ፍጹም ራስን መስጠት

«የሶርያም ንጉሥ ቤን ሀዳድ ሠራዊቱን ሁሉ ሰበሰበ፤ ከእርሱም ጋር ሠላሳ ሁለት ነገሥታት፥ ፈረሶችና ሰረገሎችም ነበሩ፤ ወጥቶም ሰማርያን ከበባት፥ ወጋትም። ወደ ከተማይቱም ወደ እስራኤል ንጉሥ ወደ አክዓብ መልእክተኞችን ልኮ፦ ‹ቤን ሀዳድ እንዲህ ይላል፦ ብርህና ወርቅህ የእኔ ነው፤ ሚስቶችህና ከልጆችህም እጅግ መልካሞቹ የእኔ ናቸው› አለው። የእስራኤልም ንጉሥ መልሶ፦ ‹ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፥ እንደ ቃልህ እኔ የአንተ ነኝ፥ ያለኝም ሁሉ የአንተ ነው› አለ።» (1ኛ ነገሥት 20:1-4)።

ቤን ሀዳድ የጠየቀው ፍጹም ራስን መስጠት ነበር፤ አክዓብም የሰጠው የተጠየቀውን ነው፤ ይኸውም ፍጹም ራስን መስጠት። «ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፥ እንደ ቃልህ እኔ የአንተ ነኝ፥ ያለኝም ሁሉ የአንተ ነው» የሚሉትን እነዚህን ቃላት፣ እያንዳንዱ የእግዚአብሔር ልጅ ራሱን ለአባቱ አሳልፎ ሊሰጥባቸው የሚገባቸው የፍጹም ራስን መስጠት ቃላት አድርጌ ልጠቀምባቸው እወዳለሁ። ይህን ከዚህ በፊት ሰምተነዋል፤ ነገር ግን እጅግ በግልጽ ልንሰማው ያስፈልገናል፦ የእግዚአብሔር በረከት ቅድመ ሁኔታ ሁሉን ነገር ፍጹም አድርጎ በእጁ ላይ መስጠት ነው። እግዚአብሔር ይመስገን! ልባችን ለዚህ ፈቃደኛ ከሆነ፣ እግዚአብሔር ለእኛ የሚያደርገው ነገርና የሚሰጠን በረከት ወሰን የለውም።

ፍጹም ራስን መስጠት፤ እነዚህን ቃላት ከየት እንዳገኘኋቸው ልንገራችሁ። እኔ ራሴ ብዙ ጊዜ ተጠቅሜባቸዋለሁ፤ እናንተም ቍጥር ስፍር በሌለው ጊዜ ሰምታችኋቸዋል። ነገር ግን አንድ ጊዜ በስኮትላንድ ስለ ክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ሁኔታ፣ እንዲሁም ቤተ ክርስቲያንና አማኞች በብርቱ የሚያስፈልጋቸው ምን እንደ ሆነ ከሚነጋገሩ ሰዎች ጋር ነበርሁ። በመካከላችንም ሠራተኞችን በማሠልጠን ብዙ የሚደክም እግዚአብሔርን የሚፈራ አንድ ሠራተኛ ነበር፤ እኔም የቤተ ክርስቲያን ታላቅ ፍላጎት ምን ነው ብሎ እንደሚያስብ፣ ሊሰበክ የሚገባውም መልእክት ምን እንደ ሆነ ጠየቅሁት። እርሱም በጸጥታ፣ በቀላሉና በቍርጠኝነት እንዲህ ሲል መለሰ፦

«ፍጹም ራስን ለእግዚአብሔር መስጠት ብቸኛው ዋና ነገር ነው።»

ቃላቱ ከዚያ በፊት ፈጽሞ ባልተሰማኝ ሁኔታ ልቤን ነኩት። ያም ሰው፣ አብረውት ከሚሠሩት ሠራተኞች መካከል በዚህ ነጥብ ላይ ጤናማ የሆኑት፣ ምንም እንኳ ወደ ኋላ የቀሩ ቢሆኑም፣ ለመማርና ለመረዳት ፈቃደኞች እንደ ሆኑና ሁልጊዜም እንደሚሻሻሉ፣ በዚያ ነጥብ ጤናማ ያልሆኑት ሌሎች ግን ብዙ ጊዜ ወደ ኋላ እንደሚመለሱና ሥራውን ትተው እንደሚሄዱ ይነግረን ጀመር። የእግዚአብሔርን ሙሉ በረከት የማግኘት ቅድመ ሁኔታ ለእርሱ ፍጹም ራስን መስጠት ነው።

አሁንም በእግዚአብሔር ጸጋ ይህን መልእክት ልሰጣችሁ እወዳለሁ፦ በሰማይ ያለው አምላካችሁ ለራሳችሁና በዙሪያችሁ ላሉት በረከትን ለምናችሁ ላቀረባችሁት ጸሎት መልስ የሚሰጠው በዚህ አንድ ጥያቄ ነው፦ ራሳችሁን ፍጹም አድርጋችሁ በእጁ ለመስጠት ፈቃደኞች ናችሁን? መልሳችን ምን ይሆናል? ይህን የተናገሩ በመቶ የሚቈጠሩ ልቦች እንዳሉ እግዚአብሔር ያውቃል፤ ሊናገሩት የሚናፍቁ ነገር ግን ለመናገር የማይደፍሩ በመቶ የሚቈጠሩ ሌሎችም አሉ። ደግሞም ይህን ተናግረው ሳለ በአሳዛኝ ሁኔታ የወደቁ፣ ያንን ሕይወት የመኖርን የኃይል ምሥጢር ስላላገኙ ራሳቸውን የሚኰንኑ ልቦች አሉ። እግዚአብሔር ለሁሉም የሚሆን ቃል ይስጥ!

