ራስን መመርመርና ኑዛዜ

ራስን መመርመር ሁልጊዜ ከኑዛዜ መቅደም አለበት። ወደዚህ ደረጃ የደረሱ ሰዎች ራሳቸውን ለእግዚአብሔር ሊገልጡ ይገባቸዋል፤ እርሱም እነርሱን ከማብራትና የበደሎቻቸውን ምንነት ከማሳወቅ አይቆጠብም። ይህ ምርመራ በሰላምና በጸጥታ ሊከናወን ይገባዋል፤ የኃጢአታችንንም እውቀት ከራሳችን ፍለጋ ይልቅ ከእግዚአብሔር ልንጠብቅ ይገባናል።

ራሳችንን በጥረት ስንመረምር በቀላሉ እንሳሳታለን። «ክፉውን መልካም መልካሙንም ክፉ» እንላለን፤ ራስን ማክበርም በቀላሉ ያታልለናል። ነገር ግን በእግዚአብሔር መርማሪ እይታ ፊት ተገልጠን ስንቆይ፣ ያ መለኮታዊ ፀሐይ እጅግ ጥቃቅን የሆኑትን ብናኞች እንኳ ወደ ብርሃን ያወጣል። እንግዲያስ ራሳችንን ለመመርመር ራሳችንን ፈጽመን ለእግዚአብሔር መተው አለብን።

በዚህ የጸሎት ደረጃ ስንሆን፣ እግዚአብሔር የምንሠራቸውን በደሎች ሁሉ ሊገልጥልን አይዘገይም። ገና እንደ በደልን የሚያቃጥል ወቀሳ ይሰማናል።

ምንም የማያመልጠውን ምርመራ የሚያካሂደው እግዚአብሔር ራሱ ነው፤ እኛም ወደ እግዚአብሔር ዞረን የሚሰጠንን ሕመምና ተግሣጽ ከመቀበል በቀር የሚጠበቅብን የለም። ይህ የእግዚአብሔር ምርመራ ያለማቋረጥ ስለሚካሄድ ከእንግዲህ ራሳችንን መመርመር አንችልም፤ ራሳችንን ፈጽመን ለእግዚአብሔር በመተዋችን ታማኞች ብንሆን፣ በራሳችን ጥረት ሁሉ ልንመረመር ከምንችለው ይልቅ ብዙም ሳይቆይ በመለኮታዊው ብርሃን በተሻለ እንመረመራለን። ተሞክሮ ይህን ያሳውቃል። ብዙ ጊዜ ነፍስን የሚያስደንቃት አንድ ነገር አለ፤ ይኸውም አንድ ኃጢአት ታውቋት ለእግዚአብሔር ልትናዘዘው ስትመጣ፣ ቀድሞ ይሰማት እንደ ነበረው ያለ ጸጸትና የልብ መሰበር ከመሰማት ይልቅ ጣፋጭና ገር ፍቅር ይይዛታል።

ይህን ከዚህ በፊት ስላልተለማመደች፣ ግልጽ የሆነ የልብ መሰበር ድርጊት ለማድረግ ከዚህ ሁኔታ ራሷን ማውጣት እንዳለባት ታስባለች። ነገር ግን ይህን በማድረግ፣ ለራሷ ልታስገኝ ከምትችለው ከማንኛውም ነገር ወሰን በሌለው መጠን የሚበልጠውን፣ ይህን የውስጥ እይታ ፍቅር የሆነውን እውነተኛ የልብ መሰበር እንደምታጣ አታስተውልም። ይህ ሌሎቹን በላቀ ፍጽምና በውስጡ የሚይዝ ከፍ ያለ ድርጊት ነው፤ ምንም እንኳ እነዚያ ለየብቻ ተለይተው ባይታወቁበትም።

