በቀለሜ ምክንያት የደረሰብኝ ውርደት — ጠቅላላ ጉባኤ

ማርች 16 ቀን ሮቼስተር ደረስሁ፤ በዚያም ሦስት ሳምንት ቆየሁ፤ ያለ ማቋረጥ ለጌታዬ ሠራሁ፤ እርሱም በነፍሳት መዳን ዋጋዬን ከፈለኝ። በዚህ ስፍራ እግዚአብሔር ኤልያስ ይሞት ዘንድ በጸለየ ጊዜ በጎበኘው መንገድ ጎበኘኝ። አበረታኝ፤ በኢያሱ መጽሐፍ በመጀመሪያው ምዕራፍ በተጻፉት የተስፋ ቃሎችም ወደ ፊት እንድሄድ አዘዘኝ።

ኤፕሪል 21 ቀን በሮቼስተር ሳለሁ ያስተናገዱኝን የወንድም ጆን ኤች. ቢሾፕን ቤተሰብ ተሰናብቼ ወላጆቼን እንደ ገና ለመጎብኘት ወደ ቢንግሃምተን ሄድሁ። ሁላቸውንም በደኅና አገኘኋቸው፤ በዚያም ሳለሁ ያለ ማቋረጥ ለጌታ ሠራሁ። እስከ ሜይ 8 ቀን ድረስ ቤት ቆየሁ፤ ከዚያም ለጌታ ጉዞዬን አንድ ጊዜ ደግሞ ጀመርሁ። በሰረገላው ውስጥ ከእኔ ሌላ አንድ ተሳፋሪ ብቻ ነበረ። ስሙ ዋይት እንደ ሆነ ተናገረ፤ እጅግ የተጨነቀ ይመስል ነበር፤ በእያንዳንዱ ማረፊያ ላይም፦ «ዛሬ ሕዝቡ የባርነት አስወጋጅ እንደ ሆንሁ እንዳይቈጥረኝ እፈራለሁ» ይል ነበር፤ በዚህም የባሪያ አሳዳሪነትን ጨለማ መርሆዎቹን ገለጠ።

በኦክስፎርድ በአቶ ጃክሰን ቤት አንድ ሌሊት አደርሁ። በማግሥቱ ጠዋት በአሥራ ሁለት ሰዓት ካፒቴን ጆርጅ ኪለር በሚመራው «ገቨርነር ሲዋርድ» በተባለው የቦይ መንገደኞች ጀልባ ተሳፈርሁ። በዚያ ሌሊት በጣም ዘግይቼ ወደ ሴቶች ክፍል ገባሁ፤ ባዶ አልጋም አግኝቼ ተኛሁ። ብዙም ሳይቆይ አንድ ሰው ወደ ክፍሉ ገብቶ በወንዶች ክፍል ያሉት አልጋዎች ሁሉ እንደ ተያዙና በሴቶች ክፍል እንደሚተኛ ተናገረ። ከዚያም ወደ እኔ እያመለከተ፦ «ያ ኒገር እዚህ ምንም ጉዳይ የለውም። ቤተሰቤ በዩቲካ ጀልባዋ ላይ ይሳፈራሉ፤ ኒገር ባለበት ስፍራም አይገቡም» አለ። ካፒቴኑን ጠሩት፤ እርሱም እንድነሣ አዘዘኝ፤ እኔ ግን በኃይል ካልሆነ በቀር አልጋውን አለመልቀቅ ይሻላል ብዬ አሰብሁና ንቅንቅ አላልሁም። በመጨረሻ ትተውኝ ሄዱ፤ ሰውዬውም በመርከበኞቹ መካከል ማደሪያ አገኘ፤ በ«ኒገሮቹ» (ጥቁሮችን ለማዋረድ የሚጠሩበት የስድብ ቃል) ላይም በቀል እንደሚያደርግ ይምል ነበር።

በሚቀጥለው ሌሊት ጀልባዋ በአንዲት መንደር ቆመች፤ ካፒቴኑም በአንድ የእንግዶች ማረፊያ ማደሪያ አገኘልኝ። በዚህ ዓይነት ከዚያ እግዚአብሔርን ከማይፈራ ሰው ተጨማሪ ስድብ አመለጥሁ።

