የመጀመሪያው ስብከት

ሕዝቅኤል 33:11።

እንዲህ በላቸው፦ እኔ ሕያው ነኝ፥ ይላል ጌታ እግዚአብሔር፥ ኃጢአተኛው ከመንገዱ ተመልሶ በሕይወት ይኖር ዘንድ እንጂ በኃጢአተኛው ሞት ደስ አይለኝም። ተመለሱ፥ ከክፉ መንገዳችሁ ተመለሱ፤ የእስራኤል ቤት ሆይ፥ ስለ ምን ትሞታላችሁ?

ቅዱሱን መጽሐፍ ስናነብብ የሚድኑት ምን ያህል ጥቂቶች እንደ ሆኑ፣ ከተጠሩትም እንኳ አብዛኞቹ ከመንግሥተ ሰማያት ለዘላለም ተዘግቶባቸው ከአጋንንት ጋር በዘላለም እሳት እንደሚሠቃዩ ማየት ለእኔም ሆነ ለብዙ ሰዎች እጅግ የሚያስደንቅ ነገር ሆኖብናል። የማያምኑ ሰዎች ይህን ሲያነብቡ አያምኑትም፤ ስለዚህም በገዛ ራሳቸው ሊቀምሱት ግድ ነው። የሚያምኑት ግን ከጳውሎስ ጋር (ሮሜ 11:33)፦ «የእግዚአብሔር ባለ ጠግነትና ጥበብ እውቀቱም እንዴት ጥልቅ ነው፤ ፍርዱ እንዴት የማይመረመር ነው፥ ለመንገዱም ፍለጋ የለውም።» ብለው ለመጮኽ ይገደዳሉ። ይሁን እንጂ ተፈጥሮ ራሷ የክፉ ሥራን በደል በአድራጊዎቹ ላይ እንድንጥል ሁላችንንም ታስተምረናለች፤ ስለዚህ አንድ አስከፊ ነገር ሲደረግ ስናይ፣ የሥራው ክፋት በአድራጊው ላይ የኀፍረትን ክፋት እንዲመልስ፣ የፍትሕ ስሜት ያደረገውን እንድንፈልግ ያነሣሣናል። አንድ ሰው ተገድሎ ተቈራርጦ ብናይ ወዲያው፦ «ኧረ! ይህን ጨካኝ ሥራ ማን አደረገው?» ብለን እንጠይቃለን። ከተማዪቱ ሆን ተብሎ በእሳት ብትቃጠል፦ «ይህን ያደረገ ምን ዓይነት ክፉ ጐስቋላ ነው?» ብላችሁ ትጠይቃላችሁ። እንዲሁም አብዛኞቹ ሰዎች ለዘላለም የሲኦል ማገዶ እንደሚሆኑ ስናነብብ፦ ይህ እንዴት ሊሆን ቻለ? በማንስ ምክንያት ነው? እንዲህ ላለው ነገር ምክንያት እስኪሆን ድረስ ይህን ያህል ጨካኝ የሆነ ማን ነው? ብለን በልባችን ማሰባችን አይቀርም፤ በደሉን አምነው የሚቀበሉ ግን ጥቂቶች ብቻ ናቸው። ምክንያቱ ሰይጣን እንደ ሆነ በእርግጥ ሁሉም ይመሰክራል፤ ይህ ግን ጥርጣሬውን አይፈታውም፤ እርሱ ዋናው ምክንያት አይደለምና። ሰዎችን ኃጢአት እንዲሠሩ ይፈትናቸዋል እንጂ አያስገድዳቸውም፤ ቢሠሩም ባይሠሩም ለገዛ ፈቃዳቸው ይተወዋል። ሰዎችን ወደ መጠጥ ቤት ተሸክሞ ወስዶ አፋቸውን በግድ ከፍቶ መጠጡን አያንቆረቁርባቸውም፤ ወደ እግዚአብሔር አምልኮ መሄድ እንዳይችሉም አጥብቆ አይዛቸውም፤ ልባቸውንም ከቅዱስ አሳብ በግድ አይነቅለውም። እንግዲህ ጉዳዩ በእግዚአብሔር ራሱና በኃጢአተኛው መካከል ነው፤ ማንም ቢሆን ከሁለቱ አንዱ የዚህ ሁሉ ጐስቋላነት ዋና ምክንያት መሆኑ የግድ ነው፤ በደሉን የምንጥልበት ሌላ የለምና። እግዚአብሔርም ይክደዋል፤ በራሱ ላይ አይቀበለውም፤ ክፉዎቹም አብዛኛውን ጊዜ ይክዱታል፤ በራሳቸውም ላይ አይቀበሉትም። በጥቅሴ ውስጥ የሚካሄደው ክርክርም ይኸው ነው።

ጌታ በሕዝቡ ላይ ያማርራል፤ ሕዝቡም ጥፋቱ የእግዚአብሔር እንደ ሆነ ያስባሉ። ይኸው ክርክር በምዕራፍ 18 ቍጥር 25 ተነሥቷል፤ በዚያም፦ «የጌታ መንገድ የቀና አይደለም» ብለው በግልጥ ይናገራሉ፤ እግዚአብሔርም፦ «የቀና ያልሆነ መንገዳቸው ነው» ይላል። እዚህም በቍጥር 10፦ «በደላችንና ኃጢአታችን በላያችን ካሉ፥ እኛም በእነርሱ ከቀለጥን፥ እንዴትስ በሕይወት እንኖራለን?» ይላሉ። ይህም፦ መሞትና መጐሳቈል ግድ ከሆነብን እኛ ምን ማድረግ እንችላለን? የሚሉ ያህል ነው፤ ጥፋቱ የእግዚአብሔር እንጂ የእነርሱ እንዳልሆነ አድርገው። እግዚአብሔር ግን በጥቅሴ ራሱን ከዚህ ነጻ ያደርጋል፤ ቢፈልጉ እንዴት ሊያስቀሩት እንደሚችሉ ይነግራቸዋል፤ መንገዱንም እንዲጠቀሙ ያግባባቸዋል፤ ባይግባቡ ግን ጥፋቱ የራሳቸው እንደ ሆነ ያሳውቃቸዋል፤ ይህም ባያረካቸው፣ በዚህ ምክንያት ከመቅጣት አይታቀብም። ፈራጃቸው እርሱ ነው፤ እንደ መንገዳቸውም ይፈርድባቸዋል፤ እነርሱ ግን ሥልጣን፣ ጥበብና አድልዎ የሌለበት ልብ ስለሚጐድላቸው በእርሱም ሆነ በራሳቸው ላይ ፈራጆች አይደሉም። ከእግዚአብሔር ጋር መነታረካቸውም አይጠቅማቸውም፤ ከሚያጕረመርሙበት የፍትሕ ቅጣትም አያድናቸውም።

የዚህ ቍጥር ቃላት የሚይዙት፦ 1. እግዚአብሔር ስለ ጥፋታቸው ከሚደርስበት ወቀሳ ራሱን ነጻ ማድረጉን ነው። ይህንም የሚያደርገው ፍርዱንና በዚያ ሕግ መሠረት የሚፈጸመውን ቅጣት በመካድ፣ ወይም ሕጉ እንደማይፈጸም ተስፋ በመስጠት አይደለም፤ ነገር ግን ደስ የሚሰኘው በሞታቸው ሳይሆን ይልቁንም በሕይወት ይኖሩ ዘንድ በመመለሳቸው እንደ ሆነ በመግለጥ ነው፤ ይህንም በመሐላው ያጸናላቸዋል። 2. ክፉዎች እንዲመለሱ የቀረበ ግልጥ ምክርን ነው፤ በዚህም እግዚአብሔር ማዘዝ ብቻ ሳይሆን ያግባባል፤ ስለ ምን እንደሚሞቱም ከእነርሱ ጋር ጉዳዩን ለመዋቀስ ራሱን ዝቅ ያደርጋል። የምክሩ ቀጥተኛ ዓላማ ተመልሰው በሕይወት እንዲኖሩ ነው። ይህ ባይፈጸም ግን በተጠባባቂነት የተያዙት ሁለተኛ ደረጃ ዓላማዎች እነዚህ ሁለቱ ናቸው፦ አንደኛ፣ ቢጐሳቈሉ ጥፋቱ የእግዚአብሔር እንዳልሆነ በተጠቀመባቸው መንገዶች እንዲረዱ ማድረግ። ሁለተኛ፣ ትእዛዛቱንና ምክሮቹን ሁሉ በመናቅ ከሚያሳዩት ግልጥ እልኸኝነት የተነሣ ጥፋቱ የራሳቸው እንደ ሆነ፣ የሚሞቱትም መሞትን ስለ ፈለጉ እንደ ሆነ እንዲረዱ ማድረግ።

የጥቅሱ ፍሬ ነገር በሚከተሉት ነጥቦች ውስጥ ይገኛል።

ትምህርት 1፦ ክፉዎች መመለስ ወይም መሞት እንዳለባቸው የማይለወጥ የእግዚአብሔር ሕግ ነው።

ትምህርት 2፦ ክፉዎች መመለስን ብቻ ቢፈቅዱ በሕይወት እንደሚኖሩ የእግዚአብሔር ተስፋ ነው።

ትምህርት 3፦ እግዚአብሔር በሰዎች መለወጥና መዳን ደስ ይሰኛል እንጂ በሞታቸው ወይም በኵነኔያቸው አይደለም፤ ቀጥለው ከሚሞቱ ይልቅ ተመልሰው በሕይወት ቢኖሩ ይመርጣል።

ትምህርት 4፦ ይህ እጅግ እርግጥ የሆነ እውነት ነው፤ እግዚአብሔርም ሰዎች እንዲጠራጠሩት ስላልፈለገ በመሐላው በክብር አጽንቶላቸዋል።

ትምህርት 5፦ ጌታ ክፉዎች እንዲመለሱ ትእዛዙንና ምክሩን ደጋግሞ ያቀርባል።

ትምህርት 6፦ ጌታ ከእነርሱ ጋር ጉዳዩን ለመዋቀስ ራሱን ዝቅ ያደርጋል፤ ክፉዎችንም ስለ ምን እንደሚሞቱ ይጠይቃቸዋል።

ትምህርት 7፦ ከዚህ ሁሉ በኋላ ክፉዎች ባይመለሱ፣ የሚጠፉት በእግዚአብሔር ምክንያት ሳይሆን በራሳቸው ምክንያት ነው፤ ለኵነኔያቸው ምክንያቱ የገዛ እልኸኝነታቸው ነው፤ ስለዚህ የሚሞቱት መሞትን ስለ ፈለጉ ነው።

ጥቅሱን በእነዚህ ግልጥ ሐሳቦች በዓይናችሁ ፊት ከገለጥሁ በኋላ፣ ቀጥሎ ስለ እያንዳንዳቸው በቅደም ተከተል በአጭሩ ጥቂት እናገራለሁ።

ትምህርት 1፦ ክፉዎች መመለስ ወይም መሞት እንዳለባቸው የማይለወጥ የእግዚአብሔር ሕግ ነው።

እግዚአብሔርን የምታምኑ ከሆነ ይህን እመኑ፦ ለእያንዳንዱ ክፉ ሰው ከእነዚህ ከሁለቱ መንገዶች አንዱ ብቻ አለ፤ ወይ መለወጥ ወይ ኵነኔ። ክፉዎች የዚህን እውነትነትም ሆነ ትክክለኛነት አምነው ለመቀበል እንደሚቸገሩ አውቃለሁ። በደለኛ ከሕግ ጋር ቢጣላ አያስደንቅም። ሰዎች እውነት እንዲሆን የማይፈልጉትን ነገር ለማመን የሚቀልላቸው ጥቂቶች ናቸው፤ በራሳቸው ላይ እንደ ሆነ የሚገምቱትን ነገር እውነት እንዲሆን የሚፈልጉ ደግሞ ከዚያም ያነሱ ናቸው። ነገር ግን ወንጀለኛውን የሚያድነው ከሕጉ ወይም ከፈራጁ ጋር መጣላት አይደለም። ሕጉን አምኖ ቢጠብቀው ኖሮ ሞቱን ባስቀረ ነበር፤ መካዱና መክሰሱ ግን ሞቱን ያፋጥነዋል እንጂ አይጠቅመውም። እንዲህ ባይሆን ኖሮ ምክንያቱን ለሕጉ የሚያስገዛ አንድ ሰው ቢገኝ፣ ምክንያቱን በሕጉ ላይ የሚያነሣ መቶ ሰው ይገኝ ነበር። ሰዎችም እንዲታዘዙ የሚጠይቋቸውን የገዢዎቻቸውን ትእዛዝና ምክንያት ከመስማት ይልቅ ለምን መቀጣት እንደማይገባቸው ምክንያታቸውን መደርደር ይመርጡ ነበር። ሕጉ የተሰጠው እናንተ እንድትፈርዱበት ሳይሆን በእርሱ እንድትገዙና እንድትዳኙበት ነው።

