ለሰባኪዎች የተነገረ ቃል

ነፍሳትን ለመማረክ የሚሠሩ ሁሉ በመጀመሪያ ወደ ጸሎትና ወደ ውስጣዊ ሕይወት እየመሩ በልብ በኩል ሊያገኟቸው ቢሹ ኖሮ ብዙና ጸንቶ የሚኖር መመለስን ባዩ ነበር። ነገር ግን ውጭውን ብቻ እስካነጋገሩና ሰዎችን ልባቸውን በክርስቶስ በመያዝ ወደ እርሱ በመሳብ ፋንታ ለውጫዊ ሥርዓቶች የሚሆኑ ሺህ ትእዛዛትን ብቻ እስከ ሰጧቸው ድረስ የሚያዩት ፍሬ ጥቂት ነው፤ እርሱም ጸንቶ አይኖርም።

ልብ አንድ ጊዜ ከተማረከ በኋላ ሌሎች ጉድለቶች በቀላሉ ይታረማሉ። እግዚአብሔር በተለይ ልብን የሚለምነው ስለዚህ ነው። በዓለም የተስፋፉት ስካር፥ ስድብ፥ ዝሙት፥ ጠላትነትና ዝርፊያ በዚህ መንገድ ብቻ በተከለከሉ ነበር። ኢየሱስ ክርስቶስ በሁሉ ስፍራ በነገሠ፥ ቤተ ክርስቲያንም በየስፍራው በታደሰች ነበር።

ስሕተት ነፍስን የሚይዛት እምነትና ጸሎት በሌሉበት ብቻ ነው። ሰዎች እርስ በርሳቸው በመከራከር ፋንታ በቀላል ልብ ማመንንና መጸለይን መማር ቢችሉ ኖሮ በእርጋታ ወደ ክርስቶስ በተመሩ ነበር።

ወይ! ውስጣዊ ሕይወትን ቸል የሚሉ ሰዎች ጉዳት ምንኛ የማይገመት ነው! ወይ! የነፍሳት አደራ የተሰጣቸው ሰዎች በቃሉ አገልግሎት ለሚያገለግሏቸው ሁሉ ይህን የተሰወረ መዝገብ ስላልገለጡላቸው ለእግዚአብሔር ምንኛ ታላቅ ሒሳብ ይሰጣሉ!

የሚሰጠው ምክንያት በዚህ መንገድ አደጋ አለ፥ ወይም ያልተማሩ ሰዎች መንፈሳዊ ነገሮችን ሊረዱ አይችሉም የሚል ነው። የእውነት ቃል ግን እግዚአብሔር ይህን ከጥበበኞችና ከአስተዋዮች ሰውሮ ለሕፃናት እንደ ገለጠላቸው ያረጋግጥልናል። ኢየሱስ ክርስቶስ በሆነው በብቸኛው እውነተኛ መንገድ በመሄድ፥ ራሳችንን ለእርሱ በመስጠት፥ ዘወትር ወደ እርሱ በመመልከት፥ መታመናችንን ሁሉ በጸጋው ላይ በማድረግና በነፍሳችን ኃይል ሁሉ ወደ ንጹሕ ፍቅሩ በመዘርጋት ምን አደጋ ሊኖር ይችላል?

የዋሆች ለዚህ ፍጽምና የማይበቁ መሆን ይቅርና ከሁሉ ይበልጥ የሚገባቸው እነርሱ ናቸው፤ ይበልጥ ታዛዦች፥ ይበልጥ ትሑታንና ይበልጥ ንጹሓን ናቸውና፤ ስለማይከራከሩም በራሳቸው ብርሃን ያን ያህል አልተጣበቁም። ዕውቀት ስለሌላቸው በእግዚአብሔር መንፈስ ለመመራት ፈጥነው ራሳቸውን ይፈቅዳሉ፤ ሌሎች ግን በራሳቸው ብቃት ታውረው መለኮታዊውን መነሣሣት ይቃወማሉ።

እግዚአብሔር ደግሞ በቃሉ መግባት ማስተዋልን የሚሰጠው ለየዋሆች እንደ ሆነ ይነግረናል (መዝሙር 119:130)። «የእግዚአብሔር ምስክር የታመነ ነው፥ የዋሆችን ጠቢባን ያደርጋል» (መዝሙር 19:7)። «እግዚአብሔር የዋሆችን ይጠብቃል፤ ተቸገርሁ፥ አዳነኝም» (መዝሙር 116:6)።

እናንተ የነፍሳት ጠባቂዎች ሆይ! ታናናሾቹ ወደ ክርስቶስ እንዳይሄዱ እንዳትከለክሉ ተጠንቀቁ። ለደቀ መዛሙርቱ የተናገረው ቃል «ሕፃናት ወደ እኔ ይመጡ ዘንድ ተዉአቸው አትከልክሉአቸውም፤ የእግዚአብሔር መንግሥት እንደ እነዚህ ላሉት ናት» የሚል ነበር (ሉቃስ 18:16)። ኢየሱስ ይህን ለደቀ መዛሙርቱ የተናገረው ሕፃናትን ከእርሱ ሊያርቁ ስለ ፈለጉ ብቻ ነው። ብዙ ጊዜ በሽታው በልብ ሳለ መድኃኒቱ በአካል ላይ ይደረጋል። ሰዎችን ለማሻሻል ስንሻ የምንሳካው ጥቂት ብቻ የሆነው ጥረታችንን ወደ ውጭ ስለምናቀና ነው፤ በዚያ የምናደርገው ሁሉ ቶሎ ያልፋል። ነገር ግን በመጀመሪያ የውስጡን ቁልፍ ብንሰጣቸው ውጭው በተፈጥሯዊ ቀላልነት ወዲያውኑ ይታረም ነበር።