በሁለተኛው ሌሊት ዩቲካ ደረስን፤ በዚያም እስከ እሑድ ቆየሁ። ከዚያም ወደ ስኬኔክታዲ ሄድሁ፤ ለጌታዬ እየሠራሁ ለጥቂት ቀናት በዚያ ቆየሁ። ከዚያም ወደ ቀድሞ መኖሪያዬ ወደ አልባኒ ሄድሁ። እሑድ ከሰዓት በኋላ በትሮይ ሰበክሁ፤ በዚያው እሑድ ምሽትም በአልባኒ በሕዝብ ለተጨናነቀ ቤት ሰበክሁ። በጉባኤው መካከል ብዙ የቀድሞ ወዳጆቼና የማውቃቸው ሰዎች ነበሩ። ይህ ካደረግኋቸው ስብሰባዎች ሁሉ እጅግ የተከበረና ልብ የሚነካ ስብሰባ ነበረ። ጉባኤው ሁሉ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ወደ ጸሎትና ወደ እንባ የተነሣሣ ይመስል ነበር።

ሜይ 21 ቀን ወደ ኒው ዮርክ ሄድሁ። በተከተለው ዓመት በዚህች ትንሽ መጽሐፍ ልጠቅሳቸው ከምችለው በላይ እጅግ ብዙ ስፍራዎችን ጎበኘሁ።

በፔንስልቬንያ ፒትስበርግ የተደረገውን ጠቅላላ ጉባኤ ለመካፈል ከሠላሳ አገልጋዮችና ከኤጲስ ቆጶስ ብራውን ጋር ከፊላደልፊያ ተነሣሁ። አገልጋዮቹ መጓጓዣውን ተከራዩ፤ እጅግ ደስ የሚልና የሚያስደስት ጉዞም አደረግን። በቦይ ጀልባዋ ላይ ቀን ቀን የሚደረጉት ውይይቶችና ሌሊት ሌሊት የሚደረጉት ስብሰባዎች አስተማሪና አስደሳች ነበሩ። እጅግ የምወዳት እኅት አን ኤም. ጆንሰን አብራኝ ሄደች። የአሌጌኒን ተራሮች ስሻገር ያየሁት ታላቅና ግሩም መልክዓ ምድር ለሁሉ ነገር ፈጣሪ ለሆነው ለታላቁ ፈጣሪ በስግደትና በምስጋና ሞላኝ። ጁን 4 ቀን ፒትስበርግ ደረስን፤ የአፍሪካ ሜቶዲስት ኤፒስኮፓል ቤተ ክርስቲያን ጠቅላላ ጉባኤም ጁን 6 ቀን ተሰበሰበ። ጉባኤው ሁለት ሳምንት የቆየ ሲሆን በሩ ለሁሉ ክፍት ሆኖ ተካሄደ።

በእንደዚህ ያሉ ስብሰባዎች የተለመደው ሥራ ከጥቂቶች በቀር በመንፈስና በስምምነት ተከናወነ። ከእነዚህ አንዱ ፍሪሜሶኖች በአብያተ ክርስቲያናቱ እንዳያገለግሉ ለመከልከል የቀረበ ሐሳብ ነበረ። ሌላው ደግሞ ሴት ሰባኪዎች ሁሉ የጉባኤዎቹ አባላት እንዲሆኑ ለመፍቀድ የቀረበ ነበረ። ይህም ታላቅ ሁከት ፈጠረ፤ ብዙ አባላትን በአንድ ጊዜ ከወንበራቸው አስነሣ። ሁሉም ይናገሩና ወደ ኤጲስ ቆጶሱ ይጮኹ ነበር፤ እርሱም ሥርዓትን ለማስጠበቅ እጅግ ተቸገረ። ጉባኤው አቤቱታውን ባቀረበው ወንድም ላይ እጅግ ከመቈጣቱ የተነሣ በእርሱ ላይ እርምጃ እንደሚወስዱ አስፈራሩት።

በሕዝቡ መካከል እየሠራሁ ለብዙ ሳምንታት ቆየሁ፤ ይህም ለነፍሴ ታላቅ መጽናናት ሆነ፤ የምወደውን የጌታዬን መንግሥት ለማነጽም እንደ ረዳ በትሕትና ተስፋ አደርጋለሁ። ሕዝቡ እጅግ ደጎችና ለጋሶች ሆነው አገኘኋቸው።