ምዕራፍ እንደምታገኙት ታውቃላችሁ። ነገር ግን በአሥራ ሦስተኛው ምዕራፍ ከዚያ በፊት ያለውን አስታውሱ። ክርስቶስ መንፈስ ቅዱስን ተስፋ ከመስጠቱ በፊት አዲስ ትእዛዝ ሰጠ፤ ስለዚያም አዲስ ትእዛዝ አስደናቂ ነገሮችን ተናገረ። ከእነዚህም አንዱ፦ «እንደ ወደድኋችሁ እናንተ ደግሞ እርስ በርሳችሁ ትዋደዱ» የሚለው ነበር። ለእነርሱ እስከ ሞት የወደዳቸው ፍቅሩ የእርስ በርስ ምግባራቸውና ግንኙነታቸው ብቸኛ ሕግ ሊሆን ነበር። ለእነዚያ ዓሣ አጥማጆች፣ በትዕቢትና በራስ ወዳድነት ለተሞሉት ለእነዚያ ሰዎች እንዴት ያለ መልእክት ነው! ክርስቶስ «እኔ እንደ ወደድኋችሁ እርስ በርሳችሁ መዋደድን ተማሩ» አለ። በእግዚአብሔርም ጸጋ ይህን አደረጉ። በዓለ ኀምሳ በደረሰ ጊዜ አንድ ልብ አንዲትም ነፍስ ነበሩ። ክርስቶስ ይህን አደረገላቸው።

አሁንም በፍቅር እንድንኖርና እንድንመላለስ ይጠራናል። አንድ ሰው ቢጠላህ እንኳ አንተ ግን እንድትወደው ይጠይቃል። እውነተኛ ፍቅር በሰማይም ሆነ በምድር ላይ ባለ በምንም ነገር ሊሸነፍ አይችልም። ጥላቻው በበዛ መጠን ፍቅር በዚያ ሁሉ መካከል ይበልጥ ያሸንፋል፤ እውነተኛ ባሕርዩንም ይገልጣል። ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱ እንዲለማመዱት ያዘዛቸው ፍቅር ይህ ነው።

ሌላስ ምን አለ? «እርስ በርሳችሁ ፍቅር ቢኖራችሁ፥ ደቀ መዛሙርቴ እንደ ሆናችሁ ሰዎች ሁሉ በዚህ ያውቃሉ» (ዮሐንስ 13:35)።

ምልክት ማድረግ ምን ማለት እንደ ሆነ ሁላችሁም ታውቃላችሁ። ክርስቶስም ለደቀ መዛሙርቱ በአጭሩ እንዲህ አላቸው፦ «ምልክት እሰጣችኋለሁ፤ ያም ምልክት ፍቅር ነው። መለያችሁ ይህ ይሆናል። ሰዎች እኔን ሊያውቁ የሚችሉበት በሰማይም ሆነ በምድር ብቸኛው ነገር እርሱ ነው።»

ፍቅር ከምድር ሸሽቶ ይሆን ብለን መፍራት አንጀምርምን? ዓለምን «የፍቅርን ምልክት አድርገን አይታችሁናልን?» ብለን ብንጠይቅ፣ ዓለም «አላየንም፤ ስለ ክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን የሰማነው ጭቅጭቅና መለያየት የሌለበት ስፍራ እንደሌለ ነው» ይለናል። የኢየሱስን የፍቅር ምልክት እናደርግ ዘንድ በአንድ ልብ እግዚአብሔርን እንለምን። እግዚአብሔር ሊሰጠው ይችላል።

ፍቅር ራስ ወዳድነትን ያሸንፋል

«የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው።» ለምን? ራስ ወዳድነታችንን ሊያስወግድና ሊያሸንፍ የሚችል ከፍቅር በቀር ምንም ስለሌለ ነው።

ራስ ታላቅ እርግማን ነው፤ ከእግዚአብሔር ጋር ባለው ግንኙነትም ሆነ፣ በጠቅላላ ከሰዎች ጋር ወይም ከክርስቲያን ወንድሞች ጋር ባለው ግንኙነት፣ ስለ ራሳችን ብቻ እያሰብንና የራሳችንን እየፈለግን ስንኖር። ራስ ትልቁ እርግማናችን ነው። ነገር ግን እግዚአብሔር ይመስገን፤ ክርስቶስ ከራስ ሊቤዠን መጣ። አንዳንድ ጊዜ ከራስ ሕይወት ስለ መዳን እንናገራለን፤ ለመርዳት ስለዚህ ጉዳይ ለሚነገረው ቃል ሁሉ እግዚአብሔርን እናመሰግናለን፤ ነገር ግን አንዳንድ ሰዎች ከራስ ሕይወት መዳን ማለት ከእንግዲህ ወዲህ እግዚአብሔርን በማገልገል ምንም ችግር አይገጥመንም ማለት ይመስላቸዋል ብዬ እፈራለሁ፤ ከራስ ሕይወት መዳን ማለት ቀኑን ሙሉ ለሁሉም ሰው በፍቅር የተትረፈረፈ ዕቃ መሆን መሆኑን ይረሳሉ።