ነገር ግን የዚህን የእግዚአብሔር ሕግ እውነትነት ወይም ፍትሕ ለመጠራጠር የሚደፍር እንዲህ ያለ ዕውር ሰው ቢኖር፣ አስተዋይ ሰውን ሊያረካ ይገባል ብዬ የማስበውን የሁለቱንም ማስረጃ በአጭሩ እሰጣችኋለሁ።

በመጀመሪያ፣ ይህ የእግዚአብሔር ቃል መሆኑን ብትጠራጠሩ፣ ከሌሎች መቶ ጥቅሶች ሌላ በእነዚህ ጥቂቶች ልትረኩ ትችላላችሁ።— ማቴዎስ 18:3፦ «እውነት እላችኋለሁ፥ ካልተመለሳችሁ እንደ ሕፃናትም ካልሆናችሁ፥ ወደ መንግሥተ ሰማያት ከቶ አትገቡም።»— ዮሐንስ 3:3፦ «እውነት እውነት እልሃለሁ፥ ሰው ዳግመኛ ካልተወለደ በቀር የእግዚአብሔርን መንግሥት ሊያይ አይችልም።»— 2ኛ ቆሮንቶስ 5:17፦ «ማንም በክርስቶስ ቢሆን አዲስ ፍጥረት ነው፤ አሮጌው ነገር አልፎአል፤ እነሆ፥ ሁሉም አዲስ ሆኖአል።»— ቆላስይስ 3:9-10፦ «… አሮጌውን ሰው ከሥራው ጋር ገፋችሁታልና፥ የፈጠረውንም ምሳሌ እንዲመስል እውቀትን ለማግኘት የሚታደሰውን አዲሱን ሰው ለብሳችሁታል።»— ዕብራውያን 12:14፦ «ትቀደሱም ዘንድ ፈልጉ፥ ያለ እርሱ ጌታን ሊያይ የሚችል የለምና።»— ሮሜ 8:8-9፦ «በሥጋ ያሉትም እግዚአብሔርን ደስ ሊያሰኙት አይችሉም።»— «የክርስቶስ መንፈስ የሌለው ከሆነ ግን ይኸው የእርሱ ወገን አይደለም።»— ገላትያ 6:15፦ «በክርስቶስ ኢየሱስ አዲስ ፍጥረት መሆን ይጠቅማል እንጂ መገረዝ ቢሆን ወይም አለመገረዝ አይጠቅምምና።»— 1ኛ ጴጥሮስ 1:3፦ «እንደ ብዙ ጸጋው ለሕያው ተስፋ ዳግመኛ ወለደን።»— ቍጥር 23፦ «ዳግመኛ የተወለዳችሁት ከሚጠፋ ዘር አይደለም፥ በሕያውና ለዘላለም በሚኖር በእግዚአብሔር ቃል ከማይጠፋ ዘር ነው እንጂ።»— 1ኛ ጴጥሮስ 2:1-2፦ «እንግዲህ ክፋትን ሁሉ ተንኰልንም ሁሉ ግብዝነትንም ቅንዓትንም ሐሜትንም ሁሉ አስወግዳችሁ፥ እንደ ተወለዱ ሕፃናት በእርሱ እንድታድጉ ተንኰል የሌለበትን የቃልን ወተት ተመኙ።»— መዝሙር 9:17፦ «ክፉዎች ወደ ሲኦል ይመለሳሉ፥ እግዚአብሔርንም የሚረሱ አሕዛብ ሁሉ።»— መዝሙር 11:5፦ «እግዚአብሔር ጻድቁን ይወዳል፤ ክፉውን ግን ነፍሱ ትጠላዋለች።»

እነዚህ ጥቅሶች እጅግ ግልጥ ስለ ሆኑ ልተረጕማቸው መቆየት እንደማያስፈልገኝ ሁሉ፣ ይህንኑ ከሚናገሩት ከብዙዎቹ ሌሎችንም መጨመር አያስፈልገኝም ብዬ አስባለሁ። የእግዚአብሔርን ቃል የምታምን ሰው ብትሆን፣ ክፉዎች መለወጥ ወይም መኰነን እንዳለባቸው ልታምን የሚበቃህ ይኸው አሁን በፊትህ አለ። ይህ እውነት መሆኑን ወይ ልትመሰክሩ፣ ወይ የእግዚአብሔርን ቃል እንደማታምኑ በግልጥ ልትናገሩ የሚገባችሁ ደረጃ ላይ ቀድሞውኑ ደርሳችኋል። ወደዚያ ደረጃ አንድ ጊዜ ከደረሳችሁ ደግሞ ለእናንተ ያለው ተስፋ ጥቂት ነው፤ በተቻላችሁ መጠን ራሳችሁን ጠብቁ፤ ከሲኦል ርቃችሁ ብዙ የማትቆዩ ይመስላልና። ውሸታም የሚላችሁን ሰው ፊት ለፊት ለመጋፈጥ ትቸኩላላችሁ፤ ታዲያ እግዚአብሔርን ውሸታም ለማለት ትደፍራላችሁን? እግዚአብሔርን እንደማታምኑት በግልጥ ብትነግሩት ግን ዳግመኛ ባያስጠነቅቃችሁ፣ ወይም ቢተዋችሁና ተስፋ እንደሌላችሁ አሳልፎ ቢሰጣችሁ አትውቀሱት። እንደማታምኑት ከሆነ ለምን ዓላማ ያስጠንቅቃችኋል? ከሰማይ መልአክ ቢልክላችሁ እንኳ የምታምኑ አይመስልም። መልአክ ሊናገር የሚችለው የእግዚአብሔርን ቃል ብቻ ነውና፤ መልአክም ሌላ ወንጌል ቢያመጣላችሁ ልትቀበሉት አይገባችሁም፤ ይልቁንም የተረገመ አድርጋችሁ ልትቈጥሩት ይገባል (ገላትያ 1:8)። ይህንም ትምህርት ሊያመጣልን ከአብ ዘንድ ከመጣው ከእግዚአብሔር ልጅ በፊት የሚታመን መልአክ በእርግጥ የለም። እርሱ የማይታመን ከሆነ በሰማይ ያሉት መላእክት ሁሉ የሚታመኑ አይደሉም። ከእግዚአብሔር ጋር በዚህ አቋም ብትቆሙ ግን፣ ይበልጥ በሚያሳምን መንገድ እስኪያነጋግራችሁ ድረስ እተዋችኋለሁ። እግዚአብሔር እንድትሰሙ የሚያደርግ ድምፅ አለው። የወንጌሉን ድምፅ እንድትሰሙ ቢለምናችሁም፣ የፍርዱን የኵነኔ ድምፅ ያለ ልመና እንድትሰሙ ያደርጋችኋል። እኛ ያለ ፈቃዳችሁ እንድታምኑ ልናደርጋችሁ አንችልም፤ እግዚአብሔር ግን ያለ ፈቃዳችሁ እንድትቀምሱት ያደርጋችኋል።

ነገር ግን ክፉዎች መለወጥ ወይም መኰነን እንዳለባቸው የሚነግረንን ይህን የእግዚአብሔር ቃል የማታምኑበትን ምክንያት እንስማ። ምክንያታችሁን አውቃለሁ፤ እግዚአብሔር እንዲህ ምሕረት የለሽ ይሆናል ብላችሁ ስለማታስቡ ነው፤ እንደ ኃጢአተኛ ሕይወት ባለ እንዲህ ትንሽ ነገር ሰዎችን ለዘላለም መኰነን ጭካኔ ይመስላችኋል። ይህም ወደ ሁለተኛው ነገር ያደርሰናል፤ እርሱም በሕጎቹና በፍርዶቹ የእግዚአብሔርን ትክክለኛነት ማሳየት ነው።

በመጀመሪያ፣ ለማትሞት ነፍስ የዘላለምን ዋጋ በሚሰጡና ማብቂያ በሌለው ቅጣት በሚያስፈራሩ ሕጎች መገዛት እጅግ የሚስማማ እንደ ሆነ አትክዱም ብዬ አስባለሁ። እንዲህ ባይሆን ኖሮ ሕጉ ለተገዢው ባሕርይ አይስማማም ነበር፤ ተገዢው ከዘላለማዊ ነገሮች ተስፋና ፍርሃት ባነሰ በማናቸውም መንገድ ሙሉ በሙሉ አይገዛምና። በጊዜያዊ ቅጣትም እንዲሁ ነው፤ እጅግ አስከፊ ወንጀሎች በመቶ ዓመት እስራት ይቀጣሉ የሚል ሕግ አሁን ቢወጣ፣ ከዕድሜያችን ጋር የሚተካከል ስለ ሆነ በመጠኑ ውጤት ሊኖረው ይችላል። ነገር ግን ሰዎች ስምንትና ዘጠኝ መቶ ዓመት ይኖሩ በነበረበት ከጥፋት ውኃ በፊት ከዚህ ሌላ ቅጣት ባይኖር ኖሮ በቂ አይሆንም ነበር፤ ሰዎች ከዚያ በኋላ ይህን ያህል መቶ ዓመታት ያለ ቅጣት ሊኖሩ እንደሚችሉ ያውቁ ነበርና። በአሁኑ ጉዳይም እንዲሁ ነው።

2. ማብቂያ የሌለውና ሊታሰብ የማይችል ክብር ተስፋ ለእግዚአብሔር ጥበብ ወይም ለሰው ሁኔታ የማይስማማ እንዳልሆነ እንደምታምኑ እገምታለሁ። ታዲያ ማብቂያ የሌለውና ሊነገር የማይችል ጐስቋላነት ማስፈራሪያንስ ለምን እንዲሁ አታስቡትም?

3. በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ ነገሩ እንዲህ እንደ ሆነና እንዲህም እንደሚሆን ስታገኙ፣ ይህን ቃል ለመቃወም የምትበቁ ይመስላችኋልን?— ፈጣሪያችሁን ወደ ፍርድ ወንበር ጠርታችሁ ቃሉን በሐሰት ክስ ልትመረምሩ ትፈልጋላችሁን? በእርሱ ላይ ተነሥታችሁ በገዛ ግምታችሁ ሕግ ልትፈርዱበት ትወዳላችሁን? ከእርሱ ይልቅ ጥበበኞች፣ የተሻላችሁና ይበልጥ ጻድቃን ናችሁን? የሰማይ አምላክ ጥበብን ሊማር ወደ እናንተ ሊመጣ ይገባዋልን? ወሰን የሌለው ጥበብ ከሞኝነት ሊማርን? ወሰን የሌለውስ ቅድስና ራሱን ለአንድ ሰዓት እንኳ ንጹሕ አድርጎ መጠበቅ በማይችል ራስ ወዳድ ኃጢአተኛ ሊታረምን? ሁሉን የሚችለው አምላክ በትል ፍርድ ወንበር ፊት ሊቆምን? ወዮ! ማስተዋል የሌለው ትቢያ ምንኛ የሚያሰቅቅ ትዕቢት ነው! እያንዳንዱ ፍልፈል፣ ወይም ጓል፣ ወይም ጕድፍ ፀሐይን በጨለማ ከስሶ ዓለምን ለማብራት ሊነሣን? ሁሉን የሚችለው አምላክ እነዚህን ሕጎች ሲያወጣ ወደ ምክሩ ያልጠራችሁ እናንተ የት ነበራችሁ? በእርግጥ እናንተ ሳትወለዱ፣ ምክራችሁንም ሳይጠይቅ አወጣቸው! እናንተም እነርሱን ለመሻር እጅግ ዘግይታችሁ ወደ ዓለም መጣችሁ። እንዲህ ያለውን ታላቅ ሥራ ልትሠሩ ብትችሉ ኖሮ፣ ከኢምንትነታችሁ ወጥታችሁ ክርስቶስን በምድር ሳለ፣ ወይም ከእርሱ በፊት ሙሴን በተቃወማችሁ፣ ወይም ክርስቶስ እንዳያስፈልግ አዳምንና ኃጢአተኛ ዘሩን ከተዛተባቸው ሞት ባዳናችሁ ነበር! ከቃሉ ጋር እየተከራከራችሁ ሳላችሁ እግዚአብሔር ትዕግሥቱንና የሚያኖራችሁን ድጋፉን ቢያነሣ፣ ወደ ሲኦልም እንድትወድቁ ቢተዋችሁስ?— በዚያን ጊዜ ሲኦል የለም ብላችሁ ታምናላችሁን?

