ምዕራፍ 2 · 2 ደቂቃ ንባብ · 3 ደቂቃ ማዳመጥ
የተቆለፈው ክፍል
«ሳይታክቱም ዘወትር ሊጸልዩ እንዲገባቸው የሚል ምሳሌን ነገራቸው።» — ሉቃስ 18:1
ሃድሰን ቴለር ያንን በራሪ ጽሑፍ ተቀምጦ ባነበበበት በዚያው ከሰዓት በኋላ፣ እናቱ ከሰባ ወይም ከሰማንያ ማይል ርቀት ላይ ነበረች፤ ስለ እርሱም ከማሰብ ልትቆጠብ አልቻለችም። ልጇ ወደ ጌታ እንዲመለስ ብርቱ ናፍቆት እንደ ነበራት በኋላ ተናግራለች፤ በዚያ ስሜት ከምሳ ገበታ ተነሣች። ከቤት ርቃ፣ የቤት ሥራም ሆነ የሚያቋርጣት ነገር ሳይኖር መሆኗ ያልተለመደ ረጅም ነጻ ጊዜ እንደ ሰጣት ተገነዘበች። ስለዚህ ወደ ክፍሏ ገባች፣ በሩን በቁልፍ ቆለፈች፣ ለራሷም ቃል ገባች፦ እግዚአብሔር እስኪመልስላት ድረስ ከዚያ ስፍራ አትነሣም።
ሰዓት ከሰዓት ስለ እርሱ ጸለየች። ከዚያም አንድ እንግዳ ነገር ሆነ። በአንድ ወቅት መለመኗን መቀጠል እንዳልቻለች አስተዋለች — ይልቁንም ነገሩ ቀድሞውኑ እንደ ተፈጸመ በሆነ መንገድ እርግጠኛ ስለ ሆነች እግዚአብሔርን ማመስገን እንድትጀምር ልቧ ተነሣሣ። ልጇ ተለውጧል። እንዴት እንዳወቀች አላወቀችም፤ ስለ እርሱ እግዚአብሔርን አመስግና ብቻ ተነሣች።
ከሁለት ሳምንት በኋላ ወደ ቤት በተመለሰች ጊዜ፣ ሃድሰን የምሥራቹን ሊነግራት ቸኩሎ በበሩ ላይ ሊቀበላት እየሮጠ ወጣ። ገና ሳይናገር እጆቿን በዙሪያው ጠምጥማ እንዲህ አለችው፦ «አውቃለሁ ልጄ። ልትነግረኝ ባለህ የምሥራች ላለፉት ሁለት ሳምንታት ስደሰት ነበር።» እርሱም ግራ ተጋባ — የነገረው ለእኅቱ ብቻ ነበር፤ እርሷም ለማንም እንዳትናገር አስምሏት ነበር። እናቱ ግን ከማንም ሰው እንዳልሰማች አረጋገጠችለት፤ ስለ ተቆለፈው ክፍልም ነገረችው።
ከዚህም በላይ ነበር። ከጥቂት ጊዜ በኋላ ሃድሰን የራሱ የመሰለውን አንዲት ትንሽ የኪስ ደብተር አንሥቶ ከፈተ፤ የእኅቱ የአሚሊያ የግል ማስታወሻ ሆኖ አገኘው። አንዱ ጽሑፍ አስቆመው፦ እግዚአብሔር እስኪመልስ ድረስ ወንድሟ እንዲለወጥ በየዕለቱ ሳታቋርጥ ለመጸለይ ቆርጣ ነበር። ቀኑን አሰላው። በመጋዘኑ ውስጥ ከተንበረከከበት ከሰዓት በኋላ ልክ አንድ ወር ቀደም ብሎ ነበር።
እንግዲህ ይህን ታሪክ በጥንቃቄ አንብበው። ቁም ነገሩ የቴለር እናት በአንድ ክፍል ውስጥ በመቆየቷ እግዚአብሔርን አስገደደችው የሚል አይደለም — ጸሎት በአንድ በኩል በቂ ሰዓት ስታስገባ በሌላው በኩል ውጤት እንደሚያወጣ ማሽን አይደለም። ስለ አንድ ሰው አጥብቀህ ጸልየህ ምንም ነገር ሳይለወጥ አይተህ የምታውቅ ከሆነ፣ ነገሩ እንዲህ እንዳልሆነ ታውቃለህ፤ እንዲህ እንደሆነ ማስመሰልም ልብን ከመስበር በቀር ምንም አይጠቅምም። ይህ ታሪክ የሚያሳየው ከዚያ የበለጠ ጸጥ ያለና ጠንካራ ነገር ነው፦ ስለ አንድ የተወሰነ ሰው ለሳምንታትና ለወራት ሳያቋርጡ የጸለዩ ሁለት ሰዎች — ጸሎታቸው አንዳች ነገር እየሠራ ስለ መሆኑ ምንም የሚታይ ምልክት ሳይኖር — ተስፋም ያልቆረጡ።
በሉቃስ ወንጌል ያሉት የኢየሱስ ቃላት የሚናገሩት በትክክል ስለዚህ ነው። «እስኪሰለቻችሁ ድረስ ጸልዩ» አላለም። የተናገረው «ሳይታክቱም ዘወትር ሊጸልዩ» እንደሚገባቸው ነው። ፈተናው በእርግጥ ጸሎትን ማቆም አይደለም፤ ጸሎት ከንቱ ነው ብሎ በልብ በጸጥታ መደምደምና ቀስ ብሎ መራቅ ነው። የቴለር እናት ለመራቅ እምቢ አለች። እኅቱ ውሳኔዋን በጽሑፍ አስፍራ በየዕለቱ ጠበቀችው። ሁለቱም መጋዘኑንም፣ በራሪ ጽሑፉንም፣ ልቡን የሚያሸንፈውንም ሐረግ ማየት አልቻሉም። መለመናቸውን ብቻ ቀጠሉ።
ክርስቲያን ከሆንህ፣ የሃድሰን ስም የእናቱ እንደ ነበረ ሁሉ ያንተ የሆነ አንድ ስም መኖሩ የማይቀር ነው ማለት ይቻላል — ከእግዚአብሔር ጋር ምንም ግንኙነት እንዲኖረው የማይፈልግ ጓደኛ፣ ወንድም ወይም እኅት፣ ወይም ወላጅ። በክርክር ወደ መንግሥቱ ልታስገባው አትችልም፤ እውነቱ ልቡን የሚነካበትን ቅጽበት ልትፈጥረው አትችልም፤ ብዙውን ጊዜም ምንም ዓይነት ምላሽ አታይም። ልታደርገው የምትችለው ግን ተስፋ ለመቁረጥ እምቢ ማለት ነው።
በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ ወደ እግዚአብሔር ሲመጣ ለማየት የምትናፍቀውን አንድ ሰው ምረጥ፤ ስሙንም በእርግጥ በምታየው ቦታ ጻፈው — በማስታወሻ ደብተርህ ጀርባ፣ ወይም በስልክህ ማስታወሻ ላይ። ከዚያም ለተወሰነ ጊዜ፣ አንዳች ነገር የሚሆን ቢመስልም ባይመስልም፣ በየዕለቱ አንድ ጊዜ በስሙ ለመጸለይ ቁረጥ። ቴለር ራሱ ሕያው ማስረጃ ነበር፦ የሚጸለይለት ሰው ይህ እየሆነ መሆኑን ብዙውን ጊዜ ምንም አያውቅም።
ምዕራፍ 2 ተጠናቋል
የተቆለፈው ክፍል