ሁለተኛው ስብከት

ሕዝቅኤል 33:11

እንዲህ በላቸው፦ እኔ ሕያው ነኝ፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር፥ ኃጢአተኛው ከመንገዱ ተመልሶ በሕይወት ይኖር ዘንድ እንጂ በኃጢአተኛው ሞት ደስ አይለኝም። ተመለሱ፥ ከክፉ መንገዳችሁ ተመለሱ፤ የእስራኤል ቤት ሆይ፥ ስለ ምን ትሞታላችሁ?

በተለወጠ ሁኔታ ውስጥ ያሉ ሰዎች እውነተኛ መግለጫ አስቀድሞ ተሰጥቷችኋል፤ መለወጥ በነፍስ ውስጥ የሚያመጣው ለውጥም ተገልጿል፤ ሁኔታችሁን ያለ አድልዎና በጥልቀት እንድትመረምሩ የቀረበላችሁ ልመናም እጅግ አጥብቆ እንደ ገና ይደገማል፦ በእውነት እንደ ተለወጣችሁ እስክታውቁ ድረስ አትረፉ።

ነገር ግን ምናልባት፦ ራሳችንን ገና ያልተለወጥን ሆነን ብናገኘውስ፣ ያን ጊዜ ምን እናድርግ? ትሉ ይሆናል። — ይህ ጥያቄ ወደ ሁለተኛው አስተምህሮዬ ይመራኛል፤ እርሱም ለዚህ ጥያቄ መልስ በመስጠት ብዙ ይረዳል፤ እንግዲህ አሁን ወደ እርሱ እሄዳለሁ።

ትምህርት 2፦ ክፉዎች ቢመለሱ ብቻ — ያለ ግብዝነትና ፈጽመው ቢመለሱ — በሕይወት እንደሚኖሩ የእግዚአብሔር የተስፋ ቃል ነው።

ጌታ እዚህ ደስ የሚሰኘው በዚህ እንደ ሆነ ይገልጣል፦ ክፉዎች ተመልሰው በሕይወት እንዲኖሩ። ሲኦል ላልተለወጡ የተረጋገጠ እንደ ሆነ ሁሉ ሰማይም ለተለወጡ እንዲሁ የተረጋገጠ ተደርጓል። ተመልሶ በሕይወት መኖር፣ ባለመመለስ እንደ መሞት ያህል እርግጠኛ እውነት ነው። በኃጢአት ራሳችንን አንዴ ከጣልን በኋላ እግዚአብሔር አዳኝን ሊያዘጋጅልን፣ የተስፋን በር ሊከፍትልን፣ ወይም ንስሐ እንድንገባና እንድንመለስ ሊጠራን ግዴታ አልነበረበትም፤ ነገር ግን ምሕረቱን ከፍ ለማድረግ ይህን በነጻ አድርጎታል። ኃጢአተኞች ሆይ፣ ወደ ቤቱ ሄዶ ተስፋ መቍረጥን እንደ ሰበክሁለት የሚናገርበት ምክንያት የሚያገኝ ከእናንተ ማንም የለም። የምሕረትን በር በፊታችሁ መዝጋት ልማዳችን ነውን? ምነው እናንተም በራሳችሁ ላይ ባትዘጉት! ብትመለሱና ብትቀደሱም እንኳ እግዚአብሔር እንደማይምራችሁ መንገር ልማዳችን ነውን? ሰባኪ እንዲህ ያለ ቃል ሲናገር መቼ ሰምታችሁ ታውቃላችሁ? ከሲኦል ሊያስጥሏችሁ ስለ ፈለጉ በወንጌል ሰባኪዎች ላይ የምትጮኹ፣ ተስፋ መቍረጥን ይሰብካሉ የምትሉ እናንተ፣ ብትችሉ ንገሩኝ፦ ንስሐ ብትገቡና ብትለወጡም እንኳ ተስፋ እንደሌላችሁ አንድ አስተዋይ ሰው ሲናገር መቼ ሰምታችሁ ታውቃላችሁ? አይደለም፤ ከጌታ ዘንድ የምናውጀው የዚህን ተቃራኒ ነው፦ ዳግመኛ የተወለደ፣ በእምነትና በንስሐም አዲስ ፍጥረት የሆነ ሁሉ በእርግጥ ይድናል። በዚህ ነገር ተስፋ እንድትቈርጡ ከማግባባት እጅግ የራቅን ስለ ሆንን፣ ይልቁንም በእርሱ ምንም እንዳትጠራጠሩ እናግባባችኋለን። የመልእክታችን የመጀመሪያው ክፍል ሞት ሳይሆን ሕይወት ነው፤ የተሰጠን ተልእኮ መዳንን — እርግጠኛ መዳንን፣ ፈጣን፣ ክቡርና ዘላለማዊ መዳንን — ለእያንዳንዳችሁ ማቅረብ ነው፤ ለታላቁ ጌታ እንደሚቀርብ ሁሉ ለደሀው ለማኝም፤ ከእናንተ እጅግ ክፉ ለሆኑትም፣ ለሰካራሞች፣ በከንቱ ለሚምሉ፣ ለዓለማውያንና ለሌቦች፣ እንዲያውም ቅዱሱን የመዳን መንገድ ለሚንቁና ለሚሰድቡ ጭምር። ብቻ አሁን በመጨረሻ ተመልሳችሁ በሕይወት ብትኖሩ፣ ላለፈው ሁሉ ይቅርታ እንድናቀርብላችሁ ከጌታችን ከመምህራችን ታዝዘናል፤ የቀረበውን ግብዣ ተቀብላችሁ እንድትመለሱ እንድንማጸናችሁና እንድንለምናችሁ ታዝዘናል፤ ክርስቶስ ምን ዝግጅት እንዳደረገ፣ ምን ምሕረት እንደሚጠብቃችሁ፣ ምን ትዕግሥት እንደሚታገሣችሁ፣ እግዚአብሔር ለእናንተ ምን የቸርነት አሳብ እንዳለው፣ ብትፈቅዱም ምን ያህል ደስተኞች — እንዴት ያለ እርግጠኛና ሊነገር የማይችል ደስታ ያላችሁ — ልትሆኑ እንደምትችሉ እንድንነግራችሁ ታዝዘናል። — በእርግጥ የቍጣና የሞት መልእክትም አለን፤ እንዲያውም የሁለት ዓይነት ቍጣና ሞት መልእክት፤ ነገር ግን ከሁለቱ አንዳቸውም ዋና መልእክታችን አይደሉም። የሥራን ሕግ ስለ ጣሳችሁ አሁንም በላያችሁ ስላለው ቍጣና ስለ ተወለዳችሁበት ሞት ልንነግራችሁ ይገባናል፤ ይህ ግን የምሕረት ፍላጎታችሁን ለማሳየትና የቤዛውን ጸጋ ከፍ አድርጋችሁ እንድትቈጥሩ ለማነሣሣት ብቻ ነው። የምንነግራችሁም ልታውቁት የሚገባችሁን እውነት ብቻ ነው፤ መታመሙን የማያውቅ ማን መድኃኒት ይፈልጋል? ስለ ጕስቍልናችሁ መንገራችን ጐስቋሎች አያደርጋችሁም፤ ይልቁንም ምሕረትን ወደ መፈለግ ያስወጣችኋል። ይህን ሞት በራሳችሁ ላይ ያመጣችሁት እናንተው ናችሁ። ስለ ሌላ ሞትም እንነግራችኋለን፤ ይኸውም መለወጥን እንቢ በሚሉት ላይ ስለሚወርድ፣ መድኃኒት ስለሌለውና እጅግ ስለሚበልጥ ሥቃይ ነው። ነገር ግን ይህ እውነት እንደ ሆነና ሊነገራችሁም እንደሚገባ ሁሉ፣ የመልእክታችን የመጨረሻውና እጅግ አሳዛኙ ክፍል ብቻ ነው። በመጀመሪያ ብትመለሱ ምሕረትን ልናቀርብላችሁ ይገባናል፤ ኵነኔን አስቀድመን ልንነግራቸው የሚገባን ለማይመለሱትና የምሕረትን ድምፅ ለማይሰሙት ብቻ ነው። መተላለፋችሁን ብቻ ጥላችሁ፣ ከእንግዲህ ሳታዘገዩ በክርስቶስ ጥሪ ብትመጡ፣ ብትለወጡና አዲስ ፍጥረት ብትሆኑ፣ በእናንተ ላይ የምንናገረው የሚኰንን ቍጣ ወይም የሞት አንድ ቃል እንኳ የለንም። — እንግዲህ ዛሬ ለምትሰሙኝ ሁሉ፣ ለታላቁና ለአረጋዊው ኃጢአተኛ እንኳ፣ ብትመለሱ ብቻ ምሕረትንና መዳንን ልታገኙ እንደምትችሉ በሕይወት ጌታ ስም እዚህ አውጅላችኋለሁ። በእግዚአብሔር ዘንድ ምሕረት አለ፤ በክርስቶስ ካሳ ውስጥ በቂነት አለ፤ የተስፋው ቃል ነጻ፣ ሙሉና ለሁሉ የሆነ ነው፤ ብትመለሱ ብቻ ሕይወትን ልታገኙ ትችላላችሁ። ነገር ግን ነፍሳችሁን የምትወድዱ ከሆናችሁ፣ መጽሐፍ ቅዱስ የሚናገረው ስለ ምን ዓይነት መመለስ እንደ ሆነ አስታውሱ። አሮጌውን ቤት መጠገን አይደለም፤ ሁሉን አፍርሶ በዓለቱና በጽኑ መሠረቱ በክርስቶስ ላይ እንደ ገና መሥራት ነው እንጂ። በሥጋዊ የሕይወት አካሄድ ውስጥ አንድ ነገርን ማሻሻል አይደለም፤ ሥጋን መግደልና በመንፈስ መኖር ነው እንጂ። ሥጋንና ዓለምን ይበልጥ በተሻሻለ መንገድ — ያለ አሳፋሪና አሰናካይ ኃጢአቶች፣ በአንድ ዓይነት ሃይማኖተኛነትም — ማገልገል አይደለም፤ ጌታችሁን፣ ሥራችሁንና ግባችሁን መለወጥ፣ ፊታችሁን ወደ ተቃራኒው አቅጣጫ ማቅናት፣ ሁሉንም ገና ላላያችሁት ሕይወት ማድረግ፣ ራሳችሁንና ያላችሁንም ሁሉ ለእግዚአብሔር መቀደስ ነው እንጂ። በሕይወት ልትኖሩ ብትፈልጉ መደረግ ያለበት ለውጥ ይህ ነው።

ለእናንተ የምሰብከው ታላቁ አስተምህሮ፣ የመልእክቴም የመጀመሪያ ክፍል ኵነኔ ሳይሆን መዳን እንደ ሆነ አሁን እናንተው ራሳችሁ ምስክሮች ናችሁ። ይህን ተቀበሉ፤ ከዚያ ወዲያ ከእናንተ ጋር አንዘልቅም፤ ያለ አስፈላጊነት በኵነኔ ስም እንኳ ልናስፈራራችሁ ወይም ልናውካችሁ አንፈልግምና።

ነገር ግን መዳንን እንቢ ብትሉ መፍትሔ የለም፤ ኵነኔ መፈጸም አለበት፤ በሁለቱ መካከል መካከለኛ ስፍራ የለምና፤ ሕይወትን ወይም ሞትን ማግኘት አለባችሁ።

ሕይወትን ልናቀርብላችሁ ብቻ ሳይሆን የምናቀርብበትንም መሠረት ልናሳያችሁ ይገባናል፤ እግዚአብሔር እንደሚናገረው በእውነት ማለቱ እንደ ሆነ፣ የተስፋው ቃል እውነት እንደ ሆነና ለሌሎች እንደሚደርስ ሁሉ በቅድመ ሁኔታ ለእናንተም እንደሚደርስ፣ ሰማይም ቅዠት ሳይሆን እውነተኛ ብፅዕና እንደ ሆነ እንድታምኑ ልንጠራችሁ ይገባናል።

ይህን ግብዣ ለማቅረብ የተሰጣችሁ ተልእኮ የት አለ? ብላችሁ ብትጠይቁ፣ ከመቶ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች መካከል በእነዚህ በጥቂቶቹ አሳያችኋለሁ፦

በመጀመሪያ እዚህ በጽሑፌ ውስጥና በሚከተሉት ቍጥሮች፣ እንዲሁም በሕዝቅኤል ምዕራፍ 18 ውስጥ በተቻለ መጠን ግልጽ ሆኖ ታዩታላችሁ። በ2ኛ ቆሮንቶስ 5:17-21 ደግሞ የተልእኳችን ጥቅል ፍሬ ነገር አላችሁ፦ «ስለዚህ ማንም በክርስቶስ ቢሆን አዲስ ፍጥረት ነው፤ አሮጌው ነገር አልፎአል፤ እነሆ፥ ሁሉም አዲስ ሆኖአል። ነገር ግን የሆነው ሁሉ፥ በክርስቶስ ከራሱ ጋር ካስታረቀን የማስታረቅም አገልግሎት ከሰጠን፥ ከእግዚአብሔር ነው፤ እግዚአብሔር በክርስቶስ ሆኖ ዓለሙን ከራሱ ጋር ያስታርቅ ነበርና፥ በደላቸውን አይቆጥርባቸውም ነበር፤ በእኛም የማስታረቅ ቃል አኖረ። እንግዲህ እግዚአብሔር በእኛ እንደሚማልድ ስለ ክርስቶስ መልክተኞች ነን፤ ከእግዚአብሔር ጋር ታረቁ ብለን ስለ ክርስቶስ እንለምናለን። እኛ በእርሱ ሆነን የእግዚአብሔር ጽድቅ እንሆን ዘንድ ኃጢአት ያላወቀውን እርሱን ስለ እኛ ኃጢአት አደረገው።» እንዲሁም በማርቆስ 16:15-16፦ «ወደ ዓለም ሁሉ ሂዱ ወንጌልንም ለፍጥረት ሁሉ ስበኩ። ያመነ (ይህም በተገለጸው ዓይነት በሚለውጥ እምነት ያመነ ማለት ነው) የተጠመቀም ይድናል፥ ያላመነ ግን ይፈረድበታል።» በሉቃስ 24:46-47 ደግሞ፦ «ክርስቶስ መከራ ይቀበላል በሦስተኛውም ቀን ከሙታን ይነሣል፥ በስሙም ንስሐና የኃጢአት ስርየት ከኢየሩሳሌም ጀምሮ በአሕዛብ ሁሉ ይሰበካል ተብሎ እንዲሁ ተጽፎአል።» (እዚህ ንስሐ የተባለው መለወጥ ነው)። በሐዋርያት ሥራ 5:30-31 ደግሞ፦ «እናንተ በእንጨት ላይ ሰቅላችሁ የገደላችሁትን ኢየሱስን የአባቶቻችን አምላክ አስነሣው፤ ይህን እግዚአብሔር፥ ለእስራኤል ንስሐን የኃጢአትንም ስርየት ይሰጥ ዘንድ፥ ራስም መድኃኒትም አድርጎ በቀኙ ከፍ ከፍ አደረገው።» በሐዋርያት ሥራ 13:38-39 ደግሞ፦ «እንግዲህ፥ ወንድሞች ሆይ፥ በዚህ በኩል የኃጢአት ስርየት እንዲነገርላችሁ በእናንተ ዘንድ የታወቀ ይሁን፤ በሙሴም ሕግ ልትጸድቁበት ከማይቻላችሁ ነገር ሁሉ የሚያምን ሁሉ በእርሱ ይጸድቃል።» ይህ ግብዣ ለአይሁድ ብቻ የተወሰነ እንዳይመስላችሁም ገላትያ 6:15ን ተመልከቱ፦ «በክርስቶስ ኢየሱስ አዲስ ፍጥረት መሆን ይጠቅማል እንጂ መገረዝ ቢሆን ወይም አለመገረዝ አይጠቅምምና።» ሉቃስ 14:17ንም፦ «አሁን ተዘጋጅቶአልና ኑ እንዲላቸው ባሪያውን ላከ።»፤ ቍጥር 23-24ንም ተመልከቱ።

