ጸሎትና መሥዋዕት

ጸሎት ልመናም መሥዋዕትም ሊሆን ይገባዋል።

ቅዱስ ዮሐንስ እንደ መሰከረው ጸሎት መዓዛው ወደ እግዚአብሔር የሚያርግ ዕጣን ነው። ስለዚህም በራእይ መጽሐፍ (ራእይ 8:3) አንድ መልአክ የቅዱሳን ጸሎት ዕጣን ያለበትን ጥና እንደ ያዘ ተነግሯል።

ጸሎት በእግዚአብሔር ፊት ልብን ማፍሰስ ነው። የሳሙኤል እናት «ነፍሴን በእግዚአብሔር ፊት አፈሰስሁ» አለች (1ኛ ሳሙኤል 1:15)። እንዲሁም ሰብአ ሰገል በቤተ ልሔም በረት በሕፃኑ ኢየሱስ እግር ሥር ያቀረቡት ጸሎት ባቀረቡት ዕጣን ተመስሎ ነበር።

ጸሎት ነፍስን የሚያቀልጥና የሚያሟሟ፥ ወደ እግዚአብሔርም የሚያደርሳት የፍቅር ሙቀት ነው። ነፍስ በቀለጠች መጠን መዓዛዋን ታወጣለች፤ ይህም መዓዛ ከሚያቃጥላት ፍቅር የሚመነጭ ነው።

ሙሽራይቱ «ንጉሡ በማዕዱ ሳለ ናርዶሴ መዓዛውን ሰጠ» (መኃልየ መኃልይ 1:12) ባለች ጊዜ ማለቷ ይህ ነበር። ማዕዱ ልብ ነው። እግዚአብሔር በዚያ ሲኖር፥ እኛም በፊቱ በአጠገቡ ተጠብቀን ስንኖር፥ ይህ የእግዚአብሔር መገኘት የልባችንን ድንዳኔ ያቀልጣል፥ ያሟሟልም፤ ልባችንም እየቀለጠ ሲሄድ መዓዛውን ይሰጣል። ስለዚህም ሙሽራው ሙሽራይቱ በተወደደዋ ቃል እንዲህ ቀልጣ ባያት ጊዜ፦ «ይህች በከርቤና በዕጣን ታውዳ ከምድረ በዳ የምትወጣ ማን ናት?» (መኃልየ መኃልይ 3:6) ይላል።

ነፍስ በዚህ ዓይነት ወደ አምላኳ ከፍ ትላለች። ለዚህ ግን በፍቅር ኃይል ትደመሰስና ኢምንት ትሆን ዘንድ ራሷን መፍቀድ አለባት። ይህ ለክርስትና ሃይማኖት አስፈላጊ የሆነ የመሥዋዕት ሁኔታ ነው፤ በእርሱም ነፍስ ለእግዚአብሔር ልዕልና ክብርን ለመስጠት ትደመሰስና ኢምንት ትሆን ዘንድ ራሷን ትፈቅዳለች፤ «የእግዚአብሔር ኃይል ታላቅ ነው፤ በትሑታንም ይከበራል» (ሲራክ 3:20) ተብሎ እንደ ተጻፈ። የራሳችን ህላዌ መደምሰስም የእግዚአብሔርን ልዑል ህላዌ ይመሰክራል።

የቃሉ መንፈስ በእኛ ይሆን ዘንድ እኛ መኖራችን ሊያከትም ይገባል። እርሱ ወደ እኛ ይመጣ ዘንድ ሕይወታችንን ለእርሱ ልንሰጥ፥ እርሱም በእኛ ይኖር ዘንድ ለእኔነት ልንሞት ይገባናል፤ ይኸውም ሞተን ሕይወታችን በእግዚአብሔር ከክርስቶስ ጋር ይሰወር ዘንድ ነው (ቆላስይስ 3:3)።

«ወደ እኔ ኑ» ይላል እግዚአብሔር፥ «እኔን የምትመኙ ሁሉ፥ ከፍሬዬም ጥገቡ» (ሲራክ 24:19)። ነገር ግን በእግዚአብሔር እንዴት ልንሞላ እንችላለን? ከእኔነት ባዶ በመሆንና በእርሱ ውስጥ እንጠፋ ዘንድ ከራሳችን በመውጣት ብቻ ነው።

ይህ ደግሞ እኛ ኢምንት በመሆናችን ካልሆነ በቀር ፈጽሞ ሊፈጸም አይችልም። ኢምንትነት ለእግዚአብሔር «ክብር ምስጋናም ኃይልም ከዘላለም እስከ ዘላለም» የሚያቀርብ እውነተኛ ጸሎት ነው (ራእይ 5:13)።

ይህ ጸሎት የእውነት ጸሎት ነው። አብን በመንፈስና በእውነት ማምለክ ነው። በመንፈስ ነው፤ በእርሱ አማካይነት ከሰብአዊና ከሥጋዊ ሥራችን ተስበን በእኛ ውስጥ ወደሚጸልየው ወደ መንፈስ ንጽሕና እንገባለንና፤ በእውነትም ነው፤ ነፍስ የእግዚአብሔር ሁሉነትና የፍጥረት ኢምንትነት ወደ ሆነው እውነት ትመራለችና።

ያሉት እውነቶች እነዚህ ሁለቱ ብቻ ናቸው፤ ሁሉነትና ኢምንትነት። የቀረው ሁሉ ሐሰት ነው።

የእግዚአብሔርን ሁሉነት ልናከብር የምንችለው በኢምንትነታችን ብቻ ነው፤ ኢምንት እንደ ሆንን ወዲያውኑ ባዶ ሆነን እንድንቀር የማይፈቅድ እግዚአብሔር በራሱ ይሞላናል። ወይ! በዚህ ጸሎት ወደ ነፍስ የሚመጡትን በረከቶች ሁሉም ቢያውቁ ኖሮ በሌላ በምንም ባልረኩ ነበር፤ እርሱ ዋጋዋም እጅግ የበዛ ዕንቁ ነው፤ የተሰወረ መዝገብ ነው። ያገኘው ሰው ሊገዛው ከደስታውም የተነሣ ያለውን ሁሉ ይሸጣል (ማቴዎስ 13:44፣ 46)። ለዘላለም ሕይወት የሚፈልቅ የሕያው ውኃ ምንጭ ነው (ዮሐንስ 4:14)። የወንጌልን ንጹሕ ትምህርቶች በተግባር መኖር ነው።

ክርስቶስ ራሱ የእግዚአብሔር መንግሥት በውስጣችን እንደ ሆነች አይነግረንምን? (ሉቃስ 17:21)። ይህ መንግሥት በሁለት መንገድ ይመሠረታል። የመጀመሪያው እግዚአብሔር አንዳች የሚቃወመው እስከማይገኝ ድረስ ፈጽሞ ጌታችን ሲሆን ነው፤ ያን ጊዜ ልባችን በእውነት መንግሥቱ ይሆናል። ሁለተኛው መንገድ ደግሞ ልዑል ጌታ የሆነውን እግዚአብሔርን በመያዛችን የእግዚአብሔርን መንግሥት የራሳችን ማድረጋችን ነው፤ ይህም የደስታ ጫፍ፥ የተፈጠርንበትም ዓላማ ነው። እንደ ተባለው፦ እግዚአብሔርን ማገልገል መንገሥ ነው።

የተፈጠርንበት ዓላማ በዚህ ሕይወት በእግዚአብሔር መደሰት ነው፤ ሰዎች ግን ይህን አያምኑም!