ምዕራፍ 4 · 3 ደቂቃ ንባብ · 3 ደቂቃ ማዳመጥ
ማንም ያላነሣው ደመወዝ
«አምላኬም እንደ ባለ ጠግነቱ መጠን በክብር በክርስቶስ ኢየሱስ የሚያስፈልጋችሁን ሁሉ ይሞላባችኋል።» — ፊልጵስዩስ 4:19
ቴለር ለራሱ ሆን ብሎ ፈተናዎችን ማዘጋጀቱን ቀጠለ፤ ከእነዚህ አንዱ ግትርነት ሊመስል ይችላል። ደግና ብዙ ሥራ የሚበዛበት ሐኪም የነበረው አሠሪው፣ ደመወዙ የሚከፈልበት ጊዜ በደረሰ ቁጥር ቴለር እንዲያስታውሰው ብቻ ጠይቆት ነበር። ይህ ተገቢ ጥያቄ ነበር። ቴለር ግን ላለማስታወስ ወሰነ። ይልቁንም ይጸልያል — ነገሩን ወደ ሐኪሙ አእምሮ እንዲያመጣው እግዚአብሔርን ይለምናል። ምክንያቱ ግልጽ ነበር፦ «ቻይና በደረስሁ ጊዜ በማንም ላይ በምንም ነገር ምንም መብት አይኖረኝም፤ ብቸኛው መብቴ በእግዚአብሔር ላይ ይሆናል። ስለዚህ እንግሊዝን ከመልቀቄ በፊት በጸሎት ብቻ ሰውን በእግዚአብሔር በኩል ማንቀሳቀስን መማር እንዴት አስፈላጊ ነው።»
ደመወዙ የሚከፈልበት ጊዜ ደረሰ፤ ቴለርም ምንም ሳይናገር ጸለየ። ቀናት አለፉ። ሐኪሙ ረሳ። በመጨረሻም ቴለር ወደዚያች ዝነኛ አንዲት ግማሽ ክራውን ወረደ፤ አሥሩ ሽልንግ ከመጣ በኋላም እንደገና ምንም ወደማይባል ነገር ተመለሰ — በዚያ ላይ ለቤት አከራዩ የኪራይ ዕዳ ነበረበት፤ እርሷም በዚያ ገንዘብ የምትተማመን ድሀ ክርስቲያን ሴት ነበረች። አሁን ፈተናው ሌላ ሰውንም ያካትት ነበር። ስለ እርሷ ሲል ቢናገር ይሻል ይሆን? ሁለት ሙሉ ቀን ገደማ በጸሎት ታገለ፤ እርሱ እስከሚረዳው ድረስ መልሱ፦ ጠብቅ የሚል ነበር።
አንድ ቅዳሜ ከሰዓት በኋላ ዘግየት ብሎ፣ ሐኪሙ ከሥራ በኋላ እያረፈ ሳለ ድንገት «ለመሆኑ ቴለር፣ ደመወዝህ እንደገና አልደረሰም እንዴ?» አለ። የቴለር ልብ በደስታ ዘለለ — እግዚአብሔር አደረገው፤ ከቴለር ምንም ፍንጭ ሳይሰጠው አስታወሰው። ድምፁን አረጋግቶ፣ አዎን፣ ጊዜው አልፎበታል አለ። ከዚያም ሐኪሙ ከሁሉ የከፋውን ነገር ተናገረ፦ «ኧረ በጣም አዝናለሁ — ልክ ዛሬ ከሰዓት በኋላ ገንዘቤን ሁሉ ወደ ባንክ ላክሁት። ቀደም ብዬ ባስታውስ ምንኛ ጥሩ ነበር።» እፎይታው ፈረሰ። ፊቱ ስሜቱን ሳያጋልጥበት ከክፍሉ ለመውጣት ቴለር የሚፈላ ድስት ይዞ እንደ ምክንያት መጠቀም ነበረበት።