ለሁላችሁ ሕይወትን እንድናቀርብላችሁ፣ ብትመለሱም በሕይወት ልትኖሩ እንደምትችሉ ከእግዚአብሔር ዘንድ እንድንነግራችሁ እንደ ታዘዝን እስከ አሁን ታያላችሁ።

በዚህ ላይ ነፍሳችሁን ያለ ስጋት ልታስደግፉ ትችላላችሁ፤ የዚህ ግብዣ ምንጭ የእግዚአብሔር ፍቅር ነውና (ዮሐንስ 3:16)፤ የእግዚአብሔርም ልጅ ደም ገዝቶታል። የእግዚአብሔር ታማኝነትና እውነት የተስፋውን ቃል ለመፈጸም ቃል ገብተዋል፤ ተአምራት እውነትነቱን አትመዋል፤ ሰባኪዎች ሊያውጁት ወደ ዓለም ሁሉ ተልከዋል፤ ምሥጢራት የቀረበውን ምሕረት ለሚቀበሉት በክብር ለማስረከብ ተሠርተዋል፣ በሥራም ላይ ይውላሉ፤ መንፈስም ይቀበለው ዘንድ ልብን ይከፍታል፤ እርሱ ራሱም የሙሉው ርስት መያዣ ነው። ስለዚህ ከሁላችሁ እጅግ የከፋው፣ ደግሞም እያንዳንዳችሁ ብትለወጡ ብቻ ልትድኑ እንደምትችሉ፣ እውነትነቱ ከክርክር በላይ ነው።

በእርግጥ ያለ መለወጥ እንደምትድኑ ለማመን ብትወስኑ ሐሰትን ታምናላችሁ፤ እኔም ያንን ብሰብክላችሁ ውሸትን እሰብክ ነበር፤ ይህ እግዚአብሔርን ሳይሆን ዲያብሎስንና የራሳችሁን አታላይ ልብ ማመን ነው። — እግዚአብሔር የሕይወት ተስፋ ቃል አለው፤ ዲያብሎስም የሕይወት ተስፋ ቃል አለው፤ የእግዚአብሔር ተስፋ ቃል «ተመለሱና በሕይወት ኑሩ» የሚል ነው፤ የዲያብሎስ ተስፋ ቃል ግን «ብትመለሱም ባትመለሱም በሕይወት ትኖራላችሁ» የሚል ነው። — የእግዚአብሔር ቃል፣ አስቀድሜ እንዳሳየኋችሁ፣ «ካልተመለሳችሁ እንደ ሕፃናትም ካልሆናችሁ፥ ወደ መንግሥተ ሰማያት ከቶ አትገቡም።» (ማቴዎስ 18:3)፤ «ሰው ዳግመኛ ካልተወለደ በቀር የእግዚአብሔርን መንግሥት ሊያይ አይችልም» (ዮሐንስ 3:3, 5)፤ «ከሰው ሁሉ ጋር ሰላምን ተከታተሉ ትቀደሱም ዘንድ ፈልጉ፥ ያለ እርሱ ጌታን ሊያይ የሚችል የለምና» (ዕብራውያን 12:14) የሚል ነው። — የዲያብሎስ ቃል ግን «ዳግመኛ ሳትወለዱና ሳትለወጡ ልትድኑ ትችላላችሁ፤ ቅዱሳን ሳትሆኑም ደኅና ትሆናላችሁ፤ እግዚአብሔር የሚያስፈራራችሁ ብቻ ነው፤ እንደ ተናገረው ከማድረግ ይልቅ እጅግ መሐሪ ነው፤ ከቃሉ ይልቅ ይሻልላችኋል» የሚል ነው። — ወዮ! የዓለም አብዛኛው ክፍል ይህን የዲያብሎስ ቃል ከእግዚአብሔር ቃል አስበልጦ ያምናል፤ ኃጢአታችንና ጕስቍልናችን ወደ ዓለም የገባው ልክ እንዲሁ ነበር። እግዚአብሔር ለመጀመሪያዎቹ ወላጆቻችን «ብትበሉ ትሞታላችሁ» አላቸው፤ ዲያብሎስ ግን ተቃወመውና «በመጨረሻ ‹እግዚአብሔር ሆይ፥ ማረን› ብላችሁ ብቻ ብትጮኹ፣ ኃጢአትንም ማድረግ በማትችሉበት ጊዜ ብትተዉት አትሞቱም» አላቸው። ዓለም የሚያምነውም ይህን ቃል ነው። — እግዚአብሔርን ትቶ ዲያብሎስን ማመን፣ እንዴት ያለ አስከፊ ክፋት ነው!

ከዚህም የከፋው አለ፤ እግዚአብሔርን ከመጀመሪያ ሐሰተኛ በነበረው በሰይጣን መልክ እያቀረቡት፣ ይህን በስድብ በእግዚአብሔር ማመንና መታመን ብለው ይጠሩታል። የእግዚአብሔር ቃል ሐሰት እንደ ሆነ እያመኑ፣ ይህን በእግዚአብሔር መታመን ብለው ይጠሩታል፤ በእርሱ እንደሚያምኑና ስለ መዳናቸውም በእርሱ እንደሚታመኑ ይናገራሉ። ዳግመኛ ያልተወለዱ፣ ያልተለወጡና ያልተቀደሱ እንደሚድኑ እግዚአብሔር የት ተናግሮ ያውቃል? እንዲህ ያለውን ቃል በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ አሳዩ። ብትችሉ አሳዩኝ ብዬ እሞግታችኋለሁ። ይህማ የዲያብሎስ ቃል ነው፤ እርሱን ማመንም ዲያብሎስን ማመን ነው፤ በተለምዶ ድፍረት የሚባለውም ኃጢአት ይኸው ነው። ይህንስ በእግዚአብሔር ማመንና መታመን ብላችሁ ትጠሩታላችሁን? በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ የተቀደሱትን ልብ የሚያጽናና የሚያበረታ ነገር ሁሉ አለ፤ ነገር ግን የክፋትን እጅ የሚያበረታ፣ ወይም ከቶ ሳይቀደሱ እንደሚድኑ ለሰዎች ትንሽ ተስፋ እንኳ የሚሰጥ አንድ ቃል የለም።

ነገር ግን ብትመለሱና ወደ ምሕረት መንገድ ብትመጡ፣ የጌታ ምሕረት ሊቀበላችሁ ዝግጁ ነው። ያን ጊዜ ስለ መዳናችሁ በድፍረት በእግዚአብሔር ታመኑ፤ ሊያድናችሁ በቃሉ ራሱን አስሯልና። ከልጆቹ በቀር ለማንም አባት አይሆንም፤ ዓለምን፣ ዲያብሎስንና ሥጋን ትተው የልጁ ብልቶች ለመሆንና ከቅዱሳኑ ጋር ኅብረት ለማድረግ ወደ ቤተሰቡ ከሚገቡት በቀር ማንንም አያድንም። ወደ ውስጥ ለመግባት እንቢ ቢሉ ግን ጥፋቱ የራሳቸው ነው። ደጆቹ ክፍት ናቸው፤ ማንንም ወደ ኋላ አይከለክልም። ለማናችሁም «አሁን ጊዜው አልፏል፤ ብትለወጥም አልቀበልህም» የሚል መልእክት ከቶ አልላከም። — እንዲህ ሊያደርግ ይችል ነበር፤ በደልም ባልሆነባችሁ ነበር፤ ነገር ግን አላደረገም፤ እስከ ዛሬም አያደርግም፤ እናንተ ያለ ግብዝነትና በፍጹም ልባችሁ ለመመለስ ብቻ ዝግጁ ብትሆኑ፣ እርሱ አሁንም ሊቀበላችሁ ዝግጁ ነው። የዚህም እውነት ሙላት በሚከተሉት በሁለቱ አስተምህሮዎች ይበልጥ ይገለጣል፤ ስለዚህ ይህን ከዚህ በላይ ተግባራዊ ከማድረጌ በፊት ወደ እነርሱ እሄዳለሁ።

ትምህርት 3፦ እግዚአብሔር በሰዎች መለወጥና መዳን ደስ ይሰኛል እንጂ በሞታቸው ወይም በኵነኔያቸው አይደለም፤ ቀጥለው ከሚሞቱ ይልቅ ተመልሰው በሕይወት እንዲኖሩ ይወድዳል።

በመጀመሪያ ይህን እንዴት መረዳት እንዳለባችሁ አስተምራችኋለሁ፤ ከዚያም እውነትነቱን ግልጽ አደርግላችኋለሁ።

ለመጀመሪያው፣ የሚከተሉትን ነገሮች ልታስተውሉ ይገባችኋል።

1. ቀላል ፈቃደኝነት ወይም የመውደድ ደስታ የፈቃድ የመጀመሪያው ድርጊት ነው፤ ነገሩ በቀላሉ ከተረዳ በኋላ ይከተላል፣ ነገሮችን ወደ ማነጻጸር ከመሄዱ በፊት። የፈቃድ የመምረጥ ድርጊት ግን ተከታይ ድርጊት ነው፤ የማስተዋልን የማነጻጸርና የተግባር ፍርድ አስቀድሞ ይጠይቃል። እነዚህ ሁለት ድርጊቶችም በሰውየው ላይ ምንም ጥፋት ሳይኖር ብዙ ጊዜ ወደ ተቃራኒ ነገሮች ሊያመሩ ይችላሉ።

2. ከግብዝነት የጸዳ ፈቃደኝነት ልዩ ልዩ ደረጃዎች ሊኖሩት ይችላል። አንዳንድ ነገሮችን ለመፈጸም በአቅሜ ያለውን ሁሉ እስካደርግ ድረስ እፈቅዳቸዋለሁ፤ አንዳንድ ነገሮችን ደግሞ ሌላው እንዲያደርጋቸው በእውነት እፈቅዳለሁ፤ ይሁን እንጂ ከዚያ እንድቈጠብ የሚያደርጉኝ ብዙ ምክንያቶች ስላሉኝ እንዲፈጸሙ ለማድረግ የምችለውን ሁሉ አላደርግም፤ የእኔ ድርሻ የሆነውን ሁሉ ግን አደርጋለሁ።

3. የገዢ ፈቃድ፣ ገዢ እንደ መሆኑ፣ ሕግን በማውጣትና በማስፈጸም ይገለጣል፤ የሰው ፈቃድ ግን፣ በቀላል የተፈጥሮ ማንነቱ ወይም የራሱ ንብረት ፍጹም ጌታ እንደ መሆኑ፣ የሚሆኑ ነገሮችን በመመኘት ወይም በመወሰን ይገለጣል።

4. የገዢ ፈቃድ፣ ሕግ ሰጪ እንደ መሆኑ፣ በመጀመሪያና በዋናነት ሕጎቹ እንዲታዘዙ ነው እንጂ ቅጣቱ በማንም ላይ እንዲፈጸም ፈጽሞ አይደለም፤ ሕጎቹን እንደማይታዘዙ ሲታሰብ ብቻ ነው እንጂ። የገዢ ፈቃድ፣ ፈራጅ እንደ መሆኑ ግን፣ ሕጉ አስቀድሞ ወይ እንደ ተጠበቀ ወይ እንደ ተጣሰ ይገምታል፤ ስለዚህም በዚያው መሠረት ሽልማትን ወይም ቅጣትን ይወስናል።

እነዚህን አስፈላጊ ልዩነቶች ካቀረብሁ በኋላ፣ በሚከተሉት አባባሎች በያዝነው ጉዳይ ላይ ተግባራዊ አደርጋቸዋለሁ።

1. በዚህ ሕይወት እግዚአብሔርን ልናውቀው የሚገባን በቃሉና በፍጥረታቱ መስታወት ነው፤ ስለዚህም እንደ ሰው ተፈጥሮ ማስተዋልንና ፈቃድን ለእርሱ እንሰጣለን፤ የምንችለውን ጕድለት ሁሉ እናስወግዳለን፤ ከዚህ የበለጠ ከፍ ያለ አዎንታዊ ግንዛቤ ስለ እርሱ ልንይዝ አንችልምና።

2. በዚሁ መሠረትም (ከመጽሐፍ ቅዱስ ጋር ሆነን) የእግዚአብሔርን የፈቃድ ድርጊቶች ከሚመለከቷቸው ጕዳዮችና ነገሮች አንጻር እንለያቸዋለን፤ በእግዚአብሔር ማንነት ረገድ ግን ሁሉም አንድ ናቸው።

3. ስለ ክርስቶስ ስንናገር ደግሞ ከሰው ተፈጥሮ የተነሣ ለዚህ የበለጠ መሠረት ስላለን፣ ይበልጥ በድፍረት እንናገራለን።

4. ስለዚህ እንዲህ እንላለን፦ የእግዚአብሔር ቀላል የመውደድ ደስታ፣ ፈቃድ ወይም ፍቅር በተፈጥሮ ወይም በግብረ ገብ መልካም ለሆነው ነገር ሁሉ እንደ መልካምነቱ ባሕርይና መጠን ነው። ስለዚህም ፈጽሞ የማይሆነውን የሁሉንም መለወጥና መዳን ደስ ይሰኝበታል።

5. እግዚአብሔርም የዓለም ገዢና ሕግ ሰጪ እንደ መሆኑ ለመዳናቸው ይህን ያህል የተግባር ፈቃድ አለው፦ ያለ ምስጋና እንቢ እስካላሉት ድረስ ክርስቶስንና ሕይወትን የሚሰጥ የነጻ ስጦታ ሰነድ፣ ለኃጢአታቸውም ሁሉ የምሕረት አዋጅ ያደርግላቸዋል፤ መልእክተኞቹም ይህን ስጦታ ለዓለም ሁሉ እንዲያቀርቡና እንዲቀበሉትም እንዲያግባቧቸው ያዝዛል። እንዲሁም ሕግ ሰጪና ተስፋ ሰጪ እንደ መሆኑ ለመዳናቸው ማድረግ የሚገባውን ሁሉ ያደርጋል።

6. ቢሆንም፣ ሕግ ሰጪ እንደ መሆኑ፣ የማይመለሱት እንዲሞቱ ይወስናል፤ ፈራጅ እንደ መሆኑ ደግሞ የጸጋ ቀናቸው ባለፈ ጊዜ ያንን ውሳኔ ይፈጽማል።