በመጀመሪያ፣ እግዚአብሔር ይህን ከእኛ እንደሚጠይቅ ልንገራችሁ።

እግዚአብሔር ራሳችሁን እንድትሰጡ ይፈልጋል

አዎን፣ ይህ መሠረቱ በእግዚአብሔር ባሕርይ ራሱ ላይ ነው። እግዚአብሔር ሌላ ሊያደርግ አይችልም። እግዚአብሔር ማን ነው? እርሱ የሕይወት ምንጭ፣ ብቸኛው የሕልውና፣ የኃይልና የበጎነት መገኛ ነው፤ በፍጥረተ ዓለሙ ሁሉ እግዚአብሔር ከሚሠራው በቀር ምንም በጎ ነገር የለም። እግዚአብሔር ፀሐይንና ጨረቃን፣ ከዋክብትንና አበቦችን፣ ዛፎችንና ሣርን ፈጥሯል፤ እነዚህ ሁሉ ፍጹም ለእግዚአብሔር የተሰጡ አይደሉምን? እግዚአብሔር የወደደውን በእነርሱ ውስጥ እንዲሠራ አይፈቅዱለትምን? እግዚአብሔር የሜዳን አበባ በውበቱ ሲያለብሰው፣ እርሱ በውበቱ ውስጥ ሲሠራ፣ አበባው ለእግዚአብሔር የተሰጠ፣ የተገዛ፣ አሳልፎ የተሰጠ አይደለምን? እንግዲያስ እግዚአብሔር የዋጃቸው ልጆቹስ፣ ኦ፣ ከእነርሱ የተሰጠው ግማሹ ወይም ከፊሉ ብቻ ቢሆን እግዚአብሔር ሥራውን ሊሠራ ይችላል ብላችሁ ታስባላችሁን? እግዚአብሔር ሊያደርገው አይችልም። እግዚአብሔር ሕይወት፣ ፍቅር፣ በረከት፣ ኃይልና ወሰን የሌለው ውበት ነው፤ እርሱንም ለመቀበል ለተዘጋጀ ልጅ ሁሉ ራሱን ማካፈል ደስ ያሰኘዋል፤ ነገር ግን ወዮ! እግዚአብሔርን የሚያግደው ይህ የፍጹም ራስን መስጠት ጕድለት ነው። አሁንም እርሱ ይመጣል፤ እንደ አምላክም ይህን ይጠይቃል።

በዕለት ኑሮአችሁ ፍጹም ራስን መስጠት ምን እንደ ሆነ ታውቃላችሁ። ማንኛውም ነገር ለተለየና ለተወሰነ ዓላማውና አገልግሎቱ መሰጠት እንዳለበት ታውቃላችሁ። በኪሴ ውስጥ ብዕር አለኝ፤ ያ ብዕር ለአንዱ የመጻፍ ሥራ ፍጹም የተሰጠ ነው፤ በሚገባ ልጽፍበትም ከሆነ ያ ብዕር ፍጹም ለእጄ መሰጠት አለበት። ሌላ ሰው በከፊል ከያዘው በሚገባ መጻፍ አልችልም። ይህ ካፖርት ሰውነቴን እንዲሸፍን ፍጹም ለእኔ የተሰጠ ነው። ይህ ሕንጻ ሙሉ በሙሉ ለአምልኮ አገልግሎት የተሰጠ ነው። እንግዲያስ በማይሞተው ማንነታችሁ ውስጥ፣ ዳግመኛ በመወለድ በተቀበላችሁት መለኮታዊ ባሕርይ ውስጥ፣ ሙሉ በሙሉ ለእርሱ ካልተሰጣችሁ በቀር እግዚአብሔር በየዕለቱና በየሰዓቱ ሥራውን ሊሠራ ይችላል ብላችሁ ትጠብቃላችሁን? እግዚአብሔር አይችልም። የሰሎሞን ቤተ መቅደስ ለእግዚአብሔር በተቀደሰ ጊዜ ፍጹም ለእርሱ የተሰጠ ነበር። እያንዳንዳችንም እግዚአብሔር በአንድ ቅድመ ሁኔታ የሚኖርበትና በኃይል የሚሠራበት የእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ነን፤ ቅድመ ሁኔታውም ፍጹም ራስን ለእርሱ መስጠት ነው። እግዚአብሔር ይህን ይጠይቃል፤ እግዚአብሔር ለዚህ የተገባ ነው፤ ያለዚህም እግዚአብሔር የተባረከውን ሥራውን በእኛ ውስጥ ሊሠራ አይችልም።