በዚያች ሌሊት ምንም ሳይዝ ወደ ቤቱ ሄደ፤ አሁንም እየታመነ፣ እግዚአብሔር እስከ ሰኞ ድረስ አንድ ነገር ያደርጋል ብሎ ተስፋ እያደረገ። ነገር ግን ከምሽቱ አራት ሰዓት ገደማ ሐኪሙ ለብቻው እየሳቀ ወደ ሕክምና ክፍሉ ገባ። ከሀብታም ታካሚዎቹ አንዱ ገና አሁን — ከምሽቱ አራት ሰዓት በኋላ — የሐኪም ሒሳቡን በጥሬ ገንዘብ ለመክፈል መጥቶ ነበር። ማን እንዲህ ያደርጋል? ሰውዬው በማንኛውም ቀን ቼክ በፖስታ መላክ ይችል ነበር፤ ይልቁንም በዚያ በማይመች ሰዓት መጥቶ ሒሳቡን እስኪዘጋ ድረስ ማረፍ እንደማይችል ተሰምቶት ነበር። ሐኪሙ የብር ኖቶቹን ኪሱ ውስጥ ከተተ፤ ከዚያም ዞር ብሎ «ለመሆኑ ቴለር፣ እነዚህን ብትወስዳቸው ይሻላል፤ ዝርዝር የለኝም፤ ቀሪውን ግን በሚቀጥለው ሳምንት እሰጥሃለሁ» አለው።
በቀላሉ ልታልፈው የምትችለው ክፍል ይህ ነው፦ እግዚአብሔር ቴለር በጠበቀው መንገድ አልመለሰም። እርሱ የጠበቀው ሐኪሙ አስታውሶ እንዲከፍለው ነበር — ሐኪሙም አስታወሰ፤ ሊከፍል ግን አልቻለም። ቴለር የሚመለከተው በአእምሮው የሣለውን አንዱን መፍትሔ ብቻ ቢሆን ኖሮ፣ በዚያ ቅዳሜ እግዚአብሔር እንደ ተወው እርግጠኛ ሆኖ ይተኛ ነበር። ማስታወሱና ገንዘቡ የመጡት በሁለት ፍጹም የተለያዩ ሰዎች በኩል፣ በሁለት የተለያዩ ጊዜያት፣ ሁሉም ነገር እስኪያልቅ ድረስ ትርጉም በማይሰጥ ቅደም ተከተል ነበር።
አንተም ይህን ሁልጊዜ ታደርጋለህ። ስለ አንድ ነገር ትጸልያለህ፤ ሳታስተውለውም እግዚአብሔር እንዴት እንዲመልስ እንደሚፈቀድለት በትክክል ትወስናለህ — ይህ ሰው ይቅርታ ይጠይቃል፣ ያ ዕድል ይከፈታል፣ ገንዘቡ ከዚህ ይመጣል። ያ በልብህ የጻፍኸው ዕቅድ እንዳሰብኸው ሳይፈጸም ሲቀር፣ እምቢ የተባልህ ይመስልሃል። የቴለር ቅዳሜ ከዚህ ያስጠነቅቅሃል። ችግሩ እውነተኛ ነበር፤ መልሱም እየመጣ ነበር፤ እስከ መጨረሻዋ ሰዓት ድረስ ግን ውድቀት ይመስል ነበር።
እግዚአብሔር የሚያስፈልግህን እንደሚሞላልህ ቃል ገብቷል። አተኩረህ በምትመለከተው በር በኩል እንደሚሞላልህ ግን ቃል አልገባም።
የምታደርገው አንድ ነገር፦ ስትጸልይበት የቆየኸውን አንድ ነገር ውሰድ፤ እግዚአብሔር መለሰልኝ የምትለው በምን ዓይነት ውጤት ብቻ እንደሆነ በልብህ በስውር የወሰንኸውን ነገር — በሐቀኝነት — አስተውል። ጻፈው። ከዚያም በሌላ መንገድ እንዲመልስ ሆን ብለህ ፈቃድ ስጠው፤ ስትመለከታቸው ያልነበሩትን በሮች መመልከት ጀምር። ቴለርን የረዳው እርዳታ ፈጽሞ ካላሰበው አቅጣጫ፣ ከምሽቱ አራት ሰዓት ላይ ገባ።
ምዕራፍ 4 ተጠናቋል
ማንም ያላነሣው ደመወዝ