ምዕራፍ 3 · 3 ደቂቃ ንባብ · 3 ደቂቃ ማዳመጥ
የመጨረሻዋ ግማሽ ክራውን
«ለድሀ የሚራራ ለእግዚአብሔር ያበድራል፥ በጎነቱንም መልሶ ይከፍለዋል።» — ምሳሌ 19:17
ሃድሰን ቴለር በሀል ከተማ ሐኪም ለመሆን እየሠለጠነ ነበር፤ ሆን ብሎም እምነቱን ያሠለጥን ነበር። በምድር ላይ ገንዘብ የሚጠይቀው አንድም ሰው ወደማይኖርበት ወደ ቻይና በመርከብ ከመሄዱ በፊት፣ በእግዚአብሔር ብቻ መደገፍን መማር እንዳለበት ወስኖ ነበር። ስለዚህ ምንም በማይባል ነገር ይኖር፣ የቻለውን ያህል ይሰጥ፣ ለቀረውም በእግዚአብሔር ለመታመን ይሞክር ነበር።
አንድ ቅዳሜ ምሽት ይህ ሙከራ እውነተኛ ፈተና ሆነ። ሒሳቡን ሁሉ ከከፈለ በኋላ የቀረችው አንዲት ሳንቲም ብቻ ነበረች — አንዲት ግማሽ ክራውን — ከእርሷ በቀር በዓለም ላይ ምንም አልነበረውም። ገና አልተጨነቀም ነበር፤ እሑድ በከተማዋ ውስጥ ካሉት እጅግ ድሀ የእንግዳ ማደሪያ ቤቶች ውስጥ የሚሰብክበት የደስታ ቀን ነበርና። ነገር ግን በዚያች ሌሊት ዘግየት ብሎ፣ ከምሽቱ አራት ሰዓት ገደማ፣ አንድ ድሀ ሰው በሞት አፋፍ ላይ ካለችው ሚስቱ ጋር መጥቶ እንዲጸልይ ለመነው። በመንገድ ላይ ቴለር ለምን ቄሱን እንዳልጠራ ጠየቀው። ሰውዬው ሞክሮ ነበር፤ ቄሱ ግን ለመምጣት አሥራ ስምንት ፔኒ ጠየቀ፤ ቤተሰቡ ደግሞ በረሃብ እየተሰቃየ ነበር።
ነገሩ ይኸው ነበር። ቴለር በእጁ የነበረው አንዲት ሳንቲም ብቻ ነበረች፤ እርሷም ልትመነዘር የማትችል ግማሽ ክራውን — ሁለት ሽልንግ ከስድስት ፔኒ — ነበረች። ቆሻሻውን ደረጃ ሲወጣ ልቡን የሰበረ ትዕይንት አገኘ፦ ጉንጮቻቸው የገቡ፣ በረሃብ የደከሙ ልጆች፤ በጎስቋላ አልጋ ላይ የተኛች እናት፣ ከጎኗም ገና አንድ ቀን ተኩል ብቻ የሆነውና በሚገባ ለማልቀስ እንኳ አቅም ያጣ ሕፃን። ቴለር በሰማይ ስላለው ደግና አፍቃሪ አባት ሊነግራቸው ጀመረ — በውስጡም አንድ ድምፅ እንዲህ አለው፦ አንተ ግብዝ! ግማሽ ክራውንህን አጥብቀህ ስለ ያዝህ፣ አንተ ራስህ የማትታመንበትን አባት እንዲታመኑበት ለእነዚህ ሰዎች ትነግራቸዋለህ።
ከብዙ ዓመታት በኋላ በዚያ ሰዓት በውስጡ በእርግጥ ምን እየሆነ እንደ ነበር ፍጹም በሐቀኝነት ተናግሯል። «በእግዚአብሔር ላይ አንድ ሽልንግ ከስድስት ፔኒ ጨምሬ ልታመን እችል ነበር፤» ሲል ጻፈ፤ «በእርሱ ብቻ ለመታመን ግን ገና አልተዘጋጀሁም ነበር።» ዝርዝር ሳንቲም — አንድ ፍሎሪንና ስድስት ፔኒ — ቢኖረው ኖሮ ከፊሉን በደስታ ሰጥቶ የቀረውን ያስቀር ነበር። ሊቋቋመው