እግዚአብሔር በእኛ ውስጥና ስለ እኛ በላቀ ሁኔታ በሚሠራበት ጊዜ ለራሳችን አንዳች ነገር ለማድረግ መሻት የለብንም። ኃጢአትን በዚህ መንገድ መጥላት እግዚአብሔር እንደሚጠላው መጥላት ነው። በነፍስ ውስጥ የእግዚአብሔር ሥራ የሆነው ይህ ፍቅር ከፍቅር ሁሉ እጅግ ንጹሕ ነው። እንግዲያስ የሚጠበቅብን ባለንበት መቆየት ብቻ ነው።

ሌላው የሚያስደንቅ ነገር ደግሞ፣ ብዙ ጊዜ በደሎቻችንን እንረሳለን፤ ለማስታወስም ይከብደናል፤ ይህ ግን በሁለት ምክንያቶች ሊያስጨንቀን አይገባም። የመጀመሪያው፦ ይህ መርሳት ራሱ ኃጢአቱ እንደ ተሰረየ ማረጋገጫ ነው፤ እግዚአብሔርን ብቻ እናስታውስ ዘንድ ራሳችንን የሚመለከተውን ሁሉ መርሳትም ይሻላል። ሁለተኛው ምክንያት ደግሞ፦ ኑዛዜ በሚያስፈልግበት ጊዜ ሁሉ እግዚአብሔር ለነፍስ ታላላቅ በደሎቿን ከማሳየት አይቆጠብም፤ ያን ጊዜ የሚመረምራት እርሱ ራሱ ነውና።

ስለ ንባብ—በቃል ስለሚደረግ ጸሎት—ስለ ልመናዎች

በዚህ ደረጃ ትክክለኛው የንባብ መንገድ፣ ወደ ማሰላሰል እንደ ተሳብን ወዲያውኑ ማንበብን አቁመን ማረፍ ነው።

ነፍስ ወደ ውስጣዊ ዝምታ ገና እንደ ተጠራች በቃል የሚደረጉ ጸሎቶችን መናገር ማቆም አለባት፤ በማንኛውም ጊዜ ጥቂት ብቻ ትናገር፤ በምትናገራቸውም ጊዜ ችግር ቢገጥማት ወይም ወደ ዝምታ እንደ ተሳበች ቢሰማት፣ ራሷን ለእግዚአብሔር መንፈስ ምሪት በመተው ዝም ትበል፤ ለመጸለይም አትጣር።

ነፍስ እንደ ቀድሞው ግልጽ ልመናዎችን ለእግዚአብሔር ማቅረብ እንደማትችል ታገኛለች። ይህ ሊያስደንቃት አይገባም፤ አሁን መንፈስ «እንደ እግዚአብሔር ፈቃድ ስለ ቅዱሳን ይማልዳልና»፤ «እንዲሁም ደግሞ መንፈስ ድካማችንን ያግዛል፤ እንዴት እንድንጸልይ እንደሚገባን አናውቅምና፥ ነገር ግን መንፈስ ራሱ በማይነገር መቃተት ይማልድልናል» (ሮሜ 8:26-27)።

የእግዚአብሔርን ዓላማዎች ልንደግፍ ይገባናል፤ እነርሱም ነፍስን ከገዛ ሥራዎቿ አራቁቶ በእነርሱ ስፍራ የራሱን ማኖር ነው።

እንግዲያስ እርሱ ይሥራ፤ አንተም ከራስህ በሆነ በምንም ነገር ራስህን አታስር። ምንም ያህል መልካም ቢመስልህ፣ ለአንተ ባለው የእግዚአብሔር ፈቃድ መንገድ ላይ የሚቆም ከሆነ መልካም ሊሆን አይችልም። የእግዚአብሔር ፈቃድ ከሌላው መልካም ነገር ሁሉ ይመረጣል። የራስህን ጥቅም አትፈልግ፤ ነገር ግን ራስን ፈጽሞ በመተውና በእምነት ኑር።

እምነት በነፍስ ውስጥ በሚያስደንቅ ሁኔታ መሥራት የሚጀምረው እዚህ ነው።