7. ስለዚህ ፈጽሞ የማይለወጡትን ሰዎች መለወጥ እንዲህ ያለ ግብዝነት ይፈቅዳል፤ ነገር ግን እንደ ፍጹም ጌታ በሙሉና በሚፈጽም ውሳኔ አይደለም፤ ያለ ጥርጥር እንዲሆን እንደሚወስነው ወይም ለመፈጸም ኃይሉን ሁሉ እንደሚያሰማራበት ነገርም አይደለም። ገዳይ ሰው ሰውን እንዳይገድልና እንዳይሰቀል ጠባቂ ማቆም በንጉሥ ሥልጣን ውስጥ ነው፤ ነገር ግን በበቂ ምክንያት ይህን ቢተውና ለተገዢዎቹ መልእክት ልኮ ገዳዮች እንዳይሆኑ ቢያስጠነቅቃቸውና ቢማጸናቸው፣ እንዲገድሉና እንዲሰቀሉ እንደማይፈልግ በእውነት ሊናገር እንደሚችል ተስፋ አደርጋለሁ፤ በዚህ ደስ አይሰኝም፤ ይልቁንም ተቈጥበው በሕይወት እንዲኖሩ ይወድዳል። በልዩ ምክንያት ለአንዳንዶች ከዚህ የበለጠ ቢያደርግ ደግሞ ለሁሉ እንዲሁ ሲያደርግ አይገኝም። ንጉሡ በአገሩ ላሉ ገዳዮችና ወንጀለኞች ሁሉ እንዲህ ሊላቸው ይችላል፦ «በሞታችሁ ደስ አይለኝም፤ ይልቁንም ሕጎቼን ታዝዛችሁ በሕይወት ብትኖሩ እወድዳለሁ፤ እንቢ ብትሉ ግን፣ ይህ ሁሉ ቢሆንም፣ እንድትሞቱ ወስኛለሁ።» — ፈራጁም ሌባውን ወይም ገዳዩን በእውነት እንዲህ ሊለው ይችላል፦ «ወዮ ሰውዬ፣ በሞትህ ደስ አይለኝም፤ ሕጉን ጠብቀህ ሕይወትህን ብታድን እመርጥ ነበር፤ ነገር ግን ስላልጠበቅኸው ልፈርድብህ ግድ ነው፤ ያለዚያ ዓመፀኛ እሆናለሁ።» እንዲሁ እግዚአብሔር በኵነኔያችሁ ደስ ባይሰኝም፣ ስለዚህም ተመልሳችሁ በሕይወት እንድትኖሩ ቢጠራችሁም፣ የገዛ ፍትሑን በመግለጥና ሕጎቹን በማስፈጸም ግን ደስ ይሰኛል፤ ስለዚህም ይህ ሁሉ ቢሆንም፣ ባትለወጡ እንድትኰነኑ ፈጽሞ ወስኗል። እግዚአብሔር የክፉዎችን ሞት ለመከልከል የሚችለውን ሁሉ ለማድረግ እስኪወስን ድረስ ቢቃወመው ኖሮ ማንም ሰው ባልተኰነነ ነበር፤ ክርስቶስ ግን የሚድኑ ጥቂቶች እንደ ሆኑ ይነግራችኋል። ነገር ግን እግዚአብሔር ኵነኔያችሁን የሚቃወመው ያስተምራችሁ ዘንድ፣ ያስጠነቅቃችሁ ዘንድ፣ ሕይወትንና ሞትን በፊታችሁ ያኖር ዘንድ፣ ምርጫውንም ይሰጣችሁ ዘንድ፣ ራሳችሁን እንዳትኰንኑ ይልቁንም ምሕረቱን እንድትቀበሉ አገልጋዮቹ እንዲማጸኗችሁ ያዝዝ ዘንድ፣ እንዲሁም ያለ ማመካኛ ይተዋችሁ ዘንድ ነው። ይህ ግን ካልሠራ፣ አሁንም ያልተለወጣችሁ ብትሆኑ፣ በኵነኔያችሁ ላይ እንደ ወሰነ ይገልጽላችኋል፤ በስሙም ቍጥር 8 ላይ፦ «ኃጢአተኛ ሆይ፥ በእርግጥ ትሞታለህ!» እንድንላችሁ አዝዞናል። ክርስቶስም፦ «እውነት እውነት እላችኋለሁ፥ ካልተለወጣችሁና ዳግመኛ ካልተወለዳችሁ ወደ መንግሥተ ሰማያት ልትገቡ አትችሉም» እያለ ደጋግሞ ሊምል በቀረበ ሁኔታ አረጋግጦታል (ማቴዎስ 18:3፤ ዮሐንስ 3:3)። እንዲህ ማለቱን አስተውሉ፦ አትችሉም። ይህን ተስፋ ማድረግ ከንቱ ነው፤ እግዚአብሔር ይህን ይፈቅዳል ብሎ ማለምም ከንቱ ነው፤ ሊሆን የማይችል ነገር ነውና።

በአንድ ቃል፣ እንግዲህ የጽሑፉን ትርጉም ታያላችሁ፦ ታላቁ የዓለም ሕግ ሰጪ እግዚአብሔር በክፉዎች ሞት ደስ አይሰኝም፤ ይልቁንም ተመልሰው በሕይወት እንዲኖሩ ይወድዳል፤ ምንም እንኳ ከሚመለሱት በቀር ማንም በሕይወት እንዳይኖር የወሰነ ቢሆንም፣ ፈራጅ እንደ መሆኑም በፍትሕና ለኃጢአት ያለውን ጥላቻ በመግለጥ ደስ ቢሰኝም፣ በራሳቸው ላይ ባመጡት ጕስቍልና ግን፣ በራሱ ተለይቶ ሲታይ፣ ደስ አይሰኝም።

2. ለነጥቡ ማስረጃዎችን በተመለከተ ደግሞ እጅግ አሳጥራለሁ፤ አስቀድማችሁ በቀላሉ እንደምታምኑት እገምታለሁና።

1. በዘጸአት 34:6 እና 20:6፣ በሌሎችም ብዙ ስፍራዎች የታወጀው የእግዚአብሔር እጅግ ቸር ባሕርይ በሞታችሁ ደስ እንደማይሰኝ ሊያረጋግጥላችሁ ይችላል።

2. እግዚአብሔር ከመለወጥህና ከሕይወትህ ይልቅ በሞትህ ቢደሰት ኖሮ በቃሉ እንድትመለስ ይህን ያህል ደጋግሞ ባላዘዘህ ነበር፤ ብቻ ብትመለስ የሕይወትን ተስፋ ቃል ባልሰጠህ ነበር፤ በብዙ ምክንያቶችም ወደዚያ ባላግባባህ ነበር። የወንጌሉ ይዘት ነጥቡን ያረጋግጣል።

3. ለወንጌል አገልጋዮች የሰጠው ተልእኮም ይህን ፈጽሞ ያረጋግጣል። እግዚአብሔር ከመለወጣችሁና ከመዳናችሁ ይልቅ በኵነኔያችሁ ቢደሰት ኖሮ፣ ምሕረትን እንድናቀርብላችሁ፣ የሕይወትን መንገድ በአደባባይም በግልም እንድናስተምራችሁ፣ ተመልሳችሁ በሕይወት እንድትኖሩ እንድንማጸናችሁና እንድንለምናችሁ፣ ኃጢአቶቻችሁን እንድናስታውቃችሁና ስለሚመጣባችሁ አደጋ አስቀድመን እንድንነግራችሁ፣ ለመለወጣችሁም የምንችለውን ሁሉ እንድናደርግ፣ ስለ ድካማችን ብትጠሉንና ብታንገላቱንም እንኳ በትዕግሥት ይህን ማድረጋችንን እንድንቀጥል ከቶ ባላዘዘን ነበር። እግዚአብሔር በሞታችሁ ደስ ቢሰኝ ኖሮ ይህን ያደርግ ነበርን? ሥርዓቶቹንስ ለበጎአችሁ ይሠራ ነበርን?

4. በመግቦቱ አካሄድም ይረጋገጣል። እግዚአብሔር ከመለወጥህና ከመዳንህ ይልቅ እንድትኰነን ቢመርጥ ኖሮ፣ ቃሉን በሥራው ባልደገፈ ነበር፤ በዕለት ዕለት ቸርነቱ ወደ ራሱ ባልሳበህ ነበር፤ ወደ ንስሐ ሊመራህ የሚጠቀምባቸውን የዚህን ሕይወት ምሕረቶች ሁሉ ባልሰጠህ ነበር (ሮሜ 2:4)፤ ወደ ልብህ እንድትመለስ ብዙ ጊዜ በበትሩ ሥር ባላመጣህ ነበር። ብዙ ምሳሌዎችን በዓይንህ ፊት ባላኖረ ነበር፤ አይደለም፣ ከቀን ወደ ቀን፣ ከዓመት ወደ ዓመት እንደሚያደርገው በትዕግሥት ባልጠበቀህ ነበር። እነዚህ በሞትህ ደስ የሚሰኝ የአንድ አካል ምልክቶች አይደሉም። — ይህ ደስታው ቢሆን ኖሮ ከብዙ ጊዜ በፊት እንዴት በቀላሉ በሲኦል ሊያኖርህ ይችል ነበር? ከዚህ በፊት እርግማን ወይም መሐላ ወይም ውሸት በአፍህ እያለ፣ በድንቁርናህ፣ በትዕቢትህና በሥጋዊ ፍትወትህ ውስጥ ሳለህ፣ በኃጢአቶችህ መካከል ስንት ጊዜ ሊነጥቅህ ይችል ነበር? ለመጨረሻ ጊዜ በስካርህ ውስጥ ሳለህ ወይም ለመጨረሻ ጊዜ በእግዚአብሔር መንገዶች ላይ ስታፌዝ፣ እስትንፋስህን ለማቆም፣ በመቅሠፍቶቹ ለማለዘብህና በሌላው ዓለም ልብ እንድትገዛ ለማድረግ ለእርሱ እንዴት ቀላል ነበር? ወዮ! ሁሉን ቻዩ እጅግ ርኵስ የሆነውን የተሳዳቢውን ምላስ መግዛቱ፣ እጅግ ተንኰለኛ የሆነውን የአሳዳጁን እጅ ማሰሩ፣ ወይም የጠላቶቹን ሁሉ እጅግ መራራ ቍጣ ማብረዱና ትሎች ብቻ እንደ ሆኑ እንዲያውቁ ማድረጉ ምንኛ ቀላል ነገር ነው! በአንተ ላይ ቢኮሳተር ወደ መቃብርህ ትወድቃለህ። ከመላእክቱ አንዱን ሄዶ ዐሥር ሺህ ኃጢአተኞችን እንዲያጠፋ ቢያዝዘው፣ ምንኛ ፈጥኖ ይፈጸም ነበር! በደዌ አልጋ ላይ ሊጥልህ፣ በዚያም በሥቃይ እያጓራህ እንድትተኛ ሊያደርግህ፣ በአገልጋዮቹ፣ በቃሉ፣ በአምልኮውና በቅዱሳት መንገዶቹ ላይ የተናገርኸውን የነቀፌታ ቃል መልሰህ እንድትውጥ ሊያደርግህ፣ በትዕቢትህ የናቅሃቸውን ሰዎች ጸሎታቸውን እንዲለግሱህ እንድትልክ ሊያደርግህ ምንኛ ቀላል ነው! ሥጋህን በቍርጠትና በመቃተት ሥር ሊጥለው፣ ነፍስህን ለመያዝ እስኪያቅተው ሊያደክመው፣ ከምድር ፍግ ይልቅ አስጸያፊ ሊያደርገው ምንኛ ቀላል ነው! — እግዚአብሔር ቢከፋም እንኳ አሁን የሚወድደውን ማግኘት ያለበት፣ መከፋትም የሌለበት፣ እግዚአብሔር ተቃራኒውን ምንም ቢናገር በምግብ፣ በመጠጥና በልብስ መሞላቀቅ ያለበት ያ ሥጋ፣ የእግዚአብሔር መኮሳተር ምንኛ ፈጥኖ ባጠፋው ነበር? — ኃጢአትህን በስሜት እየተከላከልህ፣ ከእርሱ ሊያወጡህ ከሚፈልጉት ጋር እየተጣላህ፣ በገሣጭህ ላይ ቂምህን እያሳየህ፣ ለጨለማ ሥራዎችም እየተሟገትህ ሳለህ፣ እግዚአብሔር በቅጽበት ነጥቆ ዐሥር ሺህ ጊዜ ዐሥር ሺህ ክቡራን መላእክት ዙፋኑን እየጠበቁ በምታይበት በአስፈሪው ግርማው ፊት ሊያቆምህ እንዴት ቀላል ነበር? በዚያም ጉዳይህን እንድትሟገት ጠርቶህ፦ «በፈጣሪህ፣ በእውነቱ፣ በአገልጋዮቹ ወይም በቅዱሳት መንገዶቹ ላይ አሁን የምትለው ምን አለህ? አሁን ጉዳይህን ተሟገት፤ የቻልኸውንም ያህል አሳምረው። አሁን ለኃጢአቶችህ ማመካኛ ምን ልትል ትችላለህ? አሁን ስለ ዓለማዊነትህና ስለ ሥጋዊ ሕይወትህ፣ ስለ ጊዜህ፣ ስላገኘሃቸውም ምሕረቶች ሁሉ ሒሳብ ስጥ!» ብሎ ሊጠይቅህ? እግዚአብሔር እንዲህ በፍርድ ወንበሩ ፊት ቢያቆምህና አንተ እዚህ በክፋት የተሟገትህበትን የገዛ ጉዳዩን ከአንተ ጋር ቢሟገት ኖሮ፣ እልከኛ ልብህ እንዴት በቀለጠ፣ የትዕቢት አስተያየትህ እንዴት በወረደ፣ ፊትህ እንዴት በገረጣ፣ ደፋር ቃሎችህም እንዴት ወደ ዲዳ ዝምታ ወይም ወደ አስፈሪ ጩኸት በተለወጡ ነበር! በማናቸውም ጊዜ በደለኛዪቱን ነፍስህን፦ «ነዪ፣ እስከ ትንሣኤ ድረስ ከእንግዲህ በዚያ ሥጋ ውስጥ አትኑሪ» ሊላት እንዴት ቀላል ነው፤ እርሷም ልትቋቋም አትችልም! የአፉ አንድ ቃል የአሁኑን ሕይወትህን ሚዛን ያነሣዋል፤ ያን ጊዜም ብልቶችህና ችሎታዎችህ ሁሉ ይቆማሉ፤ «ከእንግዲህ በሕይወት አትኑር፣ ወይም በሲኦል ኑር» ቢልህም አለመታዘዝ አትችልም።

እግዚአብሔር ግን ከዚህ አንዱንም እስከ አሁን አላደረገም፤ ይልቁንም በትዕግሥት ታገሠህ፣ በምሕረትም ደገፈህ፤ በእርሱ ላይ የተነፈስሃትን ያችን እስትንፋስ ሰጠህ፤ ለሥጋህ የሠዋሃቸውን ምሕረቶች ሰጠህ፤ ስግብግብ ጕሮሮህን ለማርካት ያባከንኸውን ስንቅ አቀረበልህ፤ በሥራ ፈትነት፣ በስካር ወይም በዓለማዊነት ያባከንኸውን የዚያን ጊዜ እያንዳንዷን ደቂቃ ሰጠህ፤ ይህ ሁሉ ትዕግሥቱና ምሕረቱስ ኵነኔህን እንዳልፈለገ አያሳይምን? መብራት ያለ ዘይት ሊነድ ይችላልን? ቤቶቻችሁ የሚሸከማቸው መሬት ሳይኖር ሊቆሙ ይችላሉን? ያለ እግዚአብሔር ድጋፍ አንዲት ሰዓት መኖርም እንዲሁ አትችሉም። የመንገድህን ሞኝነት አስበህ ተመልሰህ በሕይወት የምትኖረው መቼ እንደ ሆነ ለማየት ካልሆነ በቀር ሕይወትህን ይህን ያህል ጊዜ የደገፈው ስለ ምንድር ነው? ሰው እንዲቋቋመው ብሎ ሆን ብሎ በጠላቱ እጅ መሣሪያ ያስይዛልን? ወይስ ልጆቹን ለሚገድል ገዳይ፣ ወይም በዚያው ጊዜ ለሚጫወት ወይም ለሚተኛ ሰነፍ አገልጋይ መብራት ይይዝለታልን? በእርግጥ እግዚአብሔር ይህን ያህል ጊዜ የጠበቀህ በመጨረሻ ተመልሰህ በሕይወት እንደምትኖር ለማየት ነው።

5. እግዚአብሔር በክፉዎች ሞት ደስ እንደማይሰኝ በልጁ መከራ ደግሞ ይበልጥ ይረጋገጣል። ከሞት በዚህ ውድ ዋጋ ይቤዣቸው ነበርን? ራሱን ዝቅ በማድረጉ መላእክትንና ሰዎችን ያስደንቅ ነበርን? እግዚአብሔር በሥጋ ያድር፣ በባሪያ መልክ ይመጣ፣ ሰውነትን ከመለኮት ጋር በአንድ አካል ይዋሐድ ነበርን? ክርስቶስስ በሞታቸው ደስ ቢሰኝ ኖሮ የመከራ ሕይወት ይኖር፣ ስለ ኃጢአተኞችም የተረገመ ሞት ይሞት ነበርን? በማርቆስ 3:21 እንደምታገኙት በመስበክና እነርሱን በመፈወስ እንዲህ ተጠምዶ፣ ወይም በማቴዎስ 4 እንዳለው ይህን ያህል ረጅም ጊዜ ሲጦም፣ ወይም በሉቃስ 6:12 እንዳለው ሌሊቱን ሁሉ ሲጸልይ፣ ወይም በሉቃስ 22:44 እንዳለው በላብ ፈንታ የደም ነጠብጣብ እየወረደው ሲጸልይ፣ ወይም በመስቀል ላይ የተረገመ ሞት ሲቀበልና ስለ ኃጢአታችን ነፍሱን መሥዋዕት አድርጎ ሲያፈስስ ብታዩት ኖሮ፣ እነዚህን በክፉዎች ሞት የሚደሰት የአንድ አካል ምልክቶች አድርጋችሁ ትቈጥሯቸው ነበርን?