እግዚአብሔር ይህን የሚጠይቅ ብቻ ሳይሆን፣ ራሱ ደግሞ ይሠራዋል።

እግዚአብሔር ራሳችሁን መስጠትን ይፈጽማል

«ወይ፣ ያ ፍጹም ራስን መስጠት ግን ብዙ ነገርን ያጠቃልላል!» የሚል ብዙ ልብ እንዳለ እርግጠኛ ነኝ። አንዱም እንዲህ ይላል፦ «ኦ፣ በብዙ ፈተናና መከራ አልፌአለሁ፤ ገና ብዙ የራስ ሕይወት ቀርቶብኛል፤ ሙሉ በሙሉ አሳልፌ መስጠትንም ለመጋፈጥ አልደፍርም፤ ብዙ ችግርና ሥቃይ እንደሚያመጣብኝ አውቃለሁና።»

ወዮ! ወዮ! የእግዚአብሔር ልጆች ስለ እርሱ እንዲህ ያለ አሳብ፣ እንዲህ ያለ ጨካኝ አሳብ ማሰባቸው! ኦ፣ አንተ የምትፈራና የምትጨነቅ ሆይ፣ መልእክት ይዤልህ መጥቻለሁ። እግዚአብሔር ፍጹሙን ራስን መስጠት በራስህ ብርታት ወይም በፈቃድህ ኃይል እንድትሰጥ አይጠይቅህም፤ እግዚአብሔር በአንተ ውስጥ ሊሠራው ፈቃደኛ ነው። «ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በእናንተ የሚሠራ እግዚአብሔር ነውና» (ፊልጵስዩስ 2:13) ብለን አናነብብምን? ልንፈልገውም የሚገባን ይህ ነው፤ ዘላለማዊው አምላክ ራሱ ገብቶ ስሕተት የሆነውን እንደሚያስወጣ፣ ክፉ የሆነውን ድል እንደሚያደርግ፣ በተባረከ ፊቱም ደስ የሚያሰኘውን እንደሚሠራ ልባችን ማመንን እስኪማር ድረስ በእግዚአብሔር ፊት በግንባራችን መደፋት ነው። እግዚአብሔር ራሱ በአንተ ውስጥ ይሠራዋል።

እንደ አብርሃም ያሉትን የብሉይ ኪዳን ሰዎች ተመልከቱ። እግዚአብሔር ያንን ሰው፣ የሚያምኑ ሁሉ አባትና የእግዚአብሔር ወዳጅ የሆነውን፣ በአጋጣሚ ያገኘው ይመስላችኋልን? እንዲህ ያለ እምነት፣ እንዲህ ያለ መታዘዝና እንዲህ ያለ መሰጠት የነበረው ከእግዚአብሔር ተለይቶ አብርሃም ራሱ ነበርን? እንዲህ እንዳልሆነ ታውቃላችሁ። እግዚአብሔር አስነሣው፤ ለክብሩም መሣሪያ እንዲሆን አዘጋጀው።

እግዚአብሔር ፈርዖንን፦ «ኃይሌን በአንተ አሳይ ዘንድ ስለዚህ አስነሣሁህ» (ዘጸአት 9:16) አላለውምን?

እግዚአብሔር ስለ እርሱ ይህን ካለ፣ ስለ እያንዳንዱ ልጁማ ከዚህ እጅግ አብልጦ አይናገርምን?

ኦ፣ ላበረታታችሁ እወዳለሁ፤ ፍርሃትንም ሁሉ እንድትጥሉ እወዳለሁ። በዚያ ደካማ ምኞታችሁ ኑ፤ «ኦ፣ ምኞቴ በቂ ብርቱ አይደለም፤ ለሚመጣው ሁሉ ፈቃደኛ አይደለሁም፤ ሁሉን ድል አደርጋለሁ ለማለት የሚያስችል ድፍረት አይሰማኝም» የሚል ፍርሃት ቢኖር፣ እለምናችኋለሁ፣ አሁኑኑ አምላካችሁን ማወቅንና በእርሱ መታመንን ተማሩ። «አምላኬ ሆይ፣ ፈቃደኛ እንድታደርገኝ ፈቃደኛ ነኝ» በሉ። ወደ ኋላ የሚያስቀራችሁ ነገር ቢኖር፣ ወይም ለማቅረብ የምትፈሩት መሥዋዕት ቢኖር፣ አሁኑኑ ወደ እግዚአብሔር ኑ፤ አምላካችሁም ምን ያህል ቸር እንደ ሆነ ፈትናችሁ እዩ፤ እርሱ የማይሰጣችሁን ነገር ከእናንተ ይጠይቃል ብላችሁ አትፍሩ።

እግዚአብሔር ይመጣል፤ ይህንንም ፍጹም ራስን መስጠት በእናንተ ውስጥ ሊሠራ ያቀርባል። በልባችሁ ውስጥ ያሉት እነዚህ ሁሉ ፍለጋዎች፣ ራብና ናፍቆት፣ እላችኋለሁ፣ የመለኮታዊው ማግኔት የክርስቶስ ኢየሱስ መሳቢያዎች ናቸው። እርሱ ፍጹም ራስን የመስጠት ሕይወት ኖረ፤ እርሱ የራሱ አድርጓችኋል፤ በመንፈስ ቅዱሱም በልባችሁ ውስጥ ይኖራል። እናንተ ደጋግማችሁ እጅግ አድርጋችሁ አግዳችሁታል፤ እርሱ ግን ሙሉ በሙሉ እንድትይዙት ሊረዳችሁ ይሻል። አሁንም በመልእክቱና በቃሉ ይመጣል፤ ይስባችሁማል። እግዚአብሔር ይህን ለራሱ የሚሆን ፍጹም ራስን መስጠት በእናንተ ውስጥ እንዲሠራ መጥታችሁ አትታመኑበትምን? አዎን፣ እግዚአብሔር ይባረክ፤ እርሱ ሊያደርገው ይችላል፤ ያደርገውማል።