4. ኃጢአት ለማስተስረያው የክርስቶስን ሞት የሚጠይቅ እንዲህ ያለ ክፉ ነገር ከሆነ፣ የዘላለም ጐስቋላነታችንን ቢያስከትል አያስደንቅም።

5. የአጋንንት ኃጢአት ማብቂያ የሌለውን ሥቃይ የሚያስከትል ከሆነ፣ የሰውስ ኃጢአት ለምን እንዲሁ አይሆንም?

6. ደግሞም ከሰዎች መካከል እጅግ የተሻሉት እንኳ፣ ይልቁንም ክፉዎች፣ ኃጢአት የሚገባውን ቅጣት በትክክል ለመፍረድ የሚበቁ ሊሆኑ እንደማይችሉ ልትገነዘቡ ይገባችኋል ብዬ አስባለሁ። ወዮ! እኛ ዕውሮችም አድሏዊዎችም ነን። የኃጢአትን ክፋት በሙሉ እስክታውቁ ድረስ ኃጢአት የሚገባውን በሙሉ ከቶ ልታውቁ አትችሉም፤ የኃጢአትንም ክፋት በሙሉ ልታውቁ የምትችሉት እነዚህን በሙሉ ስታውቁ ብቻ ነው፦ 1 ኃጢአት የሚያበላሻትን የነፍስን ታላቅነት፤ 2. የሚደመስሰውን የቅድስናን ታላቅነት፤ 3. የሚጥሰውን የክብሩን ምክንያትና ታላቅነት፤ 4. የሚንቀውን የክብሩን ታላቅነት፤ 5. የሚረግጠውን የአእምሮን ታላቅነትና ተግባር፤ 6. አይደለም፣ ኃጢአት የተሠራበትን የዚያን አምላክ ወሰን የሌለውን ታላቅነት፣ ሁሉን ቻይነትና ቅድስና እስክታውቁ ድረስ አትችሉም። እነዚህን ሁሉ በሙሉ ስታውቁ ኃጢአት የሚገባውን በሙሉ ታውቃላችሁ። ከዚህም ሌላ፣ በደለኛው ሕጉን ወይም የፈራጁን አካሄድ ለመፍረድ እጅግ አድሏዊ እንደ ሆነ ታውቃላችሁ። እኛ የምንፈርደው በስሜት ነው፤ ስሜት ደግሞ አእምሯችንን ያሳውራል። በዓለማዊ ተራ ነገሮች እንኳ፣ አብዛኞቹ ሰዎች የራሳቸው የሆነው ጉዳይ ትክክል፣ በእነርሱ ላይ የተደረገውም ሁሉ ስሕተት እንደ ሆነ እንደሚያስቡ እናያለን፤ እጅግ ጥበበኞች ወይም ጻድቃን፣ አድልዎ የሌለባቸው ወዳጆች ሌላውን ሊያሳምኗቸው ቢሞክሩም ሁሉ ከንቱ ነው። አባታቸው ሲገርፋቸው ምሕረት የለሽ እንደ ሆነ ወይም በጭካኔ እንደሚይዛቸው የማያስቡ ልጆች ጥቂቶች ናቸው። ቤተ ክርስቲያን ብታወግዘው እንደ በደለችው የማያስብ እጅግ ወራዳ ጐስቋላ እንኳ አይገኝም ማለት ይቻላል፤ በስቅላት የሚቀጣ ሌባ ወይም ነፍሰ ገዳይም፣ ቢጠቅመው ኖሮ ሕጉንና ፈራጁን በጭካኔ የማይከስስ ከቶ አይገኝም ማለት ይቻላል።

7. ቅድስና የሌላት ነፍስ ለሰማይ የምትበቃ ይመስላችኋልን? ወዮ! እንዲህ ያሉት በዚያ እግዚአብሔርን ሊወድዱ፣ እርሱ የሚቀበለውንም አገልግሎት ሊያቀርቡለት አይችሉም። እግዚአብሔርን ይቃረናሉ፤ እርሱ ከሁሉ አብልጦ የሚወደውን ይጸየፋሉ፤ የሚጸየፈውንም ይወድዳሉ፤ ቅዱሳኑ እዚህ የሚካፈሉትን ያን ፍጹም ያልሆነ ኅብረት እንኳ ከእርሱ ጋር ሊያደርጉ አይችሉም። ታዲያ የሰማይ ብፅዕና በሆነው በዚያ ፍጹም የእርሱ ፍቅር፣ ከእርሱም ጋር በሚገኘው ሙሉ ደስታና ኅብረት እንዴት ሊኖሩ ይችላሉ? ጠላታችሁን የልብ ምስጢረኛ አማካሪያችሁ ባታደርጉት ራሳችሁን ምሕረት የለሽ ብላችሁ አትከስሱም፤ ፍጹም ገዥ የሆነውን ጌታ፣ እጅግ ጥበበኛውንና ቸሩን የዓለም ገዥ ግን ያልተለወጡትን ለዘላለማዊ ጐስቋላነት ቢኰንናቸው ትወቅሱታላችሁ።

ተግባራዊ ትምህርት።

እንግዲህ ነፍሳችሁን የምትወድዱ ሁሉ፣ ከእግዚአብሔርና ከቃሉ ጋር ከመጣላት ይልቅ ፈጥናችሁ እንድትገዙለትና ለበጎ እንድትጠቀሙበት እለምናችኋለሁ። በዚህ ጉባኤ ውስጥ ያላችሁ ያልተለወጣችሁ ሁሉ፣ ይህን የማያጠራጥር የእግዚአብሔር እውነት አድርጋችሁ ተቀበሉት፤ ብዙም ሳይቆይ መለወጥ ወይም መኰነን አለባችሁ፤ ከመመለስ ወይም ከመሞት በቀር ሌላ መንገድ የለም። የማይዋሽ እግዚአብሔር ይህን ሲነግራችሁ፣ ከዓለም ፈጣሪና ፈራጅ ስትሰሙት፣ የሚሰማ ጆሮ ያለው ሊሰማ ጊዜው ነው። አሁን የምትታመኑበት ምን እንደ ሆነ ማየት ትችላላችሁ። ካልተለወጣችሁ ሙታንና የተኰነናችሁ ሰዎች ብቻ ናችሁ። ሌላ ነገር ብነግራችሁ በውሸት ባታለልኋችሁ ነበር።— ይህን ከእናንተ ብሰውር ባጠፋኋችሁ፣ ከጥቅሴ በፊት ያሉት ቍጥሮች እንደሚያረጋግጡልኝም የደማችሁ በደለኛ በሆንሁ ነበር፤ ቍጥር 8፦ «እኔ ክፉውን፦ ክፉ ሰው ሆይ፥ በእርግጥ ትሞታለህ ባልሁ ጊዜ፥ አንተም ክፉውን ከመንገዱ ታስጠነቅቀው ዘንድ ባትናገር፥ ያ ክፉ ሰው በኃጢአቱ ይሞታል፤ ደሙን ግን ከእጅህ እሻለሁ።»— እንግዲህ ይህ ሻካራና የማይወደድ ትምህርት ቢሆንም፣ እኛ ልንሰብከው እናንተም ልትሰሙት የሚገባ እንደ ሆነ ታያላችሁ። ሲኦልን ከመቅመስ ይልቅ ስለ ሲኦል መስማት ይቀላል። ችግራችሁ ባይጠይቀው ኖሮ፣ እጅግ ሻካራና አሳዛኝ በሚመስሉ እውነቶች ለስላሳ ጆሯችሁን ባላቈሰልነው ነበር። ሰዎች ሁኔታቸውን ለማወቅ፣ ስለ እርሱም ለመስማትና ለማሰብ ፈቃደኞች ቢሆኑ ኖሮ ሲኦል እንዲህ ባልሞላ ነበር። ከእርሱ የሚያመልጡት ጥቂቶች የሆኑበት ምክንያት ጊዜ እያላቸው በጠበበው በር ለመግባት ስለማይጋደሉ፣ ይኸውም በጠበበው የመለወጥ በር ስለማይገቡና በቀጠነው የቅድስና መንገድ ስለማይሄዱ ነው፤ የማይጋደሉትም ያሉበትን አደጋ በሕያው ስሜት ለመገንዘብ ስላልነቁ ነው፤ ያልነቁትም ስለ እርሱ ለመስማት ወይም ለማሰብ ስለሚጠሉ ነው፤ ይህም በከፊል በሞኝነት ልስላሴና በሥጋዊ ራስ ወዳድነት፣ በከፊልም የሚያስፈራራበትን ቃል በሚገባ ስለማያምኑ ነው።— ይህን እውነት ሙሉ በሙሉ ባታምኑት እንኳ፣ ክብደቱ እንድታስታውሱት ሊያስገድዳችሁ ይገባል ብዬ አስባለሁ፤ እስክትለወጡም ድረስ ሊከተላችሁና ዕረፍት ሊነሣችሁ ይገባል። ይህን ቃል፦ «መለወጥ ወይም መኰነን አለብህ፤ ተመለስ ወይም ሙት» የሚለውን አንድ ጊዜ ብቻ በመልአክ ድምፅ ብትሰሙት ኖሮ፣ በአእምሯችሁ ተጣብቆ ቀንና ሌሊት አይከታተላችሁም ነበርን? ኃጢአት ስትሠሩም ድምፁ አሁንም በጆሯችሁ እንዳለ፦ «ተመለስ ወይም ሙት!» እያለ ታስታውሱት ነበር። ወዮ፣ እንዲህ በእናንተ ቢሠራ፣ ልባችሁንም ወደ እግዚአብሔር እስኪያደርሰው ድረስ ሳይረሳና ሳይተዋችሁ ቢቀር ነፍሳችሁ ምንኛ ብፁዕ በሆነች! በመርሳት ወይም ባለማመን ብትጥሉት ግን ለመለወጣችሁና ለመዳናችሁ እንዴት ሊሠራ ይችላል? ነገር ግን ይህን ለኀዘናችሁ ይዛችሁ ሂዱ፦ ይህን ከአእምሯችሁ ልታወጡት ብትችሉም ከመጽሐፍ ቅዱስ ልታወጡት አትችሉም፤ ይልቁንም ለዘላለም በተሞክሮ የምታውቁት የተደላደለ እውነት ሆኖ በዚያ ጸንቶ ይኖራል፤ ይኸውም ሌላ መንገድ የለም፤ ወይ ተመለስ፣ ወይ ሙት።

እንግዲህ የኃጢአተኞች ልብ በእንዲህ ያለ ክብደት ያለው እውነት የማይወጋው ምን ሆኖ ነው! እነዚህን ቃላት የሚሰማ ያልተለወጠ ሰው ሁሉ ልቡ ተነክቶ፣ ይህ የራሴ ሁኔታ ነው ብሎ በልቡ ሊያስብና ራሱን ተለውጦ እስኪያገኘው ድረስ ሊያርፍ እንደማይገባው ሰው ያስባል።— ወገኖቼ ሆይ፣ እመኑኝ፣ ይህ የሚያንቀላፋና ግድ የለሽ ጠባይ ብዙ አይቆይም። መለወጥም ኵነኔም ሁለቱም የሚያነቁ ነገሮች ናቸው። በዓይኔ እንዳየሁት ያህል በእውነት አስቀድሜ መናገር እችላለሁ፤ ጸጋ ወይም ሲኦል ብዙም ሳይቆይ እነዚህን ጉዳዮች እስከ ሥር ድረስ ያደርሷቸዋል፤ እናንተም፦ «ምን አደረግሁ? እንዴት ያለ ሞኝና ክፉ መንገድ ያዝሁ?» እንድትሉ ያደርጓችኋል። የኃጢአተኞች የፌዝና የድንዛዜ ሁኔታ የሚቆየው ለጥቂት ጊዜ ብቻ ነው፤ ልክ እንደ ተመለሱ ወይም እንደ ሞቱ የትዕቢታቸው ሕልም ያከትማል፤ በዚያን ጊዜም አእምሯቸውና ስሜታቸው ይመለሳል።

ነገር ግን ያልተለወጡትን ሊያደነድኑና ከመንገድ ካልተወገዱ ድካሜን ሁሉ ከንቱ ሊያደርጉ የሚችሉ ሁለት ነገሮች አስቀድሜ አያለሁ፤ እነርሱም [ክፉው] እና [መመለስ] በሚሉት በሁለቱ ቃላት ላይ ያለው የተሳሳተ ግንዛቤ ነው። አንዳንዶች በልባቸው፦ እውነት ነው፣ ክፉው መመለስ ወይም መሞት አለበት፤ ይህ ግን ለእኔ ምኔ ነው? ሰው ሁሉ እንደ ሆነ ኃጢአተኛ ብሆንም ክፉ አይደለሁም ብለው ያስባሉ። ሌሎች ደግሞ፦ «ከክፉ መንገዳችን መመለስ እንዳለብን እውነት ነው፤ እኔ ግን ከብዙ ጊዜ በፊት ተመልሻለሁ፤ ይህ አሁን የሚሠራ ነገር እንዳልሆነ ተስፋ አደርጋለሁ» ብለው ያስባሉ። በዚህም ሁኔታ ክፉዎች ክፉዎች እንዳልሆኑ፣ ይልቁንም ቀድሞውኑ እንደ ተለወጡ ሲያስቡ፣ እንዲመለሱ በማግባባት የምንደክመው ድካም ሁሉ ከንቱ ይሆናል። ስለዚህ ወደ ፊት ከመቀጠሌ በፊት፣ ክፉዎች የተባሉት እነማን እንደ ሆኑ፣ መመለስ ወይም መሞት ያለባቸውም እነማን እንደ ሆኑ፣ ደግሞም መመለስ ምን ማለት እንደ ሆነ፣ በእውነት የተለወጡትም እነማን እንደ ሆኑ እዚህ እነግራችኋለሁ። ይህንም ለዓላማዬ የሚስማማውን ቅደም ተከተል መርጬ ሆን ብዬ ለዚህ ስፍራ አቈይቼዋለሁ።

እዚህም በጥቅሱ ትርጉም ክፉ ሰውና የተለወጠ ሰው ተቃራኒዎች እንደ ሆኑ ልታስተውሉ ትችላላችሁ። የተለወጠ ሰው ክፉ ሰው አይደለም፤ ክፉ የሆነም ሰው የተለወጠ ሰው አይደለም፤ ስለዚህ ክፉ ሰው መሆንና ያልተለወጠ ሰው መሆን አንድ ነው። ስለዚህ አንዱን ስንገልጥ ሁለቱንም እንገልጣለን።

ክፋትም ሆነ መለወጥ ምን እንደ ሆነ ልነግራችሁ ከመቻሌ በፊት ወደ ሥሩ ወርጄ ጉዳዩን ከመጀመሪያው ማውጣት አለብኝ።

የዓለም ታላቅ ፈጣሪ ሦስት ዓይነት ሕያዋን ፍጥረታትን ሊፈጥር ወደደ።— መላእክትን ሥጋ የሌላቸው ንጹሓን መናፍስት አድርጎ ፈጠራቸው፤ ስለዚህም በምድር እንዲኖሩ ሳይሆን ለሰማይ ብቻ ፈጠራቸው። እንስሶች የማትሞት ነፍስ የሌላቸው ሥጋ ሆነው ተፈጠሩ፤ ስለዚህም ለሰማይ ሳይሆን ለምድር ብቻ ተፈጠሩ። ሰው ግን ሥጋንም መንፈስንም ስለሚካፈል በሁለቱ መካከል ያለ ባሕርይ አለው፤ ስለዚህም ለምድር ተፈጥሯል፤ ይህም ወደ ሰማይ የሚያልፍበት መተላለፊያ ወይም መንገድ እንዲሆን ነው እንጂ ቤቱ ወይም ደስታው እንዲሆን አይደለም። ሰው የተፈጠረለት የተባረከ ሁኔታ የጌታን ክቡር ግርማ መመልከትና ከቅዱሳን መላእክቱ ጋር እርሱን ማመስገን፣ እርሱንም መውደድና ለዘላለም በፍቅሩ መሞላት ነበር። ሰው የተፈጠረለት ፍጻሜ ይህ እንደ ሆነ ሁሉ፣ እግዚአብሔር እርሱን ለማግኘት የሚስማሙ መንገዶችንም ሰጠው። እነዚህ መንገዶች በዋናነት ሁለት ነበሩ፤ አንደኛ፣ የሰው አእምሮ ትክክለኛ ዝንባሌ፤ ሁለተኛ፣ የሕይወቱ ትክክለኛ ሥርዓት። ለመጀመሪያው፣ እግዚአብሔር የሰውን ዝንባሌ ለፍጻሜው አስማማው፤ ለዚያን ጊዜው ሁኔታው የሚስማማ የእግዚአብሔርን እውቀትና በቅዱስ ፍቅር ወደ እግዚአብሔር ያዘነበለ ልብን ሰጠው። ይሁን እንጂ በዚህ ሁኔታ አላጸናውም፤ አላረጋውምም፤ ይልቁንም በነጻነት የሚሠራ አድርጎ ስለ ፈጠረው በገዛ ነጻ ፈቃዱ እጅ ተወው። ለሁለተኛውም፣ እግዚአብሔር የእርሱ ድርሻ የሆነውን አደረገ፤ ይኸውም በእግዚአብሔር ፍቅር እንዲጸና ፍጹምም አድርጎ እንዲታዘዘው የሚጠይቅ ፍጹም ሕግ ለሰው ሰጠው። ሰው ይህን ሕግ ሆን ብሎ በመጣሱ የዘላለም ሕይወት ተስፋውን ማጣት ብቻ ሳይሆን ልቡን ከእግዚአብሔር መለሰ፤ በእነዚህ ዝቅተኛ ሥጋዊ ነገሮች ላይም አደረገው፤ በዚህም መንፈሳዊውን የእግዚአብሔርን መልክ ከነፍሳችን ደመሰሰ። ስለዚህ ሰው የፍጻሜው የሆነውን የእግዚአብሔርን ክብር አጣ፤ ሊያገኘው የሚገባበትንም መንገድ ለቀቀ፤ ይህም በልቡ ዝንባሌም በሕይወቱም ነው። ነፍሱ ለእግዚአብሔር የነበራትን ቅዱስ ዝንባሌና ፍቅር አጣ፤ በእርሱም ፋንታ ሥጋውን ወይም ሥጋዊ ራሱን በምድራዊ ነገሮች ደስ የማሰኘት ዝንባሌንና ፍቅርን አተረፈ፤ ለእግዚአብሔር እንግዳ፣ ለፍጥረት ግን ወዳጅ ሆነ። የዚህ ሕይወቱም አካሄድ ከልቡ ዝንባሌ ጋር ተስማማ፤ ለሥጋዊ ራሱ ኖረ እንጂ ለእግዚአብሔር አልኖረም፤ ጌታን ደስ ለማሰኘት በመፈለግ ፋንታ ሥጋውን ደስ ለማሰኘት ፍጥረትን ፈለገ። እኛ ሁላችን አሁን በዚህ ባሕርይ ወይም በዚህ የረከሰ ዝንባሌ ወደ ዓለም እንወለዳለን፤ «ከርኩስ ነገር ንጹሕን ነገር ማን ሊያወጣ ይችላል?» (ኢዮብ 14:4)። አንበሳ ገና ሳያድን ጨካኝና አረመኔ ባሕርይ እንዳለው፣ እፉኝትም ገና ሳትነድፍ መርዛማ ባሕርይ እንዳላት፣ እንዲሁ እኛም ክፉ ከማሰባችን፣ ከመናገራችን ወይም ከማድረጋችን በፊት በሕፃንነታችን እነዚያ ኃጢአተኛ ባሕርያት ወይም ዝንባሌዎች አሉን፤ የሕይወታችን ኃጢአት ሁሉ የሚመነጨውም ከዚህ ነው። ይህ ብቻ አይደለም፤ እግዚአብሔር በምሕረቱ መድኃኒት፣ ይኸውም የነፍሳችን አዳኝ ሆኖ ወደ እግዚአብሔር እንደ ገና የሚመልሰንን ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስን ባዘጋጀልን ጊዜ፣ እኛ በተፈጥሮ ያለንበትን ሁኔታ እንወዳለን፤ ከእርሱም መውጣትን እንጠላለን፤ ስለዚህም የምንመለስበትን መንገድ እንቃወማለን። ልማድ ክርስቶስን ስለ በጎ ፈቃዱ እንድናመሰግነው ቢያስተምረንም፣ ሥጋዊ ራሳችን ግን መድኃኒቶቹን እንድንቃወም ያግባባናል፤ የሚሰጠንን መድኃኒት እንድንወስድ ስንታዘዝ፣ ሁሉንም ትተን እርሱን ተከትለን ወደ እግዚአብሔርና ወደ ክብር እንድንሄድ ስንጠራም ይቅርታ እንድንጠይቅ ያደርገናል።

እባካችሁ ይህን ገጽ እንደ ገና አንብቡት፤ ልብም በሉት፤ በእነዚህ ጥቂት ቃላት ውስጥ የተፈጥሯዊ ሁኔታችን፣ በዚህም የክፉ ሰው እውነተኛ መግለጫ አላችሁና። በዚህ የረከሰ ተፈጥሮ ሁኔታ ውስጥ ያለ ሰው ሁሉ ክፉ ሰው ነው፤ በሞት ሁኔታም ውስጥ ነው።

በዚህም ደግሞ መለወጥ ምን እንደ ሆነ ለመረዳት ተዘጋጅታችኋል፤ ለዚህም ይህን ይበልጥ ልታውቁ ይገባችኋል፦ የእግዚአብሔር ምሕረት ሰው በኃጢአቱ እንዲጠፋ ስላልፈለገ መድኃኒትን አዘጋጀ፤ ልጁ ባሕርያችንን እንዲወስድ፣ በአንድ አካልም አምላክና ሰው ሆኖ በእግዚአብሔርና በሰው መካከል መካከለኛ እንዲሆን፣ ስለ ኃጢአታችንም በመስቀል ላይ በመሞት ከእግዚአብሔር እርግማንና ከዲያብሎስ ኃይል ቤዛ ሆኖ እንዲያድነን አደረገ፤ እንዲህም ከዋጀን በኋላ አብ የእርሱ ገንዘብ አድርጎ በእጁ አሳልፎ ሰጠን። በዚህም አብና መካከለኛው ለሰው አዲስ ሕግና ኪዳን አደረጉ፤ ፍጹም ታዛዦችን ብቻ እንጂ ማንንም በሕይወት ያላኖረውንና ሰውን በእያንዳንዱ ኃጢአት የኰነነውን እንደ መጀመሪያው አይደለም፤ ነገር ግን ክርስቶስ የጸጋን ሕግ፣ ይኸውም በእውነተኛ ንስሐና በክርስቶስ በማመን ወደ እግዚአብሔር ለተለወጡ ሁሉ የይቅርታንና የዘላለም ሕይወትን ተስፋ አደረገ። ይህም አንድ ልዑል ለዐመፀኞች ጭፍራ፣ መሣሪያቸውን አስቀምጠው ገብተው ከዚያ ወዲያ ታማኝ ተገዢዎች እንዲሆኑ በሚል ቅድመ ሁኔታ እንደሚያወጣው የምሕረት አዋጅ ነው።

ነገር ግን ጌታ የሰው ልብ እጅግ ክፉ ስለ ሆነ፣ ለራሳቸው ቢተዉ ሰዎች ይህ ሁሉ ሆኖ መድኃኒቱን እንደማይቀበሉ ስለሚያውቅ፣ መንፈስ ቅዱስ ሐዋርያትን በመንፈስ ማነሣሣትን፣ መጻሕፍትንም በተአምራትና በድንቆች ማተምን፣ የምርጦቹንም ልጆች ማብራትንና መለወጥን የራሱ ሥራ አድርጎ ተቀበለ።

ስለዚህ በዚህ ብቻ አብ፣ ወልድና መንፈስ ቅዱስ በተለይ የሚነገርላቸው የየራሳቸው ሥራዎች እንዳሏቸው ታያላችሁ።

የአብ ሥራዎች እኛን መፍጠር፣ እንደ አስተዋይ ፍጥረቶቹ በተፈጥሮ ሕግ መግዛትና በእርሱም መፍረድ፣ በጠፋንም ጊዜ በምሕረቱ ቤዛ ማዘጋጀት፣ ልጁንም መላክና የቤዛነቱን ዋጋ መቀበል ነበሩ።

ወልድ ለእኛ የሠራቸው ሥራዎች እነዚህ ናቸው፦ በመከራውና በጽድቁ ቤዛ ሆኖ መዋጀት፣ የጸጋን ተስፋ ወይም ሕግ መስጠት፣ ዓለምንም እንደ ቤዛዋ በጸጋ ቃል ኪዳን መግዛትና መፍረድ፣ የሞቱም ጥቅም እንዲደርሰን ስለ እኛ መማለድ፣ እንዲሁም መንፈስ ቅዱስን መላክ፤ ይህንንም አብ ደግሞ በወልድ በኩል ያደርገዋል። መንፈስ ቅዱስ ለእኛ የሚሠራቸው ሥራዎች እነዚህ ናቸው፦ ነቢያትንና ሐዋርያትን በመንፈስ በማነሣሣትና በመምራት፣ ቃሉንም በተአምራዊ ስጦታዎቹና ሥራዎቹ በማተም ቅዱሳት መጻሕፍትን ማጻፍ፤ ተራ የወንጌል አገልጋዮችን ማብራትና ማነቃቃት፣ በዚህም ያን ቃል እንዲያውጁ ማስቻልና መርዳት፤ በዚያው ቃልም የሰዎችን ነፍሳት ማብራትና መለወጥ። ስለዚህ አብ ባይፈጥራችሁ ኖሮ አስተዋይ ፍጥረቶች መሆን እንደማትችሉ፣ ወልድም ባይዋጃችሁ ኖሮ ወደ እግዚአብሔር መቅረብ እንደማትችሉ፣ እንዲሁ መንፈስ ቅዱስ ካልቀደሳችሁ በክርስቶስ ድርሻ ሊኖራችሁ ወይም ልትድኑ አትችሉም።

ስለዚህ እስከ አሁን የዚህን ሥራ የተለያዩ ምክንያቶች ማየት ትችላላችሁ፦— አብ ልጁን ይልካል፤ ወልድ ይዋጀናል፤ የጸጋንም ተስፋ ይሰጣል፤ መንፈስ ቅዱስ ይህን ወንጌል ያጽፋል፤ ያትማልም፤ ሐዋርያት እርሱን ለመጻፍ የመንፈስ ጸሐፊዎች ናቸው፤ የወንጌል ሰባኪዎች ደግሞ እርሱን ለማወጅና ሰዎች እንዲታዘዙት ለማግባባት ናቸው፤ መንፈስ ቅዱስም ሰዎች እንዲቀበሉት ልባቸውን በመክፈት ስብከታቸውን ፍሬያማ ያደርገዋል፤ ይህም ሁሉ የእግዚአብሔርን መልክ በነፍስ ላይ ለማደስ፣ ልብንም እንደ ገና በእግዚአብሔር ላይ ለማኖርና ከከዳበት ከፍጥረትና ከሥጋዊ ራስ ለማንሣት፣ በዚህም ቀድሞ ምድራዊ የነበረውን የሕይወት ፈሳሽ ወደ ሰማያዊ አካሄድ ለመመለስ ነው፤ ይህም ሁሉ የነፍስ ሐኪም የሆነውን ክርስቶስን በእምነት በመቀበል ነው።

ከተናገርሁት ክፉ መሆን ምን እንደ ሆነ፣ መለወጥም ምን እንደ ሆነ ማየት ትችላላችሁ፤ የየራሳቸውን ክፍሎች ይዘው እንደሚገኙ አድርጌ ብገልጣቸው ደግሞ ይበልጥ ግልጥ እንደሚሆንላችሁ አስባለሁ። በመጀመሪያ ክፉ ሰው በእነዚህ ሦስት ነገሮች ሊታወቅ ይችላል።

አንደኛ፣ ዋና እርካታውን በምድር ላይ የሚያደርግ፣ ፍጥረትን ከእግዚአብሔር ይልቅ የሚወድድ፣ ሥጋዊ ብልጽግናውንም ከሰማያዊ ደስታ በላይ የሚያደርግ ሰው ነው። የሥጋን ነገር ያስባል፤ የመንፈስን ነገር ግን አይለይም፣ አይጣፍጠውምም።— ሰማይ ከምድር እንደሚሻል ቢናገርም፣ ለራሱ በእውነት እንዲህ አድርጎ አይቈጥረውም፤ ምድርን በእርግጥ ሊያገኝ ቢችል ሰማይን ይለቅቃል፤ ወደዚያ ከመወሰድም እዚህ መቆየትን ይመርጣል። በእግዚአብሔር ፊት፣ በሰማይም ለዘላለም በፍቅሩና በምስጋናው የሚኖር ፍጹም የቅድስና ሕይወት፣ እዚህ በምድር እንደሚገኝ የጤና፣ የሀብትና የክብር ሕይወት ልቡን አያስደስተውም። እግዚአብሔርን ከሁሉ በላይ እንደሚወድ በሐሰት ቢናገርም፣ በእውነት ግን የመለኮታዊ ፍቅርን ኃይል በውስጡ ከቶ አልተሰማውም፤ ይልቁንም አእምሮው ከእግዚአብሔር ይልቅ በዓለም ወይም በሥጋዊ ተድላ ላይ የተተከለ ነው። በአጭሩ፣ ምድርን ከሰማይ፣ ሥጋዊ ብልጽግናንም ከእግዚአብሔር አብልጦ የሚወድ ሁሉ ክፉና ያልተለወጠ ሰው ነው።

በሌላ በኩል ደግሞ የተለወጠ ሰው የእግዚአብሔርን ውበት እንዲያይ ዓይኑ በርቷል፤ ከእግዚአብሔርም ጋር የሚገኘውን ክብር እስከዚህ ድረስ ያምናል፤ ልቡም ወደ እርሱ ተነሥቶ በዚህ ዓለም ካለው ከማናቸውም ነገር ይልቅ በእርሱ ላይ ተተክሏል። የዓለምን ሀብትና ተድላ ሁሉ ከማግኘት ይልቅ የእግዚአብሔርን ፊት ማየትንና በዘላለም ፍቅሩና ምስጋናው መኖርን ይመርጣል፤ ሌላው ነገር ሁሉ ከንቱ እንደ ሆነ፣ ነፍስንም ከእግዚአብሔር በቀር ሊሞላት የሚችል እንደሌለ ያያል፤ ስለዚህ ዓለም ወደ ፈለገችው ብትሄድ፣ ሀብቱንና ተስፋውን በሰማይ ያከማቻል፤ ስለ እርሱም ሁሉን ለመተው ይቈርጣል። እሳት ወደ ላይ እንደሚወጣ፣ በማግኔት ድንጋይ የተነካ መርፌም ሁልጊዜ ወደ ሰሜን እንደሚዞር፣ እንዲሁ የተለወጠች ነፍስ ወደ እግዚአብሔር ታዘነብላለች። ሌላ ምንም ሊያረካው አይችልም፤ ከፍቅሩም በቀር እርካታንና ዕረፍትን ሊያገኝ አይችልም። በአጭሩ፣ የተለወጡ ሁሉ እግዚአብሔርን ከዓለም ሁሉ አብልጠው ያከብሩታል፣ ይወዱታልም፤ ሰማያዊው ደስታም ከሥጋዊ ብልጽግናቸው ይልቅ ይወደድላቸዋል። የተናገርሁትን ማስረጃ በእነዚህ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች ልታገኙ ትችላላችሁ፦ ፊልጵስዩስ 3:18, 21፤ ማቴዎስ 6:19, 20, 21፤ ቆላስይስ 3:1, 2, 4, 5፤ ሮሜ 8:5, 6, 7, 8, 9, 18, 23፤ መዝሙር 73:25, 26።

ሁለተኛ፣ ክፉ ሰው በዓለም መበልጸግንና ሥጋዊ ዓላማዎቹን ማግኘትን የሕይወቱ ዋና ሥራ የሚያደርግ ሰው ነው። ቢያነብብ፣ ቢሰማም፣ በውጫዊ የሃይማኖት ተግባራትም ብዙ ቢያደርግ፣ አሳፋሪ ኃጢአቶችንም ቢተው፣ ይህ ሁሉ የጎን ጉዳይ ብቻ ነው፤ እግዚአብሔርን ደስ ማሰኘትንና የዘላለምን ክብር ማግኘትን ከቶ የሕይወቱ ዋና ሥራ አያደርግም፤ እግዚአብሔርን በዓለም ትራፊ ያሰናብተዋል፤ ሥጋ ሊተርፈው ከሚችለው በላይ አገልግሎት አይሰጠውም፤ ስለ ሰማይ ብሎ ሁሉን አይተውምና።

በተቃራኒው የተለወጠ ሰው እግዚአብሔርን ደስ ማሰኘትንና መዳንን የሕይወቱ ዋና ጥንቃቄና ሥራ የሚያደርግ ሰው ነው፤ የዚህን ሕይወት በረከቶች ሁሉ ወደ ሌላ ሕይወት በሚያደርገው ጕዞ ላይ እንደ መገልገያዎች ብቻ ይወስዳቸዋል፤ ፍጥረትንም ለእግዚአብሔር በመገዛት ይጠቀምበታል፤ ቅዱስ ሕይወትን ይወዳል፤ ይበልጥ ቅዱስ ለመሆንም ይናፍቃል፤ የሚጠላውና ሊገላገለው የሚናፍቅ፣ የሚጸልይና የሚጋደል ካልሆነ በቀር ሌላ ኃጢአት የለውም። የሕይወቱ አቅጣጫና ዝንባሌ ለእግዚአብሔር ነው፤ ኃጢአት ቢሠራም ከልቡና ከሕይወቱ ዝንባሌ ጋር የሚቃረን ነው፤ ስለዚህ እንደ ገና ይነሣል፤ በእርሱም ያለቅሳል፤ በሚያውቀውም ኃጢአት ሆን ብሎ ለመኖር አይደፍርም። በዚህ ዓለም ለእግዚአብሔር አሳልፎ ሊሰጠውና ስለ እርሱና ስለ ክብር ተስፋ ብሎ ሊተወው የማይችለው እስከዚህ የሚወደው ምንም ነገር የለም።— ይህን ሁሉ በቆላስይስ 3:1, 2, 3, 4, 5፤ ማቴዎስ 6:20, 33፤ ሉቃስ 18:22, 23, 29፤ ሉቃስ 14:18, 24, 26, 27፤ ሮሜ 8:13፤ ገላትያ 5:24፤ ሉቃስ 12:21 ወዘተ. ልታዩ ትችላላችሁ።

ሦስተኛ፣ የክፉ ሰው ነፍስ የቤዛነትን ምሥጢር በእውነት ከቶ አላስተዋለችም፣ አልቀመሰችምም፤ የቀረበላትንም አዳኝ በምስጋና አልተቀበለችም፤ እርሱም በቤዛው ፍቅር አልተማረከም፤ ከኃጢአቱ በደልና ኃይል እንዲድን፣ ወደ እግዚአብሔርም እንዲመለስ የነፍሱ ሐኪም አድርጎ ሊገዛለት ፈቃደኛ አይደለም፤ ይልቁንም ልቡ ለዚህ ሊነገር የማይችል ጥቅም ደንታ ቢስ ነው፤ ሊፈወስበት የሚገባውን የፈውስ መንገድም ፈጽሞ ይቃወማል። ሥጋዊ በሆነ መንገድ ሃይማኖተኛ ለመሆን ፈቃደኛ ቢሆንም፣ ነፍሱን ለክርስቶስ፣ ለቃሉና ለመንፈሱ ምሪትና አመራር ከቶ አሳልፎ አይሰጥም።

በተቃራኒው የተለወጠው ሰው በኃጢአት እንደ ጠፋ ተሰምቶት፣ ከእግዚአብሔር ጋር የነበረውን ሰላምና የሰማይን ተስፋ እንዳጣ፣ በዘላለም ጐስቋላነትም አደጋ ውስጥ እንዳለ ተገንዝቦ፣ የቤዛነትን የምሥራች በምስጋና ይቀበላል፤ በጌታ ኢየሱስ እንደ ብቸኛ አዳኙ አምኖ ጥበብና ጽድቅ ቅድስናም ቤዛነትም ይሆንለት ዘንድ ራሱን ለእርሱ አሳልፎ ይሰጣል፤ ክርስቶስን የነፍሱ ሕይወት አድርጎ ይወስደዋል፤ በእርሱም ይኖራል፤ ለቍስል ሁሉ እንደ መድኃኒት ቅባት ይጠቀምበታል፤ በዚህ በሰው ቤዛነት ድንቅ ሥራ ውስጥ የእግዚአብሔርን ጥበብና ፍቅር ያደንቃል። በአጭሩ፣ ክርስቶስ በእምነት በልቡ ይኖራል፤ አሁን የሚኖረውም ኑሮ በወደደውና ስለ እርሱ ራሱን በሰጠው በእግዚአብሔር ልጅ ላይ ባለ እምነት ነው፤ እንዲያውም የሚኖረው እርሱ ራሱ ሳይሆን በእርሱ ያለው ክርስቶስ ነው። ለዚህም ኢዮብ 1:11, 12 እና 3:20፤ ዮሐንስ 15:2, 3, 4፤ 1ኛ ቆሮንቶስ 1:20 እና 2:2 ተመልከቱ።

ክፉዎችና የተለወጡ እነማን እንደ ሆኑ አሁን ከእግዚአብሔር ቃል በግልጥ ቃላት ታያላችሁ። አላዋቂ ሰዎች አንድ ሰው የማይምል፣ የማይራገም፣ የማይሳደብ፣ የማይሰክር፣ የማይሴስን፣ የማይቀማ፣ በግብይቱም ማንንም የማይበድል ከሆነ፣ ወደ ቤተ ክርስቲያን ቢመጣ፣ ጸሎቱንም ቢያደርስ፣ ቍርባን ቢቀበል፣ አንዳንድ ጊዜም ድሆችን ለመርዳት እጁን ቢዘረጋ፣ እንዲህ ያሉት ያልተለወጡ ሰዎች ሊሆኑ አይችሉም ብለው ያስባሉ። ወይም በስካር፣ በመሐላ፣ በቁማር ወይም በመሳሰሉት ክፋቶች በደለኛ የነበረ ሰው ከዚያ ወዲያ ቢተዋቸው፣ ይህ የተለወጠ ሰው እንደ ሆነ ያስባሉ።— ሌሎች ደግሞ የእግዚአብሔርን መምሰል ጠላትና ፌዘኛ የነበረ ሰው እርሱን ቢደግፍ፣ እግዚአብሔርን ከሚፈሩትም ጋር ቢተባበር፣ እግዚአብሔርን የሚፈሩት እንደሚጠሉ እርሱም በዚህ ምክንያት በክፉዎች ቢጠላ፣ ይህ የግድ የተለወጠ ሰው መሆን አለበት ብለው ያስባሉ። አንዳንዶችም አንድን አዲስ አስተያየት በመያዝ የተለወጡ እስኪመስላቸው ድረስ ሞኞች ናቸው። አንዳንዶች ደግሞ በሲኦል ፍርሃት ብቻ ተሸብረው፣ የኅሊና ወቀሳና ሥቃይ አግኝቷቸው፣ በዚህም ምክንያት ለመታረም አስበው ቃል ቢገቡ፣ ጨዋ ጠባይና ውጫዊ ሃይማኖት ያለው ሕይወት ቢይዙ፣ ይህ የግድ እውነተኛ መለወጥ መሆን አለበት ብለው ያስባሉ። እነዚህም ከማግባባታችን ሁሉ ጥቅም ሊያጡ የተቃረቡ ምስኪን የተታለሉ ነፍሳት ናቸው፤ ክፉዎች መመለስ ወይም መሞት እንዳለባቸው ሲሰሙ፣ ይህ ለእነርሱ የተነገረ እንዳልሆነ ያስባሉ፤ ክፉዎች አይደሉምና፣ ይልቁንም ቀድሞውኑ ተመልሰዋልና። ስለዚህም ነው ክርስቶስ ከተራው ሕዝብ ይልቅ የተከበሩና ጨዋዎች የነበሩትን አንዳንድ የአይሁድ አለቆች፦ «ቀራጮችና ጋለሞቶች ወደ እግዚአብሔር መንግሥት በመግባት ይቀድሙአችኋል» ያላቸው (ማቴዎስ 21:31)። ይህም ጋለሞታ ወይም ግልጽ ኃጢአተኛ ያለ መለወጥ ሊድን ይችላል ማለት አይደለም፤ ነገር ግን የተለወጡ ሳይሆኑ ቀድሞውኑ እንደ ተለወጡ በማሰብ ራሳቸውን ከሚያታልሉት ጨዋዎች ይልቅ እነዚህ ግልጽ ኃጢአተኞች ኃጢአታቸውንና ጐስቋላነታቸውን፣ የመለወጥንም አስፈላጊነት እንዲገነዘቡ ማድረግ ይቀል ስለ ነበረ ነው።

ወገኖቼ ሆይ፣ መለወጥ ብዙዎች ከሚያስቡት የተለየ ዓይነት ሥራ ነው፤ ምድራዊ አእምሮን ወደ ሰማይ ማምጣት፣ ለሰውም ከቶ ሊጠፋ በማይችል ፍቅር እስኪማረክ ድረስ የእግዚአብሔርን ተወዳጅ ታላቅነት ማሳየት፣ ልቡን ስለ ኃጢአት መስበር፣ ወደ ክርስቶስ ለመማጸን እንዲሸሽና የነፍሱ ሕይወት አድርጎ በምስጋና እንዲቀበለው ማድረግ፣ የልብንና የሕይወትን አቅጣጫና ዝንባሌ መለወጥ ትንሽ ነገር አይደለም፤ ይኸውም ሰው ደስታው አድርጎ የያዘውን ይክዳል፤ ደስታውንም ቀድሞ ከቶ ባላደረገበት ስፍራ ያደርጋል፤ እንደ ቀድሞውም ለዚያው ፍጻሜ አይኖርም፤ በዓለምም ያንኑ ዓላማ አያሳድድም። በአጭሩ፣ በክርስቶስ ያለ ሰው አዲስ ፍጥረት ነው፤ «አሮጌው ነገር አልፎአል፤ እነሆ፥ ሁሉም አዲስ ሆኖአል።» (2ኛ ቆሮንቶስ 5:17)። አዲስ ማስተዋል፣ አዲስ ፈቃድና ቍርጠኝነት፣ አዲስ ኀዘን፣ ምኞት፣ ፍቅርና ደስታ፣ አዲስ አሳብ፣ አዲስ ንግግር፣ (ቢቻል) አዲስ ጓደኞችና አዲስ አኗኗር አለው። ቀድሞ የሚቀልድበት ጉዳይ የነበረው ኃጢአት አሁን እጅግ የሚያስጸይፍና የሚያስፈራ ሆኖበታል፤ ከሞት እንደሚሸሽ ከእርሱ ይሸሻል። በዓይኑ እጅግ ተወዳጅ የነበረው ዓለም አሁን ከንቱነትና የነፍስ ጭንቀት ብቻ ሆኖ ይታየዋል፤ ቀድሞ ቸል ተብሎ የነበረው እግዚአብሔር አሁን የነፍሱ ብቸኛ ደስታ ነው፤ ቀድሞ ተረስቶ ነበር፤ ምኞትም ሁሉ ከእርሱ ይበልጥ ይመረጥ ነበር፤ አሁን ግን በልቡ አቅራቢያ ተቀምጧል፤ ሁሉም ነገር ለእርሱ ስፍራ መልቀቅ አለበት፤ ልቡም እርሱን በመጠባበቅና በማክበር ተይዟል፤ ፊቱን ሲሰውር ያዝናል፤ ያለ እርሱም ደኅና እንደ ሆነ ከቶ አይሰማውም። ቀድሞ በቀላሉ ይታሰብ የነበረው ክርስቶስ ራሱ አሁን ብቸኛ ተስፋውና መጠጊያው ነው፤ እንደ ዕለት እንጀራውም በእርሱ ይኖራል፤ ያለ እርሱ መጸለይ፣ መደሰት፣ ማሰብ፣ መናገርና መኖር አይችልም።— በዓለም ከዚያ በላይ መቆየት በማይችልበት ጊዜ ከሲኦል ይልቅ ይበጀኛል ብሎ ተስፋ የሚያደርገው የሚታገሡት የመጠባበቂያ ስፍራ ብቻ ሆኖ ይታይ የነበረው ሰማይ ራሱ አሁን ቤቱ፣ ብቸኛ የተስፋውና የዕረፍቱ ስፍራ ሆኗል፤ በዚያም ልቡን አሁን የያዘውን አምላክ ያያል፣ ይወደዋል፣ ያመሰግነዋልም። ቀድሞ ሰዎችን ከኃጢአት ለማስደንገጥ እንደ ተሠራ ማስፈራሪያ ብቻ ይመስል የነበረው ሲኦል አሁን የማይደፈርና የማይቀለድበት እውነተኛ ጐስቋላነት ሆኖ ይታየዋል።— ቀድሞ ይሰለቹት የነበሩትና ከሚያስፈልገው በላይ ድካም የሚመስሉት የቅድስና ሥራዎች አሁን መዝናኛውም፣ ሥራውም፣ የሚተዳደርበት ሙያውም ሆነዋል። ቀድሞ ለእርሱ እንደ ተራ መጽሐፍ ያህል የነበረው መጽሐፍ ቅዱስ አሁን እንደ እግዚአብሔር ሕግ፣ ከሰማይ ለእርሱ እንደ ተጻፈና በዘላለማዊው ግርማ ስም እንደ ተፈረመ ደብዳቤ ሆኖለታል፤ የአሳቡ፣ የቃሉና የሥራው መመሪያ ነው፤ ትእዛዛቱ አስገዳጆች፣ ማስፈራሪያዎቹ አስፈሪዎች፣ ተስፋዎቹም ለነፍሱ ሕይወትን የሚናገሩ ናቸው። ቀድሞ እንደ ሌሎች ሰዎች ይመስሉት የነበሩት እግዚአብሔርን የሚፈሩ ሰዎች አሁን በምድር ላይ እጅግ የላቁና እጅግ ደስተኞች ሆነውለታል። የጨዋታ ጓደኞቹ የነበሩት ክፉዎችም አሁን ኀዘኑ ሆነዋል፤ በኃጢአታቸው ይስቅ የነበረው እርሱም አሁን ስለ ኃጢአታቸውና ስለ ጐስቋላነታቸው ለማልቀስ ይበልጥ ዝግጁ ነው (መዝሙር 16:3 እና 15:4፤ ፊልጵስዩስ 3:18)። ባጭሩ በአሳቡ አዲስ ፍጻሜ፣ በጥረቱም አዲስ መንገድ አለው፤ ስለዚህ ልቡና ሕይወቱ አዲስ ናቸው። ቀድሞ ሥጋዊ ራሱ ፍጻሜው ነበር፤ ተድላውና ዓለማዊ ትርፉ፣ ዝናውም መንገዱ ነበሩ፤ አሁን ግን እግዚአብሔርና የዘላለም ክብር ፍጻሜው ናቸው፤ ክርስቶስ፣ መንፈስ፣ ቃልና ሥርዓቶች፣ ለእግዚአብሔር ቅድስና፣ ለሰዎችም ጽድቅና ምሕረት እነዚህ መንገዱ ናቸው። ቀድሞ ራስ ዋናው ገዥ ነበር፤ የእግዚአብሔርና የኅሊና ጉዳዮች ሊገዙለትና ስፍራ ሊለቅቁለት ይገባ ነበር። አሁን ግን በክርስቶስ ያለው እግዚአብሔር በመንፈስ፣ በቃልና በአገልግሎት በኩል ያ ዋና ገዥ ነው፤ ራስም የራስ ጉዳዮችም ሁሉ ስፍራ ሊለቅቁለት ይገባል። ስለዚህ ይህ ለውጥ በአንድ፣ በሁለት ወይም በሃያ ነጥቦች ብቻ ሳይሆን በነፍስ ሁሉ፣ በአኗኗርም ፍጻሜና ዝንባሌ ውስጥ ነው። ሰው ከአንዱ መንገድ ወደ ሌላው ሊሻገርና ፊቱ ግን ወደዚያው አቅጣጫ ሆኖ አሁንም ወደዚያው ስፍራ ሊሄድ ይችላል፤ ፈጽሞ ወደ ኋላ ተመልሶ ወደ ተቃራኒ ስፍራ በተቃራኒው መንገድ ጕዞውን መያዝ ግን ሌላ ጉዳይ ነው። እዚህም እንዲሁ ነው፤ ሰው ከስካር ወደ ቍጠባ ሊመለስ፣ የመጠጥ ጓደኝነቱንና ሌሎች ግልጽ አሳፋሪ ኃጢአቶችን ሊተው፣ አንዳንድ የሃይማኖት ተግባራትንም ሊጀምር ይችላል፤ ሆኖም ሥጋዊ ራሱን ከሁሉ በላይ እያለመና አሁንም የነፍሱን አገዛዝ እየሰጠው እንደ ቀድሞው ወደዚያው ፍጻሜ እየሄደ ሊሆን ይችላል። ሲለወጥ ግን ይህ ራስ ይካዳል፤ ከዙፋኑም ይወርዳል፤ እግዚአብሔርም ከፍ ይላል፤ ፊቱም ወደ ተቃራኒው አቅጣጫ ይዞራል፤ ቀድሞ ለራሱ ያደረና ለራሱ የኖረ ሰው አሁን በመቀደስ ለእግዚአብሔር የተሰጠ ሆኖ ለእግዚአብሔር ይኖራል። ቀድሞ በጊዜው፣ በችሎታዎቹና በንብረቱ ምን እንደሚያደርግ ራሱን ይጠይቅ ነበር፤ ለራሱም ይጠቀምባቸው ነበር፤ አሁን ግን በእነርሱ ምን እንደሚያደርግ እግዚአብሔርን ይጠይቃል፤ ለእርሱም ይጠቀምባቸዋል። ቀድሞ ከሥጋውና ከሥጋዊ ራሱ ተድላ ጋር እስከሚስማማ ድረስ እግዚአብሔርን ደስ ያሰኝ ነበር፤ እነርሱን እጅግ እስከሚያስከፋ ድረስ ግን አይደለም። አሁን ግን ሥጋና ራስ ምንም ያህል ቢከፉ እግዚአብሔርን ደስ ያሰኛል። እግዚአብሔር በሚድኑት ሁሉ ላይ የሚያደርገው ታላቁ ለውጥ ይህ ነው።

መንፈስ ቅዱስ ቀዳሻችን ነው ማለት ትችላላችሁ፤ ነገር ግን መቀደስ ምን እንደ ሆነ ታውቃላችሁን? እነሆ፣ አሁን የገለጥሁላችሁ ይኸው ነው፤ በዓለም ያለ ወንድና ሴት ሁሉ ይህ ሊኖረው ይገባል፤ አለዚያ ለዘላለም ጐስቋላነት ይኰነናል። መመለስ ወይም መሞት አለባቸው።

ይህን ሁሉ ታምናላችሁን ወይስ አታምኑም? በእርግጥ አናምንም ለማለት አትደፍሩም፤ ከጥርጣሬና ከክህደት በላይ ነውና። እነዚህ አንዱ የተማረና ቅን ሰው አንድ አሳብ፣ ሌላውም ሌላ አሳብ የሚይዝባቸው፣ አንዱ ወገን ይህን፣ ሌላው ወገን ያን የሚልባቸው አከራካሪ ጉዳዮች አይደሉም፤ በመካከላችን ክርስቲያን ለመባል የሚገባቸው ቤተ እምነቶች ሁሉ በተናገርሁት በዚህ ይስማማሉ፤ የእውነትን አምላክ፣ ያውም ሁሉም ወገን በሚያምነው ጉዳይ ባታምኑት፣ ፈጽሞ የምታመካኙት የላችሁም።

ነገር ግን ይህን የምታምኑ ከሆነ ባልተለወጠ ሁኔታ ውስጥ እንዲህ በጸጥታ የምትኖሩት እንዴት ነው? እንደ ተለወጣችሁ ታውቃላችሁን? ይህን ድንቅ ለውጥ በነፍሳችሁ ላይ ልታገኙት ትችላላችሁን? እንዲህ ዳግመኛ ተወልዳችኋልን? እንደ ገናስ ተሠርታችኋልን?— እነዚህ ለብዙዎቻችሁ እንግዳ ነገሮች አይደሉምን? በራሳችሁም ላይ ከቶ ያልተሰማችሁ ነገሮች አይደሉምን? የተለወጣችሁበትን ቀን ወይም ሳምንት፣ ወይም የለወጣችሁን ስብከት እንኳ መናገር ባትችሉ፣ ሥራው እንደ ተፈጸመ፣ እንዲህ ያለ ለውጥ በእርግጥ እንዳለ፣ ከላይ እንደ ተገለጠውም ያለ ልብ እንዳላችሁ ታገኛላችሁን? ወዮ! አብዛኞቹ ዓለማዊ ሥራቸውን ይከተላሉ፤ በእንዲህ ያሉ አሳቦችም አእምሯቸውን ብዙም አያስጨንቁም፤ ከአሳፋሪ ኃጢአቶች ብቻ ቢከለከሉና፦ «እኔ አመንዝራ፣ ሌባ፣ ተራጋሚ፣ መሐላ የሚያበዛ፣ ሰካራም ወይም ቀማኛ አይደለሁም፤ ወደ ቤተ ክርስቲያን እሄዳለሁ፤ ጸሎቴንም አደርሳለሁ» ማለት ቢችሉ፣ ይህ እውነተኛ መለወጥ እንደ ሆነና እንደ ማንም እንደሚድኑ ያስባሉ። ወዮ፣ ይህ ራሳችሁን በሞኝነት ማታለል ነው፤ ይህ ማብቂያ የሌለውን ክብር እጅግ መናቅ፣ የማትሞተውንም ነፍሳችሁን እጅግ ቸል ማለት ነው።— ሰማይንና ሲኦልን እንዲህ አቃልላችሁ ልትመለከቱ ትችላላችሁን? ሬሳችሁ ብዙም ሳይቆይ በትቢያ ውስጥ ይጋደማል፤ መላእክት ወይም አጋንንት ወዲያው ነፍሳችሁን ይይዛሉ፤ ከእናንተም እያንዳንዱ ወንድና ሴት ብዙም ሳይቆይ ከሌሎች ጋር፣ አሁን ካላችሁበትም በተለየ ሁኔታ ውስጥ ይሆናል፤ በእነዚያ ቤቶች የምትኖሩት ጥቂት ጊዜ ብቻ ነው፤ በሱቆቻችሁ የምትሠሩት ጥቂት ጊዜ ብቻ ነው፤ በእነዚህ መቀመጫዎች የምትቀመጡት፣ በዚህችም ምድር የምትኖሩት ጥቂት ጊዜ ብቻ ነው፤ በእነዚያ ዓይኖች የምታዩት፣ በእነዚያ ጆሮዎች የምትሰሙት፣ በእነዚያም ልሳኖች የምትናገሩት እስከ ትንሣኤ ቀን ድረስ ጥቂት ጊዜ ብቻ ነው፤ ይህንስ ለመርሳት እንዴት ትችላላችሁ? ወዮ፣ ብዙም ሳይቆይ እንዴት ባለ የደስታ ወይም የሥቃይ ስፍራ ትሆናላችሁ! ወዮ፣ ብዙም ሳይቆይ በሰማይ ወይም በሲኦል እንዴት ያለ ነገር ታያላችሁ! ወዮ፣ ብዙም ሳይቆይ እንዴት ያሉ አሳቦች ልባችሁን ሊነገር በማይችል ደስታ ወይም ድንጋጤ ይሞላሉ! ከቅዱሳንና ከመላእክት ጋር ጌታን በማመስገን፣ ወይስ ከአጋንንት ጋር በማይጠፋ እሳት ውስጥ በመጮኽ፣ በምን ሥራ ትሰማራላችሁ! ይህ ሁሉ ሊረሳ ይገባልን? ይህም ሁሉ ማብቂያ የሌለው ይሆናል፤ በማይለወጥ ውሳኔም ይታተማል፤ ዘላለም፣ ዘላለም የደስታችሁ ወይም የኀዘናችሁ መለኪያ ይሆናል፤ ይህስ ሊረሳ ይችላልን? ይህ ሁሉ እውነት ነው፤ እጅግ በእርግጥ እውነት ነው።— ጥቂት ጊዜ ወዲህና ወዲያ ከተመላለሳችሁ በኋላ፣ ጥቂት ጊዜ ደግሞ ተኝታችሁ ከነቃችሁ በኋላ፣ ሞታችሁ ታልፋላችሁ፤ አሁን የምነግራችሁንም ሁሉ እውነት ሆኖ ታገኙታላችሁ። ታዲያ አሁን ይህን ያህል ልትረሱት ትችላላችሁን? በዚያን ጊዜ ይህን ስብከት እንደ ሰማችሁ፣ በዚህ ቀን ከዚህ ስፍራ እነዚህ ነገሮች እንደ ተነገራችሁ ታስታውሳላችሁ፤ እናንተም ሆናችሁ እኔ ልናስበው ከምንችለው ሺህ ጊዜ የሚበልጡ ጉዳዮች መሆናቸውን ትገነዘባላችሁ፤ ታዲያ አሁን እንዲህ ሊረሱ ይገባልን?

የተወደዳችሁ ወዳጆች ሆይ፣ ጌታ እነዚህን ነገሮች እኔ ራሴ እንዳምንና በልቤ እንዳኖራቸው ባያነቃኝ ኖሮ በጨለማና በራስ ወዳድነት ሁኔታ ውስጥ ቀርቼ ለዘላለም በጠፋሁ ነበር፤ በእውነት እንዲሰሙኝ አድርጎኝ ከሆነ ግን ለራሴ እንደማዝን ለእናንተም እንዳዝን ያስገድደኛል። ዓይኖቻችሁ ሲኦልን እስኪያዩ ድረስ ቢከፈቱ፣ ያልተለወጡ ጎረቤቶቻችሁም፣ በምድር ላይ ቅኖች ብላችሁ የምትቈጥሯቸውና ለራሳቸው እንዲህ ያለ ነገር ያልፈሩ ሰዎች ቢሆኑም፣ በሚያሰቅቅ ጩኸት ወደዚያ ሲጐተቱ ብታዩ፣ እንዲህ ያለው ትዕይንት ወደ ቤታችሁ ሄዳችሁ እንድታስቡበት፣ ደግማችሁም እንድታስቡበት ያደርጋችሁ ነበር፤ በሉቃስ 16:28 ያለው ያ የተኰነነ ዓለማዊ ሰው ወንድሞቹ ወደዚህ ሥቃይ ስፍራ እንዳይመጡ እንዲመከሩ እንደ ፈለገ፣ በዙሪያችሁ ያሉትን ሁሉ እንድታስጠነቅቁ ያደርጋችሁ ነበር። እነሆ፣ እምነት የማየት ዓይነት ነው፤ የነፍስ ዓይን ነው፤ የማናየውንም ነገር የሚያስረዳ ነው። እግዚአብሔርን ካመንሁ ከማየት የሚቀርብ ነው፤ ስለዚህ እነዚህን ነገሮች ያየሁ ያህል ስለ እነርሱ ከእናንተ ጋር በግማሽ ያህል ትጋት ብናገር ታገሡኝ ዘንድ እለምናችኋለሁ። ነገ ብሞትና ከሌላው ዓለም ተመልሼ መጥቼ ያየሁትን ልነግራችሁ በሥልጣኔ ቢሆን፣ ልትሰሙኝ አትፈቅዱምን? የምነግራችሁንስ አታምኑምን፣ ልብ አትሉምን? ከሞትሁና በሚመጣው ዓለም የሚደረገውን ካየሁ በኋላ አንድ ስብከት ልሰብክላችሁ ብችል፣ እውነቱን በግልጥ እንድናገር አትፈልጉምን? እኔንስ ለመስማት አትጋፉምን? በልባችሁስ አታኖሩትምን? ይህ ግን ሊሆን አይገባም፤ እግዚአብሔር በመጻሕፍትና በአገልጋዮች በኩል የሚያስተምራችሁ የወሰነው መንገድ አለው፤ ለማያምኑትም ሲል ሰዎችን ከሙታን እስኪልክላቸውና የመሠረተውን መንገድ እስኪለውጥ ድረስ ፍላጎታቸውን አያሟላም። ማንም ከፀሐይ ጋር ቢጣላ፣ እግዚአብሔር ለእርሱ ብሎ ይበልጥ የጠራ ብርሃን እስኪያቆም ድረስ ፍላጎቱን አያሟላለትም። ወዳጆች ሆይ፣ ከሙታን ተነሥቼ ወደ እናንተ ብመጣ እንደምትመለከቱኝ አሁንም እንድትመለከቱኝ እለምናችኋለሁ፤ በዚያ ሆኜ በዓይኔ ያየሁት ያህል ስለምነግራችሁ ነገር እውነትነት ሙሉ ማረጋገጫ ልሰጣችሁ እችላለሁና፤ ከሙታን የመጣ ሰው ሊያታልላችሁ ይችላልና፤ ኢየሱስ ክርስቶስ ግን ከቶ ሊያታልላችሁ አይችልም፤ ኢየሱስ ክርስቶስ ግን ከቶ ሊያታልላችሁ አይችልም።— በመጻሕፍት የተሰጠውና በተአምራትና በመንፈስ ቅዱስ ሥራዎች የታተመው የእግዚአብሔር ቃል ከቶ ሊያታልላችሁ አይችልም። ይህን እመኑ፣ አለዚያ ምንም አትመኑ። ይህን እመኑ፣ ታዘዙትም፤ አለዚያ ጠፍታችኋል። እንግዲህ የእግዚአብሔርን ቃል የምታምኑ ከሆነ፣ ለነፍሳችሁም መዳን ግድ ካላችሁ፣ ይህን ተገቢ ልመና እንድለምናችሁ ፍቀዱልኝ፤ እንዳትከለክሉኝም እለምናችኋለሁ፦ ከዚህ ስትሄዱ ያለ ምንም ተጨማሪ መዘግየት የሰማችሁትን አስታውሳችሁ ልባችሁን በትጋት መመርመር ጀምሩ፤ ለራሳችሁም እንዲህ በሉ፦ «በእርግጥ እንዲህ ነውን? መመለስ ወይም መሞት አለብኝን? መለወጥ ወይም መኰነን አለብኝን? እንግዲያስ ጊዜው ሳያልፍ ዙሪያዬን የምመለከትበት ጊዜ ነው። ወዮ፣ እስከ አሁን ድረስ ይህን ያልተከታተልሁት ለምንድን ነው? እንዲህ ያለውን ታላቅ ጉዳይ በድፍረት ያዘገየሁት ለምንድን ነው? ነቅቼ ነበርን ወይስ በአእምሮዬ ነበርሁን? የተባረክህ አምላክ ሆይ፣ የዘላለም ሕይወት እርግጠኛ ተስፋ ሳይኖረኝ ይህን ሁሉ ጊዜ ሕይወቴን አለመቍረጥህ እንዴት ያለ ምሕረት ነው!— እንግዲህ ይህን ሥራ ከዚህ በላይ ቸል እንዳልል እግዚአብሔር ይጠብቀኝ። ነፍሴ በምን ሁኔታ ላይ ናት? ተለውጫለሁን ወይስ አልተለወጥሁም? እንዲህ ያለ ለውጥ ወይም ሥራ በነፍሴ ላይ ከቶ ተደርጎ ያውቃልን? የኃጢአትን አስጸያፊነት፣ የአዳኝን አስፈላጊነት፣ የክርስቶስን ፍቅር፣ የእግዚአብሔርንና የክብርን ታላቅነት እንዳይ በጌታ ቃልና መንፈስ ዓይኔ በርቷልን? ስለ ቀድሞ ሕይወቴ ልቤ በውስጤ ተሰብሯልን ወይስ ትሑት ሆኗልን? ስለ ነፍሴ ከይቅርታና ከሕይወት ጋር ራሱን ያቀረበልኝን አዳኜንና ጌታዬን በምስጋና ተቀብዬዋለሁን? የቀድሞ ኃጢአተኛ ሕይወቴንና በውስጤ ያለውን የኃጢአት ሁሉ ቅሪት እጠላለሁን? እንደ ገዳይ ጠላቶቼ ከእነርሱ እሸሻለሁን? ራሴን ለቅድስናና ለእግዚአብሔር የመታዘዝ ሕይወት እሰጣለሁን? እወደዋለሁን፣ ደስ ይለኛልን? ለዓለምና ለሥጋዊ ራሴ እንደ ሞትሁ፣ ለእግዚአብሔርና እርሱ ተስፋ ለሰጠው ክብር እንደምኖር በእውነት ልናገር እችላለሁን? ሰማይ ከምድር ይልቅ ግምቴንና ቍርጠኝነቴን ይዟልን? እግዚአብሔርስ በነፍሴ ውስጥ እጅግ የተወደደና ከፍ ያለ ነውን? አንድ ጊዜ በዋናነት ለዓለምና ለሥጋ እንደ ኖርሁ እርግጠኛ ነኝ፤ እግዚአብሔርም ዓለም ሊተርፈው ከሚችለውና የሥጋ ትራፊ ከሆነው ከአንዳንድ ልብ አልባ አገልግሎት በቀር ምንም አልነበረውም።— ልቤ አሁን ወደ ሌላ አቅጣጫ ዞሯልን? አዲስ ዓላማ፣ አዲስ ፍጻሜና አዲስ የቅዱስ ስሜቶች ተከታታይነት አለኝን? ተስፋዬንና ልቤን በሰማይ አኑሬአለሁን? ወደ ሰማይ በደኅና ደርሼ የእግዚአብሔርን ክቡር ፊት ማየትና በዘላለም ፍቅሩና ምስጋናው መኖር የልቤና የሕይወቴ ግብ፣ ዓላማና ዝንባሌ አይደለምን? ኃጢአት ስሠራስ ከልቤ የዘወትር ዝንባሌና ዓላማ ጋር የሚቃረን ነውን? ግልጽ ኃጢአቶችን ሁሉ አሸንፋለሁን? ከድካሞቼስ ለመገላገል ደክሞኛልን፣ ፈቃደኛስ ነኝን? የተለወጠች ነፍስ ሁኔታ ይህ ነው፤ ከእኔም ጋር እንዲህ መሆን አለበት፤ አለዚያ እጠፋለሁ። በእርግጥ ከእኔ ጋር እንዲህ ነውን ወይስ አይደለም? አስፈሪው ፈራጅ ሳይፈታው ይህን ጥርጣሬ የምፈታበት ጊዜ ነው። እንደዚህ መለወጤን ወይም አለመለወጤን በመጠኑ እንኳ እስከማልገነዘብ ድረስ ለገዛ ልቤና ሕይወቴ እንግዳ አይደለሁም፤ ካልተለወጥሁ ነፍሴን በሐሰት ግምትና ተስፋ ማባበል ምንም አይጠቅመኝም። ከዚህ በላይ ራሴን ላለማታለል ቈርጫለሁ፤ ይልቁንም ተለውጬ እንደ ሆነ ወይም እንዳልሆነ፣ አዎን ወይም አይደለም፣ በእውነት ለማወቅ እጥራለሁ፤ ተለውጬ ከሆነ በእርሱ ደስ እንዲለኝ፣ ቸሩን ጌታዬን እንዳከብረውና አክሊሉ እስክደርስ ድረስ በመጽናናት እንድቀጥል፤ ካልተለወጥሁ ደግሞ የሚለውጠኝን ጸጋ ለመለመንና ለመፈለግ ራሴን እንዳዘጋጅ፣ ያለ ምንም ተጨማሪ መዘግየትም እንድመለስ ነው።— ከመንገድ እንደ ወጣሁ በጊዜ ባገኘው በክርስቶስ ርዳታ ልመለስና ልታደስ እችላለሁና፤ ነገር ግን ልቤ በዕውርነት ወይም በድንዳኔ በእግዚአብሔር እስኪተው፣ ወይም ሞት እስኪነጥቀኝ ድረስ ብቆይ በዚያን ጊዜ ዘግይቷል። በዚያን ጊዜ ለንስሐና ለመለወጥ ስፍራ የለም፤ አሁን ወይም ከቶ እንደ ሆነ አውቃለሁ።»

ወገኖቼ ሆይ፣ ልመናዬ ይህ ነው፦ ልባችሁን ተቈጣጥራችሁ፣ ቢቻል የተለወጣችሁ መሆን አለመሆናችሁን እስክታዩ ድረስ እንዲህ እንድትመረምሩት ነው፤ በራሳችሁ ጥረት ልታውቁት ባትችሉ ደግሞ፣ ታማኞችና ልምድ ያላቸው ሰዎች ከሆኑ ወደ አገልጋዮቻችሁ ሂዱ፤ ርዳታቸውንም ለምኑ። ጉዳዩ ታላቅ ነው፤ ዓይን አፋርነትም ሆነ ግድ የለሽነት አያግዳችሁ። ሐኪሞች ለሰውነታችሁ ፈውስ እንደሚመክሯችሁ፣ እነርሱም ለነፍሳችሁ መዳን እንዲመክሯችሁ በላያችሁ ተሹመዋል። ብዙ ሺዎችን የሚያጠፋቸው ሳይሆኑ በመዳን መንገድ ላይ እንዳሉ፣ ምንም ሳይሆን የተለወጡ እንደ ሆኑ ማሰባቸው ነው። ከዚያም እንዲመለሱ ስንጠራቸው እንደ መጡ ይሄዳሉ፤ ቀድሞውኑ ተመልሰዋልና ይህ እነርሱን እንደማይመለከት ያስባሉ፤ ባሉበትም መንገድ በቂ ደኅንነት እንደሚኖራቸው ተስፋ ያደርጋሉ፤ ቢያንስ እጅግ ያማረውን ጐዳና ቢመርጡና ከእጅግ የቆሸሹት እርምጃዎች አንዳንዶቹን ቢርቁ በቂ ይመስላቸዋል፤ ወዮ! ይህን ሁሉ ጊዜ ግን የሚኖሩት ለዓለምና ለሥጋ ብቻ ነው፤ ለእግዚአብሔርና ለዘላለም ሕይወት እንግዶች ናቸው፤ ከሰማይ መንገድም ፈጽሞ ወጥተዋል። ይህም ሁሉ በአብዛኛው ስለ ሁኔታቸው ጥቂት በቍም ነገር እንዲያስቡና ይዞታቸውን በመመርመር ጥቂት ሰዓታት እንዲያሳልፉ ልናግባባቸው ስለማንችል ነው። በሕይወታቸው ሁሉ ነፍሳቸውን ለመመርመርና በእውነት ተለውጠው እንደ ሆነ ወይም እንዳልሆነ ለመፈተን አንድ ሰዓት እንኳ ያላዋሉ፣ ራሳቸውን የሚያታልሉ ብዙ ጐስቋሎች ዛሬ የሚሰሙኝ አይደሉምን?— ለራሳቸው ግድ የማይሰጣቸውን እንደነዚህ ያሉትን ጐስቋሎች የሚያስብ፣ ለራሳቸው እጅግ ጥቂት የሚያደርጉትን ከሲኦል ሊያድናቸውና ወደ ሰማይ ሊረዳቸው ይህን ያህል የሚያደርግ መሐሪ አምላክ ሆይ! ወደ ሲኦል በሚወስደው መንገድ ላይ ያሉ ሁሉ ይህን ቢያውቁ ኖሮ በእርሱ ለመቀጠል ባልደፈሩ ነበር። ዲያብሎስ ያለ ማንም አዳኝ ወደ ኵነኔ ሊያደርሳችሁ ያለው ትልቁ ተስፋ ዓይናችሁን ሸፍኖ ሁኔታችሁን እንዳታውቁ በማድረግ፣ ባላችሁበት መንገድ በቂ ደኅንነት እንደሚኖራችሁ በማሳመን ነው። ከሰማይ መንገድ እንደ ወጣችሁ፣ እንዳላችሁም ብትሞቱ ለዘላለም እንደምትጠፉ ብታውቁ ኖሮ፣ ባላችሁበት ሁኔታ አንድ ሌሊት እንኳ ለመተኛት ትደፍሩ ነበርን? በእርሱስ አንድ ቀን እንኳ ለመኖር ትደፍሩ ነበርን? በእንዲህ ያለ ሁኔታ ከልባችሁ ልትስቁ ወይም ልትደሰቱ ትችሉ ነበርን? ምን! በአንድ ሰዓት ውስጥ ወደ ሲኦል እንደማትነጠቁ እርግጠኛ ሳትሆኑ! በእርግጥ የቀድሞ ጓደኞቻችሁንና አካሄዳችሁን ትታችሁ ወደ ቅድስና መንገዶችና ወደ ቅዱሳን ኅብረት እንድትሄዱ ያስገድዳችሁ ነበር፤ በእርግጥ አዲስ ልብ ለማግኘት ወደ እግዚአብሔር እንድትጮኹ፣ ሊመክሯችሁ ከሚበቁትም ርዳታ እንድትፈልጉ ያስገድዳችሁ ነበር። ከእናንተ መኰነን ግድ የማይሰጠው በእርግጥ ማንም የለም። እንግዲያስ ወዲያውኑ ልባችሁን እንድትመረምሩ፣ ሁኔታችሁንም እስክታውቁ ድረስ ዕረፍት እንዳትሰጧቸው እለምናችኋለሁ፤ መልካም ቢሆን በእርሱ ደስ እንዲላችሁና እንድትቀጥሉ፣ መጥፎ ቢሆን ደግሞ መመለስ ወይም መሞት እንዳለባቸው እንደሚያምኑ ሰዎች ወዲያውኑ መታደሻችሁን እንድትፈልጉ ነው። ወገኖቼ ሆይ፣ ምን ትላላችሁ? ለገዛ ነፍሳችሁ ይህን ያህል ለመድከም ትቈርጣላችሁን፣ ቃልስ ትገባላችሁን? ወደ ቤታችሁ ስትደርሱ ይህን ራስን መመርመር ትጀምራላችሁን? ልመናዬ ተገቢ ያልሆነ ነውን? ኅሊናችሁ እንዳልሆነ ያውቃል።— እንግዲያስ ከዚህ ሳትንቀሳቀሱ በእርሱ ቍረጡ፤ ነፍሳችሁን ምን ያህል እንደሚመለከት ታውቃላችሁና። ስለሚያዛችሁ፣ ሁላችሁም ብዙም ሳይቆይ በፍርድ ወንበሩ ፊት ስለምትቆሙለት ስለዚያ አምላክ ብላችሁ ይህን ተገቢ ልመና እንዳትከለክሉኝ እለምናችኋለሁ፤ መመለስ ወይም መሞት ስላለባቸው ነፍሳት ብላችሁ እንዳትከለክሉኝ እለምናችኋለሁ፤ ይኸውም የገዛ ሁኔታችሁን መረዳትን ሥራችሁ እንድታደርጉ፣ በጽኑ መሠረትም ላይ እንድትሠሩ፣ የተለወጣችሁ መሆን አለመሆናችሁን አዎን ወይም አይደለም ብላችሁ እንድታውቁ፣ ነፍሳችሁንም በቸልተኝነት በሚገኝ የሐሰት ደኅንነት ላይ እንዳታደፋፍሩ ብቻ ነው።