ብዙ ሰዎች ስለ መንፈስ ቅዱስ ኃይል የሚጸልዩበት፣ አንድ ነገርም የሚያገኙበት፣ ነገር ግን ኦ፣ እጅግ ጥቂት የሚያገኙበት ምክንያት ይኸው ነው! የጸለዩት ለሥራ ኃይልና ለበረከት ኃይል ነበር፤ ከራስ ፈጽሞ ለመዳን ኃይል ግን አልጸለዩም። ይህም ከእግዚአብሔር ጋር በሚኖር ግንኙነት ውስጥ ያለውን ጻድቅ ነኝ ባይ ራስ ብቻ ሳይሆን፣ ከሰዎች ጋር በሚኖር ግንኙነት ውስጥ ያለውን ፍቅር የሌለውን ራስ ጭምር ይመለከታል። መዳንም አለ። «የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው።» ልባችንን በፍቅር ሊሞላ እንደሚችል የክርስቶስን የከበረ ተስፋ ቃል አመጣላችኋለሁ።

ብዙዎቻችን አንዳንድ ጊዜ ለመውደድ አጥብቀን እንሞክራለን። ራሳችንን አስገድደን ለመውደድ እንሞክራለን፤ ይህ ስሕተት ነው አልልም፤ ከምንም ይሻላል። ነገር ግን ፍጻሜው ሁልጊዜ እጅግ የሚያሳዝን ነው። እንዲህ ያለው ሰው «ዘወትር እወድቃለሁ» ብሎ መናዘዝ አለበት። ምክንያቱስ ምንድን ነው? ምክንያቱ ቀላል ነው፤ መንፈስ ቅዱስ የእግዚአብሔርን ፍቅር በልባቸው ሊያፈስስ እንደሚችል የሚለውን እውነት ማመንንና መቀበልን ፈጽሞ ስላልተማሩ ነው። ያ የተባረከ ጥቅስ፣ ብዙ ጊዜ እንዴት ተወስኖአል!—«የእግዚአብሔር ፍቅር በልባችን ፈስሶአል» (ሮሜ 5:5)። ብዙ ጊዜ የተረዳው በዚህ መልኩ ነው፦ እግዚአብሔር ለእኔ ያለውን ፍቅር ማለት ነው ተብሎ። ኦ፣ እንዴት ያለ መወሰን ነው! ይህ መጀመሪያው ብቻ ነው። የእግዚአብሔር ፍቅር ሁልጊዜ በሙላቱ፣ በውስጥ እንደሚኖር ኃይል በፍጹምነቱ የእግዚአብሔር ፍቅር ነው፤ እግዚአብሔር ለእኔ ያለው ፍቅር በፍቅር ተመልሶ ወደ እርሱ ይዘልላል፤ ወደ ባልንጀሮቼም በፍቅር ይትረፈረፋል፤ እግዚአብሔር ለእኔ ያለው ፍቅር፣ እኔ ለእግዚአብሔር ያለኝ ፍቅር፣ እኔም ለባልንጀሮቼ ያለኝ ፍቅር። ሦስቱ አንድ ናቸው፤ ልትለያዩአቸው አትችሉም።

ቀኑን ሙሉ መውደድ እንድንችል የእግዚአብሔር ፍቅር በእናንተና በእኔ ልብ ውስጥ ሊፈስ እንደሚችል እባካችሁ እመኑ።

«አቤት!» ትሉ ይሆናል፤ «ይህን እንዴት ጥቂት ተረድቼዋለሁ!»

በግ ሁልጊዜ ገር የሆነው ለምንድን ነው? ባሕርዩ ስለ ሆነ ነው። ገር ለመሆን በጉን ድካም ያስከፍለዋልን? አያስከፍለውም። ለምን? እጅግ ያማረና ገር ነውና። በግ ገር ለመሆን ማጥናት አለበትን? የለበትም። ይህ ለምን እንዲህ ቀለለው? ባሕርዩ ነውና። ተኩላስ፣ ጨካኝ ለመሆንና ጥርሶቹን በምስኪኑ ጠቦት ወይም በግ ላይ ለመትከል ምንም ድካም የማያስከፍለው ለምንድን ነው? ባሕርዩ ስለ ሆነ ነው። ድፍረቱን ማሰባሰብ አያስፈልገውም፤ የተኩላ ባሕርይ በውስጡ አለ።

ታዲያ እኔ መውደድን እንዴት ልማር እችላለሁ? የእግዚአብሔር መንፈስ ልቤን በእግዚአብሔር ፍቅር እስኪሞላው ድረስ ፈጽሞ አልችልም፤ ለራሴ መጽናናትና ደስታ፣ ተድላና ደስ መሰኘት እንዲሆን በራስ ወዳድነት ከፈለግሁበት እጅግ በተለየ መንገድ የእግዚአብሔርን ፍቅር መናፈቅ እስክጀምር ድረስ አልችልም፤ «እግዚአብሔር ፍቅር ነው» የሚለውን መማር፣ እርሱንም መጠየቅና ራሴን ለመሠዋት የሚያስችል በውስጥ የሚኖር ኃይል አድርጌ መቀበል እስክጀምር ድረስ አልችልም፤ ክብሬና ብፅዕናዬ በውስጤ ያለውን ሁሉ ለባልንጀሮቼ አሳልፌ በመስጠት እግዚአብሔርንና ክርስቶስን መምሰል እንደ ሆነ ማየት እስክጀምር ድረስ ፈጽሞ አልችልም። እግዚአብሔር ይህን ያስተምረን! ኦ፣ መንፈስ ቅዱስ ልባችንን ሊሞላበት የሚችለው ፍቅር እንዴት ያለ መለኮታዊ ብፅዕና ነው! «የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው።»