ይህም ለተመረጡት ብቻ ነበር በማለት ልታሳንሱት አታስቡ፤ በቤዛችን ላይ የተጫነው የአንተ ኃጢአትና የዓለም ሁሉ ኃጢአት ነበርና፤ መሥዋዕቱና ካሳውም ለሁሉ በቂ ነው፤ ፍሬዎቹም ለአንዱ እንደሚቀርቡ ሁሉ ለሌላውም ይቀርባሉ፤ ነገር ግን በእምነትና በንስሐ የማይለወጡትን ይቅር ማለትና ማዳን ከቶ የአሳቡ ዓላማ እንዳልነበረ እውነት ነው። የማይታዘዙትንና ንስሐ የማይገቡትን ሰዎች ሁኔታ እያለቀሰና እያዘነ (ሉቃስ 19:41-42)፣ ወይም ስለ እልከኛነታቸው በማቴዎስ 23:37 እንዳለው፦ «ኢየሩሳሌም ኢየሩሳሌም ሆይ፥ … ዶሮ ጫጩቶችዋን ከክንፎችዋ በታች እንደምትሰበስብ ልጆችሽን እሰበስብ ዘንድ ስንት ጊዜ ወደድሁ! አልወደዳችሁምም።» እያለ ሲያማርር ብታዩትና ብትሰሙት ኖሮ፣ ወይም በመስቀል ላይ ሆኖ ለአሳዳጆቹ፦ «አባት ሆይ፥ የሚያደርጉትን አያውቁምና ይቅር በላቸው» እያለ ሲጸልይ ብታዩትና ብትሰሙት ኖሮ፣ በክፉዎች ሞት — በገዛ ፈቃዳቸው ባለማመን በሚጠፉት ሞት እንኳ — ደስ ይሰኛል ብላችሁ ትጠረጥሩ ነበርን? እግዚአብሔር በእርሱ የሚያምን ሁሉ (በሚሠራ እምነት) የዘላለም ሕይወት እንዲኖረው እንጂ እንዳይጠፋ፣ አንድያ ልጁን እስኪሰጥ ድረስ ዓለሙን እንዲሁ በወደደ ጊዜ (የወደደ ብቻ ሳይሆን እንዲሁ የወደደ)፣ በዚህ የሰዎችንና የአጋንንትን ክፋት ተቃውሞ በክፉዎች ሞት ደስ እንደማይሰኝ፣ ይልቁንም ተመልሰው በሕይወት እንዲኖሩ እንደሚወድድ ያረጋገጠ ይመስለኛል።

6. በመጨረሻም፣ ይህ ሁሉ ገና የማያረካችሁ ከሆነ፣ የራሱን አሳብ ከሁሉ የተሻለ የሚያውቀውን የእርሱን ቃል ተቀበሉ፤ ወይም ቢያንስ መሐላውን እመኑ። ይህ ግን ወደ አራተኛው አስተምህሮ ይመራኛል።

ትምህርት 4፦ ጌታ በክፉዎች ሞት ደስ እንደማይሰኝ፣ ይልቁንም ተመልሰው በሕይወት እንዲኖሩ እንደሚወድድ በመሐላው አረጋግጦልናል፤ ይኸውም የዚህን እውነትነት የሚጠራጠርበት ምንም ሰበብ ለሰው እንዳይተው ነው።

ቃሉን ለመጠራጠር ብትደፍሩ፣ መሐላውን ለመጠራጠር እንደማትደፍሩ ተስፋ አደርጋለሁ። ክርስቶስ ዳግመኛ ያልተወለዱና ያልተለወጡ ወደ መንግሥተ ሰማያት ሊገቡ እንደማይችሉ በጽኑ እንዳስታወቀ (ማቴዎስ 18:3፤ ዮሐንስ 3:3)፣ እንዲሁ እግዚአብሔር ደስታው በሞታቸው ሳይሆን በመለወጣቸውና በሕይወታቸው እንደ ሆነ ምሏል። ሐዋርያውም በዕብራውያን 6:13, 16-18 እንደሚለው፣ ከራሱ በሚበልጥ ሊምል ስለማይችል «እኔ ሕያው ነኝ …» ይላል። «ሰዎች ከእነርሱ በሚበልጠው ይምላሉና፥ ለማስረዳትም የሆነው መሐላ የሙግት ሁሉ ፍጻሜ ይሆናል፤» በዚህም እግዚአብሔር ለተስፋው ወራሾች የምክሩን አለመለወጥ አብልጦ ሊያሳያቸው ወድዶ በመሐላ አጸናው፤ ይኸውም «በፊታችን ያለውን ተስፋ እንድንይዝ ለመማጠን የሸሸን እኛ፥ እግዚአብሔር ሊዋሽ በማይቻል በሁለት በማይለወጥ ነገር ብርቱ መጽናናት እንዲሆንልን ነው። ይህም ተስፋ እንደ ነፍስ መልሕቅ አለን እርሱም እርግጥና ጽኑ የሆነ…» የዚህን እውነት ከአስቀድሞ መወሰን አስተምህሮ ወይም ከክፉዎች በእርግጥ መኰነን ጋር ማስታረቅ የማይችል ሰው ካለ፣ ያ የገዛ ድንቁርናው ነው፤ ስለዚህ የያዝነውን ነጥብ እውነትነት ለመካድ ወይም ለመጠራጠር ምንም ሰበብ አልቀረለትም፤ ይህ በእግዚአብሔር መሐላ የጸና ነውና፤ ስለዚህም ከሌሎች ነጥቦች ጋር እንዲስማማ ተብሎ ሊጣመም አይገባውም፤ ይልቁንም አጠራጣሪ ነጥቦች ከእርሱ ጋር እንዲስማሙ መደረግ አለባቸው፤ ጥልቀት የሌለው አእምሮአችን ስምምነቱን በጭንቅ ቢያስተውልም እንኳ፣ እርግጠኛ እውነቶች ከእርሱ ጋር እንደሚስማሙ ሊታመን ይገባል።

ተግባራዊ ትምህርት።

ያልተለወጥህ ኃጢአተኛ ሆነህ እነዚህን ቃሎች የምትሰማ ከሆንህ፣ ከላይ በተጠቀሱት አስተምህሮዎች ላይ ጥቂት እንድታሰላስልና በኃጢአትህና በኵነኔህ ደስ የሚሰኘው ማን እንደ ሆነ ለጥቂት ጊዜ እንድታስብ አሁን እለምንሃለሁ! በእርግጥ እግዚአብሔር አይደለም፤ እርሱ በበኩሉ በዚህ ደስ እንደማይሰኝ ምሏል። በዚህም እርሱን ደስ ለማሰኘት እንደማታስቡ አውቃለሁ። የምትሰክሩት፣ በከንቱ የምትምሉት፣ ቅዱሳት ተግባራትን ቸል የምትሉትና የመንፈስን እንቅስቃሴ የምታጠፉት እግዚአብሔርን ደስ ለማሰኘት ነው ለማለት አትደፍሩም። ያ ንጉሡን እንደ መስደብ፣ ሕጎቹን እንደ መጣስ፣ ሞቱንም እንደ መሻት፣ ይህንም ሁሉ ያደረጋችሁት እርሱን ደስ ለማሰኘት ነው እንደ ማለት ይሆናል።

እንግዲያስ በኃጢአታችሁና በሞታችሁ ደስ የሚሰኘው ማን ነው? የእግዚአብሔርን መልክ የተሸከሙት አይደሉም፤ እነርሱ ከእርሱ ጋር አንድ አሳብ ሊኖራቸው ይገባልና። ታማኝ አስተማሪዎቻችሁ ሟች ጠላታችሁን ስታገለግሉ፣ ዘላለማዊ ሁኔታችሁን በእብደት አደጋ ላይ ስትጥሉና በገዛ ፈቃዳችሁ ወደ ሲኦል ነበልባል ስትሮጡ ማየታቸው ጥቂት ደስታ እንኳ እንደማይሰጣቸው እግዚአብሔር ያውቃል። በነፍሳችሁ ላይ (በሚያሳዝኑ ውጤቶቹ) እንዲህ ያለ ዕውርነትን፣ የልብ ድንዳኔን፣ ግድየለሽነትንና ድፍረትን፣ በክፋት ውስጥ እንዲህ ያለ እልከኝነትን፣ ለሕይወትና ለሰላም መንገዶችም እንዲህ ያለ አለመማርና ግትርነትን ማየት ጥቂት ደስታ እንኳ አይሰጣቸውም። እነዚህ የሞትና የእግዚአብሔር ቍጣ ምልክቶች እንደ ሆኑ ያውቃሉ፤ መጨረሻቸውም ምን ሊሆን እንደሚችል ከእግዚአብሔር ቃል ያውቃሉ፤ ስለዚህ ይህ ለርኅሩኅ ሐኪም በታካሚው ላይ የቸነፈር ምልክቶች ሲወጡ ከማየት የበለጠ ደስታ አይሰጣቸውም። ወዮ! ዘላለማዊ ሥቃያችሁን አስቀድሞ ማየትና እንዴት እንደምንከላከለው አለማወቅ! ወደ ሲኦል ምን ያህል እንደ ቀረባችሁ ማየትና ይህን እንድታምኑና እንድታስቡበት ማድረግ አለመቻል! ፈቃደኞች እንድትሆኑ ማድረግን ብቻ ብናውቅ፣ ምን ያህል በቀላልና በእርግጥ ልታመልጡ እንደምትችሉ ማየት! ብቻ ብትመለሱና የምትችሉትን ሁሉ ብታደርጉ፣ ይህንም የሕይወታችሁ ጥንቃቄና ሥራ ብታደርጉት፣ ለዘላለማዊ መዳን ምን ያህል የቀረባችሁ እንደ ሆናችሁ! እናንተ ግን አታደርጉትም። ሕይወታችን በዚህ ላይ የተመሠረተ ቢሆን እንኳ ወደዚያ ልናግባባችሁ አንችልም፤ እንድታምኑና እንድትግባቡ ምን እንደምንላችሁ ቀንና ሌሊት እናጠናለን፤ ሆኖም አልተሳካም፤ የእግዚአብሔርን ቃል በፊታችሁ እናኖራለን፤ ካልተለወጣችሁ ልትድኑ እንደማትችሉ የተጻፈበትን ምዕራፍና ቍጥር እናሳያችኋለን፤ ሆኖም አብዛኞቻችሁን ባገኘናችሁ ሁኔታ እንተዋችኋለን። — እኛን ባታምኑም የእግዚአብሔርን ቃል እንደምታምኑ፣ ግልጹን የመጽሐፍ ቅዱስ ቃል ስናሳያችሁም እንደምታከብሩት ተስፋ እናደርጋለን፤ ነገር ግን በልባችሁ ላይ የሚያድን ለውጥ ከማምጣት አንጻር በከንቱ ተስፋ እናደርጋለን፤ በከንቱም እንደክማለን። ታዲያ ይህ ለእኛ ደስ የሚያሰኝ ነገር ይመስላችኋልን? ብዙ ጊዜ በስውር ጸሎት በሚያዝን ልብ ወደ እግዚአብሔር ለማማረር እንገደዳለን፦ «ወዮ! ጌታ ሆይ፣ በስምህ ተናገርናቸው፤ እነርሱ ግን እምብዛም አያከብሩንም፤ ያልተለወጠ ሁኔታ ስላለው አደጋ እንድንነግራቸው ያዘዝኸንን ነገርናቸው፤ እነርሱ ግን አያምኑንም፤ ‹ለክፉዎች ሰላም የላቸውም› ብለህ በጽኑ እንደ ተናገርህ ነገርናቸው (ኢሳይያስ 48:22 እና 57:21)፤ ከሁሉም የከፉት ግን ክፉዎች መሆናቸውን በጭንቅ ያምናሉ፤ ‹እንደ ሥጋ ፈቃድ ብትኖሩ ትሞቱ ዘንድ› (ሮሜ 8:13) ያልህበትን ቃልህን አሳየናቸው፤ እነርሱ ግን ቃልህን ሳያምኑ በአንተ እንደሚያምኑ፣ ለቃልህ እምነት ሳይሰጡ በአንተ እንደሚታመኑ፣ የቃልህ ማስፈራሪያዎች ሐሰት እንደ ሆኑ ተስፋ ሲያደርጉም ይህን በእግዚአብሔር ተስፋ ማድረግ ብለው እንደሚጠሩት ይናገራሉ፤ ክፉ ሰው በሞተ ጊዜ ተስፋው ሁሉ እንደሚጠፋ የተናገርህበትን ብናሳያቸውም፣ ከአታላይ ተስፋቸው ልናግባባቸው አንችልም (ምሳሌ 11:7)። — ኃጢአት ምን ያህል ወራዳና ጥቅም የሌለው ነገር እንደ ሆነ እንነግራቸዋለን፤ እነርሱ ግን ይወድዱታል፤ ስለዚህ አይተዉትም። — ይህን ደስታ ምን ያህል ውድ በሆነ ዋጋ እንደሚገዙት፣ በዘላለማዊ ሥቃይም እንደሚከፍሉለት እንነግራቸዋለን፤ እነርሱ ግን ራሳቸውን ይባርካሉ፤ አያምኑምም፤ ይልቁንም አብዛኞቹ እንደሚያደርጉት ያደርጋሉ፤ እግዚአብሔርም መሐሪ ስለ ሆነ እርሱን አያምኑም፤ የመጣው ቢመጣ ነፍሳቸውን አደጋ ላይ ይጥላሉ። ጌታ እነርሱን ለመቀበል ምን ያህል ዝግጁ እንደ ሆነ እንነግራቸዋለን፤ ይህም ንስሐቸውን እንዲያዘገዩና በኃጢአታቸው ይበልጥ እንዲደፍሩ ብቻ ያደርጋቸዋል። — አንዳንዶቹ ንስሐ ለመግባት እንዳሰቡ ይናገራሉ፤ ሆኖም አሁንም ያው ናቸው፤ አንዳንዶቹም ከኃጢአታቸው ሳይለወጡ አስቀድመው ንስሐ እንደ ገቡ ይናገራሉ። እንመክራቸዋለን፣ እንማጸናቸዋለን፣ እርዳታችንን እናቀርብላቸዋለን፤ ነገር ግን ልናሸንፋቸው አንችልም፤ ሰካራሞች የነበሩት አሁንም ሰካራሞች ናቸው፤ ተድላ ወዳዶችና ሥጋቸውን የሚያስደስቱ ጐስቋሎች የነበሩትም አሁንም እንዲሁ ናቸው፤ ዓለማውያን የነበሩት አሁንም ዓለማውያን ናቸው፤ አላዋቂዎች፣ ትዕቢተኞችና በራሳቸው ትምክሕተኞች የነበሩትም አሁንም እንዲሁ ናቸው። — ከእነርሱ ኃጢአታቸውን የሚያዩና የሚናዘዙ ጥቂቶች ናቸው፤ የሚተዉትማ ከዚያም ያነሱ ናቸው፤ ይልቁንም በተለወጠና ባልተለወጠ ኃጢአተኛ መካከል ልዩነት የሌለ ይመስል፣ ሰው ሁሉ ኃጢአተኛ ነው ብለው ራሳቸውን ያጽናናሉ። አንዳንዶቹ ልናስተምራቸው ፈቃደኞች ስንሆን ወደ እኛ አይቀርቡም፤ በቂ እውቀት እንዳላቸውና ትምህርታችን እንደማያስፈልጋቸው ያስባሉ፤ አንዳንዶቹ ይሰሙናል፣ ደስ ያላቸውንም ያደርጋሉ፤ አብዛኞቹ ደግሞ ሊሰማቸው እንደማይችል እንደ ሞቱ ሰዎች ናቸው፤ ስለዚህ ዘላለማዊ ውጤት ስላላቸው ጉዳዮች ስንነግራቸው አንዲት ቃል እንኳ ወደ ልባቸው ልናስገባ አንችልም። ብንታዘዛቸውና እጅግ እልከኛ የሆኑትን የክፉዎች ልጆች በማጥመቅ፣ የጌታን እራት በመስጠትና፣ ምንም ያህል የእግዚአብሔርን ቃል የሚቃረን ቢሆን የሚፈልጉትን ሁሉ በማድረግ ደስ ባናሰኛቸው ይጠሉናል፣ ይሳደቡብናልም፤ ኃጢአታቸውን እንዲናዘዙና እንዲተዉ፣ ነፍሳቸውንም እንዲያድኑ ብቻ ብንለምናቸው ግን አያደርጉትም። — ብቻ ቢመለሱ ከእግዚአብሔር ሥርዓቶች አንዱንም — ለልጆቻቸው ጥምቀትንም ሆነ ለራሳቸው የጌታን እራት — እንደማንከለክላቸው እንነግራቸዋለን፤ እነርሱ ግን አይሰሙንም። እነርሱን ደስ ለማሰኘት እግዚአብሔርን እንድንተላለፍና የገዛ ነፍሳችንን እንድንኰንን ይፈልጋሉ፤ እነርሱ ግን እግዚአብሔርን ደስ ለማሰኘት ተመልሰው የገዛ ነፍሳቸውን አያድኑም። — በገዛ ዓይናቸው ከአስተማሪዎቻቸው ሁሉ ይልቅ ጥበበኞች ናቸው፤ በገዛ መንገዳቸው ይቈጣሉ፤ ይተማመናሉም፤ ምንም ያህል ብንመኝ ልንለውጣቸው አንችልም። ጌታ ሆይ፣ የጐስቋሎች ጎረቤቶቻችን ሁኔታ ይህ ነው፤ ልንረዳውም አንችልም፤ ወደ ሲኦል ሊወድቁ ተዘጋጅተው እናያቸዋለን፤ ልንረዳውም አንችልም፤ ያለ ግብዝነት ቢመለሱ ሊድኑ እንደሚችሉ እናውቃለን፤ ልናግባባቸው ግን አንችልም፤ በጕልበታችን ተንበርክከን ብንለምናቸው እንኳ ወደዚያ ልናግባባቸው አንችልም፤ በእንባ ብንለምናቸው እንኳ ልናግባባቸው አንችልም፤ ከዚህ በላይ ምን ማድረግ እንችላለን?»

