የእግዚአብሔር ቀላል መገኘት

የአምላኳን ፍቅራዊ ስሜትና ፍቅር በታማኝነት የምትለማመድ ነፍስ እርሱ ፈጽሞ ገንዘቡ እንዳደረጋት ስታገኝ ትደነቃለች።

መገኘቱ እጅግ ተፈጥሯዊ ከመሆኑ የተነሣ ባይኖራት የማይቻል ይሆናል፤ ለነፍስ ልማድ ይሆንላታል፤ በላይዋም ታላቅ ጸጥታ ሲሰፍን ይሰማታል። ጸሎቷ ሁሉ ዝምታ ነው፤ እግዚአብሔርም የማይነገር ደስታ መጀመሪያ የሆነውን ውስጣዊ ፍቅር ያካፍላታል።

ኦ! ከዚህ በኋላ የሚከተሉትን ወሰን የሌላቸውን ደረጃዎች መግለጽ ብችል ኖሮ! ነገር ግን የምጽፈው ለጀማሪዎች ስለ ሆነ እዚህ ላይ ማቆም አለብኝ፤ ይበልጥ ለገፉት የሚጠቅመውን እግዚአብሔር ወደ ብርሃን እስኪያወጣውም ድረስ እጠብቃለሁ። ልናገር የምችለው ይህን ብቻ ነው፦ በዚህ ደረጃ እግዚአብሔር ብቻውን ይሠራ ዘንድ የተፈጥሮ አሠራር ሁሉ እንዲቆም ማድረግ እጅግ አስፈላጊ ነው፤ «ዕረፉ፥ እኔም አምላክ እንደ ሆንሁ እወቁ» የሚለው በዳዊት በኩል የተናገረው የራሱ ቃል ነው (መዝሙር 46:10)።

ነገር ግን ሰው ከገዛ ሥራዎቹ ጋር እጅግ የተጣበቀ ከመሆኑ የተነሣ፣ የእግዚአብሔርን አሠራር ካልተሰማው፣ ካላወቀውና ለይቶ ካላስተዋለው በቀር እግዚአብሔር እየሠራ እንደ ሆነ ማመን አይችልም። የእድገቱን መጠን እንዳያይ የሚከለክለው የሩጫው ፍጥነት መሆኑን አያስተውልም፤ የእግዚአብሔር አሠራርም ይበልጥ እየበዛ ሲሄድ የፍጥረትን አሠራር ይውጠዋል፤ ይህም ፀሐይ ከፍ እያለች በሄደች መጠን፣ ከመውጣቷ በፊት በቀላሉ ይለዩ የነበሩትን የከዋክብትን ብርሃን እንደምትውጥ ነው። ከዋክብትን ለይተን እንዳናይ የሚከለክለን የብርሃን ማጣት ሳይሆን የብርሃን ብዛት ነው።

እዚህም እንዲሁ ነው፤ ብርቱው ብርሃን ትናንሽና ለየብቻ የሚታዩትን ብርሃኖቹን ሁሉ ስለሚውጣቸውና ፈጽመው እንዲደበዝዙ ስለሚያደርጋቸው ሰው ከእንግዲህ የራሱን አሠራር ለይቶ ማስተዋል አይችልም፤ የእግዚአብሔር ብዛት ሁሉንም ይበልጣቸዋልና። ስለዚህ ይህን የጸሎት ደረጃ ሥራ ፈትነት ነው ብለው የሚከሱት እጅግ ተታለዋል፤ እንዲህ የሚናገሩትም ከተሞክሮ ማጣት ብቻ ነው። ኦ፣ ቢሞክሩት ብቻ! በምን ያህል አጭር ጊዜ ይህን ነገር በተሞክሮ ባወቁት ነበር!