እግዚአብሔር ይህን የሚጠይቅና የሚሠራ ብቻ ሳይሆን፣ ወደ እርሱ ስናመጣው ደግሞ ይቀበለዋል።

እግዚአብሔር ራሳችሁን መስጠትን ይቀበላል

እግዚአብሔር ይህን በልባችን ምሥጢር ውስጥ ይሠራዋል፤ በመንፈስ ቅዱሱ ስውር ኃይል መጥተን እንድንናገረው ያነሣሣናል፤ እኛም ያንን ፍጹም ራስን መስጠት ወደ እርሱ ማምጣትና ለእርሱ ማስረከብ አለብን። ነገር ግን አስታውሱ፤ ያንን ፍጹም ራስን መስጠት ወደ እግዚአብሔር ስታመጡ፣ ስሜታችሁና ንቃተ ኅሊናችሁ እስከሚረዱት ድረስ፣ እጅግ ጕድለት ያለበት ነገር ሊሆን ይችላል፤ ልትጠራጠሩና ልታመነቱም፣ እንዲህም ልትሉ ትችላላችሁ፦

«በእርግጥ ፍጹም ነውን?»

ነገር ግን፣ ኦ፣ ክርስቶስ እንዲህ ያለው አንድ ሰው እንደ ነበረ አስታውሱ፦

«ቢቻልህ ትላለህ፤ ለሚያምን ሁሉ ይቻላል» (ማርቆስ 9:23)።

ልቡም ፈራ፤ እንዲህ ብሎም ጮኸ፦

«አምናለሁ፤ አለማመኔን እርዳው» (ማርቆስ 9:24)።

ያ እምነት በዲያብሎስ ላይ ድል የነሣ እምነት ነበር፤ ክፉው መንፈስም ወጣ። እናንተም መጥታችሁ፣ «ጌታ ሆይ፣ በፍጹም ራስን መስጠት ራሴን ለአምላኬ አሳልፌ እሰጣለሁ» ብትሉ፣ ምንም እንኳ በሚንቀጠቀጥ ልብ፣ «ኃይሉ አይሰማኝም፣ ቍርጠኝነቱ አይሰማኝም፣ እርግጠኝነቱ አይሰማኝም» በሚል ስሜት ቢሆንም፣ ይሳካል። አትፍሩ፤ ነገር ግን እንዳላችሁ ኑ፤ በመንቀጥቀጣችሁም መካከል እንኳ የመንፈስ ቅዱስ ኃይል ይሠራል።

በሰው በኩል ሁሉም ነገር ደካማ ሆኖ ሲታይ መንፈስ ቅዱስ በታላቅ ኃይል እንደሚሠራ የሚለውን ትምህርት ገና አልተማራችሁምን? ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስን በጌቴሴማኒ ተመልከቱ። እርሱ «በዘላለም መንፈስ» (ዕብራውያን 9:14) ራሱን ለእግዚአብሔር መሥዋዕት አድርጎ እንዳቀረበ እናነብባለን። ሁሉን የሚችለው የእግዚአብሔር መንፈስ ይህን እንዲያደርግ ያስችለው ነበር። ቢሆንም ምን ያህል ጭንቀት፣ ፍርሃትና እጅግ ታላቅ ኀዘን ወረደበት፤ እንዴትስ ጸለየ! በውጭ የመንፈስን ታላቅ ኃይል የሚያሳይ ምንም ምልክት ልታዩ አትችሉም፤ የእግዚአብሔር መንፈስ ግን በዚያ ነበር። እንዲሁም እናንተ ደካሞች ሆናችሁ፣ እየታገላችሁና እየተንቀጠቀጣችሁ ሳላችሁ፣ በእግዚአብሔር መንፈስ ስውር ሥራ በማመን አትፍሩ፤ ነገር ግን ራሳችሁን አሳልፋችሁ ስጡ።