ይህም እጅግ ቀላል ነው። እግዚአብሔርን በልባቸው እንዲፈልጉት፥ እንዲያስቡት፥ ፊታቸውን እንደ መለሱ ሲያውቁ ወደ እርሱ እንዲመለሱ፥ እርሱን ደስ ለማሰኘት ሲሉ ሁሉን እንዲያደርጉና ሁሉን እንዲታገሡ ማስተማር—ይህ ወደ ጸጋ ሁሉ ምንጭ መምራትና ለመቀደሳቸው የሚያስፈልገውን ሁሉ በዚያ እንዲያገኙ ማድረግ ነው። እናንተ ነፍሳትን የምታገለግሉ ሆይ! ከሁሉ በፊት ኢየሱስ ክርስቶስ በሆነው በዚህ መንገድ እንድታስገቧቸው እማጸናችኋለሁ፤ በአደራ ለሰጣችሁ ነፍሳት ባፈሰሰው ደም ይህን እንድታደርጉ የሚማጸናችሁም እርሱ ራሱ ነው። «ለኢየሩሳሌም ልብ ተናገሩ» (ኢሳይያስ 40:2፣ በኅዳግ)። እናንተ የጸጋው አከፋፋዮች፥ የቃሉ ሰባኪዎች፥ የምሥጢራት አገልጋዮች ሆይ! መንግሥቱን መሥርቱ፤ በእውነትም ትመሠርቱት ዘንድ በልቦች ላይ አንግሡት። ግዛቱን ሊቃወም የሚችለው ልብ ብቻ ስለ ሆነ ልዕልናው ከሁሉ ይበልጥ የሚከበረው ልብ በመገዛቱ ነውና። ወዮ! የተጠና ጸሎት ለማድረግ እንሻለን፤ ከልክ በላይ ልናስተካክለውም በመሻታችን የማይቻል እናደርገዋለን። የተወለወለ ቋንቋ ልናስተምራቸው በመሻታችን ልጆችን ከአባቶች ሁሉ ከሚበልጠው አባት አራቅናቸው። እናንተ ምስኪን ልጆች ሂዱ፤ ለሰማያዊ አባታችሁ በተፈጥሯዊ ቋንቋችሁ ተናገሩ፤ ምንም ያልሠለጠነ ቢሆን ለእርሱ እንዲህ አይደለም። አባት በፍቅርና በአክብሮት የተዘበራረቀውን ንግግር ከልብ እንደ መጣ ስለሚያይ ከሁሉ አብልጦ ይወደዋል፤ በሚገባ ቢጠናም ከንቱና ፍሬ ቢስ ከሆነ ደረቅ ዲስኩር ይልቅ ለእርሱ የከበረ ነው። ወይ! አንዳንድ የፍቅር ዕይታዎች እንዴት ያስደስቱታል፥ ልቡንም ይማርካሉ! ከቋንቋና ከምክንያት ሁሉ ወሰን በሌለው መጠን አብልጠው ይገልጻሉ። ፍቅር ራሱ የሆነውን በዘዴ መውደድን ለማስተማር በመሻት ከዚህ ፍቅር ብዙው ጠፍቷል። ወይ! የመውደድን ጥበብ ማስተማር አያስፈልግም። የፍቅር ቋንቋ ለማይወድ ሰው ባዕድ ነው፤ እግዚአብሔርንም በመውደድ እንጂ በሌላ መንገድ አብልጠን መውደድን ልንማር አንችልም። የእግዚአብሔር መንፈስ የእኛን ዝግጅት አያስፈልገውም፤ እንደ ወደደ እረኞችን ወስዶ ነቢያት ያደርጋቸዋል፤ እንደሚገመተውም የጸሎትን ቤተ መንግሥት በማንም ላይ ከመዝጋት ይልቅ ደጆቹን ለሁሉ ክፍት ይተዋል፤ ጥበብም በአደባባይ እንድትጮኽ ታዝዛለች፦ «የዋህ የሆነ ወደዚህ ፈቀቅ ይበል፤ አእምሮ የጐደለውንም እንዲህ አለችው፦ ኑ፥ እንጀራዬን ብሉ፥ የደባለቅሁትንም የወይን ጠጅ ጠጡ» (ምሳሌ 9:4-5)። ክርስቶስ ይህን ከጥበበኞችና ከአስተዋዮች ሰውሮ ለሕፃናት ስለ ገለጠላቸው አባቱን አላመሰገነምን? (ማቴዎስ 11:25)።