መከራ፣ ምሥጢራትና በጎነት

እግዚአብሔር በእናንተ ላይ በሚያመጣው መከራ ሁሉ ረክታችሁ ኑሩ። እርሱን በንጽሕና ልትወድዱት ብትሹ፣ ወደ ታቦር ልትከተሉት እንደምትፈቅዱ ሁሉ ወደ ቀራንዮም ልትከተሉት ፈቃደኞች ትሆናላችሁ።

ፍቅሩን ከሁሉ በላቀ መንገድ የገለጠው በቀራንዮ ስለ ሆነ፣ በታቦር እንደሚወደድ ሁሉ በቀራንዮም እንዲሁ ሊወደድ ይገባዋል።

እንግዲያስ አንድ ጊዜ ራሳቸውን ሰጥተው በሌላ ጊዜ መልሰው እንደሚወስዱ ሰዎች አትሁኑ። እነርሱ እንዲንከባከቡ ራሳቸውን ይሰጣሉ፤ ሲሰቀሉ ግን ራሳቸውን መልሰው ይወስዳሉ፤ አለዚያም መጽናናትን በፍጥረት ዘንድ ይፈልጋሉ።

መጽናናትን ልታገኙ የምትችሉት በመስቀል ፍቅርና ራስን ፈጽሞ በመተው ብቻ ነው። መስቀልን የማይወድድ እግዚአብሔርን አይወድድም (ማቴዎስ 16:24 ተመልከት)። መስቀልን ሳይወድዱ እግዚአብሔርን መውደድ አይቻልም፤ መስቀልን መውደድ የተማረ ልብም በእጅግ መራራ ነገሮች ውስጥ እንኳ ጣዕምን፣ ደስታንና ሐሤትን ያገኛል። «ለተራበች ነፍስ ግን መራራ ነገር ሁሉ ጣፋጭ ነው» (ምሳሌ 27:7)፤ ነፍስ እግዚአብሔርን እንደምትራብ ሁሉ መስቀልንም ትራባለችና።

መስቀል እግዚአብሔርን ይሰጣል፤ እግዚአብሔርም መስቀልን ይሰጣል። ራስን ፈጽሞ መተውና መስቀል አብረው ይሄዳሉ። በመከራ መልክ የሚቀርብላችሁ አንድ ነገር እንደሚከብዳችሁ ገና እንደ ተሰማችሁ፣ ለዚያው ነገር ወዲያውኑ ራሳችሁን ፈጽማችሁ ለእግዚአብሔር ተዉ፤ ራሳችሁንም መሥዋዕት አድርጋችሁ አቅርቡለት፤ መስቀሉ በመጣ ጊዜ ብዙው ክብደቱ እንደ ቀለለ ታያላችሁ፤ እናንተ ራሳችሁ ትመኙታላችሁና። ይህ ግን ክብደቱ እንዳይሰማችሁ አያደርግም። አንዳንድ ሰዎች መስቀል መሰማቱ መከራ አይደለም ብለው ያስባሉ። ነገር ግን የመከራ ስሜት ራሱ ከመከራ ዋና ዋና ክፍሎች አንዱ ነው። ኢየሱስ ራሱ ይህን በሙሉ ጽናቱ ሊቀበለው ፈቅዷል።

አንዳንድ ጊዜ መስቀልን በድካም፣ በሌላ ጊዜ ደግሞ በብርታት እንሸከመዋለን፤ ሁሉም ግን በእግዚአብሔር ፈቃድ ውስጥ በእኛ ዘንድ እኩል ሊሆን ይገባዋል።

ስለ ምሥጢራት—እግዚአብሔር በዚህ መንገድ በእውነታ ይሰጣቸዋል

በዚህ መንገድ ምሥጢራት አይታወቁም የሚል ተቃውሞ ይቀርብ ይሆናል። ነገሩ ግን ፍጹም ተቃራኒ ነው፤ ምሥጢራት ለነፍስ በእውነታ ይሰጧታል። ነፍስ ራሷን ፈጽማ የተወችለት፣ እንደ መንገድ የምትከተለው፣ እንደ እውነት የምትሰማው፣ እንደ ሕይወት ሕያው የሚያደርጋት ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱን በእርሷ ላይ በማተም የራሱን ሁኔታ ያካፍላታል።

የክርስቶስን ሁኔታ መሸከም፣ እነዚያን ሁኔታዎች በሐሳብ ብቻ ከማሰላሰል እጅግ የሚበልጥ ነገር ነው። ጳውሎስ የክርስቶስን ሁኔታ በሰውነቱ ተሸከመ። «እኔ የኢየሱስን ማኅተም በሥጋዬ ተሸክሜአለሁ» ይላል (ገላትያ 6:17)። ስለ እነርሱ በአእምሮው እንደ ተመራመረ ግን አይናገርም።