በፍጹም ራስን መስጠትም ራሳችሁን አሳልፋችሁ ስትሰጡ፣ እግዚአብሔር አሁን እንደሚቀበለው በማመን ይሁን። ዋናው ነጥብ ይህ ነው፤ ብዙ ጊዜ የሚያመልጠንም ይኸው ነው፤ ይኸውም አማኞች በዚህ ራስን የመስጠት ጉዳይ ልባቸውን በእግዚአብሔር ላይ ማድረግ እንዳለባቸው ነው። እለምናችኋለሁ፣ ልባችሁን በእግዚአብሔር ላይ አድርጉ። በዕለት ኑሮአችን እግዚአብሔር ይበልጥ ግልጽ ሆኖ እንዲታየን፣ እግዚአብሔር ተገቢ ስፍራውን እንዲያገኝ፣ «ሁሉ በሁሉ» እንዲሆንም እያንዳንዳችን እርዳታ ማግኘት እንፈልጋለን። ይህንንም በሕይወታችን ሁሉ እንዲኖረን ከፈለግን፣ አሁን እንጀምር፤ ከራሳችን ዞር ብለን ወደ እግዚአብሔር ቀና ብለን እንመልከት። እያንዳንዱ እንዲህ ብሎ ይመን፦ በምድር ላይ ያለሁ ምስኪን ትል፣ ውድቀትና ኃጢአትና ፍርሃት የሞላብኝ የምንቀጠቀጥ የእግዚአብሔር ልጅ እኔ፣ እዚህ ተደፍቼ ሳለሁ፣ በልቤ ውስጥ የሚያልፈውንም ማንም ሳያውቅ፣ በቅንነትም፦ አምላክ ሆይ፣ ቅድመ ሁኔታዎችህን እቀበላለሁ፤ ለራሴና ለሌሎች በረከትን ለምኛለሁ፤ የፍጹም ራስን መስጠትን ቅድመ ሁኔታህን ተቀብያለሁ ስል፣ ልባችሁ ይህን በጥልቅ ዝምታ በሚናገርበት ጊዜ፣ ይህን የሚያስተውልና በመጽሐፉ የሚጽፈው አምላክ በዚያ እንዳለ፣ በዚያችም ቅጽበት የራሱ የሚያደርጋችሁ አምላክ በዚያ እንዳለ አስታውሱ። ላይሰማችሁ ትችላላችሁ፣ ላትገነዘቡትም ትችላላችሁ፤ ነገር ግን ብትታመኑበት እግዚአብሔር የራሱ ያደርጋችኋል።

እግዚአብሔር ይህን የሚጠይቅ፣ የሚሠራና ሳመጣው የሚቀበል ብቻ ሳይሆን፣ ደግሞ ያጸናዋል።

እግዚአብሔር ራሳችሁን መስጠትን ያጸናል

ይህ ለብዙዎች ታላቅ ችግር ነው። ሰዎች እንዲህ ይላሉ፦ «በስብሰባ ወይም በጉባኤ ላይ ብዙ ጊዜ ተነቃቅቻለሁ፤ ራሴንም ለእግዚአብሔር ቀድሼ ሰጥቻለሁ፤ ነገር ግን አልፏል። ለአንድ ሳምንት ወይም ለአንድ ወር ሊቆይ እንደሚችል አውቃለሁ፤ ከዚያ ግን ይደበዝዛል፤ ከጊዜ በኋላም ሁሉም ይጠፋል።»

ነገር ግን ስሙ! ይህ የሆነው አሁን የምነግራችሁንና የማሳስባችሁን ስለማታምኑ ነው። እግዚአብሔር የፍጹም ራስን መስጠትን ሥራ በእናንተ ውስጥ በጀመረ ጊዜ፣ እግዚአብሔርም ራሳችሁን መስጠታችሁን በተቀበለ ጊዜ፣ እግዚአብሔር ሊንከባከበውና ሊጠብቀው ራሱን ግዴታ ውስጥ ያስገባል። ይህን ታምናላችሁን?

በዚህ ራስን የመስጠት ጉዳይ ሁለት አካላት አሉ፤ እግዚአብሔርና እኔ፤ እኔ ትል፣ እርሱ ግን ዘላለማዊውና ሁሉን የሚችል እግዚአብሔር። አንተ ትል ሆይ፣ አሁን ራስህን ለዚህ ኃያል አምላክ አደራ ለመስጠት ትፈራለህን? እግዚአብሔር ፈቃደኛ ነው። ያለማቋረጥ፣ ቀን በቀንና ቅጽበት በቅጽበት ሊጠብቅህ እንደሚችል አታምንምን?

ቅጽበት በቅጽበት በፍቅሩ እጠበቃለሁ፤

ቅጽበት በቅጽበት ከላይ ሕይወት አገኛለሁ።

እግዚአብሔር ፀሐይ ያለማቋረጥ ቅጽበት በቅጽበት በእናንተ ላይ እንድታበራ ካደረገ፣ ሕይወቱን በየቅጽበቱ በእናንተ ላይ አያበራምን? ታዲያ ይህን ለምን አልተለማመዳችሁትም? ስለዚህ ነገር በእግዚአብሔር ስላልታመናችሁ፣ በዚያም መታመን ራሳችሁን ፍጹም ለእግዚአብሔር ስላልሰጣችሁ ነው።

የፍጹም ራስን መስጠት ሕይወት የራሱ ችግሮች አሉት። ይህን አልክድም። አዎን፣ ከችግርም እጅግ የሚበልጥ ነገር አለበት፤ ለሰው ፈጽሞ የማይቻል ሕይወት ነው። ነገር ግን በእግዚአብሔር ጸጋ፣ በእግዚአብሔር ኃይል፣ በውስጣችን በሚኖረው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል፣ የተወሰንንለት ሕይወት ነው፤ ለእኛም የሚቻል ሕይወት ነው፤ እግዚአብሔር ይመስገን! እግዚአብሔር እንደሚያጸናው እንመን።