ፍቅር የእግዚአብሔር ስጦታ ነው

እንደ ገና እጠይቃለሁ፤ ይህ እንዲህ መሆን ያለበት ለምንድን ነው? መልሴም ይህ ነው፦ ይህ ከሌለ የዕለት ተዕለቱን የፍቅር ሕይወት መኖር አንችልም።

ለእግዚአብሔር ስለ ተቀደሰ ሕይወት ስንናገር ስለ ቁጣ ምን ያህል ጊዜ መናገር ይኖርብናል! አንዳንድ ሰዎችም አንዳንድ ጊዜ እንዲህ ብለዋል፦

«ቁጣን ከመጠን በላይ ታጋንኑታላችሁ።»

ከመጠን በላይ ልናጋንነው እንችላለን ብዬ አላስብም። ስለ አንድ ሰዓትና ስለ ቆጣሪዎቹ ትርጉም ለአፍታ አስቡ። ቆጣሪዎቹ በሰዓቱ ውስጥ ያለውን ይነግሩኛል፤ ቆጣሪዎቹ ቆመው ወይም በስሕተት ሲያመለክቱ ካየሁ፣ ወይም ሰዓቱ ወደ ኋላ ቢቀር ወይም ቢቀድም፣ በሰዓቱ ውስጥ አንድ ነገር በትክክል እየሠራ አይደለም እላለሁ። ቁጣም ሰዓቱ በውስጡ ያለውን እንደሚገልጠው ያለ መገለጥ ነው። ቁጣ የክርስቶስ ፍቅር ልብን ሞልቶታል ወይስ አልሞላውም የሚለውን የሚያረጋግጥ ነው። ከሚስታቸውና ከልጆቻቸው ጋር በሚኖሩት የዕለት ሕይወት ይልቅ በቤተ ክርስቲያን፣ በጸሎት ስብሰባ ወይም በጌታ ሥራ ውስጥ—በትጋትና በቅንዓት በሚሠራ ሥራ ውስጥ—ቅዱሳንና ደስተኞች መሆን የሚቀልላቸው ስንት ናቸው፤ በቤት ውስጥ ይልቅ ከቤት ውጭ ቅዱሳንና ደስተኞች መሆን የሚቀልላቸው! የእግዚአብሔር ፍቅር የት አለ? በክርስቶስ ነው። እግዚአብሔር በክርስቶስ አስደናቂ ቤዛነትን አዘጋጅቶልናል፤ ከእኛም ከተፈጥሮ በላይ የሆነ ነገር ሊያደርግ ይናፍቃል። ይህን መናፈቅን፣ መለመንንና በሙላቱ መጠበቅን ተምረናልን?

ከዚያም አንደበት አለ! ስለ ተሻለው ሕይወትና ስለ ዕረፍት ሕይወት ስንናገር አንዳንድ ጊዜ ስለ አንደበት እንናገራለን፤ ነገር ግን ብዙ ክርስቲያኖች ለአንደበታቸው ምን ያህል ልቅነት እንደሚሰጡ እስቲ አስቡ። እንዲህ ይላሉ፦

«የወደድሁትን የማሰብ መብት አለኝ።»

ስለ እርስ በርሳቸው ሲናገሩ፣ ስለ ጎረቤቶቻቸው ሲናገሩ፣ ስለ ሌሎች ክርስቲያኖች ሲናገሩ ምን ያህል ጊዜ የሚወጉ ንግግሮች ይወጣሉ! እግዚአብሔር ፍቅር የጎደለውን ማንኛውንም ነገር ከመናገር ይጠብቀኝ፤ በርኅሩኅ ፍቅር የማልናገር ከሆነ እግዚአብሔር አፌን ይዝጋው። ነገር ግን የምለው ሐቅ ነው። በሥራ ላይ በአንድነት በተሰባሰቡ ክርስቲያኖች መካከል እንኳ የሰላ ትችት፣ የሰላ ፍርድ፣ የችኮላ አስተያየት፣ ፍቅር የሌለበት ቃል፣ እርስ በርስ በስውር መናናቅና በስውር መኮናነን ምን ያህል ጊዜ ይገኛል! ኦ፣ የእናት ፍቅር ልጆቿን እንደሚሸፍን፣ በእነርሱም ደስ እንደሚሰኝና ለድካማቸውና ለውድቀታቸው እጅግ ርኅሩኅ ምሕረት እንዳለው፣ እንዲሁ በእያንዳንዱ አማኝ ልብ ውስጥ በክርስቶስ ላሉ ወንድምና እኅት ሁሉ የእናትነት ፍቅር ሊኖር ይገባል። ይህን ዓላማ አድርጋችኋልን? ፈልጋችሁታልን? ስለዚህ ለምናችሁ ታውቃላችሁን? ኢየሱስ ክርስቶስ «እንደ ወደድኋችሁ እናንተ ደግሞ እርስ በርሳችሁ ትዋደዱ» (ዮሐንስ 13:34) አለ። ያንንም ከሌሎቹ ትእዛዛት መካከል አላደረገውም፤ ነገር ግን በአጭሩ እንዲህ አለ፦

