የእውቀት ጥማት — የውስጥ ጠላቶች

መጽሐፍ ቅዱስን የበለጠ በማስተዋል ማንበብ እንድችል ባገኘሁት ትርፍ ጊዜ ሁሉ አጠናው ነበር። የቀሩት ቤተ ሰቦች ከተኙ በኋላ ሌሊት እየከሰመ በሚሄደው የምድጃ እሳት ብርሃን አነብ ነበር። አንድ ሌሊት የእሳት መቆንጠጫውን ጣልሁት፤ እርሱም ከፍ ያለ ድምፅ ስላሰማ እናቴ ምን እንደ ሆነ ለማየት መጣች። ሌሊት የማንበብ ልማድ እንደ ነበረኝ ባወቀች ጊዜ እጅግ ተቈጣች፤ መጽሐፍ ቅዱሱንም ወሰደችብኝ፤ ከዚያ በኋላም በእንዲህ ያለ ሰዓት እንዲኖረኝ አልፈቀደችልኝም።

ብዙም ሳይቆይ አገልጋያችን አዲስ መጽሐፍ ቅዱስና አዲስ ኪዳን በስጦታ ሰጠኝ። አንድ ሺህ ዶላር ቢሰጠኝ ኖሮ ለዚህ መጽሐፍ ቅዱስ የሰጠሁትን ያህል ዋጋ ባልሰጠሁት ነበር። በፍቅር እንከባከበው ነበር፤ ሌሊት ግን አላነብበትም ነበር፤ እናቴን ላለመታዘዝ አልደፈርሁምና። አሁን ከምንጊዜውም ይበልጥ የትምህርት አስፈላጊነት ተሰማኝ። ማንበብም መጻፍም ደካማ ነበርሁ፤ ውዱ መንፈስ ቅዱስ ግን የአእምሮ ችሎታዎቼን በማነቃቃት ረዳኝ። አቤቱ ጌታ ሆይ፣ አመሰግንሃለሁ፤ ቸርነትህ ታላቅ ነውና! ኦ፣ ሕልውና ያለው ሁሉ ጌታን ቢያመሰግን! ከዚህ ጊዜ ጀምሮ ሰይጣን መለወጤን እንድጠራጠር የሚያደርግበት ኃይል ከቶ አልነበረውም። እግዚአብሔር ይባረክ! ያመንሁትን አውቅ ነበር።

ለስድስት ወር በፍቅሬ በኢየሱስ ያልተቋረጠ ሰላምና ደስታ ነበረኝ። በዚያ መጨረሻ ላይ ግን አንድ አደጋ ደረሰብኝ፤ ይህም በውስጤ አለ ብዬ የማላውቀውን መንፈስ ቀሰቀሰ። አንድ ቀን ተቀምጬ ሥራ ስሠራ ከሌሎቹ ትናንሽ ልጆች ጋር ይጫወት የነበረው ታናሽ ወንድሜ ሳያስበው ዓይኔን መታኝ፤ እጅግ የከፋ ሥቃይም አደረሰብኝ። ዓይኔ ክፉኛ ስለ ተጎዳ በዚያ ዓይኔ ማየት አቃተኝ። እጅግ ተቈጣሁ፤ ብዙም ሳይቆይ ትዕቢት፣ ትዕግሥት ማጣትና ሌሎችም የሥጋዊነት ምልክቶች ብዙ ችግር አመጡብኝ። ሰይጣንም፦ «ይኸው! ከቶ ወደ ጌታ እንዳልተመለስሽ አየሽ» አለኝ። ያንን ግን ሊያሳምነኝ አልቻለም፤ ምንም እንኳ የእነዚህ የውስጥ ማጉረምረሞች ምክንያት ምን እንደ ሆነ ባላውቅም። ችግሮቼን ይዤ ወደ እግዚአብሔር ሄድሁ፤ ለጊዜውም ቀለለኝ፤ ነገር ግን ደጋግመው ተመለሱ። ችግሩ ምን እንደ ሆነ ለማግኘት በትጋት እየፈለግሁ እንደ ገና ወደ ጌታ ሄድሁ። ትክክል የሆነውን አውቅ ነበር፤ ትክክሉንም ለማድረግ እሞክር ነበር፤ ነገር ግን መልካሙን አደርግ ዘንድ ስወድ ክፉ ከእኔ ጋር ነበረ። እንደ ጋድ ደካማና ዝለት ነበርሁ፤ ጠላቶቼን ለማሸነፍ ወይም ብዙ ጊዜ ሳልሰናከል ስፍራዬን ጸንቼ ለመያዝ ኃይልም ጥበብም ችሎታም አልነበረኝም። ቢሆንም ፈጽሞ ድል ተነሥቼ፣ ተሰብሬ ወይም ተሸንፌ ስለማላውቅ፣ አዲስ ብርታት ሰብስቤ ውጊያውን እቀጥል ነበር። ኦ፣ ያን ጊዜ ወደ ሙሉ መዳን ብርሃን የሚመራኝ ሰው ቢኖረኝ ኖሮ!

ነገር ግን ብርሃን ከማግኘት ፋንታ ሰባኪዬ፣ የክፍል መሪዬና ወላጆቼ፣ ክርስቲያኖች ሁሉ ሊታገሉአቸው የሚገቡ እንዲህ ያሉ የውስጥ ችግሮች እንዳሉባቸውና እስከ ሞት ድረስ ከእነርሱ ፈጽሞ ነጻ እንደማይሆኑ ነገሩኝ፤ በዚህ ምድር ያለኝ ሥራ ይህ እንደ ሆነ፣ መዋጋቴንም መቀጠል እንዳለብኝ፣ ስሞትም እግዚአብሔር የሚያበራ አክሊል እንደሚሰጠኝ ነገሩኝ። እንዴት ያለ ማታለል ነው! ቢሆንም አገልጋዬ ትክክሉን ሳያውቅ የሚቀር እጅግ ደግና እጅግ ጠቢብ እንደ ሆነ አመንሁ፤ ስለዚህ በውስጤ ከሚኖረው ከዚህ ጭራቅ ጋር መታገልና መዋጋቴን ቀጠልሁ፤ ብዙም ሳይቆይ ሞቼ እንደማርፍ ሁልጊዜ ተስፋ አደርግ ነበር — ከኃጢአት ሁሉ መንጻትና በሕይወት መኖር እንደምችል ለአንድ አፍታ እንኳ ሳላስብ።

ስለ ቅድስና ትምህርት ሰምቼ ነበር፤ ነገር ግን የሰማሁበት መንገድ አንዳች ብርሃን የማይሰጠኝ፣ ያንንም ልምምድ ለመፈለግ በውስጤ ኃይል የማያስነሣ ነበር። የሥራውን ታሪክ ብቻ የሚተርክና የመንፈስ ቅዱስ ኃይል የሌለው ስብከት ምንኛ ከንቱና ፍሬ ቢስ ነው! እኔ እንደ ታዘብሁት፣ ጌታ በእስራኤል እረኞች ላይ ባወጀው አስፈሪ ወዮታ ሥር የሚኖሩ ብዙ — ኦ፣ እጅግ ብዙ — እረኞች ዛሬ አሉ (ሕዝቅኤል 34)።