ስለ ጸሐፊው አጭር ታሪክና ጥሪው መጀመሪያ በታተመ ጊዜ ስላገኘው ታላቅ ስኬት

አጭር

ታሪክ

ስለ

ጸሐፊው፤

እንዲሁም

ጥሪው መጀመሪያ
በታተመ ጊዜ ስላገኘው ታላቅ ስኬት።

ሚስተር ባክስተር ራሱ ስለዚህ መጽሐፍ የሰጠውንና ከሞቱ በኋላ በጥናት ክፍሉ ውስጥ የተገኘውን ገለጻ በገዛ ቃሉ በመጀመሪያ ማቅረብ ተገቢ ሊሆን ይችላል፦

«ስለ መለወጥ አጭር ጽሑፍ አሳተምሁ፤ ርእሱም ላልተለወጡ የቀረበ ጥሪ የሚል ነው። ይህን ለመጻፍ ምክንያት የሆነኝ በለንደን ሳለሁ ከጳጳሱ አሸር ጋር ያደረግሁት ጭውውት ነበር። እርሱ ለሕሊና ሰላም የሚሆን ዘዴዬንና መመሪያዎቼን ወድዶ፣ ለክርስቲያኖች ልዩ ልዩ ሁኔታዎች የሚስማሙ መመሪያዎችን፣ እንዲሁም በተለዩ ኃጢአቶች ላይ የሚሆኑ ምክሮችን እንድጽፍ አጥብቆ ለመነኝ። ሰውየውን አከብረው ነበር፤ ልመናውን ግን ቸል አልሁት፤ ልሠራው የምችለው ነገር ሁሉ ቀድሞውኑ ከእኔ በተሻለ እንደ ተሠራ አስቤ ነበርና። እርሱ ከሞተ በኋላ ግን ቃሎቹ ወደ ልቤ ጠልቀው ገቡ፤ ምክሩንም ልታዘዝ ቈረጥሁ። ይሁን እንጂ ለመጀመሪያው ዓይነት ሰዎች (እግዚአብሔርን ለማይፈሩት) መመሪያ ብቻ ከመስጠት ይልቅ ብርቱ ማግባባት ይበልጥ ይስማማቸዋል ብዬ አሰብሁ፤ ስለዚህም ለእነርሱ ይህን ትንሽ መጽሐፍ አሳተምሁ። እግዚአብሔርም ይህን መጽሐፍ ‹የቅዱሳን የዘላለም ዕረፍት› ከተባለው በቀር ከጻፍኋቸው ሌሎች መጻሕፍት ሁሉ በላይ ባልጠበቅሁት ስኬት ባረከው። ከአንድ ዓመት በጥቂት በሚበልጥ ጊዜ ውስጥ በእኔ ፈቃድ ሃያ ሺህ ያህል ቅጂዎች ታተሙ፤ ከዚያ ወዲህም ዐሥር ሺህ ያህል ታትመዋል፤ ከዚህም ሌላ ድሆች ሰዎች ለትርፍ ብለው በስርቆት ያሳተሟቸው ብዙ ሺህ ቅጂዎች አሉ። — በእግዚአብሔር ምሕረት፣ እኔ እጅግ አቃልዬ በተመለከትሁት በዚህ ትንሽ መጽሐፍ ከሞላ ጎደል መላ ቤተሰቦች እንደ ተለወጡ ሰምቻለሁ። በእንግሊዝ፣ በስኮትላንድና በአየርላንድ የሆነው ይህ ሁሉ ለእኔ በቂ ምሕረት እንዳልሆነ ያህል፣ እግዚአብሔር (ከስብከት ከታገድሁ ወዲህ) መጽሐፉን መልእክቱን አስይዞ ከባሕር ማዶ ወዳሉ ብዙ ሰዎች ላከው፤ ሚስተር ኤልየት መጽሐፍ ቅዱስን በሙሉ በሕንዳውያን ቋንቋ ካሳተመ በኋላ፣ ቀጥሎ ይህን የእኔን ‹ላልተለወጡ የቀረበ ጥሪ› ተረጐመው፤ ይህንንም እዚህ ላለነው ጽፎልናል። — እግዚአብሔር ግን ከዚህም የበለጠ ሊጠቀምበት ወደደ፤ በለንደን የፈረንሳውያን ቤተ ክርስቲያን መጋቢ የነበረው ሚስተር ስቱፕ በአለቆቹ ቍጣ ከዚህ በተባረረ ጊዜ መጽሐፉን ወደ ፈረንሳይኛ ሊተረጕመው ወደደ። በዚያም፣ በሆላንድኛ ሲታተምም በጀርመን አገር ጥቅም የሌለው እንደማይሆን ተስፋ አደርጋለሁ።»