«ይህ አዲስ ትእዛዝ ነው፤ ብቸኛው ትእዛዝ፦ እንደ ወደድኋችሁ እናንተ ደግሞ እርስ በርሳችሁ ትዋደዱ» (ዮሐንስ 13:34)።

የመንፈስ ፍሬ ፍቅር የሆነው በዕለት ሕይወታችንና በምግባራችን ውስጥ ነው። ከዚያም ፍቅር የሚገለጥባቸው ጸጋዎችና በጎ ምግባራት ሁሉ ይወጣሉ፦ ደስታ፣ ሰላም፣ ትዕግሥት፣ ቸርነት፣ በጎነት፤ በድምፃችሁ ውስጥ ምንም ስለትና ጥንካሬ፣ ምንም ክፉነትና ራስ ወዳድነት የለም፤ በእግዚአብሔርና በሰው ፊት የዋህነት። እነዚህ ሁሉ ገራም የሆኑ በጎ ምግባራት መሆናቸውን ታያላችሁ። በቆላስይስ፣ «እንግዲህ እንደ እግዚአብሔር ምርጦች ቅዱሳን ሆናችሁ የተወደዳችሁም ሆናችሁ፥ ምሕረትን፥ ርኅራኄን፥ ቸርነትን፥ ትህትናን፥ የዋህነትን፥ ትዕግሥትን ልበሱ» (ቆላስይስ 3:12) የሚለውን ቃል ሳነብ፣ ይህን እኛ ጽፈነው ቢሆን ኖሮ እንደ ቅንዓት፣ ድፍረትና ትጋት ያሉትን የወንድነት በጎ ምግባራት ከፊት እናስቀምጥ ነበር ብዬ ብዙ ጊዜ አስቤአለሁ፤ ነገር ግን ገራም የሆኑት፣ እጅግ የሴትነት መልክ ያላቸው በጎ ምግባራት በተለይ በመንፈስ ቅዱስ ላይ ከመደገፍ ጋር እንዴት እንደ ተያያዙ ማየት ያስፈልገናል። እነዚህ በእውነት ሰማያዊ ጸጋዎች ናቸው። በአሕዛብ ዓለም ውስጥ ፈጽሞ አልተገኙም። እኛን ለማስተማር ክርስቶስ ከሰማይ መምጣት አስፈለገ። ብፅዕናችሁ ትዕግሥት፣ የዋህነት፣ ቸርነት ነው፤ ክብራችሁም በእግዚአብሔር ፊት ትሕትና ነው። መንፈስ ከተሰቀለው ክርስቶስ ልብ ከሰማይ ያመጣው፣ በልባችንም የሚሰጠው ፍሬ ከሁሉ በፊትና ከሁሉ በላይ ፍቅር ነው።

ዮሐንስ የሚለውን ታውቃላችሁ፦ «እግዚአብሔርን ማንም ከቶ አላየውም፤ እርስ በርሳችን ብንዋደድ እግዚአብሔር በእኛ ይኖራል» (1ኛ ዮሐንስ 4:12)። ይህም ማለት እግዚአብሔርን ማየት አልችልም፤ ነገር ግን በምትኩ ወንድሜን ማየት እችላለሁ፤ እርሱንም ብወደው እግዚአብሔር በእኔ ይኖራል ማለት ነው። ይህ በእርግጥ እውነት ነውን? እግዚአብሔርን ማየት አልችልም፤ ነገር ግን ወንድሜን መውደድ አለብኝ፤ እግዚአብሔርም በእኔ ይኖራል? ወንድሜን መውደድ ከእግዚአብሔር ጋር ወደ እውነተኛ ኅብረት የሚያደርስ መንገድ ነው። ዮሐንስ በዚያ እጅግ በሚያስፈራ መፈተኛ ደግሞ የሚለውን ታውቃላችሁ፦ «ማንም። እግዚአብሔርን እወዳለሁ እያለ ወንድሙን ቢጠላ ሐሰተኛ ነው፤ ያየውን ወንድሙን የማይወድ ያላየውን እግዚአብሔርን ሊወደው እንዴት ይችላል?» (1ኛ ዮሐንስ 4:20)። እነሆ አንድ ወንድም አለ፤ ፈጽሞ የማይወደድ ሰው። ባገኘኸው ቁጥር ያስጨንቅሃል። ጠባዩ ከአንተ ጠባይ ፈጽሞ ተቃራኒ ነው። አንተ ጥንቁቅ ነጋዴ ነህ፤ በንግድህም ከእርሱ ጋር ጉዳይ አለህ። እርሱ እጅግ ዝርክርክና በንግድ ሥርዓት የማይሄድ ነው። አንተም እንዲህ ትላለህ፦

«እርሱን መውደድ አልችልም።»

ኦ ወዳጄ፣ ክርስቶስ ከሁሉ በላይ ሊያስተምረው የፈለገውን ትምህርት ገና አልተማርህም። ሰው የፈለገውን ይሁን፤ አንተ ልትወደው ይገባሃል። ፍቅር ቀኑን ሙሉ በየቀኑም የመንፈስ ፍሬ ሊሆን ይገባል። አዎን፣ ስማ! ሰው ያየውን ወንድሙን የማይወድ ከሆነ—ያየኸውን ያንን የማይወደድ ሰው የማትወድ ከሆንህ፣ ያላየኸውን እግዚአብሔርን እንዴት ልትወድ ትችላለህ? እግዚአብሔርን ስለ መውደድ በሚያማምሩ አሳቦች ራስህን ልታታልል ትችላለህ። ለእግዚአብሔር ያለህን ፍቅር ለወንድምህ ባለህ ፍቅር ማረጋገጥ አለብህ፤ እግዚአብሔር ለእርሱ ያለህን ፍቅር የሚፈርድበት ብቸኛው መመዘኛ ይህ ነው። የእግዚአብሔር ፍቅር በልብህ ካለ ወንድምህን ትወዳለህ። የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው።

የእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ በኃይል መምጣት ያልቻለበት ምክንያቱስ ምንድን ነው? የሚቻል አይደለምን?