እንግዲህ እላለሁ፦ ይህ የሥራ መቋረጥ ከእጥረት ሳይሆን ከብዛት የሚመነጭ ነው።

ዝም የሚሉ ሁለት ዓይነት ሰዎች አሉ፤ አንዱ የሚናገረው ስለሌለው፣ ሌላው ደግሞ የሚናገረው እጅግ ስለ በዛበት ነው። በዚህ ደረጃም እንዲሁ ነው። ዝም የምንለው ከብዛት እንጂ ከእጥረት አይደለም።

ውኃ ሁለት ሰዎችን በእጅግ በተለያየ መንገድ ይገድላል። አንዱ በውኃ ጥም ይሞታል፤ ሌላው ሰጥሞ ይሞታል፤ አንዱ ከእጥረት፣ ሌላው ከብዛት ይሞታል። እዚህም እንዲሁ የተፈጥሮ አሠራርን የሚያስቆመው ብዛት ነው። ስለዚህ በዚህ ደረጃ በተቻለ መጠን በጸጥታ መቆየት አስፈላጊ ነው።

በዚህ ጸሎት መጀመሪያ ላይ የፍቅራዊ ስሜት እንቅስቃሴ አስፈላጊ ነው፤ ጸጋ ወደ እኛ መፍሰስ ሲጀምር ግን ከማረፍና እግዚአብሔር የሚሰጠውን ሁሉ ከመቀበል በቀር የምናደርገው ምንም የለም። ሌላ ማንኛውም እንቅስቃሴ ከዚህ ጸጋ እንዳንጠቀም ያግደናል፤ ይህ ጸጋ የተሰጠው ወደ የፍቅር ዕረፍት ሊስበን ነውና።

በዚህ ሰላማዊ የጸሎት ሁኔታ ውስጥ ያለች ነፍስ ምሥጢራዊ እንቅልፍ ውስጥ ትወድቃለች፤ በዚያም ጊዜያዊ የነበረው ዘላቂ ሁኔታዋ እስኪሆን ድረስ የተፈጥሮ ኃይሎቿ ሁሉ ጸጥ ይላሉ። ነፍስ እንዲህ ያለ ጥረት፣ ያለ ጥናት፣ ያለ ብልሃት እንደምትመራ ታያለህ።

ልብ በመድፍና በኃይል ሊያዝ የሚገባው የተመሸገ ስፍራ አይደለም፤ በፍቅር የሚወረስ የሰላም መንግሥት ነው። እርሱን በገርነት ብትከተል ብዙም ሳይቆይ ወደ የውስጥ እይታ ጸሎት ደረጃ ትደርሳለህ። እግዚአብሔር ያልተለመደና አስቸጋሪ ነገር አይጠይቅም፤ ይልቁንም በሕፃንነት ቀላልነት እጅግ ደስ ይለዋል።

የሃይማኖት እጅግ ታላቁ ክፍል እጅግ ቀላሉ ነው። በተፈጥሮ ነገሮችም እንዲሁ ነው። ወደ ባሕር መድረስ ትሻለህን? በወንዝ ላይ ተሳፈር፤ ሳታስተውለውና ያለ ጥረት ወደ ባሕሩ ትወሰዳለህ። ወደ እግዚአብሔር መድረስ ትሻለህን? እጅግ ጸጥ ያለውንና እጅግ ቀላል የሆነውን መንገዱን ያዝ፤ በጥቂት ጊዜም በሚያስደንቅህ ሁኔታ ወደ እርሱ ትወሰዳለህ። ኦ፣ ብትሞክረው ብቻ! የምነግርህ እጅግ ጥቂት መሆኑን፣ ተሞክሮውም ሊሰጥ ከሚችለው ከማንኛውም መግለጫ እጅግ እንደሚበልጥ በምን ያህል ፍጥነት ባየህ ነበር! ምን ትፈራለህ? ሊቀበልህ ብቻ በመስቀል ላይ ወደ ተዘረጉት ወደ ፍቅር ክንዶች ስለ ምን ወዲያውኑ ራስህን አትጥልም? በእግዚአብሔር መታመንና ራስህን ፈጽመህ ለእርሱ መተው ምን አደጋ ሊኖረው ይችላል? ኦ፣ ከጠበቅኸው እጅግ የበለጠ በመስጠት ካልሆነ በቀር አያታልልህም፤ ሁሉን ከራሳቸው የሚጠብቁት ግን እግዚአብሔር በኢሳይያስ አፍ የሚናገረውን ተግሣጽ ለራሳቸው ሊወስዱት ይገባቸዋል፦ «በመንገድህ ብዛት ደከምህ፤ ነገር ግን፦ ተስፋ የለም አላልህም» (ኢሳይያስ 57:10)።