ያልቻለው ሁሉንም መስጠት ነበር። ከዚያም አባትየው «ልትረዳን ከቻልህ ስለ እግዚአብሔር ብለህ እርዳን» አለ። ወዲያውም አንድ የመጽሐፍ ቅዱስ ቃል በአእምሮው ብልጭ አለ፦ ለሚለምንህ ስጥ። ሳንቲሙን አውጥቶ ሰጣቸው፤ ይህን በመስጠቱ ያለውን ሁሉ እንደ ሰጣቸው፣ ሲናገረውም የነበረው ነገር እውነት እንደሆነ — እግዚአብሔር በእውነት አባት እንደሆነና ሊታመን እንደሚችል — ነገራቸው። ወዲያውም ደስታው እንደ ጎርፍ ተመልሶ መጣለት።
ቀጭን ገንፎ ወደሚጠብቀው እራቱ ሲመለስ፣ ኪሱ እንደ ቀለለ ልቡም ቀሎለት፣ ጭር ባሉት መንገዶች ላይ እየዘመረ ሄደ። በማግሥቱ ጠዋት ገንፎው ገና ሳያልቅ ፖስታ መጣ — ይህም ለሰኞ ያልተለመደ ነገር ነበር። በአንድ ጥንድ ጓንት ውስጥ ታጥፎ በተቀመጠ ባዶ ወረቀት ውስጥ ግማሽ ሶቨሪን ነበረ፤ ይኸውም አሥር ሽልንግ ነው። ከሰጠው አራት እጥፍ፣ በአሥራ ሁለት ሰዓት ውስጥ ተመለሰለት።
ይህን እንደ ቀመር አድርገህ አትረዳው፦ ለእግዚአብሔር ገንዘብ ስጥ፤ እርሱም ቁርስ ሳይደርስ ከነወለዱ እንደሚመልስልህ የተረጋገጠ ነው። ትምህርቱ ይህ አይደለም፤ እግዚአብሔርን እንደ ገንዘብ ማስቀመጫ መተግበሪያ መቁጠር ደግሞ ፖስታው ያልመጣ ዕለት እምነትህን ያፈርሰዋል። ይልቁንስ ቴለር በእውነት ይታገለው የነበረውን ነገር ተመልከት። በአእምሮው ውስጥ የመታመኑን ድንበር የሚያመለክት አንድ የተወሰነ ቁጥር ነበረ — አንድ ሽልንግ ከስድስት ፔኒ። እስከዚያች መስመር ድረስ ይታዘዛል። ከእርሷ ባሻገር ግን የሚተማመንበት መጠባበቂያ ይፈልጋል። «እግዚአብሔር እና የመጠባበቂያ ዕቅድ» በእግዚአብሔር መታመን እንዳልሆነም በሚያሠቃይ ግልጽነት አየ።
አንተም እንዲህ ያለ መስመር አለህ። ለእግዚአብሔር ብለህ ለአደጋ ልታጋልጠው ፈቃደኛ የሆንህበት የገንዘብ፣ የምቾት ወይም የቁጥጥር መጠን ነው — ደኅንነት እስከሚሰማህ ድረስ ብቻ። የክርስትና ሕይወት በሙሉ የሚካሄደው ከዚያ መስመር ማዶ ነው።
በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ የአንተን «አንድ ሽልንግ ከስድስት ፔኒ» ፈልገህ አግኘው — መጠባበቂያ እንዲቀርልህ ብቻ የምትሰጠውን፣ የምታካፍለውን ወይም ለአደጋ የምታጋልጠውን የተወሰነ ነገር — ከዚያም አንድ ጊዜ ሆን ብለህ ከዚያ መስመር አልፈህ ስጥ። በግዴለሽነት አይደለም፤ በእውነት ግን። መጠባበቂያህን አጥብቀህ እንደ ያዝህ እግዚአብሔር የሚታመን መሆኑን ልታውቅ አትችልም።
ምዕራፍ 3 ተጠናቋል
የመጨረሻዋ ግማሽ ክራውን