ምዕራፍ 24 · 2 ደቂቃ ንባብ · 3 ደቂቃ ማዳመጥ
የባለቤቴና የአባቴ ሞት
ከፒትስበርግ ወደ ሲንሲናቲ ሄድሁ፤ በዚያም ከልዩ ልዩ ቤተ እምነቶች የሆኑ ብዙ ጥቁሮችን አገኘሁ። ሜቶዲስቶቹ ከብሮድ ጎዳና ዝቅ ብሎ በስድስተኛው ጎዳና ላይ እጅግ ጥሩ የስብሰባ ቤት ነበራቸው። አባላቱ በሃይማኖት ደስ የሚላቸው ይመስሉ ነበር፤ ነገር ግን በውጫዊ መልካቸውና እርስ በርሳቸው ባላቸው ቀዝቃዛ ግድየለሽነት ዓለምን እጅግ ይመስሉ ነበር።
የከተማው ጉባኤና የገጠሩ ወረዳ በአንድነት የድንኳን ስብሰባ አደረጉ። አገልጋዩ እንድገኝ እጅግ አጥብቆ ለመነኝ፤ እኔም ተገኘሁ። በዚህ ስብሰባ ብዙ ነፍሳት በክርስቶስ ማመናቸውን መሰከሩ፤ ነገር ግን በሙላቱ ሁሉ ሊቀበለው ፈቃደኛ የሆነው አንድ ሰው ብቻ ነበረ።
ከዚህ ስብሰባ በኋላ በኦሃዮ በብዙ ስፍራዎች አገለገልሁ። በአንዳንድ ስፍራዎች በደግነት ተቀበሉኝ፤ በሌሎች ስፍራዎች ግን በሕዝብ ፊት እንዳገለግል አልተፈቀደልኝም።
በዚህ ሁኔታ ከቤቴ ርቄ ሳገለግል፣ የባለቤቴ ሞት አሳዛኝ ወሬ በድንገት ደረሰኝ፤ ከዚህ የተነሣ በምቱ ሥር ልወድቅ ጥቂት ቀረኝ። ነገር ግን የምወደውና አፍቃሪው የሰማዩ አባቴ ክንድ ደገፈኝ፤ እኔም፦ «ቢገድለኝ እንኳ በእርሱ ተስፋ አደርጋለሁ» ለማለት ቻልሁ። ወዲያውኑ ወደ ቤቴ ወደ ቦስተን ቸኰልሁ፤ በዚያም ከብዙ ወራት በፊት በመርከብ ላይ ስለ ደረሰው ስለ ባለቤቴ ሞት ዝርዝሩን ሰማሁ። ስሜቴ ምን እንደ ነበረ ከተወደደው ጌታ በቀር ማንም አላወቀም። ለማጉረምረም አልደፈርሁም፤ እንዲህ ብጉረመርም በተባረከው መድኃኒቴ ላይ ንቀት ባመጣሁ ነበር፤ ከምችለው በላይ እንደማይጭንብኝ አውቃለሁና። እርሱ እግዚአብሔርን የሚመስሉትን ከፈተናና ከመከራ እንዴት እንደሚያድን ያውቃል፤ ሁኔታዎች ሁሉ የእርሱ ናቸው። እኛ ልንጠነቀቅበት የሚገባን አንድ ነገር ብቻ ነው፦ የክብር ተስፋ የሆነው ክርስቶስ በልባችን እንደ ተሣለ፣ በእያንዳንዱ ፍቅርና ምኞት ላይ ይነግሥም ዘንድ መንግሥቱን በዚያ እንደ መሠረተ በእውነት ማወቅ ነው። በዚህ ዓይነት እንድኖር ኃይል ለሚሰጠኝ ለበጉ ክብር ይሁን!
