ስለ ፍጹም መመለስ

«የእስራኤል ልጆች ሆይ፥ እጅግ ወደ ዐመፃችሁበት ወደ እርሱ ተመለሱ» (ኢሳይያስ 31:6)። መመለስ ማለት ከፍጥረት ወደ እግዚአብሔር መዞር እንጂ ሌላ አይደለም። መመለስ ከኃጢአት ወደ ጸጋ መዞር ብቻ ሲሆን፣ ለመዳን አስፈላጊ ቢሆንም፣ ፍጹም አይደለም። ሙሉ እንዲሆን ከውጭ ወደ ውስጥ መዞር አለበት።

ነፍስ ወደ እግዚአብሔር አቅጣጫ ከዞረች በኋላ ወደ እርሱ ተመልሳ ለመኖር ታላቅ ቀላልነት ታገኛለች። ተመልሳ በቆየች መጠን ወደ እግዚአብሔር ትቀርባለች፤ ከእርሱም ጋር ትጣበቃለች፤ ወደ እግዚአብሔር ይበልጥ በቀረበች መጠን ደግሞ ከእግዚአብሔር ጋር ከሚቃረነው ከፍጥረት የግድ ይበልጥ ትርቃለች።

ነገር ግን ይህ ፍጥረት በኃይል በሚያደርገው ጥረት ሊከናወን አይችልም፤ ነፍስ ልታደርገው የምትችለው ሁሉ ዘወትር በመጣበቅ ወደ እግዚአብሔር አቅጣጫ ዞራ መኖር ብቻ ነው።

እግዚአብሔር ነፍስን ይበልጥ አጥብቆ ወደ ራሱ የሚስብ የመሳብ ኃይል አለው፤ በመሳቡም ያነጻታል። ይህም ፀሐይ ወፍራም ጉምን እንደምትስብ ነው፤ ጉሙ ራሱን እንዲሳብ ከመተው በቀር ሌላ ምንም ጥረት ሳያደርግ፣ ፀሐይ ወደ ራሷ እያቀረበች ቀስ በቀስ ታጠራዋለች፣ ታነጻዋለችም።

ሆኖም ይህ ልዩነት አለ፦ ጉሙ የሚሳበው በነጻነት አይደለም፤ ነፍስ እንደምታደርገውም በፈቃዱ አይከተልም።

ይህ ወደ ውስጥ የመዞር መንገድ እጅግ ቀላል ነው፤ ነፍስንም በተፈጥሮና ያለ ጥረት ያራምዳታል፤ እግዚአብሔር ማእከሏ ነውና። ማእከል ሁልጊዜ ብርቱ የመሳብ ኃይል አለው፤ ማእከሉ በሰፋ መጠንም የመሳብ ኃይሉ ይበረታል።

ከዚህ የማእከል መሳብ በተጨማሪ፣ የተፈጥሮ ነገሮች ሁሉ ከማእከላቸው ጋር ለመዋሐድ ብርቱ ዝንባሌ ተሰጥቷቸዋል። ማንኛውም ነገር ወደ ማእከሉ አቅጣጫ እንደ ዞረ፣ በማይበገር እንቅፋት ካልተገታ በቀር፣ እጅግ በፈጠነ ፍጥነት ወደ እርሱ ይሮጣል። በአየር ላይ ያለ ድንጋይ ልክ እንደ ተለቀቀና ወደ ምድር እንደ ዞረ፣ በራሱ ክብደት ማእከሉ ወደ ሆነችው ወደ ምድር ይወርዳል። እሳትና ውኃም እንዲሁ ናቸው፤ ከእንግዲህ ካልተገቱ ያለማቋረጥ ወደ ማእከላቸው ይሮጣሉ።

እንግዲህ እላለሁ፦ ነፍስ በውስጥ ልብን በመሰብሰብ ባደረገችው ጥረት ወደ ማእከሏ ከዞረች በኋላ፣ ሌላ ምንም ጥረት ሳታደርግ፣ በፍቅር ክብደት ብቻ ወደ ማእከሏ ትወድቃለች፤ የራሷን ምንም እንቅስቃሴ ሳታደርግ ጸጥ ብላና አርፋ በቆየች መጠን፣ ያ የመሳብ ኃይል እንዲስባት ስለምትፈቅድ ይበልጥ በፍጥነት ትራመዳለች።

እንግዲህ ሊያሳስበን የሚገባው ሁሉ ይህን በውስጥ ልብን መሰብሰብ በተቻለ መጠን ማሳደግ ብቻ ነው፤ በዚህ ልምምድ ውስጥ በሚያጋጥመን ችግርም አንደነቅ፤ ይህ ችግር ብዙም ሳይቆይ ከእግዚአብሔር በኩል በሚመጣ ድንቅ ተባባሪነት ይካሳል፤ ያም ልምምዱን እጅግ ቀላል ያደርገዋል። ምኞቶች በተነሡ ጊዜ፣ በውስጣችን ወዳለው ወደ እግዚአብሔር አንድ ጊዜ መመልከት በቀላሉ ያበርዳቸዋል። ሌላ ማንኛውም ዓይነት መቃወም ከማብረድ ይልቅ ያነሣሣቸዋል።