አንዳንዶቻችሁ በዘጠናኛው የልደት ቀኑ እግዚአብሔር ያደረገለትን ቸርነት ሁሉ የተናገረውን የዚያን አረጋዊ ቅዱስ ቃላት አንብባችኋል፤ ጆርጅ ሙለርን ማለቴ ነው። የደስታውና እግዚአብሔር የሰጠው በረከት ሁሉ ምሥጢር ምን እንደ ሆነ አምናለሁ አለ? ሁለት ምክንያቶች እንዳሉ እንደሚያምን ተናገረ። አንደኛው፣ በእግዚአብሔር ፊት ቀን በቀን መልካም ሕሊናን ጠብቆ እንዲኖር በጸጋ መቻሉ ነበር፤ ሁለተኛው ደግሞ የእግዚአብሔርን ቃል የሚወድ መሆኑ ነበር። አዎን፣ መልካም ሕሊና ማለት ቀን በቀን ለእግዚአብሔር ፍጹም መታዘዝ ነው፤ በየዕለቱም በቃሉና በጸሎት ከእግዚአብሔር ጋር ኅብረት ማድረግ፤ ይህ የፍጹም ራስን መስጠት ሕይወት ነው።

እንዲህ ያለው ሕይወት ሁለት ገጽታዎች አሉት፤ በአንድ በኩል እግዚአብሔር እናንተ እንድታደርጉ የሚፈልገውን ለማድረግ ፍጹም ራስን መስጠት ነው፤ በሌላው በኩል ደግሞ እርሱ ሊያደርግ የሚፈልገውን እግዚአብሔር እንዲሠራ መፍቀድ ነው።

በመጀመሪያ፣ እግዚአብሔር እናንተ እንድታደርጉ የሚፈልገውን ማድረግ።

ራሳችሁን ፍጹም ለእግዚአብሔር ፈቃድ ስጡ። ስለዚያ ፈቃድ ጥቂት ታውቃላችሁ፤ በቂ አይደለም፤ ሁሉንም ከማወቅም እጅግ የራቀ ነው። ነገር ግን ለጌታ አምላክ ያለ ምንም ገደብ እንዲህ በሉት፦ «በጸጋህ በሁሉ ነገር፣ በየዕለቱ በየቅጽበቱ ፈቃድህን ላደርግ እሻለሁ።» እንዲህም በሉ፦ «ጌታ አምላክ ሆይ፣ በምላሴ ላይ ያለ ቃል ሁሉ ለክብርህ ብቻ ይሁን፤ የስሜቴ እንቅስቃሴ ሁሉ ለክብርህ ብቻ ይሁን፤ በልቤ ያለ የፍቅርም ሆነ የጥላቻ ስሜት ሁሉ ለክብርህ ብቻና እንደ ተባረከው ፈቃድህ ይሁን።»

አንድ ሰው እንዲህ ይላል፦ «ይህ የሚቻል ይመስልሃልን?»

እኔም እጠይቃለሁ፦ እግዚአብሔር ምን ተስፋ ሰጥቷችኋል? ፍጹም ለእርሱ የተሰጠን ዕቃ ለመሙላትስ እግዚአብሔር ምን ማድረግ ይችላል? ኦ፣ እግዚአብሔር ከምትጠብቁት በላይ በሆነ መንገድ ሊባርካችሁ ይፈልጋል። ከጥንት ጀምሮ ዓይን ያላየችው ጆሮም ያልሰማው፣ እግዚአብሔር ለሚወዱት ያዘጋጀው ነገር አለ (1ኛ ቆሮንቶስ 2:9)። እግዚአብሔር ያልተሰሙ ነገሮችን አዘጋጅቷል፤ ልታስቡት ከምትችሉት እጅግ የሚደነቁ፣ ልትገምቱት ከምትችሉት እጅግ የበረቱ በረከቶችን አዘጋጅቷል። እነዚህ መለኮታዊ በረከቶች ናቸው። ኦ፣ አሁን እንዲህ በሉ፦

«ራሴን ፍጹም ለእግዚአብሔር፣ ለፈቃዱ፣ እግዚአብሔር የሚፈልገውን ብቻ ለማድረግ እሰጣለሁ።»

ራሳችሁን መስጠታችሁን እንድትፈጽሙት የሚያስችላችሁ እግዚአብሔር ነው።

በሌላው በኩል ደግሞ ኑና እንዲህ በሉ፦ «ተስፋ እንደ ሰጠው፣ በእኔ ውስጥ ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም ይሠራ ዘንድ፣ ራሴን ፍጹም ለእግዚአብሔር እሰጣለሁ።»

አዎን፣ ሕያው እግዚአብሔር እኛ ልናስተውለው በማንችለው፣ ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል በገለጠው መንገድ በልጆቹ ውስጥ ሊሠራ ይፈልጋል፤ በቀኑም በእያንዳንዱ ቅጽበት በውስጣችን ሊሠራ ይፈልጋል። እግዚአብሔር ሕይወታችንን ሊያጸና ፈቃደኛ ነው። ብቻ ፍጹም ራስን መስጠታችን ቀላል፣ እንደ ሕፃን የሆነና ወሰን የሌለው መታመን ይሁን።