ስለ ዕቃው ስናገር የተጠቀምሁበትን ምሳሌ ታስታውሳላችሁ። በገል፣ በዕቃ ቁራጭ ጥቂት ውኃ ልጨልፍ እችላለሁ፤ ዕቃው ሊሞላ ግን ካለበት ያልተሰበረ መሆን አለበት። የእግዚአብሔር ልጆችም በተሰበሰቡበት ስፍራ ሁሉ፣ የትኛውም ቤተ ክርስቲያን ወይም ሚስዮን ወይም ማኅበር አባላት ቢሆኑ፣ እርስ በርሳቸው አጥብቀው መዋደድ አለባቸው፤ አለዚያ የእግዚአብሔር መንፈስ ሥራውን ሊሠራ አይችልም። የእግዚአብሔርን መንፈስ በዓለማዊነት፣ በሥርዓተ አምልኮ አምላኪነት፣ በልማዳዊነት፣ በስሕተትና በግድ የለሽነት ስለ ማሳዘን እንናገራለን፤ ነገር ግን እላችኋለሁ፣ ከሁሉ በላይ የእግዚአብሔርን መንፈስ የሚያሳዝነው አንዱ ነገር ይህ የፍቅር ጉድለት ነው። እያንዳንዱ ልብ ራሱን ይመርምር፤ እግዚአብሔርም እንዲመረምረው ይለምን።

ፍቅራችን የእግዚአብሔርን ኃይል ያሳያል

«የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው» ተብሎ የተማርነው ለምንድን ነው? የእግዚአብሔር መንፈስ የመጣው የዕለት ሕይወታችንን የመለኮታዊ ኃይል መታያ፣ እግዚአብሔርም ለልጆቹ ምን ሊያደርግ እንደሚችል መገለጫ ሊያደርገው ነውና።

በሐዋርያት ሥራ በሁለተኛውና በአራተኛው ምዕራፍ ደቀ መዛሙርቱ አንድ ልብ አንዲትም ነፍስ እንደ ነበሩ እናነባለን። ከክርስቶስ ጋር በተመላለሱባቸው ሦስት ዓመታት ውስጥ በዚያ መንፈስ ሆነው አያውቁም ነበር። የክርስቶስ ትምህርት ሁሉ አንድ ልብ አንዲትም ነፍስ ሊያደርጋቸው አልቻለም። መንፈስ ቅዱስ ግን ከሰማይ መጣ፤ የእግዚአብሔርንም ፍቅር በልባቸው አፈሰሰ፤ እነርሱም አንድ ልብ አንዲትም ነፍስ ሆኑ። የሰማይን ፍቅር ወደ ልባቸው ያመጣው ያው መንፈስ ቅዱስ እኛንም ሊሞላን ይገባል። ከዚህ ያነሰ ነገር አይበቃም። ክርስቶስ እንዳደረገው አንድ ሰው በመልአክ አንደበት ለሦስት ዓመት ስለ ፍቅር ሊሰብክ ይችላል፤ ነገር ግን የሰማይን ፍቅር ወደ ልቡ ለማምጣት የመንፈስ ቅዱስ ኃይል በላዩ ካልወረደ፣ ያ ማንንም መውደድን አያስተምርም።

እስቲ ቤተ ክርስቲያንን በጠቅላላ አስቡ። እንዴት ያሉ መከፋፈሎች! የተለያዩትን ቤተ እምነቶች አስቡ። የቅድስናን ጥያቄ ውሰዱ፤ የሚያነጻውን ደም ጥያቄ ውሰዱ፤ የመንፈስ ጥምቀትን ጥያቄ ውሰዱ፤ በውድ አማኞች መካከል በእንደዚህ ያሉ ጥያቄዎች ምክንያት እንዴት ያሉ ልዩነቶች ይፈጠራሉ! የአስተያየት ልዩነቶች መኖራቸው አያስጨንቀኝም። አንድ ዓይነት ተፈጥሮ፣ ጠባይና አእምሮ የለንም። ነገር ግን ከእግዚአብሔር ቃል እጅግ ቅዱሳን ከሆኑት እውነቶች የተነሣ ጥላቻ፣ መራርነት፣ ንቀት፣ መለያየትና ፍቅር ማጣት ምን ያህል ጊዜ ይፈጠራሉ! ትምህርተ መለኮቶቻችንና የእምነት መግለጫዎቻችን ከፍቅር ይበልጥ አስፈላጊ ሆነዋል። ብዙ ጊዜ ስለ እውነት ጀግኖች እንደ ሆንን እናስባለን፤ እውነትን በፍቅር እንድንናገር የሰጠውን የእግዚአብሔርን ትእዛዝ ግን እንረሳለን። በተሐድሶ ዘመንም በሉተራንና በካልቪናውያን አብያተ ክርስቲያናት መካከል እንዲሁ ነበር። በአማኞች ሁሉ መካከል የአንድነት ማሰሪያ እንዲሆን የታሰበውን ቅዱስ እራትን በተመለከተ በዚያን ጊዜ እንዴት ያለ መራርነት ነበር! እንዲሁም በዘመናት ሁሉ እጅግ ውድ የሆኑት የእግዚአብሔር እውነቶች የለያዩን ተራሮች ሆነዋል።