በቤት ያለውን ጉዳዬን ካስተካከልሁ በኋላ እኅቴ ወደምትኖርበት ወደ አልባኒ ሄድሁ፤ ከእርሷ ጋር ለጥቂት ጊዜ ቆየሁ፤ በዚያም አንዳንድ ስብሰባዎችን አደረግሁ። ከዚያም ወደ ቤተ ልሔም ሄድሁ፤ በዚያም ብዙ ስብሰባዎችን አደረግሁ፤ ከእነርሱም አንዱ በሜቶዲስት ኤፒስኮፓል ቤተ ክርስቲያን ነበረ፤ ይህም የተዘጋጀው አንዲት ሴት በቤታቸው እንድትሰብክ ስለ መፍቀድ ብዙ ክርክር ከተደረገ በኋላ ብቻ ነበር። ከዚያ ወደ ትሮይ ሄድሁ፤ በዚያም ደግሞ ስብሰባዎችን አደረግሁ። በእነዚህ ስፍራዎች ሁሉ ይህ «ከእሳት የተነጠቀ ትንታግ» ውድ ነፍሳትን በማዳን ለክብሩ በእግዚአብሔር ጥቅም ላይ ዋለ። ለስሙ ክብር ሁሉ ይሁን!
አንድ እሑድ ለኢየሱስ እየሠራሁ በፖኪፕሲ አሳለፍሁ። ከዚያም ወደ ኒው ዮርክ ሄጄ ወደ ቦስተን የምትሄደውን መርከብ ተሳፈርሁ። ከመርከቧ ዘንጎች አንዱ በመሰበሩ ለብዙ ሰዓታት ዘገየን። በቀዝቃዛውና እርጥብ በሆነው አየር ሌሊቱን ሙሉ በመርከቧ የላይኛው ወለል ላይ እንድቀመጥ በመገደዴ ጽኑ ጉንፋን ያዘኝ — ጭፍን ጥላቻው የእኔ ቀለም ያለውን ሰው ከአገልጋይነት በቀር ወደ ክፍሉ እንዲገባ አይፈቅድም ነበርና። አንተ ጭፍን ጥላቻ ሆይ! አንተ ጨካኝ ጭራቅ! መኖርህ ከቶ ያከትም ይሆን? ሁሉ ጌታን እስኪያውቁ ድረስ፣ ቅድስናም በፈረሶች ሻኵራዎች ላይ — በሰማይ እንዳሉት ሁሉ በምድር ባሉት ነገሮች ሁሉ ላይ — እስኪጻፍ ድረስ አያከትምም። መንገሥ መብቱ ለሆነው ለበጉ ክብር ይሁን!
ወደ ቤት በደረስሁ ጊዜ አባቴን በጽኑ ታሞ አገኘሁት። ለብዙ ወራት ታመመ፤ እኔም በ1849 ሜይ ወር እስከ ሞተበት ጊዜ ድረስ ቤት ቆየሁ። ረጅሙንና አሣማሚውን ሕመሙን በክርስቲያናዊ ትዕግሥትና ራስን በመስጠት ተሸከመ። ወደሚሻለው ዓለም ሊለየን ጥቂት ሲቀረው፣ በዚያ የነበሩትን ልጆቹን እያንዳንዳቸውን ወደ አልጋው ጠርቶ በሰማይ ሊገናኙት በሚችሉበት ሁኔታ በዚህ እንዲኖሩ መከራቸው። ለእኔም፦ «የምወድሽ ልጄ ሆይ፣ ለሰማያዊ ጥሪሽ ታማኝ ሁኚ፤ ሙሉ መዳንን ለመስበክም አትፍሪ» አለኝ። ለምታለቅሰው ሚስቱ ጥቂት ውድ ቃላትን ከተናገረ በኋላ የምወደው አባቴ ወደ ዘላለም ዕረፍቱ ተወሰደ። ስለ ቀናተኛ ክርስቲያን አባት ነፍሴ ሆይ፥ እግዚአብሔርን ባርኪ! አንባቢ ሆይ፣ ታማኝና አማኝ ወላጆች ዕድል ፈንታህ እንደ ሆኑ ተስፋ አደርጋለሁ።
ምዕራፍ 24 ተጠናቋል
የባለቤቴና የአባቴ ሞት