ብዙ ምስኪን አገልጋዮች ለማሰማት የሚገደዱት ስውር ማማረርና ልቅሶ እነዚህ ናቸው። ታዲያ እርሱ በዚህ ደስ የሚሰኝ ይመስላችኋልን? በኃጢአት ስትቀጥሉ እያየ ሊያስቆማችሁ አለመቻሉ ደስታ ይሰጠዋልን? እንዲህ ጐስቋሎች ሆናችሁ እያየ ጕስቍልናችሁ እንዲሰማችሁ እንኳ ማድረግ አለመቻሉ፣ ከሲኦል አንዲት ሰዓት እንኳ ርቃችሁ እንደምትቆዩ እርግጠኞች ሳትሆኑ ስትፈነጥዙ ማየቱ ደስታ ይሰጠዋልን? ስለማትመለሱ ለዘላለም የምትቀበሉትን ማሰቡስ? በገዛ ፈቃዳችሁ የምትንቁትንና የምትጥሉትን ዘላለማዊ የክብር ሕይወት ማሰቡስ? ከዚህ የበለጠ ምን የሚያሳዝን ነገር ወደ ልባቸው ልታመጡ ትችላላችሁ? ከዚህስ በላይ ልታሳዝኗቸው እንዴት ትችላላችሁ?

እንግዲያስ በኃጢአታችሁና በሞታችሁ ደስ የምታሰኙት ማንን ነው? አስተዋዮች የሆኑትን እግዚአብሔርን የሚፈሩ ወዳጆቻችሁን አይደለም። ወዮ፣ ጕስቍልናችሁን ማየት የነፍሳቸው ኀዘን ነው፤ ስለዚህ ጥቂት ምስጋና እንኳ በማትሰጧቸው ጊዜ፣ ለራሳችሁም የምታለቅሱበት ልብ በሌላችሁ ጊዜ፣ ብዙ ጊዜ ያለቅሱላችኋል።

እንግዲያስ በኃጢአታችሁ ደስ የሚሰኘው ማን ነው? በጥምቀታችሁ የካዳችኋቸውና አሁን በሐሰት ወደ ማገልገል የተመለሳችሁላቸው ሦስቱ ታላላቅ የእግዚአብሔር ጠላቶች ብቻ ናቸው።

1. በእርግጥ ዲያብሎስ በኃጢአታችሁና በሞታችሁ ደስ ይሰኛል፤ የፈተናዎቹ ሁሉ ፍጻሜ ይኸው ነውና። ለዚህ ቀንና ሌሊት ይተጋል፤ በኃጢአት ከመቀጠል የበለጠ እርሱን ደስ የምታሰኙበት ነገር ልታስቡ አትችሉም፤ ወደ መጠጥ ቤት ወይም ወደ ሌላ ኃጢአት ስትሄድ ሲያይህ፣ ስትራገም ወይም በከንቱ ስትምል ወይም ስትሳደብ ሲሰማህ ምንኛ ደስ ይለዋል! ከኃጢአትህ ሊያወጣህና ሊያድንህ የሚረዳውን አገልጋይ ስትሰድብ ሲሰማህ ምንኛ ደስ ይለዋል! እነዚህ ደስታዎቹ ናቸው።

2. ክፉዎችም በዚህ ደስ ይሰኛሉ፤ ከተፈጥሮአቸው ጋር ይስማማልና።

3. ነገር ግን ይህ ሁሉ ቢሆንም፣ ዲያብሎስን ደስ ባሰኛችሁት ጊዜ እንኳ ልታስደስቱት ያሰባችሁት እርሱን እንዳልሆነ አውቃለሁ፤ ልታስደስቱት ያሰባችሁት ከጠላቶች ሁሉ እጅግ ታላቁንና አደገኛውን የገዛ ሥጋችሁን ነው። መሞላቀቅ የሚፈልገው፣ በምግብ፣ በመጠጥና በልብስ ደስ መሰኘት የሚፈልገው፣ በባልንጀሮቹ ደስ መሰኘት፣ በዓለም ዘንድ በምስጋናና በክብር ደስ መሰኘት፣ በጨዋታ፣ በምኞትና በሥራ ፈትነት ደስ መሰኘት የሚፈልገው ሥጋ ነው፤ ሁሉን የሚውጥ ገደል ይኸው ነው። የምታገለግሉት አምላክ ይኸው ነው፤ መጽሐፍ ቅዱስ ስለ እንደነዚህ ያሉት፦ «ሆዳቸው አምላካቸው ነው» ይላልና (ፊልጵስዩስ 3:18)።

ነገር ግን እለምናችኋለሁ፣ ጥቂት ቆም ብላችሁ ጉዳዩን አስቡበት።

1. ጥያቄ፦ ሥጋችሁ ከፈጣሪያችሁ አስቀድሞ ደስ ሊሰኝ ይገባዋልን? እንስሳዊ ፍላጎቶቻችሁን ወይም ሥጋዊ ምኞቶቻችሁን ደስ ለማሰኘት ብላችሁ ጌታን፣ አስተማሪዎቻችሁንና እግዚአብሔርን የሚፈሩ ወዳጆቻችሁን ታስከፋላችሁን? እግዚአብሔር የሥጋችሁ ገዢ ሊሆን አይገባውምን? እርሱ ካልገዛው አያድነውም፤ እንዲያድነው በምክንያታዊነት ልትጠብቁ አትችሉም።

2. ጥያቄ፦ ሥጋችሁ በኃጢአታችሁ ደስ ይሰኛል፤ ሕሊናችሁስ ደስ ይሰኛልን? አንዳንድ ጊዜ በውስጣችሁ እያጕረመረመ ሁሉ ደኅና እንዳልሆነ፣ ሁኔታችሁም እንደምታስቡት አስተማማኝ እንዳልሆነ አይነግራችሁምን? ነፍሳችሁና ሕሊናችሁስ ከሚበሰብሰው ሥጋችሁ አስቀድመው ደስ ሊሰኙ አይገባቸውምን?

3. ጥያቄ፦ ነገር ግን ሥጋችሁ ለራሱም የሚያስከፋውን እያዘጋጀ አይደለምን? ማጥመጃውን ይወድዳል፤ መንጠቆውንስ ይወድዳልን? ብርቱ መጠጥንና ጣፋጭ ጕርሻን ይወድዳል፤ ምቾቱን፣ ጨዋታውንና ፈንጠዝያውን ይወድዳል፤ ባለ ጠጋ መሆንን፣ በሰዎች መመስገንንና በዓለም ውስጥ ታዋቂ መሆንን ይወድዳል፤ የእግዚአብሔርን እርግማን ግን ይወድዳልን? በፍርድ ወንበሩ ፊት እየተንቀጠቀጠ መቆምንና በዘላለም እሳት መፈረድን ይወድዳልን? ከአጋንንት ጋር ለዘላለም መሠቃየትን ይወድዳልን? — ሁሉንም አንድ ላይ ውሰዱ፤ ኃጢአትንና ሲኦልን ለመለያየት ከእምነትና ከእውነተኛ መለወጥ በቀር መንገድ የለምና፤ አንዱን ብትይዙ ሌላውን ማግኘት ግድ ነው። ሞትና ሲኦል ደስ የሚያሰኟችሁ ከሆኑ በኃጢአት ብትቀጥሉ አያስደንቅም፤ ደስ የማያሰኟችሁ ከሆኑ ግን (እንደማያሰኟችሁም እርግጠኛ ነኝ)፣ ኃጢአት ምንም ያህል ደስ የሚያሰኝ ቢሆን የዘላለምን ሕይወት ማጣት ይገባዋልን? ጥቂት መጠጥ ወይም ምግብ ወይም ምቾት፣ የኃጢአተኞች መልካም ቃል፣ የዚህ ዓለም ባለጠግነትስ ከሰማይ ደስታ በላይ ሊከበሩ ይገባቸዋልን? ወይስ የዘላለምን እሳት ሥቃይ ያህል ዋጋ አላቸውን?

ከዚህ ወደ ፊት ከመሄዳችሁ በፊት፣ የማሰብ ችሎታ ያለውና የሚያድናት ወይም የሚያጣት ነፍስ እንዳለችው የሚያምን ሰው ሁሉ እነዚህን ጥያቄዎች ሊያስብባቸው ይገባል።

እንግዲህ ጌታ እዚህ በሞታችሁ ደስ እንደማይሰኝ፣ ይልቁንም ተመልሳችሁ በሕይወት እንድትኖሩ እንደሚወድድ ይምላል፤ ከመመለስ ይልቅ ቀጥላችሁ መሞትን ብትመርጡ ግን፣ ያደረጋችሁት እግዚአብሔርን ደስ ለማሰኘት እንዳልነበረ አስታውሱ፤ ዓለምንና ራሳችሁን ደስ ለማሰኘት ነበር። ሰዎች ራሳቸውን ደስ ለማሰኘት ራሳቸውን ቢኰንኑ፣ ለተድላ ብለው ወደማያልቅ ሥቃይ ቢሮጡ፣ ሊመልሷቸው የሚፈልጉትን እግዚአብሔርንም ሆነ ሰውን የሚሰሙበት ማስተዋል፣ ልብና ጸጋ ባይኖራቸው፣ ምን መፍትሔ አለ? በዚህ የሚያገኙትን መቀበል አለባቸው፤ ጊዜው ካለፈ በኋላም በሌላ ዓይነት ይጸጸቱበታል! በትግበራው ከዚህ በላይ ከመቀጠሌ በፊት ወደሚቀጥለው አስተምህሮ እመጣለሁ፤ እርሱ ለዚህ የበለጠ ሙሉ መሠረት ይሰጠኛልና።

ትምህርት 5፦ እግዚአብሔር ለኃጢአተኞች መለወጥ እጅግ ከመጓጓቱ የተነሣ ትእዛዛቱንና ምክሮቹን በብርቱ ጽናት ይደጋግማል፦ «ተመለሱ፥ ተመለሱ፤ ስለ ምን ትሞታላችሁ?»

ይህ አስተምህሮ፣ እንደ ምክር ዓይነት ተግባራዊ ትምህርት፣ የቀደሙት አስተምህሮዎች ትግበራ ነው፤ እኔም በዚሁ መሠረት አቀርበዋለሁ።

ያልተለወጠ ኃጢአተኛ እነዚህን የእግዚአብሔር ብርቱ ቃሎች የሚሰማ አለን? በዚህ ጉባኤ ውስጥ ለመንፈስ ቅዱስ የሚያድስና የሚቀድስ ሥራ ገና እንግዳ የሆነ ወንድ ወይም ሴት አለን? ከአብዛኞቹ ጋር እንዲህ ባይሆን፣ የተባረከ ጉባኤ ነው። እንግዲያስ የፈጣሪያችሁን ድምፅ ስሙ፤ ሳታዘገዩም በክርስቶስ በኩል ወደ እርሱ ተመለሱ። የእግዚአብሔርን ፈቃድ ልታውቁ ትፈልጋላችሁን? ፈቃዱ ይህ ነው፦ አሁኑኑ እንድትመለሱ። ሕያው እግዚአብሔር ለፍጥረታቱ እንዲህ ያለ አጣዳፊ መልእክት ሲልክ እነርሱ አይታዘዙምን? እንግዲያስ እንደ ሥጋ የምትኖሩ ሁሉ ስሙ፤ እስትንፋሳችሁንና ሕልውናችሁን የሰጣችሁ ጌታ ከሰማይ መልእክት ልኮላችኋል፤ መልእክቱም ይህ ነው፦ «ተመለሱ፥ ተመለሱ፤ ስለ ምን ትሞታላችሁ?» የሚሰማ ጆሮ ያለው ይስማ። የዘላለሙ ግርማ ድምፅ ቸል ይባላልን? በአስፈሪ ሁኔታ ብቻ ቢያንጐደጕድ ትፈራለህ። ይህ ቃል ግን የዘላለም ሕይወትህን ወይም ሞትህን ይመለከታል። ትእዛዝም ምክርም ነው። እንዲህ እንዳለህ ያህል ነው፦ «ለእኔ ለፈጣሪህና ለቤዛህ ባለብህ የታማኝነት ግዴታ፣ ሥጋን፣ ዓለምንና ዲያብሎስን እንድትክድ፣ በሕይወትም እንድትኖር ወደ እኔ እንድትመለስ አዝዝሃለሁ። የፈጠረህን የምትወድድ ወይም የምትፈራ ከሆንህ፣ የገዛ ሕይወትህን፣ የዘላለም ሕይወትህን እንኳ የምትወድድ ከሆንህ፣ ራሴን ዝቅ አድርጌ እማጸንሃለሁ፦ ተመለስና በሕይወት ኑር፤ ከዘላለም ጕስቍልና ልታመልጥ የምትፈልግ ከሆንህ፣ ‹ተመለስ፥ ተመለስ፤ ስለ ምን ትሞታለህ?›» በሰው ውስጥ፣ በምክንያታዊ ፍጥረት ውስጥ እንዲህ ያለውን መልእክት፣ እንዲህ ያለውን ትእዛዝ፣ እንዲህ ያለውን ምክር አንድ ጊዜ እንኳ እንቢ ሊል የሚችል ልብ አለን? እንግዲያስ የሰው ልብ እንዴት ያለ ነገር ነው!