በኃይል መጸለይ ከፈለግን፣ መንፈስ ቅዱስ በኃይል እንዲወርድ መጠበቅ ከፈለግን፣ እግዚአብሔር መንፈሱን እንዲያፈስስ በእውነት ከፈለግን፣ እርስ በርሳችን በሰማያዊ ፍቅር እንድንዋደድ ከእግዚአብሔር ጋር ቃል ኪዳን መግባት አለብን።

ለዚህ ዝግጁ ናችሁን? እውነተኛ ፍቅር የእግዚአብሔርን ልጆች ሁሉ፣ እጅግ ፍቅር የሌላቸውንና የማይወደዱትን፣ የማይገባቸውንና የማይታገሡትን፣ የሚያስቸግሩትንም ሁሉ ለማቀፍ የሚበቃ ሰፊ ፍቅር ብቻ ነው። ስእለቴ—ለእግዚአብሔር ፍጹም ራስን መስጠት—እውነት ከሆነ፣ እንግዲያስ መለኮታዊው ፍቅር እንዲሞላኝ ፍጹም ራስን መስጠት ማለት መሆን አለበት፤ በዙሪያዬ ያለውን የእግዚአብሔርን ልጅ ሁሉ የምወድ የፍቅር አገልጋይ መሆን ማለት ነው። «የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው።»

ኦ፣ እግዚአብሔር በቀኙ ላለው ለክርስቶስ ከአብ ልብና ከዘላለማዊ ፍቅሩ የሚወርደውን መንፈስ ቅዱስን በሰጠው ጊዜ አስደናቂ ነገር አደረገ። እኛም መንፈስ ቅዱስን ሥራችንን የምንሠራበት ተራ ኃይል ብቻ አድርገን እንዴት አዋረድነው! እግዚአብሔር ይቅር ይበለን! ኦ፣ ምነው መንፈስ ቅዱስ በእግዚአብሔርና በክርስቶስ ሕይወትና ባሕርይ የሚሞላን ኃይል ሆኖ በተከበረ!

የክርስቲያን ሥራ ፍቅርን ይጠይቃል

«የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው።» እንደ ገና እጠይቃለሁ፤ ይህ ለምን ሆነ? መልሱም ይመጣል፦ ክርስቲያኖች ሥራቸውን በእውነት ሊሠሩበት የሚችሉት ብቸኛው ኃይል እርሱ ነውና።

አዎን፣ የሚያስፈልገን ይህ ነው። የሚያስፈልገን እርስ በርሳችን የሚያስተሳስረን ፍቅር ብቻ ሳይሆን፣ በዙሪያችን ላሉት ለጠፉት በምንሠራው ሥራ ውስጥም መለኮታዊ ፍቅር ነው። ኦ፣ ሰዎች የበጎ አድራጎት ሥራ እንደሚጀምሩ፣ ለባልንጀሮቻችን ካለን ተፈጥሮአዊ የርኅራኄ ስሜት በመነሣት ብዙ ሥራ የምንጀምረው ብዙ ጊዜ አይደለምን? አገልጋያችን ወይም ወዳጃችን ስለ ጠራን ብቻ የክርስቲያን ሥራን የምንጀምረው ብዙ ጊዜ አይደለምን? የክርስቲያንንስ ሥራ በተወሰነ ቅንዓት፣ ነገር ግን የፍቅር ጥምቀት ሳይኖረን የምንሠራው ብዙ ጊዜ አይደለምን?

ሰዎች ብዙ ጊዜ «የእሳት ጥምቀት ምንድን ነው?» ብለው ይጠይቃሉ።

ከአንድ ጊዜ በላይ እንዲህ ብዬ መልሻለሁ፦ በቀራንዮ መሥዋዕቱን የበላውን የዘላለም ፍቅር እሳት እንደ ሆነው እንደ እግዚአብሔር እሳት ያለ ሌላ እሳት አላውቅም። ቤተ ክርስቲያን የሚያስፈልጋት የፍቅር ጥምቀት ነው፤ ያንንም ለማግኘት ወዲያውኑ በእግዚአብሔር ፊት በግንባራችን ተደፍተን በመናዘዝ እንዲህ ብለን መለመን መጀመር አለብን፦

«ጌታ ሆይ፣ ከሰማይ ፍቅር ወደ ልቤ ይፍሰስ። የዘላለም ፍቅር በውስጡ እንዲኖርና እንዲሞላው ራሱን እንደ ሰጠ ሰው ለመጸለይና ለመኖር ሕይወቴን አሳልፌ እሰጣለሁ።»

