የክሊቭላንድ ቤቴ — የኋለኛው አገልግሎቴ

በጁን 1851 ወደ ካናዳ ሄድን፤ በዚያም በደግነት ተቀበሉን። በልዩ ልዩ አብያተ ክርስቲያናት ታላቅ ስኬት እያገኘን አገለገልን። በዚያ ብዙ ሕያዋን ክርስቲያኖችን አገኘን — አንዳንዶቹ የሙሉ መዳንን ብርሃን ከፍ አድርገው የያዙ፣ ሌሎቹም ሊነጹ ፈቃደኞች የሆኑ። በዚያ ጥቂት ሳምንታት ካሳለፍን በኋላ ወደ ቡፋሎ ተሻገርን፤ በዚያን ጊዜ ግን በዚያ አልቆየንም።

በዚያ ዓመት የጎበኘናቸው ስፍራዎች እዚህ ለመጥቀስ እጅግ ብዙ ናቸው። የቤተ ክርስቲያን ታላቁ ራስ መንገዱን እየጠረገ በፊታችን እንደ ሄደ፣ በየውጊያውም መገኘቱን የሚያሳይ የማያጠራጥር ማስረጃ እንደ ሰጠን መናገሩ ይበቃል። ሃሌ ሉያ!

ይጠብቀን የነበረውን ቀጠሮ ለመፈጸም ወደ ኮሎምበስ ተመለስን። ከዚያ በኋላ ወደ ክሊቭላንድ ለመሄድ ተዘጋጀን። ከወንድሞች አንዱ ቦታ ይዞልን ዋጋውንም ከፈለልን፤ እኛ ግን ከአራት ቀን በኋላ እንጂ እንድንሄድ አልተፈቀደልንም። በዚያን ጊዜ አንድም ነጭ ተሳፋሪ ቢቃወም ጥቁር ሰው በሰረገላው እንዲሳፈር አይፈቀድለትም ነበር። ለሦስት ማለዳ ተቃውሞ ቀረበ፤ በአራተኛው ቀን ግን ሰረገላው ሊወስደን መጣ፤ ወደ ክሊቭላንድም በሰላም ተጓዝን። እንደ ሌሎቹ ከተሞች ሁሉ ለጥቂት ጊዜ ብቻ ልንጎበኝ አስበን ነበር፤ የሁሉ አባት ግን ሌላ አሰበ፤ ከሀያ ዓመት በላይ በፊትም ክሊቭላንድ መኖሪያዬ ሆነች። ከተረጋጋን በኋላም በአቅራቢያ ያሉትን ከተሞች መጎብኘትና ለክርስቶስ መሥራት ቀጠልን።

ወደ ፊት የምናገርበት የጉሮሮ ሕመም የያዘኝ በዚህ ጊዜ ገደማ ነበር። ወዳጆች ሆይ፣ በዚህ ሕመም ምን ያህል በጽኑ እንደ ተፈተንሁና ፈተና እንደ ደረሰብኝ የሚያውቅ ውዱ ጌታ ብቻ ነው።

ቅዱስ ያዕቆብ ፈተናዎች ከሰዎች ሁሉ እጅግ ቅዱስ ለሆኑት እንኳ የተለመዱ እንደ ሆኑ ይናገራል፤ በእነርሱ ለሚለማመዱትም፣ ባይሸነፉላቸው፣ የደስታና የሐሴት ምክንያት እንደ ሆኑ ይናገራል። ፈተና ሁሉ ወደ ኃጢአት የሚያዘነብል ነው ብዬ አስባለሁ፤ ነገር ግን ፈተና ሁሉ ኃጢአት አይደለም። ልዩ ልዩ ፈተናዎች አሉ፤ ፈተናዎችም የሚመነጩባቸው ልዩ ልዩ ምክንያቶች አሉ። አንዳንዶቹ በቀጥታ ከተበላሸው ተፈጥሮአችን ይመጣሉ፤ በራሳቸውም ኃጢአት ናቸው። ሌሎቹ ከተፈጥሮአችን ድካም ይነሣሉ፤ እነዚህንም ክርስቲያን ሁሉ በዚህ የሸክላ ድንኳን ውስጥ በእንግድነት እስከ ኖረ ድረስ ይታገላቸዋል። ደግሞም በቀጥታ ከነፍሳት ጠላት የሚመጡ ፈተናዎች አሉ። የተባረከው ጌታችን በእነዚህ እጅግ ተጨንቋል፤ አብዛኞቹ ልጆቹም እንዲሁ ናቸው። «በፈተና የሚጸና ሰው የተባረከ ነው»!