እንግዲያስ ራሳችሁን የምትወድዱ ሁሉ፣ ለገዛ መዳናችሁም ግድ ያላችሁ ሁሉ ስሙ፦ — ወደ ሰው ጆሮ ከተላከው መልእክት ሁሉ እጅግ የሚያስደስተው ይኸው ነው፦ «ተመለሱ፥ ተመለሱ፤ ስለ ምን ትሞታላችሁ?» ገና በተስፋ መቍረጥ ውስጥ አልተዘጋችሁም። ምሕረት ይኸው ቀርቦላችኋል፤ ተመለሱ፣ ታገኙትማላችሁ። ይህን የምሥራች እንዴት ባለ ደስተኛ ልብ ልትቀበሉት ይገባችኋል! ይህን ስትሰሙ የመጀመሪያ ጊዜ እንዳልሆነ አውቃለሁ፤ ነገር ግን እንዴት አከበራችሁት? አሁንስ እንዴት ታከብሩታላችሁ? እናንተ አላዋቂዎችና ግድየለሾች ኃጢአተኞች ሁሉ፣ የጌታን ቃል ስሙ! እናንተ ዓለማውያን፣ ሥጋችሁን የምታስደስቱ ተድላ ወዳዶች፤ እናንተ ሆዳሞች፣ ሰካራሞች፣ ሴሰኞችና በከንቱ የምትምሉ፤ እናንተ ተሳዳቢዎችና ሐሜተኞች፣ ስም አጥፊዎችና ውሸታሞች ሁሉ ስሙ፦ «ተመለሱ፥ ተመለሱ፤ ስለ ምን ትሞታላችሁ?»

የእግዚአብሔር ፍቅር የሌላችሁ፣ ልባችሁ ወደ እርሱ ያልሆነ፣ በክብር ተስፋም ያልተያዘ፣ ይልቁንም ከሰማይ ደስታ ይልቅ ምድራዊ ብልጽግናችሁንና ተድላችሁን አብልጣችሁ የምትመለከቱ ሁሉ ስሙ፤ እንደ ትርፍ ጊዜ ጉዳይ ብቻ ጥቂት ሃይማኖተኞች የሆናችሁ፣ ሥጋችሁ ሊተርፈው ከሚችለው በላይ ለእግዚአብሔር የማትሰጡ፣ ሥጋዊ ራሳችሁን ያልካዳችሁ፣ በነፍሳችሁ ግምትና በጸና ውሳኔ ያላችሁን ሁሉ ለክርስቶስ ያልተዋችሁ፣ ይልቁንም ክርስቶስ ቢጠይቃችሁ ለእርሱ ልትተዉት የማትችሉት፣ ከመተው ይልቅ ቍጣውን መጋፈጥ የምትመርጡበት፣ እጅግ የምትሳሱለት አንድ ነገር በዓለም ውስጥ ያላችሁ ሁሉ፦ «ተመለሱ፥ ተመለሱ፤ ስለ ምን ትሞታላችሁ?»

ከዚህ በፊት ሰምታችሁት ወይም አስተውላችሁት የማታውቁ ብትሆኑ፣ ብቻ ብትመለሱ በሕይወት ልትኖሩ እንደምትችሉ፣ ባትመለሱ ግን በእርግጥ እንደምትሞቱ ዛሬ ከእግዚአብሔር ቃል እንደ ተነገራችሁ አስታውሱ።

ጌቶች ሆይ፣ አሁን ምን ታደርጋላችሁ? ውሳኔያችሁ ምንድር ነው? ትመለሳላችሁ ወይስ አትመለሱም? ከእንግዲህ በሁለት አሳብ አታንክሱ፤ እግዚአብሔር አምላክ ቢሆን ተከተሉት፤ ሥጋችሁ አምላክ ቢሆን ግን እርሱን ማገልገላችሁን ቀጥሉ። ሰማይ ከምድርና ከሥጋዊ ተድላ የሚሻል ከሆነ፣ እንግዲያስ ኑ፣ የሚበልጠውንም አገር ፈልጉ፤ «ብልም ዝገትም በማያጠፉት ሌቦችም ቆፍረው በማይሠርቁት ዘንድ ለእናንተ በሰማይ መዝገብ ሰብስቡ፤ በመጨረሻም የማይናወጥን መንግሥት ለመፈለግ በሙሉ ኃይላችሁ ንቁ» (ዕብራውያን 12:28)፤ ሕይወታችሁንም ለከፍተኛ ዓላማ አውሉ፤ የጭንቀታችሁንና የድካማችሁን ፈሳሽ ቀድሞ ካደረጋችሁት ወደ ሌላ አቅጣጫ መልሱ። ምድር ግን ከሰማይ የምትሻል ከሆነች፣ ወይም የበለጠ የምታደርግላችሁ ወይም ረዘም ላለ ጊዜ የምትቆይላችሁ ከሆነች፣ እንግዲያስ ያዟት፣ የቻላችሁትንም ያህል ተጠቀሙባት፣ መከተላችሁንም ቀጥሉ። ምን እንደምታደርጉ ወስናችኋልን? ካልወሰናችሁ፣ ምክንያት እንድትወስኑ ያደርጋችሁ እንደ ሆነ ለማየት ልብን የሚነኩ ጥቂት ተጨማሪ ነጥቦችን በፊታችሁ አኖራለሁ።

በመጀመሪያ «ምሕረት ለመዳናችሁ ምን ዝግጅት እንዳደረገ» አስቡ፤ ከዚህ ሁሉ በኋላ ማንም ሰው ቢኰነን ምንኛ የሚያሳዝን እንደ ሆነም አስቡ። የሚንበለበለው ሰይፍ በመንገድ ላይ የነበረበት፣ ወደ እግዚአብሔር ለመመለስ ምንም ያህል ፈቃደኛ ብትሆን የእግዚአብሔር ሕግ እርግማን ወደ ኋላ የሚመልስህ ጊዜ ነበር፤ አንተና በዓለም ያሉህ ወዳጆችህ ሁሉ፣ ምንም ያህል ብታለቅስባቸውና ብታሻሽላቸው፣ ላለፉት ኃጢአቶችህ ይቅርታ ከቶ ሊያስገኙልህ የማይችሉበት ጊዜ ነበር። ክርስቶስ ግን ይህን እንቅፋት በደሙ ቤዛነት አስወግዶታል። እግዚአብሔር ስለ ሕጉ መጣስ ካሳ ስላልተከፈለው ፈጽሞ ያልታረቀበት ጊዜ ነበር፤ አሁን ግን የነጻ የምሕረት አዋጅና ክርስቶስንና ሕይወትን የሚሰጥ የነጻ ስጦታ ሰነድ እስኪያደርግልህ ድረስ ካሳው ተከፍሎት ታርቋል፤ ያንንም ያቀርብልሃል፤ እንድትቀበለውም ይማጸንሃል፤ ብትፈቅድም የአንተ ሊሆን ይችላል። «እግዚአብሔር በክርስቶስ ሆኖ ዓለሙን ከራሱ ጋር ያስታርቅ ነበርና፥ … በእኛም የማስታረቅ ቃል አኖረ።» (2ኛ ቆሮንቶስ 5:18-19)። ኃጢአተኞች ሆይ፣ እኛም ይህን መልእክት ከጌታ እንደ ሆነ ለሁላችሁ እንድናደርስ ታዝዘናል፦ «አሁን ተዘጋጅቶአልና ኑ እንዲላቸው ባሪያውን ላከ።» (ሉቃስ 14:17)። ሁሉ ነገር ተዘጋጅቶ እናንተ አልተዘጋጃችሁምን? እግዚአብሔር ሊቀበላችሁና በእርሱ ላይ ያደረጋችሁትን ሁሉ ይቅር ሊላችሁ ዝግጁ ነው፤ ብቻ ብትመጡ። ምንም ያህል ረጅም ጊዜ ኃጢአት ብትሠሩ፣ ምንም ያህል በገዛ ፈቃዳችሁ ኃጢአት ብትሠሩ፣ ብቻ ብትመጡ ሁሉን ወደ ኋላው ሊጥል ዝግጁ ነው። አባካኞች ሆናችሁ ከእግዚአብሔር ብትኰበልሉና ይህን ያህል ረጅም ጊዜ ብትቆዩም፣ ብቻ ብትመለሱ ሊገናኛችሁ፣ በክንዱ ሊያቅፋችሁና በመለወጣችሁ ደስ ሊሰኝ ዝግጁ ነው። — ምድራዊው ዓለማዊና እንደ እሪያ የሆነው ሰካራም እንኳ ብቻ ቢመጡ እግዚአብሔር እንኳን ደኅና መጣችሁ ሊላቸው ዝግጁ ሆኖ ያገኙታል። ይህ ልብህን በውስጥህ አይመልሰውምን? — ኃጢአተኛ ሆይ፣ በውስጥህ የድንጋይ ሳይሆን የሥጋ ልብ ካለህ፣ ይህ ሊያቀልጠው የሚገባ ይመስለኛል። ያቃለልኸውና ይህን ያህል ረጅም ጊዜ የረሳኸው የሰማይ ወሰን የሌለው ግርማ መመለስህን ይጠብቃልን? አንተንስ ሊቀበል ዝግጁ ይሆናልን? በማናቸውም ጊዜ በኵነኔህ ፍትሑን ሊያከብር የሚችለው እርሱ በመለወጥህ ደስ ይሰኛልን? ይህስ ልብህን በውስጥህ አያቀልጠውምን? አንተስ ገና ወደ ውስጥ ለመግባት ዝግጁ አይደለህምን? እግዚአብሔር ሊጋብዝህና እንኳን ደኅና መጣህ ሊልህ ያለውን ያህል ምክንያት አንተስ ለመምጣት ዝግጁ ለመሆን የለህምን?

ይህ ብቻ አይደለም፤ ክርስቶስ በመስቀል ላይ ድርሻውን ፈጽሟል፤ በእርሱ ምክንያት ብትመጣ እንኳን ደኅና መጣህ እንድትባል ወደ አብ መንገድ አዘጋጅቶልሃል። አንተ ግን ገና ዝግጁ አይደለህምን?

ይቅርታ አስቀድሞ በወንጌል በግልጽ ተሰጥቶሃል፣ ቀርቦልሃልም። አንተ ግን ገና ዝግጁ አይደለህምን?

የወንጌል አገልጋዮች ሊረዱህና ሊያስተምሩህ ዝግጁ ናቸው፤ ሊጸልዩልህና በቅዱሱ ምሥጢር አገልግሎት ይቅርታህን ሊያትሙልህ ዝግጁ ናቸው፤ አንተ ግን ገና ዝግጁ አይደለህምን?

በዙሪያህ ያሉ እግዚአብሔርን የሚፈሩ ሁሉ በመለወጥህ ደስ ሊሰኙ፣ ወደ ቅዱሳን ኅብረት ሊቀበሉህ፣ የኅብረትንም ቀኝ እጅ ሊሰጡህ ዝግጁ ናቸው፤ ከማኅበራቸው ተወግደህ የነበርህ ብትሆን እንኳ፤ በኑዛዜህና በመሻሻልህ በተገለጠላቸው ጊዜ እግዚአብሔር ይቅር ባለበት ይቅር ከማለት ወደ ኋላ ለማለት አይደፍሩም፤ እግዚአብሔር በእነርሱ እንደማይነቅፍህ ስለሚያውቁ በቀድሞ ኃጢአቶችህ እንኳ ሊያሸማቅቁህ አይደፍሩም። ምንም ያህል አሳፋሪ ሆነህ ብትኖር፣ ብቻ ከልብህ ብትለወጥና ወደ ውስጥ ብትገባ፣ ዓለም በዚህ ላይ የፈለገውን ቢናገር አይጥሉህም። እነዚህ ሁሉ ሊቀበሉህ ዝግጁ ሆነው አንተ ግን ወደ ውስጥ ለመግባት ገና ዝግጁ አይደለህምን?

አዎን፣ ሰማይ ራሱ ዝግጁ ነው፤ ምንም እንኳ ወራዳ እንስሳ የመሰልህ ብትሆንም ጌታ ወደ ቅዱሳኑ ክብር ይቀበልሃል፤ ብቻ ብትነጻ በዙፋኑ ፊት ስፍራ ልታገኝ ትችላለህ፤ ያለ ግብዝነት ብቻ ብትገባ መላእክቱ ነፍስህን ወደ ደስታው ስፍራ ሊያጅቧት ዝግጁ ይሆናሉ። እግዚአብሔር ዝግጁ፣ የክርስቶስ መሥዋዕት ዝግጁ፣ የተስፋው ቃል ዝግጁ፣ ይቅርታውም ዝግጁ ሆኖ ሳለ፣ — አገልጋዮች ዝግጁ፣ የእግዚአብሔር ሕዝብ ዝግጁ፣ ሰማይ ራሱ ዝግጁ፣ መላእክትም ዝግጁ ሆነው፣ እነዚህ ሁሉ መለወጥህን ብቻ እየጠበቁ ሳሉ፣ አንተ ግን ገና ዝግጁ አይደለህምን? ምን! ይህን ያህል ረጅም ጊዜ ሞተህ ከኖርህ በኋላ ለመኖር ዝግጁ አይደለህምን? ስለ አባካኙ ልጅ «ወደ ልቡም ተመልሶ» እንደ ተባለ (ሉቃስ 15:17)፣ ይህን ያህል ረጅም ጊዜ ከልብህ ወጥተህ ከኖርህ በኋላ ወደ ትክክለኛው ማስተዋልህ ለመመለስ ዝግጁ አይደለህምን? ልትኰነን ዝግጁ ሆነህ ሳለ ለመዳን ዝግጁ አይደለህምን? — ልትሰጥምና ወደ ኵነኔ ልትዘቅጥ ዝግጁ ሆነህ ሳለ፣ ሊያድንህ የሚፈልገውን ክርስቶስን ለመያዝ ዝግጁ አይደለህምን? መድኃኒት በሌለው ሁኔታ ወደ ሲኦል ልትጣል ዝግጁ ሆነህ ሳለ፣ ከእርሱ ለመዳን ዝግጁ አይደለህምን? ወዮ ሰውዬ! የምታደርገውን ታውቃለህን? ሳትለወጥ ብትሞት ስለ ኵነኔህ ምንም ጥርጥር የለም፤ አንዲት ሰዓት እንኳ እንደምትኖር እርግጠኛ አይደለህም፤ ሆኖም ለመመለስና ወደ ውስጥ ለመግባት ገና ዝግጁ አይደለህምን? አንተ ጐስቋላ! ሥጋንና ዲያብሎስን በቂ ጊዜ አላገለገልህምን? ገና ኃጢአት አልበቃህምን? ለአንተ ይህን ያህል መልካም ነውን? ወይስ ይህን ያህል ይጠቅምሃልን? — ገና የበለጠ እንድትፈልገው ምን እንደ ሆነ ታውቃለህን? ይህን ያህል ጥሪዎች፣ ይህን ያህል ምሕረቶች፣ ይህን ያህል ዱላዎችና ይህን ያህል ምሳሌዎች አግኝተሃልን? ይህን ያህል ሰዎች በመቃብር ሲቀበሩ አይተህ ኃጢአቶችህን ለመተውና ወደ ክርስቶስ ለመምጣት ገና ዝግጁ አይደለህምን? ምን! ከብዙ ወቀሳዎችና የሕሊና ቍርጠቶች በኋላ፣ ከብዙ ዕቅዶችና ቃል ኪዳኖች በኋላ፣ ተመልሰህ በሕይወት ለመኖር ገና ዝግጁ አይደለህምን? — ምነው ዓይኖችህና ልብህ ተከፍተው አሁን ምን ያህል መልካም ግብዣ እንደ ቀረበልህ ባወቅህ! ሁሉ ነገር ተዘጋጅቶአልና እንድትመጡ ልንጠራችሁ የተላክንበት መልእክት እንዴት ያለ አስደሳች መልእክት እንደ ሆነም ባወቅህ!