ራሳችሁን ስትሰጡ እግዚአብሔር ይባርካል

ይህ ለእግዚአብሔር ፍጹም ራስን መስጠት በሚያስደንቅ ሁኔታ በረከትን ያመጣል።

አክዓብ ለጠላቱ ለንጉሡ ቤን ሀዳድ «ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፥ እንደ ቃልህ እኔ የአንተ ነኝ፥ ያለኝም ሁሉ የአንተ ነው» ያለውን፣ እኛስ ለአምላካችንና አፍቃሪ ለሆነው አባታችን አንለውምን? ይህንን ብንለው የእግዚአብሔር በረከት በላያችን ይመጣል። እግዚአብሔር ከዓለም ተለይተን እንድንኖር ይፈልጋል፤ እግዚአብሔርን ከሚጠላው ዓለም እንድንወጣ ተጠርተናል። ለእግዚአብሔር ብላችሁ ውጡ፤ «ጌታ ሆይ፣ ለአንተ ማንኛውንም ነገር» በሉ። ይህን በጸሎት ብትሉ፣ በእግዚአብሔርም ጆሮ ብትናገሩት፣ ይቀበለዋል፤ ትርጕሙንም ያስተምራችኋል።

ደግሜ እላለሁ፣ እግዚአብሔር ይባርካችኋል። ለበረከት ስትጸልዩ ቆይታችኋል። ነገር ግን አስታውሱ፤ ፍጹም ራስን መስጠት መኖር አለበት። በየሻይ ገበታው ላይ ይህን ታያላችሁ። ሻይ በዚያ ጽዋ ውስጥ የሚቀዳው ለምንድን ነው? ባዶ ስለ ሆነና ለሻዩ ስለ ተሰጠ ነው። ነገር ግን ቀለም፣ ወይም ሆምጣጤ፣ ወይም የወይን ጠጅ አድርጉበት፤ ታዲያ ሻዩን በዚያ ዕቃ ውስጥ ይቀዱበታልን? እንግዲያስ ፍጹም ለእግዚአብሔር ካልተሰጣችሁ እግዚአብሔር ሊሞላችሁ፣ እግዚአብሔር ሊባርካችሁ ይችላልን? አይችልም። ለእግዚአብሔር ብቻ ከቆምን፣ እግዚአብሔር ለእኛ ድንቅ በረከቶች እንዳሉት እንመን፤ በሚንቀጠቀጥ ፈቃድም ቢሆን፣ በሚያምን ልብ እንዲህ እንበል፦

«አምላክ ሆይ፣ የምትጠይቀውን እቀበላለሁ። እኔ የአንተ ነኝ፥ ያለኝም ሁሉ የአንተ ነው። ነፍሴ በመለኮታዊ ጸጋ ለአንተ የምትሰጠው ፍጹም ራስን መስጠት ነው።»

የምትፈልጉትን ያህል ብርቱና ግልጽ የሆነ ነጻ የመውጣት ስሜት ላይኖራችሁ ይችላል፤ ነገር ግን በፊቱ ራሳችሁን አዋርዱ፤ በራስ ፈቃዳችሁ፣ በራስ መተማመናችሁና በራስ ጥረታችሁ መንፈስ ቅዱስን እንዳሳዘናችሁ እመኑ። ይህንንም በመናዘዝ በፊቱ በትሕትና ስገዱ፤ ልባችሁን እንዲሰብርና ወደ ትቢያ እንዲያወርዳችሁም ለምኑት። ከዚያም በፊቱ ስትሰግዱ፣ በሥጋችሁ «በጎ ነገር እንዳይኖር» (ሮሜ 7:18)፣ ገብቶ ሊኖር ከሚገባው ከሌላ ሕይወት በቀር ምንም እንደማይረዳችሁ የሚያስተምረውን የእግዚአብሔርን ትምህርት ተቀበሉ። ራሳችሁን አንድ ጊዜ ለሁልጊዜ መካድ አለባችሁ። ራስን መካድ በየቅጽበቱ የሕይወታችሁ ኃይል መሆን አለበት፤ ከዚያም ክርስቶስ ገብቶ የራሱ ያደርጋችኋል።

ጴጥሮስ ነጻ የወጣው መቼ ነበር? ለውጡ የተፈጸመው መቼ ነበር? ለውጡ በጴጥሮስ ልቅሶ ጀመረ፤ መንፈስ ቅዱስም ወርዶ ልቡን ሞላው።

እግዚአብሔር አብ የመንፈስን ኃይል ሊሰጠን ይወዳል። የእግዚአብሔር መንፈስ በውስጣችን ይኖራል። ይህንን እየመሰከርን፣ ስለ እርሱም እግዚአብሔርን እያመሰገንን፣ ሆኖም መንፈስን እንዴት እንዳሳዘንን እየተናዘዝን ወደ እግዚአብሔር እንመጣለን። ከዚያም በውስጠኛው ሰው በመንፈሱ በኃይል ሁሉ እንዲያጠነክረን፣ በታላቅ ኃይሉም እንዲሞላን ለመለመን በአብ ፊት እንንበረከካለን። መንፈስም ክርስቶስን ሲገልጥልን፣ ክርስቶስ ለዘላለም በልባችን ሊኖር ይመጣል፤ የራስ ሕይወትም ይወጣል።