ከሥራዬ አርፌ ጤናዬን ለመመለስ በሞከርሁባቸው ዓመታት እግዚአብሔር ከወትሮው ሰባት እጥፍ በሚነድድ የመከራ እቶን ውስጥ እንዳልፍ ፈቀደ። ሦስት በአንድ የሆነው አምላክ ከእኔ ጋር ባይሆን ኖሮ በእርግጥ በማዕበሉ ውስጥ በሰጠምሁ ነበር። እግዚአብሔር በተመረጠው ሕዝቡ ላይ መከራና ስደት እንዲመጣ ለልዩ ልዩ ዓላማ ይፈቅዳል። አንዳንድ ጊዜ እምነታቸውን ለመፈተን፣ ትዕግሥታቸውንና ለፈቃዱ መገዛታቸውን ለማለማመድ ነው፤ አንዳንድ ጊዜም ከሰው መደገፍ ሁሉ አላቅቆ በእርሱ ብቻ እንዲታመኑ ለማስተማር ነው። አንዳንድ ጊዜ ክፉዎች ብዙ ርቀት እንዲሄዱ፣ ኃጢአተኞችም በእኛ ላይ እንዲያይሉ ይተዋል፤ ይህም ጽናታችንን ሊፈትንና እኛን በመደገፍ ኃይሉን ሊገልጥ ነው። በእኔም እንዲሁ ሆነ። በሰው ጥበብ ከመጠን በላይ ታምኜ ነበር፤ እግዚአብሔርም ይህ ሁሉ እንዲደርስብኝ ፈቀደ። ስለ ጤናዬም ሆነ ሰው ስለሚያደርግብኝ ነገር ከጭንቀትና ከሐሳብ ሁሉ ነጻ እያወጣኝ በጸጋው ደገፈኝ። የእረኛዬን ድምፅ ለመስማት በትዕግሥት ተቀምጬ እንድጠብቅ አስተማረኝ፤ ምንም ያህል አሳማኝ ቢሆን የትኛውንም እንግዳ ላለመከተል ቈርጬ ነበርና።

መከራ ለመቀበል ብጠራም እንኳ ወደ ክሊቭላንድ ስለ ላከኝ እግዚአብሔርን ለዘላለም አመሰግነዋለሁ።

በ1856 በእነዚህ የጉዞ ዓመታት ሁሉ ባልደረባዬ የነበረችው እኅት ጆንሰን ትታኝ ወደ ሰማያዊ ቤቷ ሄደች። በኢየሱስ ላይ ተደግፋ አጭሩን ሕመሟን ሳታጕረመርም ታገሠች። እንደ ኖረች እንዲሁ ሞተች፤ በእምነት ሙሉ መተማመን፣ እስከ መጨረሻው ደስተኛና የተረጋጋች ሆና፣ ወደ ቀኝም ወደ ግራም ሳትል በቅድስና መንገድ ላይ ጸንታ ቆመች። ለሚጠብቀን ደም ክብር ይሁን!

አሁን ከቅዱሳን ጋር ያለችው እናቴ በዚያን ጊዜ ጤናዋ ደካማ ነበር፤ ለጥቂት ዓመታትም በክሊቭላንድ ከእኔ ጋር ኖረች። የምትሄድበት ጊዜ ሲቃረብ፣ ሁለቱን ሴቶች ልጆቿን — አንዷን በአልባኒ፣ ሌላዋን በቦስተን — ለመጎብኘት እጅግ ተመኘች። ጉዞውን ለመቋቋም አቅም የላትም ብዬ ፈራሁ፤ ነገር ግን ምኞቷ እጅግ ብርቱ፣ ሴቶች ልጆቿን እንደ ገና እስክታይ ድረስ እግዚአብሔር እንደሚያቆያት ያላት መተማመንም እጅግ ታላቅ ስለ ነበረ በመጨረሻ ጉዞውን እንድታደርግ ፈቀድሁ። ወደ ምሥራቅ ለሚሄዱ ወዳጆች አደራ ሰጠኋት፤ እርሷም በሰላም እኅቴ ቤት ደረሰች። ከእነርሱ ጋር ጥቂት ሳምንታት ብቻ ቆይታ ለዘለቄታው ተሰናብታቸው በሰላም ወደ ሰማይ ሄደች። መለያየት በማይታወቅበት ስፍራ እንደ ገና አያታለሁ።

ባለፉት ጥቂት ዓመታት በኦሃዮ ውስጥ እየተንከባለለ ያለው የከበረው የቅድስና ማዕበል ከመንገዴ እንቅፋትን ሁሉ ጠራርጎ አስወግዶ በካርታና በኮምፓስ እንደ ገና ወደ ባሕር ላከኝ።

«መጽሐፍ ቅዱስ ካርታዬ ነው፤ ካርታም ኮምፓስም ነው፤ መርፌውም ለዘላለም በእውነት ይጠቍማል።»

እንደ ገና መልሕቅ የምጥለው በሰማይ ሰፊ ወደብ ውስጥ ይሆናል።

«ዘ ክርስቺያን ሃርቬስተር» (ክርስቲያናዊው አጫጅ) የተባለውን ያን ውድና ሕያው ብርሃን በእጄ ስላስገባልኝ ለኢየሱስ ክብር ይሁን። እርሱና ራሱን የሚሠዋው አዘጋጁ ቅዱስ ብርሃን እያንጸባረቁ ብዙ ዓመት ይኑሩ። ማንም ይህን መጽሐፍ አንብቦ ሲጨርስ ያነበበውን የእውነት ቃል እያፌዘ ቢነሣ፣ ስለዚህ ርኵሰት በነፍሱ ላይ በሚደርሰው አደጋ መልስ ለመስጠት እንዲዘጋጅ አስጠነቅቀዋለሁ።