ብዙ ጊዜ ክርስቶስ በዚህ ራስን ፈጽሞ የመተው ሁኔታ ውስጥ ስለ ሁኔታዎቹ ልብን የሚነካ እይታ ይሰጣል። እርሱ ሊያኖረን ደስ በሚለው በማንኛውም ዝንባሌ ሁሉ በእኩልነት ልንቀበል ይገባናል፤ ለራሳችን የምንመርጠው በአጠገቡ መኖርንና በፊቱ እንደ ኢምንት መሆንን ብቻ ይሁን፤ የሚሰጠንን ሁሉ ግን በእኩልነት እንቀበል፦ ብርሃንም ሆነ ጨለማ፣ ቀላልነትም ሆነ ድርቀት፣ ብርታትም ሆነ ድካም፣ ጣፋጭነትም ሆነ ምሬት፣ ፈተናዎችም ሆኑ ሐሳብ መበታተን፣ ኀዘን፣ ጭንቀት፣ ጥርጣሬ፤ ከእነዚህ ነገሮች አንዳቸውም ሊያናውጡን አይገባም።

እግዚአብሔር ምሥጢራቱን ዘወትር የሚገልጥላቸው አንዳንድ ሰዎች አሉ፤ ለእነዚህ ታማኞች ይሁኑ። እግዚአብሔር ግን ሊያስወግዳቸው በፈለገ ጊዜ እንዲወሰዱባቸው ይፍቀዱ።

ሌሎች ደግሞ ምንም ምሥጢር ስላልተገለጠላቸው ይታወካሉ፤ ይህ ግን አላስፈላጊ ነው፤ በፍቅር ወደ እግዚአብሔር መመልከት ልዩ ልዩ አምልኮን ሁሉ በውስጡ ይይዛልና፤ በእርሱ በማረፍ ከእግዚአብሔር ብቻ ጋር የተዋሐደ ሰውም በምሥጢራት ሁሉ እጅግ በላቀ መንገድ ይማራል። እግዚአብሔርን የሚወድድ ከእርሱ የሆነውን ሁሉ ይወድዳል።

ስለ በጎነት—በዚህ የልብ ጸሎት ደረጃ በጎነቶች ሁሉ ከእግዚአብሔር ጋር ይሰጣሉ

በጎነትን ለማግኘት አጭሩና እርግጠኛው መንገድ ይህ ነው፤ እግዚአብሔር የበጎነት ሁሉ መሠረት ስለ ሆነ፣ እግዚአብሔርን ስናገኝ በጎነትን ሁሉ እናገኛለንና።

ከዚህም በላይ እላለሁ፦ ከውስጥ ያልተሰጠ በጎነት ሁሉ የበጎነት ጭምብል ነው፤ እንደሚወልቅና እንደሚያረጅ ልብስም ነው። ከመሠረቱ የተሰጠ በጎነት ግን ባሕርያዊ፣ እውነተኛና ዘላቂ ነው። «የንጉሥ ሴት ልጅ ክብርዋ ሁሉ በውስጥ ነው» (መዝሙር 45:13)። በዚህ መንገድ በጎነትን ከሚያገኙት ይበልጥ ያለማቋረጥ በጎነትን የሚለማመዱ የሉም፤ ምንም እንኳ በጎነት ለብቻው የሐሳባቸው ጉዳይ ባይሆንም።

እነዚህ አፍቃሪዎች መከራን ምንኛ ይራባሉ! የሚያስቡት የተወደዳቸውን ደስ የሚያሰኘውን ብቻ ነው፤ ራሳቸውንም ቸል ማለትና ስለ ራሳቸው እያነሱ ማሰብ ይጀምራሉ። እግዚአብሔርን ይበልጥ በወደዱት መጠን ራሳቸውን ይበልጥ ይጠላሉ።

ኦ! ሁሉም ይህን ዘዴ ቢማሩት — ለመሃይሙም ለተማረውም፣ ለሁሉም የሚስማማ እጅግ ቀላል ዘዴ ነውና — መላዋ ቤተ ክርስቲያን እንዴት በቀላሉ በታደሰች ነበር! የሚያስፈልጋችሁ መውደድ ብቻ ነው። ቅዱስ አውግስጢኖስ «ውደድ፣ የፈለግኸውንም አድርግ» ይላል፤ ፍጹም በሆነ ፍቅር ስንወድድ የተወደደንን የሚያሳዝን ምንም ነገር ማድረግ አንሻምና።