2. ተመልሰህ በሕይወት እንድትኖር ምን ዓይነት ጥሪዎች እንዳሉህም አስብ። ምን ያህል ብዙ፣ ምን ያህል ከፍ ያሉ፣ ምን ያህል አጣዳፊ፣ ምን ያህል የሚያስፈሩ፣ ደግሞም ምን ያህል የሚያበረታቱና የሚያስደስቱ ጥሪዎች ናቸው!

ዋናው ጋባዥ እግዚአብሔር ራሱ ነውና። ሰማይንና ምድርን የሚያዝዘው እርሱ እንድትመለስ፣ ያውም አሁኑኑ ሳታዘገይ እንድትመለስ ያዝዝሃል። ፀሐይ መንገዷን እንድትሮጥና በየማለዳው በአንተ ላይ እንድትወጣ ያዝዛታል፤ እርሷም ይህን ያህል የከበረች ፍጥረት ሆና፣ ከምድር ሁሉ በብዙ እጥፍ የምትበልጥ ሆና ሳለች፣ ትታዘዘዋለች፤ ከተወሰነላትም ጊዜ አንዲት ደቂቃ እንኳ አታጓድልም። የሰማይን ፕላኔቶችና ምሕዋሮች ሁሉ ያዝዛል፤ እነርሱም ይታዘዛሉ። — ባሕሩ እንዲቀንስና እንዲሞላ፣ ፍጥረትም ሁሉ መንገዱን እንዲጠብቅ ያዝዛል፤ ሁሉም ይታዘዙታል። የሰማይ መላእክት በምድር ላይ እንደ እኛ ላሉ ተራ ትሎች እንዲያገለግሉ ሲልካቸው ፈቃዱን ይፈጽማሉ (ዕብራውያን 1:14)። — ሆኖም ኃጢአተኛን ብቻ እንዲመለስ ቢያዝዘው አይታዘዘውም፤ ራሱን ብቻ ከእግዚአብሔር ይልቅ ጥበበኛ አድርጎ ያስባል፤ ይሟገታል፤ ለኃጢአት ጉዳይ ይከራከራል፤ አይታዘዝምም። ሁሉን ቻዩ ጌታ ቃሉን ቢናገር ሰማያትና በውስጣቸው ያለው ሁሉ ይታዘዙታል፤ ሰካራምን ከመጠጥ ቤት ብቻ ቢጠራው ግን አይታዘዝም፤ ወይም ዓለማዊና ሥጋዊ ኃጢአተኛን ራሱን እንዲክድ፣ ሥጋን እንዲገድልና ልቡን በሚሻል ርስት ላይ እንዲያደርግ ቢጠራው አይታዘዘውም።

በአንተ ውስጥ ምንም ፍቅር ቢኖር ድምፁን ታውቅና፦ «ኦ፣ ይህ የአባቴ ጥሪ ነው! እንዴት አልታዘዘውም ብዬ በልቤ እጨክናለሁ? ስለ ክርስቶስ በጎች ‹በጎቹም ድምፁን ያውቃሉና ይከተሉታል› ተብሎ ተጽፎአልና፤ እርሱም ‹የዘላለም ሕይወትን እሰጣቸዋለሁ› ብሎአል» ትል ነበር (ዮሐንስ 10:4)። በአንተ ውስጥ ቢያንስ መንፈሳዊ ሕይወትና ስሜት ቢኖር፦ «ይህ ጥሪ የእግዚአብሔር አስፈሪ ድምፅ ነው፤ ላለመታዘዝ ማን ይደፍራል?» ትል ነበር። — ነቢዩ በአሞጽ 3:8 እንዲህ ይላልና፦ «አንበሳ ጮኾአል፤ የማይፈራ ማን ነው?» እግዚአብሔር ልትቀልድበትና ልትጫወትበት ሰው አይደለም፤ ጳውሎስን በተለወጠ ጊዜ፦ «የመውጊያውን ብረት ብትቃወም ለአንተ ይብስብሃል» ያለውን አስታውስ (የሐዋርያት ሥራ 9:5)። ገና ሄደህ ቃሉን ትንቃለህን? መንፈሱን ትቃወማለህን? ጥሪውንስ ላለመስማት ጆሮህን ትደፍናለህን? በዚህ የከፋ የሚደርስበት ማን ነው? ማንን እንደምትተላለፍና ከማን ጋር እንደምትጣላ፣ የምታደርገውንስ ታውቃለህን? ከእሾህ ጋር መታገልና በባዶ እግርህ መርገጥ፣ በባዶ እጅህም መምታት፣ ወይም ራስህን ወደሚነድ እሳት ማስገባት ለአንተ እጅግ የሚሻልና የሚቀል ሥራ በሆነ ነበር። «አትሳቱ፤ እግዚአብሔር አይዘበትበትም።» (ገላትያ 6:7)። ሌላው ማንም ቢዘበትበት እግዚአብሔር አይዘበትበትም፤ ከሚነደው ቍጣው እሳት ጋር ከመጫወት ይልቅ በሣር ክዳን ቤታችሁ ላይ ካለ እሳት ጋር ብትጫወቱ ይሻላችኋል፤ «አምላካችን በእውነት የሚያጠፋ እሳት ነውና።» (ዕብራውያን 12:29)። ለእግዚአብሔር ምንኛ የማትመጥን ተፎካካሪ ነህ! «በሕያው እግዚአብሔር እጅ መውደቅ የሚያስፈራ ነው።» (ዕብራውያን 10:31)። ስለዚህ ከእርሱ ጋር መጣላት ወይም እርሱን መቃወም የሚያስፈራ ነገር ነው። ነፍሳችሁን የምትወድዱ ከሆናችሁ የምታደርጉትን ተጠንቀቁ። በቍጣ ከእናንተ ጋር መሟገት ቢጀምር ምን ትላላችሁ? አንድ ጊዜ በእጁ ቢይዛችሁ ምን ታደርጋላችሁ? አሁን ጸጋውን እንደምትቃወሙ ያን ጊዜ ፍርዱን ትቃወማላችሁን? ጌታ በኢሳይያስ 27:4, 6 እንዲህ ይላል፦ «ቍጣ በእኔ ዘንድ የለም»፤ ይኸውም ላጠፋችሁ ደስ አይለኝም፤ የማደርገውም ሳልወድድ ያህል ነው፤ ነገር ግን «ኵርንችትንና እሾህን በሰልፍ ማን ያቆምብኛል? በእነርሱ ላይ እዘምታለሁ፥ በአንድነትም አቃጥላቸዋለሁ። ወይም ኃይሌን ይያዝ፥ ከእኔም ጋር ሰላም ያድርግ፤ ከእኔም ጋር ሰላም ያደርጋል!» — ኵርንችትና ገለባ ከእሳት ጋር ጦርነት መግጠማቸው ያልተመጣጠነ ውጊያ ነው።

እንግዲህ ይህን ጥሪ እንድትሰሙና እንድትመለሱ ሊያነሣሣችሁ የሚገባውን፣ የሚጠራችሁ ማን እንደ ሆነ ታያላችሁ፤ እንዲሁም ይህን በምን መሣሪያዎች፣ ምን ያህል ጊዜና ምን ያህል አጥብቆ እንደሚያደርገው አስቡ።

1. የተባረከው የእግዚአብሔር መጽሐፍ እያንዳንዱ ገጽ ድምፅ እንዳለው ያህል ነው፤ እንዲህም ብሎ ይጠራሃል፦ ተመለስና በሕይወት ኑር፤ ተመለስ፣ አለዚያ ትሞታለህ! እርሱን ከፍተህ አንድ ገጽ ስታነብ ወይም አንድ ምዕራፍ ስትሰማ እግዚአብሔር እንድትመለስ እንደሚያዝዝህ እንዴት አታስተውልም?

2. የምትሰማው የእያንዳንዱ ስብከት ድምፅ ይኸው ነው፤ የሁሉ ዓላማና ግብ እንድትመለስ መጥራት፣ ማግባባትና መማጸን ካልሆነ ሌላ ምን ነው?

3. እነዚህኑ ቃሎች በስውር እየደጋገመ እንድትመለስ የሚያጣድፍህ የብዙ የመንፈስ እንቅስቃሴዎች ድምፅ ይኸው ነው።

4. አንዳንድ ጊዜ የገዛ ሕሊናህ ድምፅ ሳይሆን አይቀርም። ከአንተ ጋር ሁሉ ደኅና እንዳልሆነ አንዳንድ ጊዜ አትረዳምን? ሕሊናህስ አዲስ ሰው ልትሆንና አዲስ አካሄድ ልትይዝ እንደሚገባህ አይነግርህምን? እንድትመለስም ብዙ ጊዜ አይጠራህምን?

5. እግዚአብሔርን የሚፈሩ ሰዎች የጸጋ ምሳሌዎች ድምፅ ይኸው ነው። ሰማያዊ ሕይወት ሲኖሩና አንተ ደስ የምትሰኝበትን ኃጢአት ሲሸሹ ስታያቸው፣ ይህ በእውነት እንድትመለስ ይጠራሃል።

6. የእግዚአብሔር ሥራዎች ሁሉ ድምፅ ይኸው ነው። እነርሱም ታላቅነቱን፣ ጥበቡንና ቸርነቱን በማሳየት፣ እነርሱን እንድትመለከትና ፈጣሪን እንድታደንቅ በመጥራት ይህን ትምህርት የሚያስተምሩህ የእግዚአብሔር መጻሕፍት ናቸውና፤ መዝሙር 19:1-2፦ «ሰማያት የእግዚአብሔርን ክብር ይናገራሉ፤ ጠፈርም የእጁን ሥራ ያወራል። ቀን ለቀን ነገርን ይናገራል፥ ሌሊትም ለሌሊት እውቀትን ያስታውቃል።» — ፀሐይ በአንተ ላይ በወጣች ቁጥር እንዲህ እንደምትል ያህል በእውነት እንድትመለስ ትጠራሃለች፦ «ለሰዎች የፈጣሪያቸውን ክብር ልገልጥና ሥራውን እንዲሠሩ ላበራላቸው ካልሆነ፣ የምጓዘውና ዓለምን የምዞረው ለምንድር ነው? ታዲያ አሁንም የኃጢአትን ሥራ እየሠራህና ሕይወትህን በቸልተኝነት በእንቅልፍ እያሳለፍህ አገኝሃለሁን? አንተ የምትተኛ ንቃ ከሙታንም ተነሣ ክርስቶስም ያበራልሃል» (ኤፌሶን 5:14)። «ከእንቅልፍ የምትነሡበት ሰዓት አሁን እንደ ደረሰ ዘመኑን እወቁ፤ ካመንንበት ጊዜ ይልቅ መዳናችን ዛሬ ወደ እኛ ቀርቦአልና። ሌሊቱ አልፎአል፥ ቀኑም ቀርቦአል። እንግዲህ የጨለማውን ሥራ አውጥተን የብርሃንን ጋሻ ጦር እንልበስ። በቀን እንደምንሆን በአገባብ እንመላለስ፤ በዘፈንና በስካር አይሁን፥ በዝሙትና በመዳራት አይሁን፥ በክርክርና በቅናት አይሁን፤ ነገር ግን ጌታን ኢየሱስ ክርስቶስን ልበሱት፤ ምኞቱንም እንዲፈጽም ለሥጋ አታስቡ።» (ሮሜ 13:11-14)። — ይህ ክፍል ለአውግስጢኖስ መለወጥ ምክንያት ሆነ።

7. ያለህ የእያንዳንዱ ምሕረት ድምፅ ይኸው ነው። ልትሰማቸውና ልትረዳቸው ብትችል ሁሉም፦ ተመለስ! እያሉ ይጮኹልሃል። ጌታን እንድትፈልግና እንድታገለግል ካልሆነ ምድር የምትሸከምህ ለምንድር ነው? እርሱን እንድታገለግል ካልሆነ ፍሬዋን የምትሰጥህ ለምንድር ነው? እርሱን እንድታገለግሉ ካልሆነ አየሩ እስትንፋስ የሚሰጣችሁ ለምንድር ነው? የእነርሱንና የአንተን ጌታ እንድታገለግል ካልሆነ ፍጥረታት ሁሉ በድካማቸውና በሕይወታቸው የሚያገለግሉህ ለምንድር ነው? እርሱን እንድታገለግል ካልሆነ ጊዜን፣ ጤናንና ብርታትን የሚሰጥህ ለምንድር ነው? ለእርሱ አገልግሎት ካልሆነ ምግብ፣ መጠጥና ልብስ ያለህ ለምንድር ነው? «ያልተቀበልኸውስ ምን አለህ?» ከተቀበልሃቸው ደግሞ ከማንና ለምን ዓላማና አገልግሎት እንደ ተቀበልሃቸው ልታስብ ተገቢ ነው። በጭንቅህ ጊዜ እንዲረዳህ ወደ እርሱ ከቶ አልጮኽህምን? ያን ጊዜስ ቢያድንህ ተመልሰህ ማገልገል ድርሻህ እንደ ሆነ አልተረዳህምን? እርሱ ድርሻውን ፈጽሟል፤ ገና ረዘም ላለ ጊዜ ታግሦሃል፤ ዓመት በዓመትም ፈትኖሃል፤ አንተ ግን ገና አትመለስምን? የማታፈራዋን በለስ ምሳሌ ታውቃላችሁ (ሉቃስ 13:6-9)። ጌታ፦ «ቍረጣት፤ ስለ ምን ደግሞ መሬቱን ታጐሳቍላለች?» ባለ ጊዜ፣ አንድ ዓመት ደግሞ እንዲፈትናት፣ ከዚያም ፍሬ ባታፈራ እንዲቈርጣት ተለመነ። ክርስቶስ ራሱ በዚያ ሁለት ጊዜ ትግበራውን ያቀርባል (ቍጥር 3 እና 5)፦ «ንስሐ ባትገቡ ሁላችሁ እንዲሁ ትጠፋላችሁ።» እግዚአብሔር የፍቅርንና የቅድስናን ፍሬ ከአንተ ስንት ዓመት ፈለገ፣ አንዳችም አላገኘም፤ ሆኖም ታገሠህ። በገዛ ፈቃድህ ድንቁርና፣ በግድየለሽነትህና ባለመታዘዝህ ፍትሕን፦ «ቍረጠው፤ ስለ ምን ደግሞ መሬቱን ያጐሳቍላል?» እንድትል ስንት ጊዜ አነሣሣሃት? ሆኖም ምሕረት አሸንፏል፤ ትዕግሥትም ገዳዩን ምት እስከ ዛሬ ድረስ ከልክሏል። በውስጥህ የሰው ማስተዋል ቢኖርህ ይህ ሁሉ እንድትመለስ እንደሚጠራህ ታውቅ ነበር። — «አንተ ከእግዚአብሔር ፍርድ የምታመልጥ ይመስልሃልን? ወይስ የእግዚአብሔር ቸርነት ወደ ንስሐ እንዲመራህ ሳታውቅ የቸርነቱንና የመቻሉን የትዕግሥቱንም ባለጠግነት ትንቃለህን? ነገር ግን እንደ ጥንካሬህና ንስሐ እንደማይገባ ልብህ የእግዚአብሔር ቅን ፍርድ በሚገለጥበት በቍጣ ቀን ቍጣን በራስህ ላይ ታከማቻለህ። እርሱ ለእያንዳንዱ እንደ ሥራው ያስረክበዋል፤» (ሮሜ 2:3-6)።

8. ደግሞም ፈጥነህ እንድትመለስ የሚጠራህ የእያንዳንዱ መከራ ድምፅ ይኸው ነው። ሕመምና ሥቃይ፦ ተመለስ! ብለው ይጮኻሉ፤ ድህነትም፣ ወዳጆችን ማጣትም፣ የሚገሥጸው በትር እያንዳንዱ ቀንበጥም፦ ተመለስ! ብለው ይጮኻሉ፤ አንተ ግን ጥሪውን አትሰማምን? እነዚህ ወደ አንተ ቀርበዋል፤ እንዲሰማህም አድርገዋል፤ አስቃትተውሃል፤ እንድትመለስስ ሊያደርጉህ አይችሉምን?