በትሕትና በእግዚአብሔር ፊት እንስገድ፤ በዚያም ትሕትና የመላዋን ቤተ ክርስቲያን ሁኔታ በፊቱ እንናዘዝ። በምድር ላይ ያለችው የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ያለችበትን አሳዛኝ ሁኔታ ምንም ቃል ሊገልጸው አይችልም። ስለዚህ ነገር አንዳንድ ጊዜ የሚሰማኝን የምናገርበት ቃል ቢኖረኝ ምኞቴ ነበር። በዙሪያችሁ ያሉትን ክርስቲያኖች እስቲ አስቡ። ስለ ስመ ክርስቲያኖች ወይም ክርስቲያን ነን ስለሚሉ ሰዎች አልናገርም፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር ኃይል ወይም ለክብሩ ሕይወትን ስለማይኖሩ በመቶዎችና በሺዎች ስለሚቈጠሩ ቅንና ትጉ ክርስቲያኖች እናገራለሁ። ምን ያህል ጥቂት ኃይል፣ ምን ያህል ጥቂት ለእግዚአብሔር መሰጠትና ራስን መቀደስ፣ ክርስቲያን ማለት ፈጽሞ ለእግዚአብሔር ፈቃድ ራሱን የሰጠ ሰው ነው የሚለውን እውነት ማስተዋልስ ምን ያህል ጥቂት ነው! ኦ፣ በዙሪያችን ያሉትን የእግዚአብሔር ሕዝብ ኃጢአት ልንናዘዝ፣ ራሳችንንም ልናዋርድ ይገባናል። እኛ የዚያ የታመመ አካል ብልቶች ነን፤ ወደ እግዚአብሔር መጥተን በኑዛዜ ራሳችንን ከዓለማዊነትና እርስ በርስ ከመቀዛቀዝ ጋር ካለን ተባባሪነት ካልለየን፣ ራሳችንንም ሙሉ በሙሉና ፈጽሞ ለእግዚአብሔር ብቻ ካልሰጠን በቀር የአካሉ ሕመም ያግደናል፤ ይሰብረናልም።

ምን ያህል ክርስቲያናዊ ሥራ በሥጋ መንፈስና በራስ ኃይል እየተሠራ ነው! በየዕለቱ የሰው ጕልበት፣ ማለትም ፈቃዳችንና ስለ ሥራው ያለን አሳብ ዘወትር የሚገለጥበት፣ እግዚአብሔርንና የመንፈስ ቅዱስን ኃይል መጠበቅ ግን እጅግ ጥቂት የሆነበት ምን ያህል ሥራ አለ! እንናዘዝ። ነገር ግን የቤተ ክርስቲያንን ሁኔታና በመካከላችን ለእግዚአብሔር የሚሠራው ሥራ ድካምና ኃጢአተኛነት ስንናዘዝ፣ ወደ ራሳችን እንመለስ። ከራስ ሕይወት ኃይል ነጻ ለመውጣት በእውነት የሚናፍቅ፣ ይህ የራስና የሥጋ ኃይል መሆኑን በእውነት የሚያምን፣ ሁሉንም በክርስቶስ እግር ሥር ለመጣል ፈቃደኛ የሆነ ማን ነው? ነጻ መውጣት አለ።

በቅንነት ትጉ ክርስቲያን ስለ ነበረና ስለ መለየትና ስለ ሞት ያለውን አሳብ «ጨካኝ» ብሎ ስለ ተናገረ አንድ ሰው ሰምቻለሁ። እናንተ ግን እንዲህ አታስቡም፣ አይደለም እንዴ? ስለ መለየትና ስለ ሞት ምን ልናስብ ይገባናል? ይህን፦ ሞት ለክርስቶስ ወደ ክብር የሚወስድ መንገድ ነበር። በፊቱ ስላለው ደስታ በመስቀል ታገሠ። መስቀሉ የዘላለም ክብሩ የትውልድ ስፍራ ነበር። ክርስቶስን ትወዳላችሁን? በክርስቶስ ለመሆን እየናፈቃችሁ እርሱን ግን መምሰል አትሹምን? ሞት በምድር ላይ ካሉት ነገሮች ሁሉ እጅግ ተመራጭ ነገር ይሁንላችሁ፤ ለራስ መሞትና ከክርስቶስ ጋር ኅብረት። መለየት፤ ከዓለም ፈጽሞ ነጻ እንድትሆኑ መጠራትን፣ በዚያም መለየት ከእግዚአብሔርና ከፍቅሩ ጋር አንድ መሆንን፣ በመለየትም በየዕለቱ ከእግዚአብሔር ጋር ለመኖርና ለመመላለስ መዘጋጀትን ከባድ ነገር አድርጋችሁ ታስቡታላችሁን? በእርግጥ ሰው እንዲህ ሊል ይገባዋል፦

«ከእግዚአብሔርና ከክርስቶስ ጋር ሙሉ ኅብረት ወዳለበት ሕይወት እንድደርስ፣ ወደ መለየት፣ ወደ ሞት የሚያመጣኝ ማንኛውም ነገር ይሁን።»

ኑ፤ ይህን የራስ ሕይወትና የሥጋ ሕይወት በኢየሱስ እግር ሥር ጣሉት። ከዚያም በእርሱ ታመኑ። ስለ ነገሩ ሁሉ ለመረዳት በመሞከር ራሳችሁን አታስጨንቁ፤ ነገር ግን ክርስቶስ በሞቱ ኃይልና በሕይወቱ ኃይል ወደ እናንተ እንደሚገባ በሕያው እምነት ኑ፤ ከዚያም መንፈስ ቅዱስ ክርስቶስን ሙሉውን፣ የተሰቀለውን፣ የተነሣውንና በክብር ሕያው ሆኖ የሚኖረውን ክርስቶስን ወደ ልባችሁ ያመጣዋል።