አዎን፣ የእግዚአብሔር ፍቅር በልባችን ቢሆን ኖሮ እንዴት ያለ ለውጥ ባመጣ ነበር! እንዲህ የሚሉ በመቶዎች የሚቆጠሩ አማኞች አሉ፦

«ለክርስቶስ እሠራለሁ፤ ከዚህ እጅግ አብልጬ መሥራት እንደምችልም ይሰማኛል፤ ነገር ግን ስጦታው የለኝም። እንዴትና ከየት እንደምጀምር አላውቅም። ምን ማድረግ እንደምችል አላውቅም።»

ወንድሜ፣ እኅቴ፣ እግዚአብሔር በፍቅር መንፈስ እንዲያጠምቅህ ለምን፤ ፍቅርም መንገዱን ያገኛል። ፍቅር በችግር ሁሉ ውስጥ አቃጥሎ የሚያልፍ እሳት ነው። ምናልባት ዓይን አፋርና የሚያመነታ፣ በደንብ መናገር የማይችል ሰው ትሆን ይሆናል፤ ፍቅር ግን በሁሉ ነገር ውስጥ አቃጥሎ ሊያልፍ ይችላል። እግዚአብሔር በፍቅር ይሙላን! ለሥራችን ያስፈልገናል።

ፍቅር የተገለጠባቸውን ብዙ ልብ የሚነኩ ታሪኮች አንብባችኋል፤ «እንዴት ያምራል!» ብላችሁማል። ከብዙ ጊዜ በፊት ያልሆነ አንድ ታሪክ ሰማሁ። አንዲት ሴት ብዙ ምስኪን ሴቶች ወደሚገኙበት የተቸገሩ ሴቶች መጠለያ ቤት እንድትናገር ተጋብዛ ነበር። እዚያ ደርሳ ከቤቱ ኃላፊ ጋር ወደ መስኮቱ በቀረበች ጊዜ፣ ውጭ አንዲት እጅግ የተጎሳቈለች ፍጡር ተቀምጣ አየችና እንዲህ ብላ ጠየቀች፦

«ያቺ ማን ናት?»

ኃላፊዋም መለሰች፦ «ሠላሳ ወይም አርባ ጊዜ ወደዚህ ቤት ገብታለች፤ ሁልጊዜም ተመልሳ ሄዳለች። ምንም ሊደረግላት አይቻልም፤ እጅግ የወደቀችና ልቧ የደነደነ ናት።»

ሴትዮዋ ግን «ወደ ውስጥ መግባት አለባት» አለች።

ኃላፊዋም «እርስዎን እየጠበቅን ነበር፤ ተሰብሳቢዎቹም ተሰብስበዋል፤ ለንግግሩም ያለዎት አንድ ሰዓት ብቻ ነው» አለች።

ሴትዮዋም «አይሆንም፤ ይህ የበለጠ አስፈላጊ ነው» ብላ መለሰች፤ ሴቲቱ ወደ ተቀመጠችበትም ወደ ውጭ ወጥታ እንዲህ አለቻት፦

«እኅቴ ሆይ፣ ምን ሆንሽ?»

«እኔ እኅትሽ አይደለሁም» የሚል መልስ መጣ።

ሴትዮዋም እጇን በላይዋ ጫነችና «አዎን፣ እኅትሽ ነኝ፤ እወድሻለሁም» አለቻት፤ የምስኪኗም ሴት ልብ እስኪነካ ድረስ እንዲሁ ተናገረቻት።

ንግግሩ ለተወሰነ ጊዜ ቀጠለ፤ ተሰብሳቢዎቹም በትዕግሥት ይጠብቁ ነበር። በመጨረሻ ሴትዮዋ ሴቲቱን ወደ ክፍሉ አስገባቻት። ያቺ ምስኪን፣ የተጎሳቈለች፣ የተዋረደች፣ በኀፍረት የተሞላች ፍጡር እዚያ ነበረች። ወንበር ላይ ለመቀመጥ አልፈለገችም፤ ከተናጋሪዋ መቀመጫ አጠገብ በትንሽ በርጩማ ላይ ተቀመጠች፤ ተናጋሪዋም ለተሰበሰቡት ሰዎች ስትናገር እጆቿን በምስኪኗ ሴት አንገት ዙሪያ አድርጋ በእርሷ ላይ እንድትደገፍ ፈቀደችላት። ያም ፍቅር የሴቲቱን ልብ ነካ፤ በእውነት የሚወዳትን ሰው አገኘች፤ ያም ፍቅር ወደ ኢየሱስ ፍቅር መግቢያ በር ከፈተላት።

እግዚአብሔር ይመስገን! በእግዚአብሔር ልጆች ልብ ውስጥ በምድር ላይ ፍቅር አለ፤ ነገር ግን ኦ፣ ምነው በበዛ!

አቤቱ እግዚአብሔር ሆይ፣ አገልጋዮቻችንን፣ ሚስዮናውያኖቻችንን፣ የመጽሐፍ ቅዱስ አንባቢዎቻችንን፣ ሠራተኞቻችንን፣ የወጣት ወንዶችና የወጣት ሴቶች ማኅበሮቻችንን በርኅሩኅ ፍቅር አጥምቅ። ኦ፣ ምነው እግዚአብሔር አሁን በእኛ ቢጀምርና በሰማያዊ ፍቅር ቢያጠምቀን!