በተጨማሪም ዶክተር ቤትስ ስለ ጸሐፊውና ስለዚህ ጠቃሚ ጽሑፍ የሰጠውን ገለጻ መጥቀስ ተገቢ ሊሆን ይችላል። — በሚስተር ባክስተር ቀብር ላይ በሰበከው ስብከት እንዲህ ይላል፦ «በተግባራዊ ሥነ መለኮት ላይ የጻፋቸው መጻሕፍቱ በዘመናችን ከታተሙት ከማናቸውም መጻሕፍት ይልቅ ብዙ ኃጢአተኞችን ወደ እግዚአብሔር በመመለስ ፍሬያማ ሆነዋል፤ ቤተ ክርስቲያንም በምድር እስካለች ድረስ የጠፉ ነፍሳትን ለመመለስ ዘወትር ኃይል ይኖራቸዋል። — አንባቢውን ነቅቶና ልቡን ሰጥቶ እንዲከታተል የሚያደርግ ብርቱ የልብ ትርታ በውስጣቸው አለ።» — የእርሱ ላልተለወጡ የቀረበ ጥሪ በመጠኑ እንዴት ያለ ትንሽ፣ በኃይሉ ግን እንዴት ያለ ብርቱ መጽሐፍ ነው! እውነት በውስጡ የሚናገረው አንባቢው እጁን በልቡ ላይ እንዲያደርግ፣ ቀድሞ እንደሌለው ሆኖ ቢኖርም ነፍስና ሕሊና እንዳለው እንዲያገኝ በሚያደርግ ሥልጣንና ኃይል ነው። ለአንዳንድ ወዳጆቹም ያንን ጥሪ በማንበብ ስድስት ወንድማማቾች እንደ ተለወጡ፣ በየሳምንቱም በመጻሕፍቱ ስለ ተለወጡ ሰዎች የሚናገሩ ደብዳቤዎች እንደሚደርሱት ነገራቸው። ይህንንም የተናገረው እግዚአብሔር ለነፍሳት መዳን መሣሪያ አድርጎ ሊጠቀምበት ስለ ወደደ እጅግ በተዋረደ የምስጋና ልብ ነበር።

ራስን መካድና ዓለምን መናቅ በእርሱ ዘንድ ያበሩ ጸጋዎች ነበሩ። ለራሱ ምቾት ከእርሱ ያነሰ የሚጨነቅ፣ ለምድራዊ ጥቅሙም ከእርሱ ይበልጥ ግድ የሌለው ሰው ፈጽሞ አላውቅም።

ትዕግሥቱ በእውነት ክርስቲያናዊ ነበር፤ በብዙ መከራዎች ተፈትኗል። እኛ ለመልካም ስማችን እንሳሳለን። የእርሱ ስም በሐሜት ደመና ተሸፈነ፤ ብዙ የስም ማጥፋት ፍላጾች ተወረወሩበት። በየአዲስ ኪዳን ማብራሪያ ምክንያት ተከሰሰ፤ ሳይሰማም ወደ እስር ቤት እንዲገባ ተፈረደበት፤ በዚያም አንዳንድ ዓመታት ቆየ። ነገር ግን በዚህ ዓመፀኛ ክስ ከመናወጥ እጅግ የራቀ ስለ ነበር ለአንድ የቅርብ ወዳጁ በደስታ እንዲህ አለው፦ «እግዚአብሔርን በአቅሜ ካገለገልሁት በኋላ ስለ እርሱ መከራ እንድቀበል መጠራቴ፣ ከዚህ በላይ ከእግዚአብሔር ምን ልመኝ እችላለሁ!»

ሰላም ወዳድ መንፈሱ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን በግልጥ የሚያሳይ ምልክት ነበር። በመካከላችን ያሉትን መለያየቶች ለመጠገን ምን ያህል አጥብቆ እንደ ተጋ በሕዝብ ዘንድ የታወቀ ነው። ለአንድ ወዳጁም፦ «ስለ የትኛውም የሃይማኖት መግለጫ አንቀጽ ሰማዕት ለመሆን እንደምፈቅድ ሁሉ ስለ ፍቅርም ሰማዕት ለመሆን እፈቅዳለሁ» አለው። — በተሐድሶው ሃይማኖት ዋና ዋናና ታላላቅ ነጥቦች የሚስማሙ፣ የሚለያዩትም በሚስማሙባቸው ነገሮች ያህል ግልጽ ባልሆኑና ክብደት በሌላቸው ነገሮች ብቻ የሆኑ ሰዎች ተቃራኒ ወገኖች መሆናቸው እጅግ የሚያስደንቅ እንግዳ ነገር ነው።