9. የተፈጥሮህና የሕልውናህ አሠራር ራሱ መመለስህን ይናገራል። ሥጋህን እንድትገዛና ጌታህን እንድታገለግል ካልሆነ ምክንያታዊ አእምሮ ያለህ ለምንድር ነው? ፈቃዱን እንድትማርና እንድታውቅ፣ እንድትፈጽመውም ካልሆነ የምታስተውል ነፍስ ያለህ ለምንድር ነው? እርሱን እንድትፈራ፣ እንድትወድደውና እንድትናፍቀው ካልሆነ ሊወድድ፣ ሊፈራና ሊመኝ የሚችል ልብ በውስጥህ ያለህ ለምንድር ነው?

10. አዎን፣ ለጌታ በገባኸው ቃል ያለብህ የገዛ ግዴታህ ተመልሰህ እንድታገለግለው ይጠራሃል። በጥምቀት ኪዳን ራስህን ከእርሱ ጋር አስረሃል፤ ዓለምን፣ ሥጋንና ዲያብሎስን ክደሃል፤ ይህንም ክርስትናን በመመስከር አጽንተሃል፤ በምሥጢራትና በመከራ ጊዜያትም አድሰኸዋል፤ ታዲያ ቃል ትገባለህ፣ ትሳላለህም፣ ከቶ ሳትፈጽምና ወደ እግዚአብሔር ሳትመለስ ትቀራለህን?

አሁን እነዚህን ሁሉ አንድ ላይ አድርገህ ውጤቱ ምን ሊሆን እንደሚገባ ተመልከት። ቅዱሱ መጽሐፍ እንድትመለስ ይጠራሃል፤ የክርስቶስ አገልጋዮች እንድትመለስ ይጠሩሃል፤ መንፈስ፦ ተመለስ! ብሎ ይጮኻል፤ ሕሊናህ፦ ተመለስ! ብሎ ይጮኻል፤ እግዚአብሔርን የሚፈሩ ሰዎች በማግባባትና በምሳሌ፦ ተመለስ! ብለው ይጮኻሉ፤ ለአንተ እንድታስብባቸው የቀረቡት ዓለም ሁሉና በውስጡ ያሉት ፍጥረታት ሁሉ፦ ተመለስ! ብለው ይጮኻሉ፤ የእግዚአብሔር የአሁኑ ትዕግሥት፦ ተመለስ! ብሎ ይጮኻል፤ የምትቀበላቸው ምሕረቶች ሁሉ፦ ተመለስ! ብለው ይጮኻሉ፤ የእግዚአብሔር የተግሣጽ በትር፦ ተመለስ! ብሎ ይጮኻል፤ ምክንያታዊ አእምሮህና የተፈጥሮህ አሠራር መመለስህን ይናገራሉ፤ ለእግዚአብሔር የገባሃቸው ቃሎችህ ሁሉም እንዲሁ ይናገራሉ፤ አንተ ግን ገና ለመመለስ አልወሰንህምን?

11. ደግሞም፣ ምስኪን ኃጢአተኛ ሆይ! ይህን ሁሉ ጊዜ እንድትመለስ ከሚጠራህ ከእርሱ ጋር በምን ሁኔታ ላይ እንደ ቆምህ ከቶ አስበህ ታውቃለህን? አንተ የእርሱ ነህ፤ ራስህንና ያለህን ሁሉ ለእርሱ ዕዳ አለብህ፤ ታዲያ የራሱን ሊያዝዝ አይችልምን? አንተ ፍጹም አገልጋዩ ነህ፤ ሌላ ጌታንም ልታገለግል አይገባህም። በምሕረቱ ሥር ቆመሃል፤ ሕይወትህም በእጁ ነው፤ ደግሞም በሌላ በምንም ቅድመ ሁኔታ ሊያድንህ አልወሰነም። እግዚአብሔር ቢተውህ፣ ከአንተ ጋር ለብቻቸው ቢተዋቸውና ለፈቃዳቸው አሳልፎ ቢሰጥህ ደስ የሚላቸው ብዙ ተንኰለኛ መንፈሳዊ ጠላቶች አሉብህ፤ ያን ጊዜ ምንኛ ፈጥነው በሌላ ዓይነት ባስተናገዱህ ነበር! ወደ እግዚአብሔር በመመለስ ካልሆነ በቀር ከእነርሱ ልትድን አትችልም። በኃጢአትህ አስቀድመህ በቍጣው ሥር ወድቀሃል፤ ትዕግሥቱም ገና ምን ያህል እንደሚጠብቅ አታውቅም። ምናልባት ይህ የመጨረሻው ዓመት ነው፤ ምናልባትም የመጨረሻው ቀን ነው፤ ቃሉ በጆሮህ ሳለ ሰይፉ በልብህ ላይ ነው፤ ባትመለስ የሞትህና የጠፋህ ሰው ነህ። ዓይኖችህ ተከፍተው የቆምህበትን — በሲኦል አፋፍ ላይ እንኳ እንደ ቆምህ — ቢያዩ፣ ያልተመለሱ ስንት ሺዎች አስቀድመው በዚያ እንዳሉ ቢያዩ፣ ዙሪያህን የምትመለከትበት ጊዜ እንደ ሆነ ታያለህ።

እንግዲህ ጌቶች ሆይ፣ አሁን ወደ ውስጣችሁ ተመልከቱ፤ በእነዚህ የጌታ ግብዣዎች ልባችሁ እንዴት እንደ ተነካ ንገሩኝ። አሳቡ ምን እንደ ሆነ ትሰማላችሁ፤ በሞታችሁ ደስ አይሰኝም፤ እንዲህ እያለ ይጠራችኋል፦ ተመለሱ፣ ተመለሱ፤ ይህ ሁሉ ባያነሣሣህ ወይም በግማሽ ብቻ ቢያነሣሣህ የሚያስፈራ ምልክት ነው፤ ስለ እግዚአብሔር ምሕረት ስለ ሰማህ በጕስቍልናህ ይበልጥ ግድየለሽ ቢያደርግህማ እጅግ የከፋ ነው። የመድኃኒቱ አሠራር የመፈወስ ተስፋ እንዳለ በከፊል ይነግረናል። ኦ፣ አሁን በሲኦል ላሉት ከእግዚአብሔር ዘንድ እንዲህ ያለ መልእክት ቢደርሳቸው ምንኛ የምሥራች በሆነላቸው ነበር! ተመለሱና በሕይወት ኑሩ የሚለውን መስማት ምንኛ አስደሳች ቃል በሆነ ነበር። — አዎን፣ የእግዚአብሔርን ቍጣ አንዲት ሰዓት ብቻ ከቀመስህ በኋላ ይህ ለአንተ ራስህ ምንኛ የተወደደ ቃል በሆነልህ ነበር! ወይም ከሺህ ወይም ከዐሥር ሺህ ዓመታት ሥቃይ በኋላ፦ ተመለስና በሕይወት ኑር የሚለውን ቃል ከእግዚአብሔር ብቻ መስማት ብትችል! ታዲያ አንተ ቸል ትለዋለህን? መልእክታችንን ሳንፈጽም እንድንመለስስ ትተወናለህን?

እነሆ፣ ኃጢአተኞች ሆይ፣ ሕይወትንና ሞትን በፊታችሁ እንድናኖር የጌታ መልእክተኞች ሆነን እዚህ ተልከናል። ምን ትላላችሁ? ከሁለቱ የትኛውን ትመርጣላችሁ? ክርስቶስ በአንድ እጁ ሰማይን፣ በሌላው ሲኦልን ይዞ በአጠገብህ እንደ ቆመ ያህል ነው፤ ምርጫውንም ያቀርብልሃል፤ የትኛውን ትመርጣለህ? — «የእግዚአብሔር ድምፅ ዓለቶችን ያንቀጠቅጣል» (መዝሙር 26)። ታዲያ ባትመለስ ሲያስፈራራህ መስማቱ ምንም አይደለምን? ይህን ድምፅ፦ «ተመለሱ፥ ተመለሱ፤ ስለ ምን ትሞታላችሁ?» የሚለውን አትረዳምን? አይሰማህምን? — ይህማ የፍቅር ድምፅ ነው፤ የወሰን የሌለው ፍቅር፣ የአንተ እጅግ የተሻለና እጅግ ቸር ወዳጅ ድምፅ ነው፤ ከእንቅስቃሴው በቀላሉ ልታስተውለው እንደምትችል፤ ታዲያ ቸል ልትለው ትችላለህን? የርኅራኄና የምሕረት ድምፅ ነው። ጌታ ወዴት እንደምትሄድ ከአንተ ይበልጥ ያያል፤ ይህም ከኋላህ፦ «ተመለስ፣ ተመለስ» እያለ እንዲጠራህ ያደርገዋል። ባትመለስ ምን እንደሚሆንብህ ያያል። በራሱም እንዲህ ብሎ ያስባል፦ «ወዮ፣ ይህ ምስኪን ኃጢአተኛ ባይመለስ ራሱን ወደማያልቅ ሥቃይ ይጥላል፤ በጽድቅ ሕጌ መሠረት በፍትሕ ላስተናግደው ግድ ነው»፤ ስለዚህም፦ ተመለስ፣ ተመለስ፣ አንተ ኃጢአተኛ ሆይ! እያለ ከኋላህ ይጠራሃል። በአጠገባችሁ ያለውን አደጋና የምትሮጡበትን ጕስቍልና እግዚአብሔር እንደሚያውቀው አንድ ሺኛውን ክፍል እንኳ ብታውቁ፣ እንድትመለሱ ከኋላችሁ መጥራት ከእንግዲህ ባላስፈለገን ነበር።

ደግሞም የሚጠራህ ይህ ድምፅ አስቀድሞ በሺዎች ላይ ያሸነፈና አሁን በሰማይ ያሉትን ሁሉ ወደዚያ የጠራ ያው ድምፅ ነው፤ እነርሱም አሁን ለሺህ ዓለማት እንኳ ቢሆን ቸል ብለውት ወደ እግዚአብሔር ሳይመለሱ በቀሩ ኖሮ ብለው አይመኙም። በእግዚአብሔር ጥሪ የተመለሱት አሁን ምን እየወረሱ ነው? ከመዳናቸው በቀር ሌላ ጉዳት ያላሰበላቸው በእርግጥ የፍቅር ድምፅ እንደ ነበረ አሁን ያስተውላሉ። አንተም ያንኑ ጥሪ ብትታዘዝ ወደዚያው ደስታ ትደርሳለህ። ባለመመለሳቸው ለዘላለም የሚያለቅሱ ሚሊዮኖች አሉ፤ ነገር ግን በመለወጡ የሚጸጸት አንዲት ነፍስ እንኳ በሰማይ የለችም።

እንግዲህ ጌቶች ሆይ፣ ገና ወስናችኋል ወይስ አልወሰናችሁም? ከዚህ በላይ ልነግራችሁ ያስፈልገኛልን? ምን ታደርጋላችሁ? ትመለሳላችሁ ወይስ አትመለሱም? ሰውዬ፣ ለእኔ ጮኽ ብለህ ባትናገርም በልብህ ለእግዚአብሔር ተናገር፤ ዝምታህን እንደ እንቢታ እንዳይቈጥረው ተናገር፤ እንዲህ ያለውን ግብዣ ዳግመኛ ከቶ እንዳያቀርብልህ ፈጥነህ ተናገር። እያወላወልህ ሳይሆን በቍርጥ ውሳኔ ተናገር፤ ግድየለሾች ተከታዮቹ እንዲሆኑ አይፈልግምና። ከዚህ ስፍራ ከመንቀሳቀስህ በፊት እንኳ፣ ያለ ተጨማሪ መዘግየት አሁን በልብህ እንዲህ በል፦ «በእግዚአብሔር ጸጋ አሁኑኑ ለመመለስ ወስኛለሁ። የራሴን አቅመ ቢስነት ስለማውቅም፣ ጸጋውን ለማግኘት እግዚአብሔርን ለመጠበቅ፣ በመንገዶቹም ለመከተል፣ የቀድሞ አካሄዶቼንና ባልንጀሮቼንም ለመተው፣ ራሴንም ለጌታ አመራር አሳልፌ ለመስጠት ወስኛለሁ።»

በአሕዛብነት ጨለማ ውስጥ ወይም በተኰነኑት ተስፋ መቍረጥ ውስጥ አልተዘጋችሁም። — ሕይወት በፊታችሁ ነው፤ ብትፈቅዱ በምክንያታዊ ቅድመ ሁኔታ ልታገኙት ትችላላችሁ፤ አዎን፣ ብትቀበሉት በነጻ ልታገኙት ትችላላችሁ። የእግዚአብሔር መንገድ በፊታችሁ ግልጽ ሆኖ ተዘርግቷል፤ ቤተ ክርስቲያን ለእናንተ ክፍት ናት፤ ብትፈቅዱ ክርስቶስን፣ ይቅርታንና ቅድስናን ልታገኙ ትችላላችሁ። ምን ትላላችሁ? ትፈቅዳላችሁ ወይስ አትፈቅዱም? እንቢ ብትሉ፣ ወይም ምንም ባትሉና እንደ ቀድሞው ብትቀጥሉ፣ ዛሬ ምን ያህል መልካም ግብዣ እንደ ቀረበላችሁ እግዚአብሔር ምስክር ነው፤ ይህ ጉባኤም ምስክር ነው፤ የገዛ ሕሊናችሁም ምስክሮች ናቸው። ክርስቶስን ልታገኙት ስትችሉ እንዳልፈቀዳችሁ አስታውሱ። ባጣችሁት ጊዜ፣ እንደ ሌሎች የዘላለምን ሕይወት ልታገኙ ስትችሉ እንዳልፈቀዳችሁ አስታውሱ፤ ይህም ሁሉ ለመመለስ ስላልፈቀዳችሁ ብቻ ነው።