ፍቅር ለምልጃ ያነሣሣል

እንደ ገና፦ ለምልጃ ሥራ ሊያበቃን የሚችለው ፍቅር ብቻ ነው።

ፍቅር ለሥራችን ሊያበቃን ይገባል ብያለሁ። ለዚህ ኃጢአተኛ ዓለም መሠራት ያለበት እጅግ ከባዱና እጅግ አስፈላጊው ሥራ ምን እንደ ሆነ ታውቃላችሁን? የምልጃ ሥራ ነው፤ ወደ እግዚአብሔር የመሄድና እርሱን አጥብቆ ለመያዝ ጊዜ የመውሰድ ሥራ ነው።

አንድ ሰው ትጉ ክርስቲያን፣ ትጉ አገልጋይ ሊሆን ይችላል፤ መልካምም ሊያደርግ ይችላል፤ ነገር ግን ወዮ! ከእግዚአብሔር ጋር መቆየት ምን ማለት እንደ ሆነ እጅግ ጥቂት እንደሚያውቅ ምን ያህል ጊዜ መናዘዝ ይኖርበታል! እግዚአብሔር የምልጃን መንፈስ፣ የጸሎትና የልመናን መንፈስ ታላቅ ስጦታ ይስጠን! ስለ ቅዱሳን ሁሉና ስለ እግዚአብሔር ሕዝብ ሁሉ ሳትጸልዩ አንድ ቀን እንኳ እንዳታሳልፉ በኢየሱስ ስም እለምናችኋለሁ።

ይህን አቅልለው የሚመለከቱ ክርስቲያኖች እንዳሉ አገኛለሁ። ስለ አማኞች ሁሉ ሳይሆን ስለ አባሎቻቸው ብቻ የሚጸልዩ የጸሎት ማኅበራት እንዳሉ አገኛለሁ። እለምናችኋለሁ፣ ስለ ክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ለመጸለይ ጊዜ ውሰዱ። ቀደም ብዬ እንዳልሁት ስለ አሕዛብ መጸለይ ትክክል ነው። ስለ እነርሱ አብልጠን እንድንጸልይ እግዚአብሔር ይርዳን። ስለ ሚስዮናውያንና ስለ ወንጌል ስርጭት ሥራ፣ ስላልዳኑትም መጸለይ ትክክል ነው። ነገር ግን ጳውሎስ ሰዎችን ስለ አሕዛብ ወይም ስላልዳኑት እንዲጸልዩ አልነገራቸውም። ጳውሎስ ስለ አማኞች እንዲጸልዩ ነገራቸው። በየቀኑ የመጀመሪያ ጸሎታችሁ ይህ ይሁን፦ «ጌታ ሆይ፣ በየስፍራው ያሉትን ቅዱሳንህን ባርክ።»

የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ሁኔታ ከሚነገረው በላይ የወረደ ነው። እግዚአብሔር ሕዝቡን እንዲጎበኝ ስለ እነርሱ ለምኑ፤ እርስ በርሳችሁ ተለማመኑ፤ ለእግዚአብሔር ለመሥራት ስለሚጥሩ አማኞች ሁሉ ለምኑ። ፍቅር ልባችሁን ይሙላው። ክርስቶስ በየቀኑ እንደ ገና በውስጣችሁ እንዲያፈስሰው ለምኑት። በእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ በውስጣችሁ እንዲኖር ጣሩ፦ እኔ ለመንፈስ ቅዱስ ተለይቻለሁ፤ የመንፈስም ፍሬ ፍቅር ነው። እግዚአብሔር ይህን እንድናስተውል ይርዳን።

ከቀን ወደ ቀን እርሱን ይበልጥ በጸጥታ መጠበቅን እንድንማር እግዚአብሔር ይስጠን። እግዚአብሔርን ለራሳችን ብቻ አንጠብቀው፤ አለዚያ ይህን የማድረግ ኃይል ፈጥኖ ይጠፋል፤ ነገር ግን ራሳችንን ለምልጃ አገልግሎትና ፍቅር እንስጥ፤ ስለ እግዚአብሔር ሕዝብ፣ በዙሪያችን ስላሉት የእግዚአብሔር ሕዝብ፣ በእኛና በእነርሱ ውስጥ ስለሚኖረው የፍቅር መንፈስ፣ ስለምንሳተፍበትም የእግዚአብሔር ሥራ አብልጠን እንጸልይ፤ መልሱም በእርግጥ ይመጣል፤ እግዚአብሔርን መጠበቃችንም ሊነገር የማይችል የበረከትና የኃይል ምንጭ ይሆናል። «የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው።»

በእግዚአብሔር ፊት የምትናዘዘው የፍቅር ጉድለት አለብህን? እንግዲያስ ተናዘዝ፤ በፊቱም «አቤቱ ጌታ ሆይ፣ የልቤን ጉድለት፣ የፍቅሬን ጉድለት—እናዘዘዋለሁ» በል። ከዚያም ያንን ጉድለት በእግሩ ሥር ስትጥል፣ ደሙ እንደሚያነጻህ፣ ኢየሱስ ሊያድንህ በብርቱ፣ በሚያነጻና በሚያድን ኃይሉ እንደሚመጣ፣ መንፈስ ቅዱሱንም እንደሚሰጥህ እመን።

«የመንፈስ ፍሬ ፍቅር ነው።»