ሞት የልብን ምሥጢር ይገልጣል፤ በዚያን ጊዜ ቃሎች በብዙ ስሜትና ያለ አንዳች ማስመሰል ይነገራሉ። ይህ ግሩም ቅዱስ በሕይወቱም በሞቱም ያው ነበር፤ የመጨረሻ ሰዓታቱን ሌሎችንና ራሱን በእግዚአብሔር ፊት ለመቅረብ በማዘጋጀት አሳለፈ። ሊጠይቁት ለመጡት ወዳጆቹም እንዲህ አላቸው፦ «መሞትን ልትማሩ ወደዚህ መጥታችኋል፤ ይህን መንገድ መሄድ ያለብኝ እኔ ብቻ አይደለሁም። ሕይወታችሁ ሁሉ ምንም ያህል ቢረዝም ለሞት ለመዘጋጀት እምብዛም እንደማይበቃ አረጋግጥላችኋለሁ። ከዚህ ከንቱና አታላይ ዓለም፣ ከሥጋ ምኞትም ተጠበቁ፤ እግዚአብሔርን ዕድል ፈንታችሁ፣ ሰማይን ቤታችሁ፣ የእግዚአብሔርን ክብር ግባችሁ፣ ቃሉንም መመሪያችሁ አድርጋችሁ መምረጣችሁን አረጋግጡ፤ ያን ጊዜም በመጽናናት እንደምንገናኝ አንዳች አትፍሩ።»

ንስሐ የገባ ኃጢአተኛ ከእርሱ ይበልጥ ትሑትና ራሱን ያዋረደ፣ ቅን አማኝም ከእርሱ ይበልጥ የተረጋጋና የተጽናና ከቶ አልነበረም። ወደ ሰማይ ከሄዱት ሁሉ እጅግ የተናቀ የጕድፍ ትል እንደ ሆነ ይናዘዝ ነበር (ይህ የዘወትር አገላለጹ ነበር)፤ «ጌታ ሆይ፥ ሰው ምንድር ነው? እኔስ ምንድር ነኝ? በታላቁ አምላክ ፊት የተናቀ ትል!» ካለ በኋላ እግዚአብሔር ለሰው ራሱን ዝቅ ማድረጉን ያደንቅ ነበር። ብዙ ጊዜም፦ «አምላክ ሆይ፥ እኔን ኃጢአተኛውን ማረኝ!» እያለ ይጸልይ ነበር፤ ያም ፍሬያማ ጸሎት ሆኖ በወንጌል ተመዝግቦ ስለ ተቀመጠ እግዚአብሔርን ይባርክ ነበር። እንዲህም አለ፦ «ከፈጸምኋቸው ተግባራት እጅግ መልካም ስለ ሆነው እንኳ እግዚአብሔር በጽድቅ ሊኰንነኝ ይችላል፤ ተስፋዬም ሁሉ በክርስቶስ ካለው ከእግዚአብሔር ነጻ ምሕረት ነው»፤ ይህንንም ምሕረት ብዙ ጊዜ ይለምን ነበር።

ትንሽ አንቀላፍቶ ከነቃ በኋላ፦ «ከድካሜ አርፋለሁ» አለ። በዚያ የነበረ አንድ አገልጋይም፦ «ሥራህም ይከተልሃል» አለው። እርሱም፦ «ሥራ አትበሉ! እግዚአብሔር ሌላውን ቢሰጠኝ ሥራን እተወዋለሁ» ብሎ መለሰለት። — አንድ ወዳጁ ብዙዎች በስብከቱና በጽሑፎቹ ያገኙትን በረከት እያሳሰበ ሲያጽናናው፦ «እኔ በእግዚአብሔር እጅ ያለሁ ብዕር ብቻ ነበርሁ፤ ለብዕርስ ምን ምስጋና ይገባዋል?» አለ።

በጽኑ ሕመሙ ጊዜ ለእግዚአብሔር ፈቃድ ራሱን አሳልፎ መገዛቱ እጅግ የታወቀ ነበር። የሕመሙ ጽናት በሞት እንዲገላገል ወደ እግዚአብሔር አጥብቆ እንዲጸልይ ባስገደደው ጊዜ ራሱን እንዲህ ብሎ ይገታ ነበር፦ «ለእኔ ማዘዝ አይገባኝም»፤ ደግሞም፦ «በወደድኸው ጊዜ፣ የወደድኸውን» ይል ነበር።

በሌላ ጊዜም እንዲህ አለ፦ «የጌታን ጸሎት ቃሎች በመድገም ታላቅ መጽናናትና ጣዕም አገኘ፤ አንዳንድ መልካም ሰዎች ይህን ጸሎት መጠቀምን በጭፍን መቃወማቸውም አሳዘነው፤ ለነፍስም ለሥጋም የሚያስፈልጉ ልመናዎች ሁሉ በውስጡ ይገኛሉና።»

በሌሎች ጊዜያትም ሊጠይቁት ለመጡ ወጣት አገልጋዮች ግሩም ምክር ይሰጥ ነበር፤ እግዚአብሔር ድካማቸውን እንዲባርክ፣ ብዙ ነፍሳትንም ወደ ክርስቶስ በመመለስ እጅግ ፍሬያማ እንዲያደርጋቸው አጥብቆ ይጸልይ ነበር፤ ለዘብተኛና ሰላም ወዳድ መንፈስ ያላቸው መሆናቸውንም አይቶ ታላቅ ደስታውን ይገልጥ ነበር።

በሕመሙ ወራት እንዴት እንደ ሆነ ሲጠየቅ፦ «ደኅና ልሆን ተቃርቤአለሁ» ብሎ ይመልስ ነበር። እርሱ ራሱ ሞት እጅግ እንደ ቀረበ በተሰማው ጊዜ ደስታው እጅግ ጎልቶ ይታይ ነበር፤ መንፈሳዊ ደስታውም በመጨረሻ በዘላለም ደስታ ፍጻሜውን አገኘ።

ያ የተባረከ ቅዱስ እንዲህ ኖረ፤ እንዲህም ሞተ። — ቃላትን ሳላሳምርና አንዳች ሳልፈጥር ስለ እርሱ ቅን የሆነ አጭር ታሪክ አቅርቤአለሁ። እንዲህ ያለ ዋጋ የማይተመንለት ሰው በማጣታችን የሚገባውን ኀዘን እንባችን ሁሉ አይመጥነውም። በሰማይ የተባረከ ዋጋ እየተቀበለ መሆኑና በምድርም ውድ መታሰቢያ ትቶ ማለፉ ለወዳጆቹ መጽናናት ነው።

እንግዲህ ለዓለም እጅግ ጠቃሚና በረከት የነበረውን የአገልጋዩን ዕድሜ እስከ ሙሉ እርጅና ያረዘመ፣ ቀስ ብሎም በሰላም ወደ ሰማይ ያደረሰው ቸሩ አምላክ ይባረክ።

ይህን ታሪክ በራሴ የታሰበበት ምኞት እደመድማለሁ፦ «እርሱ እንደ ኖረ፣ የቀረውን ዕድሜዬን እንዲሁ ሙሉ በሙሉ ለእግዚአብሔር ክብር ልኑር፤ የሕይወቴም ፍጻሜ በደረሰ ጊዜ እርሱ በሞተበት በዚያው የተባረከ ሰላም ልሙት፤ በብርሃንና በፍቅር መንግሥትም ከእርሱ ጋር ለዘላለም ልሁን።»

ዶክተር ካላሚ ስለዚህ ጽሑፍ የሰጠውን ገለጻም እጨምራለሁ፤ ቃሉም እንዲህ ነው፦ «በ1657 ሚስተር ባክስተር ላልተለወጡ የቀረበ ጥሪ የተባለውን መጽሐፍ አሳተመ፤ ይህ መጽሐፍ ሰዎችን ከክፋታቸው በመመለስ እግዚአብሔር በሚያስደንቅ ስኬት የባረከው ነው። ከአንድ ዓመት በጥቂት በሚበልጥ ጊዜ ውስጥ ሃያ ሺህ ቅጂዎች ታትመው ተሰራጩ። ወደ ፈረንሳይኛ፣ ወደ ሆላንድኛና ወደ ሌሎች የአውሮፓ ቋንቋዎች ተተረጐመ፤ ሚስተር ኤልየትም ወደ ሕንዳውያን ቋንቋ ተረጐመው። ሚስተር ኮተን ማዘርም በሕይወት ታሪኩ ውስጥ በዚህ መጽሐፍ ልቡ እጅግ ስለ ተነካ አንድ ሕንዳዊ መስፍን ይተርካል፤ ይህ መስፍን እስኪሞት ድረስ እንባ በዓይኖቹ እያቀረረ